มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 294 – ผู้อ่านและนักเขียน (1)

มันเป็นตอนเที่ยงเมื่อการเดินทัพเริ่มขึ้น มันเป็นกองทัพที่มี
อวตารชั้นยอดอยู่ 200 คน ในขณะที่กลุ่มดาวจ านวนมากมาย
ก าลังเฝ้ามอง ลีฮุนซึงก็ยกแตรขึ้นมาตรงหน้าของกองทัพ
[ไอเท็ม ‘แตรสมรภูมิ’ ถูกเปิดใช้งาน!]
[ขวัญของพันธมิตรเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]
[พลังโจมตีของพันธมิตรเพิ่มขึ้นเล็กน้อย!]
อย่างที่คาดไว้จากฮันซูยอง เธอได้เตรียมของสิ้นเปลืองแบบนี้
ไว้แล้ว ลีฮุนซึงเป่าแตรอีกครั้ง และอวตารก็ส่งเสียงเชียร์
ออกมา ทุกคนดูตื่นเต้น
ชินยูซองเหลือบมองผมและพูดอย่างสุภาพ “เรื่องนั้น…
ขอบคุณนะที่ช่วยฉันไว้เมื่อครั้งล่าสุด”
“อ่า อืม ไม่เป็นไร”

ชินยูซองยิ้มกับค าพูดของผม เธอโตมาใจดีและสุภาพ ไม่
เหมือนกับคิมนัมอุน ผมเหลือบมองไปข้างๆ และเห็นฮันซูยอง
ก าลังยิ้มแปลกๆ
…ผมไม่คิดว่าชินยูซองจะโตมาแบบนี้เพราะมีคนเลี้ยงดูเธอ เดิม
ทียูซองก็เป็นเด็กดีอยู่แล้ว
“คิมทกจาเองก็เข้าร่วมในสถานการณ์นี้ด้วยเหรอ?”
“ไม่ ฉันไม่มีคุณสมบัติ”
“อ่า อืม… ฉันขอโทษ ฉันได้ยินมาว่าพวกเราจะได้มหาเรื่องราว
ถ้าพวกเราเคลียร์สถานการณ์นี้ได้”
ผมไม่รู้สึกเสียใจ มันคงจะเยี่ยมไปเลยถ้าผมได้รับผู้กอบกู้
อิสรภาพของมังกรแห่งวันสิ้นโลกที่นี่เป็นมหาเรื่องราวที่สอง
อย่างไรก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่ทิศทางที่ผมต้องการ มหาเรื่องราวที่ผม
ต้องการอยู่ในรอบที่สาม
ตรงหน้า ลีซอลฮวาก าลังเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผากของลีฮุ
นซึง ลีฮุนซึงยิ้มอย่างอ่อนแรง

“…ฉันประหม่า ฉันไม่รู้ว่าพวกเราจะท าได้ดีไหม”
“มันจะไม่เป็นไร พวกเราท าได้ดีมาจนถึงตอนนี้แล้ว”
ผมได้ยินเสียงของคิมนัมอุนกับลีจีฮเยมาจากด้านหลังของผม
“เฮ้ ลีจีฮเย เธอจะท าอะไรในตอนจบของสถานการณ์นี้?”
“อืม มันยังมีอีกสถานการณ์หนึ่งอยู่”
“เธอจะเอาแต่เคลียร์สถานการณ์ไปอีกนานแค่ไหน? บางครั้ง
พวกเราก็ต้องสนุกบ้าง มาเล่นกับฉันหลังจากสถานการณ์นี้จบ
ลงสิ…”
คิมนัมอุนก าลังมองตาของลีจีฮเยในขณะที่สวมเสื้อคลุมที่ผมให้
เขายืม อย่างที่ผมได้บอกเขาไป ถุงมือถูกสวมอยู่บนมือทั้งสอง
ข้าง ผมของเขายังคงเป็นสีขาวและมีผ้าพันแผลพันรอบแขน
ของเขาอยู่…

