มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 430 – ความทรงจ าของเกี๊ยว (4)

สถานการณ์ที่ตามมาหลังจากนั้นพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นการ
เดินเรื่อง ตือโป๊ยก่ายมีบทบาทที่ส าคัญในเรื่องราวเหล่านั้น
[อัตราการความคืบหน้าของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก:
24%]
เนื้อเรื่องของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกมีเหตุการณ์ความ
ยากล าบากที่แตกต่างกันถึง 81 เรื่อง ซึ่งกินเวลา 14 ปี แต่ใน
ผลงานต้นฉบับมักจะใช้การเล่าเรื่องแบบไม่ได้ลงรายละเอียด
อะไร ระดับการเปลี่ยนแปลงนี้จึงดูไม่ส าคัญแม้แต่น้อย
ถึงกระนั้นผมก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าเรื่องราวก าลังคืบหน้าไป
อย่างรวดเร็วขนาดนี้เพราะพวกเราได้พบกับตือโป๊ยก่ายรึเปล่า
และผมก็ยังสงสัยว่าบทบาทแบบนี้มันอะไรกัน
“อ๊ากกกก!”

ดาบปีศาจทมิฬของยูจงฮยอคก าลังวุ่นอยู่กับการตัดหัวเหล่า
โจรผู้โชคร้ายที่ปรากฏตัวขึ้นเป็นเหตุการณ์ชั่วคราว
[ผู้ตัดสินบางส่วนไม่พอใจกับความชั่วร้ายของ ‘ตือโป๊ยก่าย’!]
ผู้ชมพอใจกับรสชาติของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก!]
[ได้รับคะแนนเพิ่ม 10 คะแนน]
แม้ว่าจะย้อนกลับไปยังนิยายต้นฉบับ แต่ตือโป๊ยก่ายกับซุนหงอ
คงก็มักจะฆ่าวายร้ายที่เป็นมนุษย์ทุกคนที่พวกเขาพบเจออยู่
เสมอ สิ่งนั้นท าให้ถังซัมจั๋งต้องสั่งสอนพวกเขาอยู่เสมอ หรือ
เมื่อเรื่องนั้นรุนแรงเกินไป พวกเขาก็มักจะต้องถูกขับไล่ออกไป
มันมีผู้อ่านเพียงไม่กี่คนที่รู้สึกแปลกไปจากความตึงเครียดของ
ถังซัมจั๋ง
“พี่จงฮยอค ปล่อยคนพวกนั้นไปหน่อยเป็นไง…?”
[ผู้ตัดสินส่วนหนึ่งรู้สึกพอใจกับการสะท้อนถึงผลงานต้นฉบับ]
[ผู้ชมจ านวนมากชื่นชมกับความน่ารักของถังซัมจั๋ง]

[ได้รับคะแนนเพิ่ม 20 คะแนน]
แน่นอน ค าถามของผู้ที่รับบทบาทนี้ดูเหมือนจะสร้างความ
แตกต่างกับภาพรวมเป็นอย่างมาก
ผู้น าของเหล่าโจรพ่ายแพ้ลงและตะโกนออกมาราวกับว่าเขา
ก าลังโกรธแค้น”อั๊ค! ใครจะคิดว่าแค่ตือโป๊ยก่ายเพียงคนเดียว
จะแข็งแกร่งขนาดนี้?”
น่าแปลก เขาคือคนที่ผมรู้จัก
เด็กๆ ที่อยู่ข้างๆ กระซิบกัน
“ลุงมยอนโกผู้น่าสงสาร”
หัวหน้าแผนกฮันมยอนโกเปิดใช้งานสกิลและหนีไปราวกับว่า
เขาก าลังหนีไฟไหม้
เมื่อมาคิดดูแล้ว ฮันมยอนโกก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่มีส่วนร่วมด้วย
เช่นกัน

