มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 284 – ผู้สังหารราชาปีศาจ (1)

สิ่งที่ผมจินตนาการถึงมากที่สุดเมื่อผมอ่านหนทางเอาชีวิตรอด
ก็คือ
– ถ้าหนทางเอาชีวิตรอดกลายเป็นความจริงจะเป็นยังไง?
บางทีหลายๆ คนก็คงจะจินตนาการแบบนี้กับนิยายเรื่องโปรด
ผมก็เป็นเหมือนกัน บางทีมันอาจจะเป็นเพราะจินตนาการอัน
ไม่มีที่สิ้นสุดในวัยเด็กของผมที่ท าให้ผมสามารถปรับตัวเข้ากับ
หนทางเอาชีวิตรอดได้ เมื่อสถานการณ์เริ่มต้นขึ้น ผมก็ได้
เริ่มต้นไปก่อนแล้ว นี่คือชิ้นส่วนลับที่ผมได้รับมา
ในช่วงมัธยม ผมกระทั่งเคยวาดแผนภูมิที่มุมหนึ่งของต ารา
เรียน
– ยูจงฮยอค: นักเล่นเกมมืออาชีพ, นิสัยที่น่าสะพรึงกลัว, คน
บ้า, ฆ่าถ้าพูดไม่รู้เรื่อง (บางครั้งก็ฆ่าเฉยๆ), ต้องพาเขามาอยู่

ฝ่ายเดียวกันให้ได้อย่างไม่มีเงื่อนไข, ความเป็นมนุษย์ยัง
เหลืออยู่ในรอบที่สาม…
ผมดีใจเมื่อผมตระหนักได้ในตอนแรกว่าผมมาอยู่ในรอบที่สาม
ของหนทางเอาชีวิตรอด
ผมมายังโลกที่ผมสามารถเปลี่ยนแปลงได้และคิดว่ามันโชคดี
จริงๆ ถ้าผมมายังรอบสุดท้าย…
「คิม ทก จา คิด」
มันจะไม่มีตัวตนที่สามารถหยุดยั้งเขาได้
「บัด―ซบ」
ผมตะโกนด้วยแรงทั้งหมดเมื่อผมเห็นดาบที่ก าลังพุ่งเข้ามาหา
ผม
[เดี๋ยว! หยุดก่อน! ฉันบอกให้หยุด!]
บุคคลที่เสื่อมถอยมามากกว่าหนึ่งพันครั้ง จิตวิญญาณที่ตาย
ด้านหลังจากต้องฆ่าตัวตายมามากมายและยังต้องประสบกับ

โศกนาฏกรรมที่ยากจะทนทาน ภาวะซึมเศร้าการเสื่อมถอยสุด
ขีด…
「ยูจงฮยอคแห่งรอบที่ 1863 คือความสิ้นหวังของโลก」
ผมเคลื่อนไหวในทันทีที่ดาบก าลังจะทะลวงคอของผม
[สกิลเฉพาะตัว ‘การย่อขนาด LV.10’ ถูกเปิดใช้งาน!]
ร่างกายของผมหดตัวลงในพริบตา และดาบก็ตัดผ่านอากาศไป
ดวงตาสะดุ้งของชายหนุ่มสะท้อนอยู่บนใบดาบ ไอ้บ้านี่ เขาคิด
ว่าผมจะมาตายที่นี่เหรอ? นี่อาจจะเป็นรอบที่ 1863 แต่เขาก็
เข้าใจผิดว่าผมจะยอมตายง่ายๆ
[สกิลเฉพาะตัว ‘บุ๊คมาร์ค’ ถูกเปิดใช้งาน]
[สกิลเฉพาะตัว ‘ปล่อยกระแสไฟฟ้า’ LV.12 (+2) ถูกเปิดใช้
งาน]

