มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 306 – บริบทของกลุ่มดาว (3)

ประตูปิดใส่ผม ผมจับที่จับประตูไว้และเหลือบมองกลับไป
จางฮีวอนก าลังเฝ้าดูว่าผมจะท ายังไงในขณะที่สายตาของฮันซู
ยองตื่นตัวแปลกๆ ในขณะเดียวกัน ลีฮุนซึงก็ดูเหมือนกับว่าเขา
ก าลังจะหลอมละลายจากความกังวล
ผมเอนตัวพิงประตูและนั่งลงอย่างระมัดระวัง “ฉันไม่เข้าไปก็ได้
แต่ฉันขอคุยอยู่ตรงนี้สักพักได้ไหม?”
นี่ไม่ใช่ใครอื่น มันคือยูซานอา มันจะต้องมีเหตุผลถ้ายูซานอา
ปฏิเสธที่จะพบกับผม ค าตอบกลับมาหลังจากรออยู่นาน
– …ถ้านายต้องการนะ
มันไม่มีพลังอยู่ในเสียงของเธอเลย ท่ามกลางความเงียบสงบ
ผมสามารถได้ยินเสียงหายใจของผู้คน ผมคิดถึงยูซานอา มัน
คือยูซานอาเมื่อยามที่ผมยังอยู่ที่มิโนซอฟท์

หากคุณถามว่าผมสนิทกับยูซานอาไหม ผมคงไม่อาจตอบว่าใช่
ได้ด้วยความมั่นใจ อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณถามผมว่ายูซานอาเป็น
คนแบบไหน… ผมอาจจะมีหลายค าที่จะพูด
“ฉันกลับมาช้าไปเหรอ?” ผมพูดเบาๆ “ฉันขอโทษนะ ฉันก็
เกินไปหน่อย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนวันที่ฉันมาสายในการ
ท างานครั้งแรก และยูซานอาก็ช่วยฉัน… เธอจ าได้ไหม?”
ยูซานอาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะตอบกลับมา
– …นายมาสายตลอด
ยูซานอาดูสมบูรณ์แบบ ณ เปลือกนอก แต่เธอก็ไม่ใช่คนแบบ
นั้น ยูซานอาจริงใจยิ่งกว่าใครที่ผมรู้จัก
“เธอจ าการสัมภาษณ์ได้ไหม?”
– ฉันจ าได้
การสัมภาษณ์ของมิโนซอฟท์ส าหรับพนักงานใหม่ค่อนข้างเป็น
ที่นิยมในอุตสาหกรรม ทุกๆ ปี ‘ภารกิจ’ ประเภทต่างๆ จะถือ

ก าเนิดขึ้น อันที่พบบ่อยที่สุดก็คือ ‘การเพิ่มความพึงพอใจของ
การสัมภาษณ์’ หรือ ‘การหาค าใบ้การสัมภาษณ์ลับ’ ส าหรับ
การอ้างอิง ภารกิจในปีที่ผมและยูซานอาถูกสัมภาษณ์ก็คือการ
‘หาสถานที่สัมภาษณ์’
– …ฉันคิดว่าฉันได้รับความช่วยเหลือจากทกจามากกว่านะ
“ฉันแค่หาของภารกิจเท่านั้น ยูซานอาเป็นคนเดียวที่พยายาม
หาเส้นทางโดยใช้ของนั้น”
ในเวลานั้น ผมได้ร่วมมือกับยูซานอาและพบสถานที่สัมภาษณ์
– ทกจาชี้ให้เห็นเส้นทางภารกิจที่ไม่มีประสิทธิภาพ
“ซานอาชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์เชิงสาเหตุกับระบบอัพเกรด
ภารกิจ”
‘ภารกิจ’ ไม่ได้เรียบง่ายแค่การเคลียร์มัน การระบุปัญหา
จุดอ่อน และการหาประสิทธิภาพของภารกิจ นี่คือหัวใจส าคัญ
ของการสัมภาษณ์ของมิโนซอฟท์ ยูซานอาและผมผ่านการ
สัมภาษณ์ด้วยคะแนนสูงสุด

“มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่พวกเราถูกแยกออกไปตามแผนก
ต่างๆ หลังจากเข้าบริษัท… อืม มันเป็นเรื่องธรรมดา”
– …
ผมเข้าทีมประกันคุณภาพในขณะที่ยูซานอาอยู่ในฝ่ายบุคคล
หลังจากเข้าบริษัท พวกเราก็แทบจะไม่ได้คุยกันเลย
“ยูซานอา ฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่ทีมเดียวกับเธออีกครั้งนะ”
ผมได้ยินเสียงหายใจเล็กๆ ของใครบางคน “อย่างที่ฉันเคยท า
ตอนนี้ฉันต้องการยูซานอานะ ฉันต้องการคนที่ช่วยฉันหา
เส้นทาง”
ลีฮุนซึงก าลังมองมาที่ผมพร้อมกับน้ าตาที่ไหลออกมา จางฮี
วอนถอนหายใจเบาๆ ในขณะที่ฮันซูยองหันหน้าหนีไป จากนั้น
เสียงของยูซานอาก็ดังออกมา
– ทกจา
“ฮะ”

– ฉันไม่ใช่คนดีแบบนั้น
ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ถ้ายูซานอาไม่ใช่คนนี้ งั้นมันก็คงไม่มีคน
ดีอยู่บนโลกใบนี้
– เธอจ าเหตุการณ์ในห้องพักได้ไหม?
ผมตอบค าถามที่ไม่คาดคิด
“…ฉันจ าได้”
มันมีคนโรยพริกไทยในห้องพัก ด้วยเหตุการณ์นี้ บริษัทจึง
วุ่นวายไปพักหนึ่ง หัวหน้าอารมณ์เสียจากการดื่มกาแฟใส่
พริกไทย และพนักงานใหม่ต่างก็ถูกติติง
– ฉันเป็นคนท าเอง
“…งั้นเหรอ?”
– …นายไม่แปลกใจเลย
“ต้องขอบคุณเธอ พนักงานใหม่เลยไม่ต้องถูกใช้ไปชงกาแฟสัก
พักเลย”

ในความเป็นจริง ผมรู้ว่ายูซานอาเป็นคนท า ในตอนนั้น ทีม
ประกันคุณภาพถูกมอบหมายให้จับคนร้าย ในฐานะสมาชิกที่
อายุน้อยที่สุด ผมได้รับมอบหมายงานส่วนใหญ่ ผมซ่อนตัวอยู่
ในห้องพักในขณะที่ใช้อุปกรณ์ท าความสะอาดบังไว้พร้อมกับ
อ่านหนทางเอาชีวิตรอดไปด้วย จากนั้นผมก็เห็นยูซานอาเข้า
มาคนเดียวตอนดึก
– มันไม่ใช่แค่นั้น
ยูซานอาพูดต่อ คดีส่วนใหญ่ต่างเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่ถึง
กระนั้น พวกมันก็เปลี่ยนสิ่งต่างๆ ไปทีละเล็กทีละน้อย พวกมัน
เป็นเหตุการณ์ที่บางคนได้รับความเดือดร้อน บางคนพบว่าสิทธิ์
ของพวกเขาหายไป และบางคนก็รู้สึกมีความสุข
“ยูซานอา”
เธอไม่ใช่ตัวละคร แต่ในความเป็นจริง ก่อนที่หนทางเอาชีวิต
รอดจะมาถึง เธอก็เหมือน ‘ตัวละคร’ ส าหรับผม มันเป็นเพราะ
ผมไม่คิดว่าจะมีใครเหมือนกับเธอในความเป็นจริง

