มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 93 – ภำวะเอกฐำน (2)

ในโลกของหนทำงเอำชีวิตรอด กลุ่มดำวแบ่งออกเป็น
สองประเภท ประเภทที่หนึ่งคือกลุ่มดำวอิสระที่ไม่มี
ฝักฝ่ำย ประเภทที่สองคือกลุ่มดำวที่อยู่ภำยฝ่ำยเนบิวลำใด
เนบิวลำหนึ่ง

[มนุษย์ผู้ต ่ำต้อย เจ้ำกล้ำคุกคำมดวงดำวผู้ยิ่งใหญ่งั้น
เหรอ?]

ผมกลืนน ้ำลำยต่อหน้ำควำมโกรธนี้ มันมีเนบิวลำที่มี
ชื่อเสียงหลำยอันตำมต ำนำนของโลก

มีทั้งแอสกำร์ดจำกต ำนำนนอร์ดิก และอีเดนจำกต ำนำน
ประเภทคัมภีร์ของศำสนำคริสต์ นอกจำกนี้ยังมีโอลิมปัส
ที่มีชื่อเสียงเทียบเท่ำกันอยู่ตรงหน้ำของผม

ผมพูดออกมำ “…ฉันไม่ใช่ผู้นับถือศรัทธำ”

สีหน้ำของยูซำนอำเปลี่ยนไป ในทันใดนั้นเอง กลุ่มดำวที่
ปรำกฏขึ้นก็ดูจะอักอ่วนไปเล็กน้อย แต่ผมก็ยังพูดต่อ

“ควำมน่ำจะเป็นในสถำนกำรณ์เริ่มต้นจะไม่มีทำงยอมให้
เข้ำถึงเทพเจ้ำแห่งโอลิมปัส จริงไหม?”

[เจ้ำ…!]

ถ้ำควำมเป็นไปได้ไม่สมดุล พื้นที่โซลก็คงจะถูกท ำลำย
โดยเทพโอลิมปัสทั้ง 12 ที่ก ำลังปรำกฏตัวไปแล้ว ระลอก
ของพำยุนั้นคงจะรุนแรงมำก เทพแห่งโอลิมปัสหลำยคน
คงก ำลังมองมำ แต่พวกเขำก็ไม่โง่ ผมเห็นด้ำยพลังเวท
มนตร์ที่ก ำลังพันอยู่รอบๆ ร่ำงกำยของยูซำนอำ

“ดูเหมือนว่ำเธอจะเป็นคนเดียวที่ออกมำได้ในตอนนี้นะ
คนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกต”

เช่นเดียวกับเกำหลีที่มีกลุ่มดำวอันยิ่งใหญ่ โอลิมปัสก็มี
กลุ่มดำวที่ยิ่งใหญ่อยู่ด้วย ในควำมเป็นจริง ส่วนใหญ่ของ
โอลิมปัสคือกลุ่มดำวที่ยิ่งใหญ่

คนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกต นี่คือค ำขยำยของเอรีแอด
เน่ คนรักของเธเซอุส

“เธอคือตัวแทนที่มีรำคำของควำมเป็นไปได้ต ่ำที่สุด
ดังนั้นโอลิมปัสจะต้องขี้เหนียวมำกแน่ๆ ที่ส่งเธอออกมำ”

[หุบปำก! เจ้ำกล้ำ!]