ดูเหมือนว่าเขาจะต้องเล่นหลายบทบาท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
บทบาทของผู้น าวายร้ายกลุ่มต่างๆ ชินยูซองพึมพ าเบาๆ
ในขณะที่พวกเราเฝ้าดูแผ่นหลังของเขาที่อยู่ห่างออกไป “พี่ฮี
วอนบอกว่ามันโอเค”
ยูจงฮยอคเดินกลับมาข้างๆ พวกเราในขณะที่เขาขัดดาบปีศาจ
ทมิฬเบาๆ ซึ่งเขาก็ให้ความส าคัญกับตรงกลางดาบเป็นพิเศษ
เมื่อผมมองเข้าไปใกล้ๆ ผมก็พบว่ามันมีรอยแตกเล็กๆ อยู่
ดาบของเขาแตกในสนามรบของ ‘สงครามระหว่างกลุ่มดาว
และปีศาจ’
นี่น่าจะเป็นดาบเล่มที่สองของเขาที่หักลงหลังจากดาบเขย่า
นภา แม้ว่าเขาจะไม่ได้แสดงออกมา แต่เขาคงต้องเจ็บปวดกับ
เรื่องพวกนี้เป็นแน่
มันคงจะดีถ้าเขาได้รับอาวุธใหม่ไปจากบันทึกการเดินทางสู่
ตะวันตกนี้…

แต่ผมก็จ าไม่ได้ว่ามีอาวุธไหนที่เหมาะกับเขา กระบองทองของ
ซุนหงอคงไม่ใช่อาวุธที่ยูจงฮยอคคุ้นเคย และคราดเก้าซี่ของตือ
โป๊ยก่ายก็ไม่ได้เหมาะกับเขา ไม่จ าเป็นต้องพูดถึงไม้เท้าสังหาร
ปีศาจของซัวเจ๋งเลย…
บางทีเขาอาจจะเห็นว่าผมเงียบไป เขาจึงพูดขึ้นมา “ขอบคุณ
นะที่อยู่เฉยๆ”
(การตีความ: พี่ชาย! บาดเจ็บตรงไหนไหม?)
ผมอดไม่ได้ที่จะมองไปยังค าบรรยายที่ลอยอยู่ในอากาศ
บ้าอะไรเนี่ย?
“ในอนาคตก็อยู่เฉยๆ ไว้ ไม่งั้นฉันจะฆ่านายซะ”
(การตีความ: หุหุหุ พี่ชาย ไม่ต้องห่วง แม้ว่าฉันจะต้องสละ
ชีวิต แต่ฉันก็จะปกป้องนายเอง)
ผมรู้สึกท้อแท้เล็กน้อยและมองไปยังท้องฟ้า

เฮ้ ไม่มีทางที่เขาจะคิดแบบนั้นได้ นอกจากนี้ ยูจงฮยอคยังไม่
เคยหัวเราะว่า ‘หุหุหุ’ เลย
ฮันซูยอง ยัยบ้า…
[ผู้ชมจ านวนหนึ่งประทับใจมากกับความคิดภายในใจของตือ
โป๊ยก่าย!]
[ผู้ชมจ านวนหนึ่งประทับใจกับแรงดึงดูดของตือโป๊ยก่าย!]
[หนึ่งในผู้ชมต้องการสนับสนุนเหรียญ]
[ผู้ตัดสิน ‘ผู้ท าความสะอาดแท่นบูชา’ พอใจเป็นอย่างมาก!]
[ได้รับ 50 คะแนนเพิ่มเติม!]
…เธอเป็นนักเขียนที่สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ
(การเดินทางปราศจากอันตราย ซุนหงอคงเริ่มคิด นี่คือชีวิต
หลังเกษียณงั้นเหรอ?)
ไม่ว่าจะยังไง การเดินทางนี้ก็ค่อนข้างปราศจากความเครียด
หากไม่นับสงครามประสาทกับยูจงฮยอค

