มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 278 – ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น (1)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 278 – ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น (1)
ประตูมีภาพของเทวดาเด็กสองคนที่ก าลังหน้าแดง ริมฝีปาก
ของกาเบรียลกระตุกในขณะที่เขาเห็น [☆อูรีเอล] ถูกเขียนไว้
บนแผ่นป้าย
[เฮ้]
มันไม่มีค าตอบเมื่อเขาเคาะประตู ดังนั้นเขาจึงเคาะอีก
[เฮ้ อูรีเอล!]
เขาเคาะประตูหนักขึ้นและมีเสียงครวญครางอยู่ด้านใน
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ บอกว่าจะออกไปซะ]
กาเบรียลขมวดคิ้วกับข้อความ
[เจ้าคิดว่าข้ามีความสุขที่ได้มาเหรอ? ข้ามาที่นี่เพราะภารกิจ
ของข้า]
กาเบรียลพูดเหมือนมันน่าร าคาญที่จะพูด มันเป็นวันที่สอง
นับตั้งแต่ที่เขาได้รับมอบหมายงานจากเมทาทรอน เขาก าลัง
วางแผนที่จะถ่วงเวลาออกไป แต่เมทาทรอนก็มาปรากฏตัวขึ้น
ตรงหน้าของเขา
– กาเบรียล โปรดจงรับภารกิจของอูรีเอล นอกจากนี้ โจฟิเอล
เจ้าจงเฝ้าดูเขาเพื่อป้องกันไม่ให้เขาขี้เกียจ
– เชื่อมือข้าได้
เขาถูกวางตัวไว้ในทีมกับโจฟิเอลผู้ตงฉิน ถ้าเลือกได้กาเบรียล
คงเลือกที่จะอยู่ในทีมของอูรีเอลดีกว่า
[เจ้าได้บันทึกการสังเกตการของราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้นไว้
ไหม? ข้ามาที่นี่เพื่อเอามัน เปิดประตู!]
มันมีเสียงดังขึ้นจากข้างนอกประตู
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ถามว่าท าไมคุณถึง
เป็นผู้สืบทอดของเธอ]
[ใช่ ยัย ■]
เป็นอีกครั้ง ข้อความดังออกมาเหมือนกับอัสนีบาต
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ กล่าวว่า ‘■■■■’]
[เจ้าอยากออกมาพูดมันเองไหม?]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ถามว่าคุณเป็นผู้สืบ
ทอดเพียงคนเดียวหรือไม่]
[ข้ากับโจฟิเอล]
มันมีเสียงถอนหายใจดังออกมาจากหลังประตู หลังจากนั้นครู่
หนึ่งก็มีช่องว่างระหว่างประตู และปลายนิ้วยาวก็ยื่นออกมา
เมื่อมองใกล้ๆ ปลายนิ้วขาวก าลังถือบางสิ่งเอาไว้ กาเบรียล
ตระหนักถึงมันและเดาะลิ้นของเขา
[…USB? ใครยังใช้ USB อยู่กัน? เจ้าเป็นมนุษย์เหรอ?]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ เตือนคุณว่าอย่าพูด
เรื่องไร้สาระและเอาไปซะ]
กาเบรียลได้รับ USB มา และอูรีเอลก็พูดต่อ
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ กล่าวว่ามันเป็น
ความลับจากดาวกระจายแดง]
[TLN: ขอแก้ไขหน่อยนะครับ ค าขยายของโจฟิเอล ผมเคย
แปลว่าผู้บัญชาการแห่งจักรวาลสีชาด (C0mmander 0f
the Red C0sm0s) ผมขอแก้ไขเป็นผู้บัญชาการแห่งดอก
ดาวกระจายแดงนะครับ พอดีเพิ่งรู้ว่า Red C0sm0s หมายถึง
ดอกดาวกระจายแดง ผมดันไปแปลแยกเป็น จักรวาล
(C0sm0s)+สีแดง(Red) ขออภัยจริงๆ ครับ]
[โจฟิเอล? ท าไม?]
