มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 335 – จุดจบของต ำนำน (3)

…อะไรนะ? ผมมองดูข้อควำมด้วยสำยตำอันว่ำงเปล่ำ มันพูด
ว่ำอะไรนะ?
[กลุ่มดำว ‘บิดำแห่งรัตติกำล’ ต้องกำรให้คุณเป็นผู้สืบทอดของ
รำชำแห่งยมโลก]
ผมดูไม่ผิด ผมมองไปยังเพอร์เซโฟนีที่ก ำลังยิ้มมำทำงนี้ แทนที่
จะเป็นยูจงฮยอคที่ควรจะเป็นผู้สืบทอด ผมถูกเลือกแทน ถึง
กระนั้นผมก็ไม่เข้ำใจ ท ำไมถึงเป็นผม
โพไซดอนกล่ำว [เจ้ำบ้ำไปแล้ว เจ้ำก ำลังจะเลือกผู้สืบทอดเป็น
คนที่ไม่มีเลือดศักดิ์สิทธิ์?]
[มันไม่ใช่ในอดีตที่จะมำคิดเรื่องน่ำขยะแขยงพวกนี้หนิ?]
[คนที่ไม่ได้ท ำแม้แต่ภำรกิจของผู้สืบทอด…]
[เขำท ำ ‘ภำรกิจ’ แล้ว]

ผมสงสัยว่ำเพอร์เซโฟนีก ำลังพูดอะไร ผมท ำภำรกิจของผู้สืบ
ทอดไปแล้วเหรอ? แต่จู่ๆ ก็มีบำงสิ่งสว่ำงวำบขึ้นมำในหัวของ
ผม
– ข้ำจะมอบภำรกิจให้กับเจ้ำ เจ้ำต้องกำรที่จะแสดงให้ข้ำเห็น
เรื่องรำวที่น่ำสนใจใช่ไหม? ถ้ำเจ้ำท ำส ำเร็จ ข้ำจะให้เจ้ำได้
ค้นหำดวงวิญญำณที่เจ้ำต้องกำร
– ภำรกิจของเจ้ำคือกำรตัดหัวงู
แน่นอนว่ำมีเหตุกำรณ์นี้เกิดขึ้น ภำรกิจที่ผมต้องท ำเพื่อฟื้นจิต
วิญญำณของชินยูซองแห่งรอบที่ 41 ในเวลำนั้น ผมได้ตัดหัว
ของโอโรจิเพื่อส ำเร็จภำรกิจของเพอร์เซโฟนี นั่นไม่ใช่ภำรกิจ
ธรรมดำ แต่เป็นภำรกิจส ำหรับผู้สืบทอดงั้นเหรอ? รำชินีคนนี้
วำงแผนไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…
[ฮำเดส! เจ้ำจริงจังเหรอ? เจ้ำต้องกำรให้กลุ่มดำวตัวน้อยนี่เป็น
ผู้สืบทอดของเจ้ำเหรอ?] โพไซดอนร้องออกมำอย่ำงดุเดือด
และฮำเดสก็มองมำที่ผม

เมื่อมำคิดดูแล้ว ฮำเดสก็โปรดปรำนผมมำเสมอ บิดำแห่ง
รัตติกำล เขำดูเข้มงวดและน่ำกลัว แต่เขำก็ไม่เคยท ำอะไรที่จะ
ท ำร้ำยผม มันแปลกเมื่อมำคิดถึงหลำยๆ ตัวละครที่ไปยัง
ยมโลกในนิยำยต้นฉบับ
ดวงตำของเพอร์เซโฟนีลึกขึ้น
– รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น รีบๆ ตัดสินใจจะดีกว่ำ
กำรกลำยเป็นผู้สืบทอดแห่งยมโลก มันชี้ให้เห็นว่ำใน
สถำนกำรณ์ในอนำคต ผมอำจจะยืมควำมเป็นไปได้ของยมโลก
มำได้ นอกจำกนี้ ผมยังมีคุณสมบัติที่จะกลำยเป็นจ้ำวแห่ง
ยมโลกหลังจำกสืบทอดจำกฮำเดส
「คิมทกจำคิด」
ถ้ำผมยอมรับข้อเสนอของพวกเขำที่นี่ ยมโลกก็จะสำมำรถเข้ำ
ร่วมในกิแกนโทมำเคียได้อย่ำงเป็นทำงกำร ในทำงกลับกัน
พวกเขำจะได้มีส่วนร่วมในมหำเรื่องรำวกิแกนโทมำเคีย ถ้ำผม
ปฏิเสธข้อเสนอนี้ ยมโลกก็จะประสบกับควำมเสียหำยหนักและ

ปิดตำยไปอีกครั้ง จำกนั้นควำมสัมพันธ์ของพวกเขำกับผมก็จะ
ถูกตัดขำดอย่ำงสมบูรณ์
…ฉลำดมำก รำชินีแห่งยมโลก ยมโลกจะได้รับสิทธิ์เข้ำร่วมในกิ
แกนโทมำเคีย ผมต้องเตรียมกำรล้มล้ำงโอลิมปัส ถ้ำผมปฏิเสธ
ข้อเสนอนี้ โพไซดอนก็จะเป็นคนเดียวที่ได้ประโยชน์ ใน
สถำนกำรณ์เช่นนี้ มันควรท ำยังไงดี? เพื่อกลับไปยังโลกโดยเร็ว
ที่สุด… เพื่อที่จะชุบชีวิตแม่ของผม นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด
“…ฉันจะเป็นผู้สืบทอดของยมโลก อย่ำงไรก็ตำม ฉันมีเงื่อนไข”
ผมบอกเงื่อนไขของผมอย่ำงรวดเร็ว นอกจำกนี้ ผมยังบอกว่ำ
ผมไม่อำจยอมรับกำรสืบทอดได้ถ้ำมันไม่เป็นไปตำมเงื่อนไข
หลังจำกนั้นไม่นำน…
[กลุ่มดำว ‘บิดำแห่งรัตติกำล’ ได้ยอมรับเงื่อนไขของคุณ!]
[กลุ่ม ‘รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น’ กลำยเป็นผู้สืบทอดแห่ง
ยมโลก]

ทันทีที่ผมประกำศ ควำมเป็นไปได้ของกำรถ่ำยทอดสดดวงดำว
ก็เคลื่อนไหว ดวงดำวจ ำนวนมำกมำยมองลงมำที่ผม บ้ำงก็
อิจฉำ บ้ำงก็รู้สึกชื่นชม และบ้ำงก็พึงพอใจมำก จำกนั้นรำชำ
แห่งยมโลกก็กล่ำว
[หอกแยกโพ้นทะเล]
น้ ำเสียงนั้นหนำกว่ำเสียงใดที่ผมเคยได้ยินมำ
[พวกเรำชำวยมโลกมำที่นี่เพื่อปกป้องผู้สืบทอดของพวกเรำ]
มันเป็นน้ ำเสียงที่เชื่อถือได้ ผมอยำกจะเป็นพ่อแบบนี้จริงๆ
[กำรถ่ำยทอดสดดวงดำวเชื่อมั่นในเหตุผลของบิดำแห่ง
รัตติกำล]
[กำรถ่ำยทอดสดดวงดำวยอมรับควำมเป็นไปได้ของกำรมำของ
บิดำแห่งรัตติกำล]
กำรเคลื่อนไหวขนำดใหญ่ก ำลังเริ่มขึ้นแล้ว มันอยู่ในระดับที่ผม
ไม่เคยเห็นมำก่อน กลุ่มดำวระดับเทวะทั้งสองก ำลังไต่ระดับขึ้น

และปลดปล่อยสถำนะของพวกเขำ ท ำลำยระบบนิเวศของ
สถำนกำรณ์
[ส ำนักงำนได้สร้ำงก ำแพงควำมเป็นไปได้เพื่อป้องกันกำร
ท ำลำยล้ำงของสถำนกำรณ์นี้!]
[กลุ่มดำวจ ำนวนมำกให้ควำมสนใจกับกำรปะทะกันระหว่ำง
กลุ่มดำวระดับเทวะทั้งสอง!]
[กลุ่มดำวจ ำนวนมำกก ำลังตะโกนค ำขยำย ‘หอกแยกโพ้น
ทะเล’!]
[กลุ่มดำวจ ำนวนมำกก ำลังตะโกนค ำขยำย ‘บิดำแห่ง
รัตติกำล’!]
.
.
[กลุ่มดำว ‘นักโทษรัดเกล้ำทองค ำ’ ก ำลังจับตำมองคู่แข่งของ
เขำอย่ำงใกล้ชิด]

[กลุ่มดำว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ตื่นเต้นกับกำร
เผชิญหน้ำ ‘ของจริง’]
[กลุ่มดำว ‘นักเขียนลับ’ ก ำลังเฝ้ำดูสถำนกำรณ์อย่ำงเงียบๆ]
[กลุ่มดำวจ ำนวนมำกยกย่อง ‘รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น’
ส ำหรับกำรเผชิญหน้ำ!]
[คุณได้รับกำรสนับสนุน 700,000 เหรียญ]
นี่เป็นช่วงเวลำที่ผมตระหนักได้ว่ำกำรกระท ำของผมมีผลต่อ
กำรถ่ำยทอดสดดวงดำวมำกแค่ไหน
ไดโอไนซัสหัวเรำะอย่ำงสิ้นหวังแล้วพูดว่ำ [เจ้ำนี่จริงๆ… เจ้ำไม่
รู้เลยว่ำเจ้ำได้ท ำอะไรลงไป]
“ไม่ ฉันรู้”
จำกนั้นกลุ่มดำวทั้งสองก็ขยับ ในควำมมืดที่ชวนให้นึกถึงภูเขำ
ยักษ์ เคียวสีด ำปรำกฏขึ้น ในขณะเดียวกัน ไทรไอน่ำก็โผล่
ออกมำจำกคลื่นที่ซัดเข้ำมำเหมือนกับสึนำมิ มันมีกำรปะทะกัน

เกิดขึ้นและก่อให้เกิดฝุ่นฟุ้งไปในอำกำศที่ชวนให้นึกถึงกำร
ระเบิดของนิวเคลียร์
จำกนั้นร่ำงของฮำเดสก็หำยไป โพไซดอนอุทำนออกมำ [บัดซบ
มันคือไคนี!]
ถ้ำโพไซดอนมีสตำร์รีลิค ไทรไอน่ำ ฮำเดสก็มีหมวกทองค ำ
‘ไคนี’ สตำร์รีลิคที่สร้ำงโดยสำมไซคลอปแห่งโอลิมปัสและเป็น
หมวกที่สำมำรถซ่อนตัวตนของผู้สวมใส่ได้
[นี่เป็นวิธีกำรต่อสู้ที่ขี้ขลำด น้องชำย!]
[…เจ้ำยังคงพยำยำมอ้ำงว่ำเจ้ำเป็นพี่ชำยอยู่อีกเหรอ]
ทุกครั้งที่เกิดลมปะทะ ไอน้ ำก็กวำดผ่ำนพื้นที่บริเวณนั้น และ
ปลำที่ตำยในบริเวณที่โพไซดอนอยู่ก็จะถูกพัดพำออกไป โพไซ
ดอนที่ก ำลังพิโรธดันไทรไอน่ำเข้ำใส่ต ำแหน่งป้องกันที่เป็นไปได้
ของฮำเดส
คลื่นพำยุกลืนกินควำมมืดมิดก่อนที่ควำมมืดจะโผล่ขึ้นมำอีก
ครั้งจำกคลื่น

มันเป็นเกมที่เกี่ยวกับควำมภำคภูมิใจของต ำนำน ในกำรต่อสู้
ระหว่ำงกลุ่มดำวระดับเทวะ มันไม่มีใครยอมถอย
[มหำเรื่องรำว ‘ยมโลก’ ก ำลังด ำเนินต่อไป!]
[มหำเรื่องรำว ‘ผู้ปกครองสูงสุดแห่งทะเลเปิด’ ก ำลังด ำเนิน
ต่อไป!]
เรื่องรำวหลักของพวกเขำปะทะกัน และไดโอไนซัสก็เริ่ม
ป้องกันถ้ ำอย่ำงเต็มกลืน เรื่องรำวที่ต ำนำนสะสมมำตั้งแต่ถือ
ก ำเนิดก ำลังตัดผ่ำนกัน กำรปะทะกันระหว่ำงต ำนำนท ำให้
ประโยคบำงส่วนหำยไปและบำงประโยคได้ถือก ำเนิดขึ้นมำ
เรื่องรำวแห่งชีวิตของโพไซดอนและฮำเดสก ำลังถูกเขียนขึ้น
ใหม่ที่นี่
ผมเฝ้ำมองฉำกที่เหมือนกับผมก ำลังอ่ำนนิยำย
「คลื่นลูกใหม่ถูกเทมำจำกที่ๆ รัตติกำลและท้องทะเลบรรจบ
กัน」

มันเป็นฉำกที่ไม่เคยเห็นในหนทำงเอำชีวิตรอด มันสวยมำก
กำรต่อสู้ทั้งน่ำตื่นเต้น ยิ่งใหญ่ และน่ำอัศจรรย์
ผมชักดำบออกมำ
จำกนั้นไดโอไนซัสก็ถำมออกมำด้วยควำมประหลำดใจ [เจ้ำ
ก ำลังจะท ำอะไร?]
“ฉันไม่สำมำรถดูเฉยๆ ได้”
หำกกำรต่อสู้ว่ำระหว่ำงทั้งสองยังคงด ำเนินต่อไป ทุกสิ่งที่อยู่
ที่นี่คงจะถูกกวำดล้ำงออกไปทั้งหมด มหำเรื่องรำวแห่งกิแกน
โทมำเคียคงจะถูกสร้ำงขึ้นใหม่รอบๆ อิทธิพลของทั้งสองคนนี้
นอกจำกนี้ พวกเขำอำจจะก ำลังต่อสู้กันอยู่ แต่เวทีของกำร
ต่อสู้นี้ก็คือ ‘ทะเล’ ดังนั้นมันจึงชัดเจนว่ำเทพแห่งชัยชนะจะ
เลือกข้ำงฝั่งไหน
“ฉันต้องช่วยฮำเดส มำลองล่ำปลำวำฬกันเถอะ”

[เจ้ำไม่เห็นอำเธน่ำหำยไปจำกเส้นขอบฟ้ำเหรอ? ถ้ำเจ้ำโดน
แบบนั้น เจ้ำจะตำย]
“เป็นเพรำะเธอพยำยำมจับปลำวำฬตัวพ่อ งั้นถ้ำเป็นปลำวำฬ
ตัวลูกล่ะ?”
ผมชี้ไปที่เธเซอุส มหำวีรบุรุษกรีกที่ยอมรับกำรจุติของโพไซ
ดอนก ำลังปลดปล่อยเรื่องรำวอยู่ท่ำมกลำงคลื่น
「หยุด…」
「ได้โปรด หยุดเถอะ…」
กำรแสดงออกของไดโอไนซัสบิดเบี้ยว [เจ้ำต้องกำรส่งโพไซ
ดอนกลับไปโดยกำรจัดกำรกับเธเซอุส?]
“มันขี้ขลำด แต่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด”
[มันไม่ได้ขี้ขลำด ถึงกระนั้น เจ้ำคิดว่ำปลำจะยอมให้เจ้ำท ำ
แบบนั้นเหรอ? มันเป็นไปไม่ได้เลยที่กลุ่มดำวระดับเรื่องเล่ำจะ
ฝ่ำคลื่นพวกนั้นไปได้]

“ใช่ ถ้ำฉันพยำยำมด้วยเรื่องรำวเพียงเรื่องเดียวน่ะนะ อย่ำงไร
ก็ตำม แล้วถ้ำฉันถือคบเพลิงศักดิ์สิทธิ์ล่ะ?”
ในเวลำนั้นเอง กำรแสดงออกของไดโอไนซัสก็เปลี่ยนไป [อย่ำ
บอกนะว่ำ… เจ้ำต้องกำรสร้ำงคบเพลิงศักดิ์สิทธิ์? เจ้ำจะ
รวบรวมเรื่องรำวเพื่อทะลวงฝ่ำบำเรียของลุงมัจฉำเหรอ?]
“ก็ท ำนองนั้น”
คบเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เปลวเพลิงที่ลุกโชนขึ้นเมื่อสิ่งมีชีวิตมำกมำย
รวบรวมเรื่องรำวของพวกเขำ
ไดโอไนซัสถำม [ใครจะถือคบเพลิง? เจ้ำเหรอ?]
“ฉันต้องสวมชุดกันไฟก่อน”
ผมมองไปยังพลูโตพังๆ ที่อยู่ใกล้ถ้ ำ พลูโตพังไปจำกกำรต่อสู้
กับอำเรสเมื่อก่อนหน้ำนี้ ผมดึงคำงคกเก่ำไปใหม่ออกมำ
คำงคกร้องเพลง “มอบบ้ำนหลังเก่ำให้ข้ำ และข้ำจะมอบบ้ำน
หลังใหม่ให้เอง”

“ฉันให้สองเลย แต่ซ่อมมันให้หน่อย”
“เยี่ ยม”
พลังที่แท้จริงของคำงคกเก่ำไปใหม่ไม่ใช่แค่กำรแลกเปลี่ยนไอ
เท็มเป็นของใหม่เท่ำนั้น คำงคกนี้ยังมีพลังพิเศษที่แทนที่ไอเท็ม
ที่เสียหำยด้วย ‘ไอเท็มใหม่’ อันเดิมถ้ำมันมีกำรสังเวย มันมี
เหตุผลที่แอนนำต้องกำรมันไปในโถงประมูล
ผมป้อนคำงคกตัวนี้ด้วยสตำร์รีลิคที่ได้มำจำกกำรต่อสู้เมื่อครู่
และร่ำงกำยของพลูโต คำงคกอ้ำปำกกว้ำงผิดปกติแล้วกลืน
พลูโตลงไป หลังจำกนั้นครู่หนึ่ง พลูโตก็ถูกส ำรอกออกมำ
[แหวะ เชี่ย อะไร? ฉันยังมีชีวิตอยู่?]
พลูโตซึ่งมีขนำดเล็กกว่ำสองเมตรออกมำพร้อมกับของเหลว
เหนียว มันดูสมบูรณ์แบบไร้รอยขีดข่วน
ไดโอไนซัสดูประหลำดใจ แต่กำรแสดงออกของเขำก็ยังมืดมน
อยู่ [เจ้ำจะสร้ำงคบเพลิงศักดิ์สิทธิ์ยังไง? เจ้ำคิดว่ำเทพทั้งสิบ

สองจะช่วยเจ้ำเหรอ? นอกจำกนี้ ‘คบเพลิง’ จ ำเป็นต้องยืม
พลังของดวงตะวัน…]
ผมรู้ อย่ำงไรก็ตำม มันก็เป็นเรื่องในภำยหลัง ตอนนี้มีบำงสิ่งที่
เร่งด่วนมำกกว่ำ มันมีคนลุกขึ้นมำจำกข้ำงๆ ไดโอไนซัส เขำดู
น่ำกลัวในทันทีที่ตื่นขึ้นมำ
“ตื่นแล้วเหรอ?”
“…โพไซดอน?” ยูจงฮยอคจับหัวของเขำเหมือนกับเขำปวดหัว
และขมวดคิ้ว โชคดี มันไม่หนักมำก
“เขำก ำลังต่อสู้อยู่ตรงนั้น”
“…ฝ่ำยตรงข้ำมคือฮำเดส”
ยูจงฮยอคอ่ำนสนำมรบในทันที่ กำรต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ระหว่ำงกลุ่ม
ดำวระดับเทวะ ควำมเป็นไปได้ก ำลังสั่นสะเทือนอย่ำงไม่สบำย
ใจ บำงทีเขำอำจจะคิดสิ่งเดียวอยู่ในตอนนี้
“มันเป็นโอกำสที่ดีในกำรจัดกำรกับโอลิมปัส นำยไม่รู้เหรอ?”

“…พวกเรำต้องโจมตีพวกเขำเดี๋ยวนี้”
“ในกำรท ำแบบนั้น พวกเรำจ ำต้องมีควำมช่วยเหลือจำกผู้หญิง
ที่นำยเกลียด”
“ผู้หญิงที่ฉันเกลียด?”
ผมจ้องไปยังส่วนลึกของถ้ ำอย่ำงเงียบๆ จำกนั้นจำกภำยใน
ส่วนลึกของถ้ ำ บำงสิ่งที่คล้ำยกับคบเพลิงก็ถูกจุดขึ้นทีละอัน
ผู้หญิงคนหนึ่งก ำลังเดินผ่ำนแสงไฟมำทำงนี้อย่ำงช้ำๆ ผมจ้อง
ไปที่เธอและถำมด้วยรอยยิ้ม “แอนนำ เธอจะช่วยไหม?”
(จบตอน)