ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1405 ตัวตนถูกเปิดเผย
ตอนที่ 1405 ตัวตนถูกเปิดเผย
………………..
โรงแรมนี้เป็นทรัพย์สินของรูฮาห์ดังนั้นจึงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพ่อครัวด้านล่างจะต้องปรุงอาหารที่เขาสั่งก่อนแขกท่านอื่นเสมอ รูฮาห์มองย้อนกลับไปและหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ก้าวไปข้างหน้าแล้วเติมชาใส่ถ้วยต่อหน้าเย่เชียนและหลิวเทียนเฉินจากนั้นก็เติมชาให้รูฮาห์แล้วกลับมายืนด้านหลังอีกครั้ง
เย่เชียนหยิบถ้วยชาขึ้นมาแล้วจิบช้าๆหลังจากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า “มันน่ากลัวจริงๆที่คุณรูฮาห์เตรียมคนของคุณเอาไว้มากมายขนาดนี้ผมรู้สึกประหม่ามาก..เวลาผมถูกกดดันตอนกินอาหารแล้วมันจะออกมาทางจมูกเสมอ”
รูฮาห์ยิ้มอย่างเขินอายและพูดว่า “คุณเย่อย่าล้อผมเล่นสิครับ..คิดซะว่าพวกเขาเหมือนไม้หรือคนตายกฌแล้วกันไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ” หลังจากหยุดไปชั่วขณะรูฮาห์ก็หันกลับมาและพูดว่า “ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับเครือน่านฟ้ากรุ๊ปและผมก็อยากร่วมธุรกิจด้วยแต่ก็ไม่มีโอกาสสักที..ผมไม่เคยคิดว่าจะได้พบกับคุณเย่แบบนี้มันช่างเป็นโชคชะตาจริงๆ”
“โอ้..ตามที่คุณรูฮาห์พูดคือคุณต้องการร่วมมือกับเครือน่านฟ้ากรุ๊ปอย่างงั้นเหรอครับ?” เย่เชียนพูดด้วยความประหลาดใจ
“ใช่ครับ!” รูฮาห์พูด “เครือน่านฟ้ากรุ๊ปเป็นหนึ่งในกลุ่มธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในจีนและผมจะมีสิทธิต่างๆนาๆมากขึ้นถ้าหากได้ร่วมมือกับเครือน่านฟ้ากรุ๊ป..ถ้าคุณไม่ต้องการเงินทุนสำรองคุณคงไม่มาที่ประเทศอินเดียหรอกใช่ไหม?”
เย่เชียนยิ้มแล้วพูดว่า “ข้อเสนอของคุณรูฮาห์นั้นดีมากแต่คุณรูฮาห์ควรรู้ว่าคุณดีห์ราห์นั้นร่วมมือกับผมแล้วและผมก็สนใจโครงการสะพานลอยมาก..ส่วนเงินน่ะเหรอมันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆสำหรับผมและผมก็ไม่ได้ต้องการทำเงินจากธุรกิจตั้งแต่แรกผมแค่ต้องการสร้างชื่อให้ตัวเองที่นี่และเท่าที่ผมรู้มาคุณรูฮาห์ดูเหมือนจะเป็นคู่แข่งของดีห์ราห์ใช่ไหม..เพราะงั้นการที่คุณรูฮาห์ขอให้ผมร่วมมือกับคุณนั่นก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะผิดสัญญางั้นเหรอ?..มันค่อนข้างน่าอายอยู่นะ”
“คุณเย่คิดผิดแล้ว” รูฮาห์พูด “ธุรกิจย่อมเป็นไปเพื่อผลประโยชน์สูงสุดเสมอและผมก็ยอมรับว่าดีห์ราห์มีความสามารถในนิวเดลีมากแต่เขาเป็นแค่หน้าใหม่และมันก็แค่อิทธิพลเฉพาะส่วนเพราะงั้นถ้าผมต้องการฆ่าเขาผมก็แค่กระดิกนิ้ว..เครือข่ายของเขาน่ะไม่ลึกเท่าของผม..เมื่อพูดถึงโครงการสะพานนี้เป็นตัวอย่างแล้วคุณเย่อาจจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาธุรกิจก็จริงแต่คุณก็ควรชัดเจนว่ารัฐบาลจะไม่เลือกผู้ถือสิทธิ์โครงการเพียงแค่ปัจจัยทางเงินเท่านั้นแต่ยังรวมไปถึงเครือข่ายด้วย..ดังนั้นดีห์ราห์จึงไม่มีความสามารถในการแข่งขันกับผมเลยและผมก็ต้องชนะโครงการนี้อย่างแน่นอน”
