มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 491

ประกาศการเรียกเก็บเงินส่งผลให้เกิดความเงียบไปทั้งช่อง

มีแค่เสียงลมหายใจหนักๆ ของฮันซูยองเท่านั้นที่ดังอยู่

“ถ้าพวกนายอยากจะดูโศกนาฏกรรมนี้ต่อ … ”

สิ่งที่บริษัทของคิมทกจาขาดไปในตอนนี้ก็คือความเป็นไปได้

ความเป็นไปได้ สิ่งที่ทำให้เรื่องราวไหลลื่นไปอย่างเป็นธรรมชาติและ
เป็นไปได้

” … มันถึงเวลาที่พวกนายต้องจ่ายแล้วเหมือนกัน”

จากนั้นเองเธอจึงคิดได้ถึงสิ่งที่คิมทกจาวางแผนไว้ทั้งหมด และ
เพราะเหตุนั้น เธอจึงกล่าวเช่นนี้ออกไป

การขายโศกนาฏกรรมในชีวิตของเขาเพื่อช่วยสหาย เหมือนอย่างที่
แม่ของเขาเคยทำ คิมทกจาต้องการจะเปลี่ยนสถานการณ์นี้โดยการ
ขายโศกนาฏกรรมที่บริษัทของคิมทกจาสร้างขึ้น

[กลุ่มดาวส่วนใหญ่ตกใจมาก!]

การประกาศของฮันซูยองทำให้กลุ่มดาวเกิดความลังเลขึ้นมา

เธอนึกถึงความทรงจำจากครั้งเมื่อนิยายของเธอเริ่มเก็บเงินเป็นครั้ง
แรก
「ผู้เขียน มันจะเริ่มต้นจากพรุ่งนี้แล้วสินะ」
เธอรู้สึกเหมือนกับวันนั้นเลย ความรู้สึกของการไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
ในอนาคต
สุดท้ายมันจะมีกี่คนนะที่อ่านนิยายของฉันต่อ?
ฉันจะสามารถใช้ชีวิตด้วยการขายนิยายไปนานแค่ไหนกัน?
‘นายมันบ้า คิมทกจา ดังนั้นนายเลยอยากจะให้ฉันทำแบบนี้ใช่
ไหม??’
สิ่งที่เธออยากทำในตอนนี้ไม่ใช่การขายนิยาย
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ต้องการบอกเล่าเรื่องราวส่วน
ต่อไป!]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินตำนาน’ ต้องการบอกเล่าเรื่องราว
ส่วนต่อไป!]
[มหาเรื่องราว ‘ฤดูกาลแห่งแสงสว่างและความมืด’ ต้องการบอกเล่า
เรื่องราวส่วนต่อไป!]
[มหาเรื่องราว ‘ผู้กอบกู้อิสรภาพแห่งผู้ที่ถูกหลงลืม’ ต้องการบอกเล่า
เรื่องราวส่วนต่อไป!]

…เรื่องราวที่ถูกเขียนขึ้นมาจากโลหิตและหยาดนํ้าตาแห่งบริษัทของ
คิมทกจา
สิ่งที่เธออยากจะขายคือเรื่องราวแห่งชีวิตของพวกเขา เรื่องราวที่เธอ
ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้อย่างลวกๆ หรือบอกเล่าไปแบบผ่านๆ ถึง
กระนั้น เธอก็ต้องเสนอขายเรื่องราวเหล่านี้ให้กับกลุ่มดาว
บียูและดวงตาอันเป็นกังวลของเธอกำลังมองมายังฮันซูยองจากบน
ท้องฟ้า ฮันซูยองยิ้มออกมาราวกับจะกล่าวว่า ‘ไม่ต้องห่วง’
“ไม่มีใครสนใจเลยเหรอ? แย่จัง มันกำลังจะน่าสนใจขึ้นมาแล้วเชียว”
เธอเท่านั้นที่สามารถทำหน้าที่นี้ได้ เฉพาะฮันซูยองเท่านั้นที่ถูก
กำหนดให้เป็นคนเลวในบริษัทของคิมทกจาที่สามารถขายเรื่องราวนี้
ได้
ราวกับจะเห็นอกเห็นใจเธอ การเคลื่อนไหวของราชาเทพเจ้าภายนอก
เชื่องช้าลง บางทีเขาอาจจะกำลังโศกเศร้าอยู่ก็ได้
[ช่างน่าขันซะจริง เจ้าคิดว่าจะมีคนสนใจในเรื่องราวที่ไม่สลักสำคัญ
อะไรแบบนั้นเหรอ?]
คนที่ทำลายความเงียบนี้ก็คือกลุ่มดาวระดับเทวะ โพไซดอน ส่วนร่าง
ของกลุ่มดาวระดับเทวะคนอื่นก็สามารถมองเห็นได้อยู่ไกลๆ ด้วย พวก
เขาต่างก็กำลังเยาะเย้ยฮันซูยอง
[เจ้าเชื่อจริงๆ เหรอว่าเรื่องราวของเจ้ามีค่ามากขนาดนั้น?]

