มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 429 – ความทรงจ าของเกี๊ยว (3)

ยูจงฮยอคชี้ปลายดาบของเขาไปยังซุนหงอคงและเปิดปากขึ้น
อย่างช้าๆ
– นายจะให้ฉันตอบสนองยังไงในเมื่อนายแผ่พลังปีศาจออกมา
มากขนาดนั้น?
การถ่ายทอดเสียงตั้งใจจะส่งไปหาเป้าหมายที่ก าหนด อย่างไรก็
ตาม ซุนหงอคงก็ไม่ตอบกลับ กลับกัน มันเป็นเกี๊ยวบู๊ลิ้มบนไหล่
ของเขาแทน
– ดาบปีศาจสวรรค์เป็นดาบที่ดี
เสียงนั้นหนาแน่นไปด้วยความยาวของห้วงเวลาที่มันใช้ชีวิต
ผ่านมา ซึ่งท าให้ยูจงฮยอคต้องเสริมพลังเข้าไปในดาบของเขา
เกี๊ยวพูดในขณะที่มันลืมตาขึ้นและมองไปยังดาบปีศาจทมิฬที่
ก าลังเอ่อล้นไปด้วยพลังแห่งผู้บรรลุ

– อย่างไรก็ตาม นายจะฟันฉันได้ด้วยอาวุธพังๆ นั้นเหรอ?
มันมีรอยร้าวเล็กๆ อยู่ตรงกลางดาบ
ด้วยการใช้เครื่องมือซ่อมแซมที่มีขายในกระเป๋าโดเกบิ มันก็พอ
ซ่อมแซมได้บางส่วน แต่เนื่องจากตามที่ระบุไว้ มันไม่มีอะไร
มากไปกว่ามาตรการชั่วคราวเท่านั้น หลังจากมันเคยหักไป
ครึ่งหนึ่ง ดาบปีศาจทมิฬก็ไม่อาจแสดงความสามารถออกมาได้
ถึงครึ่งจากเดิม
ยูจงฮยอคพูดออกมา
– พวกเราสามารถลองดูได้
– และนั่นคือเหตุผลที่นายไม่อาจเอาชนะนักเขียนลับได้
คิ้วเข้มๆ ของยูจงฮยอคสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึง
นักเขียนลับ

รูปลักษณ์ภายนอกของเกี๊ยวบู๊ลิ้มดูเหมือนจะค่อยๆ เปลี่ยนไป
ในความมืด และยูจงฮยอคจิ๋วหมายเลข 999 ก็กลับคืนสู่
รูปลักษณ์เดิมของเขา มันคือยูจงฮยอคในเวอร์ชั่นจิ๋ว
นัยน์ตาของยูจงฮยอคปกติสั่นไหวเล็กน้อย
– นายเป็นลูกน้องของหมอนั่นเหรอ? เป้าหมายของนายคือ
อะไร?
– เจ้าในตอนนี้ไม่มีทางเอาชนะนักเขียนลับได้
– ถ้านายมาที่นี่เพื่อส่งข้อความที่ไร้ประโยชน์แบบนั้น งั้น…
– มันก็เหมือนเดิมแม้ว่านายจะลองเสี่ยงดวงเป็นร้อยๆ ครั้ง
เหมือนกับการเสื่อมถอยอันน่าสมเพชซ้ าๆ ของนาย แน่นอน
นายน่าจะตระหนักถึงเรื่องนี้ได้แล้ว
ปลายดาบปีศาจทมิฬสั่นไหวเล็กน้อยด้วย

บางทีนี่อาจจะเป็นเรื่องจริง แม้ว่าเขาจะยืมพลังของฮันซูยอง
และจางฮีวอน แต่เขาก็ยังเอาชนะศัตรูไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่
อาจเทียบเคียงได้เลยแม้ว่าพวกเขาจะเจอกันอีกครั้ง
ยูจงฮยอคจิ๋วหมายเลข 999 พูดออกมาด้วยน้ าเสียงที่บ่งบอก
ว่าเขาเข้าใจความรู้สึกนั้น
– ยูจงฮยอคแห่งรอบที่สาม นายรู้เรื่องนักเขียนลับมากแค่ไหน?
*
นิทราบรรพกาล
ความฝันนี้มาจากสมัยที่เขายังถูกเรียกว่ายูจงฮยอค
จากรอบที่ 0 ถึงรอบที่ 1863
เรื่องราวเมื่อเขายังเป็นหุ่นเชิดของความฝันที่เก่าแก่ที่สุด และ
ใช้ชีวิตนับครั้งไม่ถ้วนพร้อมกับต่อสู้ซ้ าๆ
[…โอ้ หุ่นเชิดผู้โง่เขลา เจ้า ไม่อาจ ช่วย ใคร ได้]