“ทำไมคุณรูฮาห์ถึงพูดแบบนี้ล่ะ..ด้วยความเคารพนะครับเท่าที่ผมรู้มาอิทธิพลของคุณรูฮาห์นั้นพอๆกับดีห์ราห์ในวงการใต้ดินเลยเพราะงั้นสิ่งที่คุณพูดทำให้ผมประหลาดใจจริงๆมันค่อนข้างยากที่จะเชื่อ” เย่เชียนพูด
“ผมรู้ว่าคุณเย่ไม่เชื่อแต่ก็ไม่เป็นไร” รูฮาห์พูด “ข้อเท็จจริงสามารถพิสูจน์ได้ทุกอย่างและบางครั้งอำนาจและอิทธิพลของคนไม่ได้ตัดสินกันที่ความใหญ่โตเพราะมันก็แค่ผิวเผินแต่วัดกันที่ความลับของเขาว่าเขามีความแข็งแกร่งมากแค่ไหน..ผมเชื่อว่าคุณเย่ควรเข้าใจว่าสำหรับคนที่ประสบความสำเร็จอย่างแท้จริงนั้นสิ่งที่เขาโยนลงบนโต๊ะมันจะเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆเท่านั้น”
“แล้วคุณรูฮาห์จะบอกว่าคุณเป็นคนที่ประสบความสำเร็จงั้นเหรอ?” เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ในเมื่อคุณต้องการให้ผมร่วมมือกับคุณอย่างน้อยๆคุณก็ควรแสดงให้ผมเห็นความจริงใจของคุณสิเพราะถ้าผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณมีอำนาจแค่ไหนแล้วผมจะเชื่อใจคุณได้ยังไง..นอกจากนี้ผมต้องแบกรับชื่อเสียงของการทรยศและต้องป้องกันการแก้แค้นของดีห์ราห์อีกเพราะงั้นถ้าคุณไม่แสดงว่าคุณมีอะไรผมก็ไม่สามารถคิดถึงเหตุผลใดๆที่ผมจะเห็นด้วยกับคุณรูฮาห์ได้”
“ถ้าฉันอยากจะพูด คุณเย่ต้องเห็นด้วยถ้าเขาไม่เห็นด้วย?” หลัวฮ่าขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้า เขาค่อยๆ จุดบุหรี่และสูบมัน
สิ่งที่รูฮาห์พูดเมื่อกี้บ่งบอกถึงนักรบพราหมณ์ที่อยู่เบื้องหลังเขาอย่างเห็นได้ชัด เย่เชียนคิดว่าเขาสามารถหาข่าวบางอย่างได้จากเบาะแสแต่เขาไม่คาดคิดว่าน้ำเสียงของรูฮาห์จะหนักแน่นแบบนี้ เย่เชียนรู้ว่านักรบพราหมณ์ถูกซ่อนเอาไว้เป็นเวลานาน ดังนั้นผู้คนที่อยู่ด้านล่างจึงต้องรักษาคำพูดของตนอย่างเคร่งครัดและพวกเขาก็ไม่สามารถดำเนินการอย่างเร่งรีบเกินไปได้มิฉะนั้นพวกเขาอาจทำให้งูตกใจได้
“ถ้าคุณเย่คิดอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร” รูฮาห์พูด “เดิมทีผมต้องการร่วมมือกับคุณเย่ด้วยความจริงใจอย่างยิ่งแต่ถ้าคุณเย่ไม่เห็นแก่หน้าผมแบบนี้ผมก็ขอโทษด้วย..ถ้าคุณเย่ไม่ต้องการเป็นเพื่อนกับผมคุณก็จะเป็นศัตรูของผม”
เย่เชียนยักไหล่เล็กน้อยและพูดว่า “คุณรูฮาห์มีความมั่นใจและหยิ่งยโสมาก..คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรผมได้งั้นเหรอ?..นอกจากนี้คุณรูฮาห์ต้องเข้าใจว่าเครือน่านฟ้ากรุ๊ปของผมมีอำนาจมากแค่ไหนในจีนแล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผมที่นี่คุณคิดว่าคุณจะปลอดภัยงั้นเหรอ?”