เช่นเดียวกันกับมหาโดเกบิ พวกเขาต่างก็ดูเหมือนจะคิดว่าฮันซูยอง
ตัดสินใจผิด
เปรี้ยง!
เมื่อกลุ่มดาวออกไป ขนาดของช่องก็ลดลง บางช่องกระทั่งพยายาม
แทรกเข้ามาโดยใช้โอกาสนี้ ช่องที่เป็นของโดเกบิที่เป็นปรปักษ์ต่อ
บริษัทของคิมทกจา
[จัดการพวกมันซะ]
กลุ่มดาวเริ่มทำการเคลื่อนไหวอีกครั้ง ส่วนใหญ่พวกเขาคือกลุ่มดาว
ระดับเทวะหรือกลุ่มดาวระดับเรื่องเล่าชั้นสูงต่างๆ ที่แทบจะมีพลัง
เทียบได้กับกลุ่มดาวระดับเทวะ
[กลุ่มดาว ‘ผู้รับผิดชอบวัฏจักรแห่งจักรวาล’ กำลังตรวจสอบสมรภูมิ
ของสถานการณ์!]
[กลุ่มดาว ‘กระจกปล่อยควัน’ กำลังจุติลงมายังสมรภูมิของ
สถานการณ์!]
[กลุ่มดาว ‘เจ้าแห่งสายฟ้าและสงคราม’ กำลังจุติลงมายังสมรภูมิของ
สถานการณ์!]
พระพรหม เทวะแห่งอินเดีย
เทซคาทลิโพคา เทวะแห่งแอชแท็ก
และกระทั่ง เพรัน เทวะแห่งสลาฟ

กลุ่มดาวจากเนบิวลาขนาดใหญ่ต่างๆ ที่ไม่เคยปรากฏตัวขึ้นใน
สถานการณ์ระดับล่างๆ จวบจนถึงตอนนี้ –
และเมื่อมหาโดเกบิเริ่มเคลื่อนไหว ความกดดันในสมรภูมิก็เริ่มทวี
ความรุนแรงยิ่งขึ้น
ก๊าซซซซซ!!
เหล่าผู้ไร้นามที่กำลังพยายามขวางทางกลุ่มดาวที่ขยับเข้ามาหาคิม
ทกจาอย่างเต็มที่ถูกเป่ากระเด็นออกไป
กลุ่มดาวระดับเทวะต่างก็ครอบครองส่วนแบ่งเป็นจำนวนมากในมหา
เรื่องราวของแต่ละเนบิวลา เมื่อพวกเขาเริ่มเคลื่อนไหวความเป็นไปได้
ของตน สมดุลจึงโน้มเอียงไปทางพวกเขาในทันที
ฮันซูยองมองดูคลื่นของดวงดาวที่พุ่งเข้ามาและพึมพำ “แม้แต่ในที่ๆ
พวกนายไม่ต้องการจะดู พวกเราก็จะยังเอาชีวิตรอดไปได้”
หน้าจออาจจะมืดดับลงไป แต่เสียงก็ยังคงอยู่ และบางทีเสียงของเธอ
ก็อาจจะถูกกลุ่มดาวทุกๆ คนในห้องได้ยิน
「ฮันซูยองเองก็รู้ ไม่ใช่กลุ่มดาวทุกๆ คนที่จะชอบพวกเธอ」
บริษัทของคิมทกจามีศัตรูมากมาย บ้างก็ให้กำลังใจในเรื่องราวของ
พวกเขาแต่บ้างก็อิจฉาพวกเขา หรือกระทั่งเกลียดพวกเขาด้วยซํ้า
อย่างไรก็ตาม มันก็ยังมีตัวแปรอื่นอยู่ด้วย และนั่นก็คือความจริงที่ว่า
พวกเขาได้เฝ้าดูเรื่องราวบางอย่างมานานแสนนาน

