มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 397 – หัวใจที่แน่วแน่ (5)

ราชาปีศาจและการแสดงออกที่ตะลึงงันของมันสามารถ
มองเห็นได้จากระยะไกล
ตัวเรือไม่เสียหายเลยแม้จะถูกยิงด้วย ‘กระสุนท าลายดารา’ ที่
ถูกยิงออกมาโดยบาร์บาทอส
กระสุนที่สามารถลบได้แม้แต่ดวงดาวไม่อาจทะลุผ่านเปลือก
หลังที่เหมือนกับเต่าได้
[อวตาร ‘ลีจีฮเย’ เริ่มบัญชาการ]
[อวตาร ‘ลีจีฮเย’ เปิดใช้งานอักขระ ‘กองเรือผี LV.10’!]
กองเรือผีสิบสองล าขยับเข้าหานักรบแห่งความมืดพร้อมกับ
คลื่นที่สาดซัด หลังจากนั้นไม่นาน ปืนใหญ่ของพวกมันก็เริ่มยิง
ออกมาพร้อมกัน

บาร์บาทอสขบฟันให้กับการระดมยิงปืนใหญ่อย่างกะทันหัน
[เจ้าอวตาร แค่พวก…]
เรือประจัญบานของราชาปีศาจ ‘อินทรีย์ทมิฬ’ นั้นแข็งแกร่ง
อย่างแท้จริง แม้ว่ามันจะไม่ได้ถูกประกอบด้วยเทคโนโลยีล้ า
สมัย แต่มันก็เป็นอาวุธที่สร้างขึ้นโดยการรวบรวมเรื่องราวของ
โลกปีศาจด้วยความพยายาม ‘กองเรือผี’ เพียงล าพังไม่เพียง
พอที่จะจัดการกับศัตรูผู้นี้
อย่างไรก็ตาม ลีจีฮเยก็ไม่ได้ตื่นตระหนก ไม่สิ เธอแค่สังเกตศัตรู
ด้วยสีหน้าอันใจเย็นและสงบนิ่ง
ปัง!!!
ในขณะที่กองเรือผียังคงระดมยิงต่อไป ล าแสงสีแดงก็ถูก
รวบรวมไว้ที่หัวเรือที่เหมือนกับมังกร
[มหาเรื่องราว ‘นครถัดไป’ เริ่มเล่าเรื่องราวของมัน!]
จางฮีวอนเงยหน้าขึ้นมองลีจีฮเย

เธอไม่มีทางรู้ได้เลยว่าฝ่ายหลังนั้นมาที่นี่ได้ยังไงหรือมุมมองโลก
แบบไหนที่เธอประสบมา แต่สิ่งที่เธอมั่นใจก็คือเด็กทั้งสามคน
นั้นคงจะได้เอาชีวิตรอดมาจากบางสิ่งที่รุนแรงพอๆ กับ
โศกนาฏกรรมที่เธอต้องเจอในหมู่เกาะไคเซนิกซ์
[เรือที่สร้างขึ้นโดยเรื่องราวกระจอกๆ กลับกล้า…!]
ฝ่ายของบาร์บาทอสชาร์จพลังเสร็จก่อนและยิงออกมา
ปัง!!
แรงที่อยู่เบื้องหลังกระสุนอย่างน้อยก็เป็นสองเท่าของการโจมตี
ครั้งก่อน ไม่ว่าเรือรบของลีจีฮเยจะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็ไม่
ง่ายเลยที่จะป้องกันการโจมตีนี้
เรือสี่ห้าล าที่อยู่ตรงหน้ากองเรือผีไม่อาจทนต่อพลังเวทมนตร์ที่
อยู่เบื้องหลังการโจมตีนี้และถูกท าลายลงในทันที่
ถึงกระนั้นลีจีฮเยก็ยังคงรออย่างใจเย็น จนกระทั่งกระสุนปืน
ใหญ่ขยับด้วยความเร็วที่ช้าลงและมาถึงตรงหน้าของเธอ

