มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 475

เรื่องราวทั้งหมดของยูจงฮยอคที่ผมรู้จัก ‘สมบูรณ์’ แล้ว ความรู้สึกนี้
ไม่สามารถอธิบายได้ง่ายๆ อย่างว่าเขาแข็งแกร่งขึ้น ยูจงฮยอคคนนี้ที่
อยู่ตรงหน้าของผมคือตัวตนที่แตกต่างออกไปจากคนที่ผมคุ้นเคย
ผมเครียดขึ้นมาเล็กน้อยและถามเขา “คนอื่นล่ะ?”
“ปลอดภัย”
“นายอยู่ที่นี่ก็หมายความว่านักเขียนลับตัดสินใจทำตามคำขอของฉัน
แล้วใช่ไหม?”
แผนการสำรองสุดท้ายของผมในกรณีที่แผนบีล้มเหลวคือการปลุกยู
จงฮยอคที่หลับอยู่ขึ้นมา
[อวตาร ‘ยูจงฮยอค’ กำลังเปิดใช้งาน ‘ทฤษฎีแผ่นฟิล์มไม่เชื่อมต่อ’
ในสภาพผิดปกติ!]
เปรี้ยง…
[การเชื่อมต่อของแผ่นฟิล์มไม่สมบูรณ์!]
[แผ่นฟิล์มทั้งหมดอาจหยุดลงถ้าการเชื่อมต่อนี้ยังคงถูกฝืนต่อไป]
วิธีการสุดท้ายที่ผมไม่อยากจะใช้ถ้ามันเป็นไปได้ แต่มันก็ไม่มีทาง
เลือกอื่นแล้ว – ไพ่ตายสุดยอดที่พวกเรามีอยู่ในตอนนี้
[‘ยูจงฮยอค’ แห่งการเสื่อมถอยทุกๆ รอบกำลังมองมาที่คุณ]
และผมก็รู้สึกได้ถึงสายตาจำนวนมากจากภายในตัวของเขา ทันใดนั้น
เอง ผมก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา ถ้ายูจงฮยอคคนนี้ไม่ใช่ยูจงฮยอค

ที่ผมรู้จักล่ะ…?
“ขอโทษนะ แต่นายคือยูจงฮยอคจากการเสื่อมถอยรอบไหน?”
จากนั้นเขาก็มองมาที่ผม ผมสามารถเห็นรอยแผลเป็นหนาบนแก้ม
ของเขาได้ รอยแผลที่ยูจงฮยอคในรอบที่สามไม่มี ผมกำลังจะถาม
ออกไปอีก แต่จากนั้น ประโยคหลายๆ ประโยคก็ลอยออกมาจากร่าง
ของเขาราวกับจะเพื่อหุบปากของผม
「ความหวาดกลัวแห่งดวงดาว」
「อวตารที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของการถ่ายทอดสด
ดวงดาว」
「ราชาสูงสุดเลือดเหล็ก」
「ผู้ชิงบัลลังก์แห่งสถานการณ์」
ประวัติศาสตร์ที่เขาใช้ชีวิตผ่านมากำลังลอยขึ้นมาพร้อมกับประโยค
ต่างๆ จากหนทางเอาชีวิตรอด ประโยคได้รวมตัวกันกลายเป็นเรื่องราว
และเรื่องราวนั้นก็กลายเป็นชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าของผม ตัวตนที่ตะลุย
ผ่านช่วงชีวิต 1864 รอบ
“ฉันคือยูจงฮยอค”
เขาไม่ใช่ยูจงฮยอคจากการเสื่อมถอยรอบไหน ไม่ใช่รอบที่ 0 ไม่ใช่
รอบที่ 1 และไม่ใช่รอบที่ 1863
เขาคือยูจงฮยอคจากการเสื่อมถอยทุกรอบ