「เรื่องราวที่เราใช้เวลาด้วยมาอย่างยาวนานจะกลายเป็นส่วนหนึ่ง
ของเราในที่สุด」
เหมือนอย่างคิมทกจาและหนทางเอาชีวิตรอด
“อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่นายหลับตาลง เรื่องราวนี้ที่นายดูอยู่ก็จะ
จบลงตรงนี้”
คำพูดของเธอไม่ได้มุ่งเป้าเจาะจงไปที่ใคร ซึ่งก็หมายความว่ามันเป็น
คำประกาศที่ส่งไปหาทุกๆ คน
ในที่สุด กลุ่มดาวก็ทำลายแถวหน้าของเทพเจ้าภายนอกและพุ่งเข้ามา
สหายของบริษัทของคิมทกจาก้าวออกมาเพื่อขวางพวกเขาเอาไว้
ครืน!
การโจมตีประสานของโพไซดอนและซุสสาดออกมา เหล่าเทพเจ้า
ภายนอกถูกเผาจนตายไประหว่างทาง แม้แต่คนจากบริษัทของคิมทก
จาก็คงไม่สามารถรับการโจมตีนั้นไว้ได้ด้วยสภาพในปัจจุบันของพวก
เขา ถึงกระนั้น ฮันซูยองก็ยังเชื่อมั่นในสหายของตน
“แม้ว่าฉันจะตาย แต่ฉันก็จะไม่หยุด”
ฮันซูยองยิงเพลิงทมิฬออกไปด้วยพลังทั้งหมดของเธอ อย่างไรก็ตาม
พลังของมันก็มีไม่ถึงหนึ่งในสี่หลังจากถูกข่มไปด้วยความเป็นไปได้
และในขณะที่คลื่นของโพไซดอนกำลังจะมาถึงตรงหน้าของพวกเขา
และเริ่มกระหนํ่าเข้าใส่พวกเขา…
「ช่วงเวลาสั้นๆ มันรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบได้หยุดนิ่งไป」

นอกจากนี้ มันยังรู้สึกเหมือนกับว่ารากฐานที่สร้างโลกนี้ขึ้นมากำลัง
เปลี่ยนไป ราวกับว่ามีอะไรได้ถูกเขียนทับลงไป และอึดใจต่อมา โลก
ที่หยุดนิ่งไปก็เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง
[เกิดความผิดพลาดในสถานการณ์สุดท้าย!]
คลื่นของโพไซดอนและสายฟ้าของซุสกระหนํ่าเข้าใส่เธอและบริษัท
ของคิมทกจา
ครืน!
พูดให้ถูกต้อง มันกระหนํ่าเข้าใส่กำแพงป้องกันตรงหน้าของพวกเธอ
มันเป็นกำแพงเหล็กหนา ซึ่งก็คือเรื่องราวของลีฮุนซึง เรื่องราวของ
เขาที่เคยปกป้องทั้งดาวเคราะห์ออซกำลังปกป้องสหายของเขาอยู่
แต่เขาก็ยังอยู่ภายใต้การจำกัดของสำนักงาน แล้วเขาทำได้ยังไง?
“ซูยอง!”
ประกายแสงจำนวนมากอาบไปทั่วร่างของลีฮุนซึง แต่มันก็ไม่ใช่แค่
เขาเท่านั้น ทุกคนจากบริษัทของคิมทกจาที่ตกอยู่ภายใต้การจำกัด
ของสำนักงานต่างถูกอาบไปด้วยประกายแสงจำนวนมาก กล้ามเนื้อที่
เคยถูกจำกัดเอาไว้กลับคืนสู่อิสระอีกครั้ง และพลังเวทมนตร์ที่ถูกคุม
ขังเอาไว้ก็ถูกปลดปล่อยออกมา
[ข้อผิดพลาดในการบริจาคของช่องกลับเป็นปกติ]
ข้อความดังขึ้นในหูของพวกเขา