ในที่สุดยูจงฮยอคก็มาถึงรอบที่ 1863 เพียงเพื่อสูญเสียสหาย
ทุกๆ คนไป
เทพสงครามแห่งน่านน้ า ลีกิลยัง
เจ้าแห่งสัตว์อสูร ชินยูซอง
จักรพรรดิดาบเหล็ก ลีฮุนซึง
แพทย์เทวะ ลีซอลฮวา
ปีศาจแห่งความหลงผิด คิมนัมอุน
ราชาแห่งเงาผู้สันโดษ ฮันดงฮุน
เซียนดาบทลายนภา นัมกุงมินยอง
…น้องสาวของเขา ยูมิยะ
เฉกเช่นที่เขามีสหายมากมาย เขาเองก็มีศัตรูมากมายเช่นกัน
อย่างเช่น สิบอสูรกงพิลดู แอนนา ข่าน เฟยหู…

“ฉันบอกนายแล้ว ฉันจะไม่กลายเป็นพันธมิตรของนาย
อย่างไรก็ตาม…”
ศัตรูบางคนยังคงเป็นศัตรูจนถึงที่สุด
“บางทีการเสื่อมถอยนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายของนาย”
ศัตรูบางคนตระหนักได้ว่าเขาประสบความส าเร็จและแสดง
ความยินดีกับเขา
จากนั้นสงครามสุดท้ายก็เริ่มต้นขึ้น
[โอ้ ราชาสูงสุดเลือดเหล็ก]
การต่อสู้เคียงบ่าเคียงใหล่กับสหายร่วมสาบานของเขา นักโทษ
รัดเกล้าทองค า ซุนหงอคง
[ข้าช่วยเจ้าเพราะการถ่ายทอดสดดวงดาวเป็นความชั่วร้ายที่
ยิ่งใหญ่กว่า]
ร่วมมือกับพันธมิตรของเขาในอุปสรรคสุดท้าย ผู้พิพากษา
เปลวเพลิงปีศาจ อูรีเอล

[…นี่คือการล้างแค้นให้กับความตายของอวตารของข้าก็
เท่านั้น]
ยืนหยัดอยู่เคียงข้างเขาเพื่อแก้แค้นให้กับคิมนัมอุน มังกรอเวจี
เปลวเพลิงทมิฬ
[เจ้า พวก กลุ่มดาว โง่…]
พวกเขาก้าวไปในขณะที่ฝ่าคลื่นของเทพเจ้าภายนอกเข้าไป
พวกเขาฟันหนวดจ านวนนับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้าใส่ และเผชิญหน้า
กับสถานะอันยิ่งใหญ่ที่เหล่าเทพเจ้าจากต่างโลกปลดปล่อย
ออกมา
ดวงดาวบนท้องฟ้าโปรยปรายลงมาไม่หยุด
แสงจากมหาเนบิวลาหายไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นโอลิมปัส พระ
เวท แอสการ์ด…
พร้อมกับเสียงดังอื้ออึงที่ยุคๆ หนึ่งก าลังจะมาถึงจุดสิ้นสุด
ท้องฟ้าแห่งการถ่ายทอดสดดวงดาวได้ถูกปกคลุมไปด้วยห่าฝน
ของดวงดาวที่ก าลังโปรยปรายลงมา

กลุ่มดาวคาบสมุทรเกาหลีก็ตายเช่นกัน ดาบเล่มแรกแห่ง
โครยอและเทพสงครามทะเลได้ต่อสู้อย่างดุเดือดจนถึงตอนจบ
แต่พวกเขาก็ยังไม่อาจหลีกเลี่ยงความตายได้
มันยังเป็นเรื่องเดียวกันกับเพื่อนสนิทของยูจงฮยอคด้วย
[ช่างเป็นชีวิตที่น่าขบขันซะจริง]
คนแรกที่ต้องจบชีวิตลงคือมังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ
[…กาเบรียล… ข้าขอโทษ]
ไม่นานหลังจากนั้น ปีกของผู้พิพากษาเปลวเพลิงทมิฬก็หัก
อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้แม้แต่เทพเจ้าภายนอกส่วนใหญ่ก็ต้อง
พินาศไปด้วย
คนที่จบชีวิตลงเป็นคนสุดท้ายคือนักโทษรัดเกล้าทองค า
[ดูเหมือนนั่นจะเป็นจุดจบของเรื่องราวทั้งหมด]
กระบองทองของเขายืดขยายจนมีขนาดมหึมา จากนั้นเขาก็
แยกร่างออกเป็นนับหมื่นร่างและใช้ทุกเรื่องราวที่เขามีเพื่อ