[[…หัวหน้า??]]
อูรีเอลแห่งรอบที่ 999 จ้องมองมาที่พวกเราด้วยความตกตะลึง
ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นด้วยความไม่เชื่อถือ
และจากนั้นเอง ลีจีฮเยอีกคนก็ตะโกนใส่เด็กสาวคนนั้น “มาสเตอร์!
เร็วเข้า! จัดการเธอ! เธอพยายามจะทำลายเส้นโลกของพวกเรา!”
เธอตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
ผมคิดว่าจะเสริมบางสิ่งเข้าไป อย่างไรก็ตาม ความคิดแบบนั้นก็
กระจัดกระจายออกไปในทันทีที่ผมเห็นยูจงฮยอค เขาไม่สนใจจะตั้ง
ท่าโจมตีและจ้องมองไปยังเทพเจ้าภายนอกทั้งสองเฉยๆ
[ตัวละคร ‘เจ้าแห่งเกาะที่ล่มสลาย’ กำลังมองไปยังตัวละคร ‘ยูจงฮ
ยอค’]
[ตัวละคร ‘ราชาดวงใจสีเงิน’ กำลังมองไปยังตัวละคร ‘ยูจงฮยอค’]
และทั้งสองคนจากรอบที่ 999 ก็มองกลับมาที่เขา
ลีฮุนซึงดูสับสนขึ้นมา [[เรื่องราวนี้… แต่ มันเป็นไปไม่ได้… หรือว่า
มัน…?]]
เหมือนอย่างที่ผมกำลังค้นหา ‘ยูจงฮยอค’ ที่ผมรู้จักจากยูจงฮยอคคน
นี้ พวกเขาก็กำลังมองหา ‘ยูจงฮยอค’ ที่พวกเขารู้จักด้วย
[‘ยูจงฮยอค’ แห่งรอบที่ 3 นิ่งเงียบ]
[‘ยูจงฮยอค’ แห่งรอบที่ 41 นิ่งเงียบ]

[‘ยูจงฮยอค’ แห่งรอบที่ 362 นิ่งเงียบ]
[‘ยูจงฮยอค’ แห่งรอบที่ 666 นิ่งเงียบ]
พวกเขาไม่สนใจยูจงฮยอคคนอื่น และพยายามหายูจงฮยอคที่พวก
เขารู้จัก
และมันผ่านไปนานแค่ไหนกันนะ?
[‘ยูจงฮยอค’ แห่งรอบที่ 999 ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ]
และในที่สุดหนึ่งในพวกเขาก็เจอบางสิ่งท่ามกลางยูจงฮยอคจำนวน
มากมาย
[[หัว…!]]
ก่อนที่เจ้าแห่งเกาะที่ล่มสลายจะทะยานออกไปข้างหน้า อากาศตรง
หน้าของเธอก็แยกออกจากกันด้วยลำแสงสายหนึ่ง พร้อมกับคลื่น
ความร้อนอันรุนแรง ลำแสงเจิดจ้านั้นได้พุ่งออกไปราวกับสายฟ้าฟาด
ยูจงฮยอคเหวี่ยงดาบปีศาจทมิฬของเขาเบาๆ เพื่อเบี่ยงวิถีลำแสง
[[ชายคนนั้นไม่ใช่ยูจงฮยอคที่เจ้ารู้จัก]]
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นใคร
[[เขาเป็นแค่เทพเจ้าภายนอกที่ช่วงชิงยูจงฮยอคที่พวกเรารู้จักไป]]
เปลวเพลิงแห่งชีวิต อูรีเอลแห่งรอบที่ 999 ตะโกนออกมา

เธอมีชีวิตอยู่เพื่อจุดประสงค์เดียวเท่านั้นคือการสังหารนักเขียนลับ
และเธอก็มาได้ไกลขนาดนี้เพราะการแก้แค้นของเธอ เปลวเพลิงบน
เพลิงแห่งวิบากกรรมของเธอทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
คนที่พยายามจะหยุดเธอไว้ก็คือเจ้าแห่งเกาะที่ล่มสลาย
[[ด-เดีѺยวก่อน หยุดนะอูรีเอล หัวหน้าคนนั้นคือ…]]
[[อย่าถูกหลอกสิ นักเขียนลับกำลังแทรกซึมอยู่ภายในตัวเขา ซึ่งก็
หมายความว่าเขาได้ปฏิญาณกับศัตรูที่พวกเราตามหามาโดย
ตลอด!]]
และจากนั้นเอง…
[[พระเจ้า งั้นนี่ก็คือหัวหน้าจากเส้นโลกนี้เหรอ? ผ่านมานานแล้วสินะ
แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังโคตรน่ากลัว…]]
สุดท้าย แม้แต่ราชาคนสุดท้ายก็มาถึง
เขามองไปรอบๆ สมรภูมิ และจากนั้นก็พูดด้วยดวงตาที่แทบจะถลน
ออกมาจากเบ้า [[ม-มันมีจีฮเยอยู่ที่นี่สองคน?!]]
…มันคือ ‘ราชันมหาอเวจี’ คิมนัมอุนแห่งรอบที่ 999
[‘ราชาเทพเจ้าภายนอก’ ทุกคนมารวมตัวกัน ณ ที่แห่งเดียว!]
[กลุ่มดาวทั้งหมดในการถ่ายทอดสดดวงดาวกำลังให้ความสนใจ
อย่างใกล้ชิดกับสมรภูมิแห่งนี้!]

