ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 247 บ่าวชั่ว / ตอนที่ 248 ตกใจและหวาดกลัว

ตอนที่ 247 บ่าวชั่ว / ตอนที่ 248 ตกใจและหวาดกลัว

ตอนที่ 247 บ่าวชั่ว

เซี่ยเฉียวยังนั่งอยู่เหมือนเดิม แต่ของที่อยู่ในมือทำให้คนกลัวได้ดียิ่งนัก

หลูซื่อตกใจทันทีก่อนจะรีบถอยหลังออกไป บ่าวรับใช้คนอื่นๆ ก็เกร็งไปหมด และรู้สึกหมดเรี่ยวแรง ไม่กล้าก้าวเข้าไปอีกแม้แต่ก้าวเดียว

“คุณหนูใหญ่ ท่านเป็นสาวเป็นนาง จะมาถือของพวกนี้ได้อย่างไร” พ่อบ้านหยวนเหลือบมองนาง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกหวาดหวั่น “เด็กๆ รีบไปเอาของในมือคุณหนูมาสิ นางจะได้ไม่ทำให้ตัวเองบาดเจ็บ”

ก็แค่หน้าไม้คันเดียวมิใช่หรือ เขาเกิดมาเป็นโจร สถานการณ์แบบไหนบ้างที่เขาไม่เคยประสบพบเจอมาก่อน เขาหรือจะกลัวของแค่นี้!

อีกอย่าง คุณหนูใหญ่ที่เดี๋ยวๆ ก็หายใจไม่ออกผู้นี้ เกรงว่าแม้แต่คนตายสักคนก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อน นางจะกล้าลงมือจริงๆ ได้อย่างไร

นางถือของเล่นนี้เอาไว้ในมือเพื่อข่มขู่หลูซื่อเท่านั้นล่ะ!

บ่าวรับใช้ในเรือนตระกูลเซี่ยส่วนมากแล้วจะเคยเป็นโจรในค่ายมาก่อน ตอนที่เป็นโจรก็เพราะถูกความจำเป็นบังคับ ต่อมาเมื่อเซี่ยหนิวซานพาพวกเขาขึ้นฝั่งจึงยอมติดตามเขาด้วยความยินยอมพร้อมใจ

พวกเขาเคารพเซี่ยหนิวซานและเซี่ยผิงกั่งก็จริง แต่พวกเขาก็เคารพหยวนหรงที่สองพ่อลูกให้ความสำคัญผู้นี้ด้วย

หากยังนับเซี่ยหนิวซานว่าเป็นหัวหน้า หยวนหรงก็นับได้ว่าเป็นรองหัวหน้า

เวลานี้เมื่อหยวนหรงเอ่ยปากออกคำสั่ง พวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว และรีบก้าวเข้าไปแย่งของในมือเซี่ยเฉียวทันที

สายตาเซี่ยเฉียวเย็นเยียบ

เสียง ฉึก ดังขึ้น ลูกดอกหน้าไม้ก็พุ่งตรงไปยังช่วงท้องของหยวนหรงทันที

หยวนหรงรู้สึกเจ็บแปลบบนร่างของเขา จากนั้นจึงมองดูบาดแผลของตนด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

“สัตว์ป่าเลี้ยงไม่เชื่อง กลับวางแผนทำร้ายเจ้าของ บ่าวชั่วเช่นนี้ ตายไปก็สมควรแล้ว” เซี่ยเฉียวขึ้นลูกดอกอันใหม่ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน

หลูซื่อสั่นไปทั้งตัวด้วยความตกใจ ใบหน้าของนางขาวซีด!

“ฆ่า ฆ่าคนแล้ว!” หลูซื่อเอ่ยขึ้นด้วยเสียงสั่นพร่า

เมื่อร่างของหยวนหรงหมุนกลับมา เขาก็ล้มลงทันที เลือดไหลทะลักออกจากช่องท้อง พอคนอื่นๆ เห็นอย่างนั้นก็รีบพากันถอยห่าง ไหนเลยจะกล้าเข้าไปใกล้อีก

เซี่ยเฉียวยืนขึ้นอย่างไม่รีบร้อน “บ่าวชั่ว พอเจ้าตาย ข้าจะต้องให้พี่ใหญ่เอาเจ้าไปโยนไว้ที่ป่าช้ารวม”

“…” ดวงตาของหลูซื่อเบิกกว้าง และไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ในใจจึงเป็นลมหมดสติไปทันที!