ผมรู้ว่าผมไม่ใช่คู่มือของเขา อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังต้องลองดู
ร่างกายของผมขยับด้วยความเร็วปานสายฟ้าในขณะที่ผม
ตะโกนออกมา “ไอ้ระย า! นายต้องให้ฉันพูดกับนาย!”
ข้อความดังออกมาในอากาศตามเสียงร้องของผม
[กลุ่มดาวบางกลุ่มสังเกตเห็นการคงอยู่ของคุณ!]
[กลุ่มดาว ‘นักผจญภัยผู้ตั้งไข่’ สนใจในตัวตนของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘ราชาแห่งความไม่จีรัง’ สนใจในการต่อสู้ระหว่าง
คุณและ ‘ราชาสูงสุดเลือดเหล็ก’]
[กลุ่มดาวบางกลุ่มรู้สึกอิจฉาคุณมาก]
[คุณได้รับการสนับสนุน 1,000 เหรียญ]
สถานการณ์ที่ 95 ของการเสื่อมถอยรอบที่ 1863 โลกอาจจะ
เป็นเช่นนี้ แต่มันก็ยังมีกลุ่มดาวบริจาคเงินอยู่ ลักษณะของการ
สนับสนุนอาจจะต่างกันไปหน่อย แต่…

ยูจงฮยอคจ้องมาที่ผมด้วยสีหน้าแข็งๆ “ส านักแบ็คชอง?
แปลก ฉันแน่ใจว่าเขาปลดประจ าการไปแล้วในรอบนี้…”
วงจรสมองของคนๆ นี้บิดเบี้ยวไปหลังจากผ่านการเสื่อมถอย
มากว่า 1,000 ครั้ง เขาคงจะตัดสินใจได้แล้วว่าจะฆ่าหรือ
ปล่อยผมไปจากการกระท าที่ผมแสดงให้เห็น มันน่ากลัวจริงๆ
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ถูกเปิดใช้งาน!]
มันเป็นเพราะผมกลัวถึงท าให้ผมต้องอ่าน เพื่อที่ผมจะสามารถ
ออกไปจากสถานการณ์นี้ได้
[คุณมีความเข้าใจไม่เพียงพอต่อบุคคลนี้และไม่สามารถเปิดใช้
งานขั้นที่สองได้!]
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ขั้นที่หนึ่งถูกเปิดใช้
งาน!]
…ผมขาดความเข้าใจ ความภาคภูมิใจของผมเจ็บปวดเล็กน้อย
แต่ผมก็คิดว่ามันคงจะเป็นแบบนี้ นี่คือยูจงฮยอคแห่งรอบที่
1863 ไม่ใช่ยูจงฮยอคที่ผมรู้จัก มันอาจจะเป็นขั้นแรก แต่ผมก็

ยังต้องใช้มัน ผมไม่อาจอ่านรายละเอียดได้ แต่การรู้ทิศทางของ
การโจมตีก็คงจะช่วยได้
「คอ」
ช่วงเวลาที่ความคิดของยูจงฮยอคถูกถ่ายทอด ผมก็ถอนตัว
ออกไป
แม้แต่ชายคนนี้ก็ไม่สามารถจับผมได้ง่ายๆ มันเป็นเพราะผม
ก าลังใช้วิถีแห่งสายลมและการปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่
“…อั๊ค?”
ผมไม่รู้ว่าผมหันร่างไปก่อนหรือเงาด าเคลื่อนมาข้างหน้าผม
ก่อน ลมหายใจของผมถูกปิดกั้น และวิสัยทัศน์ของผมก็มืดลง
มันเป็นพลังเวทมนตร์อันพลุ่งพล่านที่ดูเหมือนจะท าร้าย
ร่างกายของผมทั้งตัว ผมกระเด็นไปในอากาศราวกับปลาที่ถูก
ไฟฟ้าช๊อต พลังเวทมนตร์จ านวนมหาศาลสั่นสะเทือนร่างกาย
ของผม
[กลุ่มดาวบางกลุ่มหัวเราะเยาะคุณ]

มันเป็นใบหน้าของยูจงฮยอคที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าผม มือของ
เขาก าลังทุบร่างกายของผม คอของผมเจ็บเหมือนมันหักใน
ขณะที่มันถูกยึดไว้ระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้
ผมไม่อยากจะเชื่อเลย นี่อาจจะเป็นยูจงฮยอคแห่งการเสื่อม
ถอยรอบสุดท้าย แต่เขาสามารถจับผมได้ง่ายดายขนาดนี้ได้
ยังไงในเมื่อผมใช้การปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่
“ฉันจะถามนายเป็นครั้งสุดท้าย”
ผมรู้ได้ในทันทีที่ผมได้ยินเสียงอันเย็นชาและเฉยเมย มันโง่ที่คิด
ว่าผมจะสามารถหลบหลีกมันได้โดยการรู้ทิศทางล่วงหน้า คนที่
อยู่ตรงหน้าของผมไม่ใช่หนุ่มน้อยยูจงฮยอคแห่งการเสื่อมถอย
รอบที่สาม
“ดาบมังกร อารอนดิกท์ อยู่ไหน?”
…ผมจะพูดได้ยังไงในเมื่อเขาบีบคอผมไว้อยู่?
“ฉันเห็นร่างอวตารของแลนสล็อตอยู่ที่นี่ ดังนั้นนายจะต้องรู้
แน่ๆ…”

