ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1472 สถานการณ์โดยรวม
ความหมายในคำพูดของเย่เชียนได้ระบุเอาไว้อย่างชัดเจนแล้วและอาจารย์หงก็กำลังประสบกับพายุมากมายและเขาจะไม่พลาดที่จะเข้าใจความหมายของคำพูดของเย่เชียน แต่เย่เชียนไม่ได้พูดโดยตรงเขาแค่บอกเป็นนัยๆว่าเขาต้องการร่วมมือกับเพื่อจัดการกับแก๊งค์แบล็คซาเวจและนี่ไม่ใช่ความปรารถนาของเย่เชียนในตอนแรกเพราะเย่เชียนแค่ต้องการทำให้ตกใจโดยหวังว่าเขาจะไม่เข้ามายุ่ง แต่ตอนนี้เซี่ยเฟยได้แตะแขนของเย่เชียนซึ่งทำให้เย่เชียนรู้สึกต้องระวังให้ดี ซึ่งจุดประสงค์ที่แท้จริงนั้นไม่สำคัญอีกต่อไปเพราะสิ่งสำคัญคือการค้นหาว่าอาจารย์หงหมายถึงอะไร
“คุณเย่อย่าล้อผมเล่นสิเพราะหลังจากที่คุณเย่เข้ายึดครองหงเหมินกรุ๊ปคุณได้กำจัดแก๊งฉิงไปแล้วและตอนนี้ก็เป็นสถานการณ์ที่ทุกฝ่ายรวมเป็นหนึ่งแล้วเพราะงั้นประเทศจีนทั้งหมดก็ถูกควบคุมโดยคุณเย่แล้ว” อาจารย์หงพูด “แก๊งชาวจีนของผมอยู่ที่นี่และถึงแม้ว่าจะมีอิทธิพลในเมืองนิวยอร์กอยู่บ้างแต่จริงๆแล้วก็เป็นเรื่องยากเพราะทุกอย่างควบคุมโดยตระกูลมาเฟียรายใหญ่สามตระกูลดังนั้นผมก็ไม่รู้จะช่วยคุณเย่ยังไง”
“มันค่อนข้างแย่ที่อาจารย์หงที่จะพูดแบบนั้นพวกเราเป็นเหมือนพี่น้องเพราะงั้นก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไร?..ไม่มีใครไม่รู้ว่าแก๊งค์ชาวจีนนั้นทรงพลังแค่ไหนและถ้าอาจารย์หงร่วมมือกับผมล่ะก็พวกแก๊งค์คนดำพวกนั้นจะอยู่ที่ไหนได้และมีโอกาสที่จะต่อสู้กลับหรือเปล่า..จากนั้นเกาะสแตเทนทั้งหมดก็จะเป็นของเรา” เย่เชียนพูด
ถึงแม้ว่าอาจารย์หงจะต้องการร่วมมือกับเย่เชียนจริงๆแต่เขาก็ไม่กล้าตัดสินใจง่ายๆ นอกจากนี้ความแข็งแกร่งและความเย่อหยิ่งที่เย่เชียนแสดงออกมาในตอนแรกก็ทำให้เขายิ่งหวาดกลัวมากขึ้นไปอีกเพราะการร่วมมือกับเย่เชียนจะเป็นการแสวงหาศัตรูและความโกลาหลอย่างไม่ต้องสงสัย ดังนั้นเขาจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ
มีท่าเทียบเรือทั้งหมด 22 ท่าบนเกาะสเตเตน และแก๊งค์ชาวจีนกับแก๊งค์แบล็คซาเวจต่างก็ครอบครองท่าเทียบเรือฝ่ายละครึ่งหนึ่งดังนั้นหากพวกเขาสามารถยึดครองอีกครึ่งหนึ่งได้มันจะเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัยและในขณะเดียวกันก็จะเร่งความเป็นไปได้ในการนำอำนาจเข้าสู่ประเทศสหรัฐอเมริกาได้ด้วย
“เนื่องจากคุณเย่พูดแบบนี้แล้วผมก็จะบอกคุณเย่ตามตรง” อาจารย์หงพูด “แก๊งค์แบล็คซาเวจนี้ไม่ง่ายอย่างนั้นและนอกจากนี้ยังมีคนอีกนับไม่ถ้วนแอบจับตามองท่าเทียบเรือของเกาะสแตเทนเพราะงั้นผมกลัวว่าหลังจากทำสงครามกับแก๊งค์แบล็คซาเวจแล้วไม่เพียงแต่เราจะไม่ได้สิ่งที่เราต้องการเท่านั้นแต่แม้แต่สิ่งที่เราเป็นเจ้าของก็อาจจะถูกคนอื่นเอาไปด้วย” หลังจากหยุดไปชั่วคราวอาจารย์ฮงก็เม้มปากและพูดต่อ “ดังนั้นผมหวังว่าคุณเย่จะปล่อยให้ผมคิดเรื่องนี้อย่างรอบคอบสักพักก่อน”