[จำนวนเงินบริจาคที่ล่าช้าจะถูกประกาศ!]
และในเวลาเดียวกัน ข้อความจำนวนนับไม่ถ้วนก็ดังขึ้นในหูของฮันซู
ยอง
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ บริจาคเงินครึ่งหนึ่งของ
เธอ!]
จำนวนเงินครึ่งหนึ่งที่กลุ่มดาวในระดับครึ่งก้าวจะถึงระดับเทวะมีอยู่จะ
เป็นเท่าไรกันนะ? แม้แต่ฮันซูยองก็ไม่อาจประเมินจำนวนเงินนั้นได้
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ บริจาคเงินจำนวนมหาศาล
พร้อมกับบ่นอย่างไม่พอใจ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้กอบกู้อิสรภาพที่เก่าแก่ที่สุด’ …]
ดวงดาวมากมายเริ่มเปล่งแสงเจิดจ้า
เงินของเนบิวลาเริ่มเพิ่มพูนกลับมาอย่างรวดเร็ว
[จำนวนเงินทั้งหมดของเนบิวลา: 83,112,540 เหรียญ]
[จำนวนเงินทั้งหมดของเนบิวลา: 162,423,800 เหรียญ]
….
……..
[จำนวนเงินทั้งหมดของเนบิวลา: 1,041,512,080 เหรียญ]
จำนวนเงินเกินกว่าร้อยล้านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะแตะหลักพันล้าน

นั่นคือการกำหนดสิ่งที่ฮันซูยองจะทำต่อไป ซึ่งก็คือการใช้เงินบริจาค
ทั้งหมดไปกับความเป็นไปได้
เปรี้ยง!!
“ทุกคน ทนไว้!”
[กลุ่มดาว ‘ผู้ผลิตสินค้าจำนวนมาก’ ยิ้มกว้าง]
[กลุ่มดาว ‘ผู้ผลิตสินค้าจำนวนมาก’ บริจาคเงินเกินกว่าขีดจำกัดการ
บริจาค!]
ชายแก่สวมเสื้อยืดลายสับปะรด

ได้มีโอกาสคุยกับเขาสั้นๆ
「นายคิดจริงๆ เหรอว่าโฆษณาแบบนี้จะขายรถของนายได้」
เมื่อฮันซูยองถาม ผู้ผลิตสินค้าจำนวนก็ตอบกลับมาด้วยท่าทีง่ายๆ
「ข้าไม่ได้โฆษณาเพื่อจะขาย แต่เป็นการโฆษณาสินค้าที่กำลังจะถูก
ขาย」
และในตอนนี้ เธอก็คิดว่าเธอพอจะเข้าใจคำตอบนั้นแล้ว
[กลุ่มดาว ‘พ่อมดคนแรกแห่งโชซอน’ บริจาคเงิน 5,000 เหรียญ!]
[กลุ่มดาว ‘บิดาแห่งรัตติกาล’ บริจาคทุกๆ อย่างที่ซ่อนไว้ทั้งหมด!]

[กลุ่มดาว ‘ราชินีแห่งวสันต์อันมืดมิด’ บริจาคเงินครึ่งหนึ่งของ
ยมโลก!]
[กลุ่มดาว ‘เทพเจ้าแสงสูงสุด’ บริจาคเงิน 2,100,000 เหรียญ!]
[กลุ่มดาว ‘ดอกลิลลี่แห่งราศีกุมภ์’ บริจาคเงิน 1,500,000 เหรียญ!]
กลุ่มดาวที่มีคำขยายอันคุ้นเคย
[กลุ่มดาว ‘นักต้มตุ๋นขาเป๋’ บริจาคเงิน 15,000 เหรียญ!]
[กลุ่มดาว ‘ราชาแมลงวัน’ บริจาคเงิน 450,000 เหรียญ!]
[กลุ่มดาว ‘นักผจญภัยตั้งไข่’ บริจาคเงิน 5,000 เหรียญ!]
[กลุ่มดาว ‘ปรจารย์แห่งวิชาสองสวรรค์รวมเป็นหนึ่ง’ บริจาคเงิน
4,000 เหรียญ!]
[ดวงดาวทั้งหมดในกลุ่มดาวกระบวยใหญ่บริจาคเงิน 300,000
เหรียญ!]
[กลุ่มดาวขนาดเล็กจากดาวเคราะห์ขนาดเล็กบริจาคเงิน 300
เหรียญ!]
กลุ่มดาวที่ไม่ได้คุ้นเคยด้วยซะทีเดียว
[กลุ่มดาวจำนวนมากที่ไม่มีการเปิดเผยตัวได้เพิ่มความแข็งแกร่งให้
กับความเป็นไปได้ของบริษัทของคิมทกจา!]
และสุดท้าย แม้แต่กลุ่มดาวที่พวกเธอไม่รู้จัก