「”นายจะถูกฆ่าเอาได้”」
จากช่วงเวลาที่สถานการณ์เริ่มต้นขึ้น ผมได้เริ่มรู้จักยูซานอา
บุคคลที่พยายามรักษา ‘จริยธรรม’ ที่ไม่มีอยู่ในหนทางเอาชีวิต
รอด
「”ฉันจะท ามันเองกิลยัง ฉันจะท ามันเอง”」
ถ้าไม่มียูซานอา ปาร์ตี้คงจะพังทลายลงไปอย่างแน่นอน
「”ทกจานี่ดีจริงๆ”」
ไม่ว่าผมจะพูดจาไร้สาระอะไร ยูซานอาก็จะยิ้มและยอมรับมัน
「”งั้นฉันจะมีชีวิตต่อไป”」
ถ้าเธอไม่อยู่ที่นั่น ไม่ว่าเรื่องราวอะไรที่ผมต้องการจะสร้างขึ้น…
「”ฉันไม่เคยเกลียดทกจาเหมือนอย่างวันนี้เลย กลับมาเถอะ
ได้โปรด”」
ผมคงไม่อาจท าพันธสัญญาต่างโลกได้ด้วยความมั่นใจ

– ฉันทนไม่ได้จริงๆ…
ค าพูดที่อ่อนแอของยูซาอาตามมา
ผมลุกขึ้นอย่างช้าๆ “ยูซานอา”
ยูซานอาพูดต่อเหมือนว่าเธอไม่ได้ยินเสียงของผม ผมฟังอย่าง
เงียบๆ ในขณะที่ผมจับที่จับประตูอีกครั้ง การช่วยใครบางคนที่
ไม่ต้องการความช่วยเหลืออาจจะเป็นค าสาป อย่างไรก็ตาม
บางคนก็ไม่อาจขอความช่วยเหลือได้แม้ว่าจะต้องการความ
ช่วยเหลือ มันเป็นเพราะพวกเขาไม่เคยเรียกหามันมาก่อน
…เหมือนวันที่ผมไปสัมภาษณ์
“เดี๋ยวก่อน ทกจา―!”
ผมไม่สนใจค าพูดของจางฮีวอนและฝืนเปิดประตูเข้าไป ประตู
เปิดออก และภาพในห้องก็เผยออกมา จากนั้นผมก็เห็นใบหน้า
มืดสามใบหน้า ลีซอลฮวา ไอลีน และ… แม่ของผม สายตาของ
แม่ก าลังพูดว่า ‘ลูกมาแล้ว’

คนสามคนยืนอยู่บนเตียง และยูซานอาก็ก าลังนอนอยู่บนเตียง
ใบหน้าของเธอซีด ริมฝีปากที่ปิดสนิทของเธอไม่มีสีสัน มันเป็น
คนอื่นที่ถ่ายทอดค าพูดของเธอในนามของเธอ
「ดังนั้น…」
ภายในตัวยูซานอา เรื่องราวที่แตกสลายก าลังไหลออกมาไม่
หยุด
***
หลังจากนั้นไม่นาน ผมก็นั่งอยู่ในห้องพยาบาลของยูซานอา
พร้อมกับสมาชิกกลุ่ม
“เรื่องนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“…ไม่นานมานี้” จางฮีวอนตอบ มันเป็นลีซอลฮวาที่อธิบาย
รายละเอียด”ผลข้างเคียงจากการใช้อักขระมากเกินไปนั้น
ร้ายแรง”

ผมมองลงไปยังใบหน้าอันซีดเผือดของยูซานอา ยูซานอาคงไม่
ทุกข์ทรมานแบบนี้ถ้าเธอมีผู้สนับสนุนธรรมดาๆ ในตอนนี้เธอมี
เนบิวลาโอลิมปัสเป็นผู้สนับสนุน สัญญาผู้สนับสนุนที่ผิดปกติ
ได้บั่นทอนอายุไขของอวตาร ‘อายุขัย’ ไม่ได้หมายถึงชีวิตแบบ
กายภาพด้วย มันยังเป็น ‘อายุขัยของเรื่องราว’
“วิญญาณหลับใหลไปภายใต้จิตส านึก และสิ่งที่เหลืออยู่คือ
กระแสแห่งจิตส านึกเท่านั้น”
เธอใช้อักขระที่เธอไม่สามารถจ่ายได้อย่างต่อเนื่อง และความไม่
สมเหตุได้ถูกสะสมไว้ในดวงวิญญาณของเธอ ความเป็นไปได้ได้
สร้างรอยแตกในจิตใจและร่างกายของเธอ และในที่สุด
เรื่องราวก็เริ่มรั่วไหลออกมาจากรอยแตก
ไอลีนเสริม “แพ็คเรื่องราวถูกถ่ายโอนเข้าไปอย่างต่อเนื่อง และ
ชิ้นส่วนที่แตกสลายก็ถูกรวบรวมและสร้างขึ้นมาใหม่ อย่างไรก็
ตาม มันก็ไม่มีความแตกต่าง”

