มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 366 – ล่าทูตสวรรค์ (3)
นี่เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจ าอันเก่าแก่
– อาลักษณ์ ข้าจะต้องท าสงครามแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน?
สงครามที่ไม่มีผู้ชนะ…
เขาโยนค าถามออกไปตอนไหนหรือถามไปเท่าไรแล้ว เขาก็จ า
ไม่ได้
– มิคาเอล ไม่จ าเป็นต้องคิดเรื่องนี้ให้มากความ
เมทาทรอนในความทรงจ าของเขามักจะยิ้มกลับมาแบบเดิม
เสมอ มันเป็นเวลาหลายร้อย หรืออาจจะหลายพันปีด้วยซ้ า
– โปรดตั้งสมาธิไปที่ความชั่วร้ายตรงหน้าของเจ้า นั่นคือ
‘สถานการณ์’ ของเจ้า
‘…สถานการณ์ของข้า ข้าล่าปีศาจมานานเท่าไรแล้วนะ?’
มิคาเอลอยู่มานานจนไม่อาจจ าวันเกิดของเขาได้อีกต่อไป
[พลังของ ‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ ก าลังคลั่ง]
ความทรงจ าของเขามักจะไม่ถูกต้องและไม่สมบูรณ์ ทั้งหมดที่
เขาจ าได้ก็คือค าพูดสุดท้ายของราชาปีศาจที่ก าลังจะตายด้วย
มือของเขา
– ช่างน่าเศร้าซะจริง โอ้ สาวกที่น่าสมเพชแห่งเอเด็ม เจ้าต้อง
ท าขนาดนี้จริงๆ เหรอ?
ค าพูดนั้นจากเจ้านายแห่งอาณาจักรปีศาจที่ 21
– ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!! ตอนนี้เจ้าก็เหมือนกับพวกเรา! สุดท้าย เมทา
ทรอนก็บ้าไปแล้ว!!
และนั่นก็มาจากเจ้านายแห่งอาณาจักรปีศาจที่ 9
– มิคาเอล ‘หมายเลข’ ของเจ้าคือเท่าไร?
และสุดท้าย จากปากของเจ้านายแห่งอาณาจักรปีศาจที่ 4
ผ่านใบหน้าของราชาปีศาจที่เขาหลงลืมชื่อไป เขาสามารถ
มองเห็นทูตสวรรค์ที่ตายไปแล้ว สหายที่ต่อสู้เคียงข้างเขา
– มิคาเอล ได้สติกลับมาสักทีสิ ได้โปรด… นี่ นี่มันผิด
ทูตสวรรค์และปีศาจ นั่นคือสิ่งที่เขาเป็น
ใบหน้าแตกสลายลงไปเหมือนกับเศษแก้วนับหมื่นชิ้น ก่อนที่จะ
มารวมตัวกันเพื่อสร้างเป็นยักษ์อีกตน
‘ความดี’ และ ‘ความชั่ว’ อยู่ในความขัดแย้งต่อกันชั่วนิรันดร์
และใบหน้าของเมทาทรอนผู้ต้องอดทนมาโดยตลอดก็ยังยิ้ม
เหมือนเดิมมาเป็นพันๆ ปี
– เจ้าต้องระวังเรื่องหนึ่ง เมื่อใช้พลังนี้ เจ้าต้องห้าม…
[พลังของ ‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ ก าลังคลั่ง]
ความทรงจ าทั้งหมดของเขาถูกพัดพาไปในครั้งเดียว มิคาเอ
ลถูกห้อมล้อมด้วยความเจ็บปวดอันน่าสะพรึงกลัวจนคล้ายกับ
ศีรษะของเขาจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
อ๊ากกกกกก!!!!
