มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 80 – สถานการณ์ที่ห้า (5)

ผมก้าวถอยไปจากยูจงฮยอคที่ก าลังนอนอยู่และพูดกับบีฮ
ยอง

‘นายก าลังท าอะไรอยู่?’

แม้ว่ายูจงฮยอคจะอยู่ใกล้ๆ แต่เขาก็คงจะไม่มาในเวลาที่
เหมาะเจาะแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าบีฮยองท าให้เกิด
สถานการณ์ย่อยเพื่อน ายูจงฮยอคมาที่นี่

[เจ้าสงสัยข้างั้นเหรอ? มีหลักฐานไหม?]

มันไม่มีหลักฐาน แต่ผมก็รู้สึกถึงมันอยู่ในใจ

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ เป็นห่วงกับการ
ตัดสินของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 500 เหรียญ]

ผมรู้สึกเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า

ฮันซูยองกระซิบกับผมในขณะที่ผมมองลงไปยังยูจงฮ
ยอคด้วยสีหน้างงๆ “…พวกเราเจอเขาแล้ว นายจะท ายังไง
ต่อ?”

“อะไรอีกล่ะ?”

“ไม่ใช่ว่านายควรช่วยเขาเหรอ? ไอ้บ้านี่ เขาคือพระเอก”

แน่นอนว่าผมต้องช่วยเขา อย่างไรก็ตาม ถ้าผมช่วยไอ้บ้า
นี่ ผมก็คงจะต้องตายแน่ๆ ฮันซูยองดูหวาดกลัวว่ายูจงฮ
ยอคจะตื่นขึ้นมาในทันที่

“นายมีอะไรจะมาห้ามเขาไว้ไหม?”

“ยูจงฮยอคคงจะไม่ทน”

“งั้นล็อคเขาไว้…”

“งั้นเขาก็จะฆ่าตัวตาย”

“แต่ถ้าเขากลับไป… บัดซบ มันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขา
เสื่อมถอย?”

ฮันซูยองตระหนักถึงเรื่องนี้ได้ในทันใด

จะเกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้ถ้ายูจงฮยอคย้อนกลับไป? มัน
เป็นหนึ่งในความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผมในการ
อาศัยอยู่ในโลกใบนี้

“เราต้องหยุดมัน ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

มันถูกต้องที่จะถือว่ามันเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดเมื่อพวกเรา
ยังไม่รู้จักมันดีพอ ถ้าผมท าอะไรพลาดไปและโลกถูกรี
เซ็ต ตัวตนของผมอาจจะหายไปได้

ยังไงก็เถอะ… ไอ้บ้านี่ไปโดนอะไรมา

ผมมองเขาใกล้ๆ มันมีแผลอยู่รอบๆ ท้อง อวัยวะภายใน
และซี่โครงทั้งหมดถูกท าลาย มันราวกับว่ามีคนที่ทรง
พลังเป็นอย่างยิ่งได้จัดการกับยูจงฮยอคในการโจมตีเพียง
ครั้งเดียว…

ในเวลานั้นเอง ผมก็จ้องมองไปยังก าปั้นอย่างว่างเปล่า
หรือว่า?

“นายท าหน้าแบบนั้นท าไม? ท าไมจู่ๆ ใบหน้าของนายถึง
คล ้าขึ้น?”

“…ไม่มีอะไร”

ทันใดนั้นเอง ผมก็มั่นใจ เขาถูกต่อยด้วยหมัดที่เต็มไปด้วย
STR LV.100…

งั้นเขาก็เป็นแบบนี้มาสองวันแล้ว ผมเสียใจกับประโยชน์
ของการเข้าใจถึงปัญหาหลังเหตุการณ์ ด้วยเหตุนี้ มันจึง
เป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์ของผมกับยูจงฮยอค

ในขณะที่ผมมองไปยังหน้าท้องและใบหน้าของเขาอย่าง
ช้าๆ ผมก็ก้าวถอยออกมาเพราะผมขนลุก

“…เชี่ย”

ยูจงฮยอคจ้องมาที่ผมด้วยดวงตาที่เปื้อนเลือดและน ้าตา
ริมฝีปากของเขาขยับและเห็นได้ชัดว่าเขาก าลังพูดอะไร
บางอย่างอย่างเช่น ‘คิมทกจา ตาย’

ผมคิดว่าฮันซูยองจะอยู่ข้างๆ ผม แต่เธอก็วิ่งหนีไปอย่าง
เร็ว ผมตะโกนเข้าใส่ยูจงฮยอคจากระยะไกล

“เฮ้! นายทิ้งความโกรธของนายออกไปหน่อยไม่ได้
เหรอ?”

