ยอดหมอเทวะบรรพกาล - บทที่ 71 ละครฉากเด็ด
ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำ ท้องฟ้าทิศตะวันตกถูกอาบย้อมด้วยริ้วเมฆสีแดงฉานราวกับทะเลเพลิง
ประตูทางเข้าโครงการคฤหาสน์จินต๋าตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ผู้คนยังคงสัญจรเข้าออกขวักไขว่ ทุกอย่างดูเงียบสงบเป็นปกติ
“พร้อมหรือยัง” ลั่วหยางหยุดฝีเท้าแล้วหันมาถาม แม้จะปั้นหน้าขรึม แต่ลึกๆ ในใจกลับอดประหม่าไม่ได้
พวงแก้มของอู่เซิ่งหลานซับสีเลือดฝาด หญิงสาวช้อนตามองอย่างชั่งใจ “ต้องทำถึงขนาดนั้นจริงๆ เหรอคะ”
ชายหนุ่มพยักหน้าหนักแน่น “เรื่องนี้ชี้เป็นชี้ตายสำหรับผมเลย ถ้าคุณยอมเหนื่อยช่วยเล่นละครตบตาคราวนี้ ผมจะถือว่าเป็นหนี้บุญคุณชิ้นใหญ่”
“เกิดแฟนตัวจริงของคุณตามมาแหกอกฉันขึ้นมา จะให้ทำยังไงล่ะ”
ลั่วหยางคลี่ยิ้มบาง “เชื่อผมสิ เธอไม่มีทางลดตัวลงมาทำเรื่องพรรค์นั้นแน่ เผลอๆ พอเรื่องบ้าๆ นี่จบลง เธออาจจะเป็นฝ่ายมาขอบคุณคุณเองด้วยซ้ำ”
“จะหลอกเด็กหรือไง ฉันก็ผู้หญิงเหมือนกันนะ ต่อให้ใจกว้างเป็นแม่พระมาจากไหน แต่ถ้ามีชะนีหน้าไหนมาแย่งแฟน ฉันคงเกลียดขี้หน้ามันไปจนวันตาย จะให้บากหน้าไปขอบคุณ ฝันไปเถอะ” อู่เซิ่งหลานเบะปาก ไม่เชื่อน้ำคำผู้ชายตรงหน้าเลยสักนิด
ลั่วหยางพยายามปั้นหน้าให้ดูใสซื่อและจริงใจที่สุดเท่าที่สคริปต์จะอำนวย “เสี่ยวอู่เชื่อใจผมเถอะน่า”
หญิงสาวแค่นหัวเราะหยัน “ขนาดแฟนตัวเองแท้ๆ คุณยังวางแผนตลบหลังได้หน้าตาเฉย นับประสาอะไรกับเพื่อนร่วมรุ่นอย่างฉัน จะเหลือเศษเสี้ยวความจริงใจให้สักแค่ไหนเชียว”
ลั่วหยางถึงกับใบ้กิน ถ้าตอนนี้เป็นกองถ่ายละคร เขาคงตะโกนสั่งผู้กำกับให้เปลี่ยนตัวนางเอกหน้าม้านี่แบบไม่ลังเล
“สรุปว่ายังไง จะปล่อยให้ฉันด้นสดหน้าเซต หรือว่าคุณมีสคริปต์ให้ท่องล่ะ” เธอถามย้ำเพื่อความชัวร์
ลั่วหยางเรียบเรียงความคิดชั่วครู่ “ไม่ต้องมีสคริปต์เป๊ะๆ หรอก พอเปิดประตูเข้าบ้านปุ๊บ เราก็แค่เล่นบทเลิฟซีนนิดหน่อยให้กล้องเห็น จากนั้นก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเข้าไปในห้องนอนแล้วโต้ตอบกันอีกนิดหน่อย สเตปสุดท้ายคือลากกันเข้าไปในห้องน้ำ แล้วคุณก็แกล้งครางทำเสียงกระเส่าอะไรเทือกนั้นออกมา ผมจะกดอัดไฟล์เสียงไว้ พอเสร็จกิจ ผมก็แกล้งโทรเข้าเครื่องคุณ คุณก็รับสายแล้วอ้างว่าลูกค้าเรียกตัวด่วน ต้องรีบไป ผมเดินไปส่งคุณที่ประตู คัต! ปิดกล้อง จบงาน”
