มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 325 – กิแกนโทมาเคีย (6)

เพดานของทาร์ทารัสก าลังเปิด
[รอยแตกปรากฏขึ้นในบางพื้นที่ของทาร์ทารัส!]
[มีคนพยายามที่จะแหกคุก!]
นอกเหนือจากข้อความเตือนที่ปรากฏในอากาศแล้ว ทั่วทั้ง
ยมโลกก็ก าลังสั่น
[ตุลาการแห่งยมโลกได้สังเกตเห็นการกระท าของราชาปีศาจ
แห่งการหลุดพ้น!]
เพอร์เซโฟนีเตือนด้วยน้ าเสียงที่เฉียบคม
[…แค่ครั้งนี้เท่านั้น จ าใส่ใจไว้ด้วย ราชาปีศาจแห่งการหลุด
พ้น]

แผ่นดินไหวเกิดขึ้น และประตูมิติบางๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นบน
เพดานที่เปิดกว้างของทาร์ทารัส เพอร์เซโฟนีได้เปิดทางออกสู่
พื้นดิน เบรียเรอัสมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นและถาม
[เจ้าพูดอะไรไปถึงท าให้ราชินีแห่งยมโลกช่วยเจ้า?]
“มันเป็นแค่ภัยคุกคามบางอย่าง”
30 นาทีที่แล้ว ผมได้ส่งข้อความต่อไปนี้ไปหาเพอร์เซโฟนี
– หากเธอปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือ ฉันจะเผยแพร่ภาพของ
ทาร์ทารัสไปทั่วการถ่ายทอดสดดวงดาว
ทาร์ทารัสมีความลับมากมายเกี่ยวกับยมโลก มันคงจะไม่ดีแน่
ถ้าศัตรูของโอลิมปัสได้รับรายงานเกี่ยวกับความลับของทาร์
ทารัส
จากนั้นเบรียเรอัสก็ส่ายหัว [ฝ่าบาทถูกคุกคามด้วยของแบบนั้น
เหรอ?]

“เธออยู่ข้างเรา เธอแค่ต้องการข้ออ้างที่จะปล่อยฉัน มันเป็นข้อ
แก้ตัวเมื่อสิ่งต่างๆ ผิดพลาดในอนาคต”
หากกิแกนโทมาเคียล้มเหลว และโอลิมปัสหันมาสนใจสิ่งที่
เกิดขึ้นในยมโลก ยมโลกก็คงจะอยู่ในสถานการณ์อัน
ยากล าบาก บางทีการแบล็คเมล์ในตอนนี้ของผมคงจะเป็นการ
ป้องกันส าหรับโอลิมปัสได้นิดหน่อย
แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องราวเมื่อกิแกนโทมาเคียล้มเหลว แต่ผมก็
ไม่ได้คิดจะให้มันเกิดขึ้น
เบรียเรอัสกล่าว [เจ้าไม่ได้ดูเหมือนจะรู้จักราชาและราชินีดี
เลย]
“ฮะ?”
เบรียเรอัสยิ้มแทนที่จะตอบ
[คุณได้รับค าสาบานของยักษ์]
[คุณได้รับเรื่องราวกึ่งเทวะใหม่!]