เปิดทาง ในขณะที่เขาสลายกลายเป็นเรื่องราวสีทอง ซุนหงอ
คงก็พูดขึ้นมา
[ท าเรื่องราวของเจ้าให้ลุล่วง ราชาสูงสุดยูจงฮยอค]
ยูจงฮยอคไม่เคยลืมช่วงเวลาที่เขาวิ่งไปบนเส้นทางนั้น
มันเป็นช่วงเวลาที่ชีวิตของเขาด าเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง
ตั้งแต่รอบที่ 0 จนถึงตอนนี้ ซึ่งก าลังจะเสร็จสมบูรณ์
ฉั๊ว
หัวของเทพเจ้าภายนอกอีกตัวตกลงมา
[ความ เสียใจ เพียง หนึ่ง เดียว คือการ ท าให้ เจ้า มี ชีวิต อยู่]
และค าสาปนั้นก็จะท าให้ยูจงฮยอคบรรลุ ‘บทสรุป’ ของเขา
[คุณได้รับ ‘มหาเรื่องราว’ ใหม่]
[มหาเรื่องราว ‘ผู้แสวงหาวันสิ้นโลกอันเดียวดาย’ ได้บรรลุ
ความหมายของมัน!]

[บทสรุปส าหรับมหาเรื่องราวสุดท้ายของคุณเสร็จสมบูรณ์
แล้ว!]
[สถานการณ์ลับ – เงื่อนไขสุดท้ายของเรื่องราวหนึ่งเดียว
บรรลุผล!]
สิ่งเดียวที่เหลืออยู่บนสมรภูมิที่ทุกสรรพสิ่งพินาศไปคือยูจงฮ
ยอค
ในที่สุดเขาก็มาถึงบทสรุปโดยใช้ความตายของทุกคนเป็นปุ๋ย
สิ่งที่เขาเฝ้าปรารถนา ณ ปลายทางของการต่อสู้อันยาวนาน
นั้นคือสิ่งนี้
‘เพื่อดูจุดจบของการเสื่อมถอยบ้าๆ นี่’
เพื่อจุดประสงค์เดียวเท่านั้น เขาจึงยืนหยัดอยู่และมาอยู่ในจุดนี้
โชคไม่ดี ก าแพงๆ หนึ่งได้ป้องกันเขาไว้จากการก้าวต่อไป

「มันมีสามวิธีเอาชีวิตรอดในโลกที่ถูกท าลาย ข้าลืมบางวิธีไป
แล้ว อย่างไรก็ตาม มันก็มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน ผู้ที่ได้อ่านข้อความ
เหล่านี้ เจ้า จะมีชีวิตรอดไปอย่างแน่นอน」
ข้อความที่ไม่อาจเข้าใจถูกเขียนไว้บนก าแพงนั้น
นั่นคือที่ๆ ยูจงฮยอคได้พบกับราชาโดเกบิ
[โอ้ หุ่นเชิดผู้น่าสงสาร เจ้ามาเร็วเกินไป ข้าขอโทษที่ แต่
ทางผ่านจากที่นี่ไปไม่มีตัวตนอยู่]
ยูจงฮยอคไม่อาจเข้าใจความหมายของมัน เมื่อคิดได้ เขาก็ข่มขู่
ราชาโดเกบิ แต่หมอนั่นก็ไม่เปิดเผยความหมายที่แท้จริงของ
มันแม้ว่ามันจะต้องตายก็ตาม
[เจ้าไม่อาจท าได้ส าเร็จ]
มันเป็นก าแพงขนาดมหึมาที่ยูจงฮยอคไม่อาจผ่านไปได้ด้วย
พลังของเขา แต่เขาก็ยังเข้าใจมันโดยสัญชาตญาณ
‘ผ่านก าแพงนี้ไปแล้วฉันจะสามารถหาค าตอบที่ต้องการได้’

