ย้อนเวลาพร้อมมือถือเทพ สู่บัลลังก์เจ้าพ่อไอที - บทที่ 37 - อานุภาพของตัวลับ (Hidden Edition)

บทที่ 37 – อานุภาพของตัวลับ (Hidden Edition)

ตามด้วยภาพเคลื่อนไหว GIF คำว่า “แนะนำอย่างแรง” ที่กะพริบวิบวับแสบตา

กล่องสุ่ม?

หลินเมี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย

มันคืออะไรอ่ะ?

ฟังดูเหมือนพวกฉลากจับรางวัลซองละ 1 เหมา (0.1 หยวน) ที่ขายหน้าโรงเรียนประถมสมัยเด็กๆ

เธอไม่ค่อยถูกชะตากับของที่มีกลิ่นอายการพนันพวกนี้เท่าไหร่

“ปัญญาอ่อน”

เธอพิมพ์ตอบกลับไปสองคำ

“โธ่เอ๊ย ลองไปดูก่อนสิ! งานดีมากเลยนะ เป็นแมว! แมวส้มอ้วนๆ! น่ารักแบบตะโกน น่ารักจนโลกแตก!”

คอนนี่ดูท่าจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

“จะบอกให้นะ ฉันซื้อมา 3 กล่อง ได้ตัวเล่นโยคะกับตัวเตะบอลมา น่ารักจนใจเจ็บ! น้องๆ ในออฟฟิศฉันกรี๊ดแตกกันหมดแล้ว ตอนนี้มีกันคนละตัว!”

เจ้าส้มอ้วน?

หัวใจหลินเมี่ยวสั่นไหวนิดๆ เมื่อเห็นคำนี้

เธอแพ้ทางทุกอย่างที่เกี่ยวกับแมว โดยเฉพาะแมวส้ม

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ยอมเปิดหน้าเว็บเถาเป่า

พิมพ์คำว่า “กล่องสุ่มเจ้าส้มอ้วน” ลงในช่องค้นหา

กด Enter

โลกใบใหม่ค่อยๆ คลี่กางออกตรงหน้า

หน้าแรกของร้านตกแต่งได้สวยงามมาก เป็นสไตล์มินิมอลสะอาดตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ต่างจากร้านค้าทั่วไปในยุคนั้นที่ชอบยัดทุกอย่างใส่หน้าแรกจนลายตา

“ร้านราชาของเล่น” (Toy King Shop)

ชื่อดูบ้านนอกไปหน่อย

แต่ภาพสินค้าหลักกลับดึงดูดสายตาเธอได้ทันที

เป็นภาพเรนเดอร์สินค้าความละเอียดสูง 9 ตัวธรรมดา และ 1 เงาสีดำรูปเครื่องหมายคำถาม เรียงกันเป็นระเบียบ

“เจ้าส้มอ้วน” แต่ละตัวมีท่าทางตลกขบขันและอิริยาบถต่างกันไป

เจ้าส้มเตะบอล ทำหน้าจริงจัง พุงกลมๆ บิดตัวในท่าเตะที่ไม่สมส่วนเอาซะเลย

เจ้าส้มเล่นโยคะ ตัวอ้วนปุ๊กบิดเป็นท่า “Cat Stretch” ท่ายาก แต่หน้าตานิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เจ้าส้มยกน้ำหนัก หน้าแดงก่ำเหมือนใช้แรงทั้งชีวิต เม็ดเหงื่อเท่าถั่วเหลืองไหลย้อยลงมาจากหน้าผาก

มุมปากหลินเมี่ยวยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

น่ารัก

เป็นความน่ารักแบบไร้การป้องกันที่พุ่งชนหัวใจอย่างจัง

เธอคลิกเข้าไปดูรายละเอียดสินค้า

รูปข้างในถ่ายออกมาดูมีราคามาก พื้นหลังโทนอุ่นขับเน้นรายละเอียดของ “เจ้าส้มอ้วน” ได้ชัดเจน

พื้นผิวแบบด้าน (Matte), เส้นสายที่ลื่นไหล และรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ใส่ใจ

งานละเอียดขนาดนี้ ดูไม่เหมือนของตั้งโชว์ราคา 39 หยวนเลย

“มีโอกาส 1% ที่จะสุ่มได้ ‘ตัวลับ’ (Hidden Edition) นะจ๊ะ~”

ตัวหนังสือเล็กๆ พร้อมเครื่องหมายตัวหนอนขี้เล่น

ตัวลับ?