[เนบิวลาทั้งหมดในการถ่ายทอดสดดวงดาวหวาดกลัวต่อการจุติของ
สิ่งมีชีวิตที่ร่วงหล่น]
[กลุ่มดาวจำนวนมากเผยความเป็นปรปักษ์ออกมา!]
พวกเขาไม่สนใจว่าดวงดาวจะพูดอะไรและมองหน้ากันอย่างเงียบๆ
「’เปลวเพลิงแห่งชีวิต‘ ที่ลุกโชนขึ้นมาจากทิศตะวันออก」
「’เจ้าแห่งเกาะที่ล่มสลาย‘ หายนะแห่งโลกทางทิศตะวันตก」
「’ราชันมหาอเวจี‘ ผู้ปกครองแห่งจักรวาลตอนเหนือ」
「’ราชาดวงใจสีเงิน‘ ผู้ปกครองมิติดวงดาวในทิศใต้」
「และสุดท้าย ‘นักเขียนผู้ยิ่งใหญ่‘ ผู้คืบคลานออกมาจากความว่าง
เปล่า」
แผนการของผมเริ่มต้นขึ้นทีละนิดนับตั้งแต่ที่ผมพบชื่อของพวกเขา
ภายในหนังสือที่ถูกเขียนโดยผู้บันทึกแห่งความหวาดกลัวและสรุปตัว
ตนของพวกเขาได้…
ผมลอบมองไปยังยูจงฮยอค แผนการเอของผมเดิมทีควรจะเริ่มต้น
จากตรงนี้
– ยูจงฮยอค
สัญญาณของผมกระตุ้นให้เขาก้าวออกไปข้างหน้า
ออร่าแห่งความโกลาหลของเทพเจ้าภายนอกโอบล้อมเขา และเขาก็
พูดด้วยเสียงที่แท้จริง [[ทุกคนมารวมตัวกันแล้ว]]

คำพูดเหล่านี้บรรจุไว้ซึ่งอารมณ์ที่ผมไม่อาจหยั่งถึง อย่างไรก็ตาม มัน
ก็มีใครบางคนที่ยังทำได้
[[หัวหน้า ข้ารู้แล้ว มันเป็นหัวหน้าใช่ไหม? แต่ได้ยังไง…]]
[[เจ้ากล้าใช้เล่ห์เหลี่ยมอีกเหรอ…!!]]
เพลิงแห่งวิบากกรรมตัดผ่านอากาศ ดาบปีศาจทมิฬที่บรรจุไว้ซึ่งพลัง
แห่งผู้บรรลุได้ชูขึ้นเพื่อเบี่ยงเบนเปลวเพลิง
ในขณะที่บังเกิดเสียงดังก้องไปทั่วพร้อมกับคลื่นพลังงานเวทมนตร์ ยู
จงฮยอคก็เพิ่มระดับเสียงของเขา [[นานแล้วสินะ อูรีเอล สหายเก่า
ของฉัน]]
[[หุบปาก! เจ้าไม่ใช่ยูจงฮยอค! เจ้าคือ…!!]] อูรีเอลแห่งรอบที่ 999
ตะโกนออกมาราวกับว่าเธอโมโห พระเพลิงแห่งการทำลายล้างแพร่
ไปทั่วและเผาไหม้ออกซิเจนในอากาศ ภายในอเวจีแห่งนี้ แม้แต่การ
หายใจก็ยังยากลำบาก เธอพูดต่อ [[ยูจงฮยอคที่ข้ารู้จักได้ตายไป
แล้ว]]
เรื่องราวของเธอคำรามออกมาดุจหมาป่าบาดเจ็บ สีหน้าของเธอดุจดั่ง
คนที่ได้สูญเสียสิ่งที่ลํ้าค่าไป และในขณะที่ทำสีหน้าเช่นนั้น เธอก็ชี้
ดาบของเธอมายังพวกเรา
[[และมันก็เป็นคนระยำอย่างเจ้าที่ฆ่าเขา]]
เรื่องราวของเธอกู่ร้องออกมา
「[ข้าจะฆ่ามัน ฆ่าจะข้ามันให้ได้]」

