มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 422 – พันธมิตรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา (1)

[ฆ่า เขา]
[คิมทกจา คิมทกจา คิมทกจา คิมทกจา!]
ผมเริ่มเดินเข้าหาเหล่าเทพเจ้าภายนอก
นักเขียนลับไม่ได้พยายามจะหยุดผม ราวกับว่าเขาก าลังบอก
ให้ผมลองท าอะไรก็ได้ตามต้องการ
ผมก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว การเคลื่อนไหวของเถาวัลย์ยิ่งทวี
ความรุนแรงมากขึ้น พวกมันยื่นออกมาในพริบตา และคว้า
แขนทั้งสองข้างของผมไว้
[เขารู้จักพวกเรา เขารู้จักพวกเรา เขารู้จักพวกเรา เขารู้จัก
พวกเรา]
“ใช่ ฉันรู้จักพวกนาย”
ผมพยักหน้าให้กับพวกเขา

[ได้ยังไง ได้ยังไง ได้ยังไง ได้ยังไง]
‘ได้ยังไง’
ผมไม่รู้จะตอบค าถามนั้นยังไง เมื่อผมตอบค าถามไม่ได้ ความ
เป็นปรปักษ์ที่มีต่อผมก็เพิ่มมากยิ่งขึ้น ในที่สุด หนึ่งในหนวดที่
ก าลังแกว่งไปมาก็ลอยเข้าใส่และเจาะไหล่ของผม มันเจ็บมาก
แต่ความเจ็บปวดที่แท้จริงก็ไม่ได้มาจากอาการบาดเจ็บทาง
กาย
ผมได้ยินเสียงของใครบางคนจากปลายของหนวดนั้น
「”ฉันไม่อยากตาย”」
มันเป็นภาพลวงตาเหรอ?
ครู่หนึ่ง หนวดที่แทงทะลุไหล่ของผมนั้นเป็นเหมือนกับดาบ
…มันไม่ใช่อะไรอื่น แต่เป็นดาบมังกรคู่ และผมก็รู้จักเจ้าของ
ดาบเล่มนี้ดี
「”ฉันไม่ต้องการให้มันจบลงแบบนี้”」

ลีจีฮเยก าลังร้องไห้ ผมเอื้อมมือออกไปอย่างช้าๆ แต่ใบหน้าที่
ก าลังร้องไห้อยู่ของเธอก็หายไปซะก่อน ใบหน้าของเธอหายไป
อย่างช้าๆ สลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยพร้อมกับเสียงที่ดัง
ก้องอย่างไร้จุดหมาย
‘คนไร้นาม’
“…ฉันรู้”
ผมระงับความเจ็บปวดไว้และพูดออกมา และจากนั้น หนวดอีก
เส้นก็พุ่งเข้ามาหาผม ยูจงฮยอคจิ๋วหมายเลข 999 ตะโกน
ออกมา พร้อมกับเสียงเลือดไหลออกมาจากตัวผม เสียงอีก
เสียงก็ดังขึ้นในหัวของผม
「”ยูจงฮยอค ฉันคือลีฮุนซึงหมายเลขที่เท่าไร?”」
อวตารแห่งเหล็กกล้าที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าใครในโลก เหมือนอย่าง
ก่อน ร่างของลีฮุนซึงกระจัดกระจายออกไปเหมือนกับฟองสบู่
ในขณะที่ผมเอื้อมมือออกไป มือของผมขยับเข้าหาความว่าง
เปล่า และเสียงของเขาก็ดังเข้ามาหาผมจากความว่างเปล่า

「”มันมีจุดจบของสถานการณ์เหล่านี้อยู่จริงๆ ไหม?”」
“ใช่ มี”
ผมกัดริมฝีปากและเดินหน้าต่อ
หนึ่งก้าว และจากนั้นก็อีกหนึ่งก้าว
ทุกๆ ก้าว ชิ้นส่วนของเส้นโลกที่ถูกลืมก็จะพูดกับผม
「”ฉันเชื่อว่าพวกเราสามารถสู้ต่อไปได้อีกสักพัก”」
ลีซอลฮวาก าลังจะตายด้วยหัวใจที่ถูกแทง
「”ฉันไม่พอใจ ถึงกระนั้น มันก็ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ฉัน
เสียใจ…”」
ชินยูซองยิ้มเบาๆ ในขณะที่เธอสลายหายไป
「”หัวหน้าโง่มาก หัวหน้า ฉันคือคิมนัมอุน หัวหน้าคิดว่าฉัน
จะมาตายที่นี่เหรอ? ฉันจะไม่ตาย ฉันจะไม่ตายแน่ๆ ฉันจะรอด

