ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 764 จะไม่มีใครมีชีวิตรอดไปได้

ตู้ม!

ทันทีที่เย่ชิวก้าวไปก้าวแรก เสียงฟ้ าร ้องก็ดังกึกก้องบนท้องฟ้ า สายฟ้ าฟาดลงบนพื้น และท้องฟ้ าทั้งหมดก็มืดมน

“ช่างเป็ นแรงกดดันที่พลัง ชายคนนี้… เป็ นเพียงจ้าวสวรรค์ เท่านั้น เหตุใดเขาถึงกดดันที่รุนแรงขนาดนี้?”

เมื่อรู ้สึกถึงการข่มขู่จากพลังแห่งสวรรค์ หัวใจของทุกคนที่อยู่ที่ นั่นจมดิ่งลงและหายใจลาบาก

บนท้องฟ้ า สีหน้าของยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าทั้งหกเปลี่ยนไป เผยให้เห็นถึงความหวาดกลัว

“บัดซบ เด็กคนนี้มีความผิดปกติแบบไหนกัน? เขาสามารถ ยับยั้งพวกเราทั้งหกที่อยู่ขอบเขตจ้าวสวรรค์ได้งั้น?” หมอสาป แช่ง เขายังไม่ลืมว่าเย่ชิวเอาชนะเขาได้อย่างไรในดินแดนเพลิงไร ้ขอบเขต หากไม่ใช่เพราะจอมมาร ไป่ อวิ๋นเฟยช่วยชีวิตเขา เขาคงกลายเป็ น โครงกระดูกในสุสานไปแล้ว

“จะไปกลัวอะไร? พวกเรามีหกคน และเราทุกคนคือยอดฝี มือ ขอบเขตปลิดเต๋า เหตุใดเราจึงต้องเกรงกลัวจ้าวสวรรค์เล็กน้อยนี้ กัน? หากคาพูดนี้หลุดออกไป ผู้คนจะหัวเราะเยาะเอา” ยวี่ฉางเซิงพูด

อย่างเย็นชา ในเวลานี้ เขาไม่สามารถทาอะไรไม่ถูกกลิ่นอายไปได้ มิฉะนั้น เขาจะถูกอีกฝ่ายข่มและตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น

เย่ชิวชาเลืองมองคนหกคนที่อยู่ตรงข้ามเขาอย่างเย็นชา ดวงตา เย็นชาและเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร นี่คือเจตนาสังหารที่แท้จริง ความเย็นยะเยือกเสียดแทงเข้าไปในจิตวิญญาณ

“วันนี้ จะไม่มีใครเดินออกไปจากที่นี่ทั้งที่ยังมีชีวิตได้” เย่ชิว เหยียดมือขวาออกมา ทันใดนั้น กฎสูงสุดก็ลงมา และโลกก็ดูเหมือน จะถูกห่อหุ้มด้วยพลังแห่งบัญชา “กรงขังสุญตา!”

หลังจากกรงขังห้วงมิติปรากฏขึ้น ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ระเบิด ทันที

“นี่คือเคล็ดวิชาการสืบทอดอ๋าวเก้าพิภพ เขารู ้เคล็ดวิชาสมบัตินี้ ได้อย่างไร?” ใบหน้าของยวี่ฉางเซิงซีดลงขณะที่เขาพูดอย่างไม่เชื่อ สิ่งที่ไม่น่าเชื่อไปกว่านั้นคือตอนที่กรงขังสุญตาปรากฏขึ้น เวลาดู เหมือนจะหยุดลงและเดินช ้ามาก

“บัดซบ” เมื่อรู ้สึกว่าร่างกายอยู่ภายใต้ข้อจากัดอย่างมาก ยวี่ ฉางเซิงก็รู ้สึกเป็ นลางไม่ดีทันที

กรงขังสุญตานี้ขังพวกเขาไว้ในข้อห้ามนี้อย่างสมบูรณ์ เว้นแต่ พวกเขาจะเอาชนะเย่ชิวได้ พวกเขาจะออกจากกรงขังห้วงมิตินี้ไม่ได้ ในช่วงเวลานั้น ทั้งหกคนถูกขังโดยเย่ชิวและปฏิบัติเหมือนลูกแกะที่

รอการสังหาร พวกเขาไม่รู ้ว่าจะทาอย่างไรเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ เช่นนี้

