มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 303 – การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ (5)

ท าไมยูจงฮยอคอยู่ที่นี่? ผมสับสนในขณะที่ผมน าผู้หวนคืนลง
มาบนพื้นอย่างปลอดภัย ด้านหน้าของอนุสาวรีย์ ยูจงฮยอคแผ่
สถานะอันหนักอึ้งออกมา และเหล่าผู้หวนคืนก็ก้าวถอยมา
อย่างเป็นกังวล จิ้งจอกบินถาม “พี่ชาย คนๆ นี้…?”
“ถอยไปก่อน ฉันจะคุยกับเขาเอง” ผมส่งสัญญาณให้จิ้งจอก
บินและเดินเข้าหายูจงฮยอคอย่างช้าๆ สุดท้ายแล้วเป้าหมาย
ของพวกเราก็คือการทิ้งเครื่องหมายไว้บนฐาน สถานการณ์จะ
จบลงเมื่อพวกเราท าสิ่งนี้ส าเร็จ
เมื่อผมอยู่ภายในระยะสิบกว่าเมตรจากยูจงฮยอค แรงผลักดันที่
ไหลออกมาจากร่างของยูจงฮยอคก็เปลี่ยนไป ผมกลืนน้ าลาย
และพูดออกมา”ยูจงฮยอค”
มันเข้าใจได้ เสียงของผมคงไม่ถูกส่งไปถึงอย่างถูกต้อง
“หลบไปซะ ได้โปรด”

ยูจงฮยอคไม่ขยับ ยูจงฮยอคแข็งแกร่งขึ้น เหมือนอย่างที่ผม
แข็งแกร่งขึ้นหลังจากผ่านรอบที่ 1863 มา จากสิ่งที่ผมรู้สึก ผม
ไม่อาจรับประกันผลลัพธ์ได้เลย มันมีทางเดียวเท่านั้น
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ถูกเปิดใช้งาน!]
ด้วยวิธีนี้ ร่างกายของผมจะสลบไป และผมก็จะย้ายไปยังร่าง
ของยูจงฮยอค…
[สกิลเฉพาะตัว ‘มุมมองนักอ่านพระเจ้า’ ถูกยกเลิก]
[ความเข้าใจของคุณต่อบุคคลนี้ไม่เพียงพอ!]
[ความเข้าใจไม่เพียงพอที่จะเข้าใจสภาพปัจจุบันของบุคคลนี้]
…อะไรนะ? ผมก้าวถอยมาด้วยความประหลาดใจ นี่เป็นครั้ง
แรก นี่เป็นรอบที่สามแน่ๆ มันไม่ใช่รอบที่ 1863 ที่ผมไม่รู้ดี
ยูจงฮยอคที่อยู่ตรงหน้าของผมให้ความรู้สึกแปลกๆ เกิดอะไร
ขึ้นในช่วงสามปีที่ผ่านมา?
“พี่ชาย! หลบ!”

ถ้าผมไม่ถูกผลักโดยจิ้งจอกบิน ผมคงจะถูกดาบของยูจงฮยอค
ฟันเข้าให้แล้ว จิ้งจอกบินอุทานออกมา “ลงมือด้วยกันเถอะ!
ฉันคิดว่าเขาอันตรายนะ!”
“…มันเป็นไปไม่ได้”
“ท าไม? นายรู้จักเขาเหรอ?”
ผมจ้องไปยังจิ้งจอกบิน “เขาคือเพื่อนร่วมงานของฉัน”
ค าพูดที่ออกมาจากปากของผมเป็นเรื่องตลก ผมรู้สึกว่าผม
สามารถเข้าใจความรู้สึกของยูจงฮยอคในอดีตได้
ยูจงฮยอคและผมไม่ได้เหมาะกันเลย บุคลิกของเราแตกต่างกัน
และวิธีการที่เราด าเนินการสถานการณ์ก็แตกต่างกัน วิธีที่เรา
สื่อสารกับผู้อื่นก็แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม พวกเราก็ได้
ช่วยชีวิตกันไว้หลายครั้งและมาถึงที่นี่
“…ดังนั้น เราจะฆ่าเขาไม่ได้”