จากนั้นก็มีฟ้าผ่าบนท้องฟ้า กองทัพของเนบิวลาที่เข้าร่วมใน
สถานการณ์นี้ก าลังใกล้เข้ามา พวกเขาเป็นเนบิวลาที่ผมเคย
เจอแล้วและเนบิวลาที่ผมยังไม่เคยพบ
สหายของฮันซูยองนั้นแข็งแกร่งพอ แต่จ านวนนั้นไม่เพียง
พอที่จะจัดการกับศัตรูทั้งหมด ฮันซูยองก้าวไปหาลีฮุนซึงและ
ประกาศ “พวกเรามีเพียงเป้าหมายเดียวเท่านั้น มันคือการ
ปลดปล่อย ‘มังกร’ ที่ถูกผนึกไว้”
เสื้อคลุมสีขาวของเธอโบกพัดในขณะที่ฮันซูยองพูดต่อ “อย่าง
ที่ทุกคนรู้ การกอบกู้อิสรภาพของมังกรแห่งวันสิ้นโลกจะ
ท าลายคาบสมุทร อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่พวกเราเคลียร์
เงื่อนไขได้ส าเร็จ พวกเราก็จะก้าวไปสู่ขั้นต่อไปได้ จากนั้นจะไม่
มีใครในโลกนี้ที่ต้องตาย”
ความมุ่งมั่นของอวตารได้รับการหล่อหลอมด้วยค าประกาศ
ของฮันซูยอง และพวกเขาก็ตะโกนออกมาอีกครั้ง พวกเขาสวด
ชื่อของฮันซูยอง มันเป็นภาพที่คุ้นเคย

…ทั้งหมดนี้เคยเกิดขึ้นโดยยูจงฮยอค
สถานการณ์ที่ 95 การมาถึงครั้งที่สองของมังกรแห่งวันสิ้นโลก
นี่เป็นสถานการณ์ที่ปลุกมังกรแห่งวันสิ้นโลกที่ถูกผนึกไว้ใน
ช่วงเวลาแห่งการล่มสลายของเอเด็น มันประสบความส าเร็จ
ด้วยการรวบรวม ‘ดาบ’ ทั้งห้าที่กระจัดกระจายไปทั่วโลกและ
เสียบมันเข้าไปในรูกุญแจของผนึก
ในความเป็นจริง ยูจงฮยอคได้ท าสถานการณ์นี้ส าเร็จและได้รับ
มหาเรื่องราวมา
“ไปยังถานการณ์ต่อไป!” ฮันซูยองตะโกนออกมา และกองทัพ
อวตารก็เคลื่อนย้ายไปยังผนึก อย่างไรก็ตาม ศัตรูก็ก าลังวิ่งมา
จากอีกฝั่ง
[เอาดาบมา! พวกเราต้องได้กุญแจมา!]
[ตรงนั้น! ฮันซูยอง!]

พวกเขาเป็นอวตารและกลุ่มดาวที่ซ่อนตัวอยู่ทั่วคาบสมุทร
เกาหลี พวกเขาปรารถนาในเรื่องราวที่ได้รับจากการปลุกมังกร
แห่งวันสิ้นโลก
“หยุดพวกเขา!”
ผู้คนที่อยู่ข้างๆ ผมกระจัดกระจายออกไปและชักอาวุธออกมา
ลีฮุนซึง ลีจีฮเย และชินยูซองวิ่งไปในขณะที่ปลดปล่อยพลังเวท
มนตร์ออกมา
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! มา! มังกรอเวจี!”
คิมนัมอุนก็กระโจนเข้าสู่สนามรบเหมือนกัน การใส่ร้ายป้ายสี
ของเขามาถึงจุดสูงสุด คิมนัมอุนในโลกนี้แตกต่างจากคิมนัมอุน
ที่ผมรู้จัก ถึงกระนั้นคิมนัมอุนที่ก าลังฉีกศัตรูทั้งหมดที่เข้ามาหา
เขาก็เห็นได้ชัดว่าเป็นปีศาจแห่งการล่อลวงที่ผมรู้จัก ผมไม่รู้ว่า
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่เขาได้ท าจะมาถึงจุดนี้
จากนั้นฮันซูยองก็ชักดาบออกมาหลายเล่ม สตาร์รีลิคเปล่งแสง
เจิดจ้า พวกมันคือกุญแจที่ใช้เพื่อเคลียร์สถานการณ์นี้