ไปได้ และรอดไปเจอสถานการณ์ต่อไปอีกครั้ง แน่นอน
สถานการณ์ต่อไป…”」
คิมนัมอุนจากไปพร้อมกับดวงตาที่ยังเปิดอยู่
ความทรงจ าจากการเสื่อมถอยมากมายจนแม้แต่ผมก็ไม่อาจ
คาดเดาได้
สิ่งเหล่านี้เป็นผลผลิตของเส้นโลกที่ล้มเหลว ชุดของความทรง
จ าที่ไม่มีความหมายอีกต่อไป สิ่งล้ าค้าที่ยูจงฮยอคปกป้องไว้
แม้ว่าจะกลายเป็นนักเขียนลับก็ตาม
「”ฉันจะไม่เป็นพันธมิตรของนายอีกในรอบต่อไป ดังนั้นอย่า
มาหาฉันนะ”」
กงพิลดู
「”ดูเหมือนว่านายจะถูกทิ้งไว้ให้อยู่คนเดียวอีกแล้ว ยูจงฮ
ยอค”」
แอนนา คลอฟฟ์

「”เป็นเกียรติมากที่ได้ต่อสู้ร่วมกับนาย ราชาสูงสุด”」
เซลีน่า คิม
แม้แต่ความทรงจ าของคนที่เคยเป็นกลุ่มดาวก็ไม่เว้น
ดาบเล่มแรกแห่งโครยอ ชองจุงยอง
เทพแห่งไวน์และความปิติยินดี ไดโอไนซัส
ผมหยุดเดินเพราะสัมผัสได้ถึงเปลวเพลิงอันดุร้ายจากด้านขวา
ของผม หนวดที่ก าลังจับแขนของผมไว้ถูกเผาในขณะที่มันพูด
กับผม
「”ฉันยังสามารถเผาพวกมันได้อีก”」
…อูรีเอล
ผมพยักหน้าและตอบกลับ “ฉันรู้”
[‘เทพเจ้าภายนอก’ ก าลังมองมาที่คุณ]
ผมรู้ แต่ผมก็ไม่เข้าใจ

เพราะผมไม่ใช่พวกเขา
และนั่นคือเหตุผลที่ท าไมค าพูดทั้งหมดที่ผมสามารถพูดกับพวก
เขาได้คือค าเหล่านี้
“เรื่องราวนี้ยังไม่จบ”
[‘เทพเจ้าภายนอก’ ให้ความสนใจกับค าพูดของคุณ]
“ยังมีอะไรเหลือที่จะบอกอีกไหม?”
ผมมองไปยังเหล่าเทพเจ้าภายนอก
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ถูกสาปให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าเกลียดที่สุดโดยเส้น
โลก เพราะพวกเขาไม่ต้องการมัน
ผมพูดกับพวกเขา “ฉันจะเล่าเรื่องของพวกนายเอง”
ทันใดนั้นเอง สภาพแวดล้อมก็ถูกพัดพาไปโดยลมพายุที่โหม
กระหน่ า
[จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ]

[หมายความว่าไง หมายความว่าไง หมายความว่าไง
หมายความว่าไง]
และจากอีกฟากหนึ่ง ห่าของความเป็นปรปักษ์ก็สาดเทเข้ามา
หาผม
[โกหก!]
[เจ้า คิด ว่า พวกเรา จะ หลง กล อีก ครั้ง เหรอ?]
เทพเจ้าภายนอกระดับสูงเริ่มแผ่สถานะเข้าหาผม
ผมกลืนเลือดที่ก าลังพุ่งขึ้นมากลับลงไปและจ้องไปยังพวกเขา
ผมรู้ว่าท าไมพวกเขาถึงมีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้ เพราะพวกเขา
ถูกใช้งานโดยสถานการณ์มาโดยตลอด
[โดเก บิ ก็ พูด แบบ นี้]
มันคือส านักงานที่ได้รับรู้การมีอยู่ของพวกเขาก่อนและได้ใช้
งานพวกเขา – นักเล่าเรื่องราวที่ได้ใช้ข้ออ้างให้พวกเขาเข้าสู่