น่าเสียดาย วิถีดาบทลายนภาของเขาที่ฟาดฟันสรวงสวรรค์
และท าลายดวงดาราได้ไม่อาจฝ่าก าแพงนี้ไปได้เลย มันราวกับ
ว่าก าแพงนี้ไม่อาจท าลายได้ตั้งแต่แรก
ยูจงฮยอคหมดหวัง
เขามาไกลขนาดนี้พร้อมกับสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เขาก็ไม่
อาจผ่านก าแพงนี้ไปได้เหรอ?
[บทสรุปของคุณก าลังชี้น าคุณไปสู่ทิศทางใหม่]
เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น
เขาต้องมีเรื่องราวมากขึ้น
เขาต้องการพลังที่มากพอจะท าลายก าแพงนี้และผ่านมันไป
[คุณได้กลายเป็น ‘เทพเจ้าภายนอก’]
และนั่นคือสาเหตุที่ยูจงฮยอคได้กลายเป็นเทพเจ้าภายนอก
ตอนนี้เขาสามารถล่องลอยไปตามเส้นโลกนับไม่ถ้วนที่เขาเคย
ผ่านมา และในที่สุดเขาก็ไม่ใช่ยูจงฮยอคอีกต่อไป

เหล่าเทพเจ้าภายนอกนับถือเขาที่ออกท่องไปในจักรวาลแห่ง
เรื่องราว และเหล่าโดเกบิจากเส้นโลกอื่นๆ ต่างก็หวาดกลัวเขา
ถึงกระนั้นเวนนี่แมนก็ยังชอบเขา หนึ่งในผู้บันทึกแห่งความ
หวาดกลัวกระทั่งได้สร้างสมญานามให้กับเขาด้วย
– นักวางแผนผู้ยิ่งใหญ่ที่เฝ้าฝันถึงการเดินทางผ่านก าแพง…
นักเขียนลับ
การเสื่อมถอยรอบที่ 0 รอบที่ 1 รอบที่ 2… รอบที่ 1863
เขาล่องลอยไปยังเส้นโลกเหล่านี้อย่างไร้จุดหมายและจดจ า
เรื่องราวชีวิตของเขาอีกครั้ง
เขาได้รับเรื่องราวมากมายมาตลอดทาง แต่พลังโดยรวมของ
เขาก็ยังเหมือนเดิมหลังจากจ่ายราคาส าหรับความเป็นไปได้ใน
การส ารวจเส้นโลกที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ข้อมูล
ใหม่ที่เขาไม่ได้สังเกตเห็นเมื่อเขาพึ่งพาแต่การเสื่อมถอยเท่านั้น
อย่างเช่นต้นก าเนิดของการเสื่อมถอยทั้งหมดของเขา
ผู้สนับสนุนของเขา

ความฝันที่เก่าแก่ที่สุด
นักเขียนลับพเนจรไปทั่วอีกครั้งเพื่อจุดประสงค์เดียวในการ
ค้นหาสิ่งนี้
ครั้งหนึ่ง เขาพบร่องรอยของมันในเอเด็น และเขายังได้พบ
บันทึกเกี่ยวกับมันภายในพระเวทด้วย
แต่เขาก็ไม่อาจหาร่างจริงของมันได้เลย
และนั่นคือสาเหตุที่นักเขียนลับมีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น เขา
แน่ใจว่าค าตอบของทุกสิ่งอยู่หลังก าแพงสุดท้ายที่เขาพบใน
สถานการณ์สุดท้าย
น่าเศร้าที่เขาล้มเหลวในการค้นหาวิธีการฝ่าก าแพงนั้นถึงแม้ว่า
จะออกท่องไปทุกเส้นโลกก็ตาม
ความหวังของเขาค่อยๆ เหี่ยวเฉาลงไป เจตจ านงของเขาที่
แม้แต่การเสื่อมถอยกว่า 1863 ครั้งก็ยังไม่อาจพังลงค่อยๆ
ริบหรี่ลงอย่างช้าๆ เขาใฝ่ฝันอยู่หลายครั้งว่าจะตกอยู่ในห้วง
นิทราไปตลอดกาล ถ้าเขาสามารถท าได้จริงๆ

ถ้าเขาสามารถหา… การพักผ่อนอันเป็นนิรันดร์ที่เขาค้นหามา
ตลอด
เมื่อมาถึงจุดนี้ที่เขาค้นพบดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่เปล่งประกาย
สดใส นักเขียนลับค่อนข้างคุ้นเคยกับมัน
ระบบสุริยะ 8612 ดาวโลก ต าแหน่งของโศกนาฏกรรมของทุก
สถานการณ์ได้เริ่มต้นขึ้นที่นี่
อย่างไรก็ตาม บางสิ่งก็แปลกออกไป ความรู้สึกไม่คุ้นเคยรอบๆ
โลกใบนี้ได้ทิ่มแทงเข้ามาในความทรงจ าของเขา
‘…นี่มันการเสื่อมถอยรอบไหน?’
และที่นี่ นักเขียนลับได้พบเห็นการด ารงอยู่ที่เขาไม่เคยพบมา
ก่อน
…
…….
……….