ความอยากรู้อยากเห็นของหลินเมี่ยวถูกกระตุ้นจนตื่นตัวเต็มที่

เธอเหลือบมองยอดขาย ปาเข้าไป 700 กว่าชิ้นแล้ว

คอมเมนต์มีแต่คำชม ลูกค้าหลายคนโพสต์รูปตัวที่สุ่มได้ ซึ่งของจริงกับรูปโฆษณาแทบไม่ต่างกันเลย

“งานดีมาก! เอามาวางบนโต๊ะทำงานแล้วรู้สึกมีแรงทำงานขึ้นเยอะ!”

“ได้ตัวบาสเกตบอล! ดีเทลแน่นมาก! ห่วงบาสขยับได้ด้วย!”

“ฮือๆๆ ตัวที่ห้าแล้ว ยังไม่ได้ตัวลับเลย ไม่ยอม! ซื้อต่อ!”

หลินเมี่ยวเลื่อนเมาส์อ่านคอมเมนต์ทีละอัน

เธอพบว่าในคอมเมนต์เหล่านั้น เต็มไปด้วยความเซอร์ไพรส์ การอวดของ และความเจ็บใจที่ไม่ได้ดั่งใจ

อารมณ์แปลกประหลาดที่ผสมผสานระหว่าง “ความอยากสะสม” กับ “จิตวิทยานักพนัน” กำลังระบาดไปทั่วช่องคอมเมนต์

เธอเริ่มหวั่นไหว

หรือจะลองสักตัวดี?

ความคิดนี้พอผุดขึ้นมา ก็หยุดไม่อยู่แล้ว

ตัวเดียว หรือสองตัวดี?

ถ้าสุ่มได้ตัวที่ไม่ชอบล่ะ?

งั้น… ซื้อยกเซต (Box Set) เลยไหม?

ไม่ได้สิ อันนี้มันเลือกแบบไม่ได้

ในใจหลินเมี่ยวเริ่มตบตีกันเอง

สุดท้าย วิญญาณทาสแมวตัวยงก็เอาชนะวิญญาณสาวออฟฟิศผู้มีเหตุผล

เธอสูดหายใจลึก เลื่อนเมาส์ไปที่ช่องจำนวน ใส่เลข “5”

จ่ายเงินเสร็จ เธอถอนหายใจยาว รู้สึกเหมือนเพิ่งทำภารกิจระดับชาติสำเร็จ

เธอทัก MSN กลับไปหาคอนนี่

“จัดละ”

“กี่ตัว?”

“ห้า”

อีกฝั่งส่งอีโมจิรูป “ยกนิ้วโป้ง” กลับมา

“รอชมตอนแกะกล่อง! ถ้าได้ตัวลับ เลี้ยงข้าวฉันด้วย!”

หลินเมี่ยวมองหน้าจอ ยิ้มมุมปาก

ตัวลับเหรอ?

อยากรู้เหมือนกันว่าหน้าตาเป็นยังไง

สองวันต่อมา หลินเมี่ยวได้สัมผัสคำว่า “ตั้งตารอจนคอยืด”

เธอเช็กสถานะพัสดุวันละหลายรอบ จ้องมองกล่องเล็กๆ นั่นเดินทางมุ่งหน้าสู่เซี่ยงไฮ้

ความคาดหวังแบบนี้ ทั้งแปลกใหม่และคุ้นเคย

เหมือนตอนเด็กๆ ที่รอพ่อแม่กลับจากทำงานต่างจังหวัดพร้อมของขวัญไม่มีผิด

บ่ายวันศุกร์ พัสดุก็มาถึง

น้องรีเซปชั่นโทรขึ้นมา “พี่ลินดา มีพัสดุค่ะ”

หลินเมี่ยวแทบจะ “เหาะ” ลงไปข้างล่าง

กล่องกระดาษพิมพ์ลาย “ฮุ่ยทงเอ็กซ์เพรส” ไม่ใหญ่มาก แต่หนักอึ้ง

เธออุ้มกล่องกลับมาที่โต๊ะ ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนร่วมงาน

“ลินดา ซื้อของดีอะไรมาเหรอ?”