เมื่อเซี่ยเฉียวเห็นเช่นนั้น ใบหน้าที่เย็นชาของนางก็หายวับไปทันที เปลี่ยนเป็นสีหน้าแสดงความห่วงใยเข้ามาแทน “บ่าวชั่วนี้ทำให้ท่านแม่ต้องหวาดกลัว ยังไม่รีบพยุงท่านแม่กลับไปพักผ่อนอีก”

คนอื่นๆ ราวกับเห็นผีกระนั้น ต่างพากันรุมรีบแบกคนออกไปอย่างลนลาน

ทันทีที่พวกเขาจากไป เซี่ยเฉียวก็โยนหน้าไม้นั้นลงไปในตะกร้าไม้ไผ่ทันที

ชุนเอ๋อร์เอ่ยด้วยความกังวล “คุณหนู พ่อบ้านหยวนคนนั้นคงไม่ตายหรอกใช่ไหม”

“ตายก็ตายไปสิ หากกลายเป็นวิญญาณแค้น ข้าจะฆ่ามันอีกหน” เซี่ยเฉียวเอ่ยด้วยท่าทีสงบนิ่งจริงจัง หน้าไม่แดง หายใจไม่สะดุด

“แต่คุณหนู ชื่อเสียงของท่าน…” สิ่งที่ชุนเอ๋อร์สนใจหาใช่ชีวิตของหยวนหรงไม่

นางแค่รู้สึกว่าหากเรื่องในวันนี้แพร่งพรายออกไปจะไม่เป็นผลดีกับคุณหนูก็เท่านั้น

“ข้าแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว ยังต้องกังวลเรื่องความเป็นความตายของคนอื่นอีกหรือ” เซี่ยเฉียวเอนหลังลงบนเก้าอี้ และปรับลมหายใจของตนเอง ก่อนจะเอ่ยกับชุนเอ๋อร์ “ชุนเอ๋อร์ มื้อกลางวันข้าอยากกินไก่ตุ๋นโสม”

ชุนเอ๋อร์ตะลึงไปทันทีก่อนจะรีบตอบรับ

คุณหนูเหน็ดเหนื่อยแล้ว!

คนในเรือนของพวกนางมีน้อย ดังนั้นจึงถูกคนอื่นรังแกถึงที่ ถ้าหากคุณหนูไม่มีของคุ้มกายแล้วล่ะก็ ไม่แน่นางอาจจะถูกกลั่นแกล้งรังแกจนตายก็ได้!

เซี่ยเฉียวรู้ดีอยู่แก่ใจ

แม้หยวนหรงจะเป็นพ่อบ้านของบ้านนี้ แต่ท่านพ่อผู้โง่เขลาของนางเห็นแก่ความสัมพันธ์พี่น้องจึงไม่เคยทำสัญญาซื้อขายตัวกับหยวนหรง

หากหยวนหรงตายไปจริงๆ บนหน้าผากของนางก็จะมีฉลากแปะไว้ว่าเป็นฆาตกร

แต่อัตราการบาดเจ็บหรือตายจากหน้าไม้นั่นไม่ได้สูงขนาดนั้น

ตอนที่ 248 ตกใจและหวาดกลัว

ตำแหน่งที่ลูกดอกหน้าไม้นั้นแทงเข้าไปในช่วงท้องไม่ได้เป็นจุดตาย อย่างมากก็แค่ต้องนอนรักษาตัวอยู่บนเตียง

เพียงแต่คนเช่นนี้เก็บไว้ไม่ได้แล้ว

วันนี้เขากล้ายุงยงส่งเสริมให้หลูซื่อบุกเรือนและลงมือกับนางได้ ต่อไปก็คงกล้าที่จะทำร้ายนางให้ถึงตายอย่างเปิดเผย

ท่านพ่อท่านแม่ของนางล้วนแต่เป็นโจร นางย่อมรู้ดีว่าโจรเป็นอย่างไร และยังไม่จำเป็นต้องล้างมลทินให้กับพวกนางด้วย

ท่านพ่อของนางมีวันนี้ได้ก็เพราะมีดวงชะตาที่ดี อาศัยการสังหารคนเถื่อนการปกป้องครอบครัวและบ้านเมืองแลกกับหนี้เลือดเล็กน้อย ไม่เช่นนั้นแล้วคนเช่นเขาคงถูกลากไปตัดคอกลางตลาดเสียนานแล้ว

คนของเขามีทั้งพวกใจซื่อมือสะอาด และพวกที่มุทะลุเลือดร้อน แต่คนแบบหยวนหรงนี้…

ข้อหนึ่งไม่เคยสังหารคนเถื่อน ข้อสองคือยังทำเรื่องชั่วๆ มาก่อน ตอนนี้เขายังสามารถใช้ชีวิตอยู่ข้างกายเซี่ยหนิวซานได้อย่างสงบสุขก็เป็นเพราะท่านพ่อของนางหูหนวกตาบอด

เซี่ยเฉียวยิ้มเยาะ

หากหยวนหรงไม่ตาย นางย่อมมีวิธีจัดการแบบไม่ตายเช่นกัน

เซี่ยเฉียวเอนกาย นั่งรอที่จะดื่มกิน

เนื่องจากหลูซื่อเป็นลม จึงมีคนไปตามหมอมา และยังไปตามเผยหว่านเย่ว์ลูกสาวของนางให้มาดูนางเป็นพิเศษอีกด้วย ประหนึ่งว่าคนที่จะตายคือนางกระนั้น

ส่วนทางฝั่งเซี่ยเฉียวบรรยากาศเงียบสงบมาก

ตอนเที่ยงชุนเอ๋อร์ก็ทำน้ำแกงไก่ตุ๋นโสมให้นาง

เซี่ยเฉียวดื่มจนหมดเกลี้ยง

นางชื่นชอบของบำรุงขนานใหญ่เช่นนี้ หลังจากที่นางดื่มเสร็จแล้วก็รู้สึกว่าตนเองมีกำลังวังชาขึ้น นางยังครุ่นคิดว่าจะให้ชุนเอ๋อร์ทำของอร่อยให้นางกินอีกในมื้อค่ำ

ก่อนหน้านี้วิญญาณพวกนั้นกินดื่มอะไรลงไปมั่วซั่วเป็นการทำร้ายกระเพาะของนาง ตอนนี้นางจึงจะต้องบำรุงตัวเองสักหน่อย

ตกบ่ายเซี่ยหนิวซานและเซี่ยผิงกั่งก็กลับมา

ทว่าที่เรือนใหญ่เซี่ยผิงไหวและเผยหว่านเย่ว์คอยเฝ้าหลูซื่อมาแล้วทั้งวัน พวกเขาได้แต่มองศีรษะที่คลุมผ้าเอาไว้ นางมีสีหน้าซีดเผือด คุดคู้อยู่บนเตียง ดูน่าสงสารยิ่งนัก

“เกิดอะไรขึ้น ตอนที่ข้าออกไปเมื่อข้ายังดีๆ อยู่เลยมิใช่หรือ ตอนนี้ทำมถึงป่วยเสียแล้วเล่า” เซี่ยหนิวซานถอดเสื้อคลุมออกแล้วรีบก้าวเข้ามาถามไถ่ด้วยความห่วงใย

“ท่านพี่..” หลูซื่อรีบร้องเรียก น้ำตาไหลพราก

เซี่ยหนิวซานจิตใจสั่นคลอนด้วยเสียงเรียกนี้ของนาง

เซี่ยผิงไหวเกาศีรษะด้วยอารมณ์หงุดหงิดรำคาญใจ

วันนี้เขาได้ยินเรื่องนี้แล้ว พูดตามตรงเขารู้สึกว่า…พี่หญิงใหญ่ไม่ได้ทำอะไรผิด ถึงอย่างไรท่านพ่อก็บอกไว้แล้วก่อนหน้านี้ว่า ไม่ให้ใครก็ตามไปที่เรือนของพี่หญิงใหญ่โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเขาหรือพี่ชายใหญ่ก่อน

แต่ท่านแม่กลับจงใจทำผิดทั้งๆ ที่รู้ เพียงแต่ว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ท่านแม่ดูแลเขามาหลายตลอดหลายปีนี้ เมื่อเขาเห็นนางหวาดกลัวจนถึงขนาดนี้ เขาเองก็ไม่กล้าพูดจารุนแรงกับนาง

เขารู้สึกว่าตนเองถูกบีบอยู่ตรงกลางก็น่าสงสารเช่นกัน

“ท่านลุงเซี่ย! เซี่ยเฉียวในฐานะลูกแต่กลับจะยิงท่านแม่ของข้าเช่นนี้ เรื่องนี้ท่านต้องออกหน้าให้ความยุติธรรมกับท่านแม่ของข้าด้วย ไม่เช่นนั้นข้าจะฟ้องทางการ จะต้องให้เซี่ยเฉียวชดใช้ให้ได้!” เผยหว่านเย่ว์เสียงแข็งขึ้นมา

เซี่ยหนิวซานขมวดคิ้ว “เจ้าพูดว่าอะไรนะ ยิงนาง”

ข้าไม่เชื่อหรอก

ลูกสาวคนโตของเขาอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง บอบบางและน่าสงสาร แค่หายใจก็แทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว นางหรือจะยิงหลูซื่อได้

หากพูดกลับกันว่าหลูซื่อคิดจะฆ่านังหนูเซี่ยเฉียวยังจะน่าเชื่อมากกว่า

“เรียนนายท่าน วันนี้นายหญิงต้องการพูดคุยกับคุณหนูใหญ่ ให้คนไปตามกี่ครั้งก็ไม่ยอมมา เอาแต่บอกว่าไม่สบาย นางจึงไปดูด้วยตัวเอง แต่ตอนที่ไปถึงเรือนนางก็เห็นว่าคุณหนูใหญ่กำลังนั่งอาบแดดอยู่ในเรือนด้วยท่าทางผ่อนคลาย นายหญิงจึงรู้สึกคับข้องใจ ว่านางไปสองสามคำ คุณหนูใหญ่กลับว่านายหญิงยุ่งเรื่องของนาง นายหญิงเห็นว่าคุณหนูใหญ่โตมาในวัด ไม่รู้จักมารยาท เกรงว่าหากนางแต่งงานออกไปในภายหน้าจะเป็นเช่นนี้ จึงได้เอ่ยปากต่อว่านางเล็กน้อยด้วยต้องการสั่งสอนให้นางรู้มารยาท ใครจะไปรู้ว่า…”

“ใครจะไปรู้ว่าพอคุณหนูใหญ่โกรธก็หยิบหน้าไม้ออกมาทันที แล้วนางก็ยิงพ่อบ้านหยวนโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง! โชคดีที่ท่านหมอมาทันเวลาจึงช่วยชีวิตพ่อบ้านหยวนเอาไว้ได้” คนสนิทข้างกายของหลูซื่อรีบรายงานทันที

หลูซื่อท่าทางน้อยใจ “ท่านพี่ แม้ข้าจะไม่ได้ให้กำเนิดลูกตระกูลเซี่ยแก่ท่าน แต่หลายปีมานี้ข้าก็คอยอยู่เคียงข้างท่านผ่านข่าวลือเรื่องซุบซิบไร้สาระพวกนั้นมาด้วยกัน ตอนนี้ ตอนนี้ไม่เพียงแต่นังหนูเฉียวจะไม่ฟังที่ข้าสั่งสอน แต่นางกลับปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ ทำให้ข้าตกใจและหวาดกลัวยิ่งนัก”