ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 749 สมบัติห้วงเวลาอีกชิ้นหนึ่ง กับ ชั้นที่ 80 ในพริบตาเดียว!

บทที่ 749 สมบัติห้วงเวลาอีกชิ้นหนึ่ง กับ ชั้นที่ 80 ในพริบตาเดียว!

เห็นได้ชัดว่าสมบัติแต่ละชิ้นปลดปล่อยอณูแห่งชีวิตมากมายออกมา และแสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสวก็ส่องผสมปนเปกันจนน่าตกตะลึง

ฉู่โม่วค่อย ๆ มองดูอย่างละเอียด

มันมีทั้งสมบัติหายากอย่างสมุนไพรจิตวิญญาณ ตำราลับแห่งยาสมุนไพร และศิลาศักดิ์สิทธิ์อีกมากมาย

“สมุนไพรจิตวิญญาณอายุหลายแสนปี ถ้าผู้ปลุกพลังกินเข้าไปก็สามารถพัฒนาพรสวรรค์ธาตุไฟไปได้มากถึงระดับตะวัน!”

“เทียบกับระดับเทพเจ้าแล้ว มันก็ใกล้เคียงกับกระบวนท่าลับระดับโชคลาภเลย!”

“ยาจิตวิญญาณเก้าจุดลมปราณคุณภาพขั้นสุดยอด ถ้าตัวตนระดับเทพเจ้าได้กินมันเข้าไปก็จะเพิ่มมันได้มหาศาล!”

“แล้วยังมีวัสดุหายากที่สามารถตีเป็นอาวุธทรงพลังได้ด้วย!”

ฉู่โม่วตรวจสอบไปทีละชิ้น ๆ

และในตอนนั้นเอง

เขาพลันสังเกตเห็นสมบัติชิ้นหนึ่ง

มันเป็นแค่ก้อนหินก้อนหนึ่ง

ภายนอกมันดูเหมือนก้อนหินธรรมดาทั่วไปที่ทั้งก้อนเป็นสีดำและมีขนาดเท่ากับกำปั้น แต่ข้างในนั้นมีรัศมีแห่งกาลเวลาที่แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก หากมองดูให้ดีก็จะเห็นว่ามีแก่นพลังห้วงเวลาราวกับของเหลวอยู่ภายใน

“นี่มัน… สมบัติห้วงเวลาเหรอ?!”

ฉู่โม่วตะลึงงัน

แต่แล้วเขาก็เผยสีหน้าดีใจออกมา

บุตรแห่งโชคชะตาเคยได้รับสมบัติห้วงเวลามาก่อนบนหอคอยดารารุ่งในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ ในตอนนั้น เขามีความรู้เพียงน้อยนิดและคิดว่ามันคือก้อนหินใต้แม่น้ำแห่งกาลเวลา และหลังจากที่ถูกชำระล้างโดยพลังห้วงเวลาอยู่เป็นเวลานาน มันก็เต็มไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่แห่งกาลเวลา

แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าก้อนหินที่อยู่ในแม่น้ำแห่งกาลเวลานั้นมีชื่อว่าศิลาโชคชะตา

ส่วนสมบัติห้วงเวลานั้นจะต้องเกิดขึ้นในสถานที่พิเศษในเวลาที่ไม่อาจคาดการณ์ได้

แก่นพลังของมันนั้นน้อยกว่าศิลาโชคชะตา แต่สำหรับฉู่โม่วแล้ว มันก็ยังล้ำค่าอย่างถึงที่สุด

เขาจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย หลังจากที่เห็นสมบัติห้วงเวลาก้อนนี้ เขาจึงเลือกได้ในทันที

ในชั้นรางวัลพิเศษนี้ เขาสามารถเลือกสมบัติได้สี่ชิ้น

ดังนั้น หลังจากที่เลือกสมบัติห้วงเวลามา ฉู่โม่วก็สามารถเลือกสมบัติได้อีกสามชิ้น

แม้ว่าสมบัติที่เหลือจะล้ำค่าหมดทุกชิ้น ในสายตาของฉู่โม่ว พวกมันก็เหมือนกันหมด เขาจึงสุ่มเลือกสมบัติที่สามารถใช้งานได้มาสามชนิด

ชิ้นแรกเป็นรากสมุนไพรจิตวิญญาณที่เรียกว่าสมุนไพรแก่นเพลิง มันสามารถพัฒนาพรสวรรค์ธาตุไฟของผู้ปลุกพลังได้ไปถึงระดับตะวัน ซึ่งถือว่าไม่ธรรมดาเลย เขาสามารถนำมันกลับไปให้กับศิษย์ทั้งสามคนได้