“กล่องใหญ่ขนาดนี้ ซื้อกระเป๋าใหม่อีกใบป่าวเนี่ย?”

หลินเมี่ยวยิ้มลึกลับ ไม่ตอบ

เธอหยิบคัตเตอร์อันเล็กบนโต๊ะมา กรีดเทปกาวอย่างเบามือ

เปิดกล่องออกมา ข้างในมีกล่องเล็กๆ หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ 5 กล่อง

ดีไซน์กล่องเรียบง่าย ด้านหน้าเป็นโลโก้ “เจ้าส้มอ้วน” ด้านข้างเป็นรูปเงาของ 9 ตัวปกติ

แพ็กเกจจิ้งดูแพงอย่างบอกไม่ถูก

เธอสูดหายใจลึก หยิบกล่องแรกขึ้นมา

แกะพลาสติกหุ้ม เปิดฝากล่อง

ข้างในเป็นถุงพลาสติกทึบแสงสีดำ

มีพิธีรีตองใช้ได้แฮะ

หลินเมี่ยวให้คะแนนในใจ

เธอฉีกถุงดำ

เจ้าส้มอ้วนกลมที่กำลังเล่นโยคะ ปรากฏสู่สายตา

“ว้าว——”

เพื่อนร่วมงานหญิงที่มุงดูอยู่ร้องอุทานเบาๆ

หลินเมี่ยวหยิบมันออกมาวางบนฝ่ามือ

สัมผัสเนียนมือ น้ำหนักกำลังดี สีพ่นสม่ำเสมอ ไม่มีตำหนิเลย

ไอ้หน้าตา “เรื่องทางโลกไม่เกี่ยวกับฉัน” นั่น เก็บรายละเอียดได้เหมือนจริงสุดๆ

น่ารักโคตร

หัวใจเธอโดนตกเข้าเต็มเปา

“แกะอีก! แกะตัวต่อไปเร็ว!”

คอนนี่ เพื่อนซี้โผล่มาจากไหนไม่รู้ ตื่นเต้นยิ่งกว่าเจ้าตัวซะอีก

หลินเมี่ยวหยิบกล่องที่สอง

ได้เจ้าส้มเตะบอล

กล่องที่สาม

ได้เจ้าส้มบาสเกตบอล

กล่องที่ four

หัวใจหลินเมี่ยวเริ่มเต้นแรง

ฉีกถุง ล้วงมือเข้าไปจับ

พอดึงออกมา ทั้งออฟฟิศส่งเสียงเสียดายเบาๆ

ได้โยคะซ้ำ

ซ้ำตัวนึง

หลินเมี่ยวไม่ได้ซีเรียส เธอยกตัวที่ซ้ำให้เพื่อนร่วมงานข้างๆ ที่จ้องจนตาแทบถลนออกมานอกเบ้า

“ว้าย! ขอบคุณค่ะพี่ลินดา!”

เพื่อนร่วมงานรับไปเหมือนได้ทอง

ตอนนี้ เหลือกล่องสุดท้ายแล้ว

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่กล่องใบเล็กๆ นั้น

หลินเมี่ยวรู้สึกว่ามือตัวเองเริ่มเหงื่อออก

เธอค่อยๆ ฉีกถุงดำใบสุดท้าย

เมื่อของข้างในเผยโฉมออกมาใต้แสงไฟ

ทั้งออฟฟิศเงียบกริบไป 3 วินาที

ก่อนจะระเบิดเสียงกรี๊ดดังสนั่น

“กรี๊ดดดดด! ตัวลับ! ตัวลับ!”

เสียงคอนนี่ดังที่สุด แทบจะพังเพดานห้อง

หลินเมี่ยวเองก็อึ้ง

เธอมองของในมือ ตาเบิกกว้าง หัวใจเต้น “ตึกตัก ตึกตัก” รัวเร็ว