ส าหรับสัตว์ปีศาจหรือเหล่าโจรที่ปรากฏขึ้นเป็นระยะๆ เด็กๆ
หรือไม่ก็ยูจงฮยอคจะจัดการพวกมันก่อนที่ผมจะทันได้เห็นด้วย
ซ้ า
“ฮ้า ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น นายต้องสบายมากแน่ๆ ใช่
ไหม?”
“ใช่ ขอบคุณนะ”
ผมเองก็ต้องขอบคุณฮันซูยองที่ท าให้ผมถูกเรียกว่าราชาปีศาจ
แห่งการหลุดพ้นแม้ว่าตัวตนของผมจะยังไม่ถูกเปิดเผยก็ตาม
‘ฉันกลายเป็นซุนหงอคงระดับ SSSSS ที่เกษียณตัวเองแล้ว’ มี
เบื้องหลังแปลกๆ ที่ซุนหงอคงมีชื่อเล่นว่าราชาปีศาจแห่งการ
หลุดพ้นในอดีต ผมไม่อาจเข้าใจได้ว่าท าไมเธอถึงใช้ชื่อเล่นนี้…
[ผู้ชมส่วนหนึ่งชอบเรื่องราวที่ ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’
ถูกปฏิบัติอย่างเลวร้าย]
[ได้รับคะแนนเพิ่ม 10 คะแนน]

…ไม่ ผมคิดว่าผมรู้แล้ว
“หยุดเลือกการต่อสู้กับคนที่นายไม่คุ้นเคยได้แล้ว”
“ไม่ ไม่ใช่นะ ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น พี่ทกจาบอกฉัน
ว่าแม้ว่าร่างกายของนายจะผ่อนคลาย แต่หัวของนายก็ควร
ท างานให้หนักเข้าไว้”
ผมไม่เคยพูดแบบนั้นแน่ๆ เมื่อร่างกายผ่อนคลาย จิตใจก็ควร
ผ่อนคลายไปด้วยสิ
ลีกิลยังหรี่ตาลงและจ้องมาที่ผมในขณะที่พูดขึ้นมาอีก “นั่นเป็น
เหตุผลว่าท าไมนายควรยอมแพ้ได้แล้ว ฉันหมายถึง นายควร
จะเป็นซุนหงอคงในรอบที่สองตามเบื้องหลังใช่ไหม? ไม่ใช่ว่า
นายรู้เหรอว่าพวกเราสามารถหาน้ าอมฤตลับหรืออะไรได้จากที่
ไหน?”
“…อืม แน่นอน ฉันก็พอรู้อยู่”

อันที่จริงบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกนั้นมีน้ าอมฤตที่มี
ประโยชน์อยู่บ้าง อย่างเช่น ลูกพีชอมตะที่ซุนหงอคงกินเข้าไป
หรือจะเป็นผลโสมที่กลุ่มค้นพบระหว่างการเดินทาง
“หนึ่งในน้ าอมฤตที่ดีที่สุดอยู่ใกล้ๆ นี้แล้ว”
“จริงเหรอ? ที่ไหน?”
ผมไม่ตอบและจ้องไปยังลีกิลยัง
“มันอยู่ไหน? รีบบอกมาเส้!”
ก่อนที่ผมจะได้อธิบาย ค าบรรยายก็เริ่มขึ้น
(ในบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกต้นฉบับ ถังซัมจั๋งได้ถูกลักพา
ตัวไปโดยสัตว์ปีศาจหลายสิบครั้งเพราะต านานกล่าวว่า
สิ่งมีชีวิตใดก็ตามที่ได้กลืนกินพระจะได้ขึ้นสวรรค์ แต่นั่นก็
สมเหตุสมผลเมื่อพิจารณาจากว่าถังซัมจั๋งเป็นจั๊กจั่นทองค า
กลับชาติมาเกิด ศิษย์ของพุทธองค์ที่ได้ผ่านวัฏจักรมากว่าสิบ
รอบ)

ในขณะที่มองไปยังขากรรไกรของเด็กๆ ที่ค่อยๆตกลง ผมก็
อธิบายเสริม”ใช่แล้ว พวกนายคือน้ าอมฤตที่มีชื่อเสียงที่สุดที่
พบได้ในบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก”
ลีกิลยังและชินยูซองสะดุ้งก่อนที่จะก้าวถอยไปจากกันอย่าง
รวดเร็ว และจ้องมองไปที่กันและกัน
“เฮ้ ชินยูซอง เธอไม่ได้ต้องการนิ้วของเธอหรอกมั้ง…?”
“นายก็น่าจะไม่ต้องการอะไรที่อยู่เหนือคอของนายขึ้นไปหรอก
มั้ง?”
เมื่อเห็นเด็กๆ ตะโกนใส่กันแบบนี้ ผมก็อดหัวเราะไม่ได้ เกี๊ยว
บนไหล่ของผมก็ไม่ได้ดูจะมีความสุขกับการกระท าในตอนนี้
ของผมและกระซิบ
– นี่ไม่ใช่เวลามาหัวเราะเหมือนคนโง่ มันเป็นนายที่ต้องการน้ า
อมฤต ไม่ใช่พวกเขา
พร้อมกับต าหนิของเขา หน้าต่างได้โผล่ขึ้นมาตรงหน้าของผม