ดาบสี่เล่ม พวกเขายังขาดกุญแจที่สมบูรณ์ไปอีกหนึ่งดอก
“คิมทกจา เอาอารอนดิกท์ของนายมาให้ฉัน”
“…เธอรู้?”
ผมยิ้มในขณะที่ผมดึงดาบออกมาเล่มหนึ่ง อารอนดิกท์สังหาร
มังกร นี่คือกุญแจที่ใช้ในการจบสถานการณ์นี้
“จากนั้นก็ส่งยูจงฮยอคไปที่ผนึก” ผมจ้องไปยังฮันซูยอง
หลังจากได้ยินค าพูดของเธอ ฮันซูยองยิ้ม “ไม่ใช่ว่าฉันบอกว่า
จะฆ่าเขาเหรอ? นายลืมไปแล้วเหรอ?”
ผมไม่ชอบสายตาของเธอเลย ในตอนนี้ ผมก็ตระหนักได้ถึงบาง
สิ่ง”เธอก าลังจะฆ่ายูจงฮยอคเพื่อพันธสัญญาต่างโลกของเธอ”
ดวงตาของฮันซูยองเปล่งประกาย “ใช่”
“นั่นคือเหตุผลที่เธอจะตรึงยูจงฮยอคไว้?”
“รีบเอาดาบนั่นมาให้ฉัน”

ผมรู้สึกถึงสัมผัสเย็นของอารอนดิกท์ อันที่จริง ผมรู้แล้วว่าฮันซู
ยองก าลังจะท าอะไร
“ดาบศักดิ์สิทธิ์อัสคาลอน ดาบสายฟ้าแกรม ดาบมังกรริดิล
ดาบมังกรโบราณเน็คลิง และดาบสังหารมังกรอารอนดิกท์”
ผมเรียกชื่อดาบ และสีหน้าของฮันซูยองก็แข็งที่อไปแปลกๆ
“มันมีปัญหาหนึ่งข้อ หนึ่งในดาบเหล่านั้น ฉันเพิ่งพูดชื่อที่
แตกต่างออกไป”
“นายก าลังจะท าอะไร?”
“เธอก าลังหลอกผู้คน”
“อย่าพูดไร้สาระ”
“ไปยังสถานการณ์ต่อไปด้วยกันเหรอ?”
ผมพูดต่อ “อย่าเสแสร้งไปสิ เธอไม่ต้องการจะเคลียร์
สถานการณ์นี้”

ดวงตาของฮันซูยองสั่น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยบางสิ่งที่
ใกล้เคียงกับความบ้าคลั่ง ดาบทั้งสี่เล่มส่องแสงสีขาวข้างๆ เธอ
“พูดต่อสิ”
“เธอไม่ต้องการปลดปล่อยมังกรแห่งวันสิ้นโลก มันเป็นสิ่งที่
ตรงกันข้ามกันเลย เธอก าลังจะปิดผนึก ‘โลก’ ใบนี้ด้วยมังกร
แห่งวันสิ้นโลก”
“ท าไมนายถึงคิดแบบนั้น?”
ผมชี้ไปที่วัตถุในมือของฮันซูยอง “คุณมีเน็คลิง ดาบนี้เป็น
‘ดาบ’ เดียวที่มีแอตทริบิวต์แตกต่างกัน”
ดาบทั้งห้าที่ประกอบขึ้นเป็นสถานการณ์ที่ 95 ล้วนเกี่ยวข้อง
กับเรื่องราวการสังหารมังกร มันมีเพียงดาบเล่มเดียวเท่านั้น
‘ดาบมังกรโบราณเน็คลิง’ แตกต่างออกไป
“ดาบเล่มนั้นเป็นดาบสังหารมังกรที่ล้มเหลว หากเธอใช้ดาบ
เล่มนั้นเป็นกุญแจ ผนึกจะไม่ถูกปลดปล่อย มันจะตรงกันข้าม”

