มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 268 – เรื่องราวของทกจา (6)

[ป๊า! ป๊าา! ป๊าาา!]
แก้มของผมเจ็บ
[ป๊าาาาา!]
มันมีความเจ็บปวดอีกเล็กน้อย ผมรู้สึกว่ามีบางอย่าง
สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในอ้อมแขนของผม ผมลืมตาขึ้นแทบ
จะในเวลาเดียวกันกับที่ผืนดินเปล่งเสียงดังกึกก้องออกมา ผม
เงยหน้าขึ้นโดยอัตโนมัติและเห็นล าแสงเจิดจ้า ประกายแห่ง
ความเป็นไปได้ในท้องฟ้าก าลังร่วงหล่นลงมาราวกับสายฟ้า
ฟาดทั่วโลกปีศาจ
“ทกจา?”

ผมตื่นขึ้นมาในทันทีที่ผมได้ยินเสียงของยูซานอา เฉกเช่น
สัญญาณที่ถูกเชื่อมต่อใหม่ ความคิดเริ่มไหลผ่านเข้ามาในหัว
ของผม
มันมีร่างอวตารที่ทรุดตัวลงไปทั่ว ไม่ว่าผมจะมองยังไง นี่ก็ไม่ใช่
สมรภูมิแห่งต านาน ร่างกายที่ล้มลงทั้งหมดเป็นมนุษย์ที่มีชีวิต
เขตอุตสาหกรรมถูกฉีกกระชากโดยปักษากลืนอัสนี
“กลุ่มดาวมาเหรอ?”
ยูซานอาที่ก าลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมาเช็ดเลือดที่แก้ม
และพยักหน้า”…อืม”
ข้อความของระบบลอยอยู่ในอากาศในขณะที่สมาชิกปาร์ตี้อยู่
ในสภาพรุ่งริ่ง
“ผู้ชนะยังไม่ได้รับการประกาศ”
มันเป็นสถานการณ์ที่ผมคิดไว้จากข้อความสุดท้ายของยูจงฮ
ยอคในห้องสมุดอย่างไรก็ตาม ผมก็ไม่คิดว่าสถานการณ์จะ
ร้ายแรงขนาดนี้

“อั๊ค…”
ลีฮุนซึงบาดเจ็บหนักอยู่ข้างๆ และเซไปมา ผมรีบลงจากหลัง
ของลีฮุนซึงและซื้อไอเท็มรักษาหลายอย่างจากกระเป๋าโดเกบิ
ผมมอบยาพื้นฟูระดับสูงให้กับลีฮุนซึงและยูซานอาที่บาดเจ็บ
หนัก ชินยูซองไม่มีบาดแผล แต่พลังเวทมนตร์ของเธอก็หมดลง
ดังนั้นผมจึงมอบยาพื้นพลังเวทมนตร์ระดับสูงให้กับเธอ ส่วน
ยารักษาบาดแผนถูกมอบให้กับฮันมยอนโก ปรมาจารย์ทลาย
นภา และจางฮายัง มันเป็นเงินกว่า 400,000 เหรียญ แต่
ในตอนนี้มันไม่ใช่เวลาห่วงเรื่องนั้น
“คุณลุง…”
ชินยูซองดื่มยาและเงยหน้าขึ้นมองผมในขณะที่พิงตัวกับก้อน
หิน ผมมองไปยังชินยูซองและกล่าวว่า “เธอพักที่นี่ก่อน
อย่างไรก็ตาม…”