“ต้องแบบนั้นอยู่แล้วครับ” เย่เชียนพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย “นี่เป็นเรื่องใหญ่จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่อาจารย์หงจะคิดเรื่องนี้ให้ดีก่อน..ยังไงก็ตามอาจารย์หงควรรู้ด้วยว่าเวลามักจะเป็นกุญแจสู่ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ดังนั้นเรายังคงหวังว่าท่านอาจารย์ฮงจะตัดสินใจโดยเร็วที่สุดเพื่อให้เราสามารถจัดทำแผนและการเตรียมการโดยละเอียดได้”
“ตกลง!” อาจารย์ฮงพยักหน้าเล็กน้อยและตอบกลับ หากสามารถกำจัดแก๊งค์แบล็คซาเวจได้นี่ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดโดยธรรมชาติ และอาจารย์หงก็หวังว่าจะมีโอกาสนี้โดยธรรมชาติ นอกจากนี้หากเขาร่วมมือกับเย่เชียนล่ะก็โอกาสนั้นก็ยอดเยี่ยมมาก แต่เย่เชียนไม่ได้มีอิทธิพลใดๆในประเทศสหรัฐอเมริกาดังนั้นอาจารย์หงจึงต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ
เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและไม่ได้ไล่ตามเขาต่อไปและเขาก็เอื้อมมือหยิบนามบัตรออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้พร้อมกับพูดว่า “นี่คือเบอร์โทรศัพท์มือถือของผมเพราะงั้นถ้าอาจารย์หงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้แล้วช่วยติดต่อกลับมาหสผมด่วนเลยนะครับ..ผมจะรออาจารย์หงติดต่อกลับมา..แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมต้องพูดก่อนว่าถึงแม้ว่าอาจารย์หงจะปฏิเสธผมก็ไม่อยากให้เรื่องนี้แพร่ออกไปเพราะงั้นอาจารย์หงควรจะเข้าใจนะว่าผมหมายถึงอะไร”
“ไม่ต้องกังวลไปครับ..ผมรับประกันเลยว่าจะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนี้ยกเว้นคนที่อยู่ในที่นี้” อาจารย์หงพูด
“แน่นอนผมเชื่อในชื่อเสียงของอาจารย์หงและนั่นแหละคือการตัดสินใจ..เอาไว้เจอกันครับ!” เย่เชียนลุกขึ้นและพูด
“เมื่อผมตัดสินใจได้ผมจะติดต่อไปหาคุณเย่ทันที..เอาไว้เจอกันครับ” อาจารย์หงยื่นมือออกขณะพูด
เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงโดยไม่ได้ตั้งใจจะหยิบมันออกมาและพูดว่า “ผมจะรอข่าวดีจากอาจารย์หง” หลังจากพูดจบเขาก็หันหลังเดินตรงลงไปชั้นล่างและมือที่ยื่นออกมาของอาจารย์หงก็ถูกทิ้งไว้ที่นั่นและรู้สึกอายเล็กน้อย
เมื่อเห็นเย่เชียนและเซี่ยเฟยจากไปแล้วอาจารย์หงก็ถอนหายใจอย่างเย็นชาและพูดว่า “พวกคุณคิดยังไงกับชายหนุ่มที่เย่อหยิ่งและจองหองแบบนี้”
“อาจารย์หงผมไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะธรรมดา..ผมคิดว่าเขาไม่ได้แค่ต้องการจัดการกับแก๊งค์แบล็คซาเวจเท่านั้นผมเกรงว่าเขาต้องการที่จะจัดการกับพวกเราด้วย” ชายชรารูปร่างอ้วนพูดขึ้น “อาจารย์หงยังจำได้ไหมว่าเมื่อตอนที่ฉินเทียนมอบตำแหน่งผู้นำให้กับเด็กคนนี้เขาก็เคยส่งคำเชิญมาหาเราโดยหวังว่าเราจะได้เป็นส่วนหนึ่งของธงของเขาแต่เราปฏิเสธเพราะงั้นผมคิดว่าเด็กคนนี้ต้องไม่พอใจอย่างมากและจะมาขอความร่วมมือโดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง?..ผมคิดว่าเขาต้องมีแผนการบางอย่างแน่ๆ”
