มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 382 – สถานที่ที่ร้อนที่สุดในขุมนรก (2)

ชายคนนี้ที่เพิ่งโผล่ออกมากลับบอกให้พวกเราคุกเข่าลง…
ฮันซูยองที่อยู่ข้างๆ ผมท าสีหน้าตกตะลึง ในขณะที่ยูจงฮยอค
ได้เอื้อมมือไปจับดาบของเขาแล้ว ชองจุงยองก าลังนวดขมับ
ของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะคิดไว้แล้วว่าสถานการณ์ต้องเป็น
แบบนี้
– ขอโทษที่ ข้าพยายามพูดกับเขาแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ผล
จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้มีความสุขกับสถานการณ์เช่นนี้ แต่เขา
เป็นหนี้ ‘ฮงอิก’ อยู่มาก ดังนั้นเขาจึงไม่อาจปฏิเสธค าขอของ
พวกเขาได้…
– ข้าจะปล่อยให้มันเป็นการตัดสินใจของเจ้า
ผมพยักหน้าและมองไปยังนักพรต

[กลุ่มดาวที่ปกครองเหนือสายลมแห่งคาบสมุทรได้ปลดปล่อย
ค าขยายของเขา]
[กลุ่มดาว ‘เทพวายุสวรรค์’ ก าลังมองมาที่คุณ!]
‘เทพวายุสวรรค์’ – กลุ่มดาวที่เป็นผู้ก่อตั้ง ‘ฮงอิก’ ร่วมกันกับ
ราชาสวรรค์
ชื่อจริงของเขาคือ ‘พังเบ็ก’ แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วพวกเราจะรู้จัก
เขาในฐานะเทพวายุก็ตาม
ฮูมมมมม!
สถานะของกลุ่มดาวที่ในที่สุดก็ได้เปิดเผยค าขยายของเขา
ส่งผลให้เกิดสายลมอันรุนแรงที่คล้ายกับการกระพือปีกของ
ฟีนิกซ์ยักษ์ได้กวาดไปทั่ว จากนั้นเสียงรบกวนรอบๆ ก็หายไป
ทั้งหมด
ผู้กลับชาติมาเกิดข้างนอกสายลมก าลังตะโกนบางสิ่งมาทางผม
แต่ผมก็ไม่ได้ยินเลย พังเบ็กได้ตัดเสียงทั้งหมดที่มาจากข้างนอก

เขาอาจจะไม่ต้องการให้คนอื่นได้ยินบทสนทนาของเรา
[โอ้ ลูกหลานแห่งคาบสมุทร ข้าได้ยินเรื่องราวความกล้าหาญ
ของเจ้ามาแล้ว เมื่อชื่อเสียงของเจ้าแพร่กระจายไปทั่ว สถานะ
ของคาบสมุทรก็สูงขึ้นตามไปด้วย ข้าพอใจมากจริงๆ]
ผมส่งสัญญาณด้วยสายตาไปหายูจงฮยอคอย่างรวดเร็วเพื่อ
บอกให้เขาอดทนไว้ก่อน และอย่างน้อยก็ฟังชายคนนี้พูดซะ
หน่อย
[อย่างไรก็ตาม ข้าได้ยินเรื่องราวที่รบกวนมาเมื่อเร็วๆ นี้ เจ้าได้
สร้างความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับกลุ่มดาวต่างชาติ]
…ผมเริ่มสงสัยแล้วว่าผมควรฟังต่อไปไหม
[ทูตสวรรค์และราชาปีศาจไม่ใช่กลุ่มดาวที่มาจากเอเชีย
ตะวันออกหรือคาบสมุทร พวกมันคืออิทธิพลจากต่างชาติ]
ฮันซูยองถลึงตาใส่ผม
– เฮ้ นาย นายจะปล่อยให้หมอนี่พล่ามต่อไปเหรอ?