‘ความดี’ ทั้งหมดในโลกร่ าร้องออกมาด้วยความโศกเศร้า จาก
ใบหญ้าสู่ต้นไม้ จากแมลงเล็กๆ ไปสู่สิ่งมีชีวิตต่างๆ พากันตก
ลงสู่ความโศกเศร้าและร่ าร้องออกมาอย่างเศร้าโศก
[คุณชี้น าการโจมตีถึงตายใส่ฝ่ายตรงข้ามที่อยู่ด้านดี!]
[เรื่องราว ‘ความชั่วร้ายที่ท าลายความชั่วร้าย’ ก าลังแผดเสียง
ออกมาด้วยความเศร้าอย่างขมขื่น!]
[คุณท าสิ่งต้องห้าม!]
[คุณได้รับบทลงโทษอย่างร้ายแรง!]
ทูตสวรรค์ที่มีสีเทาซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยเลือดก าลังยิ้มให้กับมิ
คาเอล
*
ในทันทีที่ผมกัดผลแห่งความดีและความชั่วเข้าไป มุมมองของ
โลกก็เปลี่ยนไป
[คุณกิน ‘ผลดารา’ ต้องห้าม]
[ในขณะนี้คุณเป็น ‘ราชาปีศาจ’]
[พลังของ ‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ ได้กระซิบความลับ
ของ ‘ความดี’ แก่คุณ]
ในขณะพายุพลังเวทมนตร์โหมกระหน่ ารอบตัวผม หูของผมก็
อื้ออึงไปด้วยข้อความ
[คุณประสบกับทุกแง่มุมของ ‘ความดีและความชั่ว’!]
[คุณบรรลุความส าเร็จที่เป็นไปไม่ได้!]
[คุณได้รับความเป็นไปได้ของเรื่องราวใหม่!]
[การถ่ายทอดสดดวงดาวตกตะลึงกับความส าเร็จของคุณ]
[การถ่ายทอดสดดวงดาวก าลังพิจารณาค าขยายอันที่สองของ
คุณ]
ผมรู้สึกถึงความรู้สึกของการเป็นกลุ่มดาว สิ่งที่ผมไม่ได้รู้สึกอยู่
นานหลังจากได้กลายเป็นราชาปีศาจ
[การเปลี่ยนร่างราชาปีศาจถูกยกเลิกแล้ว]
[การถ่ายทอดสดดวงดาวคืนสถานะกลุ่มดาวให้กับคุณ]
ผมเห็นดวงดาวที่เปล่งแสงงดงามลอยอยู่เหนือท้องฟ้าที่มืดครึ้ม
ด้านบน นั่นคือดาวของผม
[‘การเปลี่ยนร่างทูตสวรรค์’ ก าลังเปิดใช้งาน]
ร่างกายของผมเริ่มเปล่งแสงเจิดจ้าหลังจากได้รับแสงดาว ปีกที่
ถูกย้อมด้วยสีด าถูกเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์ และเขาของปีศาจ
ที่งอกอยู่เหนือศีรษะของผมก็แห้งเหี่ยวลงไป พลังงานที่อบอุ่น
และบริสุทธิ์เติมเต็มร่างอวตารของผมทั้งหมด
น่าเสียดาย ผมไม่มีเวลามากพอจะเพลิดเพลินไปกับความสุข
ของ ‘สถานะทูตสวรรค์’ เขตแดนแห่งการพิพากษาหดลงไป
รอบๆ ตัวของผมและเริ่มบดขยี้ร่างกายของผม
ปัง!!
ปีกใหม่ของผมถูกบดขยี้และพับลงในขณะที่ผมรู้สึกถึงความ
เจ็บปวดอันน่าสะพรึงกลัวนี้ แขนขาของผมที่ไม่อาจทนต่อการ
กดทับได้เริ่มถูกบดขยี้
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ก าลังปกป้องคุณ]
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ก าลังปกป้องคุณ]
ผมสามารถทนต่อแรงกดดันอันมหาศาลที่ทรงพลังพอจะบดขยี้
ผมได้ในพริบตาด้วยความช่วยเหลือจากมหาเรื่องราวของผม
[‘ก าแพงที่สี่’ ก าลังปกป้องสภาพจิตใจของคุณ!]
