มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 441 – อวตารของคิมทกจา (4)

“คุณลุง!”
ล าแสงอันทรงพลังระเบิดออกมาจากร่างของคิมทกจา และ
คลื่นพลังงานเวทมนตร์ที่บรรจุพลังของมหาเรื่องราวแห่ง
เนบิวลาจักรพรรดิเอาไว้ก็พุ่งเข้าใส่ชินยูซองแทบจะในเวลา
เดียวกัน
เธอกอดร่างของเขาไว้โดยอัตโนมัติ ความทนทานของสัมผัส
ราชาสัตว์อสูรของเธอลดลงจนถึงจุดวิกฤติหลังจากป้องกันการ
โจมตีมากมายมาจนถึงตอนนี้ แต่เธอก็ไม่มีวิธีอื่นในการป้องกัน
คลื่นลูกใหม่นอกจากวิธีนี้
เธอหลับตาลง และในเวลาที่เธอล้มฟุบลงไปกับพื้น พายุแสง
เจิดจ้าก็ระเบิดออกมา และคลื่นแห่งเรื่องราวที่โอบล้อม
โดยรอบก็หายไปราวกับว่าพวกมันถูกกวาดล้างออกไป
“…อ่า?”

ร่างของเธอที่ถูกยกขึ้นสู่ท้องฟ้าค่อยๆ ตกลงมาอีกครั้ง
จุดที่คิมทกจาเคยอยู่จนกระทั่งเมื่อครู่มีชายร่างสูงคนหนึ่งอยู่
เขามีผมสีบลอนด์แพตตินั่ม กล้ามเนื้อราวกับเหล็กกล้า และ
เนตรทองค าคะนองที่ลุกโชนอยู่
กลุ่มดาวแห่งจักรพรรดิตกใจ
[น-นี่มัน…!”
เหล่าเทพเจ้าภายนอกก็ตกตะลึงไปกับสถานะอันทรงพลังที่แผ่
ออกมาจากเขา
เหล่าเทพเจ้าภายนอกที่ยึดครองร่างของสัตว์ปีศาจอยู่แสดง
ความวุ่นวายออกมากับสถานะแห่งความโกลาหลที่พวยพุ่ง
ออกมาจากชายร่างสูงผู้นี้
[ใคร ใคร ใคร ใคร ใคร]
ชายคนนั้นฉีกยิ้ม [ที่จ าข้าไม่ได้ก็คงเพราะข้าเกษียณตัวเองนาน
เกินไปสินะ]

ชินยูซองไม่อาจเข้าใจได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่น
อายของคิมทกจาจากชายคนนี้ แต่เขาก็ไม่ใช่คิมทกจาแน่ๆ
ถ้าอย่างนั้น ชายคนนี้เป็นใครกัน?
“คุณลุง…?”
[เธอคือซัมจั๋งสินะ?]
มหาปราชญ์มองลงไปที่เธออย่างใจเย็นก่อนที่จะโน้มร่างลงมา
ในไม่ช้า สายตาของพวกเขาก็อยู่ในระดับเดียวกัน
[คิมทกจาปลอดภัย]
สัมผัสแห่งความเหงาที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้เอ่อล้นออกมาจากเนตร
ทองค าคะนอง ชินยูซองเอื้อมมือออกไปโดยไม่รู้ตัว ในช่วงเวลา
ที่มือของเธอสัมผัสเข้ากับรัดเกล้าทองค าบนหัวของเขา…
[เรื่องราว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ยังคงเล่าเรื่องราวของ
มัน]
มือของเธอก็สั่น