“คุณเย่ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปหรอก” รูฮาห์พูด “ตั้งแต่ผมกล้าแตะต้องคุณผมก็ไม่กลัวที่จะมีใครตอบโต้ผมหรอกและไม่มีใครในอินเดียที่เตะต้องผมได้ทั้งนั้น”
“คุณรูฮาห์ดูมั่นใจมาก..คุณคงมีเบื้องหลังที่ช่วยคุณได้ใช่ไหม?..แต่ก็นะผมไม่ได้ถูกคุณข่มขู่เพราะถ้าผมถูกคุณข่มขู่อย่างง่ายๆแบบนี้ในอนาคตผมจะอยู่ในโลกนี้ได้ยังไง” เย่เชียนพูด “คุณรูฮาห์หยิ่งผยองมากผมอยากรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังคุณจริงๆหรือเป็นเพราะคุณเป็นหัวหน้ามาเฟียในวงการใต้ดินของนิวเดลีกันแน่?”
“คุณเย่ดูถูกผมเกินไปหรือเปล่า” รูฮาห์พูด “ถึงแม้ว่าผมจะไม่ทรงอิทธิพลแต่อำนาจที่อยู่เบื้องหลังผมก็ไม่ได้อ่อนแอเลยเพราะงั้นถ้าคุณทำอะไรกับผมก็เท่ากับคุณท้าทายพวกเขา”
“ที่แท้คุณรูฮาห์ก็มีผู้กุมอำนาจอยู่เบื้องหลังสินะ” เย่เชียนพูด “แต่ดูเหมือนคุณรูฮาห์จะไม่อยากพูดสินะ..มันค่อนข้างยากสำหรับผมที่จะเชื่อจริงๆ”
“ผมไม่ต้องการให้คุณเย่เชื่อ” รูฮาห์พูด “ไม่สำคัญว่าคุณเย่จะเชื่อหรือไม่และถ้าคุณเย่เต็มใจให้ความร่วมมือเราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันได้แต่ถ้าคุณเย่ไม่เต็มใจเราก็เป็นศัตรูกัน..เมื่อนั้นถ้าหากคุณต้องการออกไปจากที่นี่ผมเกรงว่ามันคงจะยากมาก”
“คุณไม่รู้หรอกว่าเวลาผมอยากอาหารน่ะความหินอันมหาศาลของผมมันเป็นยังไง” เย่เชียนยักไหล่เล็กน้อยและพูดว่า “ยังไงก็เถอะผมคิดว่าถ้าพวกนักรบพราหมณ์รู้เรื่องที่คุณรูฮาห์ข่มขู่และท้าทายผมแบบนี้ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นมันจะสร้างปัญหาให้กับองค์กรแค่ไหน..แต่ผมสันนิษฐานว่าพวกเขาคงจะทำอะไรกับคุณอย่างแน่นอน”
รูฮาห์ตกใจและเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เย่เชียนด้วยความประหลาดใจแล้วพูดว่า “คุณ..คุณรู้จักนักรบพราหมณ์ได้ยังไง?”
เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “เครือน่านฟ้ากรุ๊ปของผมเป็นธุรกิจที่ใหญ่ขนาดนี้ได้เพราะงั้นจะไม่รู้เรื่องเล็กๆน้อยๆนี้ได้ยังไง..ในเมื่อผมมาลงทุนในประเทศอินเดียผมก็ต้องรู้เรื่องประเทศอินเดียดีซะก่อน..คุณเองก็เป็นหนึ่งในพวกนักรบพราหมณ์ใช่ไหม?”
รูฮาห์ตกตะลึงอย่างมากและขมวดคิ้วแน่นจากนั้นก็ถอนหายใจอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “เนื่องจากคุณเย่รู้เรื่องนักรบพราหมณ์ของผมแล้วแต่คุณก็ยังพูดแบบนี้ดูเหมือนว่าคุณเย่จะเต็มไปด้วยความมั่นใจสินะ..แสดงว่าจุดประสงค์ของการมาเยือนอินเดียในครั้งนี้ของคุณจะไม่ใช่แค่การลงทุนธรรมดาๆเท่านั้นใช่ไหม?”