อ่า กลุ่มดาวที่เพิ่งตายไปคือแลนสล็อตงั้นเหรอ? บัดซบ
“ถ้านายไม่ตอบ งั้นฉันหาเองก็ได้”
ดวงตาของยูจงฮยอคเปล่งประกายด้วยแสงสีทอง ตามความ
เป็นจริงแล้ว รากฐานของยูจงฮยอคก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่
ว่ามันจะเป็นรอบที่ 3 หรือ 1863
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ ใช้เนตรแห่งปราชญ์ LV.???!]
หลังจากการเสื่อมถอยกว่าพันครั้ง เนตรแห่งปราชญ์ของเขาก็
มาถึงระดับอันน่าเกรงขามแล้ว บางทีตัวตนที่ไม่ปรากฏตัวอยู่
ในสายตาของยูจงฮยอคในตอนนี้อาจจะมีแค่เทพเจ้าภายนอกที่
มีชีวิตอยู่มานานแล้วเท่านั้น
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ ปิดกั้นเนตรแห่งปราชญ์!]
[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ เปิดใช้งานอย่างรุนแรง!]
ในเวลาที่เนตรแห่งปราชญ์ของยูจงฮยอคจ้องมาที่ร่างกายของ
ผม ก าแพงก็เคลื่อนไหว ก าแพงที่สี่ยืนหยัดอย่างมั่นคงต่อหน้า

สายตาเด็ดเดี่ยวที่จะไม่ปล่อยให้ข้อมูลหลุดออกไปแม้แต่นิด
เดียว มันมีประกายแสงที่รุนแรงกว่าเมื่อครั้งผมเจอกับก าแพง
ไร้นามปรากฏขึ้น
「ไม่ เลว」
คราวนี้ก าแพงที่สี่ดูน่าเกรงขาม ณ จุดๆ นี้ ผมไม่อาจบอกได้ว่า
ก าแพงที่สี่หรือยูจงฮยอคเหนือกว่ากัน ก าแพงที่สี่ไม่ถอย และยู
จงฮยอคก็ไม่ยอมแพ้ มันเป็นผมที่เป็นสะพานระหว่างพวกเขา
มันเจ็บปวดมากจนผมไม่อาจกรีดร้องออกมาได้เลยแม้ว่าจะ
เป็นเสียงที่แท้จริงของผมก็ตาม
“อั๊ค…?”
ยูจงฮยอคยกระดับพลังของเขาขึ้นก่อน การปะทะกันรุนแรง
มากจนวงกลมสีทองโคจรอยู่ในดวงตาของเขา
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ รู้สึกถึงจิตวิญญาณแห่งการแข่งขัน]
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ แสดงถึงความเป็นปรปักษ์ที่ยิ่งใหญ่
ส าหรับคุณ!]

นี่เป็นก าแพงที่ไม่อาจทะลุผ่านมาได้แม้ว่าจะเป็นเนตรแห่ง
ปราชญ์ เป็นอีกครั้งที่ผมตระหนักได้ว่าสกิลก าแพงที่สี่ยอด
เยี่ยมแค่ไหน
จากนั้นมันก็มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น ก าแพงที่สี่สามารถป้องกัน
เนตรแห่งปราชญ์ได้และเริ่มไหลเหมือนกับสายน้ าผ่านมือของยู
จงฮยอค ตัวอักษรพิมพ์เข้าปกคลุมร่างกายของเขาเหมือนกับ
แมลง และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เสียงของยูจงฮยอคดูไม่พอใจ
“อะไร?”
ตัวอักษรบิดตัวไปมาเป็นความทรงจ าที่ไหลเหมือนภาพพาโนรา
มา พวกมันคือความทรงจ าของผมในรอบที่สามซึ่งถูกก าแพงที่
สี่บันทึกไว้
「”เอามือออกไปจากฉันและไสหัวไปซะ ไอ้ระย าเอ้ย!”」
「”อาจจะไม่ ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันก็ยังมีความหวังใน
สถานการณ์นี้”
“…มีความหวังอะไรกัน?”