[ความคืบหน้าของการกลายร่างสู่เทพเจ้าภายนอก: 48%]
…อัตราการเปลี่ยนแปลงรวดเร็วมาก ผมไม่คาดคิดเลยว่ามันจะ
เร็วยิ่งกว่าความคืบหน้าของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก
– เป็นเพราะอัตราการฟื้นฟูร่างกายของนายช้าเกินไป
‘…นี่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของข้อตกลง’
– และการที่นายแอบร่วมมือกับบริษัทของคิมทกจาก็ไม่ใช่ส่วน
หนึ่งของแผนเช่นกัน
ผมเม้มปาก
ตามที่คาดไว้ ราชาเวนนี่เป็นคนที่น่ากลัวจริงๆ แต่ก็ใช่ เขาคือ
คนที่ต่อสู้กับราชาโดเกบิมาตลอดชีวิตหนิ? มันมีโอกาสสูงที่เขา
จะมองเห็นสถานการณ์ในปัจจุบัน
หมายเลข 999 พูดในขณะที่เขามองไปยังร่างอวตารของผม
– นายมีเวลาประมาณสี่วันเท่านั้น นายต้องท าให้ส าเร็จ

‘นั่นเป็นไปไม่ได้ ฉันต้องส าเร็จสถานการณ์นี้ก่อนเพื่อที่จะท าสิ่ง
นั้น แต่ฉันมีเวลาไม่พอ’
ข้อตกลงกับราชาเวนนี่คือการสร้างมหาเรื่องราวที่มีเทพเจ้า
ภายนอกอยู่ ผมวางแผนที่จะท าตามข้อตกลงนั้นผ่านมหา
เรื่องราวนี้ แต่สี่วันนั้นสั้นเกินไป
ผมต้องการเวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์
– งั้นก็เหลือวิธีเดียวเท่านั้น พวกเราต้องเสริมความแข็งแกร่ง
ให้กับร่างอวตารอันอ่อนแอของนาย
ผมพยักหน้าและตรวจดูสภาพร่างกายของผม
[อัตราการฟื้นฟูร่างกายในปัจจุบัน: 45%]
[ความเสียหายต่อเรื่องราวพื้นฐานของคุณถึงจุดวิกฤต]
[คุณสามารถใช้น้ าอมฤตประเภทใหม่เพื่อเพิ่มอัตราการฟื้นฟู
ได้]

เหตุผลที่อัตราการกลายร่างเป็นเทพเจ้าภายนอกเร่งความเร็ว
ขึ้นเป็นเพราะร่างกายของผมยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่จากความ
เสียหายที่ผมได้รับในช่วงสงครามระหว่างกลุ่มดาวและปีศาจ
[ชิ้นส่วนเรื่องราว ‘หัวใจที่แหลกสลายของมังกรทองวัยเยาว์’
ไม่สามารถใช้การได้]
ตอนนี้ที่ผมมาคิดถึงมัน ผมก็ให้ความสนใจกับการรวบรวม
เรื่องราวมากเกินไปและละเลยที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของร่าง
อวตาร ผมละเลยมันไปมากหลังจากผมตายไปหลายรอบและ…
ส าหรับหัวใจที่แหลกสลายของมังกรทองวัยเยาว์ มันเป็น
ชิ้นส่วนเรื่องราวที่ผมได้รับมานานแล้วจริงๆ
เฉกเช่นที่หนึ่งหมัดไร้เทียมทาน ยูโฮซองบอกกับผม ผมต้อง
ฝึกฝนร่างอวตารของผมถ้าผมอยากจะดึงพลังทั้งหมดของ
เรื่องราวออกมา
เพราะหากเรื่องราวคือ ‘ค า’ งั้นร่างอวตารก็เป็น ‘กระดาษ’ ที่
ค าเหล่านั้นจะเขียนลงไปได้