ชิ้นที่สองคือแร่ชิ้นหนึ่ง

มีชื่อว่าทองคำแท้ปฐมกาล

มันเป็นวัสดุที่พิเศษเป็นอย่างมาก แค่เพิ่มเข้าไปเพียงเล็กน้อยเมื่อสร้างอาวุธก็สามารถทำให้มันแข็งแกร่งถึงขีดสุดได้ โดยเฉพาะสำหรับมีด กระบี่ และสมบัติอื่น ๆ ซึ่งจะส่งผลอย่างมีประสิทธิภาพ

ส่วนสมบัติชิ้นที่สามนั้น

มันคือสูตรยาชนิดหนึ่งที่บันทึกยาอายุวัฒนะจากยุคสมัยโบราณเอาไว้ มันสามารถเพิ่มความเป็นไปได้ที่ผู้ปลุกพลังจะเข้าสู่ขั้นเทวะยุทธ์ได้ 10-30% เลยทีเดียว

มันอาจดูไม่มากนัก

แต่แค่ความเป็นไปได้ 10-30% ก็จะเพิ่มจำนวนของผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์ในเผ่าพันธุ์มนุษย์ในอนาคตได้เป็นจำนวนมาก!

หลังจากที่เลือกเสร็จ

ฉู่โม่วก็เก็บสมบัติทั้งหมดไป และเหลือเพียงสมบัติห้วงเวลาไว้ในมือ

สมบัติห้วงเวลาก้อนนี้มีขนาดใหญ่ทีเดียว

มันมีขนาดใหญ่กว่าสมบัติห้วงเวลาที่ฉู่โม่วเคยดูดซับเข้าไปก่อนหน้านี้เสียอีก และแก่นพลังของมันก็เข้มข้นยิ่งกว่าด้วย เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว มันก็มีคุณภาพต่ำกว่าศิลาโชคชะตาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

‘ถ้าฉันกลืนกินมันเข้าไป อย่างน้อยก็ต้องเพิ่มพรสวรรค์แห่งกาลเวลาขึ้นได้มากแน่!’

ชายหนุ่มคิดกับตัวเอง แล้วจึงหลับตาลง เคลื่อนไหวพรสวรรค์แห่งกาลเวลาในร่างกาย และเริ่มกลืนกินมันทันที

หึ่ง!

ทันใดนั้น

แก่นพลังห้วงเวลาอันหนาแน่นก็พลุ่งพล่านออกมาจากสมบัติห้วงเวลาราวกับแม่น้ำที่ถาโถมมายังร่างของฉู่โม่ว

ในสถานการณ์เช่นนี้

รัศมีแห่งกาลเวลาอันทรงพลังก็ถูกปลดปล่อยออกมาปกคลุมร่างกายของฉู่โม่วและกระทั่งพื้นที่โดยรอบ

หากใครบางคนอยู่ที่นี่ในตอนนี้

พวกเขาก็จะต้องพบว่า

การไหลเวียนของเวลารอบกายฉู่โม่วแตกต่างไปจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง แม้จะอยู่ในพื้นที่เดียวกัน แต่มันก็ต่างกันราวกับคนละโลก

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า

ด้วยการดูดซับอย่างต่อเนื่องของฉู่โม่ว พรสวรรค์ห้วงเวลาของเขาก็ค่อย ๆ พัฒนาขึ้น

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร

กร๊อบ!

เมื่อแก่นพลังห้วงเวลาในสมบัติห้วงเวลาถูกดูดซับจนหมด ก้อนศิลาก็แตกสลาย และฉู่โม่วก็ตื่นขึ้นมาในทันใด

แสงสว่างจ้าปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา หากมองดูให้ดีก็จะมองเห็นรัศมีอันกว้างใหญ่แผ่ซ่านออกมาราวกับว่ามันผ่านระยะเวลานับปีไม่ถ้วนมา ทำให้ผู้คนต้องรู้สึกปวดหัวใจตั้งแต่แรกเห็น

โชคยังดี…

ในไม่ช้า รัศมีนั้นก็จางหายไป และสายตาของฉู่โม่วก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

“ถึงจะมีแก่นพลังมากมายอยู่ในสมบัติห้วงเวลา มันก็ยังไม่ดีเท่าศิลาโชคชะตา!”

“มันมีแก่นพลังแค่ประมาณสองในสามส่วน!”

“หลังจากที่กลืนกินเข้าไป พรสวรรค์แห่งกาลเวลาของฉันก็เพิ่มขึ้นได้มากกว่าครึ่งแล้ว แค่ใช้ศิลาโชคชะตาอีกไม่เกินสี่ก้อนก็จะพัฒนาระดับขั้นได้แล้ว!”

ฉู่โม่วพึมพำกับตัวเองด้วยสายตาคาดหวัง

ในตอนนี้ พรสวรรค์แห่งกาลเวลาระดับเทพเจ้าสามารถระเบิดพลังที่น่าสะพรึงกลัวได้ขนาดนี้แล้ว หากพัฒนาขึ้นไปอีกมันจะน่าสะพรึงกลัวถึงขนาดไหนกัน!

