ย้อนเวลาพร้อมมือถือเทพ สู่บัลลังก์เจ้าพ่อไอที - บทที่ 38 - จุดระเบิดเว็บเทียนหยา (Tianya)

บทที่ 38 – จุดระเบิดเว็บเทียนหยา (Tianya)

มันคือ… เจ้าส้มอ้วน “ท่าพุ่งหลาว” (Diving)

ทั้งตัวของมันแทบจะจมหายไปในฐานรูป “พรายน้ำ” สีฟ้าเหลือแค่ก้นกลมๆ กับขาป้อมๆ สองข้างที่ชี้ฟ้าและตะเกียกตะกาย

ที่ปลายหาง มีหยดน้ำใสวิ๊งเกาะอยู่หยดหนึ่ง

แน่นอนว่ามองไม่เห็นหน้ามัน

แต่ไอ้ท่าทางทุลักทุเลและตลกขบขันแบบนี้ มันน่ารักกว่าตัวธรรมดาเป็นร้อยเท่า!

“พระเจ้าช่วย! ลินดา! แกดวงดีเกินไปแล้ว!”

“ฉันซื้อแปดตัวยังไม่ได้เลย! แกซื้อห้าตัวได้เลยเนี่ยนะ!”

“ขอจับหน่อย! ขอรับพลังความเฮงหน่อย!”

เพื่อนร่วมงานแตกฮือ เข้ามารุมล้อมดูเจ้าส้มอ้วนพุ่งหลาวกันใหญ่

ในหัวหลินเมี่ยวขาวโพลนไปหมด

ความประหลาดใจ

ความดีใจมหาศาลที่เปรียบไม่ได้กับอะไร ถาโถมเข้ามาเหมือนสึนามิ

ความรู้สึกนี้ มันบริสุทธิ์และรุนแรงกว่าตอนเซ็นสัญญาหลักล้าน หรือตอนได้โบนัสปลายปีซะอีก

เธอชู “เจ้าส้มพุ่งหลาว” ขึ้นส่องกับไฟ พินิจพิเคราะห์อย่างละเอียด

ยิ่งดู ยิ่งชอบ

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว

เธออยากแชร์ความสุขนี้ออกไป

…

คืนนั้น หลินเมี่ยวปฏิเสธนัดสังสรรค์ทั้งหมด กลับบ้านตรงเวลา

เธอไม่สนใจแม้กระทั่งจะเล่นกับ “เหนียนเกา” เจ้านายของเธอ รีบหยิบกล้องตัวโปรดออกจากตู้กันชื้น

เธอเอาน้องส้ม 5 ตัว (เอ้ย ตอนนี้เหลือ 4 แล้ว) รวมถึงตัวลับที่มีตัวเดียวในโลก (สำหรับเธอ) มาจัดวางบนโต๊ะถ่ายรูปที่เซตไว้อย่างดี

เปิดไฟ Softbox

ปูผ้าฉากหลัง

เธอยกกล้องมองผ่านช่องมองภาพ จ้องมองเจ้าตัวเล็กพวกนั้น

สายตาของเธอจดจ่อและอ่อนโยน

“แชะ”

“แชะ”

เสียงชัตเตอร์ดังกรุบกริบในห้องที่เงียบสงบ

เธอถ่ายภาพ Close-up ของเจ้าส้มอ้วนทุกตัว

หามุมที่โชว์ความน่ารักที่สุดของพวกมัน

โดยเฉพาะเจ้าตัวลับท่าพุ่งหลาว ได้รับการดูแลระดับนางพญา

ถ่ายเสร็จ โหลดรูปลงคอมฯ แต่งสีและครอปรูปใน Photoshop นิดหน่อย

เสร็จสรรพก็ปาเข้าไปสี่ทุ่ม

เธอล็อกอินเข้าเว็บเทียนหยา

ไปที่ห้องสัตว์เลี้ยง กดปุ่ม “ตั้งกระทู้ใหม่”

คิดอยู่แป๊บหนึ่ง ก็พิมพ์หัวข้อลงไป

[แกะกล่องรีวิว] ขอยกให้เป็นความแบ๊วแห่งปี! ใครจะต้านทานเจ้าแมวส้มยอดนักกีฬาไหว? (ข้างในมีสปอยล์ตัวลับ!)