อูรีเอลแห่งรอบที่ 999 ประคองร่างอวตารของยูจงฮยอคที่ตายจาก
พันธสัญญาต่างโลกเอาไว้และตะโกนออกมาด้วยความโศกเศร้า
「[การเสื่อมถอยคือสิ่งที่จำเป็นจะต้องทำ แม้ว่านั่นจะหมายถึงการ
ข้ามไปยังอีกเส้นโลก ข้าจะแก้แค้นให้กับเจ้าให้ได้ แม้ว่าข้าจะต้อง
ละทิ้งฝ่ายดีและกลายเป็นความชั่วร้ายก็ตาม!!]」
และด้วยเหตุนั้นเอง ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจจึงกลายเป็นเปลว
เพลิงแห่งชีวิต เธอคือทูตสวรรค์ที่ได้เลือกกลายเป็นเทพเจ้าภายนอก
เพื่อแก้แค้น นั่นคือเหตุผลที่เธอมาอยู่ตรงนี้
[[ยูจงฮยอคยังไม่ตาย เขาแค่เสื่อมถอยเท่านั้น]]
[[หุบปาก! คำพูดแบบนั้น…!]]
ยูจงฮยอคปัดป้องเปลวเพลิงที่แต่งแต้มไปด้วยความโกรธอันไร้ก้นบึ้ง
และพูดต่อ [[เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง และใช้ชีวิตผ่านรอบที่ 1000 จาก
นั้นเขาก็ตาย และย้ายไปยังรอบที่ 1001 และจากนั้นเขาก็ใช้ชีวิตต่อ
ไปอีก]]
ผมเองก็รู้จักชีวิตแบบนั้น ชีวิตที่ไม่มีใครจำได้ ชีวิตที่เขาไม่ได้แบ่งปัน
กับคนอื่น ยูจงฮยอคใช้ชีวิตแบบนั้นมาเพียงลำพังโดยตลอด
[[และในที่สุด เขาก็กลายเป็นฉัน]]
อูรีเอลกระโจนเข้าใส่ ดูราวกับว่าเธอได้ยินสิ่งที่เธอไม่ควรจะได้ยิน
เธอเหวี่ยงเพลิงแห่งวิบากกรมของเธอออกไปอย่างไม่คิดชีวิต เธอ
เหวี่ยงดาบเข้าใส่ลำตัว ฟันเข้าที่ท้อง และในพริบตา ดาบของเธอได้

วนไปรอบๆ และเล็งไปที่ลำคอของเขา เขาไม่ได้พยายามจะหยุดเธอ
เลย ราวกับว่านี่คือการลงทัณฑ์ที่เขารอคอยอยู่ และจากนั้นเอง…
ราวกับเวทมนตร์ ดาบของอูรีเอลได้หยุดลง
[[เจ้า เจ้า เจ้ามัน…]]
อูรีเอลเองก็น่าจะรู้ – การแก้แค้นของเธอไม่มีทางสำเร็จได้ เพราะคน
ที่พรากสหายที่มีค่าที่สุดของเธอไปก็คือสหายคนเดียวกันนั้นเอง
ยูจงฮยอคพูดกับเธอ [[ถ้าเธอต้องการ งั้นก็ฆ่าฉันซะ นักเขียนลับที่
พรากเส้นโลกของเธอไปก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฉัน]]
อูรีเอลโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวด และจากนั้นก็ร้องไห้ออกมา
เสียงดัง
ในขณะที่ดาบของเธอกำลังจะขยับอีกครั้ง มหาสมุทรก็ระเบิดออก
พร้อมกับเสียงดัง ‘ตู้ม!!’
ดาบของเธอกระเด็นออกไปในอากาศ เพลิงแห่งวิบากกรรมปักลงไป
ในมหาสมุทร และจมลงสู่เบื้องล่างอย่างช้าๆ
ยูจงฮยอคไม่ตอบสนองเลย
ซู่ว…
ควันปืนใหญ่ลอยขึ้นมาจากอีกฟากของคลื่น มันคือลีจีฮเยแห่งรอบที่
999 ที่ยิงกระสุนออกมา