หลังจากที่สูดหายใจลึกและกำจัดความคิดรบกวนออกไป ฉู่โม่วก็ลุกขึ้นยืนและเตรียมพัฒนาระดับขั้นต่อไป

“ฉันจะทดสอบต่อ!”

ฉู่โม่วกล่าว

สำหรับชั้นรางวัลพิเศษนั้น ผู้ปลุกพลังสามารถพักผ่อนได้เป็นเวลาหนึ่งวัน หรือจะขอเริ่มการทดสอบต่อไปเลยก็ได้เช่นกัน

และเมื่อฉู่โม่วกล่าวดังนั้น เสียงแจ้งเตือนเองก็ดังขึ้นตามมา

“การทดสอบเพื่อมรดกจะถูกจัดเตรียมให้คุณ กรุณารอสักครู่!”

“การทดสอบชั้นที่ 51 กำลังจะเริ่มต้นขึ้น กรุณาเตรียมตัวให้พร้อม!”

เมื่อเสียงนั้นพูดจบ

ฉู่โม่วก็มองเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันตรงหน้า แล้วสิ่งแวดล้อมโดยรอบก็เปลี่ยนแปลงไป

เขาเงยหน้าขึ้นและมองไปรอบ ๆ

แล้วจึงเห็นว่ามันยังคงเป็นทะเลทรายสีเหลือง

สิ่งมีชีวิตอันอัปลักษณ์และน่าสะพรึงกลัวยืนอยู่ฝั่งตรงกันข้ามโดยห่างกันหลายสิบเมตร

รัศมีของสิ่งมีชีวิตนี้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าที่ผ่านมา ตามการคาดการณ์ของฉู่โม่ว อย่างน้อยมันก็ต้องอยู่ในขั้นเทวะยุทธ์แล้วแน่ ๆ

“กรุณาเอาชนะคู่ต่อสู้ภายในระยะเวลาที่กำหนด แล้วคุณจะผ่านระดับชั้นนี้และเข้าสู่ชั้นต่อไป!”

โฮก!

สิ่งมีชีวิตนั้นคำรามลั่นและพุ่งตรงเข้ามา

สีหน้าของฉู่โม่วยังคงนิ่งเฉย ทันใดนั้นเขาก็ปล่อยหมัดออกไป

หลังจากเสียงระเบิดสะท้านโลกดังขึ้น ร่างของสิ่งมีชีวิตนั้นก็ระเบิดกลายเป็นผุยผงและจางหายไปทันที เหลือแค่เพียงแสงสว่างเล็ก ๆ ที่ลอยเข้าไปในร่างกายของฉู่โม่วซึ่งทำให้พรสวรรค์แห่งกาลเวลาและกฎเกณฑ์แห่งกาลเวลาพัฒนาขึ้นเล็กน้อย

“ไปต่อ!”

ฉู่โม่วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

หลังจากนั้น

เขาก็ทำการทดสอบไปเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะไปถึงชั้นใด เขาก็จะสังหารคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย และไม่มีการทดสอบใดหยุดยั้งเขาเอาไว้ได้

เมื่อเป็นเช่นนี้

ฉู่โม่วก็ไปถึงชั้นที่ 80 อย่างรวดเร็ว และยังคงปีนขึ้นไปอย่างไม่ลดละ

และระหว่างที่ฉู่โม่วปีนขึ้นไปนั้น

ในตอนนี้ที่ด้านนอกหอคอยแห่งกาลเวลา

เพราะผลงานของชายหนุ่ม ผู้ปลุกพลังจากทุกเผ่าพันธุ์ต่างก็ตกอยู่ในความโกลาหล

พวกเขามองดูจุดสีแดงที่แสดงตำแหน่งของฉู่โม่วก้าวขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่มันกะพริบ มันก็จะขึ้นไปยังชั้นที่สูงขึ้น และในไม่ช้าก็ใกล้จะถึงชั้นสูงสุด ทำให้ผู้ปลุกพลังมากมายต้องตกตะลึงสุดขีด

ในตอนแรก เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วกำลังจะเข้าไปในหอคอยแห่งกาลเวลา พวกเขาก็ตั้งใจจะรอดูเสียก่อน จึงยังไม่เข้าไปข้างในหอคอย

แต่ใครจะไปรู้…

ผ่านมานานเท่าไรแล้วนะ?

ฉู่โม่วไปถึงชั้นที่ 80 แล้ว

และความเร็วก็ยังไม่ลดลงแม้แต่น้อย

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานเขาก็จะไปถึงชั้นสูงสุดไม่ใช่เหรอ?