ด้ำยเวทมนตร์ขยับไปมำรอบๆ ตัวเธอ ท ำให้พื้นดินสั่น
พื้นดินถูกแยกออกจำกกัน

อันที่จริง แม้แต่เอรีแอดเน่ก็ไม่อำจเพิกเฉยได้ ไม่ว่ำพลัง
แห่งเรื่องรำวของเธอจะอ่อนแอเพียงใด แต่เธอก็ยัง

แข็งแกร่งกว่ำคนที่ไม่ใช่กลุ่มดำว แต่ผมรู้ว่ำเธอไม่
สำมำรถโจมตีผมได้

ประกำยแสงบินว่อนในอำกำศ ห่วงโซ่แห่งควำมน่ำจะ
เป็นได้ขยับแล้ว แม้ว่ำเธอจะไม่ได้ปรำกฏตัวขึ้นอย่ำง
เต็มที่ แต่ควำมน่ำจะเป็นจ ำนวนมำกก็ถูกใช้ไปเมื่อเธอแย่ง
ชิงสติของอวตำรและจุติลงมำบำงส่วน

นอกจำกนี้เอรีแอดเน่ยังเป็นกลุ่มดำวที่อยู่ในฝ่ำยเนบิวลำ
ใหญ่ กำรเคลื่อนไหวของเธอถูกผูกไว้เพื่อให้สัมพันธ์กับ
สิ่งมีชีวิตอื่นที่ทรงพลัง

โถงเอกเหนือกรุงโซลแผดเสียงออกมำ ควำมหวำดกลัวที่
ไม่เคยมีมำก่อนประดังประเดเข้ำใส่ผม และร่ำงทั้งร่ำง
ของผมก็รู้สึกหนำวสั่น

ผิวพรรณของยูซำนอำซีดลงเนื่องจำกเอรีแอดเน่อยู่ภำยใน
กำยของเธอ

“ฉันคิดว่ำเธอมีเวลำไม่มำกนักนะ เข้ำประเด็นเลยไหม?”

นี่คือควำมเป็นจริงของกลุ่มดำว พวกเขำแข็งแกร่งที่สุดใน
กำรถ่ำยทอดสดดวงดำว แต่พวกเขำก็ไม่สำมำรถสลัดโซ่
ตรวนแห่งควำมเป็นไปได้อันหนักอึ้งออกไปได้

“เทพเจ้ำต่ำงโลกดูเหมือนจะสังเกตเห็นเธอแล้ว”

[..มนุษย์จะรู้เรื่องนี้ได้อย่ำงไร?]

“มันส ำคัญด้วยเหรอ? ไม่ใช่ว่ำเธอก็มีเหตุผลที่มำหำฉันงั้น
เหรอ? ฉันไม่คิดว่ำกลุ่มดำวจะสำมำรถทนต่อพำยุควำม
เป็นไปได้ที่ก ำลังจะอุบัติขึ้นในไม่ช้ำได้”

สำยฟ้ำผ่ำลงมำรอบๆ โถงเอก อย่ำงที่คำดไว้ มันเร็ว
เกินไปที่กลุ่มดำวที่ยิ่งใหญ่จะลงมำ

ผมพูดต่อ “ฉันจะถำมค ำถำมสำมข้อ ถ้ำเธอตอบค ำถำม
ของฉัน ฉันก็จะตอบค ำถำมของเธอ”

[เจ้ำต้องกำรแลกเปลี่ยนค ำถำมสำมข้องั้นเหรอ?]

“ใช่”

กำรแลกเปลี่ยนค ำถำมสำมข้อ เดิมทีนี่คือรูปแบบกำร
แลกเปลี่ยนของกลุ่มดำวเพื่อลดกำรใช้ควำมเป็นไปได้

เอรีแอดเน่จ้องมำที่ผมด้วยควำมไม่พอใจ [มนุษย์ก ำลังใช้
วิธีกำรแลกเปลี่ยนของกลุ่มดำว…]

“เธอจะตกลงไหม?”