อู่เซิ่งหลานหรี่ตาจ้องหน้าเขาเขม็ง “ไอ้คำว่า ‘เลิฟซีนนิดหน่อย’ ของคุณเนี่ย สเกลมันลึกซึ้งถึงเลเวลไหนยะ”
ชายหนุ่มชะงักกึก ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ เอาเข้าจริง เขายังไม่ได้วางแผนลงลึกถึงรายละเอียดฉากเลิฟซีนพวกนั้นเลยด้วยซ้ำ
“คุณคงไม่ได้คิดจะฉวยโอกาสเล่นนอกบทตอดเล็กตอดน้อยฉันหรอกนะ” เธอหรี่ตาจับผิด
ลั่วหยางรีบโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “ไม่มีทาง! เรื่องนั้นวางใจได้เลย ผมไม่ใช่พวกฉวยโอกาส เราแค่หน้าม้าเล่นละครฉากเดียวจบ ส่วนเลเวลการถึงเนื้อถึงตัวผมยกสิทธิ์ให้คุณเป็นคนคุมจังหวะเองทั้งหมดเลย ตกลงไหม”
“ดีล” อู่เซิ่งหลานรับคำอย่างว่าง่าย
“งั้นก็ลุยกันเลย” ชายหนุ่มเดินนำเข้าไปในโครงการ
ประตูบ้านพักตากอากาศถูกผลักออก ภายในห้องนั่งเล่นเงียบกริบไร้สรรพเสียง
ลั่วหยางปรายตามองอู่เซิ่งหลานเป็นเชิงส่งซิก หญิงสาวพยักหน้ารับรู้ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะก้าวเท้าย่ำเข้าไปในแดนศัตรู
อู่เซิ่งหลานเดินตามเข้ามาติดๆ จัดการดันประตูปิดและลงกลอนอย่างแน่นหนา
ลั่วหยางแสร้งทำเป็นมองซ้ายมองขวา แต่หางตาจงใจปรายไปทางเต้ารับปลั๊กไฟที่ซ่อนกล้องวงจรปิดจิ๋วเอาไว้ อัตราการเต้นของหัวใจพุ่งสูงขึ้น ไม่ใช่เพราะหวาดหวั่นอำนาจมืดของหลิวโย่วสุ่ยหรือลูกเตะของเจียงเยว่ แต่คนที่ทำเอาเขาเหงื่อตกในตอนนี้ คือยัยดาวคณะที่ยืนอยู่ข้างหลังต่างหาก!
ชายหนุ่มผู้กอดจูบพรหมจรรย์มาตลอดยี่สิบห้าปีเต็ม กลับต้องมาสวมบทคาสโนว่าคบชู้กับเพื่อนร่วมรุ่นที่โชกโชนสังเวียนรักมานับไม่ถ้วน ประสบการณ์หน้ากล้องระดับติดลบแบบนี้ ขืนรับส่งอารมณ์พลาดจนยัยนี่หัวเราะเยาะยังพอทน แต่ถ้าเกิดสองนายบ่าวหลิวโย่วสุ่ยกับเจียงเยว่ดูออกว่านี่คือการจัดฉากล่ะก็ แผนกระชากหน้ากากทั้งหมดที่อุตส่าห์ปูทางมาคงพังป่นปี้ไม่เป็นท่า!