[ความน่าจะเป็นของยุคที่สองก าลังลดความสามารถของ
‘ก าแพงที่สี่’!]
มันรู้สึกเหมือนมีสายฟ้าหลายสายก าลังผ่าอยู่ในหัวของผม
อย่างไรก็ตาม ผมก็ต้องทน ผมต้องทนให้ได้ เพื่อที่ผมจะได้คว้า
โอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะมาถึงในไม่ช้า
「ในฐานะราคาที่แข็งแกร่งส าหรับ ‘ความชั่วร้าย’ มิคาเอลมี
จุดอ่อนอยู่หนึ่งที่」
พลังของเขตแดนแห่งการพิพากษาที่ก าลังบดขยี้ร่างกายของ
ผมค่อยๆ อ่อนก าลังลงไป จุดอ่อนเดียวของสัตว์ประหลาดผู้น่า
กลัวที่สามารถท าลาย ‘ความชั่วร้าย’ ทั้งหมดได้คือ…
「มิคาเอลไม่สามารถโจมตีฝ่ายตรงข้ามที่โน้มเอียงไปทางด้าน
ดีได้」
หากเขาละเมิดกฎข้อนี้และโจมตี ‘ความดี’…
เพล้งง!!
อักขระเขตแดนแห่งการพิพากษาที่สามารถบดขยี้ราชาปีศาจ
จนตายได้เริ่มแตกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนกับตัวมอดที่หลบหนี
ออกไปจากรังไหมของมัน ผมท าลายบาเรียนี้และสยายปีกออก
มิคาเอลทรุดตัวลงกับพื้นและจับศีรษะไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง
ของเขาในขณะที่กรีดร้องออกมาสุดเสียง
[ราชาปีศาจ ‘ราชาทูตสวรรค์แห่งความเสื่อมทราม’ ก าลังดิ้น
รนด้วยความเจ็บปวด!]
นี่เป็นโอกาสเดียวของผม
“แอนนา!!”
ทันทีที่ผมพูดจบ หญิงสาวผมสีบลอนด์ก็พุ่งมาจากทาง
ด้านหลังของมิคาเอล ดวงตาของเธอในตอนนี้ถูกย้อมไปด้วยสี
แดงเข้ม เธอได้เห็นบางสิ่งผ่านการพยากรณ์ และตอนนี้ก็เต็ม
ไปด้วยจิตวิญญาณในขณะที่ปลดปล่อยสถานะทั้งหมดของเธอ
ออกมา
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ผมก็ได้รวบรวมพลังที่เหลืออยู่ทั้งหมด
ลงไปในขาทั้งสองข้างและพุ่งไปข้างหน้าราวกับว่าผมก าลังจะ
ล้มลงไป ในตอนนี้ ตามปกติแล้วการฆ่ามิคาเอลด้วยสภาพ
แบบนี้นั้นก็เป็นไปไม่ได้เลยแม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาพไร้การ
ป้องกันในตอนนี้ก็ตาม
อย่างไรก็ตาม เรื่องราวจะแตกต่างกันไปในขณะที่พวกเราอยู่
บนเกาะนี้
[ตัวละคร ‘แอนนา คลอฟฟ์’ เปิดใช้งาน ‘ออร่าดาบกายภาพ
LV.9’!]
ราวกับว่าเรามีข้อตกลงกันก่อนหน้านี้ เธอปลดปล่อยพลังงานที่
ทรงพลังหลายสายจากปลายดาบสั้นของเธอ ส่วนผมก็ตวัด
ศรัทธาไม่แตกสลายด้วยแขนขวาที่รุ่งริ่งของผม
[ชิ้นส่วนเรื่องราว ‘แขนขวาของปรมาจารย์ดาบผู้น่าสงสาร’
ถูกเปิดใช้งาน!]