[คุณได้รับเรื่องราว ‘ผู้กอบกู้อิสรภาพแห่งยักษา’]
[เรื่องราวนี้มีคุณสมบัติไปสู่ ‘เรื่องราวหนึ่งเดียว’]
ผู้กอบกู้อิสรภาพแห่งยักษา นี่คือเรื่องราวแรกที่ผมควรจะได้รับ
จากสงครามโอลิมปัสนี้
[ผู้กอบกู้อิสรภาพแห่งยักษา อีกไม่นาน เหล่ายักษ์จากสถานที่
แห่งนี้จะได้เข้าสู่กิแกนโทมาเคีย มันมีอะไรอีกที่เจ้าต้องการเป็น
พิเศษ?]
“ไม่มีแล้ว แค่ท าในสิ่งที่นายต้องการก็พอ”
[…ข้าเริ่มอยากรู้ขึ้นมาแล้ว ท าไมเจ้าถึงต้องการไปถึง■■? ไม่
มีกลุ่มดาวไหนที่เคยสร้างความส าเร็จแบบเจ้ามาก่อน เจ้าก าลัง
ฝันถึง ‘เรื่องราวอันสมบูรณ์แบบ’ งั้นเหรอ?]
เรื่องราวอันสมบูรณ์แบบ บางคนก็เรียกแทนมันด้วย ‘เรื่องราว
หนึ่งเดียว’ เรื่องราวที่ไม่เคยมีมาก่อนและสร้างขึ้นจากเรื่องราว
ที่ไม่เคยมีมาก่อน

“ฉันแค่ต้องการเห็นตอนจบพร้อมกับสหายของฉัน อยู่ด้วยกัน
โดยไม่ต้องสูญเสียใครไป”
[มันจะเป็นเรื่องราวที่ยากที่สุดในโลก มันไม่เคยมีเรื่องราวแบบ
นั้นมาก่อน]
มันเป็นเรื่องจริง ต านานที่ไม่มีการสังเวยใดๆ ไม่ได้มีอยู่ในโลกนี้
[ความเป็นไปได้ของการถ่ายทอดสดดวงดาวเคลื่อนไหวไปใน
ทิศทางที่บังคับให้ต้องเสียสละเสมอ โชคชะตาคงไม่ปล่อยเจ้า
ไปง่ายๆ]
“ฉันคงไม่รู้ถ้าไม่ได้ลอง นอกจากนี้ โชคชะตาก็เคยถูกเอาชนะ
มาแล้ว”
ผมจ าโชคชะตาบัดซบที่โอลิมปัสระย าท ากับผมได้ ถึงตอนนี้
ผมยังคงกัดฟันเมื่อนึกถึงมัน
อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของเบรียเรอัสก็จริงจัง [เจ้า
เอาชนะโชคชะตามาแล้วเหรอ?]

ทันใดนั้นก็มีบางสิ่งพุ่งทะลุจิตใจของผม ตามหนทางเอาชีวิต
รอด ไททันทุกตนถือก าเนิดขึ้นมาพร้อมกับพลังแห่งการ
พยากรณ์
[ผู้กอบกู้อิสรภาพ ‘โชคชะตา’ เป็นแนวคิดที่กว้างใหญ่กว่าที่
เจ้าคิด โชคชะตาที่โอลิมปัสยัดเยียดให้กับเจ้าเป็นแค่ฝุ่นธุลีใน
โลก โชคชะตาที่แท้จริงย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าเจ้าหลีกเลี่ยงมัน
ความเป็นไปได้จะต้องบิดเบี้ยว ความเป็นไปได้ที่บิดเบี้ยวนั้น
จะต้องได้รับการแก้ไขโดยใครบางคน นั่นคือเหตุผลว่าท าไมมัน
ถึงไม่มีเรื่องราวที่ ‘สมบูรณ์แบบ’]
“ฉันไม่รู้ถ้าไม่ได้ลอง ฉันจะท ามันถ้าเป็นไปได้ สหายของฉันเอง
ก็ไม่ได้อ่อนแอพอที่จะยอมแพ้ต่อโชคชะตา”
ผมกระโดดเข้าไปในประตูมิติและประกาศ “งั้นไว้พบกันในกิ
แกนโทมาเคีย”
เบรียเรอัสพยักหน้า [ขอให้พรแห่งเรื่องราวสถิตย์อยู่กับเจ้า]
***