อูรีเอลไม่ตอบและปิดประตู จากนั้นก็มีเสียงสูดจมูกดังออกมา
เป็นระยะๆ กาเบรียลก าลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็เลือกที่จะ
เบ้ปาก พวกเขามักจะไม่ลงรอยกัน แต่เขาก็เป็นกังวลขึ้นมาเมื่อ
เขาเห็น ‘นักล่าปีศาจอูรีเอล’ เป็นเช่นนี้
[เฮ้ อย่าซึมไปสิ การกักขังจะได้รับการปล่อยตัวในเร็วๆ นี้ มัน
แค่สามปีเท่านั้น…]
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ตะโกนให้คุณไสหัว
ไป!]
[■ บ้า ข้าแค่พยายามจะปลอบ ■]
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง กาเบรียลก็เปิด USB ในห้องของเขา
จากนั้น…
[เจ้าท าบ้าอะไรในภารกิจนี้?]
แม้เขาจะพึมพ าแบบนี้ออกไป แต่กาเบรียลก็ไม่อาจละสายตา
จากหน้าจอไปได้
***
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับ
คุณ]
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ ชื่นชอบการดูคุณ]
จางฮีวอนขมวดคิ้วเมื่อเธอได้ยินเสียงในอากาศ อูรีเอลหายตัว
ไป และคราวนี้ก็มีกลุ่มดาวแปลกๆ ก าลังมองเธอ นี่ไม่ใช่ความ
กังวลของเธอเท่านั้น จางฮีวอนมองไปยังคิมทกจาที่ก าลังเดิน
อยู่ในระยะไกล
“…ท าไมเขาไม่พูดอะไรเลย?”
“เธอว่าอะไรนะ?”
จางฮีวอนหันไปและเห็นลีจีฮเยก็ก าลังเข้ามาใกล้เธอ
“ช่างเถอะ”
“ท าไม มันคืออะไร?”
“เปล่า”
“พี่สาว เธอก าลังจะเข้าร่วมบริษัทของคิมทกจางั้นเหรอ?”
จางฮีวอนที่ก าลังกลืนเครื่องดื่มที่เธอซื้อมาจากพ่อค้าริมถนนอ้า
ปากค้างในขณะที่เธอส าลัก”อ-อะไร? ไม่! ชื่อมันแปลกเกินไป
มันจะไม่น่าอายไปหน่อยเหรอที่จะเข้าร่วมอะไรแปลกๆ แบบ
นั้น?”
“ฉันก าลังรอมันอยู่เลย ชื่อบริษัทค่อนข้างแปลก แต่มันก็รู้สึก
ว่าฉันก าลังท างานอยู่ บางทีฉันอาจจะได้รับเงินเดือนด้วยซ้ า”
“ถ้าเธอรู้ว่าที่ท างานจริงๆ เป็นยังไง เธอจะไม่คิดแบบนี้แน่”
ลีจีฮเยเบ้ปาก “อย่างไรก็ตาม ฉันก็หาโอกาสเข้าร่วมอยู่
มาสเตอร์ก็อยู่ในนั้นด้วย”
“ยูจงฮยอคเข้าร่วมแล้วเหรอ?”
“คิมทกจาพูดนะ นี่คือเนบิวลาของฉันและยูจงฮยอค!”
แน่นอนว่าเขาไม่เคยพูดอะไรแบบนั้น แต่จางฮีวอนก็เงยหน้า
ขึ้นมองท้องฟ้าโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ได้ยิน
ข้อความที่เธอรออยู่ เธอรู้สึกไม่สบายใจแปลกๆ
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ ไม่ชอบอารมณ์ขันของ
อวตาร ‘จางฮีวอน’]
จางฮีวอนส่ายหัวและมองไปยังคิมทกจาที่ก าลังยุ่งอยู่กับงาน
เขายุ่งมากจนเธอไม่เห็นหน้าเขาอยู่หลายวัน และเธอก็ไม่รู้ว่า
ท าไมเขาถึงท างานหนักขนาดนี้
จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นยูซานอาเข้า จางฮีวอนโบกมือให้ยูซาน
อาที่ก าลังนั่งอยู่บนม้านั่งและจ้องไปที่อากาศอันว่างเปล่า
“ซานอา! เธอจะเข้าร่วมเนบิวลาของทกจาไหม?”