อีกแค่นิดเดียว อีกนิดเดียว
[กลุ่มดาว ‘เทพสงครามทะเล’ ก าลังมองมาที่อวตารของเขา]
ชิ้นส่วนเรื่องราวที่กระจัดกระจายไปในอากาศปัดผ่านแก้มของ
เธอ
และก่อนที่เรื่องราวแห่งกองเรือผีจะถูกท าลายไปทั้งหมด และ
ก่อนที่กระสุนจะมาถึงตัวเธอและสหายสองคนของเธอ…
ลีจีฮเยก็ลดดาบลง
“ยิง!!”
ทุกๆ สิ่งดูราวกับจะถูกย้อมไปด้วยแสงสีขาวเจิดจ้า การ
สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงโยกคลอนเรือ สายลมอันรุนแรงโบก
กระพือเส้นผมของเธอ
พลังงานของเรื่องราวที่ถูกยิงออกไปจากหัวมังกรกวาดทุกสิ่ง
ทุกอย่างในบริเวณใกล้เคียง ‘กระสุนท าลายดารา’ ที่ย้อม
บริเวณโดยรอบให้ตกอยู่ในความมืดได้มอดดับลงไป

[กลุ่มดาวจ านวนมากสงสัยในความเป็นไปได้ของอาวุธ
เรื่องราวที่เกี่ยวข้อง!]
อาวุธเรื่องราว มังกรเต่า
นั่นคือชื่อของอาวุธที่เทพสงครามทะเลได้บัญชาการเมื่อเขา
มายังนครถัดไปเมื่อนานมาแล้ว แต่เขาก็ไม่มีโอกาสได้เก็บมันไว้
[กลุ่มดาวจ านวนมากไม่อาจปิดปากลงได้เนื่องจากความตก
ตะลึงเป็นอย่างมาก!]
พร้อมกับเสียงระเบิดดังกึกก้อง เสียงของสรรพสิ่งที่ถูกท าลาย
พร้อมกับเสียงกรีดร้องอันน่ากลัวของราชาปีศาจก็ดังออกมา
ลีจีฮเยสั่งอีกครั้ง “ยิง!!”
เสียงของเธอไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าจะคายความ
คับข้องใจทั้งหมดของเธอออกมา

กองเรือผีได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งและเริ่มระดมยิงออกมาโดยพร้อม
เพรียงกันอีกครา ในขณะที่ปืนใหญ่หลักของมังกรเต่าเองก็
ส าแดงพลังออกมาอีกครั้ง
“ยิง!!”
ทุกๆ สิ่งที่อยู่อีกฝั่งสมรภูมิค่อยๆ หายไป – เรือรบของบาร์บา
ทอส นักรบแห่งความมืด และทุกๆ สิ่ง
ทุกๆ สิ่งที่หวังจะเปลี่ยนเรื่องราวของจางฮีวอนและลีฮุนซึงให้
กลายเป็นโศกนาฏกรรมกลับกลายเป็นเป้าหมายการลงทัณฑ์
ของลีจีฮเย
“เรื่องราวของพวกเราไม่ใช่ความบันเทิงของพวกนาย” เธอ
กล่าว
เธอโซเซเล็กน้อยในขณะที่การกระหน่ ายิงยังคงด าเนินต่อไป
อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เธอไม่ใช่เด็กสาวที่
หวาดกลัวมหาสมุทรอีก แต่เป็นผู้บัญชาแห่งเรือล านี้
“ยิง!!”

ปัง!!
ภายใต้การระเบิดพลังงานที่สร้างขึ้นโดยกระสุนปืนใหญ่
สถานะของบาร์บาทอสค่อยๆ ถูกลบล้างไปอย่างต่อเนื่อง
และจนกว่าทุกๆ เรื่องราวของราชาปีศาจจะหายไปอย่าง
สิ้นเชิง ลีจีฮเยจะไม่ยอมยกเลิกการโจมตี และสั่งให้ยิงต่อไป
เรื่อยๆ
จางฮีวอนเงยหน้าขึ้นมองปรากฏการณ์นั้น
เด็กสาวคนนั้นพยายามอย่างหนัก
เปรี้ยง!
ประกายแสงเต็มไปทั่วสมรภูมิ เด็กสองคนทะลวงฝ่าการระเบิด
เป็นลูกโซ่อย่างต่อเนื่องและร่อนลงสู่พื้นดิน พวกเขาคือชินยู
ซองและลีกิลยัง
“พี่ฮีวอน… ไหวนะ?”
“พี่สาว!”