กุญแจที่ไม่เหมาะสมจะเสริมก าลังให้กับผนึก ผนึกคงจะรู้ว่ามัน
ไม่ถึงเวลาของการปลดปล่อยและกลายเป็นบาเรียที่ยิ่งใหญ่
และแข็งแกร่งกว่าเดิม ในไม่ช้ามันจะปกคลุมโลกทั้งใบด้วย
ผนึก
“เวลาที่นี่จะหยุดและโลกจะถูกผนึกไปพร้อมกับมังกรแห่งวัน
สิ้นโลก มันจะคงอยู่ตลอดไปในสถานการณ์ที่ 95”
ผมไม่อาจอ่านการแสดงออกของฮันซูยองที่ก าลังก้มหัวลงได้
ผมพูดต่อ
“นี่คือวิธีที่เธอจะฆ่ายูจงฮยอค”
ผมมองกลับไปยังยูจงฮยอค ยูจงฮยอคก าลังมองมาที่ผมด้วย
สายตาที่ว่างเปล่า ตราบใดที่มีผู้สนับสนุนของเขาอยู่ ยูจงฮยอค
จะไม่ตาย เมื่อเขาตาย เขาจะกลับมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม…
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าโลกตกลงสู่ห้วงนิทรานิรันดร์? ห้วงนิทรานิ
รันดร์จะไม่มีความฝันและการตื่นขึ้นมา ของแบบนั้นไม่ต่างจาก
‘ความตาย’

“เธอตัดสินใจที่จะผนึกยูจงฮยอคไว้ตลอดกาลในรอบนี้”
ยูจงฮยอคจะถูกขังอยู่ในผนึกและตกลงสู่ห้วงนิทราที่ไม่มีใครตื่น
ขึ้นมาได้ เขาจะไม่เสื่อมถอยหรือต้องทุกข์ทรมาณอีก เขาจะ
หลับไปตลอดกาล และเส้นโลกใหม่ก็จะไม่ถูกสร้างขึ้น
นี่คือ ‘ความตาย’ ของยูจงฮยอค มันเป็นความตายของผู้เสื่อม
ถอย
ผมหันไปและเห็นฮันซูยองก าลังยิ้มเบาๆ “ดีกว่าที่คาดไว้อีก
นายรู้ได้ยังไง? ฉันไม่เคยแสดงให้นายเห็นเลยว่าแผนการต่อไป
ของฉันคืออะไร”
“เธอไม่ได้แสดงให้ฉันเห็น”
ผมเห็นความคิดของฮันซูยอง ผมเห็นโลกที่เธอฝันถึงและอ่าน
ข้อมูลที่เธอแสดงออกมา เห็นได้ชัดว่าเกือบทุกอย่างสมบูรณ์
แบบ อย่างไรก็ตาม มันก็มีหนึ่งสิ่งที่ขาดหายไปจากโลก
“มันไม่มีสัญญาณของ ■■ ในเรื่องราวของเธอ”

จุดสิ้นสุดของสถานการณ์ทั้งหมด ■■ อย่างไรก็ตาม มันก็
ไม่ใช่ทุกคนที่ไปถึง ■■ บางเรื่องราวก็จบลงโดยไม่ได้เฉียดเข้า
ไปใกล้ ■■ ด้วยซ้ า
ฟ้าผ่าดังออกมาจากท้องฟ้าทางทิศตะวันตก ฝนเริ่มตกลงมา
จากเมฆด า มันมีเสียงของเหล่าคนที่ก าลังโห่ร้องในระยะไกล
และเสียงที่แท้จริงของกลุ่มดาวที่มีส่วนร่วมในการต่อสู้ก็ดัง
ออกมา ลีฮุนซึง ลีซอลฮวา และลีจีฮเย
พวกเขาต่างเข้าตาจน มันก็เพื่อความอยู่รอด อยู่รอดและไปยัง
สถานการณ์ต่อไป มันเป็นฮันซูยองที่น าพาพวกเขามาที่นี่
“นี่เป็นบทสรุปที่เธอต้องการเหรอ?”
ฮันซูยองก าลังพยายามจบเรื่องราวของพวกเขา “ถูกต้อง นี่คือ
จุดสิ้นสุดของโลกที่ฉันคิดถึง”
“ถ้ามันจะจบด้วยวิธีนี้ ท าไมเธอถึงช่วยทุกคน? ท าไมต้องยึด
ติดกับการพัฒนาที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้?”