– ฉันจัดการเอง
– อะไรเนี่ย ท าไมถึงมีเสียงแปลกๆ เข้ามาด้วย? ท าไมฉันถึงได้
ยินเสียงของยูจงฮยอค?
– ฉันรวมพื้นที่ของจุดนัดพบระหว่างวันเอง
ค าประกาศของผมได้กระตุ้นให้เกิดการระเบิดของข้อความจาก
เธอและยูจงฮยอค
– เฮ้! หยุดล้อเล่นนะ! นายต้องการให้ฉันฟังเสียงไอ้คนจองหอง
นี่ในหัวของฉันด้วยเหรอ?
– เธอฟังมันเองนะ
ผมถอนหายใจอย่างนุ่มนวลหลังจากเห็นทั้งสองค ารามใส่กัน
– หยุดได้แล้ว ทั้งคู่เลย มีเรื่องส าคัญกว่านั้นในตอนนี้หนิ?
ในขณะที่พวกเราก าลังวุ่นวายอยู่ภายในห้องแชท พังเบ็กก็ยัง
พล่ามเกี่ยวกับศีลธรรมอันน่าเบื่อของเขาต่อไป

[…การกระท าที่เป็นมิตรของลูกหลานต่ออิทธิพลต่างชาติได้ท า
ให้เกิดความอับอายอย่างมากต่อคาบสมุทร และข้าก็ถือว่านั่น
เป็นอาชญากรรมร้ายแรง อย่างไรก็ตาม หากเจ้า ลูกหลานของ
ข้า ได้สะท้อนเรื่องนี้และกลับใจแล้วล่ะก็…]
บ้าเอ้ย กลุ่มดาวที่เห็นด้วยกับการกระท าเหล่านี้ก็ปรากฏตัวขึ้น
ด้วย
[กลุ่มดาว ‘ผู้ก่อตั้งนโยบายแยกชาติ’ เห็นด้วยกับค าพูดของ
‘เทพวายุสวรรค์’]
แน่นอน ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้น คาบสมุทรเล็กๆ ของพวก
เรามีกลุ่มดาวอยู่หลากหลายประเภท
[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ ก าลังขัดหัวของเขา]
[กลุ่มดาว ‘พ่อมดคนแรกแห่งโชซอน’ ก าลังเดาะลิ้นของเขา]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังหาวด้วยความเบื่อ
หน่าย]

[กลุ่มดาวส่วนหนึ่งของคาบสมุทรเกาหลีคิดว่าค าพูดของ ‘เทพ
วายุสวรรค์’ ล้าสมัย]
[ใครกล้าซ่อนตัวอยู่หลังค าขยายไร้นามและพล่ามออกมากัน?!]
ในขณะที่เสียงที่แท้จริงของพังเบ็กดังก้องไปในอากาศ สภาพ
อากาศก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นลางไม่ดี ต่อหน้าออร่าอันยิ่งใหญ่นี้
กลุ่มดาวหลายคนรีบหุบปากลง
ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นตัวตนที่ใกล้เคียงกับบรรพบุรุษของเทพเจ้า
แห่งคาบสมุทรมาก
แม้จ านวนที่ได้รับจะแตกต่างกันไป แต่กลุ่มดาวของคาบสมุทร
ก็ได้รับผลประโยชน์และความโปรดปรานจาก ‘ฮงอิก’ ไปไม่
มากก็น้อย และไม่มีใครสามารถท้าทายพวกเขาแบบซึ่งๆ หน้า
ได้
ไม่แม้แต่ชองจุงยองด้วยซ้ า
[ท าไมเจ้าถึงยังยืนอยู่?]

