ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 765 เจ้าไม่สามารถออกไปได้

ในขณะนี้ ไป่ อวิ๋นเฟยดูเหมือนจะยืนยันการเดาทั้งหมดแล้ว มนุษย์หนุ่มคนนี้เป็ นคนที่เขารอคอยอย่างขมขื่นมาหลายยุคหลาย สมัย

ไม่ได้อ้างอิงพื้นฐานใด ๆ เขาอาศัยเพียงสัญชาตญาณเพื่อบอก ว่าคน ๆ นี้คือคนที่จักรพรรดิมารเคยทานายไว้ในตอนนั้น คนที่ สามารถน าเมล็ดมารออกจากค าสาปได้

“มารแดง!”

“ข้าอยู่นี่!” ไป่อวิ๋นเฟยร ้องเรียก มารแดงเดินไปข้างหน้าทันทีและ ตอบกลับด้วยความเคารพ

“หยุดการรุกรานเก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน นอกจากผู้คนที่ตามหา องค์หญิงแล้ว ทุกคน ถอยไป” ไป่อวิ๋นเฟยสั่งทันที นี่คือการตัดสินใจ หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว

“ราชาของข้า ท่านเป็ นอะไร… ” เมื่อได้ยินคาสั่งนี้ มารแดงก็ตก ตะลึงไปครู่หนึ่งและไม่เข้าใจ พวกเขาบุกยึดเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินได้ แล้ว ความพยายามทั้งหมดก่อนหน้านี้จะไม่สูญเปล่าหรอกหรือหาก พวกเขาล่าถอยในตอนนี้?

ไป่ อวิ๋นเฟยไม่ตอบคาถามและพูดเพียงอย่างเย็นชา “ไปและ จัดการมันซะ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ มารแดงได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ นางรู ้ว่า เมื่อไป่ อวิ๋นเฟยตัดสินใจแล้ว ไม่มีใครในโลกที่จะเปลี่ยนแปลงมันได้ นอกจากจักรพรรดิมารที่ตายไปแล้วในการต่อสู้

และตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่าทุกการ ตัดสินใจนั้นถูกต้อง

“ตามบัญชา!” มารแดงรีบตอบตกลง จากนั้น นางก็ค่อย ๆ เดิน ออกจากห้องโถงมารและนึกถึงเมล็ดมารทั้งหมดที่กระจัดกระจายอยู่ ด้านนอก นอกเหนือจากเมล็ดมารที่อยู่ลึกเข้าไปในสนามรบและ เมล็ดมารที่ค้นหาองค์หญิงเทียนเมิ่ง ทุกคนก็ถูกเรียกกลับ

ในขณะนี้ เย่ชิวยืนอยู่บนพื้นที่รกร ้างว่างเปล่า ควบคุมคาสั่งด้วย มือเดียวและใช ้เขตแดนภายนอกทันที เมล็ดมารนับแสนถูกปกคลุม ไปด้วยหมอกควันทันที การยับยั้งวิญญาณทาให้พวกเขาไม่สามารถ ดิ้นรนได้

“ความรู ้สึกนี้มันสุดยอดมาก” เย่ชิวรู ้สึกตื่นเต้นอย่างมากเมื่อเห็น ฉากตรงหน้าเขา เขาไม่คิดว่าหยดโลหิตเทพเจ้าจะน่ากลัวมากขนาด นี้ มันบดขยี้เมล็ดมารจนหมดสิ้น พวกเขาไม่สามารถต้านทานได้

หากมีการยับยั้งสายเลือดบนเมล็ดมารและโลหิตเทพเจ้า ถ้า อย่างนั้น… เย่ชิวจะกล้าคาดเดาหรือไม่? โลหิตเทพเจ้านี้มีผล

เช่นเดียวกันกับเผ่าพันธุ์ประหลาดและโลหิต? หากมี เย่ชิวก็คงดู เหมือนจะไม่ไร ้พลังเมื่อเผชิญกับความประหลาดที่เข้ามา

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เมื่อความประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วโลก มหารกร ้าง เย่ชิวได้เห็นอย่างแท้จริงถึงการยับยั้งอย่างไม่เคยปรากฏ มาก่อนจากสวรรค์ มันยังคงเป็ นเงาในใจของเย่ชิว

ความแข็งแกร่งของเทียนแข็งแกร่งเกินไป! แข็งแกร่งมากจน แม้แต่เมิ่งเทียนเจิ้งก็จัดการกับอีกฝ่ ายไม่ได้ หากวันหนึ่งอีกคนฝ่ าย โจมตีเก้าสวรรค์สิบแผ่นดินจริง ๆ มันจะเป็ นหายนะครั้งใหญ่ แต่ ตอนนี้เขาได้หลอมรวมเข้ากับโลหิตเทพเจ้าแล้ว เย่ชิวก็ไม่รู ้สึกกลัว อีกต่อไป