เธอสัมผัสมันได้อย่างชัดเจน
คิมทกจายังมีชีวิตอยู่และยังหายใจอยู่ภายในบุคคลคนนี้ ไม่
เพียงแค่เขาจะไม่กลายร่างเป็นสิ่งที่ลึกลับ แต่ร่างของคิมทกจา
ที่เธอคุ้นเคยก็ยังเหมือนเดิม
“ยูซอง!”
จางฮีวอนถลาเข้ามาจากระยะไกลและรีบปกป้องเธอไว้ใน
ขณะที่จ้องมองไปยังมหาปราชญ์ เขายิ้มกลับมาให้เธอ และ
เบนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า
นั่นคือที่ๆ กลุ่มดาวส่วนหนึ่งของจักรพรรดิ มหาโดเกบิ และ
ราชาเวนนี่อยู่
[ท าไมท าหน้าแบบนั้นกันล่ะ? ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้พวกเจ้ายังดื่ม
ด่ ากับความสุขโดยไม่มีตัวเอกของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก
อย่างข้าอยู่เลยเหรอ?]
แน่นอนว่าเขาคือตัวละครหลักของบันทึกการเดินทางสู่
ตะวันตก มหาปราชญ์เทียมสวรรค์ ซุนหงอคง

หนึ่งในมหาโดเกบิถามเขา [ท าไมเจ้าต้องออกหน้า? เจ้ามี
ข้อตกลงกับจักรพรรดิแล้วไม่ใช่เหรอ?]
[ข้าไม่ได้ท าลายข้อตกลง นอกจากนี้ เจ้ารู้เรื่องข้อตกลงก่อนที่
จะถามข้าอีกเหรอ?]
มหาโดเกบิไม่มีโอกาสได้ตอบเนื่องจากเสียงของราชาเวนนี่ขัด
ขึ้นมาก่อน
[ราชาวานร! เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ? ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น
เป็นของพวกเรา เขาคือเทพเจ้าภายนอกแล้ว นั่นคือข้อตกลง
ของเรา!]
[ตอนนี้เขาเป็นพี่น้องของข้าแล้ว และนอกจากนี้…] เนตร
ทองค าคะนองของมหาปราชญ์เปล่งแสงเจิดจ้า [ตอนนี้ข้าเองก็
เป็นเทพเจ้าภายนอกแล้วด้วย]
เนื่องจากการแปลงร่างสู่เทพเจ้าภายนอกของพุทธะชนะมาร
ออร่าแห่งความโกลาหลจึงพวยพุ่งออกมาจากร่างของซุนหงอ
คงทั้งร่าง

[ปัจจุบัน ส่วนแบ่งของ ‘เทพเจ้าภายนอก’ ส าหรับสถานการณ์
ที่เกี่ยวข้องคือ 35.333%]
[สถานการณ์ลับ – ‘ยืนยันข้อตกลง’ เสร็จสมบูรณ์!]
[พลังแห่งมหาเรื่องราวเริ่มเคลื่อนไหว!]
[สถานการณ์ “บันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก” ก าลังเข้าสู่ช่วง
สุดท้าย!]
(จากนั้นซุนหงอคงก็มองไปยังสหายอันเก่าแก่ของเขา)
เหล่าสัตว์ปีศาจที่ตกลงสู่ความสับสนต่างก็เงยหน้าขึ้นมองเขา
ส่วนใหญ่คือเทพเจ้าภายนอกที่ถูกใช้เป็นค่าใช้จ่ายใน
สถานการณ์ จนกระทั่งเมื่อครู่นี้ พวกมันก็ได้พบกับราชาของ
ตน แต่ในตอนนี้ พวกมันกลับส่ายหัวออกมาเพื่อแสดงถึงความ
ตะขิดตะขวงใจอย่างชัดเจน
[ราชาคือ ราชาคือ ราชาคือ ราชาคือ ราชาคือ]
[คนไหน คนไหน คนไหน คนไหน คนไหน]

