มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 311 – บริษัทของคิมทกจา (3)

ชิ้นส่วนของเพดานตกลงมาในขณะที่จางฮีวอนจ้องผ่านเศษฝุ่น
ไปอย่างเงียบๆ เธอสามารถมองเห็นฮันซูยองที่ทรุดตัวอยู่ผ่าน
วิสัยทัศน์อันพร่ามัวของเธอได้
ผู้พิพากษาแห่งความชั่วร้ายและผู้ปกครองปีศาจเพลิงทมิฬ ผู้
พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจและมังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ
มันเป็นการต่อสู้ที่กลุ่มดาวเกือบทั้งหมดในคาบสมุทรเกาหลีตั้ง
ตารอที่จะได้เห็น แต่การแสดงออกของฝ่ายต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง
ต่างไม่พอใจเลย จางฮีวอนก้าวผ่านฝุ่นและชี้ดาบแห่งการ
พิพากษาไปยังฮันซูยอง”ท าไมเธอไม่หยุดแสดง?”
ฮันซูยองสลายกลายเป็นผง มันมีระลอกคลื่นที่คมชัดบังเกิดขึ้น
จางฮีวอนบิดตัวโดยอัตโนมัติและแทงดาบไปข้างหลังของเธอ
มันมีเสียงของโลหะถูกกระทบดังออกมา ฮันซูยองคลาย

ผ้าพันแผลที่มือขวาของเธอในขณะที่ดาบแห่งการพิพากษา
แทงผ่านความมืด
“…เธอไม่ถูกหลอกเหรอ?”
“ฉันรู้ว่าเธอมีสกิลอวตาร” แสงสีขาวปะทุออกมาจากดาบ”
เธอคืออัครสาวกที่หนึ่ง”
สถานะของพวกเธอเข้าปะทะกัน และทั้งคู่ก็ล้มลงไปในเวลา
เดียวกัน ดวงตาของจางฮีวอนเป็นสีแดงหลังจากเรียกใช้การ
สังหารปีศาจ มันเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพลังโจมตีของผู้ใช้
แต่ก็ยังเพิ่มอารมณ์ไม่พอใจด้วย ความเศร้าโศกและความโกรธ
นั้นเพิ่มมากยิ่งขึ้น
“เธอเป็นคนโจมตีชุงมูโร”
ศึกชุงมูโรเมื่อสงครามชิงธงอยู่ในความผันผวนอย่างเต็มที่ มัน
เป็นครั้งแรกที่ฮันซูยองได้พบกับสมาชิกปาร์ตี้
“ในเวลานั้นจีฮเยกับกิลยังเกือบตาย”

“…เธอไม่ใช่คนที่เกือบตาย ดังนั้นท าไมเธอต้องโกรธขนาดนั้น?
เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นในเวลานั้นด้วยซ้ า”
“ฉันโกรธเพราะฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น ถ้าฉันอยู่ ฉันคงไม่ปล่อยเธอ
ไปแน่”
แสงสว่างส่องประกายในอากาศ และสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างศึกชิง
ธงก็ถูกฉายเป็นภาพโฮโลแกรม บางทีมันอาจจะเป็นบริการจาก
โดเกบิส าหรับกลุ่มดาวที่ไม่ได้อยู่ในช่องในเวลานั้น ภาพของลี
จีฮเยกับลีกิลยังปรากฏขึ้นในขณะที่พวกเขาได้รับบาดเจ็บ
สาหัสจากอัครสาวก ฮันซูยองดูเหมือนจะป่วย “งั้นเธอจะฆ่า
ฉันตอนนี้เหรอ?”
“ฉันไม่เชื่อใจเธอ”
ฮันซูยองกัดริมฝีปากของเธอ เธอเองก็เข้าใจว่าความโกรธของ
จางฮีวอนนั้นสมเหตุสมผล แน่นอน เธอคืออัครสาวกที่หนึ่ง
และในครั้งหนึ่ง เธอก็เป็นศัตรูของปาร์ตี้

มันเกิดขึ้นเมื่อสองปีก่อน ข่าวลือที่ฮันซูยองเป็นอัครสาวกที่
หนึ่งได้แพร่กระจายออกไป ไม่รู้ว่าท าไมข่าวลือนี้ถึงได้แพร่
ออกไป แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน ฮันซูยองไม่ได้ปฏิเสธข่าวลือ มัน
อาจเป็นเพราะความรู้สึกผิดหรืออาจเป็นหัวใจของเธอที่ขลาด
เขลาเอง ฮันซูยองก็ไม่รู้เหมือนกัน
สิ่งเดียวที่เธอรู้คือท่าทีของสมาชิกปาร์ตี้ที่มีต่อเธอ
– อืม มันก็เป็นเรื่องของอดีต
– จริงเหรอ? พี่สาวคือคนที่พูดพร้อมกับหัวที่ถูกตัดงั้นเหรอ?
สุดยอดจริงๆ
ลีจีฮเยและลีกิลยังเป็นคนที่ทรมานมากที่สุดในศึกนั้น แต่พวก
เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร ยูซานอารู้อยู่แล้วว่าฮันซูยองคืออัคร
สาวกที่หนึ่งและปิดตาของเธอ ในขณะที่ยูจงฮยอคก็ไม่สนใจ
อะไร อย่างไรก็ตาม จางฮีวอนนั้นแตกต่าง “เธอต้องชดใช้”
“ท าไมเธอ―”
“ถ้าเธอท าแบบนี้ต่อไป แล้วแผลเป็นที่เด็กๆ ได้รับล่ะ?”

“…”
เพื่อที่จะท าให้ทุกคนมีความสุข มันมีสิ่งที่พวกเขาต้องเก็บ
เอาไว้เพราะพวกเขาไม่ต้องการที่จะท าลายความสามัคคี
โดยเฉพาะอย่างยิ่งส าหรับผู้ที่จับตาดูสภาพแวดล้อมอยู่เสมอ
“ฮันซูยอง ถ้าเธอเป็นผู้ใหญ่ เธอก็ควรที่จะท าตัวให้สมกับอายุ
อย่าท าตัวเป็นเด็ก”
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิง’ พยักหน้า]
ดวงตาของฮันซูยองเริ่มดุร้าย
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ โกรธ]
“เธอคิดว่าเธอคืออัครสาวกแห่งความยุติธรรมงั้นเหรอ? มันดีที่
จะแสร้งท าเป็นเจ๋ง แต่คิดถึงเวลาและสถานที่ด้วย คิมทกจาจะ
ชอบเหรอที่เธอท าแบบนี้?”
“ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคิมทกจา”

“เธอพูดมันด้วยปากของเธอเองเลยนะ เธอจะเป็นดาบของคิ
มทกจา”
นี่เป็นครั้งแรกที่จางฮีวอนเงียบไป ฮันซูยองเยาะเย้ยเธอ “ใน
ฐานะดาบ ไม่ใช่ว่าเธอควรขยับอย่างที่เจ้านายบอกเหรอ?”
“ฉันขอโทษ” ฝุ่นบนพื้นเกิดประกายแสง อากาศลุกไหม้ไปทั่ว
ทุกที่ที่ดาบของจางฮีวอนผ่าน “ดาบนี้คือความเห็นแก่ตัว”
จางฮีวอนเปิดใช้งานระเบิดเพลิงอเวจี “ฉันจะตัดสินใจเองว่า
ฉันจะฟันใคร”
ดาบแห่งการพิพากษาพุ่งเข้าใส่ฮันซูยอง
“ตอนนี้ความชั่วร้ายของเธอจะยุติลงแล้ว เอาพลังทั้งหมดของ
เธอออกมา”
[ตัวละคร ‘จางฮีวอน’ ได้ร้องขอเปิดใช้งานเวลาพิพากษา!]
***

ผมมองไปยังเพลิงทมิฬและเพลิงอเวจีที่เต็มไปทั่วหน้าจอและ
ถอนหายใจออกมา”…นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเธอต่อสู้กัน”
ผมคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว ตัวตนของฮันซูยองได้ถูกปกปิดมา
นาน แต่มันก็ไม่มีทางที่จะเป็นแบบนั้นไปได้ตลอด โชคดีที่
ความลับนั้นถูกเปิดเผยก่อนที่จะไปสู่สถานการณ์ที่ 41
สถานการณ์นี้จะไม่มีความหมายอะไรเลยเว้นเสียแต่ว่าพวกเขา
จะซื่อสัตย์ต่อกัน ความลับที่ซ่อนอยู่จะถูกเปิดเผยโดยโดเกบิ
ยูจงฮยอคถาม “นายจะไม่ท าอะไรหน่อยเหรอ?”
ผมสามารถแทรกแซงโดยการใช้มุมมองนักอ่านพระเจ้าได้
เสียงที่สับสนของจางฮีวอนดังออกมาจากหน้าจอ
[กลุ่มดาวฝ่ายดีได้คัดค้านการร้องขอ]
[การเปิดใช้งานเวลาพิพากษาถูกยกเลิก!]
ผมเหลือบมอง และยูจงฮยอคก็ก าลังมองมาที่ผม “…ฉันไม่อาจ
ปล่อยมันไปแบบนี้ได้”

แน่นอนว่าผมไม่ได้ต้องการเข้าไปแทรกแซงในการต่อสู้ระหว่าง
ทั้งสองคนนี้ อย่างไรก็ตาม ผมก็ต้องป้องกันไม่ให้การต่อสู้
แพร่กระจายไปยังกลุ่มดาวของพวกเธอ
[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ไม่ต้องการให้กลุ่ม
ดาวเข้ามาแทรกแซงในการต่อสู้ระหว่างอวตาร]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ไม่พอใจกับการ
แทรกแซงของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ มั่นใจอย่างไม่เต็มใจ]
[กลุ่มดาว ‘อาลักษณ์สวรรค์’ เห็นด้วยกับความคิดของคุณ]
มันไม่มีค าตอบจากอูรีเอล เธอยังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่ช่องนี้
ยูจงฮยอคพูด “หนึ่งในพวกเธอจะตาย”
“ไม่ นั่นจะไม่เกิดขึ้น”
“นายไม่รู้เรื่องสามปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างสองคนนี้
แย่มากจริงๆ”

“ใช่ ฉันเข้าใจ”
ผมไม่สนใจ และยูจงฮยอคก็ขมวดคิ้ว “นายต้องการให้เพื่อน
ร่วมงานของนายตายเหรอ?”
“ไม่”
“หรือนายเห็นอนาคตผ่านพลังแห่งการพยากรณ์?”
“ฉันไม่มีพลังแห่งการพยากรณ์ นายยังเชื่อในเรื่องแบบนั้นอยู่
อีกเหรอ?”
ผมมองไปยังฮันซูยองและจางฮีวอนที่ก าลังต่อสู้อยู่บนหน้าจอ
จากนั้นยูจงฮยอคก็ตอบอย่างเยือกเย็น “มันเป็นสถานการณ์ที่
ข้อมูลในอนาคตจะถูกน ามาใช้เพื่อค านวณทุกๆ อย่าง มันไม่มี
ที่ว่างให้กับความเชื่อของมนุษย์เข้าไปแทรกแซง”
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาพูดมากขนาดนี้ แน่นอน หน้าของผม
ในตอนนี้ดูเหมือนกับว่าผมไม่มีวิธีแก้ไข

เมื่อคิดถึงมัน ผมก็ได้สนทนาท านองนี้กับฮันซูยองแห่งรอบที่
1863 ฮันซูยองใช้การขโมยความคิดล่วงหน้าและเก็บรวบรวม
ค านวณ และอ่านอนาคตในขณะที่ท างานร่วมกับยูจงฮยอค
แห่งรอบที่ 1863 ผมได้ถามฮันซูยอง
「”มันไม่สมเหตุสมผลเลยไม่ว่าฉันจะคิดยังไง”」
การขโมยความคิดล่วงหน้าคือเรื่องราวที่ดี และความรู้ของยู
จงฮยอคก็มีประโยชน์ ถึงกระนั้น มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะช่วยทุก
คนมาจนถึงสถานการณ์ที่ 95 รวมทั้งคิมนัมอุนด้วย ตัวแปร
จ านวนมากคงจะเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงเรื่องราว และสิ่ง
ที่ไม่คาดคิดคงจะเกิดขึ้นได้ตลอด
ไม่ว่าฮันซูยองและยูจงฮยอคจะยอดเยี่ยมสักแค่ไหน พวกเขาก็
ไม่ใช่นักเขียนหนทางเอาชีวิตรอด ไม่ใช่ทุกสิ่งที่จะสามารถ
ควบคุมได้อย่างแน่นอน ความล้มเหลวเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้
「”เธอมาถึงที่นี่ได้ยังไง บอกฉันมาตามตรง มันมีความลับ
อะไรอีก?”」

ฮันซูยองมองมาที่ผมเหมือนกับว่าเธอทั้งสงสารและก าลัง
หัวเราะเยาะผม
「”ฉันเชื่อ”」
「”อะไร?”」
「”ฉันเชื่อในตัวละครที่ฉันสร้างขึ้นมา นั่นคือทั้งหมด”」
นี่คือค าตอบของนักเขียนคัดลอกผลงาน แม้ว่าผมจะจ าได้แม่น
ก็ตาม ผมบอกกับยูจงฮยอค
“ยูจงฮยอค ฉันเชื่อในตัวมนุษย์”
ดาบและก าปั้นเข้าปะทะกัน และเปลวเพลิงก็หลอมละลายทุก
สิ่งรอบตัว ผมมองไปยังฮันซูยองและจางฮีวอนที่ก าลังหลั่ง
เลือดออกมา และตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้าใส่กัน ผมมองไปที่พวก
เธอและเข้าใจความลับของฮันซูยองที่มาถึงยังสถานการณ์ที่
95 ได้ลางๆ
“ฉันเชื่อในเรื่องราวที่พวกเขาสร้างขึ้น”

มันมีเสียงค ารามดังกึกก้องออกมาจากหน้าจออีกครั้ง ทั้งสอง
คนเข้าปะทะกันพร้อมกับอ้าปากหายใจ พวกเธอกลิ้งไปในหลุม
ฝุ่น โจมตีช่องท้องกัน หรือไม่ก็ตัดผมกัน เลือดของพวกเธอจับ
ตัวกันเป็นก้อนในขณะที่การแสดงออกของพวกเธอเปลี่ยนไป
– เธอจะต้องโกรธฉันมากแน่
– มันไม่ใช่แค่นั้น
ผมดูเหมือนจะได้ยินความคิดของพวกเธอโดยไม่ต้องใช้มุมมอง
นักอ่านพระเจ้า มันเป็นประวัติศาสตร์ของคนสองคนที่ต่อสู้
ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ สมาชิกปาร์ตี้รอดชีวิตมาได้โดยไม่เป็น
อันตรายในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา พวกเขาคงจะไม่รอดจากสามปีที่
ผ่านมาหากไม่มีความร่วมมือ
การจัดการกับบิ๊กฟุตในสถานการณ์ที่ 28 การจับงูเก็งกองใน
สถานการณ์ที่ 35 คนสองคนจะต้องระวังหลังให้กันและกันเพื่อ
ความอยู่รอด พวกเธอช่วยชีวิตของกันและกันไว้หลายครั้ง ฉุด
ดึงกันขึ้นมาด้วยมือที่เหนื่อยล้า

จางฮีวอนและฮันซูยองก็รู้เรื่องนี้
– เพียงแค่…
จางฮีวอนแข็งแกร่ง แม้ว่าจะนับอวตารทั่วโลก มันก็มีเพียงไม่กี่
คนที่สามารถเอาชนะจางฮีวอนได้ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้าม
ของเธอก็คือฮันซูยอง ในสถานการณ์ที่เวลาพิพากษาใช้การ
ไม่ได้ ผลที่ออกมาก็แทบจะถูกล็อคไว้แล้ว
– โปรดไปขอโทษเด็กๆ ด้วย…
จางฮีวอนเซไปมาและล้มลงไปข้างหน้า อุณหภูมิร้อนจัดของ
ห้องเย็นลงเรื่อยๆ ฮันซูยองมองลงไปยังร่างที่ล้มลงของจางฮี
วอนและแบกเธอไว้บนหลัง เธอดูเหมือนจะพึมพ าอะไร
บางอย่าง แต่ผมก็ไม่ได้ยินเสียงของฮันซูยอง บางทีมันอาจจะ
เป็นความภาคภูมิใจสุดท้ายของฮันซูยอง
มันมีดวงดาวก าลังเปล่งแสงสีขาวอยู่ที่เท้าของเธอ ฮันซูยอง
จ้องไปยังดวงดาวและเตะมันออกไปด้วยเท้า
[เวลาของสถานการณ์สิ้นสุดลง]

[อวตาร ‘ฮันซูยอง’ และอวตาร ‘จางฮีวอน’ ได้แสดงให้เห็นถึง
‘ความไว้วางใจ’ ของพวกเธอ]
ฮันยูซองเงยหน้าขึ้นและมองมายังทิศทางของผม
– …มันสนุกไหมที่จะแอบมอง?
ผมหันไปมองหน้าจออื่น
– กิลยัง… นายยอมแพ้รึยัง?
– ไม่! ชินยูซอง เธอต้องยอมแพ้!
ลีกิลยังและชินยูซองเข้าไปในห้องและก าลังตะโกนพร้อมกับ
หยิกแขนของกันและกัน ผมหันหน้าไปอีกครั้งและเห็นห้องที่มี
ภาพแปลกๆ ลีจีฮเย ลีซอลฮวา และลีฮุนซึงอยู่ด้วยกัน
– ห้องนี้ไม่สนุกเลย จริงไหมพี่สาว?
– …ใช่
– ลุงฮุนซึง! หยุดถูจมูกและลุกขึ้นมาได้แล้ว เวลาหมดแล้ว

ไม่มีใครแตะต้องดวงดาว และมันก็เปล่งประกายอยู่เฉยๆ มัน
สงบมาก ผมสงสัยว่ามันเป็นสถานการณ์ไหม
[ข้าขอโทษกลุ่มดาว ข้าท าพลาดไปเมื่อแจกจ่ายห้อง…]
ดูเหมือนห้องที่วางผิดต าแหน่งจะอยู่ตรงนั้น
[อวตาร ‘ชินยูซอง’ และอวตาร ‘ลีกิลยัง’ ได้แสดงให้เห็นถึง
‘ความไว้วางใจ’ ของพวกเขา]
[อวตาร ‘ลีฮุนซึง’ และอวตาร ‘ลีซอลฮวา’ ได้แสดงให้เห็นถึง
‘ความไว้วางใจ’ ของพวกเขา]
[สมาชิกเนบิวลาทุกคนเคลียร์เงื่อนไขของสถานการณ์แล้ว]
[สถานการณ์หลัก #46 – บริบทของกลุ่มดาวเสร็จสมบูรณ์]
[ไม่มีสมาชิกเนบิวลาคนใดท าร้ายกัน]
[ก าลังเตรียมรางวัลส าหรับการเคลียร์]

ไม่มีใครที่มีเรื่องราวเดียวกัน ทุกๆ คนใช้ชีวิตอยู่ใน
ประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกัน และเข้าใจสิ่งต่างๆ โดยใช้บริบทที่
แตกต่างกัน
มันมีแสงเจิดจ้า และสมาชิกปาร์ตี้ก็ถูกอัญเชิญมา ชินยูซอง ลี
กิลยัง ลีฮุนซึง ลีซอลฮวา ลีจีฮเย ฮันซูยอง จางฮีวอน…
พวกเขาคือคนที่มาที่นี่กับผม ใบหน้าของสมาชิกปาร์ตี้
เปลี่ยนไปเมื่อพวกเขาเห็นพวกเราเต็มไปด้วยบาดแผล
“ทกจา”
“พี่สาว เธอโอเคไหม? ได้ยังไง…”
สมาชิกพยุงกันและกัน จางฮีวอนยิ้มเบาๆ ในขณะที่ฮันซูยอง
แตะพื้นด้วยเท้าของเธอ ผมเห็นฮันซูยองก าลังยิ้มอยู่
ผมเงยหน้าขึ้นและเห็นท้องฟ้าก าลังเปิดออก มันมีคนถอน
หายใจออกมา”อ่า…”

ท้องฟ้าแห่งการถ่ายทอดสดดวงดาวคลี่ออกมา มันเป็นภาพ
ของจักรวาลอันยิ่งใหญ่ กับภาพอันน่าทึ่ง บางคนก็ตัวสั่น มัน
เป็นความมืดสนิทอันไร้ที่สิ้นสุด สิ่งที่ไม่อาจเติมเต็มก าลังรอ
พวกเราอยู่
ชินยูซองจับแขนขวาของผม และลีกิลยังก็จับนิ้วมือซ้ายของ
ผม
จากนั้นก็ตามมาด้วยลีจีฮเย ฮันซูยอง ลีฮุนซึง และจางฮีวอน
สุดท้าย ลีซอลฮวาและยูจงฮยอคก็ได้ล้อมวงรอบๆ พวกเรา
“…นี่มันจะคล้ายกับปลาหมึกนั่นในอดีตไหม?”
มันมีความกลัวอยู่ในเสียงของลีจีฮเย ผมยิ้มและตอบ “ใช่
แล้ว”
อึดใจต่อมา ดวงดาวเล็กๆ ก็เปล่งประกายขึ้นบนท้องฟ้า
「ระหว่างการหลุดพ้นและราชาปีศาจ」
กับแสงสว่างนี้ ดาวเคราะห์หลายดวงเริ่มส่องแสงเข้าด้วยกัน

「ระหว่างปีศาจและการพิพากษา」
「ระหว่างเหล็กและเจ้านาย」
「ระหว่างอเวจีและมังกรเพลิงทมิฬ」
ผมเห็นเส้นสีขาวที่ก าลังเชื่อมต่อกับจักรวาลที่ว่างเปล่า
ดวงดาวที่ดูเหมือนว่าพวกมันคงไม่มีทางได้พบกันก าลัง
เผชิญหน้ากัน ในเวลานั้นเอง ผมก็เข้าใจบริบทของค าขยาย
บางทีสมาชิกปาร์ตี้อาจจะรู้สึกแบบเดียวกัน
ชินยูซองพูดออกมา “สวยจัง”
มันมีเรื่องราวระหว่างดวงดาว
[เนบิวลา ‘บริษัทของคิมทกจา’ ได้ฝ่าฟันสถานการณ์ที่ 46!]
มันยังมีต าแหน่งในกลุ่มดาวของเนบิวลา หนึ่งในต าแหน่งว่าง
นั้นเป็นของยูซานอา
ผมพูดกับคนอื่น “ไปกันเถอะ”

ร่างกายของพวกเราทะยานขึ้นสู่อากาศ และพวกเราก็
กลายเป็นแสงสว่างในไม่ช้า ดวงดาวจ านวนนับไม่ถ้วนแห่งการ
ถ่ายทอดสดดวงดาวผ่านไป และภูมิทัศน์อันกว้างใหญ่ของนคร
แห่งดวงดาวก็มองเห็นได้ในระยะไกล มันใช้เวลานาน แต่ใน
ที่สุดผมก็มาถึงที่นี่
โอลิมปัส พระเวท พาไพรัส ความขุ่นเคืองซ้อนกันอยู่ในตัวผม
ผมไม่ลืม ไม่เลย
เงาที่ก าลังแกว่งไกวในสถานที่ที่มีแสงเจิดจ้าเริ่มซบเซาลง น่า
แปลก มันมีคนก าลังรอพวกเราอยู่ที่ทางเข้านครแห่งดวงดาว
เงาขนาดใหญ่ที่ก าลังแกว่งไกวในล าแสงนั้นพูดกับผม
[พ่อ]