ทางฝั่งอู่เซิ่งหลานยืนจังก้ารอให้พระเอกเริ่มร่ายมนตร์ แต่รอจนรากแทบงอกก็ไม่เห็นหมอนั่นจะขยับเขยื้อน เธอจึงกระแอมไอเบาๆ แล้วเป็นฝ่ายชิงเปิดกล้องเองซะเลย “ว้าว! บ้านคุณกว้างจังเลยนะคะ”
ลั่วหยางสูดหายใจเฮือกใหญ่ จำใจสวมวิญญาณเพลย์บอยหันขวับกลับมา วงแขนแกร่งรวบเอวคอดกิ่วของหญิงสาวเข้ามากระชับแนบชิด “ที่รักครับ ต่อไปคฤหาสน์หลังนี้ก็เป็นของคุณเหมือนกันนะ”
“จริงเหรอคะ” อู่เซิ่งหลานฉีกยิ้มหวานหยดย้อย แววตาเปล่งประกายเปี่ยมสุขราวกับคนคลั่งรัก
ชายหนุ่มชูสามนิ้วขวาขึ้นระดับบ่า ปั้นหน้าจริงจัง “ผมขอสาบานฟ้าผ่าเลย ในใจผมมีแค่คุณคนเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตผมขอยกให้คุณทั้งหมด”
“สามีขา คุณดีที่สุดเลย!” จู่ๆ อู่เซิ่งหลานก็เขย่งปลายเท้า สองแขนเรียวตวัดคล้องคอลั่วหยางเหนี่ยวรั้งลงมา แล้วพุ่งประกบจูบริมฝีปากเขาอย่างจัง!
ลั่วหยางเบิกตาโพลง ร่างกายแข็งทื่อเป็นหิน สติสัมปชัญญะแตกซ่านจนสมองขาวโพลนไปหมด ยัยบ้าเซิ่งหลาน! ที่ตกลงกันไว้คือเล่นละครหลอกควายไม่ใช่รึไง! แล้วทำไมหล่อนถึงเล่นจริงจูบจริงวะเนี่ย!
ขณะที่เขายังยืนตะลึงงัน ริมฝีปากนุ่มชื้นก็ฉวยโอกาสรุกล้ำเข้ามาบดเบียดให้กลีบปากเขาเผยอออก เรียวลิ้นร้อนผ่าวรุกไล่จูบสูบวิญญาณอย่างดูดดื่มและดุดันราวกับพายุคลั่งที่โหมกระหน่ำ
ปัญหาบรรลัยเกิดก็คือ มุมกล้องวงจรปิดจิ๋วนั่นดันจับภาพช็อตนี้ได้ทะลุปรุโปร่งพอดิบพอดี! เขาจะออกแรงผลักยัยนี่กระเด็นก็ไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสะบัดหน้าหนีกลางคัน ขืนทำแบบนั้นมีหวังความแตกแน่นอน!
เวลาผ่านไปเกือบครึ่งนาทีเต็มๆ ที่เขายืนแข็งทื่อเป็นเสาหินให้หญิงสาวตักตวงกำไรจนหนำใจ ในที่สุดอู่เซิ่งหลานก็เป็นฝ่ายผละริมฝีปากออกเบาๆ พร้อมกับแสร้งทุบอกเขาและบ่นด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด “บ้าจริง! คุณนี่ใจร้อนไม่เปลี่ยนเลยนะ”
ชายหนุ่มรีบดึงสติกลับเข้าร่าง เดินเกมตามน้ำแบบเนียนๆ เขาขยับเข้าไปสวมกอดเอวบางของหญิงสาวอีกรอบ แสร้งทำน้ำเสียงแหบพร่าคล้ายคนกระหาย “ที่รัก ผมคิดถึงคุณจะขาดใจอยู่แล้ว เราเข้าไปฟัดกันต่อในห้องผมเถอะ”
“เข้าไปดูอะไรล่ะคะ” เธอส่งสายตายั่วยวน
ลั่วหยางอึกอัก “ก็ดู…” ยัยบ้า! เมื่อกี้ก็เพิ่งส่งซิกไปว่าจะพาเข้าห้องนอน แล้วจะมาโยนคำถามปลายเปิดหาพระแสงอะไรตอนเน้!