สถานการณ์ ใช้ประโยชน์จากพลังและความเป็นไปได้ของพวก
เขา และเปลี่ยนให้พวกเขาเป็นปีศาจส าหรับโลกใบนี้
ผมพูดด้วยเสียงที่แท้จริงของผม [ฉันไม่ใช่โดเกบิ]
[เจ้า คือ กลุ่มดาว]
[ฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับส านักงานและไม่ได้ท างานร่วมกับ
โดเกบิ]
[กลุ่ม ดาว ทุกคน ก็ เหมือน กัน]
ค าพูดเหล่านั้นแทงและขุดเข้ามาที่หน้าอกของผมเหมือนกับ
กริช
พวกเขาพูดถูก ผมเองก็เป็นแค่กลุ่มดาวอีกคนหนึ่งที่โหยหา
เรื่องราวและได้อ่านเรื่องราวของพวกเขา อย่างไรก็ตาม เพราะ
ผมเป็นกลุ่มดาว ผมจึงได้เรียนรู้เกี่ยวกับบางสิ่งที่ส าคัญเช่นกัน

[พวกนายจะถูกท าลายแน่ๆ เมื่อ ‘สงครามสุดท้าย’ อุบัติขึ้น ไม่
ว่าพวกนายจะต่อสู้ยังไง พวกนายก็จะยังต้องลงเอยด้วยความ
พ่ายแพ้อยู่ดี]
[ช่าง น่าขัน เจ้า ไม่อาจ บอก ได้ ถ้า การ ต่อ สู้ ยัง ไม่
เกิดขึ้น…!]
[ไม่จ าเป็น ฉันรู้แล้ว ฉันได้เห็นเส้นโลกทุกอันที่พวกนายต่อสู้
มาแล้ว ฉันไม่ต้องการเห็นพวกนายตายเช่นนั้นอีก]
กิ่งก้านของเหล่าเทพเจ้าภายนอกสั่นจากค าพูดของผม
[เจ้า หมาย ความ ว่า ยัง ไง]
[พวกนายบอกว่าพวกนายปรารถนาที่จะถูกเข้าใจ ถ้าอย่างนั้น
ฉันจะท าให้พวกนายกลายเป็นเรื่องราว]
ในเวลานั้นเอง มิติเวลาโดยรอบก็บิดเบี้ยว หนวดทั้งหลาย
สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ผมรู้สึกได้ถึงการสั่นสะเทือนและพูดต่อ [ฉันจะท าให้พวกนาย
ยืนหยัดอยู่ได้อย่างเท่าเทียมกับดวงดาวบนท้องฟ้า สิ่งที่ฉัน
ก าลังจะพูดก็คือ ฉันจะสร้างเรื่องราวที่ไม่มีใครเข้าใจพวกนาย
ผิดหรือดูถูกพวกนาย]
เหตุการณ์ความไม่สงบแผ่ออกไปอย่างช้าๆ กระแสอากาศ
จ านวนมากพัดผ่านป่าราวกับว่ามันเป็นสัญญาณของพายุที่
ก าลังใกล้เข้ามา
ผมไม่พลาดโอกาสนี้และพูดขึ้นมาอีกครั้ง [มันไม่มีเหตุผลที่จะ
เริ่มสถานการณ์สุดท้าย มันไม่จ าเป็นที่พวกนายจะต้องอยู่ใน
ฐานะความชั่วร้ายของการถ่ายทอดสดดวงดาว…]
[หุบ ปาก]
[เจ้า กล้า!]
ในที่สุดผมก็กระอักเลือดออกมา เหล่าเทพเจ้าภายนอกชั้นสูงที่
สามารถท าลายร่างกายของผมและดับสติของผมได้โดย
สมบูรณ์ก าลังแผ่สถานะเข้าใส่ผม