ฮันซูยองไม่ตอบ
“เธอหักหลังพวกเขา”
หากแผนการของฮันซูยองประสบความส าเร็จ พวกเขาทุกคน
จะไปไม่ถึงตอนจบ พวกเขาจะหลับไปตลอดกาลในสถานการณ์
ที่ 95 นี้
ฮันซูยองจ้องไปยังดาบทั้งสี่ที่ก าลังลอยอยู่รอบตัวเธอด้วย
ดวงตาที่ไร้อารมณ์”จุดจบของโลกไม่ใช่สิ่งที่จ าเป็นจะต้องผูกไว้
กับ ■■ นี่จะท าให้โลกปลอดภัยกว่า ทั้งยูจงฮยอคหรือกลุ่ม
ดาวอื่นก็ไม่รู้วิธีการปลดล็อคผนึกเสริมพลังของมังกรแห่งวัน
สิ้นโลก”
“มันเป็นการหลอกลวง”
“บางคนก็เรียกมันว่าการหลุดพ้น”
“งั้นสหายที่ไว้ใจเธอมาจนถึงตอนนี้ล่ะ―”
“ไม่ว่ายังไง นี่ก็ไม่ใช่โลกที่ฉันสร้างขึ้นมา”

น่าเศร้า ผมเข้าใจความคิดของฮันซูยอง ผมอยากจะกลับไปยัง
โลกเดิมเพราะนี่คือโลกที่ไม่ใช่โลกของผม
“นี่คือราคาของพันธสัญญาต่างโลกที่เธอได้รับเหรอ? เพื่อ
แลกเปลี่ยนกับการสังหารยูจงฮยอค เธอจะได้พลังในการสร้าง
โลกของเธองั้นเหรอ?”
บรรยากาศอันทรงพลังเริ่มไหลออกมาจากร่างของฮันซูยอง
เธอไม่คิดที่จะเสียเวลาอีกต่อไป
“มอบดาบให้ฉัน คิมทกจา นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดส าหรับทุกคน ยู
จงฮยอคต้องการมัน”
นักลอกเลียนแบบที่ต้องการไปให้ไกลกว่าต้นฉบับน่าจะรู้
เพื่อที่จะไปให้ไกลกว่าต้นฉบับ เธอจะต้องออกจากต้นฉบับ นี่
เป็นไปไม่ได้ตราบใดที่เธอยังเป็นนักลอกเลียนแบบ
ผมหัวเราะ “ฉันไม่คิดที่จะฆ่ายูจงฮยอค”
“นายก าลังพูดอะไร? นายจะยอมแพ้ต่อพันธสัญญาต่างโลกงั้น
เหรอ?”

“ไม่ใช่แน่นอน”
ทันทีที่ผมพูดจบ ฮันซูยองก็เคลื่อนไหว
“ยูจงฮยอค ขวางไว้!” ผมตะโกนออกมา และยูจงฮยอคก็ก้าว
ออกมาเพื่อขวางดาบของฮันซูยอง ผมเก็บอารอนดิกท์ที่ก าลัง
เปล่งแสงไปและชักดาบอีกเล่มออกมา
มันคือดาบสบั้นเศียรสี่ปีศาจหยิน ไอเท็มที่ตัดการเชื่อมโยง
ระหว่างอวตารและกลุ่มดาวได้ ผมมุ่งเน้นความสนใจไปที่ดาบ
ในขณะที่ผมจ้องไปยังยูจงฮยอค
[สตาร์รีลิค ‘ดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยิน’ ก าลังเปิดพลังของ
มัน!]
ดวงตาของฮันซูยองเบิกกว้างในขณะที่เธอยืนยันถึงพลังที่อยู่ใน
ดาบ”อย่าบอกนะว่านาย…”
ความตายมีความหมายหลากหลายในการถ่ายทอดสดดวงดาว
ยกตัวอย่างเช่น โชคชะตาของผมในอดีต

