มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 337 – จุดจบของต ำนำน (5)
ในเวลำนี้สมำชิก ‘ส ำนักงำนชั่วครำว’ ทั้งหมดที่ติดตั้ง
สถำนกำรณ์ที่ 60 ก ำลังมองดูหน้ำจอเดียวกัน กำรต่อสู้ระหว่ำง
กลุ่มดำวระดับเทวะถูกส่งออกมำแบบเรียลไทม์ จำกโดเกบิ
ระดับต่ ำไปจนถึงโดเกบิระดับสูง พวกเขำต่ำงมำรวมตัวกันโดย
ไม่สนใจระดับ และลืมช่องที่ตัวเองต้องกระจำยไปทั่วๆ ภูมิภำค
ฮำเดส VS โพไซดอน
ในช่วงหลำยปีที่ผ่ำนมำ จ ำนวนครั้งที่กลุ่มดำวต่อสู้กันแบบนอง
เลือดนั้นสำมำรถนับด้วยนิ้วมือข้ำงเดียว แน่นอน มันมีกลุ่ม
ดำวที่ทรงพลังเผชิญหน้ำกันอยู่เสมอ แต่ก็เหมือนเคย มัน
เกี่ยวกับเรื่องรำวของกำรต่อสู้
กำรต่อสู้เพื่อปกป้องผู้สืบทอด ฮำเดสได้ประกำศอันน่ำ
ประหลำดใจทั้งที่เขำไม่มีผู้สืบทอดมำหลำยพันปี ส่งผลให้กลุ่ม
ดำวระเบิดออก
[กลุ่มดำวส่วนใหญ่กระตือรือร้นเกี่ยวกับฉำกต่อสู้!]
กลุ่มดำวส่วนใหญ่ แม้แต่โดเกบิระดับสูงอย่ำงบีฮยองก็ไม่เคย
เห็นกลุ่มดำวมำกมำยขนำดนี้มำก่อน
[รำชำปีศำจ ‘ผู้ปกครองขุมนรกตะวันออก’ กระตือรือร้นในกำร
ต่อสู้!]
[รำชำปีศำจ ‘ปีศำจแห่งหลักกำร’ ก ำลังลุกโชนไปด้วย
แรงจูงใจที่จะมีส่วนร่วมในสถำนกำรณ์]
[กลุ่มดำว ‘ผู้กอบกู้แห่งกำรทุจริต’ ก ำลังเฝ้ำดูกำรต่อสู้ด้วย
ดวงตำที่บ้ำคลั่ง!]
[กลุ่มดำว ‘อำลักษณ์สวรรค์’ ก ำลังมองดูสนำมรบด้วยสำยตำ
ที่น่ำกลัว]
ข่ำวลือแพร่กระจำยออกไปอย่ำงรวดเร็ว และกลุ่มดำวก็เริ่มมำ
รวมตัวกัน ไม่ว่ำพวกเขำจะเป็นฝ่ำยดีหรือฝ่ำยร้ำยก็ตำม
[กลุ่มดำว ‘มหำเทพมำรดำผู้สร้ำงมวลมนุษย์’ ก ำลังเฝ้ำดูกำร
ต่อสู้]
[กลุ่มดำว ‘รำชำเทพแห่งสำยฟ้ำ’ สนใจสงครำมของโอลิมปัส]
[กลุ่มดำว ‘ผู้สร้ำงแห่งกำรกลับชำติมำเกิด’ ยินดีเป็นอย่ำงยิ่ง]
จำกจักรพรรดิของเนบิวลำไปสู่พระเวทและเทพีแห่งผืนดิน
กลุ่มดำวของจีน อินเดีย และไอร์แลนด์มำรวมตัวกันเพื่อสังเกต
กำรต่อสู้ของกลุ่มดำวระดับเทวะ
สมำชิกในช่องพุ่งทะยำนขึ้น และส ำนักงำนก็ยุ่งอยู่กับกำรจับ
ควำมเป็นไปได้ที่เหลืออยู่เพื่อรักษำสถำนกำรณ์และรักษำช่อง
ไว้ มันไม่มีทำงที่ส ำนักงำนจะพลำดโอกำสแบบนี้
เมื่อควำมสมดุลโน้มเอียงไปอย่ำงช้ำๆ ปฏิกิริยำของกลุ่มดำวก็
เริ่มร้อนขึ้น มันคำดกำรณ์ไว้ว่ำระดับเทวะคนหนึ่งต้องจบลงที่นี่
ในวันนี้ ในสถำนกำรณ์ที่มีระดับเทวะคนหนึ่งร่วงหล่นลงไป
เรื่องรำวใหม่ที่ไม่เคยมีอยู่ก็จะผลิบำนขึ้นรำวกับดอกไม้
ไม่เหมือนกับโดเกบิคนอื่นที่เต็มไปด้วยควำมตื่นเต้นและควำม
หลงใหล บีฮยองอยู่ในสภำพกระสับกระส่ำย
‘…ไอ้หมอนั่น เขำก ำลังท ำบ้ำอะไร?’
บนหน้ำจอ คิมทกจำก ำลังเคลื่อนไหว ทหำรยักษำพลูโตก ำลัง
ถือดำบเหล็กที่ร้อนฉ่ำ ดำบเหล็กส่องประกำยรำวกับคบเพลิง
ยักษ์ในดวงตะวันกรีกโบรำณ
ด๊กกั๊กพูดออกมำ “บ้ำเอ้ย พวกเขำก ำลังถ่ำยทอดคบเพลิง
ศักดิ์สิทธิ์”
โดเกบิทุกคนคือสตรีมเมอร์ เหล่ำโดเกบิที่สงสัยถำมด๊กกั๊ก”กำร
ถ่ำยทอดคบเพลิงศักดิ์สิทธิ์? มันคืออะไร?”
“เจ้ำรู้จักคบเพลิงที่ลุกโชนด้วยเพลิงแห่งต ำนำนไหม?”
“ข้ำรู้”
“กำรถ่ำยทอดคบเพลิงศักดิ์สิทธิ์เป็นพิธีกรรมของ ‘สันติภำพ’
และ ‘ชัยชนะ’ พวกเขำก ำลังประกำศว่ำพวกเขำจะยุติสงครำม
นี้ด้วยคบเพลิงนั้น”
หลังจำกค ำอธิบำยของด๊กกั๊ก เหล่ำโดเกบิก็พูดออกมำ
“บ้ำไปแล้ว กำรเข้ำร่วมสนำมรบตอนนี้…”
รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้นเป็นผู้มีชื่อเสียงในหมู่โดเกบิ
เจ้ำของเนบิวลำใหม่ บริษัทของคิมทกจำ รำชำปีศำจผู้เป็นที่รัก
แห่งทูตสวรรค์ ผู้ปกครองแห่งอำณำจักรปีศำจที่ 73 ‘ผู้หวน
คืน’ ที่รอดชีวิตมำจำกกำรต่อกรกับระยะห่ำงสุดพรรณนำ
ได้รับควำมโปรดปรำนจำกเทพเจ้ำภำยนอก และกระทั่งข้ำมไป
ยังอีกโลก
“แม้ว่ำจะเป็นเขำ แต่ครำวนี้…”
“เขำเป็นคนบ้ำบอโดยแท้”
ในช่วงกลำงของเรื่องนี้ โดเกบิคนหนึ่งก็หัวเรำะออกมำ “ฮ่ำฮ่ำ
ฮ่ำฮ่ำฮ่ำ…”
มันคือบีฮยอง โดเกบิบำงคนดูงงงวย แต่บีฮยองก็ยังหัวเรำะต่อ
เขำมีควำมคิด
บำงทีอำจจะไม่มีโดเกบิคนไหนเข้ำใจควำมรู้สึกของเขำ สมำชิก
ของบริษัทของคิมทกจำที่ถือคบเพลิงแห่งกำรปฏิวัติ พวกเขำ
ถูกมองว่ำเป็นแมลงเม่ำบินเข้ำกองไฟ
อย่ำงไรก็ตำม เขำก็รู้จักเรื่องรำวที่พวกเขำสะสมมำ ควำม
ยำกล ำบำกที่พวกเขำต้องเจอมีขนำดแตกต่ำงกัน แต่พวกมันก็
มักจะอยู่ในขอบเขตของ ‘ควำมเป็นไปไม่ได้’
“ใช่ นี่คือคิมทกจำ!”
บีฮยองเฝ้ำมองกลุ่มดำวที่ถูกวำดโดยบริษัทของคิมทกจำและ
นึกถึงเรื่องรำวเมื่อไม่นำนมำนี้
ครั้งแรกที่เขำได้พบกับคิมทกจำบนรถไฟใต้ดิน ช่วงเวลำที่เขำ
ท ำสัญญำสุดพิเศษกับคิมทกจำผู้อ่อนแอแต่ใจเย็น
เรื่องรำวต่ำงๆ กองสุมกันเหมือนเกล็ดหิมะ มันมีบำงอันที่ไม่น่ำ
เชื่อ มันเป็นสิ่งที่เขำได้เห็นเป็นครั้งแรก มนุษย์ผู้ต่ ำต้อยที่สร้ำง
เรื่องรำวและกลำยเป็นกลุ่มดำว และในที่สุดก็เริ่มจุดเริ่มต้น
ของเรื่องรำวหนึ่งเดียว
บีฮยองเฝ้ำมองมันมำตลอด
ด๊กกั๊กพูดออกมำ “ครำวนี้เขำจะล้มเหลว”
“อำจเป็นเช่นนั้น”
“เจ้ำใจเย็น ไม่ใช่ว่ำนี่คือกลุ่มดำวที่เจ้ำท ำสัญญำไว้เหรอ?”
“เขำเคยเป็น แต่ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว”
บีฮยองหัวเรำะ เขำไม่รู้ว่ำกลยุทธ์ของคิมทกจำจะประสบ
ควำมส ำเร็จไหม แต่แปลก เขำมีลำงสังหรณ์ เรื่องรำวของคิ
มทกจำจะไม่จบลงตรงนี้
[มหำเรื่องรำว ‘วสันต์แห่งโลกปีศำจ’ ได้ขยำยออกไป!]
พร้อมกับข้อควำมของระบบ ดวงตำของโดเกบิเบิกกว้ำงขึ้น
รถไฟทองค ำก ำลังบินผ่ำนท้องฟ้ำ มันคือรถไฟทองค ำของสุริยะ
“นั่นมัน…!”
พวกเขำต้องบอกเล่ำถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในสถำนกำรณ์ที่ 60 แต่ใคร
จะเชื่อล่ะ?
“ถ้ำเป็นแบบนี้… บำงที…!”
กำรร่วมมือระหว่ำงมนุษย์กับเทพเจ้ำ เรื่องรำวหนึ่งเดียว คบ
เพลิงแห่งกำรล้ำงบำปก ำลังน ำทำงไปสู่ควำมส ำเร็จ รถไฟร่อน
ลงมำเหมือนกับมังกรสีเหลือง และโดเกบิก็กลืนน้ ำลำย
ท ำไม? พวกเขำเฝ้ำมองกำรท้ำทำยที่ไร้สำระ บ้ำบิ่น และเป็นไป
ไม่ได้ แต่ท ำไมหัวใจของสตรีมเมอร์ถึงก ำลังลุกโชน?
บำงทีด๊กกั๊กอำจจะพูดถูก กำรโจมตีอำจจะล้มเหลว และ
เนบิวลำนี้อำจจะกลำยเป็นฝุ่นผงในกำรถ่ำยทอดสดดวงดำว
อย่ำงไรก็ตำม
[มหำโดเกบิ ‘ฮำลอง’ ก ำลังเฝ้ำดูสถำนกำรณ์ที่ 60]
[มหำโดเกบิ ‘บำแรม’ ก ำลังเฝ้ำดูสถำนกำรณ์ที่ 60]
ในช่วงเวลำนี้ โดเกบิทุกคนก ำลังคิดถึงสิ่งเดียวกัน
「ข้ำก็อยำกท ำสถำนกำรณ์แบบนี้」
เรื่องรำวของกลุ่มดำวก ำลังงอกเงยขึ้นบนพื้นแห่งสถำนกำรณ์
กลุ่มดำวที่เติบโตขึ้นโดยกำรกินเรื่องรำวในควำมฝันของอีก
เรื่อง นี่คือพลังของกำรถ่ำยทอดสดดวงดำว
บีฮยองอุทำนออกมำ “พวกเขำ! พวกเขำคือคนที่ข้ำอุ้มชูขึ้นมำ!
พวกเจ้ำรู้กันไหม?”
เรื่องรำวดีๆ คืออะไร? สถำนกำรณ์ดีๆ คืออะไร? ไม่มีโดเกบิคน
ไหนที่รู้ค ำตอบ ถ้ำมีคนรู้ มันคงจะเป็นรำชำโดเกบิ
อย่ำงไรก็ตำม เหล่ำโดเกบิก็รู้ถึงหนึ่งสิ่ง มันเป็นควำมจริงที่ว่ำ
รำชำของพวกเขำอำจจะก ำลังมองดูเรื่องรำวนี้อยู่ด้วย
***
ในที่สุดหัวของรถไฟที่ก ำลังตกลงมำก็ชนเข้ำกับคลื่น ดวงตำ
ของโพไซดอนที่ก ำลังประหลำดใจเบิกกว้ำงขึ้น สถำนะของ
กลุ่มดำวระดับเรื่องเล่ำพุ่งเข้ำมำและเข้ำสู่คลื่นของโพไซดอน
ถึงกระนั้น ก ำแพงของคลื่นก็ยังแข็งและหนำ
“ต่อไปคือฉัน”
「ผู้หญิงที่ฝันถึงวันสิ้นโลกอีกแบบก ำลังเริ่มต้นเรื่องรำวของ
เธอ」
ฮันซูยองเคลื่อนตัวไปตำมขอบรถไฟและปลดปล่อยผ้ำพันแผล
เพื่อสร้ำงเปลวเพลิงทมิฬ
เปลวเพลิงสีด ำต้องห้ำมของฮันซูยองก่อร่ำงขึ้นเป็นมังกร
เธอมำถึงจุดนี้แล้ว รูปร่ำงของมังกรเคลื่อนไหวไปข้ำงหน้ำและ
ฉีกผ่ำนคลื่น
ลีจีฮเยตำมมำ
「นักดำบผู้มีบำดแผลชูดำบของเธอขึ้นเพื่อปกป้อง
ควำมสัมพันธ์ของเธอ」
พวงกุญแจบนดำบของลีจีฮเยส่องแสงในขณะที่เธอชูมันขึ้นรำว
กับผู้บัญชำกำร ในเวลำเดียวกัน กองเรือก็ปรำกฏตัวขึ้นบน
ก ำแพงคลื่น กองเรือผียิงผ่ำนเส้นทำงที่มังกรด ำสร้ำงขึ้น
โพไซดอนเรียกเรือธงของเขำในขณะที่กำรกระหน่ ำโจมตีของอี้
ซุนซินป้องกันไม่ให้คลื่นคืนตัวกลับมำ
อย่ำงไรก็ตำม โพไซดอนก็ไม่สำมำรถที่จะกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้
ได้เพียงอย่ำงเดียว ฮำเดสฟื้นตัวและเล็งไปที่คอของโพไซดอน
ด้วยเคียวแห่งยมโลก
ด้ำนหลังกำรระดมยิง ทหำรยักษำพลูโตตั้งท่ำวิ่งอยู่ด้ำนหลัง
รถไฟ
ชินยูซองประกำศ “ไปเลย คุณลุง!”
ควำมเฉื่อยของรถไฟได้เพิ่มควำมเร็วของพลูโตขึ้น ธำตุลมจำก
มังกรคิเมร่ำได้เพิ่มควำมเร็วให้มำกยิ่งขึ้นไปอีก
“ไปเลย พี่ทกจำ!”
พร้อมกับเสียงเชียร์ของลีกิลยัง พลูโตเริ่มพุ่งออกไป พลูโตจับ
ดำบเหล็กไว้ด้วยมือทั้งสองข้ำงในขณะที่จำงฮีวอนมอบเพลิง
อเวจีให้กับมัน
“ย๊ำกกกกก!”
ลีฮุนซึงตะโกนออกมำ และพลูโตก็บินผ่ำนอำกำศ
[มหำเรื่องรำว ‘วสันต์แห่งโลกปีศำจ’ ก ำลังด ำเนินเรื่องรำว
ต่อไป!]
[มหำเรื่องรำว ‘ผู้ปกครองสูงสุดแห่งทะเลเปิด’ ก ำลังด ำเนิน
ต่อไป!]
เรื่องรำวและเรื่องรำวเข้ำปะทะกัน และถุงมือของพลูโตก็ถูกฉีก
ออก คิมนัมอุนกรีดร้องด้วยควำมยินดีแม้จะเจ็บปวด
「ยักษ์เหล็กที่กลับมำจำกขุมนรกเหวี่ยงดำบของเขำ」
「เพลิงอเวจีเผำผลำญเหล็ก」
ดำบที่ถูกเผำไปด้วยเพลิงอเวจีและเรื่องรำวของสมำชิกคนอื่นๆ
เปลวไฟของคบเพลิงสลำยก ำแพงน้ ำในครำวเดียว บำเรีย
ระดับเทวะ ที่ดูเป็นไปไม่ได้ที่จะฝ่ำเข้ำไปถูกท ำลำยลงแล้ว
นอกเหนือจำกคลื่นที่แตกสลำยไป เธเซอุสที่ไร้กำรป้องกันก็
สำมำรถมองเห็นได้ ในสถำนกำรณ์ที่ชัยชนะอยู่ตรงหน้ำของ
เขำ พลูโตไม่ขยับ โลกสั่นสะเทือนเหมือนมันกลับด้ำน และผมก็
อำเจียนออกมำจำกภำยในพลูโต
ในระหว่ำงนี้ โพไซดอนได้ขว้ำงไทรไอน่ำออกมำ และมันก็เจำะ
เข้ำที่เอวของพลูโต มันเป็นจุดที่ผมก ำลังขี่อยู่
“ทกจำ!”
เสียงของจำงฮีวอนดังออกมำเบำๆ
[พลังของสตำร์รีลิค ‘ไทรไอน่ำ’ ได้สร้ำงควำมเสียหำยให้กับ
ร่ำงอวตำรของคุณอย่ำงรุนแรง!]
[สถำนะคือพลังที่คุณไม่อำจรับมือได้!]
[ทหำรยักษำ ‘พลูโต’ ชดเชยควำมเสียหำยบำงส่วนของคุณ]
นี่คือควำมยิ่งใหญ่ของกลุ่มดำวระดับเทวะ มันสำมำรถเหยียบ
ย่ ำลงบนกลุ่มดำวระดับเรื่องเล่ำอย่ำงผมได้รำวกับผมเป็น
หนอนแมลง
คลื่นถูกแทง แต่เปลวไฟของคบเพลิงก็เย็นลง ดูเหมือนว่ำลีฮุ
นซึงจะตกตะลึง และพลังเวทมนตร์ของจำงฮีวอนก็แทบจะ
หมดแล้ว คลื่นก ำลังแสดงสัญญำณของกำรฟื้นฟูอีกครั้ง
โพไซดอนยังคงผ่อนคลำยในขณะที่เขำจัดกำรกับฮำเดส มันมี
รอยยิ้มบำงๆ บำงทีเขำอำจจะคิดว่ำเขำชนะแล้ว ต่อโพไซดอน
ผู้นั้น ผมหัวเรำะออกมำ เช่นเคย ตัวเอกคือคนสุดท้ำยที่โจมตี
“ยูจงฮยอค!”
ด้ำนหลังคบเพลิงที่ก ำลังจะดับลง ชำยคนหนึ่งในชุดคลุมสีด ำ
ก ำลังวิ่งไปพร้อมกับเรื่องรำวของทุกๆ คนบนแผ่นหลัง โพไซ
ดอนที่ก ำลังประหลำดใจสร้ำงหอกน้ ำ แต่ย่ำงก้ำวฟีนิกซ์ก็หลบ
มันได้อย่ำงรวดเร็ว หอกบำงส่วนไม่สำมำรถหยุดยั้งได้และ
ทะลวงเข้ำใส่ต้นขำและไหล่ของยูจงฮยอค
[ไอเท็ม ‘เกรำะยักษำ’ แสดงประสิทธิภำพ!]
เกรำะที่บรรจุพลังของยักษ์ปกป้องยูจงฮยอคจำกหอกศักดิ์สิทธิ์
หนึ่งก้ำว สองก้ำว สำมก้ำว
เมื่อจ ำนวนหอกที่ทิ่มแทงเพิ่มขึ้น เกรำะยักษำก็เริ่มพังทลำย
จำกนั้นมันก็แตกออก ด้วยระยะห่ำงเพียง 10 ก้ำว สถำนะของ
โพไซดอนก็พุ่งเข้ำใส่ยูจงฮยอค
กำรแสดงออกของยูจงฮยอคแข็งขึ้น นี่คือพลังที่ผู้เสื่อมถอยใน
รอบที่สำมไม่อำจรับมือได้ อีกนิดเดียว อีกแค่นิดเดียว เธเซอุสอ
ยู่แค่ปลำยจมูกเท่ำนั้น
「คิมทกจำ」
ยูจงฮยอคในสำยตำของผมพร่ำมัวขึ้นเล็กน้อย ผมรู้ตั้งแต่แรก
แล้วว่ำมันไม่มีเหตุผล มันเป็นไปไม่ได้ที่ยูจงฮยอคจะไปถึงจุด
ที่เธเซอุสอยู่
[สกิลเฉพำะตัว ‘มุมมองนักอ่ำนพระเจ้ำ’ ถูกเปิดใช้งำน!]
แล้วถ้ำเขำไม่ใช่ ‘รอบที่สำม’ ล่ะ?
[จิตส ำนึกอันพร่ำมัวคุณได้ปลดปล่อยจำกข้อจ ำกัดของร่ำงกำย
ของคุณ]
[สกิลเฉพำะตัว มุมมองนักอ่ำนพระเจ้ำขั้นที่สำมถูกเปิดใช้งำน]
ภำพที่ผมเห็นได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง
[มุมมองบุคคลที่หนึ่งถูกเปิดใช้งำนแล้ว!]
มันเป็นภูมิทัศน์ที่ยูจงฮยอคเห็น
「คิมทกจำ?」
ควำมคิดของยูจงฮยอคดูสับสน หอกของโพไซดอนก ำลัง
เคลื่อนไหว ผมรู้สึกว่ำเวลำช้ำลงในขณะที่ผมเปิดหน้ำกระดำษ
ของหนทำงเอำชีวิตรอดในหัว
รอบที่สำมไม่สำมำรถท ำสิ่งนี้ได้ส ำเร็จ อย่ำงไรก็ตำม ผมก็
อยำกจะจินตนำกำรถึงควำมเป็นไปได้ในสักวัน
[เรื่องรำว ‘อเวจีนิรันดร์’ ได้เริ่มขึ้นแล้ว]
รอบที่ 4, รอบที่ 5, รอบที่ 6… รอบที่ 41… รอบที่ 56…
[รอบนี้ไม่สำมำรถเข้ำใจได้ด้วยควำมเข้ำใจในกำรอ่ำนของคุณ]
ควำมเจ็บปวดซัดเข้ำหำผม และดวงตำอันแดงก่ ำของผมก็ดู
รำวกับจะก ำลังระเบิดออก เรื่องรำวได้ระเบิดออกอย่ำงวุ่นวำย
อยู่ในหัวของผม ถึงกระนั้นผมก็ไม่ยอมแพ้
[ก ำแพงที่สี่ก ำลังปกป้องวิญญำณของคุณ!]
[‘ควำมเข้ำใจในกำรอ่ำน’ ของคุณก ำลังก้ำวไปสู่ควำมเป็นไป
ได้ใหม่ๆ]
[หน้ำที่คุณอ่ำนไม่ได้ก ำลังเปิดอยู่!]
ดวงตำแห่งควำมสงสัยจ ำนวนนับไม่ถ้วนก ำลังมองมำที่พวกเรำ
พวกเขำไม่ได้เป็นกลุ่มดำว ยูจงฮยอคพึมพ ำ 「นี่มัน…」
‘ยูจงฮยอค’ ของรอบอื่นๆ ก ำลังดูพวกเรำอยู่ บำงคนดูอิจฉำ
ในขณะที่บำงคนมีสีหน้ำโศกเศร้ำ ในที่สุดก็มีคนหนึ่งที่มีสีหน้ำ
ขบคิด
「น่ำสนใจ」
ผมเลื่อนผ่ำนหน้ำกระดำษอย่ำงรวดเร็วและไปถึงระดับสูงสุดที่
ผมสำมำรถพลิกไปได้ในตอนนี้ ดังนั้นในที่สุดผมก็ได้ใช้อนำคต
ล่วงหน้ำ
[คุณมำถึงจ ำนวนรอบสูงสุดที่คุณสำมำรถอ่ำนได้แล้ว]
[จ ำนวนรอบสูงสุดที่คุณสำมำรถอ่ำน ‘ยูจงฮยอค’ ได้คือ ‘รอบ
ที่ 362’]
ยูจงฮยอครอบที่ 362 นี่เป็นไพ่ใบสุดท้ำยที่ผมจะน ำออกมำได้
ยูจงฮยอครอบที่ 362 ไม่ได้แข็งแกร่งพอที่จะฆ่ำโพไซดอน
เพื่อที่จะท ำเช่นนั้น จ ำนวนกำรเสื่อมถอยจะต้องไปถึง 1,700
ครั้ง
[ด้วยอิทธิพลของมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ควำมสำมำรถของ ‘ยู
จงฮยอค’ ในรอบนี้จะถูกส่งต่อไปยังอีกฝ่ำย]
[ควำมสำมำรถของ ‘ยูจงฮยอครอบที่ 362’ ถูกดึงดูดไปยัง ‘ยู
จงฮยอค’]
อย่ำงไรก็ตำม ยูจงฮยอครอบที่ 362 ก็แข็งแกร่งพอ มันเป็น
เพรำะยูจงฮยอครอบที่ 362
「”สักพักแล้วสินะ โพไซดอน”」
มันคือยูจงฮยอคที่ต่อสู้กับโพไซดอนเป็นครั้งแรก
「”ในเวลำนั้น ฉันฆ่ำลูกชำยของนำย”」
โพไซดอนค ำรำมด้วยควำมโกรธเกรี้ยว ยูจงฮยอครอบที่ 362
ถูกย้ำยเข้ำไปในตัวยูจงฮยอครอบที่ 3 มันเป็นท่วงท่ำที่เขำใช้
มำนับสิบล้ำนครั้ง
「”นี่คือหมัดพลังทลำยนภำ”」
หมัดพลังทลำยนภำของยูจงฮยอคฝ่ำบำเรียสุดท้ำยและเจำะ
ร่ำงกำยของเธเซอุส
พลูโตก ำลังแบกร่ำงกำยของเขำอยู่ในน้ ำทะเล ผมถำมเขำใน
ขณะที่พยักหน้ำให้กับยูจงฮยอค “นำยช่วยแบกสักสองคนได้
ไหม?”
(จบตอน)