ผมไม่รู้เลยว่าแอตทริบิวต์พิเศษที่ได้มาจากกิเลนลามาร์คจะมี
ประโยชน์เช่นนี้
[ความน่าจะเป็นของยุคที่สองได้เสริมสมรรถนะของคุณ!]
พลังเวทมนตร์ของพลังงานดาราบริสุทธิ์ยืดขยายออกมากว่า
สิบเมตรจากปลายดาบ
ผมพยายามตวัดดาบไปยังล าคอด้านซ้ายของมิคาเอลอย่าง
ยากล าบาก แทบจะในเวลาเดียวกัน ดาบสั้นของแอนนาก็เฉือน
เข้าไปยังคอด้านขวาของเขา
น้ าพุโลหิตพุ่งขึ้นไปในอากาศ และศีรษะของมิคาเอลก็ลอยขึ้น
ไป
[คุณสังหารร่างอวตารที่ 176 ของ ‘ราชาทูตสวรรค์แห่งความ
เสื่อมทราม’]
[คุณได้รับเรื่องราวระดับเทวะ]
[การถ่ายทอดสดดวงดาวตกตะลึงกับความส าเร็จของคุณ]
[คุณน าพา ‘การเปิดเผยของปลอม’ มาสู่ความเป็นจริง]
[คุณบรรลุความส าเร็จที่น่าเหลือเชื่อ!]
[คุณได้รับเรื่องราวที่ไม่สามารถจัดอันดับได้]
[คุณได้รับเรื่องราว ‘สถาปนิกแห่งการเปิดเผย’!]
เมื่อกระแสข้อความลดระดับลง ในที่สุดสติอันเลือนรางของผม
ก็หมดลง
*
เมื่อผมลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ผมก็พบว่าตัวเองก าลังอยู่ภายในมิติ
สีขาวเพียงคนเดียว ประโยคหนึ่งก าลังลอยอยู่ในอากาศที่ว่าง
เปล่า
「ผู้ที่บริโภค ‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ เข้าไปจะต้อง
เผชิญหน้ากับความจริงที่เขาหลีกหนี」
‘…ฉันอยู่ที่ไหน?’
ก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้ถาม ภาพก็โผล่ขึ้นมาทางด้านซ้ายมือ
ของผมในทันใด ฉากเหล่านี้มาจากหนทางเอาชีวิตรอด
มันบรรยายถึงยูจงฮยอคและสหายของเขาที่ก าลังเคลียร์
สถานการณ์ต่างๆ นั่นคือโลกของหนทางเอาชีวิตรอดที่ผมไม่มี
ตัวตนอยู่
[‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ พูดกับคุณ ‘เรื่องราวนั้นเป็น
ชีวิตของเจ้าใช่ไหม?’]
ผมพยักหน้า อันที่จริง เรื่องราวนั้นคือชีวิตของผม ผมโตขึ้นมา
ด้วยการอ่านเหตุการณ์เหล่านั้น
[‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ พูดกับคุณ ‘อย่างไรก็ตาม นี่ก็
เป็นชีวิตของเจ้าเช่นกัน’]
ฝั่งด้านขวากระเพื่อมและมีหน้าจอใหม่ปรากฏขึ้นที่นั่น
ในตอนนี้มันแสดงให้เห็นเด็กผู้ชายอายุประมาณ 15 ปี เขา
ก าลังมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ในขณะที่ป้อนข้อมูลอะไร
บางอย่างด้วยแป้นพิมพ์
– จะเกิดอะไรขึ้นกับจงฮยอคต่อไป? เขาจะตายอีกไหม?