“เคียร์อีออส”
“ฮะ”
“บางทีพวกเราคงต้องการพรจากเรื่องราว” จางฮายังพึมพ าใน
ขณะที่เขามองไปยังผู้หวนคืนที่เคลื่อนตัวเข้ามา
“ไม่จ าเป็นถ้าเจ้ามีการฝึกฝนที่ดี”
ดาบที่กระจัดกระจายเป็นแสงสีเงินสีขาวโผล่ขึ้นมาจาก
ด้านหลังของเคียร์อีออส
[ดาบประหลาดบริสุทธิ์] มันเป็นดาบที่สร้างขึ้นโดยเหล่า
ปรมาจารย์ของดินแดนแห่งสันติ บ้านของเคียร์อีออส มาหลาย
ทศวรรษแล้ว มันเป็นอาวุธของเคียร์อีออสที่เดินทางไปกับเขา
ผ่านสมรภูมิมากมายและมีประสิทธิภาพทัดเทียมสตาร์รีลิค
ความจริงที่ว่าเคียร์อีออสที่ยากจะใช้อาวุธได้ชักดาบเล่มนี้
ออกมาได้พิสูจน์ให้เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ได้ง่ายๆ เลย

ร่างสองร่างก าลังบินน าหน้าเหล่าผู้หวนคืน มันมีชายวัย
กลางคนในชุดสีแดงงดงามและอีกคนในชุดสีขาวด าที่สลักไว้
ด้วยสัญลักษณ์ของส านักของเขา
“แปลก ข้าได้ยินว่าเซียนดาบทลายนภาอยู่ที่นี่”
“เจ้าเข้าใจผิดอีกแล้วเหรอ?”
“ค้นหาเซียนดาบทลายนภา!”
เสียงของชายวัยกลางคนนั้นล้ าลึก เคียร์อีออสทะยานขึ้นไปใน
อากาศ ชาวบู๊ลิ้มรู้สึกประหลาดใจกับ ‘สถานะ’ ที่เต็มไปทั่ว
อากาศและหยุดลงในทันที่
เคียร์อีออสอ้าปาก “พวกเจ้าคือปีศาจสวรรค์และปีศาจโลหิต”
“เจ้าเป็นใคร?”
เคียร์อีออสยกระดับออร่าของเขาแทนที่จะตอบ สายฟ้าสาดเท
ลงมาจากเมฆด า และส่วนหนึ่งของมันก็สถิตย์อยู่ในตัวเคียร์อี

ออส เคล็ดวิชาหลักของคิมทกจา การปล่อยกระแสไฟฟ้า
ในตอนนี้ได้เปล่งประกายออร่าอันสูงส่งจากผู้สร้าง
“พวกเจ้าไม่รู้จักชื่อของข้าเหรอ?” ผู้หวนคืนที่ก าลังประหลาด
ใจก้าวถอยไป”พวกเจ้าต้องตายในไม่ช้า”
สายฟ้าสีฟ้าเต็มไปทั่วท้องฟ้า ทุกคนจากบู๊ลิ้มคงจะรู้แล้ว
“คนประหลาดแบ็คชุง?”
ดาบของเคียร์อีออสชี้ไปที่ท้องฟ้า ในขณะที่ความเป็นไปได้วิ่ง
พล่าน สถานะของเคียร์อีออสก็ปะทะกับเหล่าผู้หวนคืน มันมี
แรงกดดันอันยิ่งใหญ่แผ่ออกมา และจางฮายังกับปรมาจารย์
ทลายนภาก็ถูกผลักกลับไป
ศูนย์กลางของท้องฟ้าประกอบไปด้วยปีศาจสวรรค์ ปีศาจโลหิต
และเคียร์อีออส ทุกครั้งที่มีการโจมตีเกิดขึ้น มิติก็จะกรีดร้อง
ออกมาราวกับสายฟ้า มันเป็นการยากที่จะเชื่อว่าการต่อสู้อัน
ดุเดือดนี้จะเป็นการเผชิญหน้ากันระหว่างมนุษย์
จางฮายังดีใจเมื่อเขาดูการต่อสู้ ‘สักวัน ฉันจะแข็งแกร่งแบบนี้’

