ย้อนเวลาพร้อมมือถือเทพ สู่บัลลังก์เจ้าพ่อไอที - บทที่ 56 - ความกังวลที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเจ้าส้มอ้วน

บทที่ 56 – ความกังวลที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเจ้าส้มอ้วน

นี่เป็นโอกาสที่ดีมากที่จะช่วยผลักดัน IP ของเจ้าส้มอ้วนให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น

ต้องไปให้ได้!

เซี่ยตงเร่งฝีเท้าเดินกลับบ้าน

ตัดภาพกลับมาที่โรงงานของเล่น ในขณะนี้ จากเดิมที่เคยเงียบเหงาเพราะพิษวิกฤตการเงิน ตอนนี้กลับคึกคักและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

รถตู้ Iveco คันใหม่เอี่ยมจอดอยู่ที่หน้าโกดัง ชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำหลายคนกำลังช่วยกันขนของขึ้นรถอย่างขะมักเขม้น

บนกล่องกระดาษมีโลโก้ “ราชาของเล่น” และ “เจ้าส้มอ้วน” พิมพ์ไว้อย่างโดดเด่น

นั่นคือโลโก้ที่เซี่ยตงออกแบบเอง สไตล์เรียบง่ายแต่แฝงความน่ารักแบบล้ำยุค ซึ่งดูโดดเด่นไม่เหมือนใครในยุคสมัยนี้

คนงานในชุดฟอร์มสีน้ำเงินเดินเข้าออกขวักไขว่ ใบหน้าของทุกคนเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกเติมเต็มที่ได้กลับมามีงานทำอีกครั้ง

เซี่ยตงสังเกตเห็นใบหน้าใหม่ๆ หลายคน น่าจะเป็นพนักงานที่เพิ่งรับเข้ามา

เขาเดินอ้อมไปด้านหลัง ส่วนที่เป็นแผนกแพ็กสินค้าสำหรับร้านค้าออนไลน์ บรรยากาศยิ่งคึกคักกว่าเดิม

“เสี่ยวฟาง เครื่องพิมพ์กระดาษหมดแล้ว เร็วหน่อย!”

“เทปกาว! เทปกาวฝั่งนี้ไม่พอแล้ว!”

เสียงของแม่ โจวอวิ๋นฟาง ดังฟังชัด เธอกำลังสั่งการภาพรวมอย่างเป็นระบบ

ลูกน้องของเธอล้วนเป็นพนักงานหญิงที่ส่วนใหญ่ถูกเลิกจ้างมาจากโรงงานละแวกใกล้เคียง ทำงานคล่องแคล่วและขยันขันแข็ง

แม่บ้านที่เคยแสนอ่อนโยนและกลุ้มใจเรื่องยอดสั่งซื้อ ในเวลาเพียงสิบกว่าวัน ได้ lộtคราบกลายเป็นหัวหน้าแผนกมาดมั่นไปเสียแล้ว

เซี่ยตงยืนพิงประตู มองดูภาพนั้นอย่างเงียบๆ

ตั้งแต่เว็บไซต์โอลิมปิกปรับโฉมใหม่สำเร็จ เขาก็ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ไปกับทางนั้นและการเรียนขับรถ ธุรกิจที่บ้านจึงปล่อยให้พ่อกับแม่ดูแลเกือบทั้งหมด

เขารู้สึกภูมิใจ

พ่อกับแม่ไม่ใช่คนไม่มีความสามารถ คนที่ทำธุรกิจของเล่นส่งออกได้ในปี 2008 ย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

ที่ปลายสายพานการผลิต ชายวัยกลางคนสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกำลังถือใบรายการ ตรวจเช็กสินค้ากับคนขับรถของบริษัทขนส่ง

คิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย นิ้วไล่เช็กรายการทีละบรรทัด สีหน้าจดจ่อและรัดกุม

พ่อของเขา เซี่ยเจี้ยนกั๋ว นั่นเอง

แผ่นหลังของพ่อดูจะยืดตรงกว่าเมื่อก่อนมาก

การที่โรงงานฟื้นคืนชีพและขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เขาค้นพบความมั่นใจและศักดิ์ศรีของผู้นำครอบครัวกลับคืนมา

จากตอนแรกที่ทำอะไรไม่ถูก แม้แต่ระบบหลังบ้านเถาเป่ายังงงๆ มาตอนนี้ทั้งขยายโรงงาน ซื้อเครื่องจักรใหม่ รับคนเพิ่ม แถมยังอัปเกรดบรรจุภัณฑ์ “เจ้าส้มอ้วน” เป็นกล่องกระดาษเคลือบพิมพ์สี ทุกอย่างถูกจัดการอย่างเป็นระเบียบ