“ใช่..อาจารย์หงผมเองห็คิดว่าเด็กคนนี้ต้องการใช้เราจัดการกับแก๊งค์คนดำอย่างแน่นอนและในความคิดของผมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานอาจมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับเด็กคนนี้และเขาควรจะเป็นคนที่แก๊งค์คนดำต้องการ..เพราะงั้นเขาจึงต้องการหลอกใช้เราผมคิดว่าเด็กคนนี้เป็นจิ้งจอกที่ฉลาดแกมโกงและเขาก็แค่ต้องการใช้เราจัดการกับแก๊งค์แบล็คซาเวจเท่านั้น” ชายชราอีกคนพูด “ผมไม่คิดว่าเราควรร่วมมือกับเด็กนั่น”
อาจารย์หงพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “นั่นคือสิ่งที่ผมคิดเหมือนกันดังนั้นผมจึงไม่เห็นด้วยกับเขา..ยังไงก็เถอะตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญและเกรงว่าเด็กคนนี้จะเป็นหมาบ้าและถ้าหากเราปฏิเสธเขาโดยตรงเขาคงจะกำจัดเราแน่ๆดังนั้นเราควรยื้อเวลาเอาไว้ชั่วคราวและหลังจากเหตุการณ์นี้ทุกอย่างจะเรียบร้อย”
ชายชราทั้งสามพยักหน้าอย่างรู้เท่าทันและเห็นด้วยกับสิ่งที่อาจารย์หงพูด
หลังจากออกจากโรงน้ำชาเย่เชียนและเซี่ยเฟยก็เดินกลับไป เย่เชียนหันไปมองเซี่ยเฟยแล้วพูดว่า “นายต้องการบอกอะไรฉันนะ”
“นายรีบพูดเกินไปและอาจารย์หงก็ไม่ได้โง่แบบนั้น” เซี่ยเฟยพูด “ถ้านายบอกเขาเกี่ยวกับหมาป่าผีไป๋ฮวยก่อนหน้านี้ล่ะก็เขาจะฆ่าพี่ชายของนายเพราะงั้นเราไม่ควรพูดอะไรออกไปและอีกอย่างเขาก็เป็นชาวจีนด้วยและเขาต้องรู้อะไรไม่มากก็น้อย”
เย่เชียนตกตะลึงและไม่เข้าใจว่าเซี่ยเฟยหมายถึงอะไรเขาจึงถามด้วยความประหลาดใจว่า “นายหมายความว่าไงนะ”
“เหอะๆ..ตาแก่นั่นคนนี้ต้องการจะฆ่าและหักหลังนายไงล่ะ” เซี่ยเฟยหัวเราะเบาๆแล้วพูด
เมื่อเซี่ยเฟยพูดแบบนี้เย่เชียนก็เริ่มงุนงงมากขึ้นและถามว่า “นายหมายความว่าไง..ช่วยอธิบายให้ชัดเจนที..ยิ่งนายพูดฉันก็ยิ่งสับสนมากขึ้น”
เซี่ยเฟยยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ฉันเองก็ไม่ชัดเจนเกี่ยวกับรายละเอียดแต่ฉันรู้แค่ว่าอาจารย์หงคนนี้ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับจอร์จบิลล์”
เย่เชียนตกตะลึงเล็กน้อยและพูดด้วยความประหลาดใจ “จอร์จบิลล์..ความสัมพันธ์ระหว่างแก๊งค์ชาวจีนกับสามตระกูลมาเฟียใหญ่นั้นไม่ค่อยดีนักและอาจารย์หงจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับจอร์จบิลล์ได้ยังไง..ดูเหมือนว่าพวกเขาต้องการจะกำจัดพอลบิลล์เพราะงั้นหากตระกูลบิลล์มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วยมันจะเป็นเรื่องใหญ่และจะทำให้สถานการณ์ของไป๋ฮวยอันตรายยิ่งขึ้น”
เย่เชียนโบกแท็กซี่และนั่งตรงไปที่โรงแรมพร้อมกับเซี่ยเฟยโดยไม่พูดอะไรอีก หากเป็นเพียงแก๊งค์ชาวจีนและแก๊งค์แบล็คซาเวจ อันตรายของไป๋ฮวยจะน้อยลงโดยธรรมชาติ แต่ถ้าตระกูลบิลล์มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วยมันจะทำให้สิ่งต่างๆลำบากมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัยและมันก็จะกลายเป็นไป๋ฮวยยิ่งเสี่ยงอันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ
หลังจากกลับมาที่ห้องพักในโรงแรมเย่เชียนก็แทบรอไม่ไหวที่จะโทรหาพอลบิลล์และเมื่อเห็นว่าเป็นสายของเย่เชียนแล้วพอลบิลล์จึงรีบวางงานของเขาและกดปุ่มรับสายทันทีแล้วพูดว่า “คุณเย่ครับผมยังไม่มีเงื่อนงำเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้เลย..ผมกำลังสืบข้อมูลอยู่เพราะงั้นให้เวลาผมอีกสองวันได้ไหม”
“ผมไม่ได้รีบร้อนอะไร” เย่เชียนพูด “วันนี้ผมโทรหาคุณเพื่อถามเรื่องอื่น”
“คุณเย่ถามผมมาได้เลยครับ” พอลบิลล์ตะลึงเล็กน้อยและพูด
“คุณรู้จักแก๊งค์ชาวจีนและแก๊งค์แบล็คซาเวจมากแค่ไหน” เย่เชียนถาม
“พอรู้บ้างครับแก๊งค์ทั้งสองแก๊งค์นี้ถือว่ามีอำนาจมากในประเทศสหรัฐอเมริกาและถึงแม้ว่าพวกเขาจะเทียบไม่ได้กับสามตระกูลใหญ่ของเราแต่พวกเขาก็มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาองค์กรใต้ดินอื่นๆ” พอลบิลล์พูด “พวกเขามีท่าเทียบเรือมากมายบน เกาะสแตเทนและมีประโยชน์มากมาย”
“ผมแค่อยากจะถามเรื่องนี้” เย่เชียนพูด “ผมได้ยินมาว่าหัวหน้าแก๊งค์ชาวจีนอาจารย์หงน่ะมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับจอร์จบิลล์ลุงของคุณและผมสงสัยว่าคุณรู้เรื่องนี้หรือเปล่า?”
“ผมรู้มานิดหน่อย” พอลบิลล์พูด “มีท่าเรือทั้งหมด 22 แห่งบนเกาะสแตเทนดังนั้นสินค้าทั้งหมดทั้งเล็กและใหญ่จะต้องผ่านท่าเรือของพวกเขาดังนั้นสิทธิ์ในการจัดการของท่าเรือเหล่านั้นจึงมีความสำคัญมากและเมื่อเร็วๆนี้ดูเหมือนจะได้ยินว่าจอร์จตั้งใจที่จะซื้อท่าเรือเหล่านั้นและกำลังเจรจากับทั้งสองฝ่ายแต่ผมก็ไม่ทราบรายละเอียดที่แน่ชัดว่ายังไง”
เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับว่าเขามีเงื่อนงำบางอย่างเพราะถ้าจอร์จบิลล์ต้องการได้ท่าเรือทั้ง 22 แห่ง เขาจะต้องเจรจากับอาจารย์หงและแก๊งค์แบล็คซาเวจอย่างไม่ต้องสงสัย จากการแสดงออกของอาจารย์หงแล้วดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆแต่ยังไม่ชัดเจนว่าอาจารย์หงได้ตกลงที่จะร่วมมือกับจอร์จบิลล์หรือเปล่า
“ช่วยตรวจสอบหน่อยว่าจอร์จได้เจรจากับพวกเขาไปถึงไหนแล้วและดูว่าเจรจาสำเร็จหรือยัง” เย่เชียนพูด
พอลบิลล์พยักหน้าเห็นด้วยและไม่ได้ถามเย่เชียนว่าทำไมถึงต้องการตรวจสอบเรื่องนี้ เพราะตอนนี้เขาได้ตัดสินใจที่จะร่วมมือกับเย่เชียนแล้วดังนั้นเขาจึงสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจนว่าอะไรควรถามและอะไรไม่ควรถาม นอกจากนี้เรื่องนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขาเลย ดังนั้นไม่ว่าเย่เชียนจะทำอะไรก็จะไม่ส่งผลเสียต่อผลประโยชน์ของเขา
เย่เชียนไม่ได้พูดอะไรอีกและสั่งให้พอลบิลล์เร่งการสืบข้อมูลขององค์กรทหารรับจ้างอินทรีขาวจากนั้นก็วางสายไป
.