มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 338 – จุดจบของต ำนำน (6)

[ตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’ ใช้หมัดพลังทะลำยนภำ LV.???!]
[ระดับสกิลของบุคคลนี้ไม่สำมำรถแปลงค่ำเป็นตัวเลขได้!]
[สกิลแข็งแกร่งขึ้นอย่ำงผิดปกติเนื่องจำกพลังของเรื่องรำว!]
แขนขวำของเธเซอุสถูกท ำลำยโดยหมัดพลังทะลำยนภำของยู
จงฮยอคและลอยไปในน้ ำ เธเซอุสเฝ้ำดูสิ่งนี้ด้วยใบหน้ำอันว่ำง
เปล่ำ
ผมรู้สึกเสียใจกับเขำที่ไม่ได้ท ำอะไรผิด อย่ำงไรก็ตำม ตรำบใดที่
โพไซดอนได้จุติลงมำในร่ำงของเธเซอุส กำรก ำจัดเธเซอุสก็เป็น
วิธีเดียวที่จะขับไล่กลุ่มดำวระดับเทวะจำกสถำนกำรณ์ไปได้
วินำทีต่อมำ ประกำยแสงก็ปรำกฏขึ้นรอบตัวของยูจงฮยอค
[โดเกบิบำงส่วนสงสัยเกี่ยวกับควำมเป็นไปได้ของเรื่องรำวนี้!]
[ร่ำงอวตำรของตัวละครไม่สำมำรถแบกรับสกิลได้!]

…อย่ำงที่คำดไว้ เขำอำจจะมีพรสวรรค์ของยูจงฮยอคในรอบที่
362 แต่นี่ก็เป็นร่ำงกำยของรอบที่ 3 มันไม่เพียงพอที่จะท ำลำย
บำเรียของโพไซดอนและท ำลำยร่ำงของเธเซอุส
[พลังของไอเท็ม ‘ถุงมือหนังของรำชำไลโคมิเดส’ ถูกเปิดใช้
งำน!]
มันมีไอเท็มที่จะลดช่องว่ำงนี้ มันเป็นไอเท็มที่ผมได้ซื้อมำจำก
แอนนำ
[กำรแปลงสภำพเวทีถูกกระตุ้นจำกผลของถุงมือหนังของ
รำชำไลโคมิเดส!]
รำชำไลโคมิเดสเป็นตัวตนที่รู้จักกันในนำมของฆำตกรที่ฆ่ำเธเซ
อุสในต ำนำน ผิวของเธเซอุสเปลี่ยนไป อย่ำงไรก็ตำม เธเซอุสก็
ก้ำวไปข้ำงหน้ำแทนที่จะถอยหลังไป เขำกำงแขนออกรำวกับ
ว่ำก ำลังขอร้องให้สังหำรเขำ
[…เธเซอุส!]

เมื่อได้ยินเสียงที่แท้จริงอันโกรธเกรี้ยวของโพไซดอน หมัดพลัง
ทลำยนภำของยูจงฮยอคก็เหวี่ยงออกไปอีกครั้ง
[กลุ่มดำว ‘คนรักที่ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกต’ ก ำลังโศกเศร้ำ]
ผมเห็นเธเซอุสมองลงไปที่หัวใจของเขำ และมองมำที่ยูจงฮ
ยอคหรืออำจจะเป็นผม ในอึดใจสุดท้ำย มันมีรอยยิ้มที่โล่งอก
อยู่บนใบหน้ำของเธเซอุส
[ร่ำงอวตำรของกลุ่มดำว ‘วีรบุรุษแห่งเขำวงกต’ หำยไปอย่ำง
สมบูรณ์]
มันเป็นเพียงกำรตำยของร่ำงอวตำร และเขำจะไม่หำยไปอย่ำง
สมบูรณ์ ถึงกระนั้นเธเซอุสก็คงจะได้รับควำมเสียหำยมำกจน
เขำไม่อำจเข้ำร่วมสถำนกำรณ์ใดๆ ได้ในช่วงนี้ เธเซอุสโยน
ร่ำงกำยของเขำเพื่อให้สถำนกำรณ์นี้ลุล่วงไป แม้ว่ำจะรู้เรื่อง
ทั้งหมดก็ตำม
[ผู้น ำของโอลิมปัสเสียชีวิตทั้งหมด!]
[เงื่อนไขของสถำนกำรณ์ถูกเคลียร์]

[ก ำลังค ำนวณผลงำนของอวตำรและกลุ่มดำว!]
.
.
[มุมมองบุคคลที่หนึ่งถูกปลดปล่อยแล้ว]
ผมกระอักเลือดออกมำในขณะที่ผมกลับคืนสู่ร่ำงกำยของตัวเอง
อีกครั้ง
ภำยในพลูโตที่หักพัง เสียงของคิมนัมอุนดังออกมำ [กำรเรียก
หยุดลงแล้ว… ตั๊กแตน บ๊ำยบำย…]
เวลำกำรอัญเชิญของพลูโตหมดลง และเขำก็กลับไปยังยมโลก
ในเวลำเดียวกันก็มีพำยุน้ ำขนำดใหญ่พัดผ่ำนบริเวณที่ร่ำง
อวตำรของเธเซอุสตำยลง
โพไซดอนที่จุติลงมำในร่ำงของเธเซอุสก ำลังคลั่ง ท่ำมกลำงน้ ำ
ที่ถูกพ่นออกมำ เหล่ำอวตำรพำกันดิ้นรนหำยใจ สถำนะส่วน
หนึ่งของโพไซดอนก ำลังไหลเข้ำหำยูจงฮยอคที่ไร้กำรป้องกัน

มันไม่ใช่กำรโจมตีที่ยูจงฮยอคที่ได้รับควำมเสียหำยอย่ำงหนัก
จำกพรสวรรค์ของรอบที่ 362 จะหลีกเลี่ยงได้
ผมตะโกน [ฮำเดส!]
[เข้ำใจแล้ว]
ฮำเดสปรำกฏขึ้นในอำกำศพร้อมกับไคนีและจับยูจงฮยอคไว้ใน
อ้อมแขนของเขำ หอกของโพไซดอนพุ่งชนทะเลลึกแต่เพียง
เท่ำนั้น
นี่ยังไม่จบ รอยแตกกระจำยแผ่กระจำยไปรอบๆ บริเวณที่ไทร
ไอน่ำแทงไปอย่ำงรวดเร็ว รอยแตกเริ่มดูดทุกสิ่งรอบๆ เข้ำไป
เหมือนกับเครื่องดูดฝุ่น
น่ำเสียดำย ผมเองก็รวมอยู่ในสิ่งที่ถูกดูดเข้ำไปด้วย ร่ำงอวตำร
ที่เสียหำยของผมไม่มีแรงต้ำนกำรดึงดูดนี้เลย ผมยื่นมือออกไป
ในขณะที่ผมถูกพัดพำไป อย่ำงไรก็ตำม มันก็ไม่มีใครจับมือของ
ผมไว้
…นั่นคือสิ่งที่ผมคิด

「ทกจำ!」
「ไอ้โง่!」
เส้นผมกระจัดกระจำยอย่ำงงดงำมในสำยน้ ำ ลีซอลฮวำว่ำยน้ ำ
เหมือนกับนำงเงือกและคว้ำแขนซ้ำยของผมไว้ ในขณะที่ฮันซู
ยองที่ตำมเธอมำคว้ำแขนขวำของผมไว้ ทั้งสองคนหยุดเลือด
ผมไว้ด้วยกำรสะกดจุดและดึงผมขึ้นไปด้วนเรี่ยวแรงทั้งหมด
ของพวกเธอ
ผมเห็นฮันซูยองที่ก ำลังว่ำยน้ ำอย่ำงเต็มกลืนเพื่อออกไปจำก
รอยแยกของทะเลลึก
หลังจำกนั้นไม่นำน พวกเรำก็โผล่ขึ้นมำจำกน้ ำอย่ำงปลอดภัย
“ย๊ำำ!”
“คิมทกจำ นำยมันคนบ้ำ!”
[สถำนกำรณ์หลักจะปิดในเร็วๆ นี้!]

แทนที่จะตอบกลับฮันซูยอง ผมมองไปยังกระแสน้ ำ หำกกำร
คำดกำรณ์ของผมถูกต้อง โพไซดอนจะสูญเสียร่ำงอวตำรของ
เขำไปและถูกบังคับให้กลับไป
[กลุ่มดำว ‘หอกแยกโพ้นทะเล’ ค ำรำมออกมำ!]
อย่ำงไรก็ตำม สถำนกำรณ์ก็แตกต่ำงไปจำกที่คำดไว้ พลังของ
โพไซดอนแข็งแกร่งขึ้นแทนที่จะอ่อนแอลง
“…คุณลุง?”
ดูเหมือนว่ำสมำชิกปำร์ตี้จะรับรู้ว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติ
[ส ำนักงำนก ำลังเรียกร้องให้ ‘หอกแยกโพ้นทะเล’ ถอนตัว!]
โพไซดอนไม่ได้หำยไปแม้จะมีค ำแนะน ำของส ำนักงำน
สถำนกำรณ์ชัดเจน ในสถำนกำรณ์ที่สิ้นสุดลงแล้ว มันไม่มี
เหตุผลที่ชอบธรรมในกำรกระท ำของเขำ
[ส ำนักงำนก ำลังเตรียมลงโทษให้ ‘หอกแยกโพ้นทะเล’
ออกไป!]

โชคดีที่ส ำนักงำนดูเหมือนว่ำจะท ำงำนได้อย่ำงเหมำะสม ผม
มองดูทะเลที่ก ำลังเดือดพล่ำน ค ำถำมก็คือโพไซดอนจะท ำอะไร
จนกว่ำจะมีกำรลงโทษ…
ไกลออกไปเล็กน้อย ฮำเดสและเพอร์เซโฟนีก ำลังเฝ้ำดูด้ำนนี้อยู่
[กลุ่มดำวหลำยกลุ่มก ำลังประณำม ‘หอกแยกโพ้นทะเล’!]
[หุบ-ปำก!]
จิตใจของผมดูรำวกับจะว่ำงเปล่ำไปจำกเสียงที่แท้จริง ใน
ระยะไกล คลื่นสึนำมิก ำลังใกล้เข้ำมำ มันเป็นคลื่นสูงหลำยร้อย
เมตร
“บ้ำเอ้ย! นี่มันอะไรกัน?”
“โพไซดอนบ้ำไปแล้ว!”
เหล่ำอวตำรก ำลังพยำยำมหลบหนีไปอย่ำงรวดเร็ว แต่มันก็สำย
เกินไปแล้ว บำงคนรวมถึงพวกยักษ์ถูกกวำดล้ำงไปโดยคลื่นลูก
แรก มันเป็นคลื่นยักษ์ที่ไม่มีใครสำมำรถต้ำนทำนได้

ผมมองไปที่ฮำเดส แต่ฮำเดสก็ไม่ขยับ เหตุผลที่เขำไม่ออกหน้ำ
นั้นก็ชัดเจน ฮำเดสมีควำมคิดเช่นเดียวกับผม
พวกเรำเงยหน้ำขึ้นมองท้องฟ้ำโดยพร้อมเพรียงกัน
「ไม่ว่ำเจ้ำจะไม่สนใจโอลิมปัสแค่ไหน ครำวนี้เจ้ำก็ไม่อำจดู
อยู่เฉยๆ ได้」
[ส ำนักงำนมอบควำมเป็นไปได้ให้กับใครบำงคน]
อึดใจต่อมำ ท้องฟ้ำก็เปลี่ยนสี แสงที่ดูรำวกับจะท ำให้สำยตำ
และโสตประสำทเป็นอัมพำตเต็มไปทั่วท้องฟ้ำ แสงที่ดูรำวกับ
จะท ำให้โลกนี้หำยไป หลังจำกนั้นไม่นำน ผมก็ตระหนักได้ว่ำ
มันเป็นสำยฟ้ำที่มีขนำดใหญ่มำก
สำยฟ้ำฉีกผ่ำนคลื่น มันรุนแรงพอที่จะแยกทะเลออกเป็นสอง
ส่วนและเผำผลำญพื้นดินของทะเลลึก ผมได้ยินเสียงค ำรำม
ครั้งสุดท้ำยของโพไซดอนก่อนที่เขำจะหำยตัวไป
[กลุ่มดำว ‘หอกแยกโพ้นทะเล’ ออกจำกสถำนกำรณ์แล้ว]

มันเป็นภำพที่น่ำเหลือเชื่อ อย่ำงไรก็ตำม มันก็เกิดขึ้นจริงๆ
[กลุ่มดำว ‘บัลลังก์สำยฟ้ำ’ มองลงมำยังโอลิมปัส]
ไม่ว่ำมันจะมีสิบสองเทพอยู่กี่คน พวกเขำก็ไม่กล้ำเผชิญหน้ำ
กับคนๆ นี้ เมื่อข้อควำมโผล่ออกมำ เทพแห่งโอลิมปัสทั้งหมดก็
หยุดนิ่งไป มันเป็นเช่นเดียวกันกับไดโอไนซัสที่อวดดี และอำเธ
น่ำกับอำเธมิสผู้เที่ยงธรรม สำยตำของท้องฟ้ำค่อยๆ หันไปหำ
รำชำแห่งยมโลก
「ใต้ดินและท้องฟ้ำเผชิญหน้ำกัน」
รำวกับว่ำกำรสนทนำนี้เพียงพอแล้ว ฮำเดสสวมไคนีและ
หำยไปจำกสถำนกำรณ์
[กลุ่มดำว ‘บิดำแห่งรัตติกำล’ ออกจำกสถำนกำรณ์]
เพอร์เซโฟนีก็หำยไปพร้อมกับกะพริบตำให้กับผม
[พวกเรำจะพบกันอีกครั้งในเร็วๆ นี้ ลูกชำยที่น่ำรักของเรำ]

สองจำกสำมมหำเทพได้หำยตัวไป แต่ควำมตึงเครียดก็ไม่ลดลง
มันมีเสียงของโลกก ำลังขยับในขณะที่ระดับของควำมเป็นไปได้
เริ่มเอียงอีกครั้ง
เห็นได้ชัดว่ำส ำนักงำนได้มอบควำมเป็นไปได้ให้กับใคร รำชำ
แห่งโอลิมปัส ซุส เพียงคนเดียวในโอลิมปัสที่ไปถึง
‘สถำนกำรณ์สุดท้ำย’ ไม่มีกลุ่มดำวไหนนอกจำกซุสที่สำมำรถ
ผลักไสโพไซดอนออกไปและก่อให้เกิดปฏิกิริยำแบบนี้กับกลุ่ม
ดำวได้
ในควำมเป็นจริง ช่องของบียูก็มีบรรยำกำศอันอึกทึก
[โดเกบิของส ำนักงำนได้เรียกคืนควำมเป็นไปได้ที่มอบให้กับ
บัลลังก์สำยฟ้ำ]
[ส ำนักงำนแนะน ำให้บัลลังก์สำยฟ้ำถอนตัวออกไป]
เทศกำลถูกเรียกว่ำเทศกำลเพรำะมันสั้น
หำกซุสอยู่ในสถำนกำรณ์ย่อยเป็นเวลำนำน เขำจะท ำอันตรำย
ต่อควำมสมดุลของกำรถ่ำยทอดสดดวงดำว มันอำจจะน ำพำ

มำซึ่งหำยนะเฉกเช่นระยะห่ำงสุดพรรณนำเมื่อครั้งล่ำสุด ถึง
กระนั้น ซุสก็หยิ่งผยอง
[อย่ำเร่งข้ำ ข้ำไม่ได้มำเพรำะค ำขอของพวกเจ้ำ ข้ำมำเพื่อดู
เมล็ดพันธุ์ของข้ำ]
ท้องฟ้ำแห่งโอลิมปัสมองลงมำยังสิบสองเทพ สิบสองเทพที่อยู่
ที่นี่บังเกิดควำมตึงเครียดขึ้นมำต่อหน้ำสำยตำของซุส
[ถึงกระนั้น พวกเขำก็ยังเป็นแค่… ขยะเท่ำนั้น]
กับค ำพูดของซุส สิบสองเทพนั่งลงรำวกับว่ำพวกเขำตกใจมำก
ไหล่ของไดโอไนซัสสั่นไหว เขำเป็นกลุ่มดำวเรื่องเล่ำ แต่ไดโอ
ไนซัสก็ไม่อำจต้ำนทำนได้เลย
บำงเรื่องรำวก็เป็นเช่นนี้ พวกเขำสะสมมำเป็นเวลำนำนและไม่
อำจต้ำนทำนกำรสิ้นสุดได้
เมฆในท้องฟ้ำถูกยกขึ้น และสถำนะของซุสก็เริ่มพร่ำมัว
เหมือนกับชำวนำที่หันหลังให้กับแผ่นดินอันแห้งแล้ง ซุสก ำลัง
จะออกจำกสถำนกำรณ์

บำงส่วนของสิบสองเทพพึมพ ำ [แม้แต่ลูกๆ ของเขำ…]
ในเวลำนั้นเอง หินก้อนเล็กๆ ก็ลอยขึ้นไปสู่ท้องฟ้ำ มันเป็นหิน
ที่ผมโยนออกไป หินในอำกำศถูกท ำลำยโดยประกำยแสงแห่ง
ควำมเป็นไปได้
[กลุ่มดำว ‘บัลลังก์สำยฟ้ำ’ ก ำลังมองมำที่คุณ]
ผมรู้สึกถึงสถำนะอันทรงพลังรอบตัวผม แต่ผมก็ยังจ้องมอง
ท้องฟ้ำ ไม่ว่ำยังไง ควำมเป็นไปได้ที่ซุสได้รับอนุญำตก็หมดลง
ไปแล้ว
[กลุ่มดำว ‘บัลลังก์สำยฟ้ำ’ ออกจำกสถำนกำรณ์แล้ว]
ผมมองกลับไปยังสิบสองเทพ “ท ำไมพวกนำยถึงฟังค ำพูดของ
เขำเฉยๆ?”
[เจ้ำ…]
ช่วงเวลำที่โดโอไนซัสก ำลังก่นด่ำ ข้อควำมก็สำดเทลงมำจำก
ท้องฟ้ำ ไม่สิ มันไม่ใช่ข้อควำม

ไดโอไนซัส สิบสองเทพ และแม้แต่ผม พวกเรำเงยหน้ำขึ้นมอง
ท้องฟ้ำที่ซุสหำยตัวไป
หิมะสีขำวตกลงมำเหมือนกับดวงดำว หิมะที่ไม่เกี่ยวข้องกับซุส
ผู้ปกครองท้องฟ้ำ มันเป็นพลังของกลุ่มดำวที่อำจจะมีตัวตนอยู่
มำนำนกว่ำซุส มันคือตัวตนแห่งแสงที่ปกครองท้องฟ้ำผืนแรก
ก่อนที่โอลิมปัสจะถูกสร้ำงขึ้น
รำวกับเกำะอันเดียวดำย เบรียเรอัสและเหล่ำยักษ์ค ำรำม
ออกมำในขณะที่พวกเขำมองไปยังหิมะที่ก ำลังร่วงหล่น
[สถำนกำรณ์หลัก #60 – ‘กิแกนโทมำเคีย’ สิ้นสุดลงแล้ว]
[สถำนกำรณ์ย่อย – กำรโค่นล้มต ำนำนเสร็จสมบูรณ์]
[กำรแจกจ่ำยรำงวัลจะเริ่มต้นขึ้น]
กลุ่มดำวก ำลังเฝ้ำมองผม นอกเหนือจำกสี่กลุ่มดำวหลัก มันยัง
มีกลุ่มดำวที่ผมรู้จักและไม่รู้จัก
ไดโอไนซัสกล่ำว […เจ้ำชนะแล้ว คิมทกจำ]

เซียนดำบทลำยนภำและยักษ์ตนอื่นๆ ได้ใช้ร่ำงกำยขนำดยักษ์
ของพวกเขำเป็นเหมือนเรือแบกพวกเรำไป
ยูจงฮยอคและฮันซูยองอยู่บนท้องฟ้ำในทิศทำงที่แตกต่ำงกัน
จำงฮีวอนและลีฮุนซึงก ำลังช่วยเหลือกัน ในขณะที่ลีซอลฮวำ
ประสำนมือเข้ำด้วยกันแน่น ลีจีฮเยก ำลังเช็ดน้ ำตำของเธอใน
ขณะที่เธอกอดชินยูซองและลีกิลยังไว้ บำงทีพวกเขำอำจจะ
ก ำลังฟังข้อควำมของระบบอยู่เหมือนกัน
[คุณได้รับมหำเรื่องรำวใหม่!]
[คุณได้รับเรื่องรำวใหม่อีกสำมเรื่อง!]
มันเป็นแผนที่เตรียมกำรมำนำนจริงๆ ผมสำมำรถเห็นสิ่งต่ำงๆ
ที่เกิดขึ้นในอนำคตได้ รำวกับว่ำผมก ำลังอ่ำนนิยำยที่มีจุดจบที่
ชัดเจน
[มหำเรื่องรำวที่สองของคุณได้ผ่ำนส่วน ‘ส ำเร็จ’ แล้ว!]
[เงื่อนไขที่สองของสถำนกำรณ์ลับ ― เรื่องรำวหนึ่งเดียว
บรรลุแล้ว!]

ในที่สุด ‘ควำมส ำเร็จ’ ที่รอคอยก็มำทักทำยผม
[เนบิวลำ ‘บริษัทของคิมทกจำ’ เป็นที่รู้จักกันดีในกำร
ถ่ำยทอดสดดวงดำว]
ข้อควำมของระบบที่ก ำลังเฉลิมฉลองชัยชนะของพวกเรำดัง
ก้องไปทั่วจักรวำล
[กลุ่มดำว ‘นักโทษรัดเกล้ำทองค ำ’ ชูไม้เท้ำของเขำ!]
[กลุ่มดำว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก ำลังโบกผ้ำพันแผล
แห่งกำรปลดปล่อย!]
[กลุ่มดำว ‘นักเขียนลับ’ พยักหน้ำ]
[กลุ่มดำว ‘ผู้พิพำกษำเปลวเพลิงปีศำจ’ ภูมิใจในตัวคุณ]
กลุ่มดำวในช่องของผมแสดงควำมยินดีกับผม
[กลุ่มดำวใน ‘สถำนกำรณ์สุดท้ำย’ บำงส่วนให้ควำมสนใจกับ
คุณ]

จำกนั้นสิ่งมีชีวิตใน ‘สถำนกำรณ์สุดท้ำย’ อย่ำงซุสก็เริ่ม
สังเกตเห็นผม
[รำชำปีศำจแห่งโลกปีศำจก ำลังให้ควำมสนใจกับกำรกระท ำ
ของคุณ]
[ทูตสวรรค์แห่งเอเด็นก ำลังให้ควำมสนใจกับคุณ]
[เทพเจ้ำต่ำงโลกไร้นำมก ำลังจ้องมำยังกำรคงอยู่ของคุณ]
[‘ผู้แสวงหำจุดจบ’ ก ำลังฟังเรื่องรำวของคุณ]
ท่ำมกลำงทะเลหิมะสีขำว ทุกๆ คนก ำลังเฝ้ำมองเรื่องรำว จุด
จบของต ำนำนที่ปกครองโลกมำนำน เหล่ำผู้ที่สร้ำงเรื่องรำวคง
จะต้องตำมหำผม
“คิมทกจำ”
อย่ำงไรก็ตำม ในขณะนี้…
“…คิมทกจำ?”
ผมก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว

(จบตอน)