นักเขียนลับค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา
เขาเห็นป่าเอ็นไกอยู่เหนือความมืดอันเย็นยะเยือก ลมหายใจสี
ด าสนิทของเขาแผ่กระจายออกไปภายในอากาศที่หนาวเย็น
ในตอนนี้
ไม่รู้ว่านานเท่าไร แต่ถึงกระนั้นยูจงฮยอคจิ๋วหมายเลข 41 ก็
ยังคงยืนอยู่ข้างๆ เขา
“นายฝันร้าย ดูเหมือนว่าคนอย่างนายที่ได้เห็นบทสรุปก็ยังไม่
อาจหลบหนีไปจากความฝันได้”
[…ข้าก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าหุ่นเชิด]
เปรี้ยง…
บางทีหลังจากการใช้ความเป็นไปได้ในจ านวนที่สูงเกินไป ชั้น
ประกายแสงหนาก็เต้นระบ ารอบๆ ร่างของนักเขียนลับ

หมายเลข 41 เฝ้ามองปรากฏการณ์นั้นชั่วครู่ก่อนที่จะเปิดปาก
ขึ้นมา “ฉันเห็นว่าผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงเรื่องราวของ
รอบที่ 1863 นั้นหนักหนาทีเดียว”
[…ธุระของเจ้าล่ะ?]
“การเชื่อมต่อจากหมายเลข 999 ถูกตัดไป”
ม่านตาของนักเขียนลับลึกล้ าขึ้นหลังจากได้ยินค าพูดเหล่านั้น
ความมืดและแสงสว่างส่องเข้าและออกดวงตาของเขาราวกับ
ว่าเขาก าลังอ่านบางสิ่ง ก่อนที่จะเปิดปากขึ้นมาอีก
[…หมายเลข 999 ยังไม่ตาย]
“งั้นที่การเชื่อมต่อของเขาถูกตัดไปก็…”
นักเขียนลับไม่ตอบ
หมายเลข 41 พูดขึ้นมาด้วยน้ าเสียงที่เจือปนไปด้วยความโกรธ
“มันเป็นความผิดพลาดที่ส่งเขาไป ส่งฉันไปแทนเขาน่าจะ
ดีกว่า เขาอ่อนโยนเกินไป”

[เขาไม่ได้อ่อนโยนอย่างที่เจ้าคิด] เค้าลางจางๆ ของเรื่องราวๆ
หนึ่งปัดผ่านสายตาของนักเขียนลับราวกับว่าเขาก าลังอ่าน
เหตุการณ์การเสื่อมถอยรอบที่ 999 อีกครั้ง [นอกจากนี้
หมายเลข 999 ยังเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างข้าเมื่อไปถึงชาย
ขอบของบทสรุป เพราะประสบการณ์ของเขา ข้าจึงได้เห็น
บทสรุปของข้าด้วย]
ค าตอบนั้นท าให้สีหน้าของหมายเลข 41 ไม่น่าดู”อย่างไรก็ตาม
เขาก็ยังเป็นคนที่ยอมแพ้ให้กับบทสรุปด้วยความเต็มใจ เมื่อมา
คิดถึงเรื่องนี้ เขาก็อาจท าให้เป้าหมายของเราวุ่นวายได้”
[มันไม่ส าคัญ เขาเองก็เป็นยูจงฮยอคเหมือนกัน] ในตอนนี้
สายตาที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ของนักเขียนลับก าลังจ้องมองไปยัง
ท้องฟ้าของป่า ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเขาก าลังคิดอะไรอยู่
[เขาเองก็มีสิทธิ์ที่จะไล่ตามจุดจบที่เขาปรารถนาจะเห็น]
หมายเลข 41 เฝ้ามองสายตาของนักเขียนลับอย่างเงียบๆ
ก่อนที่จะก้มหัวลงอย่างช้าๆ