เหล่าสัตว์ปีศาจเสียสูญไประหว่างมหาปราชญ์ที่ปรากฏตัวขึ้น
ในนามเทพเจ้าภายนอกโฉมใหม่ และนักเขียนลับที่พวกมัน
ติดตามมาตั้งแต่ต้น
เขาพูดกับพวกมันราวกับว่าเขาเข้าใจถึงความสับสนของพวก
มัน [พวกเจ้าต่างก็ต้องล าบากมาจนถึงตอนนี้ สหายของข้า]
(สัตว์ปีศาจเหล่านี้ พวกมันมีประสบการณ์อันเนิ่นนานร่วมกัน
กับเขา)
[ข้ารู้ดีถึงความทุกข์ยากที่พวกเจ้าต้องประสบ ข้าถือก าเนิด
ขึ้นมาในฐานะสัตว์ปีศาจ แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากเส้นทางอื่น
และกลายเป็นแบบนี้ ข้าคิดว่าสิ่งที่พวกเขาท าคือความชอบ
ธรรมจริงๆ และเดินไปบนเส้นทางแห่งเต๋าของพวกเขา]
(บางครั้งพวกเขาเป็นศัตรูของพวกมัน ในบางครั้งพวกมันก็เป็น
พันธมิตรของเขา)
[และนี่ก็คือผลลัพธ์ สัตว์ปีศาจต้องถูกสังเวย และความ
ศักดิ์สิทธิ์ก็ไร้ความหมาย ในตอนนี้ บันทึกการเดินทางสู่

ตะวันตกก็กลายเป็นเครื่องมือเสริมอิทธิพลให้กับเนบิวลาโดย
การแพร่กระจายความเหนื่อยล้าและความจริงที่ชัดเจน]
(อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเรื่องราว
และการแสดงบนเวที)
[ข้าแน่ใจว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะชดเชยให้กับอดีต ถึงกระนั้น ถ้า
พวกเจ้าเต็มใจที่จะให้อภัยข้า…]
(ราชาแห่งสัตว์ปีศาจอันเก่าแก่ ราชาของพวกมันที่เคยต่อสู่กับ
โลกสวรรค์เมื่อครั้งหนึ่งก าลังพูดกับพวกมันอยู่)
[จากนี้ไปข้าจะต่อสู้เพื่อพวกเจ้า]
เหล่าสัตว์ปีศาจเงยหน้าขึ้นทีละคน
[จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ จริงเหรอ]
มหาปราชญ์ตอบพวกเขา [ข้าขอสาบานต่อพวกเจ้าในนามของ
ข้า]

เหล่าสัตว์ปีศาจเริ่มขยับเข้าหาเขา หนึ่ง สอง และจากนั้นก็สิบ
เพิ่มขึ้นเป็นสาย ก่อนที่จะเป็นพัน เหล่าสัตว์ปีศาจที่ซ่อนตัวอยู่
ในน้ า พวกที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่เมฆ พวกมันต่างเผยตัวออกมา
พวกมันมารวมตัวกันเป็นฝูง ราวกับว่าพวกมันก าลังพยายาม
แสดงความเคารพต่อราชาที่พวกมันรับใช้มาเนิ่มนาน
[มหาเรื่องราวบรรพกาลก าลังตื่นขึ้น]
[หยุด! หยุดสิ่งที่เจ้าท าซะ!]
[เจ้าคือผู้ตัดสิน! ผู้ตัดสินไม่อาจเข้ามาแทรกแซงในเรื่องราว…!]
มหาโดเกบิรีบก้าวออกมาเพื่อหยุดสถานการณ์นี้ แต่มันก็ไร้
ประโยชน์ อย่างน้อยก็ในคราวนี้
[การถ่ายทอดสดดวงดาวยอมรับความเป็นไปได้ของ
สถานการณ์หลักที่ 95]
[ธีมหลักของบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกฉบับใหม่ก าลัง
เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก]

แม้แต่มหาโดเกบิก็ไม่อาจขัดต่อกระแสอันยิ่งใหญ่ของการ
ถ่ายทอดสดดวงดาวได้ ส าหรับราชาเวนนี่ มันได้ก้าวถอยไป
โดยไม่ต่อต้านราวกับว่ามันต้องการจะเฝ้าดูสถานการณ์ที่
เป็นไปก่อน
จุดประสงค์เดิมของมันคือการส่งเทพเจ้าภายนอกเข้าสู่
สถานการณ์ ดังนั้นโดยทางเทคนิคแล้ว เป้าหมายนั้นจึง
บรรลุผลไปแล้ว ปัญหาเดียวคือ…
…ใครคือผู้น าของเทพเจ้าภายนอกเหล่านั้น?
ฮูมมมมม!
สายฟ้าผ่าลงมาจากหลุมยักษ์บนท้องฟ้า และในไม่ช้า บางสิ่งก็
แหวกออกมาเพื่อจะจุติลงมา
[ข-เขา…!]
สถานะที่ปลดปล่อยออกมาจากเขาทรงพลังยิ่งกว่าเทพเจ้า
ภายนอกที่ก าลังจะปรากฏตัวขึ้นจนไม่อาจเทียบเคียงกับเขาได้

