ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 766 ความตายของเจ้าอยู่ที่นี

“เย่ชิว หลีกทางหน่อย ไว้เจอกันใหม่คราวหน้า! เราไม่มีความ ขุ่นเคืองใด ๆ เหตุใดต้องบังคับเรา?” เมื่อมองไปที่ดาบศักดิ์สิทธิ์ ยวี่ ฉางเซิงยอมรับความพ่ายแพ้ในครั้งนี้และเริ่มให้เหตุผล

สุนัขจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้เต็มไปด้วยกลอุบายชั่วร ้าย หากเขาเชื่ออีก ฝ่าย ดาบอาจแทงเขาในลมหายใจถัดไป

เมื่อเห็นว่าดาบกาลังฟาดฟันไปแล้ว ยวี่ฉางเซิงและเย่อู๋หวังก็ ออกแรงอย่างเต็มกาลังพร ้อมกัน คลื่นเฉียนคุนขนาดมหึมาถูกปล่อย ออกมาและสกัดกั้นดาบอย่างแรง

ทั้งสองคือยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าเมื่อทั้งคู่ เผชิญหน้ากับเย่ ชิว ซึ่งเป็ นเพียงจ้าวสวรรค์ทั้งสองสามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดาย แต่ ทว่า การโจมตีก่อนหน้านี้เป็ นเพียงการทดสอบความแข็งแกร่งของเย่ ชิวเล็กน้อย กระบวนท่าสังหารที่แท้จริงยังมาไม่ถึง

“ประหลาดพิกล-ไร ้สาระ เจ้าไม่มีอนาคต เจ้าเฒ่า วันนี้เป็ นวัน ตายของเจ้า” เย่ชิวโกรธมากขณะที่เขามองไปยังไป๋ จุนหลินที่ บาดเจ็บสาหัส นอกจากนี้ เจ้าเฒ่านี้มักสร ้างปัญหาอยู่เสมอในช่วง ไม่กี่ครั้งที่ผ่านมา เย่ชิวปล่อยอีกฝ่ ายไปได้อย่างไร? เขารู ้สึกว่าเลือด ในร่างกายเดือดพล่าน พลังที่ไม่สิ้นสุดเติมเต็มแหวนแห่งชีวิต

ในขณะนี้ เย่ชิวรู ้สึกถึงพลังที่ไม่เคยมีมาก่อน นี่คือเคล็ดวิชาเต๋า แห่งโลหิตหลังจากการเปลี่ยนแปลงของโลหิตเทพเจ้า ปัจจุบัน เย่ชิว ได้มาถึงขีดจ ากัดแล้วในแง่ของความเร็ว ความแข็งแกร่งของร่างกาย และพละก าลัง

ด้วยรอยยิ้มที่ดูบ้าคลั่งบนใบหน้า เย่ชิวก้มหน้าและไม่พูดอะไร ดาบศักดิ์สิทธิ์ในมือกาลังสะสมกาลังอย่างช ้า ๆ“ฮ่าฮ่า ยวี่ฉางเซิง เตรียมเผชิญหน้ากับฝันร ้ายของเจ้าได้ ตั้งแต่วันนี้เป็ นต้นไป ตระกูลยวี่จะไม่มีอีกต่อไป”

ทันทีที่เขาพูดจบ ลูกบอลที่น่าตกตะลึงของเพลิงกรรมก็พุ่ง ออกมาจากโลก ตรงขึ้นไปบนท้องฟ้ าพร ้อมกับพลังที่จะแผดเผา สวรรค์

“ช่างเป็ นเพลิงกรรมที่พลังจริง ๆ ขีดจากัดของชายคนนี้ถึงระดับ นี้แล้วหรือ?”

ทุกคนที่อยู่ในความโกลาหล ความสง่างามของดาบนั้นเกินจะ บรรยายได้ การป้ องปรามของมันไปถึงการมีอยู่อันน่าสะพรึงกลัวที่ ขอบเขตปลิดเต๋า

ยวี่ฉางเซิงตื่นตระหนกอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้ เขาต้องการหลุด พ้นและหลบหนีจากกรงขังนี้ นี่เป็ นขั้นตอนสุดท้ายหลังจากการ วางแผนนับล้านปี เขาไม่อยากให้มันจบลงเช่นนี้ เขาไม่เต็มใจ

“ไปกันเถอะ!” ขณะที่ดาบกาลังจะฟาดฟัน ยวี่ฉางเซิงพลันก็ปะทุ ขึ้นและโจมตีกรงต้องห้ามด้วยพลังทั้งหมด ต้องการที่จะเปิดรูและออก จากสนามรบนี้