แล้วเธอก็เริ่มรัวนิ้วพิมพ์

“ฮัลโหลทุกคน เราเพื่อนเก่าเจ้าเดิม ‘เหมียวเหมียวชอบอาบแดด’ เองจ้า”

“วันนี้ ของดอวดเจ้านาย ‘เหนียนเกา’ หนึ่งวัน เพราะจะมาป้ายยา ‘สุดยอดสมบัติ’ ที่อาจจะมาเขย่าบัลลังก์ความน่ารักของเหนียนเกาในใจเรา!”

“เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานซืนโดนเพื่อนตัวแสบป้ายยาของเล่นในเถาเป่าที่ชื่อ ‘กล่องสุ่มเจ้าส้มอ้วน’ มา…”

เธอใช้สำนวนที่ผ่อนคลายและตลกขบขัน เล่าเรื่องตั้งแต่โดนป้ายยา กดสั่ง จนถึงตอนแกะกล่อง

งานเขียนคืองานถนัดของเธอ

เธอบรรยายความรู้สึกตอนเปิดกล่องแต่ละใบได้อย่างละเอียด

จากความคาดหวัง สู่ความประหลาดใจ และความเฟลนิดๆ ตอนได้ตัวซ้ำ

ปิดท้ายด้วยความดีใจจนคลั่งเหมือนถูกหวย 5 ล้านตอนเจอตัวลับ

ตัวอักษรของเธอมีพลังดึงดูด ทำให้คนอ่านรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์

“ตอนเห็นเจ้าส้มอ้วนท่าพุ่งหลาวโผล่ออกมา สาบานเลยว่าฉันได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเบ่งบาน! ความรู้สึกเหมือนจู่ๆ ก็เจอแดดจ้ากลางฤดูฝนยังไงยังงั้น!”

เขียนถึงตรงนี้ เธอก็แทรกรูป HD ที่แต่งไว้ลงไป

แต่ละรูปวางสลับกับข้อความอย่างลงตัว

ภาพสวย เรื่องสนุก สมบูรณ์แบบ

ท้ายกระทู้ เธอแปะลิงก์ร้าน “ราชาของเล่น” ในเถาเป่าไว้ด้วย

“เตือนไว้ก่อนนะ เข้าวงการนี้ระวังตัวด้วย เพราะมันเสพติดจริง! ไปละ ขอตัวไปกดสั่งเพิ่มอีกรอบก่อน!”

ตรวจทานคำผิดรอบนึง แล้วกด “โพสต์”

ทำเสร็จแล้วก็เอนหลังพิงเก้าอี้ ถอนหายใจยาวอย่างสบายใจ

ความสุขจากการแบ่งปันแผ่ซ่านในใจ

เธอกดรีเฟรชหน้าจอ

กระทู้เพิ่งลงไปไม่ถึงนาที คอมเมนต์แรกก็มาแล้ว

“เจิม!”

ตามด้วยคนที่สอง ที่สาม ไหลมาเรื่อยๆ

“ว้าว! เห็นหัวข้อแล้วรีบกดเข้ามาเลย แมวส้มน่ารักโคตร!”

“จขกท. ถ่ายรูปสวยมาก! งานดูดีมีสกุลสุดๆ”

“กล่องสุ่ม? ฟังดูน่าสนุกแฮะ เหมือนจับฉลากเลย เดี๋ยวลองไปส่องในเถาเป่าบ้าง!”

“กรี๊ดดด! ตัวลับ! ท่าพุ่งหลาว! น่ารักจนเลือดกำเดาไหล! ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องซื้อ!”

จำนวนคอมเมนต์เพิ่มขึ้นเร็วมาก

หลินเมี่ยวมองหน้าจอ ยิ้มอย่างพอใจ

…

10 นาทีหลังตั้งกระทู้ ยอดตอบกลับ: 17

“เจิม! เหนียนเกาบ้านจขกท. อ้วนจ้ำม่ำน่าฟัดมาก!”