ผมล้วงมือลงไปในเสื้อคลุม เหมือนอย่างยูจงฮยอคที่มีความ
เชื่อมั่นของตัวเอง ผมก็มีของผมเหมือนกัน
[ดาบแห่งศรัทธาถูกเปิดใช้งาน!]
มันไม่ใช่ศรัทธาไม่แตกสลาย ดาบเล่มนี้มันวาวกว่าดาบของผม
มาก มันเป็นสิ่งที่เป็นของฮันซูยองในรอบที่ 1863 อากาศธาตุที่
พวยพุ่งออกมาจากดาบแห่งศรัทธาเป็นสีด าเข้ม
[ระดับของไอเท็มนี้ไม่ตรงกับระดับความเป็นธรรมของ
สถานการณ์]
[สถานะของไอเท็มถูกปรับบางส่วน]
ศรัทธาไม่แตกสลายแห่งสถานการณ์ที่ 95 ผ่านการเสริมพลัง
โดยใช้วิธีการของฮันซูยอง
ดวงตาของยูจงฮยอคสั่นเล็กน้อย ผมไม่อาจเห็นว่าผมดูเป็น
ยังไงในตอนนี้ บางทีดาบธาตุที่ถูกเหวี่ยงอาจจะเหมือนกับ
หนวดยักษ์

“หยุดนะ ยูจงฮยอค ฉันไม่ได้คิดที่จะต่อสู้”
ผมจะไม่ต่อสู้กับยูจงฮยอคได้ยังไง? ผมจะบอกเขาได้ยังไงว่าผม
คือคิมทกจา? ในทันทีที่ผมหลบดาบของยูจงฮยอค ผมก็เกิด
ความคิดหนึ่งขึ้นมา
…เดี๋ยวนะ หรือว่า? ผมไม่แน่ใจ นอกจากนี้ มันยังมีผลของการ
บิดเบือนจากสถานการณ์อยู่ ถึงกระนั้น มันก็ยังดีกว่าไม่ท า
อะไรเลย
[คุณได้เรียกใช้ไอเท็มจุดนัดพบระหว่างวัน]
[การเชื่อมต่อกับเป้าหมายปัจจุบันยังคงอยู่]
[เนื่องจากบทลงโทษของสถานการณ์ ชื่อของผู้ใช้ถูก
เปลี่ยนเป็น ‘ปลาหมึกอัปลักษณ์’]
ผมส่งข้อความถึงยูจงฮยอคในทันที่
– ยูจงฮยอค! ฉันคือคิมทกจา! อย่าฟันฉันนะ!

จุดนัดพบระหว่างวัน มันเป็นไอเท็มที่ใช้เพื่อการสื่อสาร น่า
แปลก ไอเท็มนี้ยังใช้ได้อยู่
[บทลงโทษของสถานการณ์บิดเบือนข้อความที่ส่งไป]
– เข้ามา ไอ้ปลาแสงอาทิตย์
…บัดซบ มันเพี้ยนไปไกลขนาดนี้เลยเหรอ? ผมตื่นตัวขึ้น
เล็กน้อยในขณะที่ผมเฝ้ามองยูจงฮยอค เนื้อหานั้นแปลก แต่
ความจริงที่ว่ายูจงฮยอคได้รับข้อความก็เป็นสิ่งส าคัญ
จุดนัดพบระหว่างวันคือไอเท็มที่สามารถใช้ได้ระหว่างคนที่ตั้ง
ไว้เท่านั้น ชื่ออาจมีการเปลี่ยนแปลง แต่ยูจงฮยอคที่มีไหวพริบ
ก็ควรที่จะเดาตัวตนของผมได้เพียงแค่ได้รับข้อความ
– ยูจงฮยอค! ฉันบอกให้หยุด! ฉันคือคิมทกจา!
[บทลงโทษของสถานการณ์บิดเบือนข้อความที่ส่งไป]
– ฉันคือราชาแห่งท้องทะเล