[…เดี๋ยว]

ดวงตำของยูซำนอำหลับลง บำงทีเอรีแอดเน่คงก ำลัง
สื่อสำรกับกลุ่มดำวโอลิมปัสกลุ่มอื่นๆ อยู่ผ่ำนทำง
เครือข่ำยของพวกเขำ

[กลุ่มดำวที่ไม่ชอบให้ควำมตื่นเต้นหำยไปสนใจใน
ข้อเสนอของคุณ]

ไม่ว่ำยังไงก็ตำม ผู้ชมของโอลิมปัสก็ปรำกฏตัวขึ้น เอรี
แอดเน่สื่อสำรเสร็จและลืมตำขึ้น

[ก็ได้]

จำกนั้นข้อควำมก็ดังออกมำ

– กำรถำมตอบศักดิ์สิทธิ์ได้เริ่มขึ้นแล้ว

– ทั้งสองฝ่ำยจะแลกเปลี่ยนค ำถำมและค ำตอบกันสำมข้อ

– ค ำถำมทั้งหมดควรจะตอบด้วยควำมสัตย์จริงเท่ำนั้น

– ทั้งสองฝ่ำยสำมำรถปฏิเสธที่จะตอบค ำถำมได้หนึ่งข้อ

– กำรสนทนำจะไม่สิ้นสุดจนกว่ำค ำถำมและค ำตอบจะ
ได้รับกำรแลกเปลี่ยนอย่ำงสมบูรณ์

“ฉันจะถำมก่อน”

[ได้]

– ตั๋วค ำถำมใบแรกถูกใช้งำน

“ข้อแรก ท ำไมเธอถึงมำอยู่ในร่ำงของยูซำนอำ?”

[…]

“บ้ำนของเธออยู่อีกซีกโลก และไม่ใช่ว่ำเธอก็ก ำลังยุ่งอยู่
กับงำนของเธอเหรอ? ท ำไมถึงเป็นที่นี่?”

[มันก็เพรำะกำรตรวจสอบภำวะเอกฐำนของโลกใบนี้]

– ได้รับค ำตอบแรกแล้ว

“ภำวะเอกฐำน?”

[นั่นคือค ำถำมที่สองของเจ้ำเหรอ?]

บ้ำเอ้ย เธอฉลำดจริงๆ ‘ตั๋วค ำถำม’ ได้หำยไปแล้วแม้ว่ำอีก
ฝ่ำยจะไม่ได้ตอบค ำถำมอย่ำงชัดเจน

“ไม่ ตำเธอถำม”

– กลุ่มคนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกตใช้ตั๋วค ำถำมใบ
แรก

[ตัวตนของเจ้ำคืออะไร?]

“ฉันเหรอ? ฉันคือหนึ่งในภำวะเอกฐำนที่เธอก ำลังเฝ้ำดูอยู่

– กลุ่มคนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกตได้รับค ำตอบแรก
แล้ว

เอรีแอดเน่พึมพ ำ […เจ้ำรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?]

“ฉันแค่เดำว่ำฉันคือภำวะเอกฐำน”

ผมแค่พูดออกไปลอยๆ แต่มันก็ลงเอยว่ำผมถูก ดวงตำ
ของเอรีแอดเน่หรี่ลง

[เจ้ำ…]

“อย่ำโมโหไป ไม่ใช่ว่ำพวกเธอก็ท ำมันอยู่บ่อยๆ เหรอ?”

[กลุ่มดำวที่ไม่ชอบให้ควำมตื่นเต้นหำยไปพอใจกับ
สติปัญญำของคุณ]

บรรยำกำศของเอรีแอดเน่เต็มไปด้วยจิตสังหำร อย่ำงไรก็
ตำม กำร ‘แลกเปลี่ยนค ำถำมสำมข้อ’ ก็เป็นแบบนี้แหละ
ผู้ที่ตอบค ำถำมของอีกฝ่ำยอย่ำงตรงไปตรงมำจะเป็นฝ่ำย
แพ้ไป ตั๋วค ำถำมควรใช้อย่ำงเป็นประโยชน์ในขณะที่ต้อง
ผลำญตั๋วค ำถำมของฝ่ำยตรงข้ำมไปด้วย นี่เป็นกำรต่อสู้ที่
รุนแรงของกำรแลกเปลี่ยนสำมค ำถำม

ผมพูดต่อ

– ตั๋วค ำถำมใบที่สองถูกใช้งำน

“นี่เป็นค ำถำมที่สองของฉัน ไอ้ภำวะเอกฐำนนั่นคือ
อะไร?”

