มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 356 – ผู้คนที่ถูกหลงลืมจากสถานการณ์ (2)
- Home
- มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT
- ตอนที่ 356 – ผู้คนที่ถูกหลงลืมจากสถานการณ์ (2)
เวลาฤดูหนาวไหลผ่านอย่างรวดเร็ว
บริษัทของคิมทกจาเคลียร์สถานการณ์ไปถึงสถานการณ์ที่ 65
อย่างรวดเร็วและไปถึงบริบทแห่งกลุ่มดาวที่สองเมื่อสัปดาห์ที่
แล้ว ในที่สุดพวกเราก็ประสบความส าเร็จในการบรรลุเงื่อนไข
ท้าทายขั้นต่ าส าหรับสถานการณ์ที่ 80
[คุณได้รับค่าโฆษณาจากผู้ผลิตสินค้าจ านวนมาก]
[คุณได้รับเงิน 2,500,000 เหรียญ]
เงินของเนบิวลาสะสมขึ้นอย่างรวดเร็ว เงิน 2.5 ล้านเหรียญ ดู
เหมือนว่ายอดขายของเฟอร์รารีกินี่จะสูงมาก ในตอนนี้พวกเรา
ได้รายได้ส่วนหนึ่งจากการขาย และพวกเราคงจะได้รับมากขึ้น
อีกในอนาคต
“ได้เวลาแล้ว”
ในที่สุดวันแห่งสถานการณ์ก็มาถึง ผมมองไปยังสมาชิกปาร์ตี้ที่
เตรียมพร้อมแล้ว ลีฮุนซึง จางฮีวอน ลีจีฮเย ชินยูซอง และลี
กิลยัง นอกจากนี้ยังมีจางฮายัง…
“ทกจา มันไม่เป็นไรจริงๆ เหรอที่จะออกไปแบบนี้?”
ลีฮุนซึงพูดด้วยท่าทางไม่สบายใจอยู่บ้าง มันพอเข้าใจได้ หนึ่ง
สัปดาห์ก่อน ค าสั่งของผมคือการพักและไม่ท าอะไรจนกระทั่ง
สถานการณ์ที่ 80 จะเปิดขึ้น
“วินัยที่หย่อนยานแบบนี้ไม่สมเหตุสมผลเลย…”
วินัย มันเป็นค าพูดของทหารตัวจริงที่ได้ท าปลอกกระสุนและ
เซฟตี้หายไป
“ไม่ว่าพวกเราจะท าอะไร มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไล่ตามกลุ่มดาว
ระดับสูง สิ่งส าคัญไม่ใช่สิ่งที่พวกเราท าที่นี่ แต่เป็นสิ่งที่พวกเรา
ท าในสถานที่แห่งนั้น… ยังไงก็เถอะ ฉันรู้สึกเหมือนมีคน
หายไป”
“ซูคยองไปก่อนแล้ว เธอไม่ฟังค าสั่ง”
บริษัทไม่ใช่จะมีพนักงานที่เชื่อฟังทุกคน อืม ฮันซูยองคงจะเอา
ชีวิตรอดได้แน่นอน
ผมหันหน้าไปและเห็นแม่ของผมกับผู้พเนจรคนอื่นๆ ก าลังมอง
พวกเราจากหน้าประตูของเขตอุตสาหกรรม
“งั้นพวกเราไปกันเถอะ”
“ดูแลตัวเองด้วยนะ”
ผมมอบหมายความปลอดภัยของกรุงโซลไว้ในมือของแม่และ
กองก าลังผู้พเนจร พวกเขาเป็นคนที่ไม่รู้สึกโลภต่อสถานการณ์
หลังๆ แทนที่จะเคลียร์สถานการณ์ พวกเขาตั้งใจที่จะใช้ชีวิต
ในแบบของตัวเอง ลีซอลฮวาและกงพิลดูตัดสินใจที่จะอยู่ที่กรุง
โซลเพื่อดูแลและจัดการเหล่าอวตาร
“ฉันฝากกรุงโซลด้วยนะ”
ลีซอลฮวาพยักหน้า อีกด้านหนึ่งของจัตุรัส กงพิลดูถูกรายล้อม
ไปด้วยเหล่าอวตารที่ก าลังมุ่งเป้าไปยังสถานการณ์แรกๆ และ
อธิบายบางสิ่งด้วยท่าทางห้วนๆ
“สิ่งส าคัญคือการคว้าต าแหน่งที่ดีที่สุด พวกนายควร
ครอบครองที่ดินดีๆ ก่อนใคร! เข้าใจไหม?”
…มันน่าจะโอเค
– ข้าจะเข้าร่วมในภายหลังกับเซียนดาบทลายนภา ไปก่อนเลย
ผมพยักหน้าให้เคียร์อีออสในระยะไกลและส่งสัญญาณไปยัง
อากาศ ในไม่ช้า มันก็มีโดเกบิระดับต่ าที่รับผิดชอบในการถ่าย
โอนสถานการณ์
[บริษัทของคิมทกจา เตรียมตัวเสร็จรึยัง?]
“เริ่มการเคลื่อนย้ายพวกเราได้แล้ว”
โดเกบิระดับต่ าท่องอะไรบางอย่าง และพวกเราก็ถูกดูดเข้าไป
ในประตูมิติที่ปรากฏขึ้นที่เท้าของพวกเรา มันเป็นประตูมิติ
ระดับสูงซึ่งหมายความว่าผมจะไม่รู้สึกเวียนหัวเมื่อมีการ
เปลี่ยนแปลงมิติ เวลาผ่านไปเท่าไรแล้ว?
[คุณเข้าสู่ห้องรอส าหรับสถานการณ์ที่ 80]
แทนที่จะเป็นทิวทัศน์อันเงียบสงบของคังฮวามุน ห้องรอสีหิน
อ่อนซีดปรากฏขึ้น ห้องรอนั้นมีกลุ่มดาวและอวตารที่มาถึง
ล่วงหน้าอยู่
[สถานการณ์จะเริ่มเมื่อไหร่?]
[เปิดมันเร็ว! ไม่มีเวลาแล้ว!]
มันมีใบหน้าที่คุ้นเคยในหมู่กลุ่มดาว หนึ่งในนั้นคือนักล่าแห่ง
หนองน้ า ผมคิดว่าเขาตายไปแล้วเพราะเขาไม่มาให้เห็นเลย
นับตั้งแต่การคัดเลือกราชาปีศาจ แต่เขาก็ยังมีชีวิตอยู่
จางฮีวอนพึมพ าจากข้างหลังของผม “ดูเหมือนว่าจะมีกลุ่ม
ดาวระดับยิ่งใหญ่อยู่เยอะเลย”
“ลุง ข่านและเฟยหูก็อยู่ที่นี่ด้วย!”
“ฉันเห็นพาไพรัสกับแทมนา”
สมาชิกของบริษัทของคิมทกจาเกาะติดหลังของผมราวกับ
เพนกวินที่ก าลังทนต่อความหนาว พวกเขาดูเหมือนกับคนบ้าน
นอกเข้ากรุง
ลีจีฮเยเลียริมฝีปากของเธอและถาม “ลุง พวกเราควรท ายังไง
ดี?”
“ยิ้มไว้ในตอนที่เธอยังยิ้มได้”
ในระยะไกล กลุ่มดาวจากโอลิมปัสก าลังโบกมือมาทางนี้ ไดโอ
ไนซัสและอโฟรไดท์ พวกเขาน่าจะไม่ได้มาแสดงอีกครั้งในเวลา
นี้ หลังจากนั้น กลุ่มดาวหลายคนจากพระเวทก็มาถึง รวมทั้ง
มหาเทพแห่งแสง สุริยะ บางทีแอนนาและยูจงฮยอคอาจจะ
ผสมอยู่ในหมู่คนพวกนี้ด้วย
[ราชาปีศาจ ‘ดยุคแห่งสารทิศ’ ก าลังจ้องมองคุณ]
[ราชาปีศาจ ‘เนตรที่เห็นสิ่งต้องห้าม’ ก าลังตรวจสอบคุณ]
อย่างที่คาดไว้ พวกนี้ก็อยู่ที่นี่ด้วย
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิทักษ์แห่งวัยเยาว์และการเดินทาง’ หาวราวกับ
ว่าเบื่อ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้กอบกู้แห่งการทุจริต’ ก าลังเผยจิตวิญญาณอันดุ
ร้ายต่อคุณ]
ทูตสวรรค์แห่งเอเด็นก็ด้วย ขนาดของสถานการณ์ที่ 80 นั้น
แตกต่างไปอย่างแท้จริง ในตอนนี้พวกเราต้องแข่งขันกับกลุ่ม
ดาวระดับเรื่องเล่าอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้
ในใจกลางของจัตุรัส โดเกบิตัวหนึ่งได้ปรากฏตัวขึ้น มันคือบีฮ
ยอง
[ทุกคนมารวมตัวกันแล้ว ข้าคือโดเกบิบีฮยอง และข้าเป็น
ผู้รับผิดชอบต่อสถานการณ์นี้]
โดยทั่วไปแล้ว สถานการณ์นี้จะมีผู้ดูแลคือมหาโดเกบิ ดู
เหมือนว่าสถานะของบีฮยองในส านักงานจะเพิ่มขึ้นมากเลย
ทีเดียว
[เดิมทีเวทีของสงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจถูกก าหนดไว้
เป็นอีกที่ เกาะแห่งการกลับชาติมาเกิดที่ถูกเลือกเป็นเวทีของ
สถานการณ์คือเหตุผลพิเศษ อืม ไม่ใช่ว่าพวกเราทุกคนก็ต้อง
ท าในสิ่งที่หัวหน้าต้องการเหรอ?]
กลุ่มดาวหลายคนหัวเราะออกมา นี่คืออารมณ์ขันของการ
ถ่ายทอดสดดวงดาวหรือส านักงาน ไอ้บ้าบีฮยองนั่น เขาอยู่ใน
รูปแบบที่ไม่น่ากลัวเอาซะเลย
[กลุ่มดาวบางส่วนอาจจะไม่คุ้นเคยกับเวทีนี้ มันเป็นสถานที่ที่
เก่าแก่มากและไม่ค่อยถูกใช้งานนัก มันได้สูญหายไปตาม
กาลเวลา…]
ตามค าพูดของบีฮยอง ภาพก็เริ่มไหลบนหน้าจอในท้องฟ้า เวที
ของสถานการณ์ที่ก าลังจะเกิดขึ้นคือเกาะแห่งการกลับชาติมา
เกิด
[พวกเรามาที่นี่เพื่อเข้าร่วมในสงครามระหว่างกลุ่มดาวและ
ปีศาจ ข้าไม่สนใจเวทีนั่น!]
[อย่าคาดหวังมาก นี่คือโลกที่เต็มไปด้วยปรมาจารย์ดาบและ
มหาจอมเวทย์]
กลุ่มดาวพูดประชดประชันเหมือนพวกเขามีประสบการณ์กับ
สถานการณ์แล้ว
จากนั้นบีฮยองก็กล่าว [ปรมาจารย์ดาบ… คราวนี้พวกเจ้า
สามารถทิ้งความกังวลพวกนั้นไว้ข้างหลังได้ มันเป็นเพราะ
มุมมองของโลกนี้พิเศษ]
ค าพูดของบีฮยองท าให้เกิดความวุ่นวายในบรรดากลุ่มดาว แต่
เขาก็พูดต่อ
[ในสมัยที่เกาะนี้เปิดขึ้น มันไม่มีแนวคิดอย่างปรมาจารย์ดาบ
มหาจอมเวทย์ หรือกระทั่งวงเวท นี่คือเกาะบรรพกาล]
กลุ่มดาวจ านวนมากฟังค าพูดของบีฮยอง ผู้ที่ให้ความสนใจ
เป็นพิเศษคือสมาชิกของสมาคมอาหาร บางทีพวกเขาอาจจะรู้
ข้อมูลเกี่ยวกับเกาะนี้
[อืม พวกเจ้าจะรู้เมื่อพวกเจ้าได้สัมผัสกับมันเป็นการส่วนตัว
ข้าจะเริ่มต้นด้วยค าอธิบายที่จ าเป็นส าหรับสถานการณ์ ก่อนที่
จะเข้าสู่เกาะหลักที่เป็นเวทีส าหรับสงครามระหว่างกลุ่มดาว
และปีศาจ พวกเจ้าจะได้พบกับพื้นที่ฝึกสอนก่อน]
ในไม่ช้า แผนที่ของเกาะก็ปรากฏขึ้น มีเกาะขนาดใหญ่ลอยอยู่
ตรงกลางของจักรวาล พร้อมกับเกาะเล็กๆ มากมายที่ล้อมรอบ
อยู่
บีฮยองชี้ไปยังเกาะนอกสุด [พวกเจ้าจะเริ่มกันที่ขอบของเกาะ
เกาะเล็กๆ พวกนี้ ผ่านการฝึกสอนนี้ พวกเจ้าจะได้เรียนรู้วิธี
ปรับตัวเข้ากับเกาะนี้ จากนั้นพวกเจ้าก็จะได้รับสถานการณ์ที่
จะท าให้ไปถึงเกาะหลัก เวทีหลักของสงครามระหว่างกลุ่มดาว
และปีศาจ]
จากค าอธิบาย มันเป็นกฎที่มีอยู่ของเกาะแห่งการกลับชาติมา
เกิด มันเป็นสิ่งที่มาต้อนรับผม แน่นอน มันไม่ได้เหมือนกันกับ
กลุ่มดาว
[ฝึกสอน? พวกเราคือกลุ่มดาว เจ้าก าลังล้อเล่นอยู่เหรอ?]
[ไม่ แน่นอน พวกเจ้าไม่จ าเป็นต้องฝึกก็ได้ มันมีหลายวิธีในการ
ตรงไปยังเกาะหลัก ดังนั้นอย่าโกรธไปนัก]
โดเกบิมักจะพูดแบบนี้เสมอ แต่ถ้าพวกเขาไม่ท าตามการ
ฝึกสอน สถานการณ์ก็คงจะเป็นเหมือนกับนรก ในความเป็น
จริง ถ้าพวกเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบนเกาะ บางทีกลุ่มดาวกว่า
ครึ่งอาจจะถอนตัวไปแล้ว
บีฮยองสังเกตเห็นสายตาของผมและกะพริบตาให้กับผม [เดิมที
สถานการณ์ควรเริ่มต้นขึ้นโดยไม่มีค าอธิบายอะไร และข้าก็พูด
ไปนานแล้ว โปรดเลือกเกาะเล็กๆ เพื่อเริ่มต้น ถ้าพวกเจ้า
ต้องการเริ่มบนเกาะเดียวกัน พวกเจ้าก็สามารถเลือกเกาะ
เดียวกันได้]
บีฮยองสรุปค าอธิบายของเขา และกลุ่มดาวก็เริ่มเลือก
จุดเริ่มต้น
สมาชิกปาร์ตี้ของผมเลือกเกาะเดียวกัน มันไม่จ าเป็นต้อง
แยกกันไปในเมื่อพวกเราสามารถไปด้วยกันได้
กลุ่มดาวบางกลุ่มสังเกตเห็นและเลือกเกาะที่ผมเลือก พวกเขา
คงรอแบบนี้อยู่ตั้งแต่แรก
ผมมองไปยังสมาชิกปาร์ตี้ “พวกนายจ าสิ่งที่ฉันพูดไว้เมื่อวาน
ได้ไหม?”
จางฮีวอนตอบ “เมื่อสถานการณ์เริ่มต้นขึ้น พวกเราต้องวิ่งไปที่
กลางเกาะ”
“ใช่ อย่าคิดถึงการต่อสู้กับคนอื่น และวิ่งตรงไปที่กลางเกาะ”
สถานการณ์นี้แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงกับสถานการณ์อื่นที่พวก
เราประสบมา มันอาจจะเป็นการฝึกสอน แต่มันก็มีโอกาสที่
สมาชิกปาร์ตี้จะไม่รอด ผมรู้จากการอ่านหนทางเอาชีวิตรอด
ดังนั้นจึงไม่มีใครถามอะไร ผมรู้สึกขมๆ ขึ้นมา
กลุ่มดาวเตรียมพร้อม และค าพูดของบีฮยองก็ดังออกมา [มา
เริ่มการถ่ายโอนสถานการณ์กันเถอะ!]
ผมกุมศรัทธาไม่แตกสลายไว้ในมือ ทุกๆ นาทีในสถานการณ์นี้มี
ความส าคัญ รวมทั้งเวลาที่ใช้ในการชักดาบ
“ทุกคน เจอกันในหมู่บ้านนะ”
ในเวลาเดียวกัน สมาชิกปาร์ตี้ของผมและผมก็กลายเป็นแสง
กลุ่มหนึ่ง
[สถานการณ์หลักใหม่มาถึงแล้ว!]
[สถานการณ์หลัก #80 – เกาะแห่งการกลับชาติมาเกิดได้เริ่ม
ขึ้นแล้ว]
ข้อความดังออกมา และความมืดก็เริ่มสว่างขึ้นทีละนิด กลิ่น
หญ้าแตะจมูกของผม ผมถูกโยนเข้ามาในพื้นที่ป่าของเกาะ ผม
ไม่เห็นสมาชิกปาร์ตี้เลย พวกเขาอาจจะถูกส่งไปยังสถานที่อื่น
บนเกาะ
[ในขณะนี้คุณอยู่ในพื้นที่ส ารวจของเกาะ 531 ค้นหาหมู่บ้าน
พร้อมกับไกด์]
[สถานการณ์ลับ – เกมเอาชีวิตรอดได้เริ่มขึ้นแล้ว!]
แทบจะในเวลาเดียวกัน ข้อความของโดเกบิก็ปรากฏขึ้นบน
ท้องฟ้า
[แบบนี้คงจะไม่สนุกใช่ไหม? รสชาติของการเอาชีวิตรอดเป็น
การเริ่มต้นที่ดี กลุ่มดาว โปรดจงรู้สึกว่าพวกเจ้าได้กลับไปสู่
อดีตผ่านการแข่งขันอันดุเดือดเพื่อความอยู่รอด!]
+
[สถานการณ์ลับ – เกมเอาชีวิตรอด]
หมวดหมู่: ลับ
ระดับความยาก: SSS
เงื่อนไขการเคลียร์: เข้าสู่หมู่บ้านของเกาะหรือสังหารคู่แข่งที่
เข้ามาด้วยกัน
จ ากัดเวลา: 24 ชั่วโมง
รางวัล: 50,000 เหรียญ, การเคลียร์พื้นที่ฝึกสอน
ความล้มเหลว: ตาย
+
ผมคิดว่ามันคงจะเป็นแบบนี้ โดเกบิได้เลือกเกาะนี้เนื่องจากมัน
เป็นเวทีที่ไม่อาจปล่อยไปได้
แทบจะในเวลาเดียวกัน ผมก็รู้สึกถึงลางร้ายรอบๆ ตัว มันสาย
ไปแล้วที่จะซ่อนตัว
[ราชาปีศาจ ‘นกยูงวิเศษแห่งเรขาคณิต’ ก าลังแสดงความเป็น
ปรปักษ์ต่อคุณ]
มันมีคนๆ หนึ่งอยู่ตรงพุ่มไม้ มันเป็นหนึ่งในราชาปีศาจที่ตาม
ผมมา ราชาปีศาจแห่งอาณาจักรปีศาจที่ 65 แอนเดรียฟัส
[ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น เจ้าเอาชนะแอมดูเซียสมาใช่
ไหม?]
พลังงานปีศาจสีน้ าเงินลุกโชนขึ้นจากมือของบุคคลที่มีปีกหลาก
สี แอนเดรียฟัสเป็นราชาปีศาจที่รู้จักกันดีว่าได้เรียนรู้เวทมนตร์
มาทุกประเภท
[อย่าอวดดีเหมือนอาชาพยศนัก]
คนที่เหมือนกับนกยูงพ่นค าพูดออกมาจากปากของเขาและพุ่ง
เข้าหาผมพร้อมกับร่ายเวทมนตร์ บางทีเขาอาจจะตั้งผมเป็น
เป้าหมายแรกในเกมการล่า
ผมเองก็วิ่งเข้าหาเขา
แอนเดรียฟัสพึมพ า [ก้าวย่างของเจ้าแย่มาก และทักษะของ
เจ้าก็น่าขัน มันก็แค่ระดับของมนุษย์ทั่วไป เจ้าสามารถเอาชนะ
แอมดูเซียสได้ด้วยของพวกนั้นเหรอ?]
ผมไม่สนใจเขาและวิ่งสุดแรง มันช้ากว่าปกติเพราะผมไม่ได้ใช้
วิถีแห่งสายลม
แอนเดรียฟัสประกาศด้วยความเยาะเย้ย
[ตายซะ]
เวทมนตร์ที่เขาร่ายคือมหาเวทย์เพลิงนรก มันเป็นการหยิบยืม
เพลิงนรกที่ผมไม่สามารถทานทนได้ถ้าโดนตรงๆ
อย่างไรก็ตาม มันก็มีบางสิ่งแปลกๆ เกิดขึ้นเมื่อเขาร่ายเวทย์
เพลิงนรกที่ควรจะเผาไปทั่วป่าก่อให้เกิดประกายแสงเล็กๆ
เท่านั้นก่อนที่จะดับไป
[ความเป็นไปได้ของเกาะนี้ไม่ยอมรับคาถา ‘เพลิงนรก’]
แอนเดรียฟัสที่ก าลังสับสนจ้องมาที่ผม ในตอนนี้ผมก็อยู่
ตรงหน้าของเขาแล้ว
“เกาะนี้ไม่มีปรมาจารย์ดาบหรือมหาจอมเวทย์”
ดวงตาอันน่าประหลาดใจของแอนเดรียฟัสเบิกกว้างขึ้น
“งั้นเพลิงนรกจะเป็นไปได้เหรอ?”
มันไม่น่าเชื่อเลย แต่นี่ก็เป็นกฎของเกาะนี้ มันเป็นสถานที่ที่
ความเป็นไปได้อันทรงพลังที่สุดของการถ่ายทอดสดดวงดาว
ครอบครองอยู่
[มีผลของความเป็นไปได้อันทรงพลังอยู่บนเกาะแห่งนี้!]
[หน้าต่างแอตทริบิวต์ไม่สามารถใช้งานได้บนเกาะนี้ และค่า
สถานะโดยรวมจะถูกรีเซ็ต]
ระบบใช้ไม่ได้บนเกาะนี้
[การใช้ ‘สกิล’ ส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นหลังจากรุ่นแรกจะถูกจ ากัด
บนเกาะนี้]
[บนเกาะนี้ ความสามารถของอักขระและเรื่องราวถูกรีเซ็ต]
ทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่ได้รับมานั้นไร้ประโยชน์ แอนเดรียฟัสที่
พยายามจะร่ายเวทมนตร์มีใบหน้าที่แข็งที่อ
ผมเหวี่ยงดาบของผมออกไปอย่างที่อๆ โดยไม่มีสกิลใดๆ การ
โจมตีซึ่งไม่มีสกิลได้เจาะเข้าใส่หัวใจของราชาปีศาจแอนเดรีย
ฟัส
ศรัทธาไม่แตกสลายหนักกว่าปกติหลายเท่า มือที่ก าลังถือดาบ
อยู่ของผมสั่น ประโยชน์ของค่าสถานะโดยรวมของผมได้
หายไปหมดสิ้น
ในป่า ดวงอาทิตย์อันร้อนรุ่มก าลังแผดเผาผิวหนังของผม ผม
ดึงดาบออกมาจากร่างอวตารที่ตายแล้วของราชาปีศาจใน
ขณะที่หลั่งเหงื่อออกมา มันยากที่จะถือดาบด้วยกล้ามเนื้ออัน
น้อยนิดของผม
“นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่ชอบเรื่องราวเก่าๆ”
โลกที่ไม่มีปรมาจารย์ดาบ ไม่มีนักล่าระดับ SSS ไม่มีระบบ และ
ไม่มีหน้าต่างแอตทริบิวต์
[เรื่องราวเก่าๆ ก าลังตอบสนองต่อการจ้องมองของคุณ]
เกาะแห่งการกลับชาติมาเกิด นี่คือหลุมฝังศพของ ‘เรื่องราวรุ่น
แรก’ ที่ตายไปจากการถ่ายทอดสดดวงดาว
(จบตอน)