ยอดขาย “เจ้าส้มอ้วน” เสถียรอยู่ที่วันละกว่า 2,000 ออเดอร์

นี่คือตัวเลขที่น่ากลัวมาก

ด้วยราคาขาย 39 หยวน กำไรต่อกล่องเกือบ 25 หยวน หมายความว่าโรงงานเล็กๆ แห่งนี้สร้างกำไรสุทธิได้วันละห้าหมื่นหยวน

ผลิตออกมาเท่าไหร่ ก็ขายหมดเกลี้ยง

เรื่องแบบนี้ เมื่อก่อนเซี่ยเจี้ยนกั๋วไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง

…

มื้อเย็น

บนโต๊ะมีกับข้าวสามอย่างและซุปหนึ่งอย่าง

ผัดมะเขือเทศใส่ไข่ ซี่โครงหมูน้ำแดง ผัดผักปวยเล้ง และซุปสาหร่ายไข่

เป็นเมนูบ้านๆ แต่โจวอวิ๋นฟางตั้งใจทำเป็นพิเศษ

“กินซี่โครงเยอะๆ หน่อยลูก ช่วงนี้ทั้งเรียนขับรถทั้งทำร้านออนไลน์ ผอมลงไปเยอะเลย” โจวอวิ๋นฟางคีบซี่โครงชิ้นใหญ่ที่สุดใส่ชามเซี่ยตง

“ขอบคุณครับแม่”

เซี่ยตงพุ้ยข้าวสองสามคำ รู้สึกว่าถึงจังหวะแล้ว

เขาวางตะเกียบลง กระแอมเบาๆ

“พ่อ แม่ มีเรื่องจะบอกครับ”

โจวอวิ๋นฟางและเซี่ยเจี้ยนกั๋วชะงักพร้อมกัน หันมามองเขา

“พรุ่งนี้ผมจะไปหางโจวครับ” เซี่ยตงพูดเรียบๆ ตรงไปตรงมา

“ไปหางโจว?” โจวอวิ๋นฟางขมวดคิ้วทันที “ไปทำไม? ไปเที่ยวเหรอ? ลูกยังเรียนขับรถอยู่ไม่ใช่เหรอ ไม่ตั้งใจอยู่บ้าน จะวิ่งวุ่นไปไหน?”

“ไม่ใช่ไปเที่ยวครับ” เซี่ยตงส่ายหน้า “ไปทำงาน”

“ทำงาน?”

คำนี้หลุดออกมาจากปากลูกชายที่เพิ่งจบ ม.ปลาย ทำให้คู่สามีภรรยาอึ้งไปครู่หนึ่ง ดูตลกพิลึก

เซี่ยเจี้ยนกั๋ววางแก้วเหล้า สายตาจริงจังขึ้น “พูดมาให้ชัดๆ มันยังไงกันแน่”

“เมื่อบ่ายวันนี้ ผมได้รับโทรศัพท์จากสำนักงานใหญ่เถาเป่า”

เซี่ยตงเล่าที่มาที่ไปอย่างใจเย็น

“พวกเขาเชิญร้าน ‘ราชาของเล่น’ ของเรา ไปที่สำนักงานใหญ่ในหางโจว เพื่อเข้าร่วมการประชุมผู้ค้าระดับ Core Seller”

“ประชุม?” สีหน้าโจวอวิ๋นฟางเปลี่ยนเป็นระแวดระวังทันที ตะเกียบค้างกลางอากาศ “ประชุมอะไร? ไม่ใช่พวกขายตรงนะ? เดี๋ยวนี้ข่าวออกทุกวัน พวกนักศึกษาโดนหลอกไปทำขายตรงเยอะแยะ!”