[มันหมำยถึงสิ่งมีชีวิตอย่ำงเจ้ำ]

เอ่อ เธอก ำลังปั่นหัวอยู่ อย่ำงไรก็ตำม ครั้งนี้ผมก็ไม่อำจ
ยอมรับได้

“ตอบมำตรงๆ หรือเธอจะเล่นพลิกลิ้น?”

[…ตำมหลักกำรแล้ว พวกเขำคือคนที่ปรำกฏใน ‘สำร
ศักดิ์สิทธิ์’]

“เธอช่วยขยำยควำมหน่อยได้ไหม? ฉันยังไม่เห็นเข้ำใจ
เลย”

เอรีแอดเน่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดออกมำ

[ตอนแรก พวกเรำไม่ได้ตั้งใจจะติดตำมเจ้ำ มันเป็นเรื่อง
บังเอิญที่พวกเรำพบเจ้ำ]

…บังเอิญ?

[พวกเรำพยำยำมตรวจสอบคนอื่น เขำแบกวงล้อแห่ง
โชคชะตำอันใหญ่ยักษ์ไว้บนแผ่นหลังและท ำลำยควำม
เป็นไปได้ ภำวะเอกฐำนคือบุคคลเช่นนี้]

ในทันทีที่ผมได้ยินเช่นนี้ ผมก็เข้ำใจว่ำ ‘ภำวะเอกฐำน’ คือ
อะไร

– ได้รับค ำตอบที่สองแล้ว

เหล่ำคนที่มำจำกโอลิมปัสได้พบกับยูจงฮยอคในกำรเสื่อม
ถอยรอบนี้แล้ว เนบิวลำระดับโอลิมปัสจะสำมำรถสืบค้น
ผ่ำนตัวกรองที่ผลิตขึ้นจ ำนวนมำกและแกะรอยข้อมูล
กลับไปได้

ก่อนอื่นเลย พวกเขำนั้นมีนักแกะรอยข้อมูลชั้นยอดอย่ำง
เฮอร์เมส นอกจำกนี้ กลุ่มดำวที่ยิ่งใหญ่ก็ยังตระหนักได้ถึง
กำรเบี่ยงเบนควำมเป็นไปได้ของโลกเนื่องจำกยูจงฮยอค
แล้ว…

อย่ำงไรก็ตำม มันก็มีเรื่องแปลกๆ ข้อมูลเกี่ยวกับ ‘ผู้เสื่อม
ถอย’ ไม่ใช่ข้อมูลที่เอรีแอดเน่ในตอนนี้จะเข้ำถึงได้

[ตำข้ำถำมแล้ว]

– กลุ่มคนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกตใช้ตั๋วค ำถำมใบที่
สอง

[เจ้ำจะเลือกใครในกำรเลือกผู้สนับสนุนครั้งต่อไป?]

มันเป็นค ำถำมที่ไม่คำดคิด ผมไม่คิดว่ำโอลิมปัสจะเล็งเป้ำ
มำที่ผม

[กลุ่มดำวที่ไม่ชอบให้ควำมตื่นเต้นหำยไปรอฟังคุณอยู่]

[กลุ่มดำวที่รักในคำบสมุทรเกำหลีประหม่ำ]

[กลุ่มดำวนักโทษรัดเกล้ำทองค ำก ำลังสวดค ำขยำยของ
เขำ]

มันยำก แต่ผมก็ไม่มีทำงเลือก

“ฉันขอไม่ตอบ มันจะสนุกอะไรถ้ำฉันบอกเธอว่ำฉันจะ
เลือกใคร?”

