ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 353 ไม่ต้องกลัว / ตอนที่ 354

ตอนที่ 353 ไม่ต้องกลัว / ตอนที่ 354

ตอนที่ 353 ไม่ต้องกลัว

ต่งซีอวิ๋นราวกับจงใจรอให้เซี่ยเฉียวเอ่ยปาก เวลานี้เมื่อนางได้ยินคำพูดของเซี่ยเฉียวจึงยืนขึ้นทันที

แล้วทำความคำนับเซี่ยเฉียวทันทีก่อนจะเอ่ยกับนางอย่างออดอ้อนว่า “แม่นางเซี่ยจิตใจยิ่งใหญ่ ขอให้ลืมเรื่องแต่ก่อนไปเสียเถอะ ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเอง”

และยังจิบสุราเล็กน้อย

พูดจบนางก็เดินตรงไปยังฝั่งตรงข้ามทันที ใบหน้าเริ่มแสดงความหวาดกลัววิตกกังวล มือของนางที่ถือจอกสุราก็สั่นเล็กน้อย

นางยังเอ่ยกับเซี่ยผิงกั่งในท้ายที่สุด “คุณชายเซี่ย คุณชายเซี่ยน้ำใจกว้างขวางปล่อยข้าไปเถอะ ข้าสำนึกผิดแล้ว ขอให้คุณชายอย่าได้ถือสาข้าเลย”

“…” เซี่ยเฉียวอ้าปากค้าง

เขาได้เรียนรู้แล้ว

เซี่ยผิงกั่งเชื่อฟังคำพูดของเซี่ยเฉียว เขานั่งตัวตรงสงบนิ่ง

แต่เมื่อจู่ๆ ก็มีคนโผล่มาพูดกับเขา เซี่ยผิงกั่งก็ยังงุนงงเล็กน้อย

“เจ้าเป็นใคร ร้องไห้ทำไม หรือว่าผ้าเช็ดหน้าหายไป ข้าไม่ได้เก็บไปนะ เจ้าลองไปหาคนอื่นเถอะ” เซี่ยผิงกั่งสุภาพมาก

แบบนี้ไม่น่าตกใจกลัวแล้วใช่ไหม

“คิกๆ” เซี่ยเฉียวหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

ขณะนั้นต่งซีอวิ๋นชะงักค้างไปชั่วครู่

เพราะนางคิดไม่ถึงว่าเซี่ยผิงกั่ง…

จะจำนางไม่ได้!

แววตาเช่นนั้นแค่มองก็รู้ว่าไม่ได้เสแสร้ง!

นางเคยได้พบกับเซี่ยผิงกั่งก่อนหน้านี้ ทั้งยังก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นมาอีกด้วย ทำไมเขาถึงจำนางไม่ได้ล่ะ! กลายเป็นดูเหมือนว่านางต่างหากที่ไม่เคยลืม!

เดิมทีต่งซีอวิ๋นคิดว่าการที่ตนเองปรากฏกาย เซี่ยผิงกั่งจะเผยความขุ่นเคืองไม่พอใจออกมาบ้าง เขาจะต้องรู้สึกกระสับกระส่ายบ้างสิ นึกไม่ถึงว่า…

ลมหายใจติดขัดอยู่ในลำคอของนางแล้ว

“พี่ชายใหญ่ นี่คือแม่นางต่งที่อยู่สำนักศึกษาเดียวกับข้า ก่อนหน้านี้นางเข้าใจผิดคิดว่าท่านรังแกนาง เรื่องนี้ยังลือกันจนรู้ไปทั่ว เมื่อครู่นางบอกว่าจะมาขอโทษท่าน” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างสบายๆ

พอพูดจบนางก็รินชาให้ตัวเองหนึ่งจอก

พอได้ยินเช่นนั้นเซี่ยผิงกั่งก็จำได้แล้ว

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ไม่ต้องใส่ใจหรอก” เซี่ยผิงกั่งใจกว้างอย่างยิ่ง

เขาไม่อยากที่จะถือสาหาความอะไรกับเด็กสาว

เซี่ยผิงกั่งไม่ได้ยึดติดไม่ปล่อย ทั้งไม่ได้ยิ้มปลอบโยนอะไร เขาตรงไปตรงมาเด็ดขาดเช่นนี้ดูใจกว้างอย่างยิ่ง

ต่งซีอวิ๋นฝืนยิ้มออกไปก่อนจะถอยกลับมา

แต่ในขณะที่เซี่ยเฉียวมองไปที่อื่นก็บังเอิญเห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของต่งซีอวิ๋น

นางจับจ้องตรงไปที่…

พี่ชายใหญ่ของนางไม่วางตา

สาวใช้ที่ยืนอยู่เบื้องหลังนางแต่งกายแบบเดียวกับสาวใช้ของต่งซีอวิ๋น ดังนั้นนางน่าจะเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

คนผู้นั้นน่าจะเป็น…น้องสาวแท้ๆ ของต่งซีอวิ๋น?

เซี่ยเฉียวเคยได้ยินมาว่ามารดาผู้ให้กำเนิดของต่งซีอวิ๋นเสียชีวิตไปแล้ว นางและน้องสาวของนางได้รับการเลี้ยงดูจากแม่เลี้ยง ทุกคนในสำนักศึกษากล่าวว่าน้องสาวคนนี้ของนางอัธยาศัยดีกว่า จนแม่เลี้ยงดูแลเอาใจใส่แต่นาง นอกจากนี้ยังพูดกันอีกว่าแม่เลี้ยงของนางจิตใจชั่วร้าย ชอบยุงแยงความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง

น้องสาวของต่งซีอวิ๋นไม่ได้เรียนหนังสือที่สำนักศึกษาหลวงแต่เรียนอยู่สำนักศึกษากู่หลัน

ตอนนี้เซี่ยเฉียวพอจะคาดเดาอะไรได้รางๆ แล้ว

ที่ต่งซีอวิ๋นผู้นี้พุ่งเป้ามาที่พี่ชายใหญ่ของนางคงไม่ใช่เป็นเพราะ…น้องสาวคนนั้นของนาง…

ในขณะเดียวกันเซี่ยเฉียวก็รู้สึกว่าความคิดของนางออกจะเกินเลยไปหน่อยแล้ว

สาวน้อยคนนี้เพิ่งอายุไม่เท่าไรเองนี่

นางยังดูเด็กกว่าต่งซีอวิ๋นสักสองสามปี อย่างมากก็อายุ…สิบห้าปี?!

แต่นางเอาแต่มองพี่ชายใหญ่จริงๆ และยังเป็นการแอบมองด้วย…

ประเดี๋ยวก็เหลือบมอง จากนั้นก็ก้มหน้า ใบหน้าซับสีเลือด ยกสุราดื่มอย่างประหม่า ผ่านไปสักพักก็ไอแห้งๆ ขึ้นมา นางยืดคอยาวมองซ้ายมองขวาราวกับกลัวว่าจะมีใครรู้เห็นเข้าอย่างไรอย่างนั้น

จากปฏิกิริยาดังกล่าว หากจะบอกว่านางไม่สนใจพี่ชายใหญ่ของนางนั้นก็ค่อนข้างเป็นไปไม่ได้

เซี่ยเฉียวเองก็มองนิ่งจนแม่นางน้อยคนรองของตระกูลต่งเห็นแล้ว

ใบหน้าของเด็กสาวฉีดสีแดงก่ำขึ้นมาทันทีก่อนที่นางจะสำลักน้ำลาย

นางไอไม่หยุดจนทำให้คนที่อยู่รอบข้างหลายคนหันไปมอง

“น้องหญิงตกใจหรือ อย่าได้กลัวไปเลย คุณชายเซี่ยเป็นคนดี เจ้าดูสิ เมื่อครู่เขาก็ไม่ได้ทำให้ข้าลำบากใจเลย เจ้าไม่ต้องกลัวเขาหรอก” ต่งซีอวิ๋นเอ่ยขึ้นอีก

ตอนที่ 354

เซี่ยเฉียวอดเบ้ปากไม่ได้

คุณหนูรองตระกูลต่งอาจจะไม่ชอบฟังคำนั้นก็ได้

“พี่หญิงใหญ่ ข้าไม่ได้กลัวคุณชายเซี่ย ข้าก็แค่สำลักโดยไม่ตั้งใจ!” คุณหนูต่งคนรองรีบเอ่ยพลางเหลือบมองไปทางเซี่ยผิงกั่งด้วยความกังวลใจ จากนั้นนางจึงเห็นว่าเซี่ยผิงกั่งกำลังจ้องมองสุราที่อยู่ตรงหน้า

นางคอตกด้วยความรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยก่อนจะยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดปากและไอสองสามที

เวลานี้เซี่ยเฉียวเองก็พอจะเข้าใจความคิดของต่งซีอวิ๋นได้แล้ว

ใส่ร้ายพี่ชายใหญ่กลั่นแกล้งนาง…

น่าจะทำให้คุณหนูรองคนนี้ใจสลายได้

จินตนาการว่าคนที่อยู่ในใจตนเองสนใจพี่สาว บทละครเช่นนี้จะไม่เจ็บปวดใจได้อย่างไร

ตอนนี้พี่ชายใหญ่ไม่ได้ต่อบทของนาง ต่งซีอวิ๋นก็ออกมาชี้แจงเองว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เป็นความเข้าใจผิด ด้วยวิธีนี้นางต้องการทำให้เซี่ยผิงกั่งเข้าใจไปว่าคุณหนูรองกลัวเขา

แต่ทว่านี่น่าจะยังไม่เพียงพอ

เซี่ยเฉียวครุ่นคิด

ความคิดของคนชั่วยากจะคาดเดา นางต้องคิดให้รอบคอบ อย่างนี้เรียกว่าเข้าใจโลก

ต่งซีอวิ๋นลงทุนลงแรงทำถึงขนาดนี้คงไม่ได้เพื่อแค่จะกีดกันขัดขวางคนสองคนเท่านั้นกระมัง หญิงสาวคนนี้สามารถวางแผนจนทำให้ซย่าหย่าอวิ๋นกลายเป็นอย่างนั้นได้ ความคิดของนางจะต้องซับซ้อนกว่านี้สิ

พออยู่ว่างๆ เซี่ยเฉียวก็เริ่มคิดอะไรเหลวไหลไปเรื่อยเปื่อย

ความคิดเรื่องความรักความแค้นก็แวบเข้ามาในสมอง

“คนที่เจ้าชอบอาจจะเป็นพี่สาวของข้า…” หญิงสาวพูด

“เจ้ากลัวข้าเลยไม่มองหน้าข้า” ชายหนุ่มพูด

อืม คู่รักคู่แค้น

เซี่ยเฉียวเลียริมฝีปากของนาง

ขั้นต่อไปต่งซีอวิ๋นจะต้องจับคู่คนสองคนแล้วล่ะสิ?

เซี่ยเฉียวคิดมาถึงตรงนี้ก็อดไม่ได้ที่จะปิดปากแอบหัวเราะ จินตนาการของนางสุดยอดเหลือเกิน

“แม่นางเซี่ย?” นางกำลังคิดเพลินๆ อยู่ดีๆ ก็มีเสียงที่ไม่คุ้นเคยลอยมา

เซี่ยเฉียวจึงได้สติกลับมาอีกครั้ง

“แม่นางเซี่ย ข้ามักจะได้ยินพี่สะใภ้ข้าเอ่ยถึงเจ้าว่าหน้าตางดงามฉลาดเฉลียว เป็นผู้หญิงที่หาได้ยากอยู่บ่อยๆ ไหนเข้ามาให้ข้าดูใกล้ๆ หน่อยสิ” องค์หญิงลั่วซูกวักมือเรียกนาง

เซี่ยเฉียวลุกขึ้นอย่างสงบแล้วเดินออกไป

หลังจากที่นางความเคารพแล้วก็ยืนอยู่ครู่หนึ่ง องค์หญิงลั่วซูดูเหมือนจะมองประเมินนางอยู่

“เขาก็มองเจ้าอยู่ด้วย! เขาก็มองเจ้าอยู่ด้วย! เจ้ารีบหนีไปเถอะ เขาเป็นคนเลว!” ทันใดนั้นก็มีเสียงน่ากลัวลอยมาข้างหูนาง

“เจ้ามาที่นี่ทำไม เจ้าหน้าตาดีอย่างนี้ เขาจะต้องหมายตาเจ้าแน่ ต้องใช่แน่ๆ! ทำอย่างไรดี เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูด ข้าจะทำอย่างไรดี!” น้ำเสียงของวิญญาณที่อยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะร้อนใจขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อครู่เซี่ยเฉียวไม่รู้เลยว่ามีวิญญาณอยู่ที่นี่ด้วย

และก็ไม่รู้ว่านางโผล่มาจากไหนด้วย ช่างซ่อนตัวได้เก่งจริงๆ

“เป็นเด็กสาวที่หน้าตางดงามสมคำเล่าลือ มิน่าฮองเฮาถึงชอบเจ้า เพียงแต่ดูจะผอมบางเกินไปหน่อย ต่อไปจะต้องกินให้มากๆ หน่อยนะ? เด็กๆ มาเอาขนมตังเมจานนี้ไปให้แม่นางเซี่ยหน่อย ข้าว่าขนมที่หน้าตาสวยงามขนาดนี้คงจะมีแต่นางเท่านั้นที่เหมาะ” น้ำเสียงขององค์หญิงลั่วซูแฝงความอ่อนโยน

เซี่ยเฉียวแสดงความขอบคุณ

นางเงยหน้าขึ้นเหลือบมององค์หญิงลั่วซูในระยะใกล้อย่างรวดเร็ว

แค่แวบเดียวจริงๆ แล้วเซี่ยเฉียวก็รีบเก็บสายตากลับมา ในใจนางรู้สึกตึงเครียดเล็กน้อย

ตระกูลโจว…

จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

จู่ๆ เซี่ยเฉียวก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาทันที

สำหรับครอบครัวชนชั้นสูงเมื่อไรก็ตามที่มีขึ้นมีลง ก็มิใช่เรื่องของคนคนเดียวแล้ว

โชคชะตาของพวกเขาอาจเกี่ยวพันผู้คนนับสิบหรือหลายร้อยคน

นางก็ไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เป็นเพราะนางช่วยองค์หญิงซิงโม่หาทางกลับบ้านหรือไม่ แต่นางก็กลัวด้วยว่าหลังจากการตัดสินใจครั้งนี้นางจะต้องรับผลกรรมด้วยเช่นกัน

ไม่ นั่นก็ไม่ถูกต้อง หากเกิดอะไรขึ้นกับตระกูลโจวจริงๆ ก็เป็นผลกรรมที่จะตกอยู่กับคนตระกูลโจวที่ก่อกรรมทำชั่ว

ในเมื่อนางให้คำมั่นสัญญากับวิญญาณแล้วก็ต้องทำความปรารถนาสุดท้ายของนางให้สำเร็จ

ความคิดของเซี่ยเฉียวได้รับการแก้ไขอย่างถูกต้อง

เซี่ยเฉียวปากหวานไม่พอ รอยยิ้มของนางก็ไม่ได้ดึงดูดใจมากพอ เวลานี้องค์หญิงลั่วซูได้แต่ส่ายศีรษะในใจ

ฮองเฮามักจะพูดว่าเด็กสาวคนนี้น่าสนใจ แต่วันนี้ดูแล้วนางแข็งๆ ทื่อๆ ท่าทางขี้ขลาด นอกจากหน้าตาดีและดูว่าง่ายแล้วก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษอีก

สองวันก่อนนางเกือบจะคิดว่าฮองเฮาจะมอบตำแหน่งพระชายารัชทายาทให้เด็กสาวคนนี้แล้ว

แต่ตอนนี้

สายตาของฮองเฮาคงไม่ใช่แค่นี้หรอกกระมัง