“…”

“มันไม่ใช่การต่อสู้ที่ยุติธรรมเหรอ? นายเองก็พยายามฆ่า
ฉันด้วยหนิ?”

ดวงตาของยูจงฮยอคไม่เปลี่ยนแปลง บัดซบ…

ผมไม่มีทางเลือก ยูจงฮยอคต้องรอดไปได้ แม้ว่าเขาจะฆ่า
ผม ผมอาจจะสามารถหยุดยั้งภัยพิบัติแห่งค าถามได้โดย
ไม่มียูจงฮยอค แต่ผมก็ไม่อาจหยุดยั้งภัยพิบัติอื่นได้ และ
โลกก็คงจะถูกท าลาย

ท าไมตัวเอกของหนทางเอาชีวิตรอดถึงต้องเป็นคนแบบนี้
ด้วย? เรื่องราวคงจะง่ายขึ้นถ้ามันเป็นลีฮุนซึงหรือจางฮี
วอน

…นี่ไม่ใช่เวลาส าหรับการบ่น

ผมตัดสินใจที่จะใช้สกิล เห็นได้ชัดว่าเขาก าลังคิดอะไรอยู่
แต่ผมก็จ าเป็นต้องตรวจสอบ

[สกิลเฉพาะตัว มุมมองนักอ่านพระเจ้าขั้นที่สองถูกเปิดใช้
งาน]

ในขณะนั้นเอง บางสิ่งบางอย่างที่น่าอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น

「คิมทกจา」

ดวงตาของผมเบิกกว้างขึ้นเมื่อผมมองไปยังยูจงฮยอค

…เขาเพิ่งเรียกผมงั้นเหรอ?

「นายสามารถได้ยินค าพูดของฉันใช่ไหม? ถ้าฉัน
ย้อนกลับไปดูสิ่งที่นายได้ท ามา…」

…อะไรนะ?

「พูดว่านายได้ยินฉัน ถ้านายไม่ท าตอนนี้ โลกจะ…」

ผมมองไปที่เขาด้วยความสับสนเล็กน้อย

「…มันเป็นความผิดพลาดของฉัน บ้าเอ้ย」

ดวงตาของยูจงฮยอคค่อยๆ ปิดลง ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อน
จะเดินเข้าหายูจงฮยอค ยูจงฮยอคดูไร้พลังที่จะต่อสู้กับผม
ในสภาพนี้ นอกจากนี้… ผมยังไม่เห็นความเป็นปฏิปักษ์
ต่อตัวผม

“ยูจงฮยอค นายได้ยินฉันไหม?”

ยูจงฮยอคพยายามเปิดเปลือกตาขึ้น จากนั้นก็ปิดลงอีกครั้ง
มันแปลกๆ

ไม่ว่าเขาจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน แต่เขาก็คงจะเปิดใช้การ
ฟื้นฟูโดยอัตโนมัติถ้าเขาถูกโจมตี งั้นท าไมเขาถึงอยู่ใน
สภาพแบบนี้อีก

[สกิลเฉพาะตัว ลิสต์ตัวละครถูกเปิดใช้งาน]

[มีข้อมูลมากเกินไปเกี่ยวกับบุคคลนี้ ลิสต์ตัวละครถูก
แปลงเป็นลิสต์สรุป]

+

[ลิสต์ตัวละคร]

ชื่อ: ยูจงฮยอค

แอตทริบิวต์ส่วนตัว: ผู้เสื่อมถอย (รอบที่ 3) (ต านาน),
นักเล่นเกมมืออาชีพ (หายาก), ราชาสูงสุด (วีรบุรุษ)

สกิลเฉพาะตัว: เนตรแห่งปราชญ์ LV.8, ต่อสู้ตัวต่อตัว
LV.8, การฝึกฝนอาวุธระดับสูง LV.8, บาเรียพลังจิต
LV.6, หมัดเทวะร้อยกระบวน LV.6, ย่างก้าวฟีนิกซ์แดง
LV.6… ละเว้น…

