ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 38 ถมบ่อน้ำ

ตอนที่ 38 ถมบ่อน้ำ

รูปร่างหน้าตาไม่เหมือนคุณชายใหญ่เลยจริงๆ

พวกเขารู้สึกพูดไม่ออก ไม่อาจเอ่ยชมบุปผางามได้ ทั้งยังสัมผัสได้ถึงความสง่างามของคุณหนูใหญ่ผู้นี้ สวยเสียยิ่งกว่าหญิงสาวในเมืองหลวงแห่งนี้ นางดูเจิดจ้าจนทำให้ไม่อาจละสายตาจากไปได้!

วั่นผัวจือถือตะกร้าไม้ไผ่ของเซี่ยเฉียว ส่วนชุนเอ๋อร์กำลังอุ้มไก่ตัวใหญ่เอาไว้

ของที่เหลือไม่มีอะไรสำคัญมากนัก ถูกยกเข้าไปโดยบ่าวรับใช้ของตระกูลเซี่ย

คนขับรถม้าที่มาจากเมืองสือฝั่งได้คุยกับนางไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้พวกเขามาส่งนางถึงที่หมายแล้ว และพวกเขาก็จะกลับไปด้วยวิธีเดียวกัน

“เรือนของท่าน คุณชายใหญ่เป็นผู้เลือกให้ ค่อนข้างไกล แต่คุณชายใหญ่บอกว่าที่นั่นเงียบสงบและมีต้นสาลี่มากมายในสวน ตอนนี้คงทานได้แล้ว คิดว่าคุณหนูใหญ่น่าจะชอบขอรับ” พ่อบ้านเอ่ยเรียบๆ

เมื่อเทียบกับการต้อนรับหลูซื่อเมื่อครู่ก่อน พ่อบ้านปฏิบัติต่อเซี่ยเฉียวด้วยท่าทางนอบน้อมน้อยกว่า

เซี่ยเฉียวเพียงตอบกลับคำว่า “อืม” คำเดียว และไม่พูดอะไร

เรือนนั้นอยู่ห่างไกลมากจริงๆ

ทั้งคู่เดินจนมาถึงเรือนที่ตั้งอยู่ที่สุดมุมทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบ้านตระกูลเซี่ย

เรือนแห่งนี้ถูกปัดกวาดเช็ดถูเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ตัวเรือนมีขนาดค่อนข้างกว้าง มีโอ่งน้ำขนาดใหญ่อยู่สองสามโอ่ง ด้านในยังมีดอกบัวแคระอยู่ด้วย ของตกแต่งดูเรียบๆ แต่มีทุกอย่างที่ควรมี ม่านสีฟ้าอ่อน โต๊ะเครื่องแป้งใหม่เอี่ยม และยังมีตู้ว่างเปล่าอีกหลายตู้ให้เก็บของ

โดยรวมถือว่าค่อนข้างน่าพอใจ

ทั้งยังไม่จำเป็นต้องรื้อเพื่อตกแต่งใหม่อีกด้วย

“มีส่วนใดไม่พอใจหรือไม่ขอรับคุณหนูใหญ่” พ่อบ้านถามเมื่อเห็นนางมองไปรอบๆ

“ในเรือนข้าไม่มีบ่อน้ำหรือ” เซี่ยเฉียวถาม

“มีขอรับ ด้านข้างนี้มีครัวเล็กๆ อยู่ หากคุณหนูหิวในเวลากลางคืนสามารถไปใช้ที่นั่นได้ และบ่อน้ำอยู่ด้านนอกใกล้ๆ กับครัว” พ่อบ้านกล่าว

เซี่ยเฉียวมองดูแล้วก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ “ถมบ่อนั้นเสีย แล้วขุดบ่อน้ำตรงที่ข้ายืนอยู่ตรงนี้ด้วย”

