มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 48 – สงครามแห่งอนาคต (7)

อินเทอร์เน็ต มันเป็นไปไม่ได้

เนื่องจากสถานการณ์เริ่มต้นขึ้น อินเทอร์เน็ตจึงถูกปิดตัว
ลงทั่วกรุงโซล เนื่องจากการเปิดใช้ช่องโดเกบิ

ไม่สิ เดี๋ยวก่อน นี่คือสถานีดงเมียว อ่า ใช่แล้ว ถ้าอย่างนั้น
อินเทอร์เน็ตก็เป็นไปได้น่ะสิ?

ลีซงกุกมองมาที่ผมด้วยท่าทางไม่สบายใจและพูดขึ้นมา

“ขอโทษนะ ยูจงฮยอค?”

“อะไร?”

“พวกเรามาถึงแล้ว ตัวแทนก าลังรออยู่ข้างใน”

ผมเห็นเต็นท์ขนาดกลางตั้งอยู่กลางชานชาลา ตัวแทนมี
ของใช้อยู่หลายอย่างจริงๆ

“ไปกันเถอะ”

ลีซงกุกโค้งหัวและน าทางผมไป ด้านในของเต้นท์นั้น
ค่อนข้างหรูหรา

มันมีพรมสีแดงและเตียงที่ดูเหมือนจะถูกขโมยมาจาก
โรงแรมหรูอยู่ มีโต๊ะกลมส าหรับการประชุมและโต๊ะ
เล็กๆ ส าหรับคอมพิวเตอร์

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือเด็กผู้ชายที่ก าลังจดจ่ออยู่กับการ
ท่องอินเทอร์เน็ต ใบหน้าของเขาดูแก่กว่ากิลยังแค่ไม่กี่ปี
เด็กชายมีรอยคล ้าอยู่ใต้ขอบตาและนั่งอยู่บนเก้าอี้ในชุด
นอนของเขา

มันมีธงสีน ้าเงินถูกกอดไว้แน่นในอ้อมแขนของเขา เจ๋ง
เด็กคนนี้ก้าวผ่านเส้นทางแห่งราชาไปครึ่งทางแล้ว

[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[ข้อมูลตัวละคร]

ชื่อ: ฮันดงฮุน

อายุ: 17 ปี

กลุ่มดาวผู้สนับสนุน: เงาหลังม่าน

แอตทริบิวต์ส่วนตัว: ผู้สันโดษที่สูงส่งและอ่อนแอ
(วีรบุรุษ)

สกิลเฉพาะตัว: อินเทอร์เน็ตวงกว้าง LV.5, การจัดการ
ความคิดเห็น LV.3, คีย์บอร์ดโจมตี LV.3, นักกินตัวน้อย
LV.6, ปิดกั้นคลื่นเสียง LV.2…

อักขระ: ตัวตนเลือนหาย LV.2

ค่าสถานะโดยรวม: STA LV.10, STR LV.10, AGI
LV19, Magic P0wer LV.26

การประเมินโดยรวม: บุคคลที่เป็นจุดสูงสุดของประเภทผู้
สันโดษที่สูงส่งและอ่อนแอ สกิลอินเทอร์เน็ตวงกว้างของ
เขาได้ติดตั้งสายแลนเสมือนจริงไปยังอุปกรณ์
เฉพาะเจาะจงผ่านช่องโดเกบิ

เขามีความสามารถในการปลุกระดมความคิดสาธารณะที่
น่าทึ่ง แต่กลับมีการป้องกันทางจิตใจที่อ่อนแอ

ผู้สนับสนุนไม่พอใจเป็นอย่างมากกับสถานการณ์ใน
ปัจจุบันของเขา

* ปัจจุบันอยู่ภายใต้การสะกดจิตที่ทรงพลัง

ผมจ าได้แม่น ราชาแห่งดงเมียว บางทีในไม่ช้าเด็กผู้ชาย
คนนี้อาจจะกลายเป็นราชาแห่งเงาผู้สันโดษ ราชาเด็กน้อย
ผู้น่าสงสารที่ยุ่งอยู่กับการตอบความคิดเห็นทาง
อินเทอร์เน็ต

-จริงเหรอที่ตอนนี้กรุงโซลนั้นโดดเดี่ยวแล้ว ㅋㅋราคา
ที่ดินของกังนัมจะลดลง ~~ คนรวยก าลังร้องไห้อยู่ใช่
ไหม??