นักเขียนลับ ยูจงฮยอคที่มีชีวิตอยู่มายาวนานที่สุดในจักรวาล
ไม่มีใครในการถ่ายทอดสดดวงดาวที่สามารถเข้าใจความเศร้า
อันลึกล้ าของเขาได้
“…ถ้านั่นเป็นสิ่งที่นายต้องการ”
แม้ว่ามันจะเป็นยูจงฮยอคอีกคนก็ตาม
*
[การปรับปรุงจะจบลงในอีกห้านาที]
[ช่องจะเปิดขึ้นใหม่อีกครั้งในไม่ช้า]
ในขณะที่ข้อความนั้นดังก้องออกมา ยูจงฮยอคทั้งสองก็ยัง
เผชิญหน้ากันอยู่ หมายเลข 999 เป็นคนแรกที่เผยรอยยิ้ม
ออกมา
– ดูเหมือนนายจะไม่รู้อะไรเลย แต่ก็นั่นแหละนะ

“ไม่รู้อะไรเลย” ค าเหล่านี้ประดังประเดเข้าใส่ยูจงฮยอคอยู่
เรื่อย ไอ้พวกนี้หรือไอ้หมอนั่น พวกเขาต่างก็พูดบ้าๆ แบบนี้
เหมือนกัน
‘ยูจงฮยอคที่ไม่รู้อะไรเลย’
เขาไม่รู้อะไรเลยเหรอ?
ดาบปีศาจทมิฬขยับเข้าหาซุนหงอคงเบาๆ ราวกับว่าเขาจะ
สามารถกลืนความโกรธกลับลงไปได้
– คายสิ่งที่นายวางแผนออกมาซะ ท าไมนายถึงมาที่นี่? ซุนหงอ
คงนี่คือหนึ่งในพรรคพวกของนายงั้นเหรอ?
หมายเลข 999 ช าเลืองมองซุนหงอคงหลังจากได้ยินค าขู่นั้น
และตอบ
– เขาไม่ใช่เทพเจ้าภายนอก พวกเราแค่ใช้งานกันและกัน
– งั้นมันก็คงไม่เป็นไรที่จะฆ่าพวกนายทั้งคู่

จากนั้นหมายเลข 999 ก็ก้าวออกมาเล็กน้อยราวกับว่าเขาจะ
ปกป้องซุนหงอคงและพูดออกมา
– ถ้านายต้องการยอมแพ้ต่อการเสื่อมถอยรอบนี้ งั้นก็ลงมือเลย
– นายพูดบ้าอะไร?
– จัดการบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกให้ส าเร็จกับชายคนนี้ ถ้า
นายท าได้ ฉันจะสอนวิธีเอาชนะนักเขียนลับให้
– ท าไมฉันต้องเชื่อ…
แทบจะในเวลาเดียวกัน ประกายแสงสีฟ้าก็เต้นระบ ารอบๆ
ร่างของหมายเลข 999
‘สัตย์สาบาน’
ดวงตาของยูจงฮยอคสั่นไหวด้วยความไม่สงบ
– นายบอกว่าฉันไม่มีทางเอาชนะเขาได้แม้ว่าจะเสื่อมถอยไป
อีกสักกี่ร้อยรอบ

– ฉันแค่บอกว่านายไม่อาจเอาชนะเขาได้ด้วยการเสื่อมถอย
เป็นร้อยๆ ครั้ง
หมายเลข 999 กระโดดขึ้นไปบนดาบปีศาจทมิฬ ยูจงฮยอค
ก้าวถอยไปโดยอัตโนมัติ แต่ร่างขนาดจิ๋วก็ขยับเข้าหาเขาโดย
ไม่ลังเล
– นายคิดอยู่เสมอว่าชีวิตของนายคือขุมนรกที่มีชีวิต เพราะ
นายต้องจัดการกับทุกอย่างด้วยตัวเอง
เรื่องราวอันโกลาหลแผ่ไปทั่วในทันที่ ยูจงฮยอคสะดุ้งและจ้อง
มองไปที่มัน
มันคือฝันร้ายอันเป็นนิรันดร์ที่มีคนๆ หนึ่งเคยใช้ชีวิตผ่านมา
[เรื่องราว ‘อเวจีนิรันดร์’ เริ่มเล่าเรื่องราวของมัน]
ราวกับว่ามันก าลังตอบสนองต่อเรื่องราวนี้ ดาบปีศาจทมิฬ
เปล่งแสงสว่างเจิดจ้าออกมาในทันใด

ยูจงฮยอคที่มีประสบการณ์การเสื่อมถอยกว่า 999 รอบพูด
ขึ้นมาอีกครั้ง
– นายคิดว่ามีขุมนรกเช่นนั้นอยู่มากมายแค่ไหนในโลกนี้?
(จบตอน)