“จงฮยอค พวกเราสามารถช่วยโลกใบนี้ได้ นายรู้ไหม?”」
「ชื่อของเนบิวลาของพวกเราคือ… บริษัทของคิมทกจา…”
“มันยังไม่มีชื่อ นอกจากนี้ พวกเรายังไม่มีผู้สนับสนุนเลย”」
ยูจงฮยอคไม่อาจเข้าใจความทรงจ าตรงหน้าของเขาได้ พวก
มันคือทุกๆ สิ่งที่ไม่มีตัวตนอยู่ในรอบนี้ ประกายแสงที่แทบจะ
ท าให้ผมตาบอดคลี่คลายลง และสีหน้าของยูจงฮยอคก็ชัดเจน
ขึ้น
“นายเป็นใครกัน…?”
รอบที่ ‘1843’ ก าลังท าหน้าประหลาดใจ ผมได้ยินเสียงของ
ก าแพงที่สี่ในหัว ราวกับว่ามันคิดว่ารอบนี้น่าสนใจ
「ฉัน ท า ได้ดีไหม คิม ทก จา」
ฉันท าได้ดีไหม?
“บอกมา นี่มันอะไรกัน? ฉันจะฉีกนายเป็นชิ้นๆ ถ้านายไม่พูด”

อะไรที่มันท าได้ดี? บ้าเอ้ย
[อั๊ค… ไม่ เดี๋ยวก่อน! ฉันต้องการเวลาในการตอบ!]
ผมระเบิดพลังงานสีฟ้าในขณะที่ผมถูกจับไว้ในมือของยูจงฮ
ยอค ผมพยายามดิ้นรนที่จะหลบหนีออกไปจากเขา นี่อาจจะไม่
พอ แต่ผมก็คงจะซื้อเวลาได้สักพักจนกว่าผมจะสามารถหยิบ
ยืมพลังแห่ง ‘มหาเรื่องราว’ ได้…
จากนั้นก็มีบางสิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น มันมีการระเบิดออกมา และ
ยูจงฮยอคก็ปล่อยผมหลุดมือ มันมีสีหน้าที่ประหลาดใจและ
สับสน ยูจงฮยอคยื่นมือออกมาด้วยการเคลื่อนไหวที่เฉื่อยชา
ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ผมก็ไม่พลาดโอกาสที่ผมเพิ่งได้
รับมา
[สกิลเฉพาะตัว ‘วิถีแห่งสายลม LV.11 (+1)’ ถูกเปิดใช้งาน!]
วิถีแห่งสายลมถูกเปิดใช้งาน และพลังงานสีฟ้าก็สร้างเส้นทาง
ผ่านอากาศ ผมคิดว่าเขาคงจะไล่ตามผมมาโดยเร็ว แต่ผมก็ไม่

อาจรู้สึกถึงยูจงฮยอคได้ ผมมองย้อนกลับไปและเห็นภาพที่ไม่
คาดคิด
…อะไรอีก?
ในช่วงเวลาที่ผมมีค าถาม เสียงที่แท้จริงอันดังก้องก็สะท้อนไป
ทั่วพื้นที่
[ยูจงฮยอค! ข้าจะแก้แค้นให้กับความเข้มงวดอันไร้ขอบเขต!]
ดวงตาสีน้ าเงินและสีแดงจ้องมาจากหลังคาของอาคาร
ใกล้เคียง เสือดาวสีด าสองตัวที่มีร่างเพรียวบางปลดปล่อย
พลังงานอันแข็งแกร่งออกมาในขณะที่พวกมันพุ่งเข้าหายูจงฮ
ยอค
[ราชาปีศาจ ‘ปีศาจแห่งความง่ายและความดุร้าย’ ก าลังแสดง
ความเป็นปรปักษ์ต่ออวตาร ‘ยูจงฮยอค’]
[ราชาปีศาจ ‘เนตรที่มองเห็นสิ่งต้องห้าม’ ก าลังแสดงความ
เป็นปรปักษ์ต่ออวตาร ‘ยูจงฮยอค’]