┗ㄴㄴไม่ใช่แค่โซล แต่เป็นเมืองหลวงทุกแห่งใน
โลก โตเกียว ปักกิ่ง ทุกแห่งติดอยู่ในโดมนั่นทั้งหมด

┗ไม่มีแผนที่จะน ากรุงโซลกลับคืนมาเลยเหรอ? ไม่ใช่
ว่ามันเริ่มต้นขึ้นเมื่อวานนี้เหรอ?

ㅋㅋㅋแต่ในตอนนี้ทุกคนที่อยู่ข้างในก็มีพลังตื่น
ขึ้นมาㅋㅋㅋไม่ใช่ว่ามันแฟนตาซีเป็นบ้าเลยเหรอ

┗มันกลายเป็นเรื่องราวแฟนตาซีตอนที่มอนสเตอร์
ปรากฏตัวขึ้น

หน้าจออินเทอร์เน็ตที่คุ้นเคยมานานดูแปลกๆ ผมรู้สึกอีก
ครั้งว่ามันเป็นของจริง เอาจริงดิ นี่คือสถานการณ์ที่พวก
เราอยู่ในตอนนี้ ด้านนอกของโดม หลายๆ คนยังไม่รู้
ความจริง

นิ้วของราชาเด็กเริ่มขยับ

-พวกนายเคยได้ยินเรื่องผู้เผยพระวจนะบ้างไหม? ฉันไม่รู้
ว่าพวกเขาคือใคร แต่พวกเขาอ้างว่ารู้ความลับของ
สถานการณ์นี้ㅎ ㅎ

[ตัวละคร ‘ฮันดงฮุน’ ได้เปิดใช้งานการจัดการความ
คิดเห็น LV.3]

ในทันทีที่เปิดการใช้งาน ความเห็นหลายสิบอันก็ปรากฏ
ขึ้นตรงหน้าเด็กชาย

┗ใครจะเชื่อเรื่องแบบนั้นกัน?

┗ฉันก็คิดแบบนั้น แต่ไม่แล้ว… ฉันเห็นค าท านายเมื่อ
ไม่นานมานี้ และมันก็เป็นความจริงทุกอันㄹ

┗จริงเหรอ? พวกเขาอยู่ที่ไหนกัน? ขอที่อยู่ให้ฉันหน่อย
สิ

ความคิดเห็นเริ่มแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตด้วยพลัง
มหาศาล มันน่าประหลาด พวกเขาได้ใช้ความสามารถใน
แบบนี้แล้ว

“ตัวแทนฮันดงฮุน?”

ลีซงกุกเรียกออกมา และเด็กชายก็เงยหน้าขึ้น

“แขกมาแล้ว ทักทายเขาหน่อยสิ”

ดวงตาที่จมลึกของฮันดงฮุนหันมาที่ผม

“ส-ส-สวัส-สวัสดี…”

ฮันดงกุกไม่ได้อยู่ในสภาพปกติ

เด็กชายคนนี้ที่ถูกเรียกว่า ‘ราชาองค์ที่เจ็ดแห่งกรุงโซล’
ในหนทางเอาชีวิตรอดตอนนี้กลับดูซูบผอมมาก เดิมที่
เขาหลีกเลี่ยงมนุษย์เนื่องจากธรรมชาติของเขา แต่มันก็
ไม่ได้มากขนาดนี้

ฮันดงฮุนเดินโซเซและนั่งลงบนเก้าอี้ที่โต๊ะกลมพร้อมกับ
กัดเล็บของเขา

ลีซงกุกยิ้มราวกับว่าเขาพอใจ

“เอาล่ะ ยูจงฮยอค มาเริ่มคุยกับตัวแทนอย่างจริงจังเถอะ”

ผมจ้องไปที่ฮันดงฮุนและหัวเราะ

“คุย? คุยอะไร?”

“ฮะ?”

“นายก าลังล้อฉันเล่นเหรอ?”

ดวงตาของฮันดงฮุนว่างเปล่า

“…นี่คือตัวแทนเหรอ?”

เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้คือตัวแทนของสถานีนี้ ในนาม
แต่…

ค าว่าตัวแทนไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ

“นายจะท าให้ฉันสนุกอีกนานแค่ไหน? นายอยากให้ฉัน
คุยกับตุ๊กตางั้นเหรอ?”

ผมมองกลับไปและเห็นมือของลีซงกุกก าลังสั่น เขา
อาจจะไม่คิดว่าเนตรแห่งปราชญ์จะรู้ เขาเปิดสมาร์ทโฟน
ขึ้นเพื่อเช็คบางสิ่งและถอนหายใจออกมา

“…ยูจงฮยอค ฉันไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ โปรดยกโทษ
ให้ฉันด้วย”

“นายคือขุมพลังที่แท้จริงของสถานีนี้ใช่ไหม?”

“ใช่”

“มีคนอื่นอีกกี่คนที่รู้?”

“มีเฉพาะผู้บริหารระดับสูงเพียงไม่กี่คน”

การตั้งบุคคลที่มีความสามารถอันแข็งแกร่งไว้เป็นหุ่นไล่
กาและเข้าควบคุมสถานี มันเป็นกลยุทธ์ที่มักใช้ใน
หนทางเอาชีวิตรอด แต่มันก็แปลกที่ได้เห็นมันจริงๆ

“ถ้านายเป็นขุมพลังที่แท้จริง ท าไมนายพาฉันมาที่นี่?”

“เพื่อหลีกเลี่ยงความสนใจของคนอื่น ฉันไม่รู้ว่านายรู้ตัวรึ
ยัง แต่มันมีสกิลปิดกั้นคลื่นเสียงอยู่รอบๆ เต็นท์”

ผมคิดไว้แล้ว ในความเป็นจริง นี่เป็นหนึ่งใน
ความสามารถของฮันดงฮุน

“มันคงจะส าคัญจริงๆ นะ”

“ถูกต้อง ยูจงฮยอค มันเป็นเรื่องส าคัญส าหรับนายและ
ส าหรับพวกเราทุกคน”

“พวกนายทุกคน?”

ลีซงกุกหายใจเข้าลึกๆ และอ้าปาก

“ฉันคือผู้เผยพระวจนะ พูดให้ถูก ฉันเป็นหนึ่งในนั้น”

ข้อมูลที่ผมต้องการในที่สุดก็ออกมา ผมรอค าพูดต่อไป
ของเขาอย่างเงียบๆ

“ยูจงฮยอค นายไม่มีทางรู้ว่าพวกเรามีความสุขมากแค่
ไหนในตอนนี้ เพื่อนร่วมงานของฉันและฉันก าลังรอคอย
วันแห่งชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของยูจงฮยอค”

ผมได้ยินผิดไปเหรอ? ชายคนนี้เริ่มพูดอะไรแปลกๆ
ออกมา

“พวกเรารู้เกี่ยวกับความสามารถพิเศษของนาย ปาฏิหาริย์
ที่ท าให้นายย้อนอดีตกลับมาหลังจากตาย ในโลกนี้มีเพียง
แค่นายเท่านั้นที่ได้รับพลังพิเศษเช่นนี้”

ผมกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับการคัดกรองของกลุ่มดาว แต่ผม
ก็ตัดสินใจฟังต่อ

“บางทียูจงฮยอคอาจจะมีชีวิตซ ้ามาหลายครั้งแล้ว นายได้
ต่อสู้กับศัตรูที่ร้ายกาจมากมายและต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตใน
โลกนี้เพื่อช่วยผู้คน อดทนเพียงล าพัง ความทรงจ าอัน
เดียวดาย… พวกเราเคารพต่อจิตวิญญาณอันประเสริฐของ
นาย”

ไอ้บ้านี่มีฝีมือการเยินยอขนาดนี้เลยเหรอ ยูจงฮยอคคงจะ
ซาบซึ้งจนน ้าตาไหลถ้าเขาได้ยิน เมื่อเขาจมทุกข์อีก ผมคง
จะต้องบอกเขาด้วยค าพูดเหล่านี้บ้าง

“แต่ยูจงฮยอคน่าจะตระหนักมันได้จากการเสื่อมถอยรอบ
ที่ผ่านมา แม้ว่านายจะมีปาฏิหารย์ที่ไม่ธรรมดา แต่นาย
เพียงล าพังก็ไม่สามารถต่อสู้กับภัยพิบัติที่ก าลังจะเกิดขึ้น
ได้”

นอกจากนี้ เขายังพูดถูก

“ยูจงฮยอค คราวนี้จะแตกต่างออกไป มันเป็นเพราะพวก
เราอยู่ที่นี่ พวกเราเหล่าผู้เผยพระวจนะได้รับพรพิเศษและ
ถูกส่งมาเพื่อช่วยนาย”

ว้าว ดูนี่สิ?