จางฮีวอนได้รับการช่วยเหลือจากเด็กๆ และแบกลีฮุนซึงขึ้นไป
บนเรือรบ จากนั้นก็เดินไปหาลีจีฮเยบนดาดฟ้าเรือซึ่งเป็นผู้สั่ง
การการโจมตี
“จีฮเย…”
[กลุ่มดาว ‘เทพสงครามทะเล’ ก าลังใช้พลังที่เหลืออยู่จนถึง
ขีดจ ากัด]
คู่ต่อสู้ของพวกเขาคือราชาปีศาจอันดับต้นๆ แม้ว่าพวกเขาจะ
ได้รับอาวุธเรื่องราวมา แม้ว่าพวกเขาจะหยิบยืมความเป็นไปได้
จากบริษัทของคิมทกจา และแม้ว่ากลุ่มดาวระดับเรื่องเล่า
‘เทพสงครามทะเล’ จะเข้ามาช่วย…
แต่มันก็ยังมีราคาที่ต้องจ่ายเพื่อสร้างปาฏิหาริย์เช่นนี้
“จีฮเย ไม่เป็นไรแล้ว”
จางฮีวอนรู้ว่าท าไมลีจีฮเยถึงโกรธมากขนาดนี้ ในช่วงเวลาที่
เธอก้าวเข้าสู่สมรภูมิ เธอก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ และนั่นคือ
เหตุผลที่เธอไม่อดกลั้นเอาไว้เลย

[‘กองเรือผี’ ก าลังกลับมา]
ข้อความของสถานการณ์ดังออกมาจากระยะไกล
[ราชาปีศาจ ‘นักล่าไร้ปราณีผู้ขัดต่อเจตจ านงแห่งสวรรค์’ ตาย
แล้ว]
[ราชาปีศาจ ‘นักล่าไร้ปราณีผู้ขัดต่อเจตจ านงแห่งสวรรค์’
พ่ายแพ้ในพื้นที่ความขัดแย้ง]
มันเป็นความส าเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่บรรลุได้โดยอวตารแค่สามคน
เท่านั้น
ราชาปีศาจอันดับแปด รวมทั้งราชาปีศาจอีกสามตนได้ตายลง
ในสมรภูมิแห่งนี้
ข้อความยังคงด าเนินต่อไปท่ามกลางเสียงโห่ร้องจากเหล่าผู้
กลับชาติมาเกิด
[กลุ่มดาวฝ่ายร้ายไม่อาจละสายตาไปจากความส าเร็จอันน่า
เหลือเชื่อนี้ได้]

[กลุ่มดาวฝ่ายดีแสดงสีหน้าซับซ้อน]
[กลุ่มดาวที่เป็นกลางก าลังโห่ร้องให้กับการต่อสู้ที่เป็นไปไม่ได้
นี้]
[กลุ่มดาวจ านวนมากสนับสนุนสถานการณ์ที่เป็นไปไม่ได้]
[ผู้เล่นรายใหญ่ในชุมชมผู้สนับสนุนได้สนับสนุนเงินก้อนโต้]
[คุณได้รับการสนับสนุน 1,100,000 เหรียญ]
ลีจีฮเยเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากจมูกของเธอและยิ้มอย่าง
สดใส แม้ว่าเธอจะก าลังยิ้มอยู่ แต่เธอก็ร้องไห้ไปด้วย
“พี่สาว”
[พื้นที่ความขัดแย้งที่ 117 ยุติลง]
[การค านวณรางวัลส าหรับพื้นที่ความขัดแย้งที่ 17 เริ่มขึ้น
แล้ว]
[มีผู้ชนะและผู้แพ้ในพื้นที่ความขัดแย้งที่ 117]