ยูจงฮยอคในรอบ 1863 นั้นแข็งแกร่งกว่าใครๆ แต่เขาก็มีศัตรู
มากมาย ด้วยเหตุนี้ ผมจึงสามารถจ าแนกเสือดาวทั้งสองได้
อย่างง่ายดาย
ปีศาจแห่งความง่ายและความดุร้าย โอส เนตรที่มองเห็นสิ่ง
ต้องห้าม ฟลัวรอส พวกเขาคือราชาปีศาจ 57 และ 64 แห่ง
โลกปีศาจ
ราชาปีศาจผู้จองหองซึ่งลืมความอับอายของพวกเขาและ
ปลดปล่อยการโจมตีเข้าใส่อวตารตรงๆ
อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าขายหน้า
[ผู้สังหารราชาปีศาจ! เรื่องราวของเจ้าจะจบลงที่นี่!]
ในตอนนี้ ยูจงฮยอคคือตัวตนที่เต็มไปด้วยคุณค่า ผมฝังตัวเอง
อยู่ในซากปรักหักพังในขณะที่มีเสียงค ารามดังออกมา จากนั้น
ผมก็เฝ้าดูสถานการณ์อย่างระมัดระวัง มันเป็นการปะทะกันที่
ผมไม่อาจสอดมือเข้าไปได้ และผมก็คิดว่าผมควรที่จะขยับ
ออกไป แต่ผมก็ต้องการที่จะดูการต่อสู้นี้อีกนิดหน่อย

มันไม่ใช่การต่อสู้อื่น แต่เป็นการต่อสู้ของยูจงฮยอคแห่งรอบที่
1863 มันไม่ง่ายที่จะได้เห็น หูของผมดูเหมือนจะระเบิดออกมา
และการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น
[กลุ่มดาวจ านวนมากกระตือรือร้นเกี่ยวกับการต่อสู้ของอวตาร
‘ยูจงฮยอค’]
ข้อความหลั่งไหลออกมาในขณะที่ยูจงฮยอคชักดาบ มันเป็น
ดาบเขย่าสวรรค์ที่หักไปแล้วในรอบที่สาม ดาบได้ผ่านมาหลาย
สถานการณ์และได้รับการอัพเกรดเป็นไอเท็มในระดับใหม่อย่าง
สิ้นเชิงซึ่งเปล่งประกายเจิดจ้าในความมืดมิด
ราชาปีศาจที่ก าลังเผชิญหน้ากับเขาก็เปิดเผยพลังออกมา
เหมือนกัน
[สรรพสิ่ง ลุกขึ้นมาจากความตาย!]
เอิร์ลและดยุคที่ตายแล้วของโลกปีศาจได้กลายเป็นอันเดดและ
โผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน พวกมันคือวัตถุดิบชั้นยอดที่มีพลังรบใน
ยามที่มีชีวิตอยู่

อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเลย “แค่เรียกคน
ตายออกมาเหรอ? ปีศาจแห่งหลักการเองก็ใช้มันไปแล้ว”
ยูจงฮยอคก าลังยิ้ม
“ร่างของไอ้นั่นตอนนี้แขวนอยู่ท่ามกลางกลุ่มดาวที่ตายไป
แล้ว”
[หุบปาก!]
แสงสว่างวาบ และดาบของยูจงฮยอคก็ขยับ ผมควรเรียกสิ่งนี้
ว่าวิถีดาบได้อยู่ไหม?
…วิถีดาบทลายนภา? ผมไม่รู้ สิ่งที่แน่นอนก็คือมันเป็นวิถีดาบที่
งดงามอย่างน่ามหัศจรรย์ แต่มันก็ยังเป็นวิถีดาบที่โหดเหี้ยม
อย่างน่าประหลาดใจ
เหล่าขุนนางแห่งโลกปีศาจถูกสะบั้นโดยดาบและกรีดร้อง
ออกมาในขณะที่พวกมันเปลี่ยนเป็นขี้เถ้า พวกมันคือดยุค
ระดับสูงที่เทียบได้กับกลุ่มดาวระดับยิ่งใหญ่ สิ่งมีชีวิตดังกล่าว
ระเบิดออกด้วยการเหวี่ยงดาบเพียงไม่กี่ครั้ง