ลีซงกุกยิ้มเบาๆ

“นายต้องก าลังสงสัยเป็นแน่ ท าไมคนพวกนี้ที่ไม่ปรากฏ
เมื่อครั้งล่าสุด จู่ๆ ถึงแสดงตัวออกมาตอนนี้? มันน่า
สับสนมาก แต่ฉันก็หวังว่านายจะเชื่อใจพวกเรา มันเป็น
เพราะพวกเราได้รับการเปิดเผยส าหรับวันนี้มาเมื่อ 10 ปี
ก่อน”

“…การเปิดเผย?”

“ใช่ ในโลกของพวกเรา มันมี ‘การเปิดเผย’ ที่ถูกแชร์
อย่างลับๆ ในหมู่ผู้เผยพระวจนะ ยูจงฮยอคเป็นตัวตนที่มี
อยู่ในนั้นและเป็นต านานที่มีชีวิต มันเป็นการเปิดเผยเดียว
ที่บันทึกเรื่องราวของอดีตและอนาคตทั้งหมด”

เดี๋ยวนะ อย่าบอกผมนะว่า ‘นั่น’ คือการเปิดเผย?

“นายยังไม่เชื่อฉันสินะ พวกเรารู้แล้วว่ายูจงฮยอคจะ
รวมตัวกับลีฮุนซึง พวกเขาไม่น่าจะมาพร้อมกับนาย แต่
นายน่าจะต้องได้ตัวปีศาจแห่งการล่อลวงคิมนัมอุนและ
จอมทัพแห่งน่านน ้าลีจีฮเยมาแล้ว แต่นั่นยังไม่พอ อย่าง
น้อยที่สุด ตามการเปิดเผย…”

ผมซ่อนความกังวลใจของผมไว้และถาม

“การเปิดเผยอยู่ที่ไหน?”

“น่าเสียดาย มันเสียหาย และพวกเราไม่สามารถหา
ต้นฉบับได้ แต่ไม่ต้องห่วงพวกเราแต่ละคนจ าส่วนหนึ่ง

ของการเปิดเผยได้ ผ่านชิ้นส่วนเหล่านั้น พวกเรา
เตรียมพร้อมที่จะเดินทางไปกับนาย”

…อู้ว

“ถ้านายใช้ชีวิตอีกครั้งในแบบที่นายท ามาเสมอ ยูจงฮ
ยอค… จะตายอีกครั้ง แต่มันจะแตกต่างถ้ามีพวกเรา”

ลีซงกุกก าลังอ้อมค้อม ผมหลับตาลงอย่างช้าๆ และพูด
“ฉันรู้”

ลีซงกุกรีบหยุดพูด บางทีเขาอาจจะประหม่า ยูจงฮยอคมีส
กิลจับเท็จ

แน่นอนว่าผมไม่มีสกิลนี้ แต่ถึงแม้ว่าผมจะมี เรื่องของเขา
ก็คงจะไม่ถูกจับโดยการจับเท็จ มันเป็นเพราะการจับเท็จ
ไม่สามารถแยกแยะการโกหกเช่นนี้ได้

นั่นเป็นเหตุผลว่าท าไมผมถึงรู้สึกมากขนาดนี้

“…มันน่าประหลาดจริงๆ”

มันเป็นเรื่องจริง ผมตกใจเกินกว่าที่จะประหลาดใจ นี่คือ
เรื่องที่ดีเรื่องที่ถูกบีบออกมาในเวลาอันสั้น ความคิด
สร้างสรรค์ของมนุษย์นั้นยอดเยี่ยมจริงๆ

“นายชื่อซงกุกใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว”

ผมสามารถเขียนหนังสือหนทางเอาชีวิตรอดได้ เพื่อที่จะ
ช่วยเหลือตัวเอกที่ก าลังจะตาย ผู้อ่านที่ได้รับการเปิดเผย
และมาจากนอกนิยาย? นี่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าหนทางเอาชีวิต
รอดจริงๆ แต่ก็เท่านั้น

“อย่าวกวน”

มันก็เท่านั้น

“ตรงประเด็นซะที”

ผมฟังมามากแล้ว ดังนั้นมันถึงเวลาที่ต้องพูด

“นายได้รับการเปิดเผยแห่งอนาคต ถ้าอย่างนั้นนายก าลัง
จะท าอะไรกันแน่?”