– จางฮายัง! ปกป้องเขตอุตสาหกรรมพร้อมกับกลุ่มของ
ปรมาจารย์ทลายนภา!
จางฮายังได้สติกลับมาเนื่องจากเสียงเตือนของเคียร์อีออสและ
ขยับพร้อมกับปรมาจารย์ทลายนภา
นอกจากปีศาจสวรรค์และปีศาจโลหิตตามที่คาดไว้แล้ว มันก็มี
ผู้หวนคืนอีกประมาณ 1,000 คน ในหมู่พวกเขามีสิบ
ปรมาจารย์แห่งบู๊ลิ้มอยู่ด้วย
พายุลูกเล็กๆ โหมกระหน่ ารอบๆ ก าปั้นของจางฮายัง “ย๊า
กกก!”
ผู้หวนคืนบางคนติดอยู่ในแรงกดดันของพายุ แต่ผู้หวนคืน
จ านวนมากก็ใช้ร่างกายของพวกเขาเป็นจุดกระโดด พวกเขามี
จ านวนมากเกินไป
“อพยพไปยังเขตอุตสาหกรรม!”
ฝ่ายของพวกเขาประกอบไปด้วยจางฮายัง ปรมาจารย์ทลาย
นภา จิ้งจอกบิน และผู้หวนคืนคนอื่นๆ นอกเหนือจากเคียร์อี

ออส มันมีอวตารเพียงไม่กี่คนที่สามารถรับมือกับผู้หวนคืนที่
เป็นผู้บรรลุได้
ในตอนเหนือของเขตอุตสาหกรรม ป้อมปราการขนาดใหญ่ได้
ปรากฏขึ้นพร้อมกับยิงกระสุนออกมา
ใบหน้าของจางฮายังเริ่มดีขึ้น “กงพิลดู!”
กระสุนเวทมนตร์สาดออกมาจากป้อมปราการเข้าหาเหล่าผู้
หวนคืน และเหยื่อก็ปรากฏขึ้นในพริบตา อย่างไรก็ตาม เหล่าผู้
หวนคืนก็รักษาขบวนไว้ได้ในไม่ช้าและป้องกันกระสุน
“ท าลายป้อมปราการนั่น!”
ป้อมปราการของกงพิลดูเหมาะส าหรับการป้องกัน ไม่ใช่โจมตี
ผู้หวนคืน 200 คนรวมตัวกันและขยับเข้าหาป้อมปราการของ
กงพิลดู จ านวนผู้หวนคืนที่เหลืออยู่คือ 400 คน ผู้หวนคืนข้าม
ก าแพงและเข้าสู่ชั้นในของเขตอุตสาหกรรม
จากนั้นก็ราวกับก าลังรออยู่ กองก าลังผู้พเนจรที่อุทิศตนเพื่อ
ปกป้องเขตอุตสาหกรรมก็เคลื่อนไหว โชยูนกานใช้พลังของพ่อ

มดคนแรกแห่งโชซอน ลีบ๊กซุนยิงปืนไรเฟิลของเธอ เคล็ดวิชา
ของจอนวูชิเต็มไปทั่วอากาศ และกระสุนก็ทะลุทะลวงเหล่าผู้
หวนคืน
“อ๊ากกก!”
“ชาแมน! ฆ่าชาแมน!”
ผู้บริสุทธิ์ที่ถูกฆ่าเหมือนผักปลาติดอยู่ในคลื่น โชยูนกานและ
ลีบ๊กซุนเริ่มได้รับบาดเจ็บจากการกระหน่ าโจมตีของผู้หวนคืน
ผู้พเนจรถูกผลักดันกลับไป และผู้หวนคืนบางคนก็ตะโกน
ออกมา “จงฟัง ผู้น าของเขตโซล! ถ้าเจ้ายอมตาย มันจะไม่มี
การเสียสละที่ไร้ความหมายเกิดขึ้นอีก!”
กุญแจส าคัญของสงครามผู้หวนคืนคือการก าจัดผู้น าของแต่ละ
ฝ่าย เป้าหมายหลักของสถานการณ์ที่ผู้หวนคืนที่บุกเข้ามาใน
กรุงโซลได้รับคือการจัดการกับผู้น า