ยูจงฮยอคจ้องมองผมครู่หนึ่งและลดดาบของอย่างช้าๆ ผม
หายใจเข้าลึกๆ ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็น?
กระแสอากาศขนาดใหญ่ไหลออกมาจากร่างของยูจงฮยอค ร่าง
ของเขาถูกปกคลุมด้วยแสงสีน้ าเงินก่อนที่จะเปล่งแสงสีทอง
ออกมา ยูจงฮยอคปลดปล่อยพลังผู้บรรลุของเขา
ผมตื่นตระหนกและถามว่า “…ยูจงฮยอค?”
ผมปวดหัวขึ้นมา ถ้าผมเป็นยูจงฮยอค ผมคงจะสังเกตตัวตน
ของผมได้เพียงแค่ได้รับข้อความ งั้นท าไม? เมื่อดาบทั้งสองเล่ม
ปะทะกัน ร่างของผมก็เด้งกลับมา แรงปะทะดูเหมือนจะท าลาย
ข้อมือของผม และค าถามหนึ่งก็โผล่ขึ้นมา
「ท าไมจุดนับพบระหว่างวันถึงถูกเปิดใช้งาน?」
จุดนัดพบระหว่างวันเป็นไอเท็มชั่วคราว หลังจากเวลาผ่านไป
ระยะหนึ่ง ระยะเวลาจะการใช้จะขยายออกไปโดยการจ่าย
เหรียญเพิ่มเติม แต่จุดนัดพบระหว่างวันกลับถูกใช้โดยไม่มี

ดีเลย์เลย กล่าวอีกนัยหนึ่ง มีใครบางคนก าลังขยายช่วงเวลา
นั้นออกไป
[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ ก าลังเล่ามหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลก
ปีศาจ’]
ในที่สุดยูจงฮยอคก็เปิดมหาเรื่องราว ในตอนนี้ผมรู้แล้ว ยูจงฮ
ยอคตอนนี้ก าลังแสดงความจริงใจออกมา
“บ้าเอ้ย…!”
ผมไม่ถอยและเผชิญหน้ากับเขา
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ถูกบอกเล่า]
ผมคงไม่แพ้ถ้ามันเป็นมหาเรื่องราวเดียวกัน ตั้งแต่แรก ผมคือผู้
บอกเล่าเรื่องราวนี้ที่ดีที่สุด ผมเล็งสถานะของราชาปีศาจไป
ทางยูจงฮยอคที่ก าลังวิ่งออกไป
[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ก าลังเปิดสถานะของ
ราชาปีศาจ!]

ป้อมปราการขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางกรุงโซล มันเป็นเขต
อุตสาหกรรมของผมที่เคยตั้งอยู่ในอาณาจักรปีศาจที่ 73 มันถูก
ส่งมายังกรุงโซลด้วยความช่วยเหลือของนักเขียนลับ ผมจะไม่
มีทางแพ้ตราบใดที่เขตอุตสาหกรรมยังอยู่ที่นี่
[พลังงานปีศาจในกรุงโซลก าลังยกระดับสถานะของคุณ!]
ปีกสีด าฉีกออกมาจากสันหลังของผม ธาตุความมืดหลั่งไหลเข้า
ไปยังดาบแห่งศรัทธา ดาบแห่งผู้บรรลุและดาบแห่งศรัทธาเข้า
ปะทะกันและส่งเสียงค ารามออกมา มันเป็นการปะทะกันอย่าง
รุนแรงครั้งแรก
ยูจงฮยอคและผมต่างถูกผลักกลับมาหนึ่งก้าว และในเวลา
เดียวกัน พวกเราก็กวัดแกว่งดาบใส่กันอีกครั้ง การระเบิดอัน
น่าเหลือเชื่ออุบัติขึ้นมาในขณะที่ดาบทั้งสองเล่มเข้าปะทะกัน
พวกเราโจมตี โจมตี และโจมตีใส่กันซ้ าๆ พวกเราต่อสู้กันอย่าง
เต็มที่ราวกับว่ามันเป็นบทสนทนาเดียวที่พวกเราสามารถ
แบ่งปันให้กันได้