ยูซานอาเห็นจางฮีวอนและเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ
“สถานการณ์ของฉันมัน…”
“อ่า ใช่ มันยากส าหรับซานอานี่เนอะ”
ยูซานอาเป็นอวตารของโอลิมปัส มันเป็นกรณีพิเศษที่เธอได้รับ
การสนับสนุนจากเนบิวลาทั้งหมด และมันก็คงยากที่จะเข้าร่วม
เนบิวลาของคิมทกจา เห็นได้ชัดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
เกี่ยวกับการสนับสนุนถ้าเธอเลือกเนบิวลาอีกอัน
“กลับกัน ฉันท าข้อเสนอพันธมิตร กลุ่มดาวบางกลุ่มก็เป็นมิตร
กับคิมทกจาผ่านฉัน”
“ไม่ใช่ว่ากลุ่มดาวในโอลิมปัสทั้งหมดเกลียดทกจาเหรอ?”
“ไม่ใช่ทั้งหมด ฮีวอน เธอเข้าร่วมเนบิวลารึยัง?”
“ฉันยังคิดอยู่” จางฮีวอนมองกลับไปยังจัตุรัสอีกครั้ง”อันที่จริง
ฉันก็ไม่แน่ใจเรื่องการเข้าร่วมเหมือนกัน มันมีปัญหากับ
ผู้สนับสนุนของฉันและ…”
ความมั่นใจในตัวเองที่สูงของจางฮีวอนดูเหมือนจะถูกท าร้าย
และยูซานอาก็ยิ้มเบาๆ
“ฉันคิดว่าเธอจะเป็นความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่ให้กับทกจาได้
ถ้าเธอเข้าร่วมเนบิวลาของเขา”
“ฉันเองก็อยากจะช่วยถ้าเป็นไปได้”
ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้าย จางฮีวอนไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ใน
สถานการณ์ที่ซับซ้อน
ณ กลางจัตุรัสไกล ลีฮุนซึงนั่งลงเหมือนกับหมาหงอย ข้างๆ
เขาคือชินยูซองและลีกิลยังที่ก าลังนั่งยองๆ อยู่เหมือนกับลูก
แมวในขณะที่พวกเขาทั้งสามจ้องไปยังคิมทกจา พูดให้ชัดๆ
ดวงตาของพวกเขาไล่ตามทุกครั้งที่คิมทกจาขยับ เห็นได้ชัดว่า
พวกเขาก าลังรออยู่ แต่คิมทกจากลับไม่สนใจพวกเขาเลย
“…ก็ยังไม่พูดอะไร”
จางฮีวอนพยักหน้าให้กับค าพูดของลีจีฮเย “เขาจะพูดเมื่อถึง
เวลา มันเป็นเพราะเขาเป็นคนเก็บตัว”
อืม เธอก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ความสงบสุขที่
รอคอยมานานได้มาถึงแล้ว แต่คิมทกจาก็ยังคิดอะไรบางอย่าง
อยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงท าได้แค่รอโดยยังไม่อาจท าอะไรได้
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ ก าลังมองมาที่คุณด้วย
ความเห็นด้วย]
[กลุ่มดาว ‘ผู้บัญชาการแห่งดอกดาวกระจายแดง’ ระมัดระวัง
ต่อราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น]
…มันมีเทวดาแปลกๆ อยู่ ดังนั้นจางฮีวอนก็คงจะไม่เบื่อไปสัก
พัก จางฮีวอนลดความกังวลของเธอลงด้วยความไม่เต็มใจ
จากนั้น… จู่ๆ งานก็เริ่มต้นขึ้น
***
“จริงเหรอ? ไม่มีวิธีติดต่อกับพวกเขาเลยเหรอ?”