ในที่สด สายตาของพังเบ็กก็มาหยุดลงที่ผม บรรยากาศใน
ปัจจุบันเปลี่ยนไปเล็กน้อยจากที่เคยเป็นมาก่อน
[ข้าบอกให้เจ้าคุกเข่าลงหนิ?]
ความกดดันอันหนักอึ้งผลักลงมาที่ผม ไม่เพียงแค่ผมเท่านั้น
มันยังกดทับลงบนบริษัทของคิมทกจาทั้งหมด
[เรื่องราวจากเนบิวลา ‘ฮงอิก’ ก าลังเฝ้าดู ‘บริษัทของคิมทก
จา’!]
มันราวกับว่าต้นไม้โบราณยักษ์ได้โน้มลงมาดูพวกเรา – ต้นไม้
ยักษ์ที่หลั่งสารอาหารส าหรับต้นไม้แรกเกิด
ผมจ้องมองไปยังสายตานั้นอย่างเงียบๆ อยู่สักพัก ก่อนที่จะ
ตอบกลับไป”ไม่”
[แน่นอน เจ้าไม่… เจ้าว่าอะไรนะ?]
“ฉันบอกว่าฉันไม่ท า”
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ชื่นชอบท่าทีของคุณ]

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ แนะน าให้คุณสาว
หมัดก่อน]
“ฉันมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมในสงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจ
ไม่ใช่คุกเข่าให้นาย”
[ช่างเย่อหยิ่งซะจริง ข้าชอบความกล้าหาญของเจ้าและ
ต้องการที่จะให้อภัยต่อบาปของเจ้า แต่…]
“หลังจากนายให้อภัยฉันแล้วไงต่อ?”
คิ้วของพังเบ็กสั่นไหวให้กับค าตอบของผม
“นายคิดจะดูดกลืน ‘บริษัทของคิมทกจา’ ผ่านอ านาจของ ‘ฮง
อิก’ งั้นเหรอ?”
ราวกับว่าแผนการลับของเขาถูกเปิดเผยออกมา อารมณ์ของ
เขาได้เผยออกมาผ่านสีหน้าของเขาในตอนนี้
[มันชัดเจนว่ากลุ่มของเจ้าจะต้องอยู่ภายใต้ปีกของ ‘ฮงอิก’]
“ท าไมนายถึงคิดแบบนั้น?”

[ถ้า ‘ฮงอิก’ แผ่อ านาจออกไปตั้งแต่แรก เนบิวลาของเจ้าก็
อาจจะไม่เกิดขึ้น]
ราวกับว่าเขาเป็นพ่อที่ถูกลูกทรยศ พังเบ็กเริ่มตะโกนใส่ผม
[‘ฮงอิก’ เป็นผู้ก่อตั้งคาบสมุทร! พวกเราให้ก าเนิดเจ้า พวกเรา
ก าหนดคุณธรรมที่เจ้าต้องปฏิบัติตาม และพวกเราก็สร้าง
กฎเกณฑ์ขึ้นมา มันเป็นพวกเราที่เป็นผู้ก าหนดสิ่งที่เจ้าเห็น
รู้สึก และคิด เนื่องจากเรื่องราวของ ‘ฮงอิก’ มีตัวตนอยู่ เจ้าถึง
ได้มีตัวตนอยู่ตรงนี้ และผ่านเรื่องราวเหล่านั้น เจ้าถึงรอด…]
“สี่ปีก่อนในโลก ‘สถานการณ์’ ได้เริ่มขึ้นบนคาบสมุทรเกาหลี”
ผมพูดแทรกพังเบ็ก”เมื่อคาบสมุทรตกอยู่ในอันตราย ‘ฮงอิก’
ท าอะไรอยู่?”
[…!!]
“เมื่อสถานการณ์เริ่มต้นขึ้นบนคาบสมุทร เมื่อ ‘บัลลังก์หนึ่ง
เดียว’ ปรากฏขึ้น เมื่อเทพเจ้าภายนอกและภัยพิบัติอุบัติขึ้น