อักขระ: การเสื่อมถอย LV.3, การส่งผ่าน LV.3

ค่าสถานะโดยรวม: STA LV.60, STR LV.60, AGI
LV60, Magic P0wer LV.60

* ปัจจุบันอยู่ในสภาพผิดปกติ

* ปัจจุบันบุคคลนี้ได้รับผลกระทบจากพิษพันวิญญาณ

+

มันไม่มีปัญหาอะไรกับค่าสถานะของเขา ยูจงฮยอคยังคง
เป็นหนึ่งในอวตารที่แข็งแกร่งที่สุดในกรุงโซล และสกิล
ของเขาก็เติบโตขึ้นเมื่อเทียบกับครั้งล่าสุดที่ผมพบกับเขา

ปัญหาก็คือสถานะผิดปกติของเขา

ยูจงฮยอคยังไม่มีสกิลต่อต้านพันพิษหรือภูมิคุ้มกันหมื่น
พิษ ดังนั้นพิษจึงเป็นหนึ่งในจุดอ่อนของยูจงฮยอค
ในตอนนี้

เขาเป็นอย่างนี้เพราะเขาถูกพิษ

ผมมองเข้าไปใกล้ๆ และเห็นว่ามีเส้นเลือดสีน ้าเงินอยู่ทั่ว
ร่างกายของเขา มันยังเป็นเวลาไม่นานหลังจากเขาติดพิษ
โชคดีที่เขายังมีชีวิตอยู่

แต่มันก็แปลก ผมรู้ว่ามีแค่คนๆ เดียวเท่านั้นที่สามารถ
แพร่พิษพันวิญญาณใส่ยูจงฮยอคได้ในเวลานี้…

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ก าลังเฝ้ามองผมจากระยะไกลได้ถาม
ขึ้นมา “นาย… นายคือคิมทกจาใช่ไหม?”

ผมพยักหน้า ผมมองไปยังผู้หญิงที่พายูจงฮยอคมาที่นี่

“เขาเป็นอย่างนี้มาตลอด เขาขอให้ฉันมาหาคิมทกจา
ตลอด…”

ยูจงฮยอค?

ผมมองลงไปยังใบหน้าของยูจงฮยอค ซึ่งถูกแต่งแต้มด้วย
สีน ้าเงินมากยิ่งขึ้น และบังเกิดความคิดหลายๆ อย่างขึ้นมา
ฮันซูยองผู้ซึ่งหนีไปด้วยความหวาดกลัวได้เดินกลับมา

“เฮ้ เกิดอะไรขึ้น?” ฮันซูยองโผล่หัวออกมาจากไหล่ของ
ผม แต่ผมก็ไม่ตอบ

ผมขบคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดกับบีฮยอง

‘บีฮยองเปิดกระเป๋าโดเกบิ’

[ตอนนี้เจ้าเข้าใจรึยัง? นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าท า]

‘เปิดกระเป๋า’

หลังจากยืนยันถึงเหรียญที่เหลืออยู่ ผมก็พบไอเท็มที่
สามารถรักษายูจงฮยอคได้

เขาติดพิษพันวิญญาณ ดังนั้นมันจึงไม่สามารถลบล้าง
ออกไปได้ง่ายๆ ด้วยแก่นแท้แห่งป่าเอลเลี่ยน ผมรีบเปิด
นิยายขึ้นมาและตรวจสอบส่วนผสม ก่อนที่จะซื้อไอเท็ม
จากกระเป๋าโดเกบิ

[คุณได้ซื้อจุดนัดพบระหว่างวัน x1]

[คุณได้ซื้อกิ่งบาร์บาร่าเก่า x1]

[คุณได้ซื้อเขาแพทนัมดัลตัน x2]

[คุณได้ซื้อมันฝรั่งล้างพิษ x1]

[คุณได้ซื้อน ้าบริสุทธิ์แห่งวิหารอิมเทิร์น x2]

[คุณได้ซื้อแก่นแท้แห่งป่าเอลเลี่ยน x1]

[มีการใช้จ่ายทั้งสิ้น 7,370 เหรียญ]

มันเป็นสถานการณ์ที่เร่งรีบอย่างไม่น่าเชื่อ ผมถาม
ผู้รอดชีวิตที่อยู่รอบๆ ตัวเพื่อหาถังขนาดเล็ก จุดเตาพลัง
เวทมนตร์ขึ้น และเทส่วนผสมลงไป ฮันซูยองถาม

“นายจะท าอะไร?”