– คุณใช้ ‘ตั๋วปฏิเสธ’

– คุณไม่สำมำรถใช้สิทธิ์ปฏิเสธกำรตอบค ำถำมได้นับจำก
นี้เป็นต้นไป

ดูเหมือนว่ำเธอจะคำดไว้อยู่แล้วเนื่องจำกเอรีแอดเน่ได้ยิง
ค ำถำมต่อไปออกมำในทันที่

– กลุ่มคนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกตใช้ตั๋วค ำถำมใบที่
สำม

[งั้นข้ำขอถำมข้อสุดท้ำย เจ้ำรู้ได้ไงว่ำพวกเรำก ำลังเฝ้ำมอง
อยู่?]

เชี่ย นี่คือจุดประสงค์ของเธอตั้งแต่แรก มันอำจจะเป็นผล
จำกกำรขบคิดอย่ำงหนักหน่วงของเอรีแอดเน่ เพียงแค่กำร
ถำมว่ำตัวตนของผมคืออะไรไม่ได้ท ำให้เธอได้ค ำตอบ
อะไร ดังนั้นเธอจึงสร้ำงค ำถำมที่เฉพำะเจำะจงขึ้นมำ ผม
คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดออกมำ

“ฉันอ่ำนหนังสือมำ”

[อะไรนะ?]

“ฉันค้นพบหลังจำกอ่ำนหนังสือ”

ค ำตอบของผมไม่น่ำเชื่อ แต่ผมก็ไม่สำมำรถเปิดเผย
เรื่องรำวของหนทำงเอำชีวิตรอดออกไปได้ ทุกๆ อย่ำงจะ
ถูกคัดกรอง ท ำให้มันเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะเข้ำใจ
นอกจำกนี้ผมยังไม่ต้องกำรอธิบำย

“แต่เดิม พวกเรำชำวเกำหลีรู้จักต ำนำน”

[…หมำยควำมว่ำยังไง?]

“เธอมีชื่อเสียงมำกในประเทศของฉัน เธอได้รับควำม
นิยมเป็นอย่ำงมำกในกำร์ตูนส ำหรับเด็ก เธอไม่รู้เหรอว่ำ
เธอมีชื่อเสียงมำกในประเทศของฉัน? มีใครบ้ำงที่ไม่รู้
เรื่องโอลิมปัส?”

ควำมสับสนของเอรีแอดเน่ถูกถ่ำยทอดออกมำผ่ำนสำยตำ
ที่สั่นเทำของเธอ

[มันเป็นไปไม่ได้ ประเทศเล็กๆ…]

“เขำวงกตเครตัน”

[…]

“ครึ่งปีศำจ”

ดวงตำของเธอเบิกกว้ำงขึ้น

“คนรักที่ลืมเธอ เกำะนักซอส เรื่องรักๆ ใคร่ๆ หลังจำก
นั้น… จะให้ฉันพูดต่อไหม?”

[ห-หยุด! ข้ำเข้ำใจแล้ว หยุดซะ!]

– กลุ่มคนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกตได้รับค ำตอบที่สำม
แล้ว

เอรีแอดเน่แสดงอำกำรบำดเจ็บออกมำและปิดปำกของ
เธอ

[มนุษย์ในประเทศเล็กกระจิ๋วรู้ได้ยังไง…]

ผมถอนหำยใจออกมำจำกภำยใน ผมท ำส ำเร็จในกำร
เอำชนะเรื่องนี้ เอรีแอดเน่เป็นกลุ่มดำวที่มีรำคำควำม
เป็นไปได้ต ่ำ โชคดีที่เธอออกมำในฐำนะตัวแทนแห่ง
โอลิมปัส

กำรเคลื่อนไหวของโถงเอกเริ่มระส ่ำระสำยมำกยิ่งขึ้น

ผมพูดออกมำ “งั้นค ำถำมสุดท้ำย เนื้อหำของ ‘สำร
ศักดิ์สิทธิ์’ ที่เธอได้รับมำในครำวนี้คืออะไร?”