และเมื่ออวตารกับกลุ่มดาวของคาบสมุทรต้องร่วมมือกันเพราะ
พวกมัน…”
ความทรงจ าบางอย่างเริ่มย้อนกลับมาทุกๆ ครั้งที่ผมพูด
สถานการณ์ที่กลุ่มดาวในคาบสมุทรให้หยิบยืมความเป็นไปได้
เพื่อใช้ดาบสบั้นเศียรปีศาจหยินเพื่อท าลายบัลลังก์
[เรื่องราว ‘ราชาแห่งโลกที่ไร้ราชา’ จ้องมองไปยัง ‘เทพวายุ
สวรรค์’]
[เรื่องราว ‘ราชาแห่งโลกที่ไร้ราชา’ เริ่มเล่าเรื่องราวของมัน!]
ผมไม่ได้ท าอะไรเลย แต่เรื่องราวก็เริ่มกลับมามีชีวิต ‘ราชาแห่ง
โลกที่ไร้ราชา’ เกิดขึ้นเมื่อบัลลังก์หนึ่งเดียวถูกท าลาย
ผมบรรยายเรื่องราว และผ่านผม เรื่องราวนี้ก็พูดถึงตัวเอง”
ในช่วงเวลาเหล่านั้น นายและกลุ่มดาวผู้แสนยิ่งใหญ่แห่งฮงอิก
ไปอยู่ที่ไหน? และพวกนายท าอะไรกันอยู่?”
เปรี้ยง!

[เจ้าสารเลว!]
พังเบ็กจ้องมองมาที่ผมราวกับว่าเขาจะเริ่มกระอักเลือดออกมา
ในไม่ช้า
“แน่นอน ฉันรู้ว่านายและฮงอิกต่างก็พยายามอย่างหนักเพื่อ
ช่วยเหลือคาบสมุทรเกาหลีในช่วงแรกเริ่มของมัน ฉันรู้คุณค่า
ของเรื่องราวที่พวกนายมีอยู่ น่าเสียดาย นั่นไม่ได้หมายความ
ว่าทุกๆ คนจากคาบสมุทรเกาหลีจะต้องสาบานว่าจะจงรักภักดี
ต่อนาย” ผมพูดจบพร้อมกับเฝ้าดูหนวดของพังเบ็กก าลังสั่น
จากความโกรธ”ทุกคนก็มีวิธีเคลียร์สถานการณ์ของตัวเอง
แม้ว่านายจะเป็นกลุ่มดาวระดับสูงสุดของคาบสมุทร แต่นายก็
ไม่อาจเข้าไปยุ่งในการกระท าของบริษัทของคิมทกจาได้”
ชองจุงยองดูเหมือนจะมีความสุขไปกับน้ าเสียงอันกล้าหาญ
และไร้ซึ่งความหวาดกลัวของผม มันอาจจะเป็นครั้งแรกที่เขา
ได้เห็นพังเบ็กได้รับการปฏิบัติแบบนี้
[เจ้ากล้า เจ้าช่างกล้า…!]

ในสภาพที่พูดไม่ออกของเขา ออร่าอันทรงพลังของเรื่องราวได้
พวยพุ่งออกมาจากด้านหลังของเขา
[มหาเรื่องราวแห่งเนบิวลา ‘ฮงอิก’ ก าลังจ้องมองมาที่คุณ!]
[เนบิวลา ‘ฮงอิก’ แผ่ขยายรากฐานสู่ ‘บริษัทของคิมทกจา’]
มหาเรื่องราวที่เป็นของฮงอิกเริ่มทะยานขึ้นสู่สวรรค์เหมือนกับ
กิ่งก้านสาขา และในที่สุดก็ก่อตัวขึ้นเป็นภาพของต้นไม้ยักษ์
ผมรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในทันที่
「ต้นไม้ที่เชื่อมโยงสวรรค์กับโลกเบื้องล่าง ราวกับเรื่องราว
ทั้งหมดที่ ‘ฮงอิก’ รวมไว้ด้วยกัน เรื่องราวเพียงหนึ่งเดียวที่
สนับสนุนเรื่องราวเหล่านั้นทั้งหมด」
「ต้นไม้เรื่องราว ชินดันซู」
ทุกๆ เรื่องราวของ ‘ฮงอิก’ เริ่มต้นขึ้นจากต้นไม้นั้นที่อยู่
ตรงหน้าของผม ชินดันซูแผ่กลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์ไปทั่วและ
ขยายกิ่งก้านสาขาของมันที่ท าจากเรื่องราวออกไป