“ยาแก้พิษ”

“นายตัดสินใจที่จะช่วยเขางั้นเหรอ?”

ผมพยักหน้าและตอบว่า “ไอ้บ้านี่ เขาตั้งใจมาหาฉัน”

“ตั้งใจ? ท าไม?”

“ฉันไม่รู้”

“เขามาขอความช่วยเหลือจากนายเหรอ? ฉันคิดว่าเขาจะ
มาที่นี่เพื่อฆ่านายซะอีก”

“นั่นเป็นไปไม่ได้ส าหรับยูจงฮยอค”

“นายรู้ได้ยังไง?”

“ฉันรู้ ไอ้บ้านี่เป็นคนแบบนั้น”

ผมปรับเปลวไฟของเตา

เปลวไฟลุกโชนขึ้นและส่วนผสมในถังก็เริ่มเดือด จากสี
และรูปร่าง มันเหมือนกับอาหารของพวกก็อบลินชัดๆ
มันอาจจะดูแย่ แต่ซุปนี่ก็เป็นยาถอนพิษที่ยอดเยี่ยม

ฮันซูยองวางมือลงบนเข่าของเธอและจ้องมายังอาหารอัน
น่ากลัว “ยังไงก็เถอะ ในหนทางเอาชีวิตรอด ยูจงฮยอค
เป็นคนเลวงั้นเหรอ?”

“…อะไรนะ?”

“มันเป็นความคิดที่ฉันมี ไม่ใช่ว่ายูจงฮยอคได้ช่วยคนไป
เป็นจ านวนมากและท าเรื่องดีๆ หลายอย่างงั้นเหรอ?
แน่นอนว่าเขาเป็นเหมือนคนโรคจิต แต่ไม่ใช่ว่าเขาก็

เคลื่อนไหวเพื่อคนอื่นงั้นเหรอ? เขาต่อสู้เพื่อช่วยโลก ฉัน
ไม่ต้องการจะยอมรับมันหรอกเพราะฉันก็เป็นคนไม่ดี”

เมื่อผมคิดเกี่ยวกับมัน ค าพูดของฮันซูยองก็ไม่ผิดเลย ผม
หัวเราะแล้วพูดว่า “การป้องกันตัวของเธอต่อยูจงฮยอค
เป็นแบบนี้เพราะเธอไม่ได้อ่านหนทางเอาชีวิตรอดไป
ไกลเท่าฉัน”

“แต่นั่นก็คือเรื่องในตอนนี้ นายไม่สามารถตัดสินคนโดย
ดูจากด้านเดียวเท่านั้นได้”

มันเป็นการสนทนาอันไม่คาดคิด ดังนั้นผมจึงเงยหน้าขึ้น
มองฮันซูยองครู่หนึ่ง

ฮันซูยองยิ้มเยือกเย็น

“ไม่ว่านายจะอ้างว่างานของฉันคือการลอกเลียนแบบ แต่
จริงๆ แล้วมันไม่เคยได้รับอิทธิพลจากหนทางเอาชีวิต
รอดเลย”

“…เธอเกือบจะโน้มน้าวฉันได้อยู่แล้วถ้าไม่พูดแบบนั้น
มันช่างน่าเสียดายจริงๆ”

ผมพูดแบบนี้ออกไป แต่จิตใจของผมกลับสับสนเล็กน้อย

ยูจงฮยอคเป็นคนแบบไหนกัน? ผมสามารถพูดได้จริงๆ
ไหมว่าผมคุ้นเคยกับยูจงฮยอคที่มีตัวตนอยู่ในหนทางเอา
ชีวิตรอด?

ผมสามารถตอบได้อย่างมั่นใจจนกระทั่งเมื่อครู่นี้ ผมเป็น
เพียงคนเดียวที่อ่านหนทางเอาชีวิตรอดทั้งหมด

แต่ผมก็รู้สึกว่าบางค าตอบของผลกลับเลือนราง ผมรู้จักยู
จงฮยอคจริงๆ รึเปล่า?