เอรีแอดเน่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่นำนในขณะที่ดวงตำ
ของเธอดูเหมือนกับว่ำก ำลังประเมินอะไรอยู่

[ข้ำไม่สำมำรถบอกเจ้ำได้]

– กลุ่มคนรักผู้ถูกทอดทิ้งแห่งเขำวงกตได้ใช้ตั๋วปฏิเสธ

– ค ำถำมและค ำตอบทั้งหมดได้รับกำรแลกเปลี่ยนอย่ำง
สมบูรณ์

– ค ำถำมสำมข้อและค ำตอบสำมข้อสิ้นสุดลงแล้ว

ผมคิดไว้แล้ว แต่ผมก็ยังรู้สึกเสียใจอยู่ ในควำมเป็นจริง
ค ำถำมสุดท้ำยเป็นค ำถำมที่ส ำคัญที่สุด

[กลุ่มดำวที่ไม่ชอบให้ควำมตื่นเต้นหำยไปรู้สึกเสียใจ]

เอรีแอดเน่มองไปยังสำยฟ้ำที่ก ำลังผ่ำลงมำจำกท้องฟ้ำ
และขมวดคิ้ว

[สำมีของข้ำสงสัยเกี่ยวกับเรื่องรำวของเจ้ำ และข้ำได้มอบ
ควำมบันเทิงให้กับเขำไปบ้ำงแล้ว แต่มันก็ต้องจบลงตรง
นี้]

เสียงของเธอเริ่มเร่งรีบเหมือนว่ำเธอรู้ตัวว่ำไม่มีเวลำ

[ข้ำมำที่นี่เพื่อเหตุผลเดียวเท่ำนั้น โอลิมปัสขอเตือนเจ้ำไว้
อย่ำขัดขวำงกำรท ำงำนของเรำ พวกเรำก ำลังท ำเพื่อ
ปกป้องกำรท ำลำยล้ำงของโลก ผู้หญิงคนนี้จะเติบโตขึ้น
เป็นก ำแพงเพื่อขวำงกันกำรท ำลำยล้ำง]

“ท ำไมถึงต้องเป็นผู้หญิงคนนี้?”

[กำรหำเหตุผลนั้นไร้ประโยชน์ แม้แต่สำมพี่น้องที่ปั่นด้ำย
แห่งโชคชะตำก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกัน]

บัดซบ โอลิมปัสใช้ข้ออ้ำงของโชคชะตำ

[อวตำรติดอยู่ในสถำนกำรณ์ ทิศทำงแห่งโชคชะตำก ำลัง
เปลี่ยนไป เรื่องรำวของเหล่ำดวงดำวจะมำรวมตัวกันอยู่
ในสถำนที่เดียว และโชคชะตำแห่งกลุ่มดำวจะเริ่มต้นขึ้น]

“เธอก ำลังพูดเรื่องอะไร? เธอหมำยถึงไกแกนโทมำเคียงั้น
เหรอ?”

[…เจ้ำรู้ข้อมูลนี้ด้วยเหรอ เจ้ำช่ำงน่ำทึ่งจริงๆ แต่แม้ว่ำเจ้ำ
จะรู้ข้อมูลนี้ เจ้ำก็ไม่ควรอวดดีเกินไปที่จะคิดว่ำเจ้ำจะ
เข้ำใจทุกๆ อย่ำง]

ประกำยแสงสว่ำงขึ้นรอบๆ ร่ำงกำยของยูซำนอำเมื่อมัน
มำถึงขีดจ ำกัด มันเป็นสัญญำณของพำยุควำมน่ำจะเป็น

[เจ้ำไม่มีทำงเข้ำใจ จ ำไว้ เมื่อถึงเวลำ ถ้ำเจ้ำไม่ได้ยืนอยู่ใน
ฝ่ำยที่ถูกต้อง…]