ท้ายที่สุดแล้ว เผ่าพันธุ์ทั้งสามนี้มาจากแหล่งเดียวกันเพราะด้าน ที่ชั่วร ้ายของยอดฝีมือที่ราบสูง สันนิษฐานว่า โลหิตเทพเจ้านี้มีผล ยับยั้งพวกเขาเช่นกัน

“ฮ่าฮ่า!” ด้วยเสียงหัวเราะดังลั่น เย่ชิวควบคุมหัตถ์มังกรและเย้ย หยัน “เจ้ายังคิดว่าจะหยุดข้าได้ในตอนนี้งั้นหรือ?”

ในขณะนี้ ผู้บัญชาการเมล็ดมารรู ้สึกหวาดกลัวอย่างมาก ใบหน้าซีดและเขาลุกลี้ลุกลนจนท าอะไรไม่ถูก เขาไม่เคยคิดว่าใน ฐานะยอดฝีมือปลิดเต๋า เขาจะอ่อนแอต่อ-ตรงหน้าเย่ชิว อีกฝ่ ายใช ้ เพียงกระบวนท่าเดียวเพื่อควบคุมเขา การโจมตีดังกล่าวยากที่เขาจะ ยอมรับ

“บัดซบ! นักปราชญ์สามารถถูกสังหารได้ แต่ไม่สามารถขาย หน้าได้ มด เจ้ากล้าดีอย่างไรมาลบหลู่เมล็ดมารที่ยิ่งใหญ่และ ศักดิ์สิทธิ์ของข้า ข้าขอสาบานต่อคาสาปของเมล็ดมารว่าเจ้าจะต้อง ถูกสาปในปีต่อ ๆ ไป” เขาปล่อยเสียงคร่าครวญอย่างสิ้นหวัง ก่อนที่ เขาจะตาย ผู้บัญชาการเมล็ดมารถึงกับใช ้ชีวิตเพื่อปลดปล่อยคาสาป เขาต้องการที่จะเอาตัวเย่ชิวออกไปและแลกชีวิตกับอีกฝ่าย

วิธีการบ้า ๆ เช่นนี้น่ากลัวจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ในจังหวะที่คา สาปก าลังจะส่งผล เย่ชิวก็ออกแรงทันที ผู้บัญชาการเมล็ดมาร กลายเป็ นลูกบอลหมอกโลหิตและกระจายไปในอากาศ

“เฮือก… สังหารในทันที! บัดซบ วิธีการท้าทายสวรรค์เช่นนี้คือ อะไร? ยอดฝีมือปลิดเต๋าตายเช่นนั้นหรือ?”

ในขณะนี้ สถานที่ทั้งหมดเกิดปะทุขึ้น

ในอีกด้านหนึ่ง ยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าที่เหลืออีกห้าคนสิ้น หวังทันทีที่เห็นผู้บัญชาการเมล็ดมารเสียชีวิต เดิมทีพวกเขาคิดว่าผู้ บัญชาการเมล็ดมารจะสามารถยับยั้งเย่ชิวได้ชั่วขณะ แต่พวกเขาไม่ คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะถูกเย่ชิวสังหารในทันที

ตอนนี้ พวกเขาไม่สามารถโค่นเย่อู๋เหินลงได้อีก ในทางกลับกัน มันยิ่งกระตุ้นความโกรธในใจเขามากขึ้น ทาให้เขายิ่งแข็งแกร่งขึ้น เมื่อต่อสู้

หลังจากวิเคราะห์สถานการณ์แล้ว ดวงตาของยวี่ฉางเซิงเป็ น ประกายในขณะที่เขาถอยกลับไปข้างหลังทุกคนอย่างเงียบ ๆ“ไปกัน เถอะ!” ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็คว้าเย่อู๋หวังและต้องการออกจาก สนามรบ

“สารเลว!” เมื่อเห็นสิ่งนี้ หมอก็สาปแช่ง ยวี่ฉางเซิงช่างไร ้ยางอาย จริง ๆ จนต้องยอมขายหน้า อย่างไรก็ตาม กว่าที่พวกเขาจะมี ปฏิกิริยาตอบสนอง มันก็สายไปเสียแล้ว

นี่เป็ นเพราะตาของเย่อู๋เหินเป็ นสีแดงจากการสังหารแล้ว พวก เขาไม่สามารถหลบหนีจากการโจมตีอย่างต่อเนื่องของดาบดาได้