จางฮีวอนมองดูข้อความเหล่านั้นด้วยสายตาที่งุนงง
[‘ความดี’ ชนะในพื้นที่ความขัดแย้งที่เกี่ยวข้อง]
+
[สถานะปัจจุบันของความก้าวหน้าของมหาสงคราม]
คะแนนฝ่ายดี: 68
คะแนนฝ่ายชั่วร้าย: 67
คะแนนความโกลาหล: 70
+
พื้นที่ความขัดแย้งที่ 117 ไม่ได้จบลงในแบบที่บริษัทของคิมทก
จาวางแผนไว้
ลีจีฮเยเพิ่งเข้าร่วมการต่อสู้โดยไม่รู้ถึงแผนการของเนบิวลาของ
ตน

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่ว่าแผนการของพวกเขาจะล้มเหลวลง
อย่างสิ้นเชิงเหมือนกัน
[พลังของ ‘ความโกลาหล’ แทรกแซงในสมรภูมิที่เกี่ยวข้อง]
[คะแนนความโกลาหลเพิ่มขึ้น 5]
[คะแนนความโกลาหลมาถึง 75]
[อัตราการเพิ่มของคะแนนความโกลาหลเพิ่มเร็วยิ่งขึ้น!]
[เงาของเทพเจ้าภายนอกก าลังเรียกหาอวตาร ‘จางฮีวอน’]
[เทพเจ้าภายนอกที่อยู่นอกกาแล็คซี่ก าลังให้ความสนใจกับ
สถานะของอวตารจางฮีวอน]
จางฮีวอนมองดูสัญลักษณ์อนันต์ที่ปรากฏขึ้นบนหลังมือของ
เธอ เธอได้รับมันมาหลังจากปลุกแอตทริบิวต์ใหม่ ‘ผู้พิพากษา
แห่งวันสิ้นโลก’ ขึ้นมา
คิมทกจาไม่เคยเล่าเรื่องเครื่องหมายนี้ให้เธอฟังมาก่อน
“…พี่ฮุนซึง?”

ดวงตาของลีกิลยังก าลังตรวจสอบชีพจรของลีฮุนซึงที่ลดลงไป
เรื่อยๆ ชินยูซองรู้สึกประหลาดใจเช่นกัน และรีบแนบหูของเธอ
ลงบนหน้าอกของชายหนุ่ม
จางฮีวอนมองดูพวกเขาและพูดด้วยน้ าเสียงทรมาน “ฮุนซึง…”
…ตายแล้ว
แต่เธอก็ไม่อาจพูดจนจบได้
เพราะเธอคิดว่ามันจะกลายเป็นความจริงถ้าเธอพูดมันจบ
[พื้นที่ความขัดแย้งทั้งหมดยุติลงแล้ว]
[คะแนนความโกลาหลของสถานการณ์เพิ่มขึ้นมากเกินไป และ
สถานการณ์หลักก็ได้รับการอัพเดตแล้ว]
[การกระโดดข้ามสถานการณ์บังเกิดขึ้น]
[สถานการณ์เชื่อมโยงถูกสร้างขึ้นแล้ว!]

พวกเขาไม่มีเวลามากพอที่จะเสียใจ ในโลกของการ
ถ่ายทอดสดดวงดาว สถานการณ์จะไม่มีวันมองย้อนกลับไปยัง
อดีต
[สถานการณ์หลักใหม่มาถึงแล้ว!]
+
[สถานการณ์หลัก #84 – ‘สงครามระหว่างกลุ่มดาวและ
ปีศาจ’]
ประเภท: หลัก
ความยาก: ประเมินไม่ได้
เงื่อนไขการเคลียร์: มีคนที่ไม่ใช่ทั้งความดีและความชั่วร้ายได้
ท าให้ ‘ความดี/ความชั่วร้าย’ ของสมรภูมิไม่ชัดเจน ‘ความดีที่
เก่าแก่ที่สุด’ และ ‘ความชั่วร้ายที่เก่าแก่ที่สุด’ จึงปรารถนาให้
มีข้อสรุปที่ชัดเจน พวกเขาตกลงที่จะตัดสินผลใน ‘มหา
สมรภูมิ’ ถ้าคุณต้องการเห็นจุดจบของมหาเรื่องราว คุณต้อง
เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ

จ ากัดเวลา: ―
รางวัล: มหาเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับ ‘สงครามระหว่างกลุ่มดาว
และปีศาจ’, ???
ความล้มเหลว: ตาย
+
[‘มหาสมรภูมิ’ แห่งสงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจก าลัง
เปิดขึ้น!]
[ผู้ชนะในมหาสมรภูมินี้จะได้รับคะแนนความดี/ความชั่วร้าย
30 คะแนน]
“…อะไรกัน?”
ในขณะที่ลีจีฮเยพึมพ าด้วยความสับสน โซนพื้นที่ความขัดแย้ง
ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เสียงของโดเกบิดังขึ้นจากการระเบิดของประกายแสงอันรุนแรง

[พวกเจ้าคงเบื่อกับการถูกกักขังอยู่ในสมรภูมิเล็กๆ ใช่ไหม?
‘สงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจ’ ที่แท้จริงจะเริ่มต้นขึ้น
นับตั้งแต่บัดนี้!]
มิติและเวลาถูกฉีกออกโดยฟ้าดินและเริ่มหลอมรวมกลับเป็น
หนึ่งเดียวกัน
เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาลืมตาขึ้น จางฮีวอนและเด็กๆ ก็พบว่า
ตัวเองมายืนอยู่บนพื้นที่ราบกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด
ท้องฟ้ามืดมนและหม่นหมอง ในขณะที่พื้นสีแดงเต็มไปด้วย
ชิ้นส่วนเรื่องราวและกะโหลกของเทวทูตและปีศาจที่เน่าเปื่อย
ไปนานแล้ว
สถานที่แห่งนี้คือสมรภูมิสุดท้ายของสงครามระหว่างกลุ่มดาว
และปีศาจครั้งแรก
กลุ่มดาวและอวตารที่เข้าร่วมในพื้นที่ความขัดแย้งอื่นๆ เริ่มมา
รวมตัวกันที่นี่
[เนบิวลา ‘พาไพรัส’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]

[เนบิวลา ‘แทมมา’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
[เนบิวลา ‘ฮงอิก’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
[เนบิวลา ‘ต้นไม้ผู้พิทักษ์’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
“…เฮ้ ชินยูซอง ตรงนั้น…”
“ไม่เป็นไร พวกเราก็เพิ่มระดับขึ้นมาเยอะเลยหนิ?”
[มหาเรื่องราว ‘นครถัดไป’ ก าลังปกป้องเด็กๆ]
สถานะที่มารวมตัวกันยิ่งใหญ่พอจะท าให้จิตวิญญาณของผู้คน
หลุดลอยออกไปได้ จางฮีวอนไม่อาจประเมินได้เลยว่ามีกลุ่ม
ดาวมากมายแค่ไหนที่เข้าร่วมในมหาศึกนี้
[กลุ่มดาวจ านวนมากแสดงความเป็นปรปักษ์ต่อบริษัทของคิ
มทกจา]
สายตามากมายที่มองมาที่พวกเขาสามารถสัมผัสได้ถึงอันตราย

จางฮีวอนยืนอยู่ตรงหน้ากลุ่มแม้ว่ามันจะยากที่จะยืนให้มั่นคงก็
ตาม เธอมาจากบริษัทของคิมทกจา และนั่นคือเหตุผลที่เธอไม่
อาจแสดงความอ่อนแอออกมาได้ต่อหน้าเนบิวลาเหล่านั้น
ในขณะที่คลื่นสถานะอันยิ่งใหญ่ก าลังสาดซัดเข้ามาที่เธออีก
ลูก…
“จางฮีวอน”
…มันก็มีคนสนับสนุนเธอจากทางด้านหลัง
[อวตาร ‘ฮันซูยอง’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังขู่กลุ่มดาวในมหา
สมรภูมิแห่งนี้]
“เธอดูแย่จริงๆ นะ และเกิดอะไรขึ้นกับผมของเธอ?”
“ฉันไม่คิดว่าเธอจะอยู่ในต าแหน่งที่จะมาพูดเรื่องนี้กับคนอื่น
นะ”

