ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 731 เจ้าคือเย่เฟิง

“แค่พวกเจ้าไม่กี่คนหรือ?” เมื่อเผชิญกับการยั่วยุของอีกฝ่ าย สี หน้าของหยาหยาเย็นชาและพูดอย่างเหยียดหยาม นางโกรธมาก นางไม่รู ้ว่าเหตุใด แต่มีคนมักคิดว่านางรังแกง่าย เพียงเพราะนางยัง เด็ก ทุกคนจึงคิดว่านางอ่อนแอมากหรือ?

หยาหยามีอัตตาที่แข็งแกร่งและชอบแข่งขันโดยธรรมชาติ นาง เกลียดเวลาที่คนอื่นมองนางด้วยความสมเพช ความโกรธเพิ่มขึ้นใน ใจ นางก้าวไปข้างหน้า เอามือซ ้ายไพล่หลัง แล้วค่อย ๆ ยกมือขวา ขึ้น

“พวกเจ้าทั้งหมดสามารถโจมตีพร ้อมกัน ข้าอยากเห็นสิ่งที่เรีก ว่าตระกูลเย่จะอวดในวันนี้”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ฉากนั้นก็หนาวเย็นลงทันที และบรรยากาศก็แปลกเป็ นพิเศษ ทุกคนหายใจตึงเครียดและประหม่า พวกเขาถอยหลังไปสองสามก้าว กลัวว่าจะถูกสอดแนม

“แม้เจ้า เด็กหญิงตัวเล็กนี้มาจากไหน? นางยั่วตระกูลเย่งั้นหรือ?”

ทุกคนตื่นตระหนก ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีใครหยิ่งไปกว่าเย่เซ วียนอีก

ในขณะนี้ ผู้มีดวงตาเฉียบคมจาจี้หยกที่เอวของหยาหยาได้และ พูดทันทีว่า “นั่นไม่ใช่จี้หยกของราชวงศ์เจียงหรือ? คน ๆ นี้อาจจะ เป็ นองค์หญิงของราชวงศ์เจียงหรือไม่?”

ทันทีที่คาพูดเหล่านี้ถูกพูดออกมา ฝูงชนก็ระเบิดทันที

“ตระกูลเจียงดินแดนเพลิง เหตุใดพวกเขาถึงยั่วยุตระกูลเย่?”

ในช่วงเวลาพิเศษนี้ เรื่องนี้ถูกโจมตีอย่างหนักอย่างไม่ต้องสงสัย ดึงดูดความสนใจนับไม่ถ้วนในทันที

ดวงตาของเย่เซวียนยิ่งเย็นเยียบลงหลังจากรู ้ว่าตัวตนของหยา หยา “ดี ดีมาก… องค์หญิงแห่งราชวงศ์เจียงหรือ? วันนี้เจ้าจะต้อง ชดใช ้แพงสาหรับการกระทานี้ เพียงแค่จักรวรรดิเพลิงสวรรค์ก็กล้าที่ จะยั่วเย้าตระกูลเย่เก่าแก่ของข้า”

เย่เซวียนโกรธมาก เขาเพียงแต่ยกมือแล้วพูดว่า “จงท าให้นาง พิการและนานางไปที่พระราชวัง ข้าต้องการดูว่าเจียงปู้ หวังจะพูด อะไร”

คาพูดของหยาหยาทาให้เกิดความขัดแย้งระหว่างสองตระกูลนี้ อย่างไรก็ตาม หยาหยาไม่ได้สนใจเรื่องนี้ทั้งหมดเพราะนางรู ้ว่าไม่ว่า อะไรก็ตามที่นางทา อาจารย์จะสนับสนุนนาง

หยาหยามองคู่ต่อสู้ข้างหน้าที่กาลังพุ่งเข้าใส่พร ้อมกันอย่างเย็น ชา ในบรรดาคนเหล่านี้ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่อยู่

ในขอบเขตปรมาจารย์ยุทธ พวกเขาไม่สมควรได้รับความสนใจ นาง ยกมือขึ้น และในพริบตา ลูกบอลไฟก็ฟาดลงมา

“พวกเจ้าสองสามคนจะคู่ควรหรือ?” ด้วยการตอบกลับอีกครั้ง หยาหยาตบลง เพียงชั่วครู่ ผู้ติดตามของเย่เซวียนก็ล้มลงกับพื้นและ ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ความโกรธในดวงตาของเย่เซวียนยิ่งทวีความ รุนแรงมากขึ้น “ขยะ!”ความโกรธพวยพุ่งเพราะความอัปยศอดสูและ พลันบินออกจากรถม้า เมื่อขอบเขตราชันยุทธพลันโจมตี หยาหยาก็ รู ้สึกกดดันเป็ นทวีคูณทันที