ผมไม่อยากจะเชื่อเลย ผมรู้ว่ายูจงฮยอคแข็งแกร่ง ผมคิดไว้
แล้วว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นในระหว่างนี้
อย่างไรก็ตาม ผมก็ไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ผม
ไม่อาจเอาชนะเขาได้แม้ว่าจะใช้วิถีแห่งสายลมและการปล่อย
กระแสไฟฟ้า การแสดงออกของยูจงฮยอคไม่เปลี่ยนแปลงใน
ขณะที่เขายืนนิ่งเหมือนกับก าแพงหนา
ผมอดยิ้มไม่ได้ ผมคิดว่าสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิด
ผมคิดว่ายูจงฮยอคโจมตีผมเพราะเขาจ าผมไม่ได้
อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น ตลอดการต่อสู้ ยูจงฮยอค
ไม่ได้พูดอะไรเลย เขาคือนักดาบโดยก าเนิดและเขียนเรื่องราว
ของเขาด้วยดาบมาตลอดหลายปี ดังนั้นผมจึงสามารถเห็นมัน
ได้
[ความเข้าใจของคุณเกี่ยวกับตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ เพิ่มขึ้น!]

ยูจงฮยอคจ าผมได้และรู้ว่าผมจะมาที่นี่ ผมไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้
ยังไง แต่มันก็ชัดเจน เขาก าลังรอผมอยู่ที่นี่ การต่อสู้ถูก
ขัดจังหวะชั่วคราวโดยเด็กน้อยคนหนึ่งที่พุ่งมาทางนี้
“หยุดนะ! ลุงจงฮยอค! หยุด!”
มันคือชินยูซอง เด็กน้อยยืนอยู่ตรงหน้าของผมและเริ่มร้องไห้
“ปลาหมึกตัวนี้คือคุณลุงทกจา!”
สุดท้ายผมก็เงียบ ผมมองไปรอบๆ และเห็นสมาชิกปาร์ตี้มา
รวมตัวกัน สีหน้าของจางฮีวอนแข็งที่อ ลีจีฮเยดูกังวล และลี
กิลยังก็ก าลังตื่นเต้น ผมรู้สึกได้ถึงสายตาที่ก าลังจ้องมองผมมา
จากบนยอดของป้อมปราการแห่งโลกปีศาจ
…มันเป็นคนที่ผมเคยไม่พอใจมานานแล้ว
ผมยังเห็นชาวโลกปีศาจด้วย พวกเขาคือคนที่ผมพบใน
อาณาจักรปีศาจที่ 73 ไอลีนนั่งอยู่ตรงนั้น มาร์คก็ด้วย บางที
เธออาจจะวิ่งมาจากระยะไกล ในขณะที่ฮันซูยองซึ่งก าลังหอบ
อยู่มองลงมาทางผมจากอาคารสูงใกล้ๆ

ประวัติศาสตร์ของผมถูกรวมไว้ในที่เดียวกัน อย่างไรก็ตาม มัน
ก็ไม่มีใครเข้ามาแทรกในการต่อสู้
ยูจงฮยอคหยุดลงก่อนที่จะยกดาบขึ้นมาอีกครั้ง มันเหมือนกับ
ว่าเขาไม่ได้ยินค าพูดของชินยูซอง
ชินยูซองตะโกนออกมาอีกครั้ง “เอ่อ… ล-ล้อเล่นน่า! นั่นไม่ใช่
คุณลุงทกจา! ม-มันเป็นแค่ภัยพิบัติที่ฉันฝึก! มอนสเตอร์ตัวหนึ่ง
ที่ฉันฝึก! ฉันสามารถควบคุมเขาได้แล้ว ดังนั้นโปรดยกโทษให้
ฉันด้วย!”
“ยูซอง”
ผมยื่นมือออกมาและวางมันลงบนไหล่ของชินยูซอง จากนั้น
จางฮีวอนก็ดึงชินยูซองกลับไปข้างหลังของเธอ ดวงตาที่มั่นคง
ของจางฮีวอนสั่นคลอน ในเวลานั้นเอง ผมก็ตระหนักได้ถึง
อะไรบางอย่าง
ใช่ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ผมก้มหัวลง และจางฮีวอนก็หลบ
สายตาของผม