ฉับพลันนั้นสมองก็แล่นปรู๊ด ชายหนุ่มแกล้งฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์มุมปาก “ผมจะพาคุณไปดู ‘ของรักของหวง’ ของผมไงล่ะ”
“คนบ้า! ร้ายกาจที่สุดเลย ฉันไม่คุยด้วยแล้ว!” อู่เซิ่งหลานสะบัดค้อนขวับ ก่อนจะหมุนตัววิ่งหนีเข้าไปในโถงทางเดินอย่างร่าเริง “แน่จริงก็มาจับให้ได้สิคะ!”
ลั่วหยางสับเท้าวิ่งไล่ตามไปติดๆ โชคดีที่หญิงสาวแค่แกล้งวิ่งหนีเหยาะๆ เขาจึงตะครุบตัวเธอไว้ได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะจูงมือลากร่างบางกระโจนเข้าไปในห้องนอนแล้วเตะประตูปิดสนิท
“สามีขา ไหนล่ะ ‘ของรักของหวง’ ของคุณ รีบงัดออกมาให้ฉันดูเป็นขวัญตาหน่อยสิคะ” อู่เซิ่งหลานกดเสียงแหบพร่าออดอ้อน (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ลั่วหยาง “ผม…”
เจอการด้นสดส่งบทแบบฮาร์ดคอร์ขนาดนี้ พระเอกมือใหม่อย่างเขาถึงกับชอร์ตจนไปไม่เป็น
จู่ๆ หญิงสาวก็ขยับประชิดตัว สองมือออกแรงผลักอกกว้างสุดแรง ด้านหลังของลั่วหยางคือเตียงนอนสปริงหนานุ่ม แต่ร่างกำยำกลับยืนหยัดมั่นคงราวกับตอม่อสะพาน ไม่ยอมล้มหงายหลังลงไปตามสคริปต์
อู่เซิ่งหลานถลึงตา ขยิบตาส่งซิกปริบๆ เป็นเชิงด่าทางสายตา ก่อนจะสูดลมหายใจออกแรงผลักหน้าอกเขาอีกระลอก
ในที่สุดชายหนุ่มก็บรรลุสัจธรรม เขาแสร้งทำเป็นเสียหลักหงายหลังล้มตึงลงไปบนเตียง อู่เซิ่งหลานไม่ปล่อยให้จังหวะหลุดลอย อาศัยความไวทิ้งตัวกระโจนลงมาคร่อมทาบทับร่างเขาไว้ในทันที
สถานการณ์บนเตียงเริ่มนัวเนียชุลมุนวุ่นวายจนแยกไม่ออกแล้วว่านี่คือการทุ่มเทแอ็กติ้งเพื่อรางวัลออสการ์ หรือเป็นการเอาจริงในคราบการแกล้งทำกันแน่ ลั่วหยางแทบจะประสาทแดก เขาเริ่มแน่ใจแล้วว่ายัยดาวคณะนี่ต้องมีจุดประสงค์แอบแฝง อาศัยช่องโหว่ของสคริปต์มาฉวยโอกาสลวนลามเขาหน้าด้านๆ แน่นอน
แต่แล้วจะให้ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อหลุมพรางนี้เขาเป็นคนขุดขึ้นมาเอง แถมก่อนจะก้าวขาเข้าบ้าน เขาก็ยังเสือกไปมอบสิทธิขาดในการ ‘คุมจังหวะเลิฟซีน’ ให้กับยัยนี่เองกับมืออีกต่างหาก กลืนน้ำลายตัวเองตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว!
