ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 767 เย่เทียนฉี
ไม่มีใครกล้าเชื่อว่ายวี่ฉางเซิงจะจบชีวิตบาปเช่นนั้น ถ้าเขาตาย ด้วยน้ามือของยอดฝีมือรุ่นเดียวกัน อาจจะไม่มีใครรู ้สึกอะไร แต่ทว่า น่าเสียดายที่เขาต้องเสียชีวิตด้วยน้ามือของผู้เยาว์
เมื่อมองไปที่หัวทั้งสองที่เขาตัดออกไป เย่ชิวก็รู ้สึกไร ้กังวล ราว กับว่าเขาได้แก้แค้น มันเป็ นความรู ้สึกที่แปลก เย่ชิวตกตะลึงในจุด นั้นและครุ่นคิดอย่างหนัก
“ช่างเป็ นความรู ้สึกที่แปลกประหลาด ราวกับว่ามันมาจาก สายเลือดของข้า ในที่สุดวันนี้ข้าก็ได้แก้แค้นแล้ว” เย่ชิวตกอยู่ใน ความจาในขณะที่เขาพึมพา ดูเหมือนเขาจะไม่ได้มีความโกรธเคือง อะไรกับยวี่ฉางเซิง?
ในความจาที่พร่ามัว มันเหมือนกับว่าผู้หญิงที่ไร ้หนทางซึ่งนอน อยู่บนกองซากศพและกองเพลิงกาลังกวัดแกว่งไปที่เขาก่อนที่นางจะ เสียชีวิต
ในขณะนี้ เย่ชิวรู ้สึกปวดหัวแทบจะระเบิด ดูเหมือนจะมีตรา ประทับอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ เย่ชิวพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อดู รูปลักษณ์ของอีกฝ่าย แต่เขามองเห็นได้ไม่ชัดเจน
“บัดซบ” เย่ชิวทุบหัวอย่างรุนแรง แต่เขาก็จ าไม่ได้
“อา!” ในขณะนี้ มีเสียงร ้องดังมาจากด้านล่าง เมื่อได้ยินเสียงที่ คุ้นเคย เย่ชิวก็รีบมองไป
เขาตระหนักได้ว่านั่นคือหยาหยา ในขณะนี้ นางถูกล้อมรอบ ด้วยเมล็ดมารจานวนหนึ่ง เมื่อเผชิญหน้ากับเมล็ดมารที่แข็งแกร่ง กว่านาง นางไม่ถอยห่างจากไป๋ จุนหลินแม้แต่ก้าวเดียวและปกป้ องอา รองของนาง
โดยไม่ใช ้เวลาคิด เย่ชิวก็หายตัวไปจากจุดที่เขาเคยอยู่ทันที ใน ลมหายใจถัดมา เขาก็มาถึงพื้นแล้ว เขายกมือขึ้นแล้วตบฝ่ ามือ ท าลายล้างทันที เมล็ดมารหลายสิบตนกลายเป็ นหมอกเลือดทันที
“อาจารย์!”
เสื้อผ้าของหยาหยาและแม้แต่ใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยเลือด เลือดนี้ไม่ใช่ของนาง ผู้ใดก็สามารถจินตนาการได้ว่าการต่อสู้ที่ โหดร ้ายแบบไหนที่นางเคยประสบก่อนหน้านี้ แม้จะเผชิญหน้ากับ เมล็ดมารที่แข็งแกร่งกว่านาง นางก็ไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว เย่ชิวพอ ใจกับความกล้าหาญและความมุ่งมั่นนี้มาก
เส้นทางการทดสอบล้านลี้นี้ไม่ได้สูญเปล่า นางโตขึ้นแล้วและเย่ ชิวก็บรรลุเป้ าหมายแล้ว ดูจากลักษณะแล้ว เขาสามารถยุติการ ทดสอบนี้ล่วงหน้าได้
เย่ชิวหยิบเม็ดยาวิญญาณสูงสุดออกมาและป้ อนให้นาง เขาพูด ด้วยความโล่งใจ “เจ้าทาได้ดีมาก พักฟื้นก่อน ที่เหลือปล่อยให้ข้า จัดการเอง”
หยาหยาพยักหน้าอย่างจริงจัง นางรับเม็ดยายามากินและ นั่งขัดสมาธิเพื่อพักผ่อน
ในอีกด้านหนึ่ง การต่อสู้ของเย่อู๋เหินยังคงดาเนินต่อไป เผชิญหน้ากับการปิดล้อมของยอดฝีมือขอบเขตปลิดเต๋าสามคน ไม่ เพียงแต่เขาไม่เสียเปรียบ แต่เขายังตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ
หนังศีรษะของเย่ชิวชาและรู ้สึกไม่เชื่อ “ชายคนนี้บ้าจริง ๆ !” ใน อดีต เมื่อเขาได้ยินศิษย์พี่หญิงแนะนาอีกฝ่ าย เย่ชิวคิดว่าเป็ นเพียง คนนอกที่โม้เกี่ยวกับตนเอง
ตอนนี้เมื่อเขาเห็นอีกฝ่ ายแล้ว เย่ชิวก็อนุมานของตนเองแล้ว ชายคนนี้บ้าไปแล้วจริง ๆ ศิษย์พี่หญิงไม่ได้โกหก ข่าวลือจากโลก ภายนอกนั้นไม่ได้ผิดแต่อย่างใด
ทันใดนั้น เย่ชิวก็รู ้สึกดีใจเล็กน้อย โชคดีที่คู่ต่อสู้ไม่ใช่เย่อู๋เหิน มิฉะนั้น เย่ชิวอาจไม่สามารถกาจัดคนบ้าคนนี้ได้ เขาประเมินในใจว่า จริง ๆ แล้วเป็ นไปไม่ได้ที่จะโค่นเย่อู๋เหิน เขาเพียงแค่ต้องสังหารอีก ฝ่ายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวและไม่ให้อีกฝ่ายเข้าสู่สถานะนี้
บางทีกระบี่เทพเจ้าเท่านั้นที่สามารถทาได้
เย่ชิวยังไม่ได้ใช ้กระบี่เทพเจ้า เขาไม่แน่ใจว่ามันพลังแค่ไหน กระบี่เทพเจ้านี้เป็ นไพ่ตายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเย่ชิว หากเขาพบกับคู่ ต่อสู้ที่ไร ้เทียมทานจริง ๆ นั่นคงเป็ นความหวังสุดท้ายของเย่ชิว ดังนั้น เย่ชิวจะไม่เปิดใช ้งานเว้นแต่จะมีความจ าเป็ นจริง ๆ
“บัดซบ! เจ้าขนผสมสองตัวนี้เสร็จแล้ว เราเกือบจะทาได้แล้ว” ค าสาปอันรุนแรงมาจากฟากฟ้ า หมอโกรธจนสุดบรรยายแล้ว เขาไม่ คาดคิดว่ายวี่ฉางเซิงและเย่อู๋หวังจะพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ และ พวกเขาก็ยังโค่นเย่อู๋เหินไม่ได้
เมื่อเย่ชิวเข้าสู่สนามรบ สถานการณ์จะเป็ นด้านเดียว พวกเขา จะต้องตายแน่ ๆ ยิ่งกว่านั้น กลิ่นอายอันทรงพลังจากระยะไกลก็เข้า มาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ หากไม่มีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้น ยอดฝีมือของ ตระกูลเย่ได้เข้าสู่สนามรบนี้แล้ว แต่พวกเขายังไม่ปรากฏตัว
“สหายเต๋า สถานการณ์ไม่ถูกต้อง! ทุกคน จงแยกย้ายกันไปเมื่อ ภัยพิบัติใกล้เข้ามา” ในการต่อสู้ที่ดุเดือด ทันใดนั้น ชายชราลึกลับก็ พูดขึ้น ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็ถอนตัวและออกจากสนามรบอย่าง รวดเร็วทันที เตรียมที่จะออกจากสถานที่ที่ยากลาบากแห่งนี้
“ข้ามีเงินเพียงเศษเสี้ยวสาหรับหนึ่งเดือน ข้าจะชดใช ้-จ่ายด้วย ชีวิตไปเพื่ออะไร? ลาก่อน” ยอดฝีมืออีกคนกล่าว หลังจากพูดอย่าง นั้น เขาก็จากไป เหลือเพียงหมอที่ยังดิ้นรนต่อสู้อยู่
เนื่องจากอานาจการโจมตีส่วนใหญ่ของเย่อู๋เหินมุ่งเน้นไปที่เขา เขาจึงไม่สามารถหลบหนีได้แม้ว่าเขาจะต้องการก็ตาม
“บัดซบ!” เมื่อเห็นเพื่อนร่วมกลุ่มที่ไร ้ความปรานีสองคนวิ่งหนีไป หมอก็โกรธทันทีและสาปแช่งไม่หยุด
อย่างไรก็ตาม ในลมหายใจต่อมา ก่อนที่ทั้งสองจะหนีออกจาก สนามรบได้ ร่างหลายร ้อยก็ลงมาจากท้องฟ้ าทันทีและปิดทางหนีของ พวกเขา “ออกงั้นรึ? พวกเจ้าจะไม่มีใครสามารถออกไปได้”
ด้วยน้าเสียงเย็นชา ชายวัยกลางคนผมขาวแต่ยังหนุ่มเดิน ออกมา กลิ่นอายปะทุขึ้นทันที และพลังของเต๋าก็ผนึกทั่วทั้งสนามรบ ทันที
“เย่เทียนฉี!”