เลย มหาปราชญ์ ราชาเวนนี่ แม้กระทั่งมหาโดเกบิ – พวกเขา
ต่างได้เป็นประจักษ์พยานของเหตุการณ์นั้น
มหาปราชญ์ฉีกยิ้ม [ในที่สุดเขาก็มา]
[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ จุติลงมายังสถานการณ์!]
[มีคนได้เข้าร่วมในสถานการณ์ในบทบาทของ ‘ราชาปีศาจแห่ง
ความสับสน’]
นักเขียนลับอยู่ในรูปแบบของก้อนเงาสีด าที่โบกสะบัดไปตาม
สายลม และได้สวมบทบาทของสัตว์ปีศาจเพื่อเข้าร่วมใน
สถานการณ์ บางทีมันอาจจะเป็นเพราะเขาไม่ได้ผ่านขั้นตอน
การเข้ามาอย่างเหมาะสม ประกายแสงเจิดจ้าได้เผยให้เห็นร่าง
ทั้งร่างของเขา
มหาปราชญ์ถามเขา [เข้ามาที่นี่เพื่อขัดขวางข้าเหรอ?]
[[นั่นก็ขึ้นอยู่กับทางเลือกของเจ้า]]
[ตามที่คาดไว้ เจ้ามีน้ าเสียงที่ร้ายกาจจริงๆ นักเขียนลับ]

นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่ทั้งสองได้เผชิญหน้ากัน การเผชิญหน้ากัน
ระหว่างกลุ่มดาวทั้งสองที่เฝ้าดูคิมทกจามานาน
มหาปราชญ์พูดขึ้น [เจ้าท าเป็นเนียนและซับซ้อนในข้อความ
มาตลอด แต่มาวันนี้ ในที่สุดเจ้าก็เผยร่างจริงออกมาแล้ว]
นักเขียนลับมองไปยังมหาปราชญ์อย่างเงียบๆ [[ใน
ขณะเดียวกัน เจ้าก็ไม่ได้คิดอะไรมากเหมือนในข้อความ]]
ซุนหงอคงปลดปล่อยสถานะอันน่าทึ่งออกมาและค ารามอย่างมี
ชัยในขณะที่จับกระบองทองเอาไว้ [พูดกันพอแล้ว เนื่องจาก
เจ้าอยู่ที่นี่แล้ว งั้นก็มาสู้กันเถอะ สถานการณ์นี้ไม่อาจแก้ไขได้
เว้นเสียแต่ว่าข้าจะเตะตูดเจ้าซะก่อน]
การปรากฏตัวของนักเขียนลับก่อให้เกิดความปั่นป่วนและ
ความไม่สงบแผ่กระจายไปทั่วสัตว์ปีศาจโดยรอบ มันดูราวกับ
ว่าพวกมันก าลังลังเลว่าจะติดตามใครดี
ยอมจ านนต่อราชาแห่งสัตว์ปีศาจทั้งหมด มหาปราชญ์เทียม
สวรรค์?