เวลาผ่านไปสามนาทีแห่งความระทึกขวัญ อู่เซิ่งหลานก็ยันตัวลุกขึ้นจากเตียง จัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงหอบกระเส่าสมจริง “สามีขา ฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ คุณห้ามแอบตามเข้ามาเด็ดขาดเลยนะ”
ลั่วหยางพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดอย่างโล่งอก แสร้งฉีกยิ้มกะล่อน “ไม่ตามไปหรอกน่า”
หญิงสาวสะบัดสะโพกเดินนวยนาดหายเข้าไปในห้องน้ำ
“ไม่ตามไปก็ควายแล้ว ผมชอบอาบน้ำพร้อมคนสวยที่สุดเลยรู้ไหม” ลั่วหยางจงใจแผดเสียงดังให้กล้องได้ยิน ก่อนจะดีดตัวลุกพรวดเดินตามเข้าไปในห้องน้ำทันที
ทันทีที่แทรกตัวเข้าไป ลั่วหยางก็เบิกตาแทบถลนเมื่อเห็นอู่เซิ่งหลานกำลังจะรูดซิปถอดเสื้อผ้าจริงๆ! ชายหนุ่มรีบพุ่งพรวดเข้าไปตะครุบมือเธอไว้ กดเสียงต่ำกระซิบถาม “นี่คุณจะทำบ้าอะไรเนี่ย!”
“ก็อาบน้ำไงคะ” หญิงสาวกระซิบตอบหน้าตาเฉย
ชายหนุ่มกัดฟันอธิบาย “นี่เราจัดฉากตบตากล้องข้างนอกอยู่นะเว้ย ไม่ต้องทุ่มทุนสร้างถอดเสื้อผ้าจริงหรอก!”
อู่เซิ่งหลานปรายตามองสำรวจเรือนร่างกำยำของเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แสยะยิ้มบาง “คุณแน่ใจนะว่าไม่อยากให้ถอด”
ลั่วหยางพยักหน้ารัวๆ ยืนยันหนักแน่น
หญิงสาวตวัดสายตาเหยียดหยามใส่อย่างไม่ปิดบัง ราวกับจะด่าว่าไก่อ่อนในใจ ก่อนจะหมุนวาล์วเปิดฝักบัว ปล่อยให้น้ำเย็นเฉียบไหลกระทบพื้นส่งเสียงซู่ซ่าดังก้องห้องน้ำ
ลั่วหยางขยับเข้าไปใกล้ กระซิบชิดริมหู “คุณส่งซาวด์เอฟเฟกต์อะไรออกมาหน่อยสิ”
“จะให้ส่งเสียงแบบไหนล่ะคะ ฉันทำเรื่องพรรค์นั้นไม่เป็นสักหน่อย” อู่เซิ่งหลานแสร้งกะพริบตาปริบๆ ตีหน้าซื่อบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย
ลั่วหยางมองหน้าหล่อนอย่างระอา โธ่เอ๊ย ลีลาช่ำชองซะขนาดนี้ อย่ามาแกล้งเล่นบทนางเอกผู้ใสซื่อหน่อยเลยน่า
มุมปากของอู่เซิ่งหลานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ถ้าคุณยอมก้มหัวขอร้องฉัน ฉันก็จะยอมครางเสียงกระเส่าแบบที่คุณอยากฟังให้ก็ได้”
ลั่วหยางพนมมือประกบเข้าหากันทันที ไร้ซึ่งศักดิ์ศรีใดๆ ทั้งสิ้น “ผมกราบขอร้องล่ะครับ แม่ทูนหัว ช่วยสงเคราะห์ผมหน่อยเถอะ”
ใบหน้าสวยเฉี่ยวเผยรอยยิ้มเย่อหยิ่งของผู้ชนะ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะเริ่มบรรเลงคอรัสเพลงรักสุดสยิว “อ๊า… อื้มมม… สามีขา… อ๊า… แรงอีกสิคะสามี…”
เธอเปล่งเสียงครางกระเส่าสลับกับใช้มือสองข้างตีแปะๆ ประสานจังหวะเสียดสีเนื้อหนังได้อย่างสมจริงจนน่าขนลุก เสียงก้องกังวานสะท้อนไปทั่วห้องน้ำแคบๆ