“ฮึ่ม… กล้าดีอย่างไรมาอวดฝีมือไร ้ค่าต่อ-ตรงหน้าข้า” ในขณะ นี้ ผู้บัญชาการเมล็ดมาร ซึ่งเงียบท่ามกลางฝูงชน หัวเราะเยาะ

ทันทีที่เขาพูดจบ ลูกบอลปราณมารก็กระจายออกไปทันที เขา เปิดแขนและปราณมารมืดที่ปกคลุมท้องฟ้ าก็เริ่มกินอักขระต้องห้าม ปราณมารนั้นมีฤทธิ์กัดกร่อนสูงมากในตอนแรก และการปล้นสะดม การรุกรานเป็ นสิ่งที่ชัดเจนที่สุด ภายใต้เขตแดนปราณมาร หลุม ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วในกรง

อย่างไรก็ตาม เย่ชิวเพิกเฉยต่อสถานการณ์นี้ราวกับว่าเขากาลัง ดูตัวตลก เขาจ้องไปที่ผู้บัญชาการเมล็ดมาร “ฮ่าฮ่า น่าสนใจ! ยังมี เมล็ดมารอยู่”

เย่ชิวสังเกตเห็นการมีอยู่ของอีกฝ่ ายเพราะอีกฝ่ ายริเริ่มที่จะ ปรากฏตัว เขาไม่คิดว่าผู้บัญชาการเมล็ดมารจะอยู่ในกลุ่มคนเหล่านี้ ดูจากลักษณะแล้ว สถานะในหมู่เมล็ดมารนั้นค่อนข้างสูง

จากนั้นเขาจะใช ้อีกฝ่ ายเพื่อทดสอบสิ่งที่เย่ชิวได้รับล่าสุดและดู ว่าโลหิตเทพเจ้าหยดนี้มีผลยับยั้งเมล็ดมารหรือไม่ เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ดวงตาของเย่ชิวก็ค่อย ๆ ตื่นเต้น ราวกับว่าเขาได้เห็นเหยื่อที่น่าสนใจ มาก

ผู้บัญชาการเมล็ดมารที่อยู่ตรงข้ามไม่รู ้ว่าตนเองตกเป็ นเหยื่อ ของเย่ชิวแล้ว เขาหันตัวกลับและพูดว่า “ไปสังหารเย่อู๋เหินเดี๋ยวนี้ ข้า จะหยุดเขา”

พวกเขาทั้งห้าเข้าใจทันทีและไม่ลังเล นี่เป็ นเพราะหากพวกเขา ให้โอกาสเย่อู๋เหินได้พักหายใจ พวกเขาก็จะตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น

“สังหาร!” ด้วยคาสั่งของยวี่ฉางเซิง พวกเขาทั้งห้าพุ่งไปข้างหน้า ทันที ต้องการยุติเย่อู๋เหินที่บาดเจ็บหนักโดยสิ้นเชิง

โดยไม่คาดคิด ในขณะที่พวกเขากาลังจะเข้าใกล้ เย่อู๋เหิน ซึ่ง นอนหลับตาอยู่ ทันใดนั้นก็ลืมตาสีแดงเลือดขึ้นพร ้อมกับหัวเราะ อย่างบ้าคลั่ง “ฮ่าฮ่า! จังหวะดี! ข้าไม่มีความสุขมาหลายปีแล้ว มา! ขอให้พายุโหมกระหน่ายิ่งขึ้น”

เย่อู๋เหินถือดาบสีดา ปราณโลหิตในตัวเดือดอีกครั้ง ดูเหมือนเขา จะบ้าไปแล้วและฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งเขาต่อสู้มากเท่าใด เขาก็ยิ่งกล้า หาญมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อเห็นฉากนี้ เย่ชิวก็ตกตะลึง เขาไม่คิดว่าความกระหายเลือด ของเย่อู๋เหินจะแรงขนาดนี้ มันคล้ายกับเขาเล็กน้อย พวกเขาเป็ น บุคคลประเภทที่ไม่รู ้วิธีเล่นจนกว่าจะอยู่ในระดับวิกฤต

ในตอนนั้น เย่ชิวได้สังหารเทียนเมิ่งด้วยสุขภาพที่ต่าและต่อสู้ใน การต่อสู้ที่น่าตกใจ หลายคนยังจาการแลกเปลี่ยนชีวิตที่บ้าคลั่งครั้ง นั้นได้

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้อยู่ในอันตรายในขณะนี้ เย่ชิวก็ไม่สนใจเขา ช่างบังเอิญ ที่เขาสามารถหยุดอีกห้าคนได้ชั่วขณะ เย่ชิวเอาเวลาไป จัดการกับผู้บัญชาการเมล็ดมารคนนี้ก่อน

เมื่อหันตัวกลับ เย่ชิวมองไปที่ผู้บัญชาการเมล็ดมารที่อยู่ตรงหน้า เขาอย่างมีเลศนัยและพูดอย่างมีเลศนัยว่า “เจ้าคิดว่าจะหยุดข้าได้ หรือ?”