“ช่องทางที่น าไปสู่โลกปีศาจถูกปิดกั้น มันคืออาคมอันทรง
พลัง…”
การแสดงออกของฮันซูยองนั้นดูน่ากลัวกับค าพูดของลีซูคยอง
เธอเรียกโดเกบิไปนานแล้วแต่ก็ไม่มีใครตอบเลย ฮันซูยองมอง
ลงไปยังขันน้ าที่บรรจุโชคดีหรือโชคร้าย ภัยพิบัติหรือโชคลาภ
เอาไว้
โชคร้าย, โชคร้าย, โชคร้าย, โชคร้าย, โชคร้าย, โชคร้าย, โชค
ร้าย…
เธอไม่อาจนับได้ว่า ‘โชคร้าย’ โผล่ขึ้นมากี่ครั้งแล้ว
“เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?”
ครั้งสุดท้ายที่ ‘มหาวิบัติ’ ปรากฏขึ้น คิมทกจาต้องเผชิญหน้า
กับโลกบาลแห่งพระเวท อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ก็มีค าว่า ‘โชค
ร้าย’ มากมายปรากฏขึ้น… มันไม่ใช่มหาวิบัติ แต่มันก็น่าจะ
เป็นโชคร้ายครั้งใหญ่เลยก็ได้ น้ าในขันสั่นและมีแสงจางๆ
ปรากฏขึ้น
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังเงยหน้าขึ้น]
“มังกรด า?”
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังมองไปยัง
อาณาจักรปีศาจที่ 73]
“นายรู้อะไรเหรอ?”
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ เปล่งเสียงร้องคุกคาม]
แขนของเธอที่ถูกพันไว้ด้วยผ้าพันแผลก าลังเสียวซ่านและมี
ประกายแสงปรากฏขึ้นรอบๆ ร่างกายที่ก าลังซิงค์กับมังกรด า
“ไงเพื่อน!”
ความรู้สึกของมังกรเพลิงทมิฬถูกถ่ายทอดมา มังกรด าไม่เคยท า
แบบนี้ไม่ว่าจะเจอคู่ต่อสู้แบบไหนก็ตาม
[กลุ่มดาว ‘ผู้เชี่ยวชาญในการเป็นกลาง’ ริมฝีปากซีด]
[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ น้ าลายหยด]
[กลุ่มดาว ‘พ่อมดคนแรกแห่งโซซอน’ ปกปิดร่องรอยของเขา]
กลุ่มดาวแห่งคาบสมุทรเกาหลีปิดไฟ ราวกับว่าพวกเขาก าลัง
ซ่อนตัวจากนักล่า ผ้าพันแขนของเธอยังคงรู้สึกเสียวซ่าน
ฮันซูยองปัดค าท านายของลีซูคยองและคลายผ้าพันแผลเพื่อ
เผยให้เห็นรอยสักของมังกรด าที่ก าลังเปล่งประกายอยู่
ประกายแสงระเบิดออกมา และแขนขวาของฮันซูยองก็เขียน
ค าขึ้นในอากาศ
– ภัยพิบัติแห่งดวงดาวก าลังมา
“ภัยพิบัติแห่งดวงดาว? มันคืออะไร?”
‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ผู้เย่อหยิ่งคิดว่าสถานการณ์นี้เป็น
เรื่องเร่งด่วนมากจนเขาต้องเขียนมันออกมาเอง เธอรับรู้ได้ถึง
ความประสงค์ของมังกรด าที่ต้องการหยุดเธอจากการไปยังโลก
ปีศาจไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
“เฮ้ อย่าท าให้ฉันกังวลสิ นายจะท าแบบนั้นอีกเหรอ?”