[[พอแล้ว อูรีเอล]] เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความบ้า
คลั่งในขณะที่เธอพูดออกมา [[ใช่ พวกเรารู้แล้ว พวกเรารู้ดีอยู่แล้ว
เหมือนกัน…]]
เธอโซเซข้ามมหาสมุทรมาและขยับเข้ามาทางนี้ ยูจงฮยอคไม่ได้หลบ
มือซีดๆ ของเธอเลย
[[หัวหน้า หัวหน้าอยู่ที่ไหนสักแห่งภายในนี้ใช่ไหม? หัวหน้ากลายเป็น
สิ่งอื่นไปแล้ว แต่หัวหน้าก็ต้องอยู่ภายในนี้แน่ๆ ใช่ไหม? หัวหน้ายังมี
ชีวิตอยู่ใช่ไหม??]]
แทนที่จะเป็นนํ้าตา ความโกลาหลได้ไหลออกมาจากดวงตาของลี
จีฮเยเหมือนกับผงละเอียดที่ทำขึ้นมาจากความมืดสีดำสนิท เขามอง
ไปที่เธอและพยักหน้า
[‘ยูจงฮยอค’ แห่งรอบที่ 999 กำลังมองไปยังสหายของเขา]
ลีจีฮเยแห่งรอบที่ 999 คว้าแขนเสื้อของเขาและทรุดตัวลงอย่างช้าๆ
ผมมองเห็นเพียงแต่แผ่นหลังของเขาเท่านั้น แผ่นหลังที่ผมไม่
สามารถอ่านสีหน้าของเขาได้เลย
「มันคือมายาแห่งเส้นโลกที่ทำให้ยูจงฮยอคกลายเป็นหลายคน」
ยูจงฮยอคที่มีชีวิตอยู่ในรอบที่ 0 ได้กลายเป็นยูจงฮยอคแห่งรอบที่ 1
จากนั้นเขาก็ได้กลายเป็นรอบที่ 2 และรอบที่สองก็ได้กลายเป็นรอบที่
3 และจากนั้นก็รอบที่ 4

เหตุการณ์ผิดปกติในอดีตและอนาคตกำลังแทรกแซงและรบกวนกัน
และกันและทำให้ทุกคนลืมความจริงที่สำคัญไป แต่นี่ก็เป็นความจริงที่
ไม่อาจปฏิเสธได้
「ผู้เสื่อมถอยไม่ได้เสื่อมถอยจริงๆ สิ่งที่เสื่อมถอยไปไม่ใช่เขา แต่
เป็นสิ่งอื่นๆ นอกจากตัวเขา」
เวลาสำหรับคนอื่นๆ ได้ย้อนกลับ แต่เวลาสำหรับเขานั้นเดินหน้าต่อไป
แม้ว่าเส้นโลกจะถูกแยกออกไปและส่วนหนึ่งได้กลายเป็นยูจงฮยอค
แห่งรอบที่ 1864 ในขณะที่อีกส่วนได้กลายเป็นนักเขียนลับ แต่ถึง
กระนั้น…
「ตั้งแต่ต้น เขาเป็นแค่ ‘คนๆ หนึ่ง’ ที่เดินหน้าต่อไปบนเส้นทางที่ต่อ
เนื่องและไม่มีที่สิ้นสุด」
อย่างไรก็ตาม คนเหล่านี้จะสามารถรับมือกับความจริงได้ไหม?
「บางคนก็มีชีวิตอยู่เพื่อแก้แค้น」
อูรีเอลยังคงลุกเป็นไฟ
「บางคนก็มีชีวิตอยู่เพื่อสานต่อเจตจำนงของเขา」
ลีฮุนซึงที่ไม่อาจหลั่งนํ้าตาได้อีกต่อไป
「บางคนก็มีชีวิตอยู่เพื่อต่อสู้กับเขาอีกครั้ง」
คิมนัมอุนยืนอยู่ในอากาศและจ้องมองมายังทิศทางนี้