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที่ ยูจงฮยอคได้ฆ่าขุนนางอันเดดไปกว่า 10
ตัวและมาถึงจมูกของฟลัวรอส
[ได้ยังไง…]
เฉกเช่นของเล่น หัวของราชาปีศาจฟลัวรอสระเบิดออก
มันไม่มีอารมณ์ใดอยู่ในสายตาของเขา มันเป็นการโจมตีเพียง
ครั้งเดียวพร้อมกับรอยยิ้มหวาน ยูจงฮยอคได้ฆ่าราชาปีศาจ
[นี่… ไอ้บ้านี่!]
ราชาปีศาจโอสตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
[กลุ่มดาว! ท าไมพวกเจ้าถึงลังเล?]
ในเวลาที่เสียงเรียกดังออกมา กลุ่มดาวที่ก าลังซ่อนตัวอยู่ใน
ซากปรักหักพังก็โผล่ออกมา ส่วนใหญ่มันเป็นกลุ่มดาวฝ่ายร้าย
พวกเขาอยู่ในช่วงตั้งแต่ระดับยิ่งใหญ่ไปจนถึงระดับเรื่องเล่า
กลุ่มดาวทุกคนพุ่งเข้ามาเพื่อก าจัดอวตารเพียงคนเดียว ยูจงฮ
ยอค

[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังพูดถึงเรื่องราว ‘ขุมนรกนิรันดร์’]
อย่างไรก็ตาม ยูจงฮยอคก็ไม่ถูกกดดันเลย ออร่าสีเลือดหลั่งไหล
ออกมาจากร่างกายของเขาและเข้าปะทะกับกลุ่มดาว มันเป็น
พลังที่น่ากลัวและทรงพลัง แต่การโจมตีก็สงบและเต็มไปด้วย
ความเหมาะสม ทุกๆ ครั้งที่ดาบของยูจงฮยอคขยับ แถวขบวน
ของกลุ่มดาวก็จะสั่นอย่างช่วยไม่ได้
[กลุ่มดาวฝ่ายร้ายเกลียดชังอวตาร ‘ยูจงฮยอค’]
ร่างอวตารของกลุ่มดาวระเบิดออกทีละคน กลุ่มดาวระดับสูงก็
ยังดูโทรมมาก มันไม่มีสัญญาณของความกระวนกระวายเลยใน
ขณะที่ยูจงฮยอคท าศึกต่อ
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังพูดถึงมหาเรื่องราว ‘นักเดินทาง
แห่งการท าลายล้างผู้เดียวดาย’]
ยูจงฮยอคใช้ ‘แขนซ้าย’ ของเขาเท่านั้นเพื่อท าลายกลุ่มดาว
ทุกครั้งที่กลุ่มดาวล้มลง แขนของผมก็สั่น

[กลุ่มดาวฝ่ายร้ายตกใจกับความสามารถในการต่อสู้ของอวตาร
‘ยูจงฮยอค’]
ความเกลียดชังกลายเป็นความตกใจ
[กลุ่มดาวฝ่ายร้ายบางส่วนหวาดกลัวอวตาร ‘ยูจงฮยอค’]
ความตกใจกลายเป็นความกลัว
[กลุ่มดาวจ านวนมากก าลังสั่นสะท้านกับพลังของอวตาร ‘ยู
จงฮยอค’]
มันน่าตื่นเต้นจริงๆ บ้าไปแล้ว… เขาบ้าไปแล้วจริงๆ
ไม่ว่าผมจะคิดเกี่ยวกับมันยังไง มันก็ไม่มีทางที่จะเอาชนะยูจงฮ
ยอคในตอนนี้ได้เลย
ผมไม่รู้ว่านักเขียนลับมอบสถานการณ์อะไรให้กับผม แต่ผมก็
ต้องไม่กลายเป็นศัตรูกับชายคนนี้จนกว่ามันจะจบลง
จากนั้นข้อความก็ดังออกมา

[สถานการณ์ย่อยที่ถูกมอบหมายโดย นักเขียนลับ’ มาถึง แล้ว!]
(จบตอน)