[ความเข้าใจของคุณเกี่ยวกับตัวละคร ‘จางฮีวอน’ เพิ่มขึ้น
อย่างรวดเร็ว!]
ผมมองย้อนกลับไปและเห็นยูจงฮยอคก าลังเดินมา ยูจงฮยอค
ก าลังรวบรวมพลังงานของวิถีดาบทลายนภา เคล็ดวิชาขั้นสุด
ยอดก าลังถูกเตรียมไว้ที่ปลายดาบของยูจงฮยอค
ผมพยักหน้า ยูจงฮยอคอาจจะมีบางสิ่งที่เขาต้องการพิสูจน์ให้
ผมเห็น
“มาสิ ยูจงฮยอค”
ในช่วงเวลาที่ผมยกดาบขึ้น ยูจงฮยอคและผมก็เข้าปะทะกัน
ภายใต้จมูกของผมมีแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นมา
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ เข้าสู่ช่อง!]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ เข้าสู่ช่อง!]
[กลุ่มดาวหลายกลุ่มก าลังเข้าสู่ช่อง!]
กลุ่มดาวรู้สึกถึงการปะทะของพวกเราและเข้ามาในช่อง

[กลุ่มดาว ‘ฮึงมิวมหาราช’ รู้สึกประหลาดใจกับสถานะของ
คุณ!]
[กลุ่มดาว ‘เมตตรัยตาเดียว’ ชื่นชมอวตารยูจงฮยอค]
กลุ่มดาวบางกลุ่มตกตะลึงเมื่อได้เห็นผมและยูจงฮยอค
[กลุ่มดาว ‘ราชินีแห่งวสันต์มืดมิด’ ตระหนักถึงบางสิ่งและ
ก าลังถอนหายใจ]
บางคนก็รู้สึกประหลาดใจในแง่ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง เสียง
ของการระเบิดเกิดขึ้นอีกครั้ง และผมก็กลิ้งไปบนพื้น ดวงตา
ของผมจ้องมองไปยังท้องฟ้าผ่านเศษฝุ่นในขณะที่สายตาหลาย
คู่จ้องลงมาที่ผม เสียงหัวเราะดังออกมา “…มันสกปรก”
ผมไม่ได้ใช้ทุกอย่างที่สามารถท าได้ แต่ผมก็ไม่ต้องการแบบนั้น
มันเป็นการเผชิญหน้าของพลังเพียวๆ และผมก็ถูกกดดันโดยยู
จงฮยอค เสียงฝีเท้าของยูจงฮยอคที่ก าลังขยับเข้ามาใกล้ดัง
ออกมา

ดาบปีศาจทมิฬของเขาแทงมาที่พื้นข้างๆ ศีรษะของผม ยูจงฮ
ยอคจ้องลงมาที่ผมด้วยสายตาอันโดดเด่นของเขา ผมมองไปที่
เขาและพูดออกมา
“ลองดูสิ เฮ้”
ยูจงฮยอคไม่ได้พูดอะไร แต่ผมก็สามารถบอกได้ บางทีนี่อาจ
เป็นสิ่งที่ยูจงฮยอคต้องการพิสูจน์ นี่คือสามปีที่ผ่านมาของยู
จงฮยอค นี่คือสิ่งที่เขาต้องการพูดจริงๆ
ผมหัวเราะ “ฉันไม่สนหรอก”
อนุสาวรีย์สูงตระหง่านที่อยู่ด้านหลังยูจงฮยอคก าลังส่องแสง
ฐานที่เป็นเป้าหมาย ชายคนหนึ่งก าลังพูดออกมาจากอนุสาวรีย์
“เฮ้ พี่ชาย! ฉันเขียนตรงนี้ใช่ไหม?”
ในช่วงเวลาที่ยูจงฮยอคซึ่งก าลังประหลาดใจหันกลับไป จิ้งจอง
บินก็ขยับเท้าของเขา เขารีบเตะเท้าและสลักเครื่องหมายอัน
งดงามลงไปบนอนุสาวรีย์ มันเป็นประโยคที่ผมบอกเขาไว้
ล่วงหน้า