“มันเปล่าประโยชน์ คิมทกจา! วิธีนั้น…!”
ในเวลานั้น ผมได้ตายในฐานะ ‘อวตารคิมทกจา’ แต่ ‘กลุ่ม
ดาวคิมทกจา’ ยังมีชีวิตอยู่ ถ้างั้นยูจงฮยอคล่ะ?
“กาเบรียล โจฟิเอล! โปรดช่วยฉันด้วย!”
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ ก าลังมองมาที่คุณ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้บัญชาการแห่งดอกดาวกระจายแดง’ ก าลังมอง
มาที่คุณ]
ผมได้ยินเสียงตะโกนของฮันซูยอง แต่ผมก็ไม่ฟัง ความรู้สึกของ
ผมจดจ่ออยู่กับเส้นสีด าเพียงเส้นเดียวที่ก าลังพุ่งขึ้นเหนือศีรษะ
ของยูจงฮยอค มันเป็นการเชื่อมโยงของยูจงฮยอคที่ผมสามารถ
มองเห็นได้โดยการใช้ดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยิน
ไม่มีใครในหนทางเอาชีวิตรอดเคยลองใช้วิธีนี้ อย่างไรก็ตาม
ถ้าผมประสบความส าเร็จ… ถ้าผมสามารถท าลายการเชื่อมโยง
ได้เพียงชั่วขณะ ผมอาจจะสามารถช่วยยูจงฮยอคได้

“ยูจงฮยอค ท าใจดีๆ ไว้!”
ยูจงฮยอคในตอนนี้มีเรื่องราวเพียงพอที่จะกลายเป็นกลุ่มดาว
หากการเชื่อมโยงถูกตัดไปชั่วขณะและเขาได้รับเรื่องราวใหม่
จากสถานการณ์นี้ เขาอาจจะถือก าเนิดใหม่ในฐานะ ‘กลุ่มดาว
ยูจงฮยอค’
มันหมายความว่าเขาจะตายในฐานะ ‘อวตาร’ ด้วยวิธีนี้ ยูจงฮ
ยอคอาจจะไม่เสื่อมถอยแม้ว่าเขาจะตาย ผมอาจจะสามารถ
กลับไปยังรอบที่สามโดยไม่ต้องผนึกยูจงฮยอค พลังของราชา
ปีศาจและพลังของทูตสวรรค์อาบอยู่ในดาบสะบั้นเศียรสี่
ปีศาจหยิน
ฝ่ายตรงข้ามคือผู้สนับสนุนของยูจงฮยอคที่ตัวตนเป็นปริศนา
มาตลอด พลังที่มากขนาดนี้คงจะเพียงพอในการท าลายการ
เชื่องโยง
ผมเหวี่ยงดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยิน จากนั้นผมก็ท ามันอีก
ครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง ผมโจมตีอย่างต่อเนื่อง

คลื่นกระแทกขนาดใหญ่จากการเชื่อมโยงกวาดไปยังกลุ่มดาว
และอวตารโดยรอบ ฮันซูยองไม่อาจเข้าใกล้พายุลูกนี้ได้อย่าง
ง่ายดาย
ผมฟันไปกี่ครั้งแล้ว? ในที่สุด ผมก็ได้ยินเสียงๆ หนึ่ง มันเป็น
เสียงของดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยินหักครึ่ง ผมมองไปยังการ
เชื่อมโยงของยูจงฮยอคที่ไม่มีรอยขีดข่วนเลย
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ รู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก]
[กลุ่มดาว ‘ผู้บัญชาการแห่งดอกดาวกระจายแดง’ ประหลาด
ใจ]
ในเวลานี้ ผมก็รู้สึกว่าจักรวาลอันกว้างใหญ่ก าลังจ้องมาที่ผม
ผมไม่อาจจินตนาการถึงที่มาหรือหยั่งถึงความร้ายกาจได้เลย
[ผู้สนับสนุนของอวตาร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังมองมาที่คุณ]
(จบตอน)