– น้ าอมฤตทุกชนิดที่พบได้ที่นี่น่าจะเป็นของจ าลองทั้งหมด ถึง
กระนั้นมันก็ยังดีกว่าไม่ได้ใช้
[คะแนน: 2963]
[ปัจจุบันมีผู้ตัดสินห้าคนก าลังดูห้องเรื่องราวที่เกี่ยวข้อง]
[ปัจจุบันมีผู้ชมจ านวนมากให้ความสนใจกับห้องเรื่องราวที่
เกี่ยวข้อง]
[การจัดอันดับปัจจุบันของห้องเรื่องราวที่เกี่ยวข้องคือ 31]
ในช่วงเวลาสั้นๆ สถานการณ์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยฮันซูยองได้รับ
การสนับสนุนจากหลายๆ คน และเรื่องราวที่หลายคนได้
แบ่งปันความเป็นไปได้กันก็สามารถส าแดงพลังอันแข็งแกร่ง
ออกมาได้
[เมื่ออันดับของห้องเรื่องราวสูงขึ้น ระดับของสตาร์รีลิคที่พบ
ภายในห้องที่เกี่ยวข้องก็จะเพิ่มขึ้นด้วย]

เมื่ออันดับสูงขึ้น ไอเท็มทุกๆ ชิ้นที่ปรากฏตัวก็จะเข้าใกล้ระดับ
ของต้นฉบับมากยิ่งขึ้น และถ้าพวกเราชนะ พวกมันก็จะ
กลายเป็นของจริงในทันที่
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ทุกสิ่งที่เราพบในห้องเรื่องราวนี้จะกลายเป็น
ของจริง
หากอันดับของพวกเรายังคงปีนขึ้นไปอย่างราบรื่นเหมือนที่เคย
เป็นมา และถ้าผมได้น้ าอมฤตมา…
[มหาเรื่องราว ‘ฤดูกาลแห่งแสงสว่างและความมืด’ หลับใหล
ไปแล้ว]
[คุณไม่มีคุณสมบัติในการใช้เรื่องราวที่เกี่ยวข้อง]
…งั้นบางที่ ผมอาจจะได้ใช้พลังของมหาเรื่องราวนี้ที่ผมได้รับ
มาแต่ยังไม่สามารถปลดปล่อยพลังของมันออกมาได้จนถึง
ตอนนี้
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ หวาดกลัว ‘ฤดูกาล
แห่งแสงสว่างและความมืด’]

แม้แต่คบเพลิงที่กลืนกินต านานก็ยังหวาดกลัวเรื่องราวนี้
ตอนนี้ผมไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าเรื่องราวนี้จะทรงพลังแค่
ไหน
“หยุด”
ในเวลานั้นเองยูจงฮยอคที่เดินออกไปข้างหน้าก็หยุดลง
ท้องฟ้าที่เคยชัดเจนและเป็นสีน้ าเงินถูกย้อมด้วยเฉดสีเหลือง
ผมมองเข้าไปใกล้ๆ และพบว่ามีหมอกสีเหลืองปกคลุมภูมิทัศน์
โดยรอบรวมทั้งท้องฟ้าเบื้องบน
[คุณได้มาถึงถ้ าสายลมเหลือง ณ สันเขาสายลมเหลือง]
สันเขาสายลมเหลือง?
นี่เป็นที่พ านักของหนึ่งในวายร้ายแห่งการเดินทาง ‘ราชาปีศาจ
สายลมเหลือง’ หากผมจ าไม่ผิด หนึ่งในน้ าอมฤตที่ผมต้องการก็
น่าจะอยู่ใกล้ๆ นี้
จากนั้นพวกเราก็ได้ยินเสียงข้อความ