เมื่อเห็นว่าการตักเตือนเพียงอย่างเดียวไม่ได้ผล มันจึงพยายาม
ที่จะเบ่งพลังออกมาแทน มันช่างเป็นประสบการณ์ที่ขมขื่น
จริงๆ
“ฉันเห็นว่ากลุ่มดาวระดับสูงสุดแห่งฮงอิกที่แท้จริงได้หายไป”
[…เจ้าหมายความว่ายังไง?]
ชินดันซูนี้มีขนาดเล็กและโทรมกว่ามากเมื่อเทียบกับอันที่ผม
รู้จัก ไม่เพียงเท่านั้น ปลายรากของมันที่ทอดยาวเข้ามาหาพวก
เรายังได้รับความเสียหายอย่างน่ากลัว สิ่งที่ผมเห็นคือมหา
เรื่องราวที่ไม่อาจรักษารูปร่างของมันได้หลังจากที่ไม่ได้ดูดซึม
สารอาหารอยู่เป็นเวลานาน กิ่งก้านส่วนใหญ่ที่เชื่อมต่อกับราก
เหล่านั้นเหี่ยวเฉาลงจนแทบจ าไม่ได้
นี่คือผลรวมทั้งหมดที่ฮงอิกมีอยู่ในปัจจุบัน
“ฉันพูดเพราะฉันสงสารนาย”

‘พังเบ็ก’ จากเนื้อเรื่องต้นฉบับที่ผมรู้จักไม่ใช่คนแก่ที่ดื้อรั้น
เหมือนชายคนนี้ แน่นอน เขาไม่ใช่คนที่อบอุ่นที่สุด แต่ถึง
กระนั้น เขาก็ยังเป็นกลุ่มดาวที่มีความชอบธรรมมาก
อย่างไรก็ตาม บางสิ่งที่เกิดขึ้นกับฮงอิกและอิทธิพลของ
เนบิวลาก็หดหายไปอย่างรวดเร็ว เหตุผลที่พังเบ็กกลายเป็น
แบบนี้ก็น่าจะเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้น
[เจ้ากล้าเหยียดหยามข้างั้นเหรอ?!]
พังเบ็กค ารามออกมาและปลดปล่อยพลังแห่งสายลมซึ่ง
ก่อให้เกิดพลังงานพายุขนาดยักษ์มารวมตัวกันรอบๆ พวกเรา
ในขณะที่สถานะอันยิ่งใหญ่ได้ปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด เหล่าผู้กลับ
ชาติมาเกิดจากหมู่เกาะไคเซนิกซ์ต่างก็เริ่มบิดตัวด้วยความ
เจ็บปวด
ฮันซูยองกระตุ้นผมอีกครั้ง
– คิมทกจา
ผมพยักหน้า

แม้ว่าการปรากฏตัวของฮงอิกในตอนนี้จะผิดคาดไปซะหน่อย
แต่อย่างน้อยที่สุด มันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเรา
ผมก้าวไปข้างหน้า และกระตุ้นยูจงฮยอคที่อยู่ข้างๆ ผมให้ชัก
ดาบออกมา ในขณะที่ฮันซูยองคลายผ้าพันแผลที่แขนซ้ายของ
เธอ และจากนั้น…
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ เริ่มเล่าเรื่องราวของมัน!]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ เริ่มเล่าเรื่องราวของ
มัน!]
มหาเรื่องราวที่อดทนมาจนถึงตอนนี้ได้อ้าปากออกมาโดยพร้อม
เพรียงกัน ไม่เพียงแค่นั้น…
[มหาเรื่องราว ‘หมู่เกาะไคเซนิกซ์’ เริ่มเล่าเรื่องราวของมันซ้ า
ราวกับว่ามันไม่พอใจ]
…พร้อมกับมหาเรื่องราวที่ไม่ใช่ของพวกเราอีกด้วย
ปัง!!