จางฮีวอนยิ้มแห้งๆ ท าให้ฮันซูยองและใบหน้าที่ถูกปกคลุมไป
ด้วยเขม่าของเธอยิ้มกลับมา หลังจากนั้นจางฮีวอนก็มองเห็น
กลุ่มดาวที่ก าลังตามหลังฮันซูยองมา
“อูรีเอล…”
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ มองมายังอวตารของ
เธอ]
อูรีเอลที่เต็มไปด้วยบาดแผลก าลังมองมายังจางฮีวอน มันมี
ร่องรอยของออร่าขุ่นมัวจางๆ อยู่รอบปีกของเธอ จางฮีวอน
เห็นเช่นนั้นและแทบจะรู้สึกโล่งใจขึ้นมาในทันทีด้วยเหตุผล
บางอย่าง
อูรีเอลไม่ได้ทรยศต่อเธอ เพียงแค่การสบตากันสั้นๆ ก็พอที่จะ
เข้าใจแล้ว
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ …]
“ไม่เป็นไร อูรีเอล”

ทูตสวรรค์ปิดปากลง จางฮีวอนมองไปยังผู้สนับสนุนของเธอ
อย่างเงียบๆ อีกสักพัก ก่อนที่จะมองลงไปที่พื้น
พวกเธอคือกลุ่มดาวและอวตาร พวกเธอไม่จ าเป็นต้องพูดอะไร
ก็สามารถเข้าใจจิตใจของอีกฝ่ายได้
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ หลับตาลงด้วยความ
เจ็บปวด]
ประตูยักษ์บานหนึ่งปรากฏขึ้น ณ อีกฟากของสมรภูมิ ขนาด
ของมันอยู่คนละระดับเมื่อเทียบกับประตูก่อนหน้านี้
[เนบิวลา ‘เอเด็น’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
ทูตสวรรค์และเหล่าวาไครี่เข้าสู่สมรภูมิพร้อมกับแตรสีทองที่ส่ง
เสียงดัง
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิทักษ์แห่งวัยเยาว์และการเดินทาง’ ก าลังมอง
มายังอวตาร ‘จางฮีวอน’]

[กลุ่มดาว ‘สหายแห่งความยุติธรรมและความสามัคคี’ เห็นอก
เห็นใจอวตาร ‘จางฮีวอน’]
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ พบว่ามันเป็นโชคร้ายที่เกิด
ขึ้นกับอวตาร ‘จางฮีวอน’]
……….
ในเวลานั้นเอง ม่านตาของจางฮีวอนที่ก้มมองไปที่พื้นก็เริ่มลุก
โชนขึ้นมาอีกครั้ง
ความเห็นอกเห็นใจ?
น่าขยะแขยงสิ้นดี
หากมีสักคนที่ยอมอนุญาต ‘เวลาพิพากษา’ เมื่อก่อนหน้านี้ ถ้า
แค่สักคน…
[กลุ่มดาว ‘อาลักษณ์สวรรค์’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
ผู้น าแห่งเอเด็นเปิดตัวพร้อมกับแสงเจิดจ้า จางฮีวอนบีบดาบ
แห่งการพิพากษาไว้แน่นและจ้องมองไปยังเมทาทรอน