[ผู้เล่นจ านวนมากก าลังเข้าร่วมใน ‘ห้องเรื่องราว’ นี้!]
จ านวนผู้เล่นดั้งเดิมส าหรับห้องนี้คือแปดคน อย่างไรก็ตาม มัน
ก็มีการเพิ่มขึ้นของผู้เล่นอย่างฉับพลัน
ลีกิลยังพึมพ าราวกับว่าเขาก าลังตกตะลึงกับมัน “…แต่ท าไม
ตอนนี้?”
มันยากที่จะอธิบายด้วยเหตุผล ผู้เล่นที่เพิ่งเข้ามาในห้องจะไม่มี
บทบาทให้เล่นอีกต่อไปและกลายเป็นตัวประกอบ และตัว
ประกอบเหล่านี้ก็จะไม่ได้รางวัลดีๆ อะไรแม้ว่าห้องจะประสบ
ความส าเร็จ
นั่นคือสถานการณ์ส าหรับห้องเรื่องราวสิบอันดับแรก ดังนั้นจึง
ไม่ต้องพูดถึงการเข้าร่วมในอันดับที่ 31 นี้… ไม่ เดี๋ยวก่อนสิ
[ผู้ชมจ านวนหนึ่งระวังการเพิ่มอันดับของห้องเรื่องราวที่
6731]
[ผู้ชมส่วนหนึ่งก าลังรอคอยการล่มสลายของคุณ]

[ผู้ชมจ านวนมากให้ความสนใจกับการเปลี่ยนแปลงอย่าง
ฉับพลันของห้องเรื่องราว!]
สถานการณ์ในปัจจุบันคือห้องเรื่องราวของพวกเราได้เพิ่ม
อันดับขึ้นในพริบตา
ยูจงฮยอคพูดขึ้นพร้อมกับสีหน้าแข็งๆ “ไอ้พวกบ้านั่นก าลัง
พยายามท าลายสถานการณ์ของพวกเรา”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนยุยงให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น แต่ผมก็พอจะคิดอะไรได้
บางอย่าง
ส่วนใหญ่แล้วพวกนี้น่าจะเป็นสายลับที่ถูกส่งมาจากมหา
เนบิวลาที่เข้าร่วมในเหตุการณ์นี้ รวมทั้งจากห้องเรื่องราว
ระดับสูงห้องอื่นๆ
พวกเขากลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในการถ่ายทอดสดดวงดาวอีก
ถ้าบริษัทของคิมทกจาชิงมหาเรื่องราวอีกเรื่องไป
ฮูมมมมม!

หมอกพุ่งออกมาข้างหน้าในพริบตาและกลืนกินพวกเรา
คนแรกที่หายไปภายใต้หมอกนี้คือยูจงฮยอคที่ก าลังมองกลับมา
ยังพวกเราและส่งค าเตือน และจากนั้นเสียงของชินยูซองและลี
กิลยังก็ดังก้องออกมา
“ลูกศิษย์! รีบไปซ่อนตัวข้างหลังพวกเรา!”
“อยู่ข้างหลังไว้และอย่าก้าวออกมา! เข้า…”
แต่ก่อนที่ผมจะทันได้ตอบ เด็กๆ ก็หายไปด้วย และหมอกก็มา
หยุดตรงหน้าของผม ในไม่ช้า ผมก็ได้ยินเสียงแหลมๆ ของ
อาวุธปะทะกันดังมาจากที่นั่นและที่นี่ เกี๊ยวบนไหล่ของผมถาม
ด้วยน้ าเสียงเงียบๆ
– นายไม่เข้าไปเหรอ?
“อยากอยู่นะ แต่…” ผมพูดในขณะที่ผมรู้สึกได้ถึงตัวตนที่ก าลัง
ใกล้เข้ามาหาผมจากด้านหลัง“…ฉันคิดว่าเป้าหมายของพวก
มันคือฉันในคราวนี้”

ผมมองย้อนกลับไปและเห็น ‘ตัวประกอบ’ ก าลังพุ่งมาทางนี้
บนทางเดินของสันเขาสายลมเหลือง กลุ่มดาวที่ปลอมตัวเป็น
ลูกน้องของราชาปีศาจสายลมเหลืองขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับ
แผ่ออร่าไม่เป็นมิตรมายังทิศทางของผม
“งั้นนั่นก็คือซุนหงอคง?”
“เขาคงจะอ่อนแอมากเมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ของเขา”
“พวกเขาคิดจริงๆ เหรอว่าพวกเราต้องกลัวแค่มีชื่อของราชา
ปีศาจแห่งการหลุดพ้นอยู่กับตัว?”
จากนั้นผมก็เข้าใจได้ถึงเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขา ไม่ว่า
จะยังไง ตัวเอกของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกก็คือซุนหงอคง
ถ้าเขาตาย การเดินทางก็จะจบลงด้วย
[ผู้ตัดสินบางส่วนกังวลกับความปลอดภัยของคุณ]
[ผู้ชมส่วนหนึ่งกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณ]

