ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 279 โชคร้ายติดต่อกัน / ตอนที่ 280 แผ่นหนังแกะ

ตอนที่ 279 โชคร้ายติดต่อกัน / ตอนที่ 280 แผ่นหนังแกะ

ตอนที่ 279 โชคร้ายติดต่อกัน

สองพี่น้องคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจแล้ว

หลังจากที่เซี่ยหนิวซานฟังคำพูดของลูกสาวแล้วก็ไม่เห็นหัวพวกเขาอีก จึงได้มาคิดบัญชีกับพวกเขา!

“น้องรอง เจ้าทำให้พวกเราผิดหวังจริงๆ ของที่เจ้าให้มาเป็นการแสดงความกตัญญูต่อท่านแม่ไม่ใช่หรือ ตอนนี้ยังคิดจะเอากลับไป ท่านแม่ให้ชีวิตเจ้า! หากท่านแม่เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา ท่านแม่จะฆ่าเจ้าได้หรือไม่!” เซี่ยหมั่งซานเอ่ย

เซี่ยฉงซานพยักหน้าทันที “ถูกต้อง ของเล่นไม่กี่ชิ้นพวกนี้หรือจะมีค่าห้าหกหมื่นตำลึง เจ้าหลอกใครอยู่หรือ ครอบครัวเจ้ามีเงินเท่าไร คนอื่นยังรู้ดีกว่าเจ้าเองเสียอีก! ข้าแค่คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะไม่สนใจแม้แต่พี่น้อง ถึงกับพูดคำโกหกเช่นนี้ออกมาได้”

เซี่ยหนิวซานตกตะลึงเมื่อได้ยินคำเหล่านี้

“ข้าพูดความจริง!” เซี่ยหนิวซานโกรธเกรี้ยว

แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือการกลอกตาใส่

“เจ้ามาเอะอะโวยวายแต่เช้าตรู่ นึกว่าท่านแม่ของพวกเราสุขภาพดีมีชีวิตอยู่ได้อีกนานใช่หรือไม่” เซี่ยหมั่งซานเอาท่าทางของพี่ใหญ่ออกมาใช้ “หากจะเอาเงินไม่มีหรอก ทว่าจะเอาชีวิต หลายชีวิตที่นี่เจ้าเอาไปได้เลย!”

เซี่ยหนิวซานนึกว่าการมาครั้งนี้จะได้อะไรดีๆ กลับไปแน่นอน

เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดพี่น้องและมารดาของเขาที่ไม่ได้เป็นขุนนางใหญ่อะไร และปกติก็ไม่ได้ใช้เงินอะไรมากมายสักเท่าไร ถึงไม่เห็นแก่เขาที่ถูกหลูซื่อหลอกลวงอย่างน่าสงสาร แล้วคืนของให้เขา?

แต่ความจริงก็คือพวกเขาไม่คืน

ไม่เพียงไม่คืน แต่ยังต้องขับไล่เขาออกไปด้วย

เดิมทีเซี่ยหนิวซานก็มีนิสัยดื้อด้านอยู่แล้ว

หลังจากที่เขารู้สึกได้ถึงความมุ่งร้ายจากพี่น้องของเขาในเวลานี้ เขาก็โกรธขึ้นมาทันที

เขายืนขึ้นและทุบของทันที

“พวกเจ้าใช้เงินของข้าอย่างสบายอกสบายใจสินะ หากไม่คืนของมา ระวังข้าจะตัดหัวพวกเจ้าจริงๆ!” เซี่ยหนิวซานโหดเหี้ยมดุดัน

เมื่อนายหญิงผู้เฒ่าเห็นเช่นนั้นก็นั่งลงบนพื้น และเริ่มร้องไห้ทันที “สวรรค์ท่านให้ฟ้าผ่าข้าให้ตายไปเลยเถอะ เหตุใดข้าถึงได้คลอดลูกอกตัญญูเช่นนี้ออกมาได้ คิดจะฆ่าพี่น้อง ทำให้ข้าโมโหจนตายเพราะของเล็กๆ น้อยๆ พวกนั้น…”

เซี่ยหนิวซานได้ยินเช่นนั้นก็หยุดลงทันที

เขาจ้องไปที่หญิงชราอย่างโกรธจัด

“หลูซื่อส่งอะไรมาให้พวกเจ้าก็รับไว้หมด รับของของข้าเอาไว้ตั้งมากมายขนาดนี้ เคยส่งของอะไรกลับไปให้บ้างสักครั้งหรือไม่!” จู่ๆ เซี่ยหนิวซานก็นึกขึ้นมาได้จึงเอ่ยด้วยโทสะ

หญิงชรายังคงร้องไห้ไม่ได้ตอบคำพูดนี้ของเขา

ลูกกตัญญูต่อมารดาเป็นสิ่งที่ควร!

เซี่ยหนิวซานพ่นลมหายใจ “ได้! ร้องไห้ไปเถอะ! ต่อไปจะไม่มีอะไรอีกแล้ว! คิดว่าข้าจะให้อะไรพวกเจ้าอีกหรือ ไม่มีทาง!”

เขาโกรธจัด

สะบัดแขนเสื้อแล้วจากไปทันที

เขารู้สึกทุกข์ใจระหว่างทางกลับ

เขาไม่ได้โง่ เกรงว่าเขาคงจะไม่ได้เงินนี้กลับมาแล้ว

ทางฝั่งเพื่อนร่วมงาน ต่อให้เขาเอากลับมาได้ แต่หลังจากที่เอากลับมาได้แล้วอย่างไรเล่า เขาจะยังมีศักดิ์ศรีอยู่หรือไม่

หลังจากสงบจิตสงบใจลงได้สักพักเซี่ยหนิวซานก็รู้สึกว่าเขากำลังแบกภูเขาอันหนักอึ้งลูกหนึ่งอยู่

ของรักของหวงที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้อย่างยากลำบากหมดแล้ว ไม่เหลือเลย!

แล้วลูกสาวของเขาก็ยังต้องพึ่งพายาบำรุงอีกหลายร้อยตำลึงในแต่ละเดือนถึงจะมีชีวิตอยู่ได้…

ตัวเขาเอง เซี่ยหนิวซานออกอาละวาดมาตั้งหลายปีกว่าจะได้มาเป็นขุนนาง แต่กลับเลี้ยงดูลูกไม่ไหวแล้ว!

เซี่ยหนิวซานรู้สึกคับข้องใจอย่างยิ่ง

อีกด้านหนึ่งพ่อบ้านได้เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เซี่ยเฉียวฟังแล้ว

พ่อบ้านคนใหม่ถือว่าช่างสังเกตอยู่บ้าง เขารู้ว่าคำพูดใครมีน้ำหนักในบ้านนี้ เวลานายท่านคุ้มคลั่งเช่นนี้ ช่างน่ากลัวยิ่งนัก เขาจึงไปแจ้งให้คุณหนูใหญ่รับทราบและเตรียมตัวแต่เนิ่นๆ

ยิ่งไปกว่านั้นคุณหนูใหญ่มีร่างกายอ่อนแอเช่นนี้ หากนางตกใจตายเพราะบิดาตนเอง แล้วลือกันออกไปก็คงต้องเป็นข่าวสยอง

เซี่ยเฉียวเองก็ตกใจเช่นกันหลังจากที่ได้ยินคำบอกเล่าของพ่อบ้าน

“เสียของดีไปเท่าไรกันแน่ ท่านพ่อของข้าจึงได้เป็นถึงขนาดนี้” เซี่ยเฉียวอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเป็นเพราะเมื่อวานนี้นางเอายันต์ออกไปมากเกินไปหรือไม่ ท่านพ่อของนางจึงต้องเจอเรื่องโชคร้ายติดต่อกันขนาดนี้

ตอนที่ 280 แผ่นหนังแกะ

พ่อบ้านจึงเล่าเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่บ้านหลูซื่อให้นางฟังอย่างละเอียด นอกจากนี้ยังส่งสำเนาใบรายการให้นางด้วยหนึ่งฉบับ

เซี่ยเฉียวอ่านดูก็ต้องเผยสายตาประหลาดใจ

สิ่งของเหล่านี้อาจไม่ใช่ของมีค่าธรรมดา

โดยเฉพาะอินทรีทองที่อยู่ในนี้ นางรู้เรื่องนี้ดี ตอนนั้นนางติดต่อกับบิดาและพี่ชายทางจดหมาย ท่านพ่อของนางบอกว่าเขาแย่งสินสงครามที่ล้ำค่าเป็นพิเศษมาได้ อินทรีทองตัวนี้มีน้ำหนักเพียงหนึ่งร้อยตำลึงทองเท่านั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแกะสลักด้วยฝีมืออันประณีต นอกจากนี้ดวงตาของอินทรีทองคำก็ยังเป็นอัญมณีสีแดงโลหิต สาดแสงเย็นเยียบดูน่ากลัวอย่างยิ่ง ส่วนบนปีกนั้นประดับหินสีขาวที่ทอประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงอาทิตย์

หินสีขาวซึ่งน่าจะเป็นเพชรนั้นถูกขัดและฝังด้วยวิธีการเช่นไรก็ไม่รู้

ส่วนท้องและกรงเล็บของอินทรีทองยังประดับประดาด้วยของดีอีกด้วย

แค่ทองคำก็มีมูลค่ากว่าหมื่นตำลึงแล้ว ฝีมือ อัญมณีล้ำค่า…

เวลานั้นท่านพ่อของนางพูดอย่างตื่นเต้นว่า โชคดีที่พวกคนเถื่อนเหล่านั้นล้าสมัยจึงทำของดีที่ล้ำค่าและใช้งานได้จริงเช่นนี้ออกมา เขาแอบหาคนมาประเมินมูลค่า แค่ของชิ้นเดียวนี้ก็มีมูลค่ากว่าสามหมื่นตำลึงแล้ว

ตอนนั้นนางตอบจดหมายไปว่าขอให้ท่านพ่อส่งของดีเหล่านี้ไปที่คลังหลวง

ของยิ่งดียิ่งแสดงถึงความจริงใจมาก ฮ่องเต้ไม่เพียงแต่จะไม่รังเกียจชื่อโจรของเขาเท่านั้น แต่อาจจะชื่นชอบอยู่บ้าง

ถึงอย่างไรหากเขาไม่มีความเป็นโจรอยู่บ้างก็คงไม่ได้ของทรัพย์สินจากสงครามที่ดีเช่นนี้

นึกไม่ถึงว่าจะมีของบางอย่างที่เขาเก็บไว้

ท่านพ่อของนางแย่งชิงมาได้มากมายแค่ไหนกันแน่ เขาบริจาคไปตั้งมากขนาดนี้กลับยังมีเหลืออยู่อีก!

แม้ว่าของที่เหลือเก็บไว้จะต้องเป็นส่วนน้อยก็ตาม…

“หีบที่ท่านพ่อวางไว้ในห้องเก็บอาวุธใหญ่มากหรือ” เซี่ยเฉียวอดถามไม่ได้

“ใหญ่ขอรับ จุคนได้หลายคนทีเดียว” พ่อบ้านพยักหน้าอย่างจริงจัง

“ข้างในไม่มีอะไรเหลือแล้ว?” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก

“ใช่ขอรับ บ่าวยื่นหน้าเข้าไปมองก็เห็นว่าเหลือแต่หนังแกะที่รองอยู่ด้านล่างแผ่นเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรอื่นอีก” พ่อบ้านเอ่ย”

แผ่นหนังแกะ?

เซี่ยเฉียวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “พาข้าไปดูหน่อย”

บิดาของนางไม่เหมือนคนที่จะละเอียดลออพอที่จะวางแผ่นหนังแกะรองไว้ข้างใต้ ไม่แน่ว่าแผ่นหนังแกะนี้ก็อาจะเป็นหนึ่งในของที่เขาแย่งชิงมาได้ เพียงแต่มันไม่เข้าตาเขาจึงได้วางรองไว้ข้างใต้

เหตุผลที่เซี่ยเฉียวคิดเช่นนั้นก็เพราะเช้าวันนี้นางอารมณ์ดี จึงได้คำนวณดวงชะตาของตัวเอง

ทันทีที่นางตื่นมาเช้านี้ นางถูกลมโชยพัดจนต้องหยีตา มันมาพร้อมกลิ่นหอมของหญ้า แสงแดดก็ไม่เลว แปดทิศพลังเต็มเปี่ยม นางจึงคำนวณทันที และผลที่ได้ก็คือ ผู้อาวุโสสิ้นไร้ ทิวากรเกิดมังกรเขียว เขาแกะมาเพิ่ม โชคลาภมาบรรจบ

พรุ่งนี้จะเริ่มเรียนแล้ว วันนี้นางจึงตั้งใจจะอยู่บ้านไม่ไปไหนทั้งนั้น

โชคลาภจะมาจากไหน

ขณะที่นางกำลังงุนงงอยู่ พ่อบ้านคนนี้ก็เข้ามา ตอนที่เขาก้าวเข้าไปในเรือนแสงอาทิตย์ก็ส่องลงบนเท้าเขาพอดี พลังหยินทั้งแปดทิศสลาย พอเขาหยุด ตำแหน่งที่เขาหยุดก็เป็นตำแหน่งมังกรเขียว

ดังนั้นนางจึงเดาว่าโชคลาภของตนเองน่าจะมาจากการถอดรหัสจากคำพูดของพ่อบ้านนี่แหละ

พ่อบ้านพาเซี่ยเฉียวไปยังห้องเก็บอาวุธ

เซี่ยเฉียวเพิ่งจะเคยเข้ามาที่นี่เป็นครั้งแรก นางค่อนข้างชอบเลยทีเดียว

หลังจากที่นางเหลือบดูก็พบว่าหีบใหญ่วางอยู่หลังชั้นวางอาวุธ

หีบมีขนาดใหญ่มากจริงๆ คาดว่าบิดาของนางคงให้คนสร้างมันขึ้นมาเป็นพิเศษ ทั้งยังเป็นหีบเหล็กที่ลงกุญแจ แต่อาจเพราะไม่มีอะไรอยู่ในนั้น ตอนนี้แม่กุญแจจึงไม่ได้ใช้

หีบนั้นหนักมาก จนเซี่ยเฉียวต้องขอให้พ่อบ้านช่วยและใช้ความพยายามอย่างมากจึงเปิดออกได้

ข้างในมีเพียงแผ่นหนังแกะแผ่นหนึ่งอยู่จริงๆ

เซี่ยเฉียวโน้มตัวลงจนเกือบจะหล่นลงไปข้างในจึงจะเอาของออกมาได้

แผ่นหนังแกะนั้นเก่ามาก

ด้านบนสะอาดสะอ้านไม่มีอะไรทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตามแผ่นหนังแกะนี้ใหญ่มาก อีกทั้งลักษณะก็เรียบร้อยสมบูรณ์ ดูแล้วรู้สึกแปลกๆ

เซี่ยเฉียวม้วนเก็บแผ่นหนังแกะ เตรียมจะเอามันกลับไปพิจารณา