รากของต้นไม้ยักษ์ที่ก าลังพุ่งเข้าหาพวกเราเริ่มพังทลายลงจาก
คลื่นลูกใหญ่ที่สร้างขึ้นจากเรื่องราวของพวกเรา
[ร่างของมหาเรื่องราว ‘ชินดันซู’ เจ็บปวดอย่างรุนแรง!]
รากที่น่ากลัวเหล่านั้นที่ก าลังยืดขยายออกมากลืนกินพวกเราได้
กระจัดกระจายออกไป – ราวกับว่ามันกลัวเรื่องราวที่มันไม่อาจ
กลืนกินได้ ส่วนรากที่ยังไม่เสียหายก็ถอยร่นไป และ
กิ่งก้านสาขาอันเหี่ยวเฉาก็กรีดร้องออกมาเสียงดัง
[ร่างของมหาเรื่องราว ‘ชินดันซู’ ปฏิเสธที่จะฟังค าสั่งของ
‘เทพวายุสวรรค์’]
[ได้ยังไง…?]
ชินดันซูถอนรากของมันออกไปและหายไปจากสายตาในทันที่
บางทีเขาอาจจะตกใจจากสถานะของมหาเรื่องราวที่พวกเรา
ครอบครอง พังเบ็กที่อึ้งไปเดินเซกลับไปหลายก้าว

ผมสัมผัสได้ว่ากลุ่มดาวที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ก าลังมองมา
ทางนี้หลังจากถูกรบกวนด้วยความวุ่นวายนี้
[ป๊าา!]
ทันใดนั้นเองบียูก็โผล่ขึ้นมาเหนือหัวของผมราวกับว่าเธอก าลัง
รอช่วงเวลานี้อยู่ ในเวลาเดียวกัน ผมก็สัมผัสได้ว่าช่องของเธอ
เปิดตัวขึ้น
[กลุ่มดาวจ านวนมากเข้ามาในช่อง!]
ช่องของบียูเชื่อมต่อกับการออกอากาศของบีฮยอง ผมสามารถ
จินตนาการได้ว่าใบหน้าของโดเกบินั้นยินดีแค่ไหน
มันค่อนข้างชัดเจนแล้วว่าท าไมเขาถึงท าให้เกิดสถานการณ์
แบบนี้ขึ้น แม้ว่าผมจะไม่มีความสุขกับมันนัก แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่
ต้องท าอยู่แล้วในไม่ช้าก็เร็ว
[กลุ่มดาว ‘แม่ทัพผู้พิพากษาหัวโล้น’ ก าลังให้ความสนใจกับ
เสียงของคุณ!]

[กลุ่มดาว ‘เทพสงครามทะเล’ ก าลังรอเรื่องราวของคุณ]
[ราชาปีศาจ ‘ผู้ปกครองแห่งนรกตะวันออก’ ก าลังจ้องมองมา
ที่คุณ]
[กลุ่มดาว ‘อาลักษณ์สวรรค์’ ก าลังรอคุณอยู่]
[กลุ่มดาวฝ่าย ‘ดี’ ‘ชั่วร้าย’ และ ‘เป็นกลาง’ ก าลังเฝ้าสังเกต
คุณอย่างระมัดระวัง]
ข้อความจ านวนมากลอยขึ้นมาต่อๆ กัน
ผมจ้องมองไปยังพังเบ็กและเอ่ยค าเตือนที่ไม่ใช่แค่กับฮงอิก
เท่านั้น”ฉันจะไม่พูดว่าทุกๆ สิ่งที่พวกเราท านั้นถูกต้อง อย่างไร
ก็ตาม เส้นทางที่พวกเราเหยียบย่างลงไปนั้นจะถูกตัดสินโดย
พวกเราเท่านั้น”
ผมประกาศด้วยเสียงอันดังต่อกลุ่มดาวทั้งหมด
“และจะไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของพวกเรา
ได้”

(จบตอน)