“เจ้าก็ลองดู” ผู้บัญชาการเมล็ดมารกล่าวอย่างมั่นใจ

การยั่วยุเช่นนี้ทาให้เย่ชิวตื่นเต้นมาก เขาชอบคู่ต่อสู้ที่มีความ มั่นใจมากที่สุด ข้าเชี่ยวชาญในการจัดการกับความไม่พอใจทุก ประเภท

“เอาล่ะ! ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เสียใจกับความโง่เขลาของเจ้าใน ภายหลัง” เขาพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเย่ชิว พลันหยุดลง มันไม่อ่อนโยนเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปและกลายเป็ น เย็นชาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารอย่าง ไม่มีที่สิ้นสุด

การปะทุอย่างกะทันหันของกลิ่นอายทาให้ร่างกายของผู้ บัญชาการเมล็ดมารสั่นสะท้านในทันที ก่อนที่เขาจะกลับมารู ้สึกตัว เขาก็เห็นเย่ชิวยื่นมือขวาออกมา

“แย่แล้ว!” ในลมหายใจถัดมา กรงเล็บมังกรก็คว้ามาจากส่วนลึก ของความว่างเปล่า ใบหน้าของผู้บัญชาการเมล็ดมารซีดลงทันทีและ เขาก าลังจะหลบ

ทันใดนั้น การยับยั้งทางสายเลือดจากเย่ชิวก็หลั่งไหลลงมาทันที ยับยั้งอีกฝ่ายจนไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้

“เป็ นไปได้อย่างไร! ผู้บัญชาการเมล็ดมารตื่นตระหนก ในความ มืด แสงสีเลือดปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของเย่ชิว การยับยั้งสูงสุดนั้นมา จากแสงสีเลือดหยดนั้น ยับยั้งเขาทันทีจนเขาหายใจไม่ออก ในขณะ นี้ เขาตื่นตระหนก!

กรงเล็บมังกรจับเขาจากระยะไกลและบีบทันที

“พรวด” เขารู ้สึกเหมือนกับว่าร่างกายกาลังปั่นป่วน ปราณโลหิต ในร่างกายไหลย้อนกลับ และจิตวิญญาณอยู่ในความสับสนอลหม่าน ผู้บัญชาการเมล็ดมารถูกเย่ชิวยับยั้งโดยสิ้นเชิงในชั่วพริบตา

กรี๊ด! ในขณะนี้ ในดินแดนรอบนอก จอมมารไป่ อวิ๋นเฟย ซึ่ง กาลังนั่งอยู่ในโถงมาร ตบโต๊ะด้วยสีหน้าที่น่ากลัว เมื่อเขาเห็นว่าหยด โลหิตเทพเจ้าได้หลอมรวมเข้ากับเย่ชิวอย่างสมบูรณ์ ไป่ อวิ๋นเฟย ที่ ไม่เคยเปิดเผยความตื่นตระหนกเป็ นเวลาหลายปี ก็ไม่สามารถสงบ สติอารมณ์ได้อีกต่อไป “เป็ นเขา เป็ นเขาจริง ๆ … “

มารแดง ซึ่งเฝ้ าดูเขาอยู่ด้านล่าง มองลึกลงไปในดวงตา นาง ติดตามไป่อวิ๋นเฟยมาหลายปีแล้ว แต่นางไม่เคยเห็นเขาแสดงสีหน้า

เช่นนี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลมากขึ้นสาหรับมนุษย์วัยเยาว์ที่ ไม่ทราบที่มา

“คนนี้มาจากไหน?! เหตุใดราชาของข้าถึงกังวลเรื่องเขามาก ขนาดนี้? เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นจริง ๆ หรือ?” มารแดงรู ้สึกงงงวย นางต้องการตรวจสอบความคิดของนางเป็ นการส่วนตัว