นี่คือปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของคนเป็นแม่

“น่าจะไม่ใช่นะ” เซี่ยเจี้ยนกั๋วครุ่นคิด เขาพอจะรู้เรื่องธุรกิจมากกว่าภรรยา “พ่อเคยได้ยินว่าเถาเป่าอยู่ที่หางโจว ถ้าได้รับเชิญจากทางการ แสดงว่าร้านเราทำผลงานได้เข้าตาจริงๆ”

น้ำเสียงของเขาแฝงความภาคภูมิใจที่ปิดไม่มิด

“แต่นั่นก็ให้ลูกไปคนเดียวไม่ได้นะ!” ความกังวลของโจวอวิ๋นฟางไม่ลดลงเลย “หางโจวไกลขนาดนั้น ไม่คุ้นที่ทาง ให้ลูกไปคนเดียวพ่อแม่จะวางใจได้ยังไง? ถ้าจะไป พ่อต้องไปด้วย”

“พ่อไปด้วย?” เซี่ยเจี้ยนกั๋วชะงัก มองนาฬิกาแขวนผนัง แล้วส่ายหน้า “โรงงานตอนนี้ขาดคนไม่ได้เลย พรุ่งนี้ต้องส่งของอีกสองพันกว่ากล่อง วัตถุดิบพ่อก็ต้องไปคุยเอง จะปลีกตัวไปได้ยังไง?”

เห็นท่าว่าบรรยากาศจะตึงเครียด เซี่ยตงรู้ว่าต้องดึงเกมกลับมา

“แม่ครับ ผมอายุสิบแปดแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ”

เสียงเขาไม่ดัง แต่ชัดเจน แฝงความความเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

“เดือนหน้าผมก็จะไปเรียนมหาลัยที่ปักกิ่งแล้ว ไกลกว่าหางโจวอีก แม่จะตามไปเฝ้าผมด้วยหรือไง?”

โจวอวิ๋นฟางสะอึก อ้าปากจะเถียงแต่ก็พูดไม่ออก

เซี่ยตงหันไปทางพ่อ

“พ่อ ผมรู้ว่าพ่อคิดอะไรอยู่ พ่อคิดว่าตอนนี้ธุรกิจเรากำลังไปได้สวย ก้มหน้าก้มตาโกยเงินเงียบๆ ก็พอแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปประชุมอะไรพวกนี้ให้เสียเวลา ใช่ไหมครับ?”

เซี่ยเจี้ยนกั๋วไม่ตอบ แต่สายตาของเขายอมรับกลายๆ

นั่นคือความคิดของเขาจริงๆ

ในฐานะเจ้าของกิจการแบบดั้งเดิม เขาเชื่อในเงินสดที่จับต้องได้และการเพลย์เซฟ

“แต่พ่อเคยคิดไหมครับ?”

สายตาของเซี่ยตงคมกริบขึ้น เหมือนมีดผ่าตัดที่กรีดลงไปกลางใจปัญหา

“ทำไม ‘เจ้าส้มอ้วน’ ถึงขายดีขนาดนี้?”

“ก็เพราะ… เพราะมันน่ารัก? แล้วก็… ความแปลกใหม่ของกล่องสุ่ม?” เซี่ยเจี้ยนกั๋วตอบแบบไม่ค่อยมั่นใจ

“นั่นแค่เปลือกครับ”

เซี่ยตงชูนิ้วชี้ ส่ายเบาๆ

“สาเหตุจริงๆ คือ เราเป็นเจ้าแรกที่ทำแบบนี้ ในเถาเป่าตอนนี้ เราไม่มีคู่แข่ง เรากินรวบอยู่เจ้าเดียว”

“แต่สถานการณ์แบบนี้ จะอยู่ได้นานแค่ไหน?”

คำพูดของเซี่ยตงเหมือนค้อนปอนด์ทุบลงกลางใจพ่อ

“โรงงานเราทำ ‘เจ้าส้มอ้วน’ ได้ โรงงานเถ้าแก่หวังข้างๆ จะทำไม่ได้เหรอครับ? กล่องสุ่มของเรามีเทคโนโลยีไฮเทคอะไรไหม? แค่พวกเขาซื้อไปแกะดูสักกล่อง สามวันก็ก๊อปออกมาได้แล้ว”

“ถึงตอนนั้น ในเน็ตจะมีทั้ง ‘ส้มผอม’, ‘หมาอ้วน’ ออกมาขายตัดราคา 29 หยวน 19 หยวน หรือเผลอๆ 9.9 หยวน เราจะทำยังไง? ไปลดราคาสู้กับเขาเหรอ?”

สีหน้าของเซี่ยเจี้ยนกั๋วค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้น

แก้วเหล้าในมือถูกวางลงโดยไม่รู้ตัว

เขาจำต้องยอมรับว่า ลูกชายพูดถูกทุกอย่าง

นี่คือดาบแห่งดาโมคลีสที่แขวนอยู่เหนือหัวสินค้าขายดีทุกชิ้น——ของก๊อป (Shanzhai) ความสามารถที่น่ากลัวและถนัดที่สุดของภาคการผลิตจีน