ผมไม่อาจคิดได้ว่าจะพูดอะไรในขณะที่ผมมองยูซานอา มันเป็น
เพราะผม ผมกลับมาช้าเกินไป…
“ฉันบอกไม่ให้เข้ามาเพราะนายคงจะท าหน้าแบบนี้” ฮันซูยอง
บ่น
ผมกัดริมฝีปากและถามลีซอลฮวา “เหลือเวลาอีกเท่าไร?”
“3 เดือน…”
“มีวิธีไหม?”
“ณ ตอนนี้… มันไม่มีอะไรที่เราสามารถท าได้ที่นี่”
“มันอาจจะเป็นไปได้ ณ ที่แห่งอื่น”
[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ พยักหน้า]
ผู้สนับสนุนตอบในนามของลีซอลฮวา
[กลุ่มดาว ‘แพทย์เทวะกวม’ กล่าวว่าโรคของอวตารยูซานอา
ไม่ใช่โรคของมนุษย์]

โรคของมนุษย์สามารถรักษาได้โดยใช้พลังของมนุษย์
…งั้นถ้ามันเป็นโรคของเทพเจ้าล่ะ?
[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ก าลังเงยหน้าขึ้นมอง
ท้องฟ้า]
ในการถ่ายทอดสดดวงดาวอันมืดมิด มันมีดวงดาวเล็กๆ ก าลัง
เปล่งแสงอยู่หลายดวง
[กลุ่มดาว ‘คนรักที่ถูกทอดทิ้งแห่งเขาวงกต’ ก าลังมองมาที่
คุณ]
[กลุ่มดาว ‘เทพแห่งไวน์และความปิติยินดี’ ก าลังมองมาที่คุณ]
พวกเขาทั้งหมดเป็นกลุ่มดาวของโอลิมปัสที่ติดต่อกับยูซานอา
ทันใดนั้นเอง ความโกรธของผมก็พุ่งทะยานขึ้นมา แน่นอนว่า
มันเป็นตัวยูซานอาเองที่ใช้พลัง ถึงกระนั้น มันก็เป็นโอลิมปัสที่
ชักน าให้เกิดสัญญาบ้าบอนี่ตั้งแต่แรก
[โอลิมปัส พวกนายสามารถแบกรับความเป็นไปได้ได้]

เสียงที่แท้จริงของผมพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ดวงดาวสองสามดวง
เปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง
[กลุ่มดาว ‘คนรักที่ถูกทอดทิ้งแห่งเขาวงกต’ …]
อึดใจต่อมา ข้อความก็ถูกตัดออกไปโดยประกายแสงที่ไม่รู้จัก
ดวงดาวที่ก าลังส่องแสงมองไม่เห็นอีกต่อไปแล้ว มันมีบางคน
เข้ามารบกวนข้อความ
ผมพูดผ่านฟันที่ขบกันแน่น “ถ้ามันเป็นพวกเขา มันอาจจะมี
วิธี”
มันไม่มีใครที่อยู่ที่นี่ที่ไม่รู้ว่า ‘พวกเขา’ เป็นใคร การแสดงออก
ของจางฮีวอนมืดลง “อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่มีวิธีที่จะขอความ
ช่วยเหลือ พวกเราลองกันหลายครั้งแล้ว แต่…”
กลุ่มดาวนั้นเห็นแก่ตัวและท าในสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขา
มองดูเฉพาะเรื่องราวที่ต้องการจะดูหรือฟังเฉพาะเรื่องราวที่
พวกเขาต้องการจะฟังเท่านั้น ถ้ายูซานอายังอยู่ในสภาพนี้ มัน