ทันทีที่ชายชราปรากฏตัว ฝูงชนก็ปะทุขึ้นทันที
บุคคลนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากผู้นาคนปัจจุบัน ลุงรองของเย่อู๋เหิน พ่อของเย่อู๋เหิน และน้องชายคนเดียวของYe เทียนxuan นอกจากนี้ เขายังเป็ นผู้อาวุโสเพียงคนเดียวที่สนับสนุนเย่อู๋เหินระหว่างการ จลาจลของตระกูลเย่ในตอนนั้น เย่เทียนฉี!
ในตอนนั้น เย่เทียนฉีเสียชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ และความโกลาหล ก็ปะทุขึ้นในตระกูลทันที
และเนื่องจากเหตุบังเอิญบางอย่าง เย่เทียนฉีจึงได้พูดคุยเรื่องเต๋า กับใครบางคนบนภูเขาเซียนในโพ้นทะเลและไม่สามารถย้อนเวลา กลับไปได้ทัน ทาให้มารจิตใจของเย่อู๋เหินนั้นกินเวลานานหลายปี
ด้วยเหตุนี้ เย่เทียนฉีจึงรู ้สึกผิดและโทษตนเอง ผมเปลี่ยนเป็ นสี ขาวและดูซีดเซียวมากขึ้น เดิมทีเขาเป็ นอัจฉริยะ น้องชายที่รักที่สุด ของเย่เทียนฉี ลุงรองที่ได้รับความเคารพนับถือมากที่สุดของเย่อู๋เหิน
แต่เพราะเขากลับมาไม่ทัน มันท าให้เย่อู๋เหินเจ็บปวดไปตลอด ชีวิต เขารู ้สึกหดหู่ใจและขังตนเองอยู่ในพื้นที่ต้องห้ามของตระกูล ไม่ได้ออกมาจากปิดด่านมานานหลายทศวรรษ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้ยินว่าศัตรูปรากฏตัวในวันนี้ เขา ซึ่ง ไม่ได้ก้าวออกจากประตูมานานหลายสิบปีก็มาที่นี่ น่าเสียดาย ที่เขา มาไม่ทัน เย่ชิวได้สังหารศัตรูตนนั้นด้วยตนเองไปแล้ว
เหลือแต่เจ้าเฒ่าสามคนนี้! แค่นี้มันยังไม่เพียงพอที่จะยับยั้งความ โกรธในใจ
“เย่เทียนฉี! ออกไปให้พ้นทางของข้า พวกที่ขัดขวางข้าจะต้อง ตาย!” เมื่อเห็นเย่เทียนฉีปรากฏตัว ชายชราลึกลับทั้งสองก็ตกตะลึง อยู่ครู่หนึ่ง พวกเขากลัวเล็กน้อย แต่ไม่นาน เจตนาสังหารก็ปรากฏ ขึ้น
พวกเขารู ้ดีว่าความแข็งแกร่งของเย่เทียนฉีนั้นไม่อาจหยั่งรู ้ได้ ไม่กี่ปีที่ผ่านมา เขาได้รับการกล่าวรู ้ของเซียนระดับสูงสุดในโพ้น ทะเลและความแข็งแกร่งได้มาถึงขอบเขตเหนือขอบเขตปลิดเต๋าแล้ว
มันไม่ง่ายสาหรับพวกเขาที่จะกาจัดอีกฝ่าย ดังนั้น พวกเขาไม่ได้ ตั้งใจที่จะยุ่งเกี่ยวกับเย่เทียนฉี พวกเขาโจมตีอย่างสุดกาลังของพวก เขา ต้องการที่จะเปิดช่องโหว่และหลบหนีจากสนามรบนี้
“เจ้าเฒ่าสารเลวสองคน วันนี้ข้าอยู่ตรงนี้ เจ้าจะไปไหนไม่ได้!” เมื่อเห็นการจู่โจมของทั้งสองในเวลาเดียวกัน เย่เทียนฉีจึงตอบอย่าง กดดัน เคล็ดวิชาเต๋าสูงสุดห่อหุ้มไว้ “ยับยั้ง!”
หม้อขนาดใหญ่ในมือก็ปิ ดลงทันที โลกมืดลงและภูเขา สั่นสะเทือน ราวกับว่าท้องฟ้ าพังทลายลง