ลีซงกุกรีบตอบ

“พวกเราต้องการเป็นพันธมิตรกับยูจงฮยอค ม-มันเป็น
พันธมิตรแค่ในนาม แต่จริงๆ แล้วหมายความถึงการอยู่
ภายใต้นาย…”

เขาเป็นคนตลก ในท้ายที่สุด นี่คือจุดประสงค์ของเขา
เหรอ? การขึ้นรถบัสที่เป็นตัวละครหลักงั้นเหรอ?

“ฉันเข้าใจ พันธมิตร นายต้องการสิ่งนี้”

“ใช่”

“มันเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจจริงๆ”

“นี่หมายความว่า…”

ผมเคาะนิ้วของผมลงบนโต๊ะ

“แต่ค าขอนั้นแปลกๆ ไปหน่อย”

“ฮะ?”

“ฉันจะเป็นพันธมิตรกับคนที่แม้แต่ตัวตนฉันก็ไม่รู้จักได้
ยังไง? ถ้านายต้องการเป็นพันธมิตรกับฉัน ไม่ใช่ว่ามัน
เป็นสิ่งแรกที่นายควรเริ่มต้นงั้นเหรอ?”

“ต-ตัวตนของฉัน… ฉัน…”

ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้และนั่งลงบนเตียงหรูในห้อง จากนั้น
ผมก็นั่งไขว้ขาและประกาศ

“คุกเข่าลง”

“ฮะ?”

“คุกเข่า”

ลีซงกุกอายอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะลงมาจากเก้าอี้ของเขาใน
ขณะที่ซ่อนสีหน้าเอาไว้ ขณะที่เข่าของเขาค่อยๆ แตะฟื้น
ลงมา ผมก็พูดขึ้น

“บอกแอตทริบิวต์ของนายมา”

เมื่อผมเห็นการสะกดจิตอันแข็งแกร่งในหมู่ผู้ท้าชิงราชา
ผมก็เดาว่ามันเป็นแอตทริบิวต์ของชายคนนี้ อย่างไรก็ตาม
ผมก็จ าเป็นจะต้องท าให้มั่นใจ

ลีซงกุกเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยแววตาที่ซับซ้อน จิตใจของ
เขาอาจจะก าลังท างานหนัก เขาคงจะคิดแบบนี้อยู่

「ยูจงฮยอคสามารถดูข้อมูลของฉันด้วยเนตรแห่ง
ปราชญ์ไม่ใช่เหรอ」

「เขารู้อยู่แล้ว ดังนั้นเหตุผลในการถามข้อมูลของฉันคือ
อะไรกัน?」

ลีซงกุกขัดขืนอยู่สักพักก่อนที่จะพูดออกมา

“แอตทริบิวต์ของฉันคือ… การสะกดจิต”

ตามที่คาดไว้ มันเป็นการสะกดจิต

“ฉันรู้”

ลีซงกุกดูสดใสขึ้นเล็กน้อยให้กับการพยักหน้าของผม เขา
คิดว่าเขาผ่านการทดสอบ

“หมดแล้วเหรอ?”

“…ฮะ?”

ดวงตาของลีซงกุกสั่น

“…อ-อีกหนึ่ง”

ผมพยักหน้า

“บอกมา”

“ค-คนที่ 9…

“คนที่ 9?”

ลีซงกุกก้มหัวลงอย่างช้าๆ ราวกับว่าเขาละอายใจ

“คนที่ 9… ที่ออกไป”

เข้าใจแล้ว ไอ้ระย านี่ คนที่ 9…

.ไม่สิ เดี่ยวก่อน งันมันมีคนพวกนื้อยู่กึ่คนกัน?