“ขอบเขตราชันยุทธ!” เมื่อไป๋ จุนหลินเห็นสิ่งนี้ เขาก็รู ้ว่ามี บางอย่างผิดปกติ หยาหยาอยู่ที่จุดสูงสุดของขอบเขตบุปผามัสดก เท่านั้น แล้วนางจะเป็ นคู่ต่อสู้ยอดฝีมือขอบเขตราชันยุทธขั้นสมบูรณ์ ได้อย่างไร เขาเตรียมโจมตีทันที แต่เย่ชิวยื่นมือไปหยุดเขาไว้

“พี่ใหญ่ ท่านหมายความว่าอย่างไร?” เขาไม่อยากเห็น หลานสาวคนโตได้รับบาดเจ็บ แต่ก่อนที่เขาจะได้เคลื่อนไหว เย่ชิวก็ หยุดเขาไว้

เมื่อเห็นอีกฝ่ ายสงสัย เย่ชิวก็ไม่ตอบ เขาเพียงแต่มองอย่างเงียบ ๆ เขามั่นใจในหยาหยาเพราะนางเป็ นศิษย์สมบัติ ไม่มีใครรู ้ดีไป กว่าเย่ชิวว่าหยาหยามีศักยภาพมากแค่ไหน

สมดังคาด ในจังหวะที่เย่เซวียนโจมตี หยาหยาก็โต้ตอบทันที ความตื่นเต้นฉายแววผ่านดวงตาและนางก็ค่อย ๆ กลายเป็ นหยิ่ง ผยอง

“จังหวะดี!” ด้วยเสียงหัวเราะเย็นชา นางกางมือขวาออกและ สิ่งประดิษฐ ์เซียนก็ปรากฏขึ้นในมือทันที มันคือดาบเพลิงคลั่ง สมบัติ ธรรมะและสิ่งประดิษฐ ์เซียนที่เย่ชิวมอบให้นางในตอนนั้น

“ฮึ่ม! เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงกล้าอวดดีตรงหน้าข้า”

สายตาของเย่เซวียนยิ่งหยิ่งผยองเมื่อเขาเห็นหยาหยาชักดาบ เขาไม่ได้เอาสิ่งประดิษฐ ์ธรรมะที่แท้จริงออกมาด้วยซ้า สองนิ้ว ควบแน่นเป็ นเจตนากระบี่อันพลังพุ่งเข้าใส่ทันที ต้องการจบหยาหยา ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

โดยไม่คาดคิด กลิ่นอายของหยาหยาเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้ง ใหญ่ นางก้มลง และพลังอันรุนแรงที่น่าตกใจก็รวมอยู่ในมือ ใน จังหวะที่ปราณกระบี่กาลังจะมาถึง นางพลันชักดาบแล้วฟันออกไป!

“นี่คือ… นกกระจอกมังกร!” ไป๋ จุนหลินตกใจ เขาจาเคล็ดวิชา ดาบที่หยาหยาใช ้ได้ทันที มันคือเคล็ดวิชาสมบัตินกกระจอกมังกร!

นั่นคือนกกระจอกมังกร หนึ่งในสัตว์อสูรที่ดุร ้ายซึ่งเทียบได้กับ เผ่าพันธุ์ไป๋ เจ๋อในปีสุดท้ายของยุคเซียนโบราณ หยาหยาถึงกับได้ เรียนรู ้เคล็ดวิชาสมบัตินกกระจอกมังกร ในช่วงเวลานั้น ไป๋ จุนหลิน ตกใจอย่างสมบูรณ์

หยาหยาพลันฟันดาบออกไป และการต่อสู้ก็จบลงทันที กลิ่น อายอันพลังปะทุขึ้นทันที และแรงกระแทกอันพลังทั้งสองก็ปะทะกัน

ตู้ม! มีเสียงสั่นสะเทือนที่น่าตกใจ ในลมหายใจถัดมา “พรวด” เย่ เซวียนต้องชดใช ้-จ่ายราคาหนักให้กับความโหดเหี้ยมและความ เย่อหยิ่ง ภายใต้ดาบของหยาหยา ปอดได้รับบาดเจ็บ

“เจ้า!” เย่เซวียนรีบระดมกาลังทั้งหมดเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ ในร่างกายด้วยใบหน้าที่ไม่เชื่อ ไม่คาดคิด การโจมตีของหยาหยานั้น พลังมาก เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงได้ชะล้างร่างกายทั้งหมด แล้วและเขาไม่สามารถระดมพลังงานได้อีก