[อันตรายคิมทกจา อันตรายคิมทกจา]
[อย่าโจมตี อย่าโจมตี อย่าโจมตี]
เถาวัลย์พันรอบตัวผมแน่น
‘คนไร้นาม’ ก าลังปกป้องผมจากออร่าอันทรงพลังของเหล่า
เทพเจ้าภายนอกระดับสูง
[พวก น่า สม เพช ที่ ไม่มี อัตตา อยู่ ด้วย ซ้ า]
ฮูมมมมม!
แค่เสียงที่แท้จริงเพียงครั้งเดียวก็ท าให้กิ่งก้านหลายสิบอันถูก
ฉีกขาด แม้ว่าพวกเขาจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แต่เทพ
เจ้าภายนอกตัวน้อยๆ ก็ปกป้องผม และจากนั้น ยูจงฮยอคจิ๋วก็
ก้าวออกมาตรงหน้าของผมด้วย
นักเขียนลับไม่ได้พยายามที่จะหยุดหรือห้ามพวกเขา เขาแค่
เฝ้าดูราวกับเขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาแทรกแซง
กระบวนการตัดสินใจในครั้งนี้

ในขณะที่สถานะของเทพเจ้าภายนอกระดับสูงมาถึงจุดวิกฤติ…
[พูดน่าขันนัก]
บางคนก็พูดขึ้นมา สิ่งมีชีวิตร่างหนึ่งก าลังเดินออกมาจากประตู
มิติที่หมุนวนอยู่
[โอ้ เด็กนอกคอกอันน่าสมเพชแห่งเส้นโลก เขาพูดความจริง]
[เจ้า คือ?]
[พวกเจ้าจะกลายเป็นเรื่องราวอีกครั้งและเป็นส่วนหนึ่งของ
เรื่องราวภายในการถ่ายทอดสดดวงดาว นั่นคือตราบใดที่กลุ่ม
ดาวผู้โชคร้ายยินดีที่จะเสียสละตัวเองเพื่อพวกเจ้า]
มันคือชายแก่ร่างเล็ก แต่เงาของเขากลับยิ่งใหญ่มาก
มันมีก้อนเนื้อสองก้อนสั่นอยู่บนแก้มของเงายักษ์
[ปี ศาจ แห่ง เส้นขอบ ฟ้า…]
ผมรู้ดีว่าชายชราคนนี้เป็นใคร อันที่จริงผมก็ได้ตกลงกับหนึ่งใน
พวกเขาเมื่อผมไปยังโลกปีศาจเป็นครั้งแรก

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตตรงหน้าของผมก็อยู่คนละมิติเมื่อเทียบ
กับ ‘เวนนี่’ ที่ผมได้พบเมื่อตอนนั้น
มันมีเวนนี่อยู่มากมายในโลกนี้ แต่มันก็มีคนเดียวที่มีก้อนเนื้อ
สองก้อนอยู่บนใบหน้า
[โอ้ เจ้านายแห่งห้องสมุดบรรพกาล]
ผมเงยหน้าขึ้นมองราชาเวนนี่ที่ก าลังจ้องมาที่ผมด้วยดวงตาที่
เต็มไปด้วยความสนใจอันน่ากลัว
[เจ้าคิดที่จะเป็นศัตรูของการถ่ายทอดสดดวงดาวเพราะพวก
ขยะที่ถูกทิ้งร้างพวกนี้จริงๆ เหรอ?]
*
ผมเห็นทางออกทรงกลมเปิดขึ้นในป่าอันห่างไกล และด้านหลัง
ผมก็มีเทพเจ้าภายนอกหลายคนมองมาที่ผม หนวดของพวก
เขาโบกไปมาเหมือนกับป่าอ้อยักษ์
[คิมทกจา คิมทกจกจา คิมทกจา]