ยอดฝีมือลึกลับอีกสองคนยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ยวี่ฉางเซิงคิดว่าเขากาลังจะหนี เขาก็รู ้สึกประหลาดใจที่ พบว่ากฎแห่งบัญชาในบริเวณโดยรอบเปลี่ยนไป

“เกิดอะไรขึ้น!” เย่อู๋หวังตกใจ เขาหันตัวกลับและรู ้ว่ามีคนยืนอยู่ ข้างหลังพวกเขาแล้ว

นั่นคือเย่ชิว ที่เพิ่งจัดการกับผู้บัญชาการเมล็ดมารเสร็จและรีบ ไป เขาใช ้กรงขังห้วงมิติอีกครั้งเพื่อขังทั้งสองคนไว้ “ข้าเคยพูดไป แล้ว ไม่มีใครสามารถออกจากที่นี่ได้ในวันนี้” ดาบศักดิ์สิทธิ์เพลิง ปรากฏขึ้นในมือของเย่ชิว

ทันที่เขาเห็นดาบศักดิ์สิทธิ์ หัวใจของยวี่ฉางเซิงก็จมดิ่งลง เขา ลดเสียงลงและพูดอย่างเศร ้าสร ้อย “เย่ชิว พวกเราไม่มีความแค้นกับ เจ้า เจ้าอยากสังหารพวกเราจริง ๆ หรือ?”

“ฮ่าฮ่า!” เมื่อเจอคาถามนี้ เย่ชิวรู ้สึกขบขันและพูดว่า “พูดอะไร เช่นนั้น! ไม่มีความบาดหมางระหว่างเรางั้นรึ? เจ้าเฒ่า เจ้าเป็ นคน หน้าหนา ข้าไว้ชีวิตเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เจ้าพยายามทาร ้ายข้า รังแกลูกศิษย์ของข้า และท าร ้ายน้องชายของข้า

เมื่อมาถึงจุดนี้ ดวงตาของเย่ชิวกลายเป็ นเย็นชาและเจตนา สังหารก็ปรากฏขึ้น เขากล่าวว่า “หากข้าไม่สังหารเจ้าในวันนี้ คง ยากที่จะแก้ไขความเกลียดชังในใจข้า”

หลังจากพูดเช่นนั้น เย่ชิวก็ดึงดาบออกมาและฟันทันที เจตนา ดาบที่น่าตกตะลึงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ า ทาให้สวรรค์ทั้งเก้าตกตะลึง ปราณโลหิตในร่างกายเดือดถึงขีดสุดแล้ว ในขณะนี้ เย่ชิวเป็ น เหมือนเทพเจ้าที่ลงมายังโลกมนุษย์และรู ้สึกถึงพลังที่ไม่เคยมีมาก่อน

หลังจากหลอมรวมเข้ากับโลหิตเทพเจ้าแล้ว เขาก็มาถึงขอบเขต สูงสุดที่ไม่ธรรมดาด้วยเต๋าแห่งโลหิตแล้ว แม้ว่าเย่ชิวจะอยู่ในขอบเขต จ้าวสวรรค์เท่านั้น แต่ความแข็งแกร่งก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ายอดฝี มือ ปลิดเต๋า

จากช่วงเวลานี้ เย่ชิวได้ตระหนักอย่างแท้จริงว่าเต๋าแห่งโลหิตนั้น พลังเพียงใด

ย้อนกลับไปในตอนนั้น เต๋าแห่งโลหิตเป็ นเพียงเส้นทางที่ ค่อนข้างธรรมดา อย่างไรก็ตาม หลังจากไปถึงขอบเขตจ้าวสวรรค์ มันผ่านการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพและเริ่มเกิดใหม่อย่างแท้จริง เผยให้เห็นศักยภาพที่ท้าทายสวรรค์

บางทีนี่อาจเป็ นขอบเขตที่ไม่ธรรมดาที่จ้าวสวรรค์เจิ้นอู๋เคย จินตนาการไว้ในตอนนั้น แม้ว่าเขาจะไม่เคยยืนยันก็ตาม แต่ ความส าเร็จในปัจจุบันของเย่ชิวได้ยืนยันการคาดเดาแล้ว

นี่ยังคงเป็ นเย่ชิว ที่ไม่ได้จุดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ หากเย่ชิวได้จุดเพลิง ศักดิ์สิทธิ์แล้ว มันจะเป็ นการเปลี่ยนแปลงที่น่ากลัวยิ่งกว่า ด้วยการ ฟาดฟันอย่างดุเดือด ความว่างเปล่าก็บิดเบี้ยว ในที่สุด ยวี่ฉางเซิง และเย่อู๋หวังก็เห็นว่าความสิ้นหวังคืออะไร

การยับยั้งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนได้บดขยี้พวกเขาจนหายใจไม่ ออก