ฝนตกหนักมากบนท้องฟ้ า ดินแดนรกร ้างยาวร ้อยลี้ดูเหมือนจะ ถูกห่อหุ้มด้วยความเศร ้าโศกและความขุ่นเคือง

เย่ชิวดูเหมือนจะได้รับผลกระทบเล็กน้อย อารมณ์แปรปรวน ในขณะนั้น ดูเหมือนเขาจะฝันถึงชายชราผมขาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า เขาบนขุนเขาเมฆาม่วงเมื่อหลายสิบปีก่อน

“อาจารย์?” เย่ชิวยื่นมือออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา นี่ดูเหมือนจะ เป็ นเพีย

ความเสียใจในหัวใจเท่านั้น

ความผิดหวังตามมา เย่ชิวเอื้อมมือไปจับชายชรา แต่ก่อนที่เย่ชิ วจะยื่นมือออกไป ชายชราก็ลอยจากไป เหมือนกับในตอนนั้น เขาทิ้ง ขุนเขาเมฆาม่วงไว้ตามล าพังอย่างเงียบ ๆ และไม่กลับมาอีก

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เย่ชิวก็ตื่นขึ้นจากความฝันและเหงื่อเย็น ก็ออกมาอย่างมาก นี่เป็ นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับเคล็ดวิชาทาง อารมณ์เช่นนี้ และเป็ นครั้งแรกที่เขาค้นพบว่าเขามีจุดอ่อนที่ร ้ายแรง เช่นนี้จริง ๆ

นั่นคือชายชราที่เขาเคารพที่สุดที่ซ่อนอยู่ในหัวใจ

เย่ชิวเกือบจะตกอยู่ในสายฝนแห่งความเศร ้าโศกและความขุ่น เคืองของยวี่ฉางเซิง โชคดีที่ สภาวะจิตได้มาถึงระดับที่ชัดเจนแล้ว ภาพลวงตาที่อยู่ตรงหน้าเขาถูกกวาดหายไปอย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่ว่าเคล็ดวิชาของยวี่ฉางเซิงนั้นแข็งแกร่งมาก แต่เย่ชิวทน ไม่ได้ที่จะทิ้งชายชราคนนั้นไปหลังจากที่ได้พบอีกฝ่ ายอีกครั้งในอีก หลายปีต่อมา

“มันเหมือนกับความฝัน เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนข้าจะ ลืมอะไรไปหลายอย่าง” เย่ชิวพึมพาบางอย่างและค่อย ๆ ยกมือขึ้น เพื่อปัดน้าฝนและหมอก

จบแล้ว!

เมื่อหลายปีก่อน เย่ชิวได้ทาลายพันธนาการมารในจิตใจไปแล้ว ปมในใจถูกปลดออกไปนานแล้ว

ยวี่ฉางเซิงคิดว่าเคล็ดวิชาทางอารมณ์สามารถควบคุมเย่ชิวได้ ชั่วคราว เขารู ้สึกว่านี่คือข้อบกพร่องที่ร ้ายแรงที่สุด ไม่คาดคิด ไม่ใช่ เขาที่กักขังเย่ชิว แต่เป็ นเย่ชิวเอง

เมื่อฝนและหมอกถูกพัดจางหายไปแล้ว เย่ชิวมองอย่างเย็นชาไป ที่ยวี่ฉางเซิง ซึ่งพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อทาลายข้อห้าม ในท้องฟ้ าอันลึกล้า เขาจับดาบศักดิ์สิทธิ์ไว้ในมือขวาอย่างแน่นหนา และเพิ่มความแข็งแกร่งโดยไม่รู ้ตัว

“ฮ่าฮ่า สู้ ๆ ยิ่งเจ้าดิ้นรน ข้าก็ยิ่งตื่นเต้น” เย่ชิวเผยรอยยิ้มที่ชั่ว ร ้ายในขณะที่เขามองดูคนสองคนที่กาลังดิ้นรนด้วยความสนใจ

“เจ้า!” ยวี่ฉางเซิงตกตะลึงเมื่อเห็นว่าเย่ชิวตื่นขึ้นภายในไม่กี่ลม หายใจ เขาพูดด้วยความไม่เชื่อ “เจ้าไม่ได้รับผลกระทบจริง ๆ หรือ?”

เขาพบว่ามันเหลือเชื่อ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาพึ่งพาพลัง เทพเจ้าที่ยอดเยี่ยมนี้เพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้นับไม่ถ้วน เราต้องรู ้ว่าทุกคน ในโลกมีจุดอ่อน ตราบใดที่เรายังเป็ นมนุ ษย์ พวกเขาจะมี ประสบการณ์และความเจ็บปวดที่ไม่สามารถทนได้ในใจ

พวกเขาคงแยกทางกับคนที่รักหรือเสียใจไปตลอดชีวิต เคล็ด วิชาทางอารมณ์คือการปลดปล่อยความเศร ้าโศกไปสู่หัวใจ ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก ทาให้ผู้คนตกอยู่ในนั้นโดยไม่รู ้ตัวและ โจมตีหัวใจของพวกเขา

บ่อยครั้ง จะได้รับประโยชน์มหาศาลเมื่อใช ้ท่านี้ แต่ยวี่ฉางเซิงไม่ คาดคิดว่าเย่ชิวจะตื่นเร็วขนาดนี้

“เจ้าประหลาดใจมากหรือ?” เย่ชิวยิ้มอย่างมีเลศนัย เขายกดาบ ขึ้นอย่างเงียบ ๆ และบินขึ้น เข้าใกล้ทีละขั้น ขณะที่เขากาลังจะมาถึง ตรงหน้าคนทั้งสอง เขาพูดว่า “เจ้าคิดว่าเจ้ามีอานาจทุกอย่างและ สามารถกดดันความรู ้สึกของทุกคนในโลกได้ แต่เจ้าไม่รู ้หรือกว่า… เมื่อหลายสิบปีก่อน ข้าได้ตัดมารจิตใจของข้าออกไปแล้ว เคล็ดวิชา ทางอารมณ์ของเจ้า… ใช ้ไม่ได้ผลกับข้า”

ทันทีที่เขาพูดจบ ลมแรงก็พัดสูงขึ้นทันที เพลิงกรรมที่น่าตก ตะลึงได้เบ่งบานอีกครั้ง สถานการณ์ที่เข้ากันไม่ได้แต่เดิมค่อย ๆ สลายไปภายใต้ลูกบอลเพลิงกรรมของเย่ชิว

เป็ นที่รู ้กันว่าเคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดงกลืนกินทุกสิ่งในโลก มันสามารถเผาผลาญกรรมที่ผู้ฝึกตนเกลียดที่สุดได้

“ยวี่ฉางเซิง! ฝันร ้ายของเจ้าจบลงแล้ว” เขาค่อย ๆ ยกมือขวา ในขณะนี้ เย่ชิวไม่มีอารมณ์ที่จะฟังเรื่องประหลาดพิกล-ไร ้สาระอีก ต่อไป

ยวี่ฉางเซิงกลัวสุดขีด เลือดของเย่ชิวเริ่มเดือดและแผดเผาเป็ น เหมือนเทพเจ้าสูงสุดที่ขัดขืนไม่ได้ เช่นเดียวกับเมิ่งเทียนเจิ้งในซาก ปรักหักพังยุคเซียนโบราณในตอนนั้น กลิ่นอายอมตะที่ผู้คนนับหมื่น ไม่อาจต้านทานได้

“สังหารมังกร!” ด้วยเสียงตะโกนอย่างกะทันหัน เคล็ดวิชาสังหาร มังกรก็ถูกนาใช ้อีกครั้งทันทีที่เย่ชิวพูดจบ

คราวนี้ พลังของมันแข็งแกร่งกว่าเดิมหลายสิบเท่า ภายใต้ดาบนี้ โลกดูเหมือนจะซีดเซียวเมื่อเทียบเคียง

“ไม่!” ยวี่ฉางเซิงส่งเสียงคร่าครวญอย่างสิ้นหวัง เขาไม่เต็มใจให้ มันจบลงเช่นนั้น เขาต้องการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่ถูกลิขิตไว้นี้

เย่อู๋หวัง ซึ่งอยู่ข้างหลังเขา หมดแรงแล้วหลังจากถูกปราณมาร กดดันและประสบกับการต่อสู้ครั้งใหญ่กับเย่อู๋เหิน จะมีพลังต้านทาน ดาบที่ดุร ้ายเช่นนี้ได้อย่างไร?

จบแล้ว!

ภายใต้ดาบของเย่ชิว มีเสียงที่คมชัด หมอกสีเลือดปลิวว่อน และ ท้องฟ้ าเหมือนถูกย้อมเป็ นสีแดง สองหัวกลิ้งลงมาจากท้องฟ้ า หลังจากกลิ้งไปกับพื้นหลายร ้อยฉื่อ พวกเขาก็ตกลงสู่หุบเขาลึก

“เขา… ตายแล้วหรือ? หัวหน้าตระกูลตายเช่นนั้นหรือ?