ในเวลำนั้นเอง สำยฟ้ำก็ผ่ำใส่ร่ำงกำยของยูซำนอำ และผม
ก็รู้สึกว่ำพลังของเอรีแอดเน่ก ำลังถูกสูบออกไปจำกตัวเธอ
เสียงของกำรฉีกมิติและเวลำดังก้อง และร่ำงกำยของยู
ซำนอำก็ทรุดตัวลงเหมือนกับตุ๊กตำพัง

ผมรีบคว้ำร่ำงของยูซำนอำไว้ จำกนั้นผมก็รู้สึกว่ำมีบำง
คนจ้องมองลงมำจำกท้องฟ้ำ ตอนนี้ผมไม่ควรเงยหน้ำขึ้น
ไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับผม แต่ผมก็รู้ได้โดยสัญชำตญำณ
ถ้ำผมเงยหน้ำขึ้น…

[สกิลเฉพำะตัว ‘ก ำแพงที่สี่l’ ช่วยลดควำมตกใจของคุณ]

ผมเงยหน้ำขึ้นด้วยควำมสับสน มันมีบำงสิ่งจำกโถงเอก
ในระยะไกล มันเป็นตัวตนที่ท ำลำยพลังของเอรีแอดเน่
มันดูเหมือนกับลิ้นหรือหนวด แต่สุดท้ำยแล้วมันก็ไม่ได้
คล้ำยอะไร มันเป็นควำมหวำดกลัวที่เกินกว่ำจะบรรยำย
และมันก็ไม่อำจจะเข้ำใจได้

เทพเจ้ำจำกต่ำงโลก

เวลำดูเหมือนจะช้ำลง และเหงื่อก็เปียกโชกบนหน้ำผำก
และแผ่นหลังของผม มันเป็นช่วงเวลำที่เต็มไปด้วยควำม
เจ็บปวด ผมแทบจะไม่สำมำรถกะพริบตำได้ และโถงเอก
ก็กลับคืนสู่สภำพปกติ ผมตัวสั่นด้วยควำมหวำดกลัว สิ่งนี้
คือสิ่งที่ผมต้องต่อกรด้วย

ผมเห็นฮันซูยองก ำลังวิ่งมำทำงผมจำกระยะไกล มันมี
เสียงค ำรำมของมอนสเตอร์และเสียงกรีดร้องของมนุษย์
ดังออกมำในขณะที่พวกมันถูกฟ้ำผ่ำเป็นระยะๆ

มันมีหลำยสถำนกำรณ์ที่เกี่ยวข้องกับ ‘จุดจบ’ แรคนำร็อค
ไกแกนโทมำเคีย อำเมเกดอน… ผมไม่รู้ว่ำเอรีแอดเน่

ก ำลังพูดถึงอะไร แต่มันก็ต้องเป็นสิ่งที่แตกต่ำงจำกที่ผมรู้
เป็นแน่

นี่คือสิ่งที่ผมต้องกำร ผมไม่สำมำรถไปถึงจุดจบที่ผม
ต้องกำรได้ถ้ำมันไหลไปตำมเนื้อเรื่องเดิม

ผมวำงยูซำนอำที่ทรุดตัวลงอย่ำงระมัดระวัง มันรู้สึกรำว
กับว่ำเนื้อหนังของเธอจะปริออกถ้ำผมไปสัมผัสมันเข้ำ
ใบหน้ำของยูซำนอำซีด และเธอก็ก ำหมัดแน่น รำวกับว่ำ
เธอไม่ต้องกำรสนับสนุนผู้สนับสนุนของเธอ

มนุษย์นั้นอ่อนแอ อย่ำงไรก็ตำม มันก็มีหนึ่งสิ่งที่ถูก
มองข้ำมโดยดวงดำวที่หวำดกลัวต่อควำมน่ำจะเป็นอัน

ยิ่งใหญ่ มันก็คือต ำนำนทั้งหมดบนโลกได้เริ่มต้นขึ้นจำก
มนุษย์ที่อ่อนแอซึ่งพวกเขำมองข้ำมไป