ลั่วหยางยืนฟังแล้วเลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน ทรมานแก้วหูและจิตใจจนอธิบายไม่ถูก เขาต้องใช้ตบะขั้นสูงสุดเพื่อสกัดกั้นอารมณ์ดิบไม่ให้เตลิด แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ลืมหน้าที่ ล้วงสมาร์ตโฟนขึ้นมากดบันทึกเสียงแห่งความวิปลาสนี้เก็บไว้ นี่คือไพ่ตายชิ้นสำคัญสำหรับระเบิดอารมณ์ของเยี่ยจือในวันพรุ่งนี้
หลังจากปล่อยให้หญิงสาวโซโล่เดี่ยวบันทึกเสียงไปได้ราวๆ ห้านาที ลั่วหยางก็พยักหน้าส่งสัญญาณว่าพอแล้ว จากนั้นเขาก็กดโทรออกไปยังเบอร์มือถือของเธอทันที
ริงโทนสายเรียกเข้าดังแทรกขึ้นมา ลั่วหยางรีบกระซิบสั่ง “รับสายซะ แล้วแกล้งตีเนียนเดินออกไปเลย”
“นี่คุณ ช่วยคราง ‘อ๊า’ สอดแทรกขึ้นมาสักคำสิยะ ไอ้ทื่อ!” อู่เซิ่งหลานทนดูความแข็งทื่อเป็นสากกะเบือของเขาไม่ไหว ถึงขั้นต้องสวมวิญญาณผู้กำกับสั่งบรีฟงานหน้าเซต
ลั่วหยางชะงักกึก ก่อนจะบรรลุสัจธรรมการแสดงขั้นสูง ชายหนุ่มหลับตาปี๋แล้วแหกปากร้องเสียงหลงออกไปเต็มหลอด “อ๊า!!”
อู่เซิ่งหลานรีบกระหน่ำตบมือรัวๆ ประสานเสียงร้องโหยหวนนั้น จังหวะเร่งเร้ารุนแรงทะลุจุดเดือด
“ครางอีกรอบสิ เร็วเข้า!” เธอถลึงตาสั่ง
ชายหนุ่มจำใจแหกปากร้องเสียงหลงออกไปอีกระลอก “อ๊ากกก!!”
อู่เซิ่งหลานถึงกับขมวดคิ้วยุ่งเหยิง ไอ้เสียงโหยหวนอุบาทว์แบบนี้ แกกำลังเสียวหรือกำลังโดนเชือดคอกันแน่วะ!
ซาวด์เอฟเฟกต์ตบมืออันดุเดือดสิ้นสุดลง หญิงสาวรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาสไลด์รับสาย แสร้งปรับโหมดน้ำเสียงตกใจ “อุ๊ยตาย! เถ้าแก่หวังนี่เอง ได้ค่ะๆ ดิวนี้ไม่มีปัญหา ฉันจะรีบถ่อไปหาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”
ลั่วหยางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปาดเหงื่อเย็นเฉียบที่ซึมตามไรผม พับผ่าสิ ในที่สุดบทละครนรกนี่ก็จบลงสักที!
ทว่าวินาทีต่อมา เขากลับเห็นอู่เซิ่งหลานพุ่งพรวดเข้าไปใต้ฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำเย็นเฉียบรดใส่ศีรษะจนเส้นผมเปียกลู่แนบแก้ม ก่อนจะสะบัดบ๊อบเดินนวยนาดออกไปอย่างมืออาชีพ
ลั่วหยางอ้าปากค้าง รู้สึกซูฮกในความทุ่มเทของหญิงสาวจากก้นบึ้งหัวใจ รายละเอียดเล็กน้อยคือตัวตัดสินความสมจริง เพื่อนอู่เก็บดีเทลฉากระเริงรักได้เนียนกริบไร้ที่ติประหนึ่งตัวมัมแห่งวงการมาเอง!
เห็นดังนั้น เขาจึงรีบวักน้ำขึ้นมาลูบผมตัวเองให้เปียกชุ่มเหงื่อไคลตามน้ำ แล้วก้าวเดินตามเธอออกไปปิดกล้อง
YOU MAY ALSO LIKE