เธอหลงกลมังกรด าไปหลายครั้งแล้ว เธอไม่รู้ว่ามันก าลังพูดถึง
อะไร แต่คิมทกจาได้ท านายถึงการบุกคาบสมุทรเกาหลีของ
โอลิมปัสไว้ ดังนั้นเขาอาจจะรู้เกี่ยวกับสถานการณ์นี้ก็ได้ ไม่ว่า
อะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม…
มันมีประกายแสงจางๆ ในขณะที่มือของฮันซูยองขยับผ่าน
อากาศเหมือนกับแปรง
– อาณาจักรปีศาจที่ 73 จะพินาศ
***
มันคือเซียนดาบทลายนภาที่สังเกตได้ก่อน เธอนอนอยู่บน
ก าแพงเขตอุตสาหกรรมและวางไปป์ลง
“…มันพูดถูก”
เซียนดาบทลายนภาพึมพ าในขณะที่ดาบทลายนภาเปล่ง
ประกายเมื่อมันถูกชักออกจาก หลังจากได้รับนามดาบทลาย
นภา เธอก็ใช้ดาบเล่มนี้ไปไม่ถึง 10 ครั้ง
มันเป็นดาบที่ท าให้เธอถูกเรียกว่าภัยพิบัติแห่งบู๊ลิ้ม เซียนดาบ
ทลายนภาสัมผัสกับเนื้อดาบด้วยฝ่ามือของเธอและรู้สึกตลก
ภัยพิบัติ ภัยพิบัติมันคืออะไรกัน? ส าหรับมนุษย์ ภัยพิบัติคือ
ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในวงกว้าง ยกตัวอย่างเช่นดินถล่ม
สึนามิ และแผ่นดินไหว พวกมันคือปรากฏการณ์ใหญ่ที่พลัง
ของมนุษย์ไม่อาจต้านทานได้
ส าหรับผู้บรรลุ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าเรื่องธรรมดาๆ พวกเขา
คือตัวตนที่เหนือล้ าไปกว่ามาตรฐานของมนุษย์ พวกเขา
สามารถท าให้เกิดแผ่นดินถล่มและสึนามิได้ด้วยดาบและ
สามารถท าให้มันสงบลงก็ได้ ส าหรับผู้บรรลุอย่างปรมาจารย์
ทลายนภา ค าว่าภัยพิบัตินั้นหมายถึงสิ่งที่แตกต่างออกไปจาก
มาตรฐานของมนุษย์ธรรมดา
บางทีเซียนดาบทลายนภาอาจจะก าลังเผชิญหน้าอยู่กับค าตอบ
แล้วก็ได้
ประกายแสงเล็กๆ เด้งไปมา และเคียร์อีออสก็ปรากฏขึ้นข้างๆ
เธอ ออร่าแห่งการปล่อยกระแสไฟฟ้าได้พวยพุ่งขึ้นมาจากร่าง
ของเคียร์อีออสแล้ว เซียนดาบทลายนภาค่อยๆ เพิ่มระดับพลัง
เวทมนตร์ของเธอขึ้น ผู้บรรลุทั้งสองก าลังมองไปยังปลายขอบ
ฟ้าไกล เคียร์อีออสถาม “เป็นมันใช่ไหม?”
มันยังมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า และตัวตนนั้นก็ก าลังมุ่งหน้ามา
ทางนี้อย่างชัดเจน เซียนดาบทลายนภาตอบด้วยเสียงหนัก”ไม่
ต้องสงสัยเลย มันเป็นคนที่พยายามจะกลืนกินบู๊ลิ้ม”
ความมืดก าลังเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ จากอีกด้านหนึ่งของ
จักรวาลที่กลืนกินไปกระทั่งแสงสว่าง บางสิ่งก าลังขยับเข้ามา
พร้อมกับกลืนกินความเป็นไปได้ที่กระจัดกระจายอยู่
(จบตอน)