หรือไม่ก็ยอมจ านนต่อราชาแห่งเทพเจ้าภายนอก นักเขียนลับ?
ความเป็นไปได้ของการเผชิญหน้ากันอย่างกะทันหันระหว่าง
กลุ่มดาวทั้งสองท าให้เกิดความตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัดแก่มหา
โดเกบิ ราชาเวนนี่ และกลุ่มดาวอื่นๆ ที่ลอยอยู่ในอากาศ
ในอีกฟากหนึ่ง เทพเจ้าภายนอกที่ฝันถึงการท าลายล้างการ
ถ่ายทอดสดดวงดาว ในขณะที่อีกฟากหนึ่งคือกลุ่มดาวที่
แข็งแกร่งที่สุดในการถ่ายทอดสดดวงดาว
สมรภูมิที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนก าลังจะเริ่มขึ้น
ซุนหงอคงที่ลุกโชนไปด้วยเจตจ านงแห่งการต่อสู้ก าลังจะชู
กระบองทองของเขาขึ้นในอากาศ แต่แล้ว…
[[ข้าขอโทษ แต่คู่ต่อสู้ของเจ้าในวันนี้ไม่ใช่ข้า]]
เมื่อพูดค าเหล่านี้ออกมา ท้องฟ้าก็แยกออก และประกายแสง
จ านวนมากก็ระเบิดออกมา
[กลุ่มดาวแห่งเนบิวลาจักรพรรดิก าลังจุติลงมายังสถานการณ์!]

จ านวนที่โผล่ขึ้นมาในคราวนี้อยู่คนละมิติเมื่อเทียบกับกองก าลัง
ของจักรพรรดิที่เคยเข้ามา ดวงดาวที่ถูกท าลายไปครึ่งหนึ่งของ
สถูป 28 ชั้น ดวงดาวที่เหลือเพียงไม่กี่ดวงของลอร์ดนพดารา
ราชามังกรสี่โพ้นทะเล และจากนั้นยังมีเทพสงครามและ
นักพรตจากลัทธิเต๋าจ านวนนับไม่ถ้วนก าลังจุติลงมายัง
สถานการณ์
[กลุ่มดาว ‘เจ้าแห่งสวนท้ออมตะ’ ก าลังจุติลงมายัง
สถานการณ์!]
[กลุ่มดาว ‘บัณทิตสวรรค์’ ก าลังจุติลงมายังสถานการณ์!]
[กลุ่มดาวจ านวนมากที่ซ่อนค าขยายของตนก าลังจุติลงมายัง
สถานการณ์!]
นั่นไม่ใช่ทั้งหมด จิตวิญญาณที่ปกครองที่ราบ ขุนเขา แม่น้ า
และกระทั่งมหากองทัพแห่งจักรวาลที่ปกป้องวังสวรรค์ –
กองทัพที่มีจ านวนนับแสนปกคลุมผืนฟ้าแห่งสถานการณ์

[หลี่จิ้ง นาจา และเอ้อหลางเสิน ช่างชวนคิดถึงจริงๆ และไม่ใช่
แค่นั้น ตาเฒ่าจอมขี้เกียจแห่งวังสวรรค์ก็อยู่ที่นี่ด้วย…]
(ศัตรูจากวังสวรรค์ที่เขาเคยต่อสู้ด้วยเมื่อนานมาแล้วก าลังยืน
อยู่ตรงหน้าของเขา)
[มหาปราชญ์ นี่มันหมายความว่ายังไง?]
นาจาที่เคยพยายามสกัดจางฮีวอนเอาไว้พร้อมกับเฟยหูก าลัง
เต็มไปด้วยพลังของเรื่องราวที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม นั่นเป็นเพราะ
เขาไม่ได้เล่นอยู่ในบทบาทจากห้องเรื่องราวอีกต่อไปแล้ว แต่
เป็นการปรากฏตัวโดยตรง
[เจ้าหมายถึงอะไร? ข้ามาที่นี่เพื่อจบสถานการณ์นี้]
ค าตอบสั้นๆ จากมหาปราชญ์กระตุ้นให้เกิดการต่อต้านจาก
กลุ่มดาวจากจักรพรรดิในทันที่
[เจ้าไม่อาจตัดสินใจเกี่ยวกับบทสรุปโดยพลการได้แบบนี้!]