ผมมองดูกลุ่มดาวที่ขยับเข้ามาใกล้และรู้สึกขัดแย้งมากกับเรื่อง
พวกนี้
(ซุนหงอคงที่เกษียณแล้วไม่ต้องการต่อสู้ ท าไม? เพราะมันน่า
ร าคาญ)
[‘บทลงโทษการเกษียณ’ ช่วยลดความต้องการในการต่อสู้ของ
คุณเป็นอย่างมาก]
ใช่ มันเป็นเพราะการตั้งค่าบ้าๆ นี่
[ผู้ตัดสิน ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ก าลังแคะหูของเขาราวกับ
ว่าเขาไม่กังวล]
[ผู้ตัดสิน ‘คนท าความสะอาดคอกอาชาสวรรค์’ ก าลังเปิด
หนังสือเพื่ออ่านด้วยสีหน้าสุภาพ]
[ผู้ตัดสิน ‘ราชาวานรสุดหล่อ’ ก าลังหาวด้วยความเบื่อหน่าย]
ซุนหงอคงเหล่านี้รู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้องแบกบันทึกการเดินทางสู่
ตะวันตกไว้เพียงล าพังในต้นฉบับซึ่งก็คงไม่สนุกกับพัฒนาการ

แบบนี้เลย ในที่สุดเหล่ากลุ่มดาวตัวประกอบก็กวัดแกว่งอาวุธที่
ดูน่ากลัวมาถึงบริเวณใกล้เคียง
“ฆ่าเขา!”
(การตีความ: ฮ่าฮ่า ฆ่าลิงหัวล้านนั่นซะ)
“ฆ่าเขา!”
(การตีความ: บัด■! มันก็แค่ไอ้คน■■)
“ฆ่าเขา!”
(การตีความ: ไอ้ลิงสมอง■)
ผมที่ก าลังจะต่อสู้รู้สึกขัดแย้งกับการตีความดังกล่าว แต่
จากนั้นช่องก็ถูกเอ่อล้นด้วยการระเบิดของข้อความ
[ผู้ตัดสิน ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ โมโหพร้อมกับกระชากผม
ของเขา]

[ผู้ตัดสิน ‘คนท าความสะอาดคอกอาชาสวรรค์’ ตัวสั่นด้วย
ความโกรธจากความโสโครกของเรื่องราวนี้]
[ผู้ตัดสิน ‘ราชาวานรสุดหล่อ’ ต้องการให้ไอ้พวกโง่นี้ตาย]
[ผู้ตัดสินส่วนหนึ่งก าลังมอบความเป็นไปได้จ านวนมหาศาล
ให้กับพัฒนาการของห้องเรื่องราวที่เกี่ยวข้อง!]
[หากทิศทางของเรื่องนี้เปลี่ยนไปก็จะได้รับคะแนนเพิ่มจ านวน
มาก]
…เอ๋?
[มีข้อความส่วนตัวจากเจ้าของสถานการณ์]
[“เฮ้ นายบอกว่านายพอต่อสู้ได้ใช่ไหม?”]
ค าบรรยายเริ่มต้นขึ้นก่อนที่ผมจะทันได้ตอบ
(มีสิ่งหนึ่งที่สัตว์ปีศาจพวกนี้ไม่รู้ ไม่ต้องสงสัยเลย เขาคือซุน
หงอคงที่เกษียณแล้ว อย่างไรก็ตาม…)
(…เขาก็ยังเป็นซุนหงอคงที่ไม่ซ่อนพลังของเขาด้วย)

พร้อมด้วยข้อความเหล่านี้ ชื่อตอนส าหรับตอนใหม่ก็ลอยขึ้นมา
ด้วย
~