ราวกับว่าพวกเขาก าลังรอช่วงเวลานี้ คนอื่นๆ เริ่มออกมาจาก
ประตูอีกฝั่ง
[ราชาปีศาจ ‘ผู้ปกครองแห่งนรกตะวันออก’ เข้าร่วมในมหา
สมรภูมิ!]
มันเป็นมหาราชาปีศาจ อากาเรส รวมทั้งราชาปีศาจคนอื่น
[ราชาปีศาจ ‘ราชสีห์แผงคอด า’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
[ราชาปีศาจ ‘ความเข้มงวดอันไร้ขอบเขต’ เข้าร่วมในมหา
สมรภูมิ!]
[ราชาปีศาจ ‘ปีศาจแห่งความโกรธเกรี้ยวและตัณหา’ เข้าร่วม
ในมหาสมรภูมิ!]
ราชาปีศาจระดับสูงไม่ได้เกรงกลัวออร่าจากเหล่าทูตสวรรค์
แม้แต่น้อย ในขณะที่จ านวนของพวกเขาเพิ่มขึ้น สีหน้าของ
จางฮีวอนและเด็กๆ ก็ยิ่งแย่ลง

หลังจากนั้นพวกเขาจึงตระหนักได้ว่าสมรภูมิแห่งนี้เป็นแบบ
ไหน พวกเขายังตระหนักได้ว่าพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับ
เนบิวลาแบบไหน
และสุดท้าย บริษัทของคิมทกจาเล็กกระจ้อยแค่ไหน
[กลุ่มดาวและราชาปีศาจในมหาสมรภูมิก าลังจ้องมองไปยัง
บริษัทของคิมทกจา]
มันมีศัตรูที่แข็งแกร่งอยู่นับไม่ถ้วน
ในขณะที่ออร่าข่มขู่และคุกคามของกลุ่มดาวก าลังเล็งเป้ามาที่
บริษัทของคิมทกจา เหล่าสมาชิกก็ได้ยินว่าเสียงหายใจของตน
เริ่มหนักอึ้งและเร็วยิ่งขึ้น
[เนบิวลา ‘แอสการ์ด’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
[อวตาร ‘แอนนา คลอฟฟ์’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
จางฮีวอนสะดุ้งและหันไปเห็นแอนนาก าลังมองมาที่เธอจากใน
อากาศ

“ไม่จ าเป็นต้องระวังแบบนั้น ตอนนี้ฉันไม่ใช่ศัตรูของเธอ”
ก่อนที่เธอจะทันได้ถามว่ามันหมายความว่ายังไง…
[อวตาร ‘ยูจงฮยอค’ เข้าร่วมในมหาสมรภูมิ!]
ณ มุมหนึ่งของท้องฟ้าก็ดูราวกับจะพังทลายลง และชายคน
หนึ่งที่สวมชุดคลุมสีด าก็ปรากฏตัวขึ้น
เขายืนเด่นเป็นสง่าพร้อมกับดาบปีศาจทมิฬที่ส่งเสียงขู่ไปยัง
กลุ่มดาว
ริมฝีปากของฮันซูยองกระตุกในขณะที่เธอแสดงความคิดเห็น
“อีกแล้ว นายท าตัวเหมือนเป็นพระเอกอีกแล้ว”
“มาสเตอร์!”
แค่คนๆ เดียว แต่บรรยากาศของสมรภูมิก็ดูเหมือนจะ
เปลี่ยนไปจากการปรากฏตัวของเขา
ยูจงฮยอคมองไปยังสหายและพูดขึ้นมา “ทุกคนอยู่ที่นี่ ยกเว้น
ไอ้โง่คนนึง”

“ไม่ ทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว”
เสียงสุดท้ายนั้นเป็นเสียงที่พวกเขาทุกคนรอคอย จางฮีวอนไม่รู้
จะท ายังไงกับความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาจากภายในตัวเธออย่าง
กะทันหัน แต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังเบนสายตาไปทางเขา
เธออยากจะบอกเขา เธออยากจะบอกเขาถึงสิ่งที่ไอ้พวกกลุ่ม
ดาวสารเลวนั่นท า แต่…
“ฉันรู้แล้ว ฮีวอน”
คิมทกจาในชุดคลุมสีขาวก าลังมองไปยังลีฮุนซึงอย่างเงียบๆ
[ราชาปีศาจ ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ เข้าร่วมในมหา
สมรภูมิ!]
(จบตอน)