[เจ้ารู้ไหมว่าบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกจะตกไปอยู่ในมือของ
เนบิวลาที่อ่อนแอถ้าเจ้าท าแบบนี้?]
[รีบยอมแพ้ต่อคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ไปซะ!]
มหาปราชญ์มองดูคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ในมือของเขา และจากนั้นก็
หันไปมองชินยูซองที่อยู่ข้างๆ จากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา
[อ่า มันก็ไม่เป็นไรหนิที่จะเป็นแบบนั้น มีปัญหาอะไร? ข้า
หมายถึง มันก็ดีที่ชื่อเสียงของมันจะแพร่ขยายออกไปอีก ข้าผิด
อะไร?]
[สิ่งนี้ขัดต่อข้อตกลงของเรา!]
[ไม่ ไม่ใช่ พวกเราจะช่วยพวกเจ้าจนกว่าซุนหงอคงทั้งสี่จะ
เลือกเรื่องราวเดียวกันหนิ? และวันนั้นก็มาถึงแล้ว]
เมื่อตระหนักได้ว่ามหาปราชญ์ก าลังคิดอะไรอยู่ กลุ่มดาวของ
จักรพรรดิก็เริ่มสบตากัน

[เนบิวลาจักรพรรดิโกรธ ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ เป็นอย่าง
มาก]
เอ้อหลางเสินก้าวออกมาข้างหน้าในนามของเนบิวลาของเขา
[มหาปราชญ์ เจ้าเข้าใจความหมายของการกระท าของเจ้า
ไหม? เจ้าคิดที่จะเริ่ม ‘มหาสงครามโลกสวรรค์’ ที่นี่งั้นเหรอ?]
[หืม? ไม่ ข้าไม่ได้คิดแบบนั้น แต่อืม ถ้าเจ้าต้องการที่จะต่อสู้ล่ะ
ก็ งั้น…]
ปัง!!
ออร่าอันยิ่งใหญ่ที่ไหลออกมาจากร่างอวตารของมหาปราชญ์
ได้บังคับให้กลุ่มดาวของจักรพรรดิสะดุ้งและถอยไป เรื่องราว
ของเขาที่กวาดไปทั่วโลกสวรรค์ในอดีตได้ถูกปลดปล่อยออกมา
ในสถานการณ์นี้
อย่างไรก็ตาม เสียงของเอ้อหลางเสินก็ยังสงบอยู่ [ข้ายอมรับใน
ความแข็งแกร่งของเจ้า ไม่มีใครจากจักรพรรดิที่ฝันจะเอาชนะ

เจ้าแบบตัวต่อตัวได้ อย่างไรก็ตาม เจ้าก็ไม่อาจเอาชนะในศึกนี้
ได้ เพราะเรื่องราวจะเล่นซ้ าอีกครั้ง]
เปรี้ยง…!
สัญญาณของการเปลี่ยนแปลงเวทีเริ่มต้นขึ้น เรื่องราวปะทะกัน
และเหตุการณ์จากเมื่อนานมาแล้วก็ก าลังจะถูกสร้างขึ้นอีกครั้ง
มหาสงครามระหว่างราชาแห่งสัตว์ปีศาจ มหาปราชญ์เทียม
สวรรค์และจักรพรรดิ
มหาปราญ์พูดขึ้นมา [แน่นอน ตอนนั้นข้าแพ้ อย่างไรก็ตาม
นั่นก็คือเมื่อข้าเป็นแค่มหาปราชญ์เทียมสวรรค์]
จักรพรรดิสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่แปลกไปและเริ่มลงมือก่อน
[เขาก าลังใช้เวทมนตร์ของเขา! หยุดเขาไว้!]
[ไท่ซานเหล่าจวิน…!]
[จงมา หกพี่น้องแห่งภูเขาดอกท้อ!]