[กลุ่มผู้หวนคืนที่ 163 ได้เคลียร์สถานการณ์!]
ร่างกายของผมถูกปกคลุมด้วยควัน แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่ผม
แต่เป็นผู้หวนคืนคนอื่นด้วย รูปลักษณ์ของเหล่าผู้หวนคืนก าลัง
เปลี่ยนแปลงอยู่ภายในควัน
[คุณไม่ใช่ภัยพิบัติอีกต่อไป]
ในม่านตาของเหล่าสมาชิกปาร์ตี้ ร่างของผมที่ก าลังนอนอยู่บน
พื้นสามารถมองเห็นได้ ชินยูซองระเบิดน้ าตาออกมาและวิ่งเข้า
หา ผมลูบหัวเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของผม
“สามปีแล้วสินะ สามปี…”
ลีกิลยังวิ่งเข้ามาอย่างช้าๆ และกอดเอวของผมพร้อมกับร้องไห้
ออกมา
“พี่ ผมรู้ว่าพี่ยังมีชีวิตอยู่! ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าพี่คือพี่ทกจา!”
[คุณได้ท าตามเงื่อนไขการเคลียร์ของสถานการณ์หลักที่ 45 –
การกลับมาอย่างยิ่งใหญ่!]

[รางวัลส าหรับสถานการณ์ก าลังถูกเตรียม]
[คุณได้ท าตามเงื่อนไขความคืบหน้าของสถานการณ์หลักที่
46!]
ผมกอดเด็กๆ และยืนขึ้นอย่างช้าๆ ด้านบนสุดของอนุสาวรีย์
สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเศษฝุ่น
ผมชี้ไปที่อนุสาวรีย์
“มันคือของขวัญที่ระลึก”
[ชื่อของเนบิวลาที่คุณเป็นเจ้าของถูกประกาศอย่างเป็น
ทางการ]
[สถานที่ตั้งของเนบิวลาที่คุณเป็นเจ้าของได้ถูกสร้างขึ้น]
เครื่องหมายบนอนุสาวรีย์มีดังนี้:
– บริษัทของคิมทกจา
ผมตัดสินใจเรื่องชื่อโดยพลการ สมาชิกปาร์ตี้ซึ่งก าลังเดินมา
ทางนี้มองมาที่ผมด้วยท่าทางตกตะลึง ลีจีฮเยตาบวมในขณะที่

ฮันซูยองถอนหายใจออกมาและส่ายหัว ผมมองไปยังพวกเธอ
และสงสัย”พวกเธอจะเข้าร่วมกับฉันไหม?”
ผมเห็นใบหน้าของสมาชิกที่ก าลังเดินเข้ามา หนึ่งคน สองคน
พวกเขาคือทุกคนที่ผมอยากจะเจอ ในทันทีที่ผมเปิดอ้อมแขน
ให้กับเหล่าสมาชิกที่ก าลังเดินเข้ามา ความเจ็บปวดก็บังเกิดขึ้น
ที่หลังศีรษะของผม ในความรู้สึกที่ค่อยๆ พร่ามัวไปของผม ผม
เห็นใบหน้าของจางฮีวอน
“ชายคนนี้ ล็อคเขาไว้”
(จบตอน)