ผมแตะก ำปั้นของผมเข้ำกับก ำปั้นของยูซำนอำเบำๆ

[ในส่วนลึกของวิญญำณของคุณ พลังแห่ง ‘เรื่องรำว’
ก ำลังโคจร]

[อักขระแรกของคุณพร้อมที่จะเจริญเติบโตแล้ว]

ผมจะสร้ำง ‘เรื่องรำว’ ที่ไม่ได้ตกอยู่ในต ำนำนใดๆ

***

ในเวลำนี้ หมำป่ำสีเงินก ำลังวิ่งผ่ำนควำมมืด

‘กี๊ซ… ไอ้หมำป่ำบัดซบ’

รำชินีปรสิตแอนตินัสขมวดคิ้วในขณะที่เธอมองดูร่ำงกำย
ของเธอ ร่ำงกำยใหม่ที่เธอต้องกำรคืออิมยันตำร์

แน่นอนว่ำมันเป็นสถำนกำรณ์ที่เธอเพิ่งรอดชีวิตมำได้
ร่ำงของเธอถูกฉีกโดยพำยุควำมเป็นไปได้ และเธอคงจะ
ตำยไปแล้วถ้ำไลคำออนไม่ได้นอนหมดสติอยู่ใกล้ๆ
สัญชำตญำณกำรเอำชีวิตรอดของเธอช่วยเธอไว้ มัน
เป็นไปได้เพรำะเธอคือเผ่ำพันธุ์ปรสิต

เลือดสีด ำไหลออกมำจำกไลคำออนที่ถูกเศษภัยพิบัติ
โจมตี ผู้ชี้น ำมีร่ำงกำยที่ไม่สำมำรถต้ำนทำนภัยพิบัติได้
ในตอนนี้แอนตินัสไม่ได้มีเวลำเหลือมำกแล้ว

‘…ข้ำต้องกำรโฮสต์ใหม่’

แอนตินัสตัวสั่นในขณะที่เธอนึกถึงชำยที่สังหำรภัยพิบัติ
แห่งค ำถำมไป

มนุษย์พวกนั้นป้องกันภัยพิบัติที่ท ำลำยโลกของเธอไปได้
เธอสิ้นหวังต่อภำพอันไม่น่ำเชื่อและตัดสินใจอีกครั้ง เธอ
จะแก้แค้นไม่ว่ำยังไงก็ตำม เธอจะก ำจัดมนุษย์ที่ท ำลำย
บ้ำนของเธอ โครโนส ในเวลำนั้นเอง เสำอำกำศของเธอก็
มีปฏิกิริยำ

‘ออร่ำนี้?’

มันเป็นออร่ำที่คุ้นเคย มันเป็นพลังที่เธอรู้สึกได้จำก
เผ่ำพันธุ์รำชำแมลงที่พบได้ในโครโนสในอดีต แอนตินัส
เพิ่มควำมเร็วของเธอ ถ้ำเธอไม่แพร่เชื้อใส่คนที่มีศักยภำพ
กำรแก้แค้นก็จะเป็นไปไม่ได้

ในที่สุด แอนตินัสก็ไปถึงต ำแหน่งที่ว่ำและพบเข้ำกับ
สิ่งมีชีวิตที่ไม่คำดคิด เธอไม่อยำกจะเชื่อเลย สิ่งนี้มีตัวตน
อยู่บนโลกได้ยังไง?

“ก-กี๊ซซซซ!”

เธอเปล่งเสียงออกมำโดยสัญชำตญำณ และดวงตำของ
เด็กชำยก็เปล่งประกำยขึ้นท่ำมกลำงแสงจันทร์

“เธอจะเป็นแมลงตัวแรก!” เด็กชำยนำมลีกิลยังหัวเรำะ
เยำะแอนตินัส

(จบตอน)