นี่ย้อนกลับไปเมื่อยูจงฮยอคก าลังจะผ่านรอบที่ 164 ของเขา
ในตอนนั้นผมอยู่ชั้นมอสาม และหลงรักลีจีฮเยในตอนนั้น และ
ผมก็ก าลังยุ่งอยู่กับการพิมพ์ความคิดเห็น
– อ๊าก… จริงๆ เลย… น่าโมโหจริงๆ
จากนั้นก็เมื่อยูจงฮยอคก าลังจะผ่านรอบ 488 ของเขา ผมอยู่
ชั้นมอห้า และมีอายุพอๆ กับคิมนัมอุนในตอนนั้น เป็นอีกครั้งที่
ผมพิมพ์ความคิดเห็นลงไป
…
…
……
ในขณะที่ยูจงฮยอคผ่านการเสื่อมถอยมากขึ้น ผมก็โตขึ้นเรื่อยๆ
ด้วย ในขณะที่ผมอ่านเกี่ยวกับความตายของเขา หนวดเครา
ของผมก็เริ่มงอกขึ้น ผมเรียนจบชั้นมันธยมในขณะที่เฝ้ามอง
การเสียสละของเขา
และอีกครั้ง ในขณะที่ผมอ่านเรื่องราวของเขา…
– มันก็ไม่เห็นเป็นไรหนิที่เขาจะตายในรอบนี้?
…เดี๋ยวนะ ผมเคยเขียนความคิดเห็นแบบนี้ลงไปด้วยเหรอ?
– เรื่องราวก าลังจะออกทะเล ดังนั้นมันอาจจะถึงเวลากลับไป
แล้วนะ?
ในตอนนี้มันคือรอบที่ 662 ของยูจงฮยอค
ตอนนี้ผมเป็นนักศึกษา และยังคงพิมพ์ข้อความลงไปอยู่
– จงฮยอคจะตายอีกแล้วใช่ไหม?
ค าที่ผมตั้งใจพิมพ์ลงไปเต็มไปหมด
– ขอล่ะ นายช่วยข้ามสถานการณ์แรกๆ ไปหน่อยได้ไหม? มัน
ซ้ าซาก
…ผมไม่อาจพูดอะไรได้อีกต่อไป
[‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ พูดกับคุณ ‘นั่นคือมูลค่ารวม
ของเรื่องราวที่เจ้าเล่าราวกับว่ามันเป็นทั้งชีวิตของเจ้า’]
ปลายนิ้วมือของผมเริ่มสั่น
บนผนังด้านซ้าย ยูจงฮยอคและการต่อสู้ของเขา และบนผนัง
ด้านขวา มันมีผมที่ก าลังจ้องมองยูจงฮยอคอยู่ และก าแพงตรง
กลาง ฉากที่ผมก าลังจ้องมองดวงดาวบนท้องฟ้าก็ปรากฏขึ้น
「”เพลิดเพลินไปกับโชว์ในขณะที่เจ้ายังท าได้ ราคาของ
ความบันเทิงจะกลายเป็นชีวิตของเจ้าในที่สุด”」
[‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ พูดกับคุณ ‘เจ้ามีคุณสมบัติที่จะ
บอกเล่า■■จริงๆ เหรอ?’]
ค าพูดของผมยังคงลอยอยู่เหนือหน้าจอ
「”ยูจงฮยอค ฉันรู้อนาคตที่นายไม่รู้”」
「”เฮ้ จงฮยอค พวกเราช่วยโลกใบนี้ได้ นายก็รู้หนิ?”」
「”ฉันจะสานต่อเรื่องราวของนายให้เอง”」
เสียงของผมดังก้องและไม่มีความลังเลอยู่เลย
[‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ พูดกับคุณ ‘เจ้าผู้หลอกลวงคน
ทั้งโลกโดยอาศัยเรื่องราวที่มีแค่เจ้าที่รู้ และมีชีวิตอยู่มาจนถึง
ตอนนี้… เจ้ามีสิทธิ์ที่จะถูกช่วยเหรอ?’]
จากจุดที่ลึกลงไปในหน้าอกของผม ผมคิดว่าผมได้ยินเสียง
อะไรบางอย่าง โลกทั้งใบดูเหมือนจะสั่นคลอนในสายตาของผม
[‘ก าแพงที่สี่’ จ้องไปยัง ‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’!]