ในสถานที่ห่างไกล เสียงค ารามของกลุ่มดาวก าลังสั่นสะเทือน
โลก ผมสามารถบอกได้ว่ามีจ านวนมากกว่า 12 คนจากสถานะ
ในเวลานั้นเอง ผมก็บังเกิดลางสังหรณ์ขึ้นมา
…กลุ่มดาวมารวมตัวกัน งั้นสมาชิกปาร์ตี้หนีมาที่นี่ได้ยังไง?
“ยูจงฮยอค…”
ไม่มีสมาชิกปาร์ตี้คนไหนตอบ ผมมองไปรอบๆ สมรภูมิในขณะ
ที่มีการระเบิดเกิดขึ้น ทุกคนยกเว้นยูจงฮยอคอยู่ที่นี่ นอกจากนี้
ยังมีบางคนก าลังต่อสู้กับกลุ่มดาว
[‘ก าแพงที่สี่’ ก าลังสั่นไหวอย่างแผ่วเบา]
“ไอ้โง่นั่น…”
“คุณลุง! ไม่!” ชินยูซองคว้าเอวของผมเมื่อผมพยายามจะวิ่ง
ออกไป”คุณลุงจะตาย คุณลุงจะตายที่นั่น”
เธอเป็นเด็กที่ตรงไปตรงมาและกล้าหาญเสมอ ความกลัวแทรก
ซึมลึกเข้าไปในดวงตาของเด็กน้อย ชินยูซองหลั่งน้ าตาออกมา

ในขณะที่ผมดึงเธอออกไปในสมรภูมิที่ดุเดือด หยาดน้ าตา
กระจัดกระจายไปราวกับฝุ่น บางทีเด็กคนนี้อาจเคยเห็นมัน มัน
เป็นความกลัวแห่งเรื่องราวขนาดยักษ์ที่มนุษย์ไม่มีทางก้าวข้าม
ได้
“ช่วยดูแลยูซองด้วย”
ผมทิ้งชินยูซองไว้ให้จางฮายังที่อยู่ในสภาพดีอยู่และเปิดใช้งาน
วิถีแห่งสายลม ผมได้ยินเสียงเรียกผมจากเบื้องหลัง แต่มันก็ไม่
มีเวลาให้หันหลังกลับไป
ผมเดินหน้าต่อไป และแรงกดดันของ ‘สถานะ’ ที่ระเบิดออกมา
จากกลางสมรภูมิก็ทวีความรุนแรงขึ้น มันเป็นพายุเวทมนตร์
อันน่าหวาดหวั่นที่ผมไม่เคยพบมาก่อน ตรงกลางต้องมียูจงฮ
ยอคอยู่แน่ๆ
「คิมทกจาคิด: มีวิธีไหม?」
หน้าหนังสือของหนทางเอาชีวิตรอดเปล่งประกายขึ้นมาในหัว
ของผม

「มันเป็นไปไม่ได้」
「วิธีนั้นไม่มีเหตุผลเกินไป」
ผมกัดริมฝีปาก ผมท านายว่าสถานการณ์นี้อาจจะเกิดขึ้น
อย่างไรก็ตาม เวลาก็ผ่านไปรวดเร็วเกินไป และผมก็หลับไป
นานเกินไป
ผมมาสาย ยูจงฮยอคยังอยู่ไกล และสายลมก็ไม่ได้อยู่ข้างผม
ผมสามารถซื้อสกิลใหม่จากกระเป๋าโดเกบิได้ แต่ผมก็ไม่
สามารถรับประกันผลการใช้มันได้
ในที่สุดผมก็ตัดสินใจ
“ฉันขอลงทุนเงินสามล้านเหรียญกับ STR STA AGI และ
MP”
[ค่าสถานะทั้งหมดของคุณเติบโตอย่างผิดปกติ!]
[เหรียญที่คุณลงทุนท าให้ให้คุณข้ามขีดจ ากัดค่าสถานะของ
สถานการณ์]

[ความเป็นไปได้ที่เต็มเปี่ยมจะปลดปล่อยค่าสถานะบางส่วนที่
ถูกจ ากัดไว้ในสถานการณ์นี้ออกมา]
[การเติบโตของค่าสถานะเมื่อเทียบกับเหรียญที่ลงทุนจะถูก
ปรับแบบสุ่ม]
ประกายแสงจ านวนมหาศาลพุ่งออกมาจากร่างกายของผม มัน
รู้สึกเหมือนกับกล้ามเนื้อของผมถูกฉีกและเติบโตขึ้น มันมี
ความรู้สึกของการเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นของกระดูกของ
ผมและความเจ็บปวดแสนสาหัสที่ประดังประเดเข้ามา
“แค่ก…”
ผมเก็บมันไว้จนถึงตอนนี้เนื่องจากอัตราส่วนราคาต่อมูลค่าที่ต่ า
แต่ตอนนี้มันไม่มีทางอื่นแล้ว
[ความคิดของคุณไม่สามารถรับมือกับร่างกายที่วิวัฒนาการ
ของคุณได้]
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ ถูกเปิดใช้งาน]