“หืม..ผมเป็นนักธุรกิจผมจะทำอะไรได้อีกนอกจากการลงทุน” เย่เชียนยักไหล่เล็กน้อยแล้วพูด
รูฮาห์เปิดปากของเขาและเมื่อเขากำลังจะพูดจู่ๆโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น รูฮาห์มองไปที่เย่เชียนและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเชื่อมต่อสาย เย่เชียนไม่ได้ประหม่าและเขาก็หันมองไปที่หลิวเทียนเฉินซึ่งอีกฝ่ายเม้มริมฝีปากและพยักหน้าเล็กน้อย เย่เชียนยิ้มอย่างรู้ทันแล้วหยิบบุหรี่ออกมาจุดไฟและสูบมันอย่างช้าๆ
รูฮาห์รับโทรศัพท์มือถือและพูดว่า “อืม” หลายครั้งและขมวดคิ้วแน่น จากนั้นวางก็สายโทรศัพท์ไปแล้วหันไปมองเย่เชียนจากนั้นก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ผมคาดไม่ถึงจริงๆว่าคุณเย่จะซ่อนมันเอาไว้ลึกขนาดนี้”
เย่เชียนขมวดคิ้วจากนั้นก็ยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ผมไม่เข้าใจว่าคุณรูฮาห์หมายถึงอะไร?”
“คุณไม่เข้าใจเหรอ?” รูฮาห์เยาะเย้ยและพูดว่า “คุณจะเข้าใจในภายหลัง”
เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่พูดอะไรอีก เย่เชียนได้แต่สงสัยว่ารูฮาห์รู้จักตัวตนของเขาแล้วหรือยัง? ดูจากความหมายของรูฮาห์แล้วมีนเป็นไปได้มากทีเดียวและถ้ารูฮาห์รู้เข้าจริงๆเขาคงไม่สามารถเก็บรูฮาห์เอาไว้ได้อีกต่อไปเพราะตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเปิดเผยตัวตนของเขาไม่อย่างนั้นเขาจะถูกพวกนักรบพราหมณ์ตามล่าอย่างเลี่ยงไม่ได้และจะเสียเปรียบมากในเวลานั้น
หลังจากนั้นไม่นานประตูห้องส่วนตัวก็เปิดออกและชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาเมื่อเขาไปถึงข้างๆรูฮาห์เขาก็พูดว่า “หัวหน้าครับ” ด้วยความเคารพ รูฮาห์พยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ตอนนี้นายควรบอกคุณเย่ต่อหน้าคุณเย่ตอนนี้”
“ครับ!” ชายหนุ่มตอบและพูดว่า “จากการสืบข้อมูลของผมคุณเย่ควรจะเป็นผู้นำที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่า..โค้ดเนมราชาหมาป่าเย่เชียน..ผมพูดถูกไหมครับ?”
เย่เชียนผงะไปครู่หนึ่งจากนั้นก็ยิ้มเบาๆและพูดว่า “ดูเหมือนว่าคุณรูฮาห์จะระวังผมมากเลยนะ”
“ในเมื่อคุณเย่ยอมรับแล้วผมคิดว่าจุดประสงค์ที่คุณเย่มาประเทศอินเดียของเราไม่ใช่แค่เพื่อการลงทุนใช่ไหม..ทูตอาวุโสทั้งสามของนักรบพราหมณ์ของเราสามคนถูกฆ่าตายในจีนและจากการสืบข้อมูลของเราพวกเขาถูกคุณชื่อเย่เชียนฆ่าตาย..ผมไม่ได้คาดหวังเลยว่าคุณเย่จะกล้าที่จะโยนตัวเองเข้ามาในกับดักซึ่งเกินความคาดหมายของผมจริงๆ” รูฮาห์พูด
“ในเมื่อคุณรูฮาห์รู้จักตัวตนของผมคุณก็ต้องรู้สิว่าผมทำอะไรได้บ้าง” เย่เชียนพูด “เชิญเรียกปรมาจารย์ทั้งหมดของนักรบพราหมณ์มาได้เลยผมล่ะอยากเจอจริงๆ”
“ไม่ต้องใช้พวกนั้นหรอกเพราะแค่ผมคนเดียวก็จัดการคุณได้” รูฮาห์พูด “ผมยังไม่ได้บอกผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม..ถ้าคุณอยากจะเดินออกไปในวันนี้ผมแนะนำให้คุณเย่เชื่อฟังและผมจะปล่อยคุณไปโดยไม่ทำอะไร”
.
.
.
………………..