“เม้นสอง! ไอ้น้องส้มตั้งโต๊ะนี่แบรนด์อะไรอ่ะ? น่ารักผิดกติกาไปแล้ว!”

“เม้นสาม! ท่าพุ่งหลาวคืออะไร 555555 ขำจะขิต คิดได้ไง!”

30 นาทีผ่านไป ยอดตอบกลับ: 89

“กล่องสุ่ม? ของเล่นใหม่เหรอ? ฟังดูตื่นเต้นดี เหมือนวัดดวง”

“กดสั่งละ! เพื่อท่าพุ่งหลาว ฉันทุ่มหมดหน้าตัก (All in)!”

1 ชั่วโมงผ่านไป ยอดตอบกลับ: 324

สีกระทู้เปลี่ยนไป

จากสีขาวธรรมดา กลายเป็นสีแดงที่หมายถึง “กระทู้ฮอต”

ผู้ดูแลบอร์ดเทียนหยาตาถึงมาก

นอกจากจะเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว ยังแปะป้าย “กระทู้แนะนำ” (Essence) ให้ด้วย

และสุดท้าย การกระทำที่เยือกเย็นแต่ทรงเกียรติที่สุดก็เกิดขึ้น

ปักหมุด (Sticky)

ทีนี้แหละ รังแตนแตกของจริง

เทียนหยาปี 2008 คือราชาแห่งทราฟฟิกของอินเทอร์เน็ตจีนอย่างแท้จริง

ชาวเน็ตสายส่องและวิญญาณคนนอนดึกนับไม่ถ้วน ต่างเห็นหัวข้อสีแดงเข้มที่เด่นหราอยู่บนสุด

“ท่าพุ่งหลาว”

“กล่องสุ่ม”

“เจ้าส้มอ้วน”

คีย์เวิร์ด 3 คำนี้ เหมือนธนู 3 ดอก ยิงปักกลางใจส่วนที่อ่อนโยนที่สุดของทุกคน

ต่อมเผือกทำงาน ต่อมช้อปปิ้งถูกกระตุ้น

ผู้คนเหมือนโดนมนตร์สะกด แห่กันคลิกลิงก์เถาเป่าที่อยู่ท้ายกระทู้

กระแสน้ำดิจิทัลที่มีชื่อว่า “เจ้าส้มอ้วน” เริ่มก่อตัว

เป้าหมายของมันคือร้านเล็กๆ ที่ชื่อ “ราชาของเล่น”

…

ในขณะเดียวกัน ที่ห้อง VIP ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ทางใต้ของเมือง

เซี่ยตงกำลังนั่งเอนหลัง จิบชาเย็นอย่างสบายอารมณ์

หวังเผิงเฟยที่นั่งข้างๆ กำลังวิเคราะห์ข้อมูลหลังบ้านของเว็บอย่างน้ำลายแตกฟอง

“ไอ้ตง ดูสิ ยอดเข้าชมเว็บวันนี้ทะลุ 55,000 แล้ว!”

“ถึงรายได้จากโฆษณา (Ad Network) จะยังแค่ร้อยกว่าหยวน แต่ทรงกราฟแบบนี้ ไปได้สวยแน่!”

เซี่ยตงพยักหน้า สีหน้าเรียบเฉย

ทราฟฟิกแค่นี้ แค่น้ำจิ้ม

ทันใดนั้น หน้าจอคอมฯ ก็เด้งหน้าต่างแชท QQ ขึ้นมาที่มุมขวาล่าง

ตู้เสี่ยวเหนียนทักมา

“ลูกพี่!!! บ้าไปแล้ว!!!!”

เครื่องหมายตกใจ 4 อันรวด สัมผัสได้ถึงความลนลานทะลุจอ

เซี่ยตงขมวดคิ้ว พิมพ์ตอบกลับ

“เป็นไร? ค่อยๆ พูด”

“แชทแตก! ลูกค้าทักมาถามตรึม! หวั้งวั้งผมจะระเบิดแล้ว!”

“หลายคนถามว่ามาจากเทียนหยา แล้วก็ถามว่าซื้อเจ้าส้มอ้วนร้านเรา จะได้ตัวลับไหม!”