[ร่างอวตารของคุณก าลังวิวัฒนาการสู่ระดับใหม่!]
ตั้งแต่สถานการณ์แรกๆ ‘ค่าสถานะโดยรวม’ ไม่ได้มีอิทธิพล
มากต่อการต่อสู้ มันเป็นเพราะเรื่องราว อักขระ และสกิลมี
อิทธิพลมากกว่า
นอกจากนี้ เนื่องจากจ านวนเหรียญต่อระดับหลังจากเลเวล
100 นั้นเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ มันจึงมีประโยชน์มากกว่าในการ
ซื้อสกิลโดยใช้เหรียญ แต่สถานการณ์ในตอนนี้มันแตกต่าง
ออกไป
[ค่าสถานะทั้งหมดของคุณเกินกว่า 200!]
[ร่างอวตารของคุณสามารถรับมือกับ ‘สถานะ’ ที่ใหญ่กว่าได้]
ผมต้องการร่างกายที่แข็งแกร่งไม่ใช่สกิลที่ทรงพลัง
[AGI ของคุณลดแรงต้านของอากาศ]
[MP ก าลังเปิดกระแสเลือดที่ถูกบล็อคไว้]
เหรียญจ านวนมากเปลี่ยนแปลงร่างอวตารของผม

[STR ของคุณท าให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง!]
ความถี่ของฝีเท้าของผมและความเร็วที่ทิวทัศน์ผ่านไปใน
สายตาของผมเปลี่ยนไปมาก
“ยูจงฮยอค!”
แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะก้าวข้ามกลุ่มดาวหรือผู้บรรลุ
ถึงกระนั้นมันก็เพียงพอที่จะเผชิญหน้ากับพวกเขาได้สักพัก
[กลุ่มดาวจ านวนมากก าลังอิจฉาร่างกายของคุณ]
ผมตัดผ่านระยะทางด้วยความเร็วอันมหาศาล และในที่สุดก็
เห็นศูนย์กลางของสมรภูมิ ณ ศูนย์กลาง ผมเห็นคนที่ก าลังจะ
ตาย
“ไอ้งี่เง่า! นายท าอะไรน่ะ?”
ต่อหน้ารัศมีแสงของสุริยะ ยูจงฮยอคก าลังจะตาย ผมไม่รู้ว่า
แขนซ้ายของเขาหายไปไหน และไอน้ าพุ่งได้ขึ้นมาจากร่างที่
ไหม้เกรียมของเขา ถึงอย่างนั้น ยูจงฮยอคก็จับดาบปีศาจทมิฬ

ไว้ได้โดยไม่ขยับนิ้ว หัวของยูจงฮยอคขยับเข้าหาผมอย่างช้าๆ
เสียงของเขาไม่ดังออกมา ราวกับว่าเขาไม่มีแรงจะเปิดปาก
[‘ก าแพงที่สี่’ สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง]
ค าพูดของผู้ผลิตสินค้าจ านวนมากอยู่ในใจของผม กลุ่มดาวก็
เป็นเพียงส่วนหนึ่งของเรื่องราวอันยิ่งใหญ่นี้ พวกเขาต่างก็โดด
เดี่ยวและต้องท าสิ่งเหล่านี้
…ไร้สาระ
[ไสหัวไปซะ!]
มนูยืนอยู่ตรงหน้าของผมและกวัดแกว่งหอกโบราณ
[สกิลเฉพาะตัว ‘ปล่อยกระแสไฟฟ้า’ LV.12 (+2) ถูกเปิดใช้
งาน]
สายฟ้าสีขาวระเบิดออกมาจากก าปั้นของผม และสนามรบก็
เต็มไปด้วยแสงสีฟ้า
[อ๊ากกก!]