「และบางคนก็มีชีวิตอยู่เพื่อย้อนคืนช่วงเวลาที่เธอเคยมีชีวิตอยู่กับ
เขา」
ลีจีฮเยทรุดตัวลงและดูใจลอยออกไป
ยูจงฮยอคบอกพวกเขาว่า ‘การเสื่อมถอยไม่อาจเปลี่ยนอะไรได้’
อย่างไรก็ตาม การเสื่อมถอยของเขาก็ได้เปลี่ยนชีวิตใครบางคนไป ยู
จงฮยอคคือโลกสำหรับคนเหล่านั้น โลกที่ช่วยให้คนเหล่านั้นมีชีวิตอยู่
แม้ว่าเส้นโลกของตัวเองจะถูกทำลายไป
「แผนการของคิมทกจาเกี่ยวข้องกับโลกนี้」
ถ้ามีโอกาสที่คนเหล่านี้จะยังจดจำโลกของตัวเองได้…
และถ้าพวกเขายอมรับว่ายูจงฮยอคคนนี้เป็นหัวหน้าของพวกเขาอีก
ครั้ง…
「ถ้างั้นมันก็อาจจะไม่มีเหตุผลให้ต้องต่อสู้กันต่อไป」
[[ถ้าเจ้าเป็นหัวหน้าจริงๆ งั้น… งั้นเจ้าก็ต้องรู้ว่าข้าต้องการอะไร]] ลี
จีฮเยแห่งรอบที่ 999 ยิ้มออกมา [[กลับกันเถอะหัวหน้า มาเริ่มต้นกัน
ใหม่ตั้งแต่แรกอีกครั้ง]] เธอจับข้อมือของเขาและพูด [[มาทำลายเส้น
โลกนี้ด้วยกัน เอ๋ พวกเราทำข้อตกลงกับราชาโดเกบิแล้วนะรู้ไหม? ถ้า
พวกเราทำลายเส้นโลกนี้ได้ เขาจะส่งพวกเรากลับไป เขาจะไปคุยกับ
ผู้สนับสนุของหัวหน้าให้ ความฝันที่เก่าแก่ที่สุด และ…]]
ผมรีบมองไปที่เขา
– ยูจงฮยอค

เขาห้ามไปกระตุ้นคนพวกนี้เด็ดขาด ไม่ เขาจำเป็นจะต้องใช้คำพูดที่
เหมาะสมที่สุดเพื่อเอาชนะคนพวกนี้ แม้ว่าเขาจะต้องโกหก แต่เขาก็
จำเป็นที่จะต้องตกลง ก่อนที่มันจะ…
“ลีจีฮเย”
ยูจงฮยอคมองไปที่เธอและพูดออกมา ไม่ได้ผ่านเสียงที่แท้จริงของ
เขา แต่เป็นเสียงของเขาเอง
ลีจีฮเยแห่งรอบที่ 999 ห่อไหล่ของเธอเมื่ออยู่ภายใต้สายตาคู่นั้น
เหมือนอย่างวันวานที่เธอได้เรียนรู้การกวัดแกว่งดาบเป็นครั้งแรกจาก
อาจารย์ของเธอ
“นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ เหรอ?”
[[……]]
“เธอเชื่อเหรอว่าเธอจะมีความสุขถ้าทุกอย่างย้อนกลับไปสู่ตอนนั้น?”
[[หัวหน้าที่ข้ารู้จัก เขา… เขาไม่มีทางพูดแบบนี้]] ลีจีฮเยแห่งรอบที่
999 เม้มปากและปล่อยมือของเขา [[เขาคือคนที่เสื่อมถอยมา 999
ครั้ง เขาไม่มีทางลังเล ชายคนนั้น เขาจะไม่มีทางพูดอะไรที่อ่อนแอ
แบบนี้ และ…]]
“ชายที่เสื่อมถอยมา 999 ครั้งก็เหนื่อยเป็นในครั้งที่ 1000” ยูจงฮ
ยอคกล่าวด้วยนํ้าเสียงจริงใจมากจนผมยังต้องรู้สึกตะลึง “แม้ว่าคนๆ
นั้นจะทนได้ 1000 ครั้ง แต่เขาก็สามารถยอมแพ้ได้ในครั้งที่ 1001”
เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าที่มากจนผมยังต้องตกตะลึง