[‘ผลแห่งความดีและความชั่ว’ ตกใจและตัวสั่น]
ครืนนนนน!!
พายุแห่งความเป็นไปได้กวาดล้างทุกสิ่งรอบตัวผม ในขณะที่
ผมก าลังอึ้งอยู่ เสียงของใครบางคนก็ร้องเรียกผม
「(…ทกจา! นายต้องขยับได้แล้ว! มิคาเอลยัง…!)」
*
หลังจากที่ผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง ผมก็พบว่าตัวเองก าลังพิง
ก าแพงถ้ าอยู่
“…ฉันก าลังจะทิ้งนายไปแล้วถ้านายยังไม่ตื่นขึ้นมาอีก”
สาวผมบลอนด์ก าลังมองลงมาที่ผม ผ้าพันแผลถูกพันรอบหน้า
ท้องและหน้าอกของผมอย่างแน่นหนา และมีสมุนไพรบดโปะ
อยู่ที่ต้นขาของผมซึ่งเป็นแผลจากการถูกแทง
ของไหลอุ่นๆ ไหลเข้ามาในปากของผม มันมีรสขมและฉุน
ผมเรียกสติกลับมาอย่างรวดเร็ว และหลังจากทราบตัวตนของ
ของเหลว ผมก็รู้สึกกลัวขึ้นมานิดหน่อย เพราะ… แอนนาได้
กรีดฝ่ามือของเธอเพื่อป้อนเลือดให้กับผม
“เธอเป็นตัวอะไรกันเนี่ย…?!”
เธอใช้มืออีกครั้งเพื่อท าให้ผมสงบลงและอธิบายตัวเองโดยไม่มี
ร่องรอยของความหงุดหงิดเลย
“ฉันมีแอตทริบิวต์ ‘ผู้สร้างยาครอบจักรวาล’ เลือดของฉันมี
คุณสมบัติเหมือนกับยารักษาอย่างยาฟื้นฟูที่ฉันเคยใช้มาจนถึง
ตอนนี้”
“…แต่การดื่มเลือดนี้มากเกินไปจะท าให้ฉันอยู่ภายใต้การ
ควบคุมของเธอ”
“นั่นจะเกิดขึ้นเมื่อสถานะของนายต่ ากว่าของฉัน”
เธอหยุดเลือดจากฝ่ามือและหันหน้าหนีไป
มันเป็นเวลากลางคืนแล้ว ผมไม่อาจรู้สึกได้ถึงตัวตนหรือการ
เคลื่อนไหวอะไร ผมสูดหายใจอย่างช้าๆ แต่ลึกเข้าไปหลายครั้ง
และถามเธอ
“เกิดอะไรขึ้นกับมิคาเอล?”
“…เขาตายแล้ว ไม่สิ ฉันไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่าเขาตายแล้วได้
ไหม…”
“ยังไงก็เถอะ ร่างอวตารของเขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอกด าใช่
ไหม?”
“…นายรู้ได้ยังไง?”
ผมหวังว่าผมจะสามารถอธิบายให้เธอฟังได้ แต่ความเจ็บปวด
อันรุนแรงที่จู่โจมศีรษะของผมก็ท าให้ผมไม่อาจจ าเนื้อหาของ
หนทางเอาชีวิตรอดได้ง่ายๆ ผมค่อนข้างแน่ใจว่ามิคาเอลยังไม่
ตาย พูดให้ชัดๆ เขาตายแล้ว แต่จะฟื้นขึ้นมาอีก
มันมี ‘ดวงจันทร์สองดวง’ ลอยอยู่บนท้องฟ้าด้านนอกถ้ า ซึ่ง
เป็นสัญลักษณ์ของเรื่องราวจากยุคที่สอง ผมต้องดื่มเลือดของ
เธอในปริมาณที่พอเหมาะเพราะภายใต้แสงสีฟ้าซีดนี้ ผิวพรรณ
ของแอนนาซีดจางลงไป
“ท าไมเธอไม่ทิ้งฉันไปล่ะ?”