ทุกๆ กลุ่มดาวที่เดินทางมาพร้อมกับเรื่องราวของบริษัทของคิมทกจา
กำลังสนับสนุนเรื่องราวของพวกเขาอยู่
ช่องที่เคยมืดดับไปกลับคืนสู่แสงสว่างอีกครั้ง และการออกอากาศก็
เริ่มขึ้นอีกครา
[การออกอากาศของช่อง BY-9158 จะเริ่มขึ้นอีกครั้ง!]
เรื่องราวกำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เหรียญเหล่านี้ทั้งหมดคือเจตจำนง
ของกลุ่มดาว
「ความปรารถนาของพวกเขาที่จะได้เห็นตอนจบของเรื่องราวนี้」
ฮันซูยองเองก็เข้าใจความปรารถนา อย่างไรก็ตาม มันก็มีบางคนที่ไม่
อาจทำแบบนั้นได้
[พวกเจ้าทำอะไรกัน?! หรือว่าพวกเจ้าเห็นอกเห็นใจอวตารพวกนี้??
เห็นใจศัตรูแห่งเรื่องราว?? พวกเจ้าลืมไปแล้วเหรอว่าพวกเจ้าเป็น
ใคร?! โอ้ กลุ่มดาวที่รัก อย่าปล่อยให้สายตาของพวกเจ้าถูกล่อลวงไป
โดยเรื่องราวพรรค์นั้นเลย!]
มหาโดเกบิคำรามออกมา นั่นทำให้บางคนตอบกลับไป
[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ กล่าวว่าเธอฉลาดขึ้นแล้ว]
เปรี้ยง…!
พายุความเป็นไปได้ถูกผลักดันกลับไป และคลื่นของโพไซดอนก็จม
กลับลงไปสู่พื้น

ฮันซูยองค่อยๆ หลับตาของเธอลง สายลมอ่อนๆ พัดโชย
[เจตจำนงแห่งการถ่ายทอดสดดวงดาวยอมรับกระแสความเป็นไปได้
ใหม่]
บางสิ่งกำลังเปลี่ยนไป
[การถ่ายทอดสดดวงดาวกำลังพิจารณาการเปลี่ยนแปลงกฎของ
สถานการณ์]
ความเป็นไปได้ทั้งหมดจากสำนักงานที่กำลังสะกดเธอและสหายของ
เธอไว้เลือนหายไป สมดุลของสถานการณ์เริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง
[คุณยังไม่อาจเข้าใจ ‘ศัตรูแห่งเรื่องราว’ ได้]
คิมทกจายังตกที่นั่งลำบากอยู่ อย่างไรก็ตาม…
[‘ศัตรูแห่งเรื่องราว’ ปรารถนาที่จะถูกเข้าใจโดยคุณ]
…อย่างไรก็ตาม มันก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
[กฎของสถานการณ์กำลังเปลี่ยนแปลง]
[จากนี้เป็นต้นไป กลุ่มดาวทั้งหมดสามารถเลือกฝ่ายได้ในช่วง
สถานการณ์สุดท้าย!]
ฮันซูยองมองไปรอบๆ ตัวเธออย่างช้าๆ
ภาพโดยรอบกำลังเปลี่ยนไปราวกับเปลือกชั้นนอกของโลกถูกลอก
ออก

[[■■■■■■… ไป!! สู้! นี่คือสมรภูมิของพวกเรา!]]
ชายคนหนึ่งควบม้าผ่านฮันซูยอง โดยไม่ต้องสงสัยเลย เขาเคยเป็น
เทพเจ้าภายนอกมาก่อนเมื่อครู่ ตัวตนที่เคยเป็นผู้ไร้นาม
[[พวกเราชนะได้! อย่ายอมแพ้จนกว่าจะจบ!]]
ร่างของพวกเขากำลังเปลี่ยนไป บ้างก็เปลี่ยนเป็นคน บ้างก็เปลี่ยนเป็น
คนแคระ – พวกเขาต่างก็มาจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ แต่ถึงกระนั้น พวกเขา
ก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ไม่เป็นที่รู้จักอีกต่อไปแล้ว
[[ลุย! นี่คือสถานการณ์สุดท้ายที่พวกเราฝันถึง!]]
[[บีโอม!]]
[[มาร์ค!]]
ผู้ไร้นามเหล่านี้ต่างก็มีชื่อแล้ว
[คุณอยู่ฝ่าย ‘ศัตรูแห่งเรื่องราว’]
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้พุ่งเข้าหากลุ่มดาว พวกเขาตั้งขบวนและรุกคืบไปข้าง
หน้า
[[ข้าไปด้วย!]]
ในหมู่พวกเขามีชายคนหนึ่งที่ชวนให้นึกถึงลีฮุนซึง และยังมีเด็กคน
หนึ่งที่ชวนให้นึกถึงชินยูซองด้วย กระทั่งคนที่ชวนให้นึกถึงจางฮีวอน
ลีกิลยัง และลีจีฮเยก็ยังมี
[[ไม่เลว เส้นโลกนี้มาไกลขนาดนี้เลยเหรอ?]]