[ลาก่อน ลาก่อน ลาก่อน]
ส่วนใหญ่พวกเขามีลักษณะภายนอกที่เหมือนกัน แต่ถึงกระนั้น
ผมก็สามารถแยกแยะพวกเขาได้
ชายที่อยู่ทางฝั่งซ้ายเป็นคนใจดีที่มีความทรงจ าเล็กๆ น้อยๆ
ของชินยูซองจากรอบที่ 12 คนที่อยู่ทางขวาสุดมีของคิมนัมอุ
นจากรอบที่ 44… เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่ว่าชายคนนั้นเป็นคนแทงต้น
ขาของผมเหรอ?
“ไม่จ าเป็นต้องท าแบบนี้ก็ได้” ยูจงฮยอคจิ๋วหมายเลข 999
ก าลังนั่งอยู่บนไหล่ของผม “ข้อตกลงกับราชาเวนนี่นั้นสมบูรณ์
แบบที่สุดแล้ว ถ้าเจ้าท าแบบนี้ เจ้าจะต้อง…”
“ฉันจะไม่ตาย ไม่ต้องห่วง ยังไงก็เถอะ นายคิดที่จะไปกับฉัน
เหรอ?”
หมายเลข 999 ท าสีหน้าไม่พอใจหลังจากได้ยินค าถามของ
ผม”ตามข้อตกลงของพวกเรา ฉันได้รับมอบหมายให้มา
ตรวจสอบนาย มันจะเป็นปัญหากับพวกเราถ้านายติดต่อกับ

สมาชิกของบริษัทของคิมทกจาและเกิดมีเล่ห์เหลี่ยมอะไร
ขึ้นมา”
“แต่ฉันตั้งสัตย์ไปแล้วว่าจะไม่ติดต่อกับพวกเขา… พูดจริงๆ
เลยนะ ยูจงฮยอค บางครั้งนายก็เกินไป”
ข้อตกลงแรกที่ผมท ากับราชาเวนนี่ รวมทั้งเหล่าเทพเจ้า
ภายนอก คือผมจะไม่ติดต่อกับบริษัทของคิมทกจาหรือเปิดเผย
ตัวตนของผมให้พวกเขาทราบ
และข้อตกลงที่สองคือ…
[การกระท าของคุณท าให้เกิดสถานการณ์ใหม่ในการ
ถ่ายทอดสดดวงดาว!]
[สถานการณ์ลับถูกสร้างขึ้น!]
ผมหัวเราะเบาๆ ในขณะที่อ่านข้อความ
แม้แต่เรื่องแบบนี้ก็กลายเป็นสถานการณ์… ตามที่คาดไว้จาก
การถ่ายทอดสดดวงดาว แต่ก็เป็นอีกครั้ง โลกใบนี้ต้องการ

สร้างเรื่องราวขึ้นมาจากการท าลายล้างของตัวมันเอง ดังนั้น
มันจึงไม่น่าแปลกใจอะไรเลยจริงๆ
+
[สถานการณ์ลับ – การพิสูจน์ข้อตกลง]
ประเภท: ลับ
ความยาก: ???
เงื่อนไขการเคลียร์: แนะน า ‘เทพเจ้าภายนอก’ สู่มหาเรื่องราว
หลักของการถ่ายทอดสดดวงดาว อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้อง
ไม่ถูกน ามาใช้ในบทบาทที่มีอยู่ของ ‘เทพเจ้าภายนอก’
เหมือนเดิม
จ ากัดเวลา: 100 วัน
รางวัล: ความไว้วางใจของเทพเจ้าภายนอก, ???
ความล้มเหลว: คุณจะสูญเสียความทรงจ าทั้งหมดของคุณและ
กลายเป็นเทพเจ้าภายนอก

+
มอบบทบาทกับเทพเจ้าภายนอกที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเป็น
‘เทพเจ้าภายนอก’…
สถานการณ์แบบนี้ไม่ได้มีอยู่ในเรื่องราวต้นฉบับเลย
สถานการณ์ได้มาหลังจากชักชวนเทพเจ้าภายนอกและท า
ข้อตกลงกับราชาเวนนี่ หากผมล้มเหลว ผมก็จะถูกแปรสภาพ
กลายเป็นเทพเจ้าภายนอกอย่างพวกเขา
นี่เป็นเงื่อนไขที่สองที่ผมตกลงกับราชาเวนนี่
「อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้ส าเร็จ เทพเจ้าภายนอกก็จะไม่
ถูกท าลายแน่ๆ」
ผมมองไปยังทางออกของป่าและวอร์มร่างกายเบาๆ
หมายเลข 999 ถามผม บางทีเขาอาจจะพบว่าผมไม่ค่อยน่า
ไว้วางใจเท่าไร “นายวางแผนจะไปไหน? มันไม่ควรมี
สถานการณ์ไหนที่มีมหาเรื่องราวเหลืออยู่แล้ว”

