ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 775 เปลี่ยนแปลงโลกในฝ่ามือ กับ ห้องโถงหลังขั้นบันได

บทที่ 775 เปลี่ยนแปลงโลกในฝ่ามือ กับ ห้องโถงหลังขั้นบันได

นี่เป็นแค่การคาดเดาของฉู่โม่ว แต่เขาก็รู้สึกว่ามันอาจเป็นความจริง

ไม่อย่างนั้น ก็ไม่มีอะไรสามารถอธิบายได้ว่าทำไมจิตรกรถึงวาดสองภาพนั้น และทำไมเขาถึงดูเหมือนจักรพรรดิแห่งสวรรค์ได้ขนาดนั้น

“ถ้าเขาตั้งใจให้ฉันเห็น งั้นตั้งใจจะให้ทำอะไรล่ะ?”

“แล้วถ้าจิตรกรคนนั้นคือจักรพรรดิแห่งสวรรค์ ทำไมเขาถึงบอกว่า ‘รอก่อน’ กับฉันล่ะ?”

ฉู่โม่วไม่อาจเข้าใจได้ แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่มีข้อมูลอะไรมากนัก เขาจึงได้แต่หยุดคิดเรื่องนี้ไปก่อน

ในความคิดของเขา เหตุผลที่ตนยังไม่สามารถเข้าใจอะไรหลาย ๆ เรื่องได้นั้นเป็นเพราะรากฐานการฝึกฝนยังต่ำเกินไป

หากเขากลายเป็นมหาเทวะยุทธ์ละก็…

ไม่สิ… มหาเทวะยุทธ์ก็อาจจะยังไม่สามารถติดต่อกับเขาได้

อย่างน้อยก็ต้องเป็นราชันย์เทวะยุทธ์ หