มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 363 – ค ำพูดที่ไม่อำจได้ยิน (4)

บ้ำเอ้ย ผมไม่อยำกเจอหมอนี่ที่นี่เลย
ผมรีบซ่อนตัวหลังกองซำกศพในขณะที่ได้เห็นคลื่นพลังเวท
มนตร์ที่โบกพัดเหมือนกับพำยุอันรุนแรง หลังจำกนั้นไม่นำน
ผมก็ได้ยินเสียงของเหล่ำคนที่ก ำลังหนีไปอย่ำงเร่งรีบ
[สัตว์ประหลำดนั่น…!]
[อ๊ำกกกก!]
กลุ่มดำวถูกบดขยี้อย่ำงไร้ควำมปรำณีและถูกเข่นฆ่ำ เหลือทิ้ง
ไว้เพียงแต่ซำกศพ เรื่องรำวไหลออกมำจำกร่ำงกำยที่กระเด็น
ออกไป และเลือดก็ย้อมอวตำรที่ตำยแล้วบนพื้นให้เป็นสีแดง
ฉำน
[หนี! เร็วเข้ำ!]
ด้ำนหลังของพวกเขำ ในที่สุดเพชฌฆำตก็มำถึงที่เกิดเหตุ

ผมเห็นออร่ำสีม่วงที่เจิดจ้ำพอจะมองเห็นได้แม้จำกด้ำนหลัง
ของกองซำกศพสูง ทั้งหมดที่ผมสำมำรถท ำได้คือกำรเฝ้ำดู
อย่ำงเงียบๆ และไม่อำจจะหำยใจได้อย่ำงเต็มที่
[มหำเรื่องรำว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต ำนำน’ ก ำลังค ำรำม
ออกมำ]
[มหำเรื่องรำว ‘วสันต์แห่งโลกปีศำจ’ ก ำลังสั่น]
ผู้ครอบครองสถำนะอันยิ่งใหญ่ได้ส่งผลแม้กระทั่งกับเรื่องรำว
ของผม
[เรื่องรำว ‘เปลวเพลิงที่ท ำลำยควำมชั่วร้ำย’ เริ่มเล่ำเรื่องรำว
ของมัน!]
‘เปลวเพลิงที่ท ำลำยควำมชั่วร้ำย’ – หนึ่งในเรื่องรำวที่
แสดงผลได้อย่ำงยอดเยี่ยมเมื่อต้องจัดกำรกับกลุ่มดำวฝ่ำยชั่ว
ร้ำย ผมรู้จักเจ้ำของเรื่องรำวนี้ดี

「ผมสีแพลตินั่ม ดวงตำสีม่วง ปีกแห่งทูตสวรรค์อันเจิดจ้ำ
ก ำลังสยำยอยู่ด้ำนหลังของเขำ」
เขำคือทูตสวรรค์เพียงคนเดียวในเอเด็นที่แสดงควำมเป็น
ปรปักษ์ต่อผม
[กลุ่มดำว ‘ผู้กอบกู้แห่งกำรทุจริต’ ได้เริ่มกำรพิพำกษำเพื่อกำร
หลุดพ้น]
…’ผู้กอบกู้แห่งกำรทุจริต’ ทูตสวรรค์มิคำเอล ซึ่งครอบครองค ำ
ขยำยที่คล้ำยคลึงกับผม
ฮูมมมมม!
ดำบแห่งกำรกอบกู้ในมือของมิคำเอลแยกโลกออกเป็นสองส่วน
หมอกสีม่วงบนใบดำบแผ่ขยำยออกไป และหมอกนี้ก็ลุกไหม้
เป็นเปลวเพลิงในไม่ช้ำ จำกนั้นก็เริ่มเผำไหม้บรรยำกำศ เปลว
เพลิงกวำดผ่ำนอำกำศในพริบตำและไปถึงกลุ่มดำวที่ก ำลัง
พยำยำมจะหลบหนี

[อ๊ำกกกก!!]
กลุ่มดำว 5 – 6 คนที่ก ำลังวิ่งหนีไปกรีดร้องออกมำสุดเสียงและ
ล้มลงไปกับพื้น เรื่องรำวกลำยเป็นเถ้ำถ่ำนไปภำยในเปลวเพลิง
สีม่วงและกระจัดกระจำยออกไป
สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ ณ จุดที่กลุ่มดำวเคยอยู่คือ ‘สร้อยคอค ำ
ขยำย’ ที่ก ำลังเปล่งแสงสีน้ ำเงิน มิคำเอลลอยขึ้นไปในอำกำศ
และร่อนกำยลงมำยังสร้อยคอ
[มันไม่ได้อยู่ที่นี่]
ดูเหมือนว่ำเขำก ำลังมองหำอะไรบำงอย่ำง ดวงตำของเขำ
เปล่งแสงอย่ำงน่ำประหลำดในขณะที่เขำเริ่มตรวจสอบบริเวณ
โดยรอบ
[เหมือนว่ำจะมีหนูอีกตัวซ่อนอยู่ใกล้ๆ นี้…]
ผมจะชนะไหมถ้ำผมสู้กับมิคำเอลที่นี่?

ผมแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยหลังจำกเรียนรู้กำรควบคุมเรื่องรำว
ถึงกระนั้นมันก็ยังไม่มั่นใจว่ำจะชนะชำยคนนี้ เขำไม่เพียงแต่จะ
เป็นทูตสวรรค์ที่ต่อสู้ได้แข็งแกร่งที่สุดของเอเด็น แต่เขำยังอยู่
ใกล้กับกำรกลำยเป็นกลุ่มดำวระดับเทวะอีกด้วย
หำกเขำลงมือเต็มที่ เขำก็คงจะไม่เสียเปรียบแม้จะต้อง
เผชิญหน้ำกับโพไซดอนใน ‘กิแกนโทมำเคีย’ แม้ว่ำผมจะรู้
ข้อมูลของชำยคนนี้ทั้งหมดผ่ำน ‘หนทำงเอำชีวิตรอด’ แต่…
ชิ้งงง!
แสงสีเงินสะท้อนออกมำจำกดวงตำทั้งสองข้ำงของมิคำเอล นั่น
คือ ‘เนตรแห่งทูตสวรรค์’
หนึ่งในสกิลเฉพำะตัวที่ทูตสวรรค์ครอบครอง ซึ่งสำมำรถ
ตรวจจับตัวตนที่ชั่วร้ำยได้ ดูเหมือนว่ำเขำจะใช้สกิลนั้นได้แล้ว
หลังจำกควำมเป็นไปได้ของยุคที่สองถูกปลดล็อค

ดวงตำเขำของลุกไหม้เหมือนกับเปลวเพลิงภูตผีของโดเกบิ
และเริ่มตรวจสอบพื้นที่รอบๆ สำยตำของเขำค่อยๆ สอดส่อง
และก ำลังมุ่งหน้ำมำยังทิศทำงของผม
หัวใจของผมเริ่มเต้นเร็วขึ้นทีละนิด
ผมควรจะวิ่งหนีไปไหม?
ในเวลำนั้นเอง ก้อนหินที่ชำวบ้ำนมอบให้กับผมก็เริ่มสั่นจำก
ภำยในกระเป๋ำเสื้อด้ำนใน
[เรื่องรำว ‘ก้อนหินและข้ำพเจ้ำ’ เริ่มเล่ำเรื่องรำวของมันแล้ว]
และบำงสิ่งที่ไม่คำดคิดก็เกิดขึ้น
[เนื่องจำกผลของเรื่องรำว กำรตรวจจับตัวตนของคุณจะ
คล้ำยคลึงกับ ‘ก้อนหิน’]
[พลังงำนปีศำจที่ปลดปล่อยออกมำจำกคุณได้กลมกลืนกับ
ธรรมชำติโดยรอบ]

มิคำเอลสแกนผ่ำนภูเขำซำกศพที่ผมซ่อนตัวอยู่ข้ำงหลังโดยไม่
มีปฏิกิริยำอะไรนัก ก่อนที่จะเบนสำยตำออกไปในที่สุดและ
พึมพ ำกับตัวเอง
[ข้ำเข้ำใจผิดงั้นเหรอ?]
จำกนั้นเขำก็บ่นด้วยน้ ำเสียงไม่พอใจในขณะที่เขำลอยขึ้นไปใน
อำกำศ
[ทั้งหมดเป็นเพรำะอำลักษณ์สั่งอะไรที่เสียเวลำแบบนี้…]
ปีกของเขำสยำยออกไป และร่ำงของเขำก็หำยไปในพริบตำ
หลังจำกที่เขำหำยไปอย่ำงสิ้นเชิงแล้ว ผมก็ลุกขึ้นจำกที่ซ่อน
พร้อมกับเช็ดเหงื่อออกจำกหน้ำผำก
[เรื่องรำว ‘ก้อนหินและข้ำพเจ้ำ’ รบเร้ำให้คุณสรรเสริญ]
“นำยท ำได้ดี ขอบคุณนะ”
[เรื่องรำว ‘ก้อนหินและข้ำพเจ้ำ’ หัวเรำะกับตัวเองอย่ำงมี
ควำมสุข]

ผมไม่รู้ว่ำเรื่องรำวนี้จะช่วยผมในแบบนี้ เรื่องรำวที่สำมำรถ
เปลี่ยนสถำนะของผมให้กลำยเป็นก้อนหินได้…
ผมรู้สึกแปลกๆ อยู่บ้ำง แต่ถึงกระนั้น มันก็อำจจะมีประโยชน์
ในภำยหลัง จำกนั้นผมก็รีบตรวจสอบสภำพแวดล้อมอย่ำง
รวดเร็ว
[จ ำนวนผู้รอดชีวิตใน ‘เกำะกลำงหมำยเลข 3’ คือ 224]
ในช่วงเวลำสั้นๆ มีคนถูกเข่นฆ่ำไป 38 คน ส่วนใหญ่เป็น
อวตำรหรือกลุ่มดำวที่อยู่ในระดับยิ่งใหญ่เท่ำนั้น แต่มันก็มีกลุ่ม
ดำวระดับเรื่องเล่ำผสมอยู่ด้วยเหมือนกัน
ภำพนี้ชวนให้ผมนึกถึงฉำกหลังจำกภัยพิบัติทำงธรรมชำติ
นี่คือพลังที่แท้จริงของทูตสวรรค์ รำชำปีศำจระดับสูงก็น่ำจะมี
พลังในระดับที่คล้ำยคลึงกันนี้
「(ตอนนี้มันแนบเนียนมำก ถ้ำมีอะไรผิดปกติ ฉันก็คิดที่จะใช้
‘กำรเปิดเผย’ อีกครั้ง)」

‘เธอดูอยู่เหรอ?’
「(ใช่ ฉันพักอยู่)」
ผมฟื้นพลังขึ้นมำเล็กน้อยหลังจำกได้ยินเสียงที่ชัดเจนของยู
ซำนอำ
ใช่ แม้ว่ำศัตรูที่ผมต้องเผชิญหน้ำจะมีพลังสุดหยั่ง แต่ผมก็มีไพ่
ตำยอยู่หลำยใบเหมือนกัน
「(…ยังไงก็เถอะ สภำพของศพพวกนั้นดูแปลกไปหน่อย
ไหม?)」
ผมพยักหน้ำและมองลงไปที่ซำกศพ พูดให้ชัดยิ่งขึ้น ผมไม่ได้
มองดูซำกศพ แต่เป็น ‘สร้อยคอค ำขยำย’ ของพวกเขำซึ่งดู
แปลกไปหน่อย ค ำขยำยส่วนใหญ่ได้หำยไป หรือไม่ก็มีบำงส่วน
ได้รับควำมเสียหำย
ยูซำนอำถำม

「(แม้ว่ำสร้อยคอจะหำยไปหลังจำกเป้ำหมำยถูกล่ำ แต่…
ท ำไมถึงมีค ำขยำยแค่บำงส่วนที่หำยไปแบบนั้น?)」
[□□□โบรำณ]
[□□□สูงวัย]
[□□และ□□□แห่ง□□]
ค ำขยำยหลำยคนได้ขำดหำยไป รำวกับว่ำมีคนจงใจขโมยไป
แค่บำงส่วน
‘มีคนใช้ช่องโหว่นี้’
「(ช่องโหว?)」
‘เธอจ ำเงื่อนไขกำรเคลียร์สถำนกำรณ์นี้ได้ไหม?’
「(ชิง ‘สร้อยคอค ำขยำย’ จำกเป้ำหมำยที่ก ำหนดใช่
ไหม?)」

‘ใช่ แต่ในควำมเป็นจริง มันก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องล่ำเป้ำหมำย
ของเธอ เธอเข้ำใจไหม สิ่งที่ส ำคัญก็คือกำรสร้ำงสร้อยคอขึ้นมำ
เอง’
ยูซำนอำตอบด้วยน้ ำเสียงประหลำดใจ
「(อ๊ำ หรือว่ำ…)」
ในขณะที่ผมพยักหน้ำ ข้อควำมใหม่ก็ดังขึ้น
[สำมำรถรวบรวม ‘พยำงค์ของค ำขยำย’ ที่ตรงกันได้]
[คุณสำมำรถสร้ำงสร้อยคอใหม่ด้วยพยำงค์ที่รวบรวมได้]
‘มันมีคนที่ขโมยค ำขยำยจำกกลุ่มดำวอื่นและสร้ำง ‘สร้อยคอ
ค ำขยำย’ ที่เป้ำหมำยของตนสวมใส่’
โดยปกติแล้ว ‘ค ำขยำย’ คือกำรรวบกันของค ำ
ยกตัวอย่ำงเช่นค ำขยำยของผม ‘รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น’
ประกอบไปด้วยพยำงค์ดังต่อไปนี้ – [รำชำ] [ปีศำจ] [แห่ง]
[กำร] [หลุด] และ [พ้น]

ตรำบใดที่สำมำรถรวบรวมพยำงค์เหล่ำนี้ได้ มันก็ไม่จ ำเป็นที่
จะต้องชิงสร้อยคอของผมไป แต่มันก็ยังสำมำรถสร้ำงของที่
เหมือนกับของผมได้
「(…ท ำไมส ำนักงำนถึงยอมให้ใช้ทำงลัดแบบนี้?)」
‘เงื่อนไขกำรแย่งชิงสร้อยคอของเป้ำหมำยอำจจะท ำให้ควำม
คืบหน้ำของสถำนกำรณ์ช้ำลงได้ นอกจำกนี้ มันยังมีควำม
เป็นไปได้ที่เป้ำหมำยจะหลบหนีไปจำกสถำนกำรณ์แล้วด้วย ซึ่ง
จะท ำให้สถำนกำรณ์ซับซ้อนขึ้นไปอีก’
กลุ่มดำวเกลียดควำมก้ำวหน้ำที่ช้ำ และพวกเขำก็ชอบกำร
กระท ำที่รวดเร็วและเร่งรีบ
「(หมำยควำมว่ำคนพวกนี้ต้องเสียสละเพื่อค ำแค่ค ำเดียว
เท่ำนั้น…)」
ผมพยักหน้ำอีกครั้ง

กลุ่มดำวที่ทรงพลังส่วนใหญ่จะเข่นฆ่ำกลุ่มดำวระดับต่ ำกว่ำ
และรวบรวมค ำขยำยที่จ ำเป็นเท่ำนั้น นั่นจะเร็วกว่ำกำรค้นหำ
เป้ำหมำยที่หนีไปเรื่อยๆ
แทนที่จะไว้อำลัยคนตำย ผมเริ่มคุ้ยสร้อยคอที่ถูกทิ้งไว้
ยูซำนอำไม่ได้พูดอะไรออกมำ
[คุณได้รับพยำงค์ของค ำขยำย ‘แห่ง’]
มันแทบจะไม่มีค ำที่มีประโยชน์เหลืออยู่เลย ส่วนใหญ่มันก็เป็น
แค่ค ำขยำยทั่วไป มันไม่ต้องสงสัยเลย ค ำที่จ ำเป็นต่ำงก็ถูก
รวบรวมไปโดยกลุ่มดำวอื่นแล้ว
ผมคุ้ยกองซำกศพที่มิคำเอลทิ้งไว้และพบไอเท็มที่มีประโยชน์
หลำยอย่ำง อย่ำงที่คำดไว้ ดูเหมือนว่ำกลุ่มดำวอย่ำงมิคำเอล
จะไม่ลังเลเลยที่จะทิ้งไอเท็มที่ไม่ใช่ ‘สตำร์รีลิค’ ไป
อันที่จริง ควำมมั่งคั่งของเขำอยู่ในอีกระดับไปแล้ว แต่
นอกเหนือจำกนั้น…

“…ท ำไมเธอไม่ออกมำซะที? มิคำเอลไปไกลแล้ว เธอก็รู้”
เสียงของผมดังก้องขึ้นอย่ำงเงียบๆ ในพื้นที่อันว่ำงเปล่ำและพัง
ยับเยินนี้ มันไม่รู้สึกถึงตัวตนของใครเลย แต่ผมก็ยังพูดขึ้นมำ
อีก
“เธอควรจะออกมำในขณะที่ฉันยังสุภำพอยู่นะ”
มันมีอีกคนที่ก ำลังซ่อนอยู่ในซำกศพ คนๆ นี้ได้ซ่อนตัวเองไว้
อย่ำงสมบูรณ์แบบ แต่ผมก็มั่นใจว่ำมันมีคนซ่อนตัวอยู่ตรงนั้น
ท ำไมเหรอ? เพรำะผมเห็นได้อย่ำงชัดเจนในขณะที่เธอก ำลัง
ซ่อนตัวเมื่อฉำกนองเลือดได้เริ่มต้นขึ้น
พร้อมกับเสียง ‘ครืน’ มุมหนึ่งของกองซำกศพได้พังทลำยลง
และมีคนๆ หนึ่งยืนขึ้น อวตำรที่สำมำรถหลบเลี่ยงกำรตรวจจับ
ของ ‘เนตรแห่งทูตสวรรค์’ ได้เผยตัวออกมำ
“…รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น”

หญิงสำวผมบลอนด์ที่เต็มไปด้วยบำดแผลก ำลังจ้องมำที่ผม
เลือดยังคงไหลออกมำจำกแขนที่ฉีกขำดและแผลสำหัสที่ท้อง
ของเธอ แม้จะดูคร่ำวๆ แต่พวกมันก็ดูเหมือนจะเป็นแผลสำหัส
ผมพูดในขณะที่มองกลับไปที่เธอ “ดูเหมือนว่ำสิ่งต่ำงๆ จะไม่
เป็นไปตำมที่เธอหวังนะ แอนนำ”
*
ผมจ ำช่วงเวลำที่แอนนำปรำกฏตัวครั้งแรกภำยใน ‘หนทำงเอำ
ชีวิตรอด’ ได้
ผู้เผยพระวจนะแห่งแอสกำร์ดและสำมำรถใช้ ‘กำรหยั่งรู้’ และ
‘กำรระลึกชำติ’ ได้อย่ำงอิสระ เธอเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีสกิล
ตอบโต้กับผู้เสื่อมถอย ยูจงฮยอค
ด้วยเหตุนี้เธอจึงกลำยเป็นคู่แข่งส ำคัญของเขำในช่วงครึ่งหลัง
ของ ‘หนทำงเอำชีวิตรอด’
…นั่นคือในเส้นเรื่องของนิยำยต้นฉบับ

ผู้หญิงที่เต็มใจแบกค่ำใช้จ่ำยต่ำงๆ เพื่อประโยชน์อันยิ่งใหญ่
ของเธอ หนึ่งในอวตำรที่ทรงพลังที่สุด และตัวละครที่กลำยมำ
เป็นเจ้ำนำยแห่ง ‘ซำรำทุสทรำ’ ในอนำคตอันห่ำงไกล บำงสิ่ง
ที่แม้แต่กลุ่มดำวยังหวำดกลัว – คนๆ นี้ก ำลังหมดสภำพอยู่
ตรงหน้ำของผม
ผมบด ‘ยำฟื้นฟูระดับสูง’ ที่ผมได้ซื้อไว้ก่อนหน้ำนี้และดันมัน
เข้ำไปในปำกของเธอ เธอลืมตำขึ้นมำหลังจำกนั้นประมำณ 30
นำที่
ทันทีที่เธอลืมตำขึ้น เธอก็เห็นผมและแทบจะทรุดตัวลงอีกครั้ง
ในขณะที่พยำยำมจะลุกขึ้นจำกพื้น
“นั่งลง สภำพของเธอยังย่ ำแย่อยู่”
เธอยืนยันว่ำข้อมือและข้อเท้ำของเธอไม่ได้ถูกมัดไว้ และก้ำว
ถอยหลังไปอย่ำงรวดเร็ว เธอยังคงระวังตัวต่อผมอยู่ “ท ำไม
นำยถึงช่วยฉันไว้?”
“ฉันมีบำงสิ่งจะถำมเธอ”

“อะไรท ำให้นำยคิดว่ำฉันจะตอบค ำถำมนำย?”
เธอค ำรำมเหมือนสัตว์ป่ำ นี่เป็นลักษณะที่แตกต่ำงออกไป
เล็กน้อยจำก ‘ผู้เผยพระจวนะ’ ที่ผมจ ำได้
“ท ำไมเธอถึงเข้ำร่วมใน ‘สงครำมระหว่ำงกลุ่มดำวและ
ปีศำจ’?”
“เพื่อที่ฉันจะได้มหำเรื่องรำว มันมีเหตุผลอื่นด้วยเหรอ?”
“แต่เธอไม่น่ำจะพร้อมรับมือกับ ‘สงครำมระหว่ำงกลุ่มดำวและ
ปีศำจ’ ในตอนนี้หนิ? ฉันพูดผิดงั้นเหรอ?”
แอนนำเม้มปำกหลังจำกได้ยินค ำถำมของผม
ในนิยำยต้นฉบับ เธอไม่ควรมีส่วนร่วมใน ‘สงครำมระหว่ำง
กลุ่มดำวและปีศำจ’ เพรำะเธอควรจะเข้ำร่วมในอีก
สถำนกำรณ์มหำเรื่องรำวที่ชื่อ ‘แร็คนำร็อค’ แทน
“เรื่องนั้น…”

แสงในดวงตำของเธอสั่นไหวอย่ำงชัดเจน และนั่นก็คือค ำตอบ
เดียวของเธอ
“เธอถูกเนบิวลำทอดทิ้ง”
“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนำย”
เธอเริ่มกัดฟันของเธอ ผมสำมำรถเข้ำใจถึงควำมโกรธที่อยู่ใน
ค ำพูดเหล่ำนั้นได้อย่ำงง่ำยดำย
แอนนำและผมเคยปะทะกันสองสำมครั้ง และนั่นได้เปลี่ยน
‘อนำคต’ ของเส้นเรื่องเดิมที่เธอควรจะอยู่ไป
ย้อนกลับไปในช่วง ‘สมำคมนักชิม’ หรือในช่วง ‘กิแกนโทมำ
เคีย’ เธอไม่ได้ประสบควำมส ำเร็จอะไรเลย
เมื่อควำมล้มเหลวของเธอเกิดขึ้นซ้ ำซำก เนบิวลำแอสกำร์ดก็
ย่อมจะโยนเธอเข้ำมำยัง ‘สงครำมระหว่ำงกลุ่มดำวและปีศำจ’
หลังจำกเห็นว่ำเธอไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
…มันเป็นเพรำะผมงั้นเหรอ?

อนำคตที่ผมเปลี่ยนไม่เพียงแต่เปลี่ยนโชคชะตำของยูจงฮยอค
และสหำยของผม
ผมพูดกับแอนนำในขณะที่เธอจ้องมำที่ผมด้วยสำยตำที่เต็มไป
ด้วยกำรดูถูก”ถ้ำเธอได้รับเรื่องรำวระดับเทวะไปจำกที่แห่งนี้
ล่ะ?”
“…นำยว่ำอะไรนะ?”
“ไม่ใช่ว่ำถ้ำเป็นอย่ำงนั้นแอสกำร์ดจะประเมินเธอใหม่เหรอ?”
เรื่องรำวระดับเทวะ – ม่ำนตำของเธอสั่นไหวอย่ำงเห็นได้ชัด
หลังจำกได้ยินค ำพูดนั้น
“นำยพยำยำมจะพูดอะไร?”
“ฉันช่วยเธอได้”
“นำยคิดจะท ำอะไร”
“ฉันไม่มีแรงจูงใจซ่อนเร้น ฉันแค่ต้องกำรให้เธอและ ‘ซำรำ
ทุสทรำ’ เติบโตขึ้นโดยไม่มีปัญหำอะไร นั่นคือทั้งหมด”

[ตัวละคร ‘แอนนำ คลอฟฟ์’ เปิดใช้งำน ‘กำรจับเท็จ LV.8’]
[ตัวละคร ‘แอนนำ คลอฟฟ์’ ยืนยันว่ำข้อควำมเป็นควำมจริง]
กำรแสดงออกของเธอถูกย้อมไปด้วยควำมประหลำดใจ แต่มัน
ก็หำยไปอย่ำงรวดเร็ว แสงในดวงตำของเธอหวนกลับคืนสู่
ควำมสงบ
“…นำยต้องกำรอะไรตอบแทน?”
ตำมที่คำดไว้ ผู้เผยพระจวนะเข้ำใจอะไรได้เร็วและท ำให้ชีวิต
ของผมง่ำยขึ้น
“ให้ฉันยืมควำมสำมำรถของเธอสักหน่อย”
มันเป็นไปได้ว่ำแอนนำไม่รู้ว่ำสิ่งแรกที่ผมพบบน ‘เกำะกลำง’
เกิดขึ้นเพรำะเธอ และผมรู้สึกดีใจแค่ไหนกับโชคดีในครำวนี้
***

ณ ที่แห่งอื่นในเขตภูเขำของเกำะ แอสโมเดียสลูบคำงของเขำ
ในขณะที่มองไปยัง ‘สร้อยคอค ำขยำย’ ที่ได้รับมำในขณะที่ยืน
อยู่บนยอดของต้นไม้โบรำณสูง
[นักล่ำแห่ง□แค้น]
ในตอนนี้ แอสโมเดียสมีเป้ำหมำยอยู่ที่ค ำขยำย [นักล่ำแห่ง
ควำมแค้น]
น่ำเสียดำย คู่แข่งคนอื่นได้ล่ำเป้ำหมำยของมันไปแล้ว และด้วย
เหตุนั้น มันจึงเหลือสร้อยคอรุ่งริ่งที่มีค ำว่ำ [นัก□แห่ง□□] ไว้
แทน
“งั้นข้ำก็ได้รับ [แค้น] และ [ล่ำ] มำแล้ว… ทั้งหมดที่ข้ำต้องหำ
คือ [ควำม]…”
ปัญหำก็คือมันเหลือกลุ่มดำวอยู่บนเกำะนี้ไม่มำกที่มีค ำขยำยว่ำ
[ควำม]
‘ผลข้ำงเคียงของกำรเข้ำร่วมในภำยหลังเพรำะข้ำต้องดูแล
ผู้ติดตำมของข้ำหนักหนำเหมือนกัน’

แอสโมเดียสอยู่บนต้นไม้และสแกนทุกมุมของเกำะเพื่อค้นหำ
กลุ่มดำวที่เหลืออยู่ ในตอนนั้นเองรำชำปีศำจก็ได้ยินเสียง
ระเบิดดังขึ้นจำกป่ำทำงทิศเหนือ เมื่อพิจำรณำจำกขนำดของ
พวกมัน มันก็สำมำรถเดำได้ว่ำใครอยู่เบื้องหลัง ดูเหมือนว่ำกำร
‘กวำดล้ำง’ อีกรอบจะเริ่มขึ้นแล้ว
มันคงสนุกแน่ถ้ำแอสโมเดียสตัดสินใจอยู่ตรงนั้น แต่…
แต่แล้วเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสำทของมัน
“…ตำม [กำรหยั่งรู้] มันอยู่ใกล้ๆ”
“โอ้ จริงเหรอ?”
กำรแสดงออกของแอสโมเดียสสว่ำงขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียง
เหล่ำนั้น
มันกระโดดลงจำกยอดไม้เบำๆ และมำถึงก่อนที่เจ้ำของเสียงจะ
ตอบสนองได้ทัน

พวกเขำคือชำยที่สวมเสื้อคลุมสีขำวและหญิงสำวผมสีบลอนด์
แอสโมเดียสยิ้มอย่ำงสดใส
[‘รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น’ ดูเหมือนว่ำพวกเรำจะมี
โชคชะตำให้ต้องมำบรรจบกันในลักษณะนี้]
รำชำปีศำจแห่งกำรหลุดพ้น เจ้ำของพยำงค์ที่มันก ำลังตำมหำ
อยู่ได้ยืนอยู่ตรงหน้ำของมันแล้ว อย่ำงไรก็ตำม ชำยคนนั้นก็ดู
จะไม่หงุดหงิดเลย [TL: จำกเกำหลี ตรงค ำว่ำกำรหลุดพ้นและ
ควำมแค้น เป็นกำรเล่นเสียงของเกำหลี]
“ฉันไม่ได้มำที่นี่เพื่อต่อสู้ แอสโมเดียส”
[นั่นไม่ใช่สิ่งที่เจ้ำจะตัดสินใจ เพรำะ…]
“นำยต้องกำรพยำงค์ [ควำม] ใช่ไหม?”
[…!!]
“ฆ่ำฉันและเอำพยำงค์ไป นั่นคือทำงเลือกที่แน่นอน อย่ำงไรก็
ตำม ฉันมีข้อเสนอที่น่ำสนใจมำกกว่ำ นำยอยำกฟังไหม?”

แอสโมเดียสท ำสีหน้ำงุนงงเล็กน้อย ก่อนที่จะตอบกลับ
[มันน่ำตลกจริงๆ ที่เจ้ำยื่นข้อเสนอให้กับข้ำ แต่มันก็น่ำสนใจ
เหมือนกันหนิ? เอำล่ะ ข้ำอยำกฟังมันมำกกว่ำเดิมแล้ว]
เสียงของแอสโมเดียสถูกย้อมไปด้วยควำมตื่นเต้นและควำมบ้ำ
คลั่งอย่ำงหนำแน่น
จำกนั้นมันก็พูดต่อ
[อย่ำงไรก็ตำม ถ้ำข้ำพบว่ำข้อเสนอของเจ้ำไม่น่ำสนใจล่ะก็…]
“ฉันไม่ใช่คนเดียวที่มีพยำงค์นั้นบนเกำะนี้
มันมีเจ้ำของค ำว่ำ [ควำม] คนอื่นอยู่อีก?
กำรแสดงออกของแอสโมเดียสเปลี่ยนไปอีกครั้ง
[หรือว่ำ…?]
“ถ้ำพวกเรำสำมำรถเข้ำร่วมใน ‘สงครำมระหว่ำงกลุ่มดำวและ
ปีศำจ’ ได้ พวกเรำก็ควรเริ่มจริงจังได้แล้ว นำยเห็นด้วยไหม?”

ภำพสะท้อนของคิมทกจำในสำยตำของแอสโมเดียสนั้นก ำลัง
ยิ้มรำวกับรำชำปีศำจก็ไม่ปำน
“นำยสนใจในกำรล่ำทูตสวรรค์ไหม?”
(จบตอน)