[[ไม่มีทาง… เป็นไปไม่ได้ หัวหน้าที่ข้ารู้จัก…!]]
“เขาก็คงไม่ยอมแพ้ อย่างไรก็ตาม ถ้านั้นเป็นทุกสิ่งที่เธอจะได้เกี่ยว
กับยูจงฮยอคล่ะก็…”
ผมจำเป็นจะต้องพูดอะไรบางอย่างออกไป ผมจำเป็นต้องบอกเขาว่า
อย่าพูดแบบนั้น แต่ผมก็ไม่อาจทำได้
“…งั้นยูจงฮยอคคนนั้นก็ตายไปแล้ว”
นั่นคือหัวใจอันซื่อตรงของเขา ชายที่มีชีวิตมา 1864 ครั้ง ในที่สุดชาย
ที่ไม่เคยเปิดเผยความรู้สึกจริงๆ ออกมาก็ได้เผยหัวใจของเขาออกมา
ลีจีฮเยตะโกนออกมาเสียงหลง [[ไม่จริง! ไม่จริง!]]
“เขาจะไม่เสื่อมถอยอีก”
ผมเห็นบางสิ่งเปล่งประกายอยู่ในระยะไกล – พวกเขาคือดวงดาว
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ‘ มองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าเป็น
กังวล!]
[กลุ่มดาว ‘ผู้กอบกู้อิสรภาพที่เก่าแก่ที่สุด‘ ถามว่าน้องเล็กของเขา
สบายดีไหม!]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ‘ ประกาศว่าคราวนี้เขาจะใช้มือ
ทั้งสองข้าง!]
ดวงดาวที่เฝ้ามองเรื่องราวของพวกเรามาเนิ่นนานกำลังพุ่งมายังทางนี้
และนอกเหนือจากพวกเขา สหายของพวกเราเองก็กำลังพุ่งมาหาพวก

เราด้วย
ฮันซูยอง ยูซานอา จางฮีวอน… คนจากบริษัทของคิมทกจาที่มีชีวิตอยู่
ร่วมกับพวกเราในโลกนี้ ภายในความมืดที่มาพร้อมกับดวงตะวันตกดิน
พวกเขาดูราวกับกลุ่มดาวยักษ์ไม่มีผิด
ยูจงฮยอคที่ในตอนนี้คือคนๆ หนึ่งได้มองไปยังภาพนั้นและพูดออกมา
“ฉันจะไม่กลับไป การเสื่อมถอยรอบสุดท้ายของฉันคือรอบนี้”

「เขาใช้เวลาอยู่นานจึงตัดสินใจได้」
ผมมองไปยังยูจงฮยอคที่ประกาศออกมา
แผนการเดิมไม่ใช่แบบนี้ เขาควรที่จะใช้ความทรงจำจากรอบที่ 999
และซื้อเวลาให้ได้มากที่สุด เขาต้องกระตุ้นเทพเจ้าภายนอกและโน้ม
น้าวพวกเขาให้ได้
“มันจะไม่มีการเสื่อมถอยรอบต่อไปสำหรับฉัน”
แม้ว่าหมอนั่นจะทำลายแผนการของผมเป็นชิ้นๆ แต่ด้วยเหตุผลบาง
อย่าง ผมก็ไม่ได้โกรธเลย
「”ยูจงฮยอค อดีตผู้เสื่อมถอย“」
ตอนนี้เองผมจึงเข้าใจสิ่งที่เขาเคยพูดไว้ได้อย่างแท้จริง
ผมกำลังคิดว่าเหตุผลที่ยูจงฮยอคเติบโตได้อย่างรวดเร็วในรอบนี้เป็น
เพราะข้อมูลที่ผมมอบให้และการแทรกแซงจากตัวแปรอื่น อย่างไร
ก็ตาม ในตอนนี้ผมก็ไม่อาจพูดแบบนั้นได้อีก
สิ่งที่เป็นเครื่องพิสูจน์ก็คือเรื่องราวที่พวยพุ่งออกมาจากร่างของยูจงฮ
ยอค เรื่องราวที่ไม่ได้มีความสิ้นหวังบรรจุอยู่ แต่เป็นเจตจำนงแห่งชีวิต