เขาพูดถูก มหาเรื่องราวส่วนใหญ่ที่อยู่ในการถ่ายทอดสด
ดวงดาวได้มาถึงบทสรุปแล้ว อย่างไรก็ตาม ถ้าผมจ าไม่ผิด
มหาเรื่องราวที่ทรงพลังอันหนึ่งน่าจะยังเหลืออยู่
ผมแกล้งถามหมายเลข 999 ผ่านๆ “ยังไงก็เถอะ นายก็น่าจะรู้
เรื่องราวจากรอบที่ 1863 ใช่ไหม?”
“ฉันได้ยินมันมาจากนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่”
“ถ้าพวกนายเข้าสู่สงครามสุดท้ายแบบนี้ พวกนายจะต้องแพ้
แน่ๆ และแม้ว่านายจะชนะได้ มันก็แทบจะไม่เหลือใครที่รอด
ไปได้”
“นายก าลังแช่งพวกเราเหรอ?”
“ไม่ ฉันแค่พูดความจริง”
ไม่ว่าฝ่ายนักเขียนลับและเทพเจ้าภายนอกจะทรงพลังแค่ไหน
แต่พวกเขาก็ไม่อาจต่อกรกับการถ่ายทอดสดดวงดาวทั้งหมดได้
ไม่ว่ายังไง ผู้ปกครองคนปัจจุบันของจักรวาลนี้ก็คือเนบิวลา
ของการถ่ายทอดสดดวงดาวและส านักงานบัดซบนั่น

“วิธีที่ดีที่สุดในการหลีกเลี่ยงสงครามคือการแจ้งให้ฝ่ายตรง
ข้ามทราบว่าพวกเขาจะสูญเสียมากแค่ไหนตั้งแต่แรก”
“นายหมายความว่าไง?”
“นายรู้ไหมว่ากลุ่มดาวไหนที่เข่นฆ่าเทพเจ้าภายนอกไปมาก
ที่สุดในสงครามสุดท้าย?”
หมายเลข 999 คิดอย่างระมัดระวังหลังจากได้ยินค าถามของ
ผมและตอบค าถามนั้น แม้ว่าการแสดงออกของเขาจะแสดงให้
เห็นว่าความภาคภูมิใจของเขาถูกท าให้มัวหมองไปเล็กน้อย
“ไม่ ฉันไม่รู้”
“สถานะที่เขาครอบครองแข็งแกร่งมากจนปกติแล้วเขาต้อง
แบ่งร่างออกเป็นหลายๆ ร่าง อืม ถ้าจะให้ฉันอธิบาย เขาก็
คล้ายๆ กับนักเขียนลับ”
“…คล้ายกับนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่?”

“ใช่แล้ว ถ้าชายคนนั้นไม่ยืนอยู่ข้างการถ่ายทอดสดดวงดาว
ถ้าเขาไม่โจมตีเทพเจ้าภายนอกนับหมื่น… ผลของรอบที่ 1863
ก็คงจะเปลี่ยนไปมาก”
ค าพูดของผมท าให้ดวงตาของหมายเลข 999 สั่นเทาเป็นครั้ง
แรก ดูเหมือนว่าในที่สุดเขาก็จะตระหนักได้ว่าตัวตนของกลุ่ม
ดาวที่ผมก าลังพูดถึงคือใคร
“…หรือว่า?”
กลุ่มดาวที่เสียสละตัวเองเพื่อรับมือกับเทพเจ้าภายนอกนับไม่
ถ้วนในช่วงสงครามสุดท้ายของหนทางเอาชีวิตรอด
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ท าเช่นนั้นได้ ผมยิ้มและพูดออกมา”ใช่
แล้ว พวกเราก าลังจะไปหาเขาและท าให้เขาเป็นพันธมิตรของ
พวกเรา”
(จบตอน)