“ฉันคิดว่าด้วยการช่วยนาย ฉันจะได้รับเรื่องราวอย่าง ‘ผู้เผย
พระวจนะที่ชดใช้หนี้ของเธอ’ หรืออะไรแบบนั้น”
เธอน่าจะรู้ดีว่าเรื่องราวแบบนั้นไม่อาจได้มาง่ายๆ ขนาดนั้น
ทันใดนั้นเอง ผมก็ถูกครอบง าด้วยความรู้สึกปฏิเสธความคิด
ทั้งหมดนี้ในหัวของผม แอนนาที่ผมรู้จักไม่ใช่คนแบบนั้น
ผู้หญิงที่ผมรู้จักเป็นคนเลือดเย็น ซึ่งเป็นสาเหตุให้เธอไม่ลังเลที่
จะเสียสละแม้แต่สหายที่มีค่าที่สุดของเธอ
มันควรจะเป็นอย่างนั้น แต่…
“นายน่าจะขยับได้อีกครั้งในอีกไม่กี่ชั่วโมง”
อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่ผมรู้จากเธอมันคือทุกๆ สิ่งแล้วเหรอ?
「แอนนาคืออวตารแห่ง ‘ฝ่ายดี’」
…ผมไม่แน่ใจว่าท าไมผมถึงคิดแบบนี้ หรือว่ามันจะเป็นเพราะ
ผมเริ่มคิดมากขนาดนี้หลังจากได้กินผลแห่งความดีและความ
ชั่วเข้าไป
ผมพูดราวกับว่าผมก าลังถอนหายใจ “พวกเราควรแยกกันตรง
นี้ เธอจะต้องรวบรวมค าทั้งหมดที่จ าเป็นส าหรับค าขยาย
เป้าหมาย”
“มันไม่ส าคัญส าหรับฉัน แต่นายจะไม่เป็นไรเหรอ?”
“ใครควรเป็นห่วงใครกันแน่ แม้ว่าเธอจะไม่ดูแลฉัน ฉันก็
รับรองได้เลยว่าฉันจะไม่ตาย อาการบาดเจ็บพวกนี้ไม่ได้รุนแรง
พอที่จะฆ่าฉันหรอก”
“ไม่ ถ้านายถูกทิ้งไว้ตามล าพัง นายจะต้องตายแน่ๆ”
มันไม่ใช่ ‘อาจจะตาย’ แต่เป็น ‘ต้องตาย’ และผมก็รู้ได้ว่าแอน
นาจะพูดแบบนี้ในเวลาไหน
“แต่เธอไม่ควรจะเห็นอนาคตของฉันหนิ?”
“…จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้ ใช่ ฉันท าไม่ได้”
[สกิลเฉพาะตัว ‘จับเท็จ LV.7’ ถูกเปิดใช้งาน!]
[คุณยืนยันว่าค าพูดนั้นเป็นความจริง]
“ตั้งแต่เมื่อวานนี้ ฉันได้เห็นอนาคตของนายนิดหน่อย บางสิ่ง
ผ่านก าแพงที่เลือนรางและไม่ชัดเจนมา…”
…เธอมองเห็นอนาคตของผม?
“เธอเห็นอะไร?”
“…มันจะดีกว่าถ้านายไม่รู้”
“พูดมา”
‘เนตรจอมปีศาจ’ ของแอนนาเปล่งแสงสีแดงเข้มอีกครั้ง
จากนั้นเธอก็ถอนหายใจออกมาก่อนที่จะพูดออกมาอย่างช้าๆ
“สิบสองชั่วโมงต่อจากนี้ นายจะตายด้วยมือของ ‘ราชาสูงสุด’
ยูจงฮยอค”
(จบตอน)