เขาท าอะไรไม่ถูก เขาพ่ายแพ้ย่อยยับ! เขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะ ใช ้สมบัติธรรมะที่แท้จริงก่อนที่หยาหยาจะทาให้เขาบาดเจ็บสาหัส

“ตระกูลเย่โบราณงั้นหรือ? ก็แค่นั้น… ” เมื่อเห็นฉากนี้ หยาหยา ก็ค่อยเก็บดาบอย่างช ้า ๆ นางยังกลัวพลังของดาบอยู่ นางตกใจเป็ น พิเศษ นางไม่คิดว่าเคล็ดวิชาดาบที่อาจารย์สอนจะน่ากลัวขนาดนี้

เย่เซวียนเป็ นยอดฝีมือขอบเขตราชันยุทธขั้นสมบูรณ์ นางถึงกับ เอาชนะอีกฝ่ ายทันทีด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แม้ว่าเขาจะสงสัย ว่าประมาท แต่ถึงแม้ว่าเย่เซวียนทุ่มเทเต็มที่ เขาก็อาจไม่สามารถชนะ ได้

ในศึกครั้งนี้ หยาหยาสู้อย่างมั่นใจ ความกล้าหาญและความ มั่นใจที่นางขาดหายไปก็ถูกชดเชยเช่นกัน หลังจากที่สภาวะจิต เพิ่มขึ้น การบ่มเพาะก็ทะลุไปถึงขอบเขตราชันยุทธอย่างเงียบ ๆ

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หยาหยาไม่รู ้ก็คือนางได้ลอกเลียนน้าเสียง อาจารย์ตามปกติและพูดเช่นนั้นออกไป เป็ นการตบหน้าตระกูลเย่อ ย่างไร ้ความปรานีอย่างไม่ต้องสงสัย

แปะ…

แปะ…

เสียงปรบมือดังขึ้น ภายใต้การจ้องมองของทุกคน ชายผู้เย็นชา และไร ้ความปรานีในเสื้อคลุมสีแดงปรากฏตัวขึ้นที่ปลายถนนที่ไร ้ที่ สิ้นสุด

“เย่เฟิง!” ทันทีที่บุคคลนี้ปรากฏตัว ไป๋ จุนหลินก็ขมวดคิ้ว เขาไม่ คาดคิดว่าเย่เฟิงจะเข้ามาในเมืองและเฝ้ าดูการกระท า

หลังจากหยาหยาพูดจบ นางก็เดินออกไปอย่างมั่นใจราวกับ จับผิดได้ “วิเศษมาก วิเศษจริง ๆ”

เย่เฟิงเผยรอยยิ้มหยอกล้อและค่อย ๆ เดินไป สายตาไม่ได้มองไป ที่หยาหยา กลับกัน เขาจับจ้องไปยังไปที่ไป๋ จุนหลิน เขาไม่รู ้จักเย่ชิว!

ตอนที่เย่เฟิงปรากฏตัว เย่เซวียนดูเหมือนจะพบกระดูกสันหลัง “พี่ชาย ในที่สุดท่านก็มาถึงแล้ว!” เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ เย่เฟิงเพียงเหลือบมองเขาอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไรสักค า

เย่เฟิงไม่ได้ให้ทัศนคติที่ดีกับน้องชายที่ไร ้ประโยชน์ ในขณะนี้ ความสนใจสูงสุดอยู่ที่ไป๋ จุนหลิน

“องค์หญิงเจียงงั้นหรือ? น่าสนใจ ข้าถือว่าสิ่งนี้เป็ นการยั่วยุ ตระกูลเย่ของข้าได้หรือไม่?” เย่เฟิงพูดด้วยน้าเสียงเย็นชาอย่างหาที่ เปรียบไม่ได้ เจตนาสังหารทาไว้หน้าของหยาหยาซีดไปชั่วครู่และ นางพบว่ามันยากที่จะรั้งไว้

“จ้าวสวรรค์!”

ความกดดันที่ทาให้หายใจไม่ออกนั้นเป็ นสิ่งที่มีเพียงยอดฝีมือ ระดับจ้าวสวรรค์เท่านั้นที่สามารถมีได้ เมื่อเห็นสิ่งนี้ ไป๋ จุนหลินเข้าใจ ทันทีว่าอีกฝ่ายมาที่นี่เพื่อเขา เขาหัวเราะและกาลังจะเดินออกไป

โดยไม่คาดคิด เย่ชิวก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างใจเย็น “เจ้าคือ เย่เฟิงหรือ?”