มหาปราชญ์ได้อัญเชิญเมฆวิเศษของเขาในขณะที่เฝ้ามอง
กองทัพสวรรค์กรูกันเข้าหาเขา เมฆด าย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีด า
และน าพาเรื่องราวของซุนหงอคงมารวมตัวกัน ณ ที่แห่งเดียว
[มหาเรื่องราว ‘บันทึกการเดินทางสู่ตะวันตก’ เริ่มเล่าเรื่องราว
ของมัน!]
จากนั้นเขาก็เปิดปากขึ้น [ชื่อจริงของข้าคือซุนหงอคง]
「มหาปราชญ์เทียมสวรรค์」
「ราชาวานรสุดหล่อ」
「คนท าความสะอาดคอกอาชาสวรรค์」
「พุทธะชนะมาร」
และสุดท้าย…
「ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น」

พายุเริ่มโหมกระหน่ าออกมาจากบนแม่น้ าถงเทียน ฟ้าร้องดัง
ลั่น และใจกลางของพายุลูกนี้ มหาปราชญ์ก าหมัดของเขา
อย่างช้าๆ
*
ในขณะที่สายฟ้าเจิดจ้าโหมกระหน่ าลงมายังสมรภูมิ ในที่สุดยู
จงฮยอคก็มาถึงจุดหมายของเขา
ร่างของมหาปราชญ์เปล่งประกายอยู่ท่ามกลางกลุ่มดาวบน
แม่น้ าถงเทียน
‘…คิมทกจาอยู่ภายในร่างของชายคนนั้นงั้นเหรอ’
ต้องขอบคุณเนตรแห่งปราชญ์ของเขา ยูจงฮยอคยืนยัน
สถานการณ์ปัจจุบันของคิมทกจาได้อย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่า
ไอ้งั่งนั่นจะยังมีชีวิตอยู่ และด้วยเหตุผลแปลกๆ มหาปราชญ์ที่
ทรงพลังผู้นั้นได้จุติลงมาเป็นการส่วนตัวเพื่อมอบพลังให้กับ
ชายผู้นั้น

จางฮีวอนและชินยูซองก็มองเห็นได้จากระยะไกล พวกเธอ
ก าลังซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางการต่อสู้อันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นระหว่าง
เหล่าสัตว์ปีศาจและเทพเจ้าภายนอก ซึ่งพวกเธอก็ฉลาดจริงๆ
ที่เลือกท าแบบนั้น
ส าหรับลีกิลยัง ลีจีฮเย หรือกระทั่งจางฮายัง ดูเหมือนว่าพวก
เขาจะยังมาไม่ถึงที่นี่
‘พวกเราจ าเป็นต้องจบสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด’
ห้องเรื่องราวของพวกเขามาถึงระดับสูงสุดแล้ว และคัมภีร์
ศักดิ์สิทธิ์ก็อยู่ในมือของชินยูซองซึ่งเล่นอยู่ในบทบาทของถังซัม
จั๋ง
[ห้องเรื่องราว ‘ฉันกลายเป็นซุนหงอคงระดับ SSSSS ที่เกษียณ
ตัวเองแล้ว’ ก าลังถือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์เอาไว้]
[การปกป้อง ‘คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์’ เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงจะเป็นการ
จบสถานการณ์โดยอัตโนมัติ]
[เหลือเวลาอีก 54 นาทีจนกว่าจะถึงบทสรุป]

แม้แต่ช่วงสุดท้ายของสถานการณ์ก็ถูกเปิดใช้งานด้วย เพียงแค่
อดทนไว้ มหาเรื่องราวแห่งบันทึกการเดินทางสู่ตะวันตกก็จะ
เป็นของบริษัทของคิมทกจา
อย่างไรก็ตาม มันก็มีสิ่งหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเขา และนั่นก็คือ…
ปัง…
มันคือคนที่ก าลังเฝ้ามองสมรภูมิจากกลางท้องฟ้า
นักเขียนลับ
เขาเพียงแค่เฝ้าดูการต่อสู้ระหว่างมหาปราชญ์และจักรพรรดิ
โดยไม่เข้าไปเกี่ยวข้อง ยูจงฮยอคสามารถคาดเดาได้ว่าเขา
ก าลังวางแผนอะไรอยู่ เขาอาจจะก าลังรอจนกว่ามหาปราชญ์
จะหมดแรงและเริ่มโจมตีศัตรูของเขาในภายหลัง
อย่างไรก็ตาม กลิ่นอายของนักเขียนลับก็ไม่เหมือนเดิม
– ดูเหมือนว่าเขาจะสูญเสียความเป็นไปได้ไปมาก เขาฝืน
ตัวเองเกินไปจริงๆ ในการเสื่อมถอยรอบนี้