กลุ่มดาวที่สับสนสนับสนุนมนูที่กระเด็นออกมาและเพิ่มระดับ
สถานะของพวกเขา พลังเวทมนตร์พุ่งเข้าหาผมเหมือนดั่งสึนา
มิ ร่างกายที่แข็งแกร่งของผมต้านทานต่อพลังอันทรงพลังของ
กลุ่มดาวได้
เนื้อของก าปั้นของผมแตก และเลือดก็ไหลลงมา แต่มันก็ยังทน
ได้ กลุ่มดาวกะพริบตาในขณะที่เศษฝุ่นตกลงมา พวกเขาไม่รู้
ว่าผมมีพลังมากขนาดนี้และตกใจมาก
[หยุดมัน!]
พลังงานสีฟ้าพุ่งเข้าหากลุ่มดาว ในพริบตา มันก็มีรอยถลอก
บนหลังและต้นขาของผมรวมทั้งรอยแทงที่ด้านข้างของผม
“ยูจงฮยอค!”
เสียงของผมไปไม่ถึงตัวเขา ยูจงฮยอคคุกเข่าลง และชีวิตของ
เขาก็ก าลังสั่นไหว มันไม่สามารถรู้สึกถึงพลังเวทมนตร์จากเขา
ได้ ยูจงฮยอคก าลังจะตาย

ผมกลั้นหายใจและตะโกนออกมาด้วยเสียงที่แท้จริงที่ยิ่งที่สุด
เท่าที่จะท าได้ [แอสโมเดียส!]
เสียงที่แท้จริงดังออกมา และกลุ่มดาวก็อุดหูอยู่ครู่หนึ่ง กลุ่ม
ดาวระดับยิ่งใหญ่ไม่อาจหยุดได้ และน้ าตาก็ไหลออกมาจาก
ดวงตาของผม ผมตะโกนอีกครั้ง
[ถ้านายเป็นราชาปีศาจ งั้นก็จงรักษาสัญญาของนายซะ]
สถานการณ์ใหญ่มากจนผมไม่ได้คาดหวังอะไรมาก เขาเป็นคน
ฉลาดและควรรู้ว่ามันอันตรายแค่ไหนที่จะอยู่เคียงข้างผม
ตอนนี้ อย่างไรก็ตาม มันก็เป็นแอสโมเดียส…
ราวกับว่าก าลังรออยู่ ดวงดาวดวงหนึ่งบนท้องฟ้าเปล่ง
ประกายออกมา พายุบังเกิดขึ้นและมีบางสิ่งจุติลงมา
[ราชาปีศาจแห่งความโกรธเกรี้ยวและตัณหาปรากฏตัวในโลก
นี้!]
ความเป็นไปได้อันยิ่งใหญ่ไหลออกมา และการปรากฏตัวอัน
ยิ่งใหญ่ก็บังเกิดขึ้นตรงหน้าของผมในฐานะร่างอวตาร

เด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ถูกรายล้อมไปด้วยออร่าสีด าเงยหัว
ขึ้น
มันคือราชาแห่งโลกปีศาจที่ได้สยบผู้บรรลุยูจงฮยอคในพริบตา
ภายหลัง เขาจะเข้าร่วมหนึ่งในองค์กรที่เลวร้ายที่สุดในโลก ‘ผู้
แสวงหาจุดจบ’
[ร-ราชาปีศาจ!]
ราชาปีศาจที่ 32 แอสโมเดียสเริ่มบ้าคลั่ง
[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!]
เขาหัวเราะและคราดขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นที่นิ้วมือของราชา
ปีศาจ ด้ามโลหิตของแอสโมเดียวขูดผ่านบริเวณนั้นและฉีก
กระชากกลุ่มดาว
[อ๊ากกกก!]
[ราชาปีศาจบ้า!]
[นี่มันบ้าอะไรกัน?]