ตำแหน่งของบ่อน้ำไม่เหมาะที่จะอยู่ตรงข้ามกับเตาไฟ ที่ตรงนี้เป็นที่ที่ไม่ค่อยดีนัก บ่อน้ำในตำแหน่งนี้ไม่เอื้อต่อความสามัคคีระหว่างพี่น้อง แต่ที่นี่อยู่ห่างไกลออกมา คงไม่มีคนในตระกูลแวะมาเท่าไรจึงถือว่าไม่ส่งผลอะไร แต่ในอนาคตนางต้องอาศัยอยู่อีกนาน หากมีอะไรจำเป็นต้องทำก็ควรทำ

“ถมบ่อหรือขอรับ!” พ่อบ้านตกตะลึง

บ่าวรับใช้คนอื่นๆ ที่ติดตามพ่อบ้านมาก็ตกตะลึงเช่นกัน

คิดว่าจะปลูกดอกไม้และปูหญ้าหรืออะไรอย่างอื่น แต่ไม่คิดว่าหญิงสาวผู้นี้จะให้ถมบ่อน้ำ และขุดบ่อน้ำเพิ่มอีกด้วย!

“คุณหนูใหญ่ การถมบ่อนับว่าค่อนข้างลำบากทีเดียว? เรื่องนี้เป็นปัญหาของคุณหนูอย่างไรหรือขอรับ” พ่อบ้านขมวดคิ้ว

“ต้องใช้เงินเป็นจำนวนมากหรือ” เซี่ยเฉียวมองเขานิ่ง

พ่อบ้านสะดุ้ง “ไม่มากมายอะไรหรอกขอรับ…”

กับเรื่องแค่การขุดบ่อน้ำ แม้ตระกูลเซี่ยจะเป็นขุนนางที่ไม่ร่ำรวยอะไร แต่แม้จะยากจนเพียงใดก็ยังคงมีกินมีใช้ตามฐานะ แล้วจะไม่มีปัญญาจ่ายเงินจำนวนเล็กน้อยเช่นนี้ได้อย่างไร

“ถ้าใช้เงินไม่มากก็ทำตามที่ข้าบอกเถิด” เซี่ยเฉียวถนอมคำพูดราวกับมันมีค่าดั่งทองคำ

จริงๆ แล้วนางยังต้องการโค่นต้นสาสี่สองต้นนี้ออกไปด้วย

ตามหลักแล้ว ปลูกต้นสาลี่ในสวนเป็นเรื่องที่ไม่ดีนัก แต่โชคดีที่ตำแหน่งนี้ไม่ร้ายแรง คงไม่เสียหายอะไร อีกทั้งพี่ชายใหญ่เป็นผู้เลือก จำต้องเก็บเอาไว้

พ่อบ้านรู้สึกอึดอัดไม่น้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรอีก เมื่อไร้ซึ่งทางเลือกจึงได้แต่พยักหน้าทำตาม

“เจ้าติดตามพ่อข้ามาเนิ่นนาน แล้วเคยได้เห็นแม่ข้าหรือไม่” เซี่ยเฉียวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“ในตอนที่ข้าติดตามนายท่าน ฮูหยินใหญ่ก็สิ้นชีวิตแล้ว เวลานั้นฮูหยินคนที่สองก็อยู่ที่นั่นด้วย” พ่อบ้านกล่าว

ฮูหยินคนที่สอง?

แม้ว่าเซี่ยเฉียวจะไม่ได้กลับบ้านมาหลายปีแล้ว แต่นางก็รู้เรื่องตระกูลเซี่ยเป็นอย่างดี

หลินซื่อ ฮูหยินคนที่สอง เป็นมารดาแท้ๆ ของพี่น้องสองคนของนาง หลังจากที่แม่ของนางตายไป หญิงผู้นี้ก็ถูกพ่อของนางลักตัวขึ้นเขามากลายเป็นฮูหยินยาจ้าย[1] นางถูกท่านพ่อทุบตีบ่อยครั้งจึงหายตัวไปหลังจากให้กำเนิดลูกแฝดได้ไม่นาน

[1] ฮูหยินยาจ้าย ชื่อเรียกของภรรยาที่เป็นเมียหัวหน้าโจร