ค าพูดเหล่านั้นถูกพูดโดยยูจงฮยอคหมายเลข 999 เมื่อไม่นาน
มานี้ เกี๊ยวบ้านี่ได้ย้ายบ้านมาบนไหล่ของยูจงฮยอค
เขามองไปยังหมายเลข 999 ด้วยดวงตาที่ไม่สนใจก่อนที่จะชัก
ดาบปีศาจทมิฬออกมาอย่างเงียบๆ
“หมายความว่านี่เป็นโอกาสที่จะสังหารเขา”
แต่จากนั้นนักเขียนลับก็จ้องมองมายังเขา เพียงแค่การสบตาก็
ท าให้ยูจงฮยอคหยุดนิ่งไป
[เรื่องราว ‘ผู้ต่อต้านปาฏิหาริย์’ ก าลังสั่น]
[เรื่องราว ‘ผู้ล่าราชาแห่งภัยพิบัติ’ ปฏิเสธที่จะต่อสู้]
เรื่องราวของเขาก าลังสั่นด้วยความหวาดกลัว งั้นการอ่อนแอก็
คงหมายถึงการตกอยู่ในสภาพเช่นนี้สินะ? ความทรงจ าของ
ความพ่ายแพ้ปัดผ่านเขา
บางทีดาบปีศาจสวรรค์อาจจะไม่ใช่สิ่งเดียวที่ถูกท าลายไปใน
วันนั้น

หมายเลข 999 พูดกับเขาอีก
– ดูเหมือนว่านายจะกลัวสินะ
ยูจงฮยอคไม่ต้องการจะยอมรับมัน แต่มันก็เป็นความจริง
– แน่นอน นายในตอนนี้ไม่มีทางเอาชนะนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ได้
มันเป็นความสิ้นหวังที่ไม่อาจก้าวข้ามได้ไม่ว่าเขาจะเดิมพันแค่
ไหน ยูจงฮยอคจ้องมองไปยังก าแพงแห่งกาลเวลาที่ไม่อาจก้าว
ข้ามไปได้ นั่นเป็นสิ่งที่ไม่ใช่แค่ความพยายามจะสามารถ
เอาชนะได้
– อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีช่องทางเหลือให้นาย
“อะไรนะ?”
หมายเลข 999 กระโจนออกมาจากไหล่ของยูจงฮยอค และ
รูปลักษณ์ภายนอกของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เกี๊ยวบู๊ลิ้มก าลัง
เปลี่ยนเป็นยูจงฮยอค

ความสูงของหมายเลข 999 เพิ่มขึ้นในพริบตา และกลับมามี
ขนาดเท่ากับของยูจงฮยอค
สถานะอันโดดเด่นของผู้บรรลุโผล่ออกมาจากแผ่นหลังของยู
จงฮยอคอีกคน ยูจงฮยอครู้ดีว่าคนผู้นี้คือใคร
ยูจงฮยอคจากรอบที่ 999
ในขณะที่เสื้อคลุมสีด าของเขาโบกสะบัดไปในอากาศ หมายเลข
999 ก็พูดขึ้นมา”จ าไว้ จ าไว้ว่าจริงๆ แล้วนายคือใคร จ าสิ่งที่
นายเฝ้าปรารถนามาโดยตลอดเอาไว้”
จากนั้นหมายเลข 999 ก็ค่อยๆ ชักดาบออกมา น่าแปลก มัน
ไม่ใช่ดาบเขย่านภา
ไม่สิ มันคือดาบปีศาจสวรรค์ อาวุธเล่มเดียวกันกับของยูจงฮ
ยอคแห่งรอบที่ 3
หมายเลข 999 พูดขึ้นมาอีกครั้ง
“ฉันจะแสดงให้เห็นถึงการต่อสู้จากรอบที่ 999 เอง”

(จบตอน)