หลังจากนั้นไม่นานซุปก็เริ่มเดือด

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ประทับใจใน
ความดีของคุณ]

[กลุ่มดาวฝ่ายดีสนับสนุนความดีของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 3,000 เหรียญ]

มันเป็นเรื่องยากที่จะมีคนได้รับความเสียหายจากการ
สนับสุน บัดซบ

ผมไปหายูจงฮยอคพร้อมกับซุป ฮันซูยองเอาช้อนจาก
ร้านค้าใกล้ๆ มาให้ผม ผมตัดซุปด้วยช้อนและป้อนมันใส่
ปากของยูจงฮยอค ฮันซูยองดูผมเป่าซุป

“นายก าลังท าตัวเหมือนเป็นเมีย”

“หรือว่าเธออยากท าแทน?”

“ไม่มีทาง”

อันที่จริง ผมคงจะไม่มอบงานนี้ให้กับเธออยู่ดี มันเป็น
เพราะข้อความของระบบที่ผมได้ยินทุกๆ ครั้งที่ผมตักซุป
ขึ้นมาหนึ่งช้อน

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ประทับใจใน
ความดีของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 500 เหรียญ]

มันวิเศษมากที่ได้รับเหรียญทุกครั้งที่ผมป้อนเขา

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ประทับใจใน
ความดีของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 300 เหรียญ]

ผมคิดว่ามันเป็นการสูญเสียส าหรับผม แต่กลับกลายเป็น
ว่าผมได้รับผลประโยชน์มหาศาล

อย่างไรก็ตาม ผมก็รู้สึกแปลกๆ หลังจากผ่านไป 10 ช้อน

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ประทับใจใน
ความดีของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 400 เหรียญ]

…กลุ่มดาวนี้ประทับใจกับการท าความดีจริงๆ เหรอ? มัน
จะกินเวลาไปจนหมดถ้วยเลยเหรอ?

ยูจงฮยอคเริ่มลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเสียงครวญคราง
เล็กน้อย เขายังคงอยู่ในสภาพแย่ๆ แต่เขาก็ค่อยๆ หายจาก
พิษแล้ว ผมไม่พลาดโอกาสและหยิบไอเท็มออกมาหนึ่ง
ชิ้น

[คุณได้ใช้งานจุดนัดพบระหว่างวัน]

[คุณก าลังขอความยินยอมจากเป้าหมาย]

จุดนัดพบระหว่างวันคือไอเท็มที่สามารถสนทนากับ
เป้าหมายแบบตัวต่อตัวได้ในช่วงเวลาหนึ่ง ถ้าผมมีเหรียญ

มากกว่านี้ ผมคงจะเรียนสกิลการส่งผ่านเสียงไปแล้ว แต่
ผมก็ไม่มีเหรียญเหลือเฟือขนาดนั้น ดังนั้นผมจึงเลือก
ทางเลือกที่ดีที่สุดอันต่อมา

[เป้าหมายได้ตกลงที่จะสื่อสารกับคุณ]

[จุดนัดพบระหว่างวันเริ่มต้นขึ้น]

เมื่อผมส่งข้อความถึงยูจงฮยอค หน้าต่างข้อความเล็กๆ ก็
ปรากฏขึ้นตรงหน้าของผม

– เฮ้ นายได้ยินฉันไหม?

การเชื่อมต่อถูกสร้างขึ้น

ผมซื้อไอเท็มนี้ด้วยเหตุผลสามประการ

ประการแรกเพราะลิ้นของยูจงฮยอคเป็นอัมพาตเนื่องจาก
ผลของพิษ ประการที่สองก็เพื่อหลีกเลี่ยงการที่ข้อมูลจะ
รั่วไหลไปยังฮันซูยอง และประการที่สามซึ่งเป็นสิ่งที่
ส าคัญที่สุดก็เพราะผมไม่ต้องการยืนยันกับยูจงฮยอคว่า
ผมสามารถอ่านความคิดของเขาได้

ในวินาทีต่อมา ข้อความของยูจงฮยอคก็ปรากฏขึ้น

– คิมทกจา หนีไปทางทิศตะวันออกเดี๋ยวนี้

(จบตอน)