ในช่วงเวลาสั้นๆ ฮันซูยองเห็นเด็กสาวคนหนึ่งที่ชวนให้นึกถึงเธอด้วย
และทั้งหมดนั้นก็กำลังต่อสู้เคียงข้างศัตรูแห่งเรื่องราว
สายตาอันพร่ามัวของเธอไล่ตามหลังพวกเขาไป
「ทุกๆ เส้นโลกที่ถูกทอดทิ้งกำลังมาบรรจบกันตรงนี้」
โลกที่เธอไม่อาจถ่ายทอดออกไปด้วยคำพูดเพียงอย่างเดียว โลกที่
การทำนายลอกเลียนแบบไม่อาจอ่านได้ เพราะมันสามารถจินตนาการ
ได้โดยผู้อ่านเท่านั้น
「นี่คือโลกที่คิมทกจาฝันถึง」
ฮันซูยองค่อยๆ หันกลับไปมองจุดที่ราชาเทพเจ้าภายนอกคงอยู่เมื่อ
ครู่ และมันก็มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ ณ จุดๆ นั้น
「“ฮันซูยอง ตัวประกอบควรทำยังไงเพื่อให้ได้รับความสนใจ?”」
ชายในชุดคลุมสีขาวเผยตัวออกมา
「“นายเป็นตัวประกอบเพราะมันไม่มีใครสนใจต่างหาก”」
ฮันซูยองโซเซไปยังจุดๆ นั้น
「“อืม มันไม่มีทางแก้ที่ชัดเจน ตามปกติ นายจะได้รับความสนใจจาก
การเสียสละตัวเองหรือ…”」
เธอเดินและเดิน และในที่สุดก็มาอยู่ตรงหน้าชายคนนั้น
「“…หรือนายก็ต้องมอบเรื่องราวของตัวเองให้กับพวกเขา”」

ชายคนนั้นยืนนิ่งและรอเธออยู่
ฮันซูยองยืนอยู่ตรงหน้าของชายคนนั้น ค่อนข้างแปลกจากตัวเธอใน
ยามปกติ เธอคิดว่าเธอกำลังจะร้องไห้ออกมา สายตาของเธอพร่ามัว
และไมอาจมองเห็นหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน
“เธอทำได้ดีมาก”
และคิมทกจาก็ยืนอยู่ตรงนั้นเอง

เมื่อเห็นเขายิ้มออกมาแบบนั้น เธอก็รู้สึกพูดไม่ออกขึ้นมาในทันใด
เธออยากจะพูดออกไปว่าเธอจะฆ่าเขาให้ได้ถ้าเขายังจะทำแบบนี้อีก
เฉกเช่นที่เคยเป็นมา เธออยากจะทำแบบนั้นจริงๆ แต่…
“ฮันซูยอง”
…เธอก็ไม่สามารถ
เมื่อเธอก้มหน้าลง เธอก็เห็นข้อเท้าของคิมทกจา ชุดออกรบที่ถูกสร้าง
ขึ้นโดยผู้ผลิตสินค้าจำนวนมากอยู่ในสภาพขาดรุ่งริ่ง
ร่างทั้งร่างของเขาที่ได้เข้าต่อสู้กับกลุ่มดาวในฐานะราชาเทพเจ้า
ภายนอกเมื่อครู่ได้เต็มไปด้วยบาดแผลมากมายจนไม่แปลกถ้าเขาจะ
ตายในตอนนี้
“…เธอไม่เป็นไรนะ?”
และความกังวลของเขาที่มีให้ต่อเธอแทนที่จะเป็นตัวเองก็ทำให้ฮันซู
ยองไม่อาจแยกแยะอารมณ์ในตอนนี้ของเธอได้
[กลุ่มดาว ‘บิดาแห่งรัตติกาล’ กำลังมองมาที่คุณ]