ก็หมายความว่ากลุ่มดาวระดับสูงไม่ได้ต้องการปาฏิหาริย์ของยู
ซานอา
ฮันซูยองถาม “ท าไมนายไม่ไปที่ยมโลกเหมือนครั้งที่ผ่านมาล่ะ?
นายเป็นเพื่อนกับราชินี”
“สถานการณ์ในเวลานั้นพิเศษออกไป นอกจากนี้ ยูซานอายัง
ไม่ตาย ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังไม่เหมือนกับบียู”
อันที่จริงผมได้ติดต่อกับเพอร์เซโฟนีแล้ว แต่ก็ไม่มีค าตอบ มัน
เป็นสถานการณ์ที่ยากล าบากเช่นกัน มันโชคดีแล้วที่ชินยูซอง
สามารถกลับชาติมาเกิดเป็นบียูได้ ความตายส่วนใหญ่ในโลกนี้
เป็นแค่ความตายตามตัวอักษร การกลับชาติมาเกิดและการ
เสื่อมถอยเป็นแค่เรื่องราวมหัศจรรย์ของการถ่ายทอดสด
ดวงดาว
“เธอบอกว่าจางฮายังไปยังสถานการณ์อื่นเหรอ?”
“…เขาไปไกลแล้ว”

ถ้าจางฮายังอยู่ที่นี่ ผมก็จะสามารถส่งข้อความไปยังกลุ่มดาวได้
โดยตรง… ผมมองไปยังใบหน้าของยูซานอาที่ก าลังหลับอยู่และ
คิด
「ท ายังไงถึงจะช่วยยูซานอาได้?」
ในท้ายที่สุด มันก็มีทางเลือกเดียวเท่านั้น ผมหายใจเข้าอย่าง
ช้าๆ”มันยังมีอีกวิธี มันเร็วกว่าที่คาดไว้เล็กน้อย แต่…”
“พวกเราต้องเคลียร์สถานการณ์ที่ 46 ก่อน”
เสียงที่ต่ าและเย็นชาขัดจังหวะค าพูดของผม ผมหันไปทางชาย
คนหนึ่ง
…เขาปรากฏตัวเหมือนกับว่าเขาก าลังรออยู่ กลุ่มคนที่ถูกส่งไป
ท าลายพันธมิตรยองกีก าลังยืนอยู่ตรงประตู ชินยูซอง ลีกิลยัง
และลีจีฮเย นอกจากนี้… ยูจงฮยอค
เด็กๆ วิ่งเข้ามาในอ้อมแขนของผมและกอดผม ผมลูบหัวชินยู
ซองในขณะที่มองไปยังยูจงฮยอค เขาจ้องมาที่ผมอย่างรุนแรง
ก่อนที่จะมองไปยังสมาชิกปาร์ตี้คนอื่น

“ถึงเวลาแล้วที่จะต้องพบกับกลุ่มดาว”
“กลุ่มดาว?”
สายลมพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดออกเล็กน้อย โดเกบิสองคน
ปรากฏขึ้นในท้องฟ้าระยะไกล บางทีพวกเขาอาจจะเป็นคน
ที่มาเพื่อเตรียมสถานการณ์ต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น จ านวนของ
กลุ่มดาวที่ก าลังเฝ้ามองสถานการณ์ก็เพิ่มขึ้น ผมชี้ไปยังกลุ่ม
ดาวและประกาศ”มันมีกลุ่มดาวอยู่ในพื้นที่สถานการณ์ 47″
สถานการณ์ที่ 47 มันเกี่ยวข้องกับนครแห่งดวงดาวของกลุ่ม
ดาว และ ‘บริบทของกลุ่มดาว’
“ไปท าลายโอลิมปัสกันเถอะ”
(จบตอน)