กลุ่มดาวหันมามองผม และผมก็เรียกใช้วิถีแห่งสายลมเพื่อชิง
ตัวยูจงฮยอค
[ไล่ตามมัน!]
กลุ่มดาวเริ่มวิ่ง แต่ความแข็งแกร่งของร่างอวตารของผมก็
มากกว่าพวกเขานิดหน่อย ผมวิ่งด้วยพลังทั้งหมดในขณะที่
แบกยูจงฮยอคไว้บนไหล่ “ตื่นไว้”
ยูจงฮยอคหายใจไม่ออก น้ าหนักของร่างกายของเขาเบากว่า
ปกติ เขาได้รับความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจนแม้แต่โครงกระดูก
ในร่างกายของเขาก็เปลี่ยนไป ผมฟังจังหวะการเต้นของหัวใจ
ของเขาที่ค่อยๆ จางหายไปและตะโกนออกมา “เฮ้ อย่าบ้าน่า!
นายสามารถฟื้นฟูได้! ท าอะไรสักอย่างสิ!”
อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคไม่ตอบ ผมเรียกบียูและซื้อยาฟื้นฟู
ระดับสูงมาหลายอัน มือซ้ายของผมพยุงร่างของเขาไว้ใน
ขณะที่มือขวาของผมเทยาลงไปในปากของยูจงฮยอค

มันไม่มีผลอะไร เขาไม่มีพลังพอที่จะกลืนมัน การหายใจของ
เขาช้าลงและห่างขึ้น ปลายนิ้วเท้าของยูจงฮยอคเริ่มแตก และ
ร่างกายของเขาก าลังจะหายไป
ผมใช้วิถีแห่งสายลมเพื่อห่อหุ้มไว้และป้องกันไม่ให้มันหายไป
ถึงกระนั้นผมก็ไม่อาจป้องกันแสงสลัวที่โผล่ออกมาจากหัวใจ
ของเขาได้
ผมตระหนักดีถึงปรากฏการณ์นี้ ผมอ่านฉากนี้มาหลายร้อยครั้ง
และรู้ดีว่ามันคืออะไร
「ยูจงฮยอคมีความคิด」
“ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น”
「ชีวิตนี้สิ้นสุดลงที่นี่」
“บ้าเอ้ย! อย่าคิดถึงมัน!”
ชิ้นส่วนเรื่องราวตกลงมาจากแก้มของยูจงฮยอค ผมกลัวเรื่องนี้
และตบแก้มของเขาก่อนที่จะตะโกนไปในอากาศ

“เชี่ย! อย่ากลับไป! ไอ้บ้า ทิ้งเขาไว้ที่นี่!”
[ผู้สนับสนุนของอวตาร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังจ้องมองคุณอยู่]
“นายยังรอดอยู่! รอบนี้ยังไม่จบ! นายสามารถขัดขืนได้! ฉัน
ช่วยนายได้!”
ผู้สนับสนุนของยูจงฮยอคเงียบ ผู้ชายคนนี้ท าสิ่งเดียวกันเสมอ
เขาเฝ้ามองยูจงฮยอคทรมานจากความตาย เขาวางดวง
วิญญาณอันสิ้นหวังของชายที่แหลกสลายกลับไปยังเส้นโลกใน
อดีต
[อักขระ ‘การเสื่อมถอย LV.3’ ถูกเปิดใช้งาน!]
มันโหดร้าย มันจะจบแบบนี้จริงๆ เหรอ? ผมจะปล่อยไปแบบนี้
ได้ยังไง? ยูจงฮยอคจะตายที่นี่จริงๆ เหรอ?
จากนั้นก็มีข้อความบรรทัดหนึ่งโผล่ขึ้นมา
[อวตาร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังมองไปยังผู้สนับสนุนของเขา]
“…ยูจงฮยอค?”

ยูจงฮยอคที่มอมแมมมากจนแทบจะจ ารูปร่างของเขาไม่ได้จ้อง
มองไปยังผู้สนับสนุนของเขาด้วยดวงตาย้อมเลือด ประกาย
แสงปรากฏขึ้นรอบๆ ร่างกายที่ก าลังหายไปของเขา
[อวตาร ‘ยูจงฮยอค’ ต่อต้านผู้สนับสนุนของเขา]
[เรื่องราวทั้งหมดของอวตาร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังต่อต้านความ
ตาย]
นี่คือสิ่งที่ผมไม่เคยเห็นในรอบไหน
[อวตาร ‘ยูจงฮยอค’ ปฏิเสธการเสื่อมถอย]
(จบตอน)