ไม่นานหลังจากนั้น มันก็มีแสงส่องประกายออกมาจากภายใน
ของเขตอุตสาหกรรม ผิวของโชยูนกานซีดเผือดในขณะที่เธอ
ยังคงป้องกัน
“ไม่! ซูคยอง!” ในเวลาที่ลีบ๊กซุนตะโกนออกมา ผู้หญิงคนหนึ่ง
ก็โผล่ออกมาจากเขตอุตสาหกรรม
ราชาพเนจรประกาศ “ฉันคือผู้น าแห่งกรุงโซล”
ในมือข้างหนึ่ง เธอถือกระดิ่งแปดหัวที่หักไว้ และในมืออีกข้าง
เธอก็ถือกริชส าริดเอาไว้ ผู้หวนคืนหลายคนเซกลับไปจากออร่า
ที่แผ่ออกมาจากสัญลักษณ์สวรรค์ที่เธอก าลังถืออยู่
“ไม่จ าเป็นต้องกลัว เธอไม่อาจใช้พลังของผู้สนับสนุนของเธอ
ได้!”
ผู้หวนคืนตะโกน และลีซูคยองก็ยิ้มอย่างขมขื่น ในศึกปราสาท
ทมิฬ สถานะส่วนใหญ่ของมารดาผู้สร้างได้ถูกท าลายลงไป ถึง
กระนั้น เธอก็ยังมีวิธีต่อสู้อยู่
「ก่อร่างศูนย์กลางและแปลงเป็นสายลม」

ดาบส าริดที่ลีซูคยองถือไว้เปล่งแสงเจิดจ้าออกมา
[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ประหลาดใจกับการกระท า
ของอวตาร ‘ลีซูคยอง’]
[กลุ่มดาว ‘เมตไตรยตาเดียว’ เตือนว่ามันเป็นอันตราย!]
กลุ่มดาวบนคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมดเตือนเธอในเวลาเดียวกัน
เธอรู้ เธอคุ้นเคยกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นแล้วถ้าเธอจะท าแบบนี้
ลีซูคยองเหลือบมองไปยังเขตอุตสาหกรรม ภาพของยูซานอาที่
ก าลังหลับใหลอยู่เห็นได้รางๆ ผ่านหน้าต่าง
เธอคิดถึงเด็กๆ ที่ก าลังไปยังโอลิมปัสเพื่อช่วยเหลือยูซานอา
ทหารลีฮุนซึงผู้ซื่อตรง จางฮีวอนผู้ไม่ยอมทนต่อความอ
ยุติธรรม ลีกิลยังผู้เกรี้ยวกราดแต่ก็กล้าหาญ ชินยูซองผู้มี
พรสวรรค์และใจเย็น เธอยังจ าลีซอลฮวาที่มีหัวใจอันอบอุ่น
และดูแลสมาชิกปาร์ตี้เป็นอย่างดีได้ และฮันซูยองที่มักจะบ่น
อยู่บ่อยๆ แต่ก็มีอารมณ์ขัน

จากนั้นเธอก็นึกถึงลูกของเธอ เวลาที่เด็กคนนั้นใช้ชีวิต
เรื่องราวที่เธอใฝ่ฝันมาเนิ่นนาน เวลาที่เธอไม่อาจปกป้องเขาได้
แสงจากดาบส าริดเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ ลีซูคยองพึมพ า
อย่างเงียบๆ”จักรพรรดิสวรรค์และเทพวายุ”
มันมีกลุ่มดาวที่เกี่ยวพันกับสตาร์รีลิคแต่ละอย่างในคาบสมุทร
เกาหลี ดาบส าริดที่ลีซูคยองถืออยู่ในตอนนี้เป็นหนึ่งใน
สัญลักษณ์สวรรค์
[กลุ่มดาว ‘เทพวายุสวรรค์’ มองลงมาที่อวตาร ‘ลีซูคยอง’]
เทพวายุสวรรค์ หนึ่งในสามกลุ่มดาวที่ครองต าแหน่งสูงสุดในฮ
งอิก ในตอนนี้ลีซูคยองก าลังเดิมพันครั้งสุดท้ายกับชีวิตของเธอ
ที่ใช้เป็นหลักประกัน”มาเลย พังเบ็ก!”
ท้องฟ้าเปิดออก และออร่าสีฟ้าก็ค ารามออกมารอบๆ กริช
เหล่าผู้หวนคืนกะพริบตาให้กับแสงเจิดจ้า ลีซูคยองมองไปยัง
ท้องฟ้า และท้องฟ้าก็มองลงมาที่ลีซูคยอง
‘แค่แป๊ปเดียว โปรดให้ฉันยืมพลังด้วย’

จากนั้นท้องฟ้าก็ส่งค าเตือน สายฟ้าสีน้ าเงินผ่าลงมา และลีซูค
ยองก็ตอบค าเตือน
‘มันไม่ส าคัญหรอก’
ในอึดใจต่อมา ประกายแสงแห่งความเป็นไปได้ก็ปรากฏขึ้น
รอบๆ ตัวลีซูคยอง กระดูกของเธอถูกบดขยี้ และผิวหนังของ
เธอก็ไหม้ ท่ามกลางความเจ็บปวดนี้ มือที่ถือดาบก็เริ่มหนัก
ยิ่งขึ้น
พลังของสายลมที่มนุษย์ไม่อาจทนทานได้สถิตย์อยู่ในมือขวา
ของเธอ นี่เป็นหนึ่งในกลุ่มดาวที่แข็งแกร่งที่สุดบนคาบสมุทร
เกาหลี อ านาจแห่งพังเบ็ก
จากซ้ายไปขวา ลีซูคยองเหวี่ยงดาบของเธอ จากนั้นมิติก็ถูก
แยกออก ราวกับว่าโลกถูกแยกออกเป็นสองส่วนตั้งแต่แรก
ทุกๆ สิ่งรอบตัวเธอถูกฉีกออกโดยอ านาจแห่งสายลมอัน
เด็ดขาดที่ตามวิถีดาบของเธอไป
“อะ ไร…?”

10, 20, 30… จ านวนของผู้หวนคืนที่ตายไปทะลุ 100 คนไป
อย่างรวดเร็ว ผู้หวนคืนที่ข้ามก าแพงมาร่วงหล่นลงไปพร้อมกับ
เอวที่ถูกตัด ใบหน้าของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่
เข้าใจที่มาของความตายของพวกเขา
ลีซูคยองจับมือขวาที่ก าลังสั่นของเธอและสูดลมหายใจสั่นๆ
เข้าไป ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ผู้หวนคืนส่วนใหญ่ได้ถูก
ท าลายลงไป แน่นอน มันไม่ใช่ส าหรับทุกคน
มันมีผู้หวนคืนที่สัมผัสอันตรายได้ในช่วงเวลาอันสั้นและขยับ
ออกไปพ้นระยะ พวกเขาคือปรมาจารย์จากบู๊ลิ้มที่สามและบู๊
ลิ้มที่สี่
“มันจบแล้ว ฆ่าเธอซะ”
ลีซูคยองเหลือบมองปรมาจารย์ที่ก าลังพุ่งเข้าหาเธอและยิ้ม
เธอท าทุกสิ่งที่ท าได้แล้ว ดาบหลายสิบเล่มพุ่งเข้าหาเธอใน
ขณะที่เธอร่วงหล่นลงมา มันมีเสียงของเนื้อถูกเจาะ และลีซูค
ยองก็สัมผัสได้ถึงความตาย

อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการถูกแทง
เธอลืมตาขึ้นและเห็นแผ่นหลังของใครบางคน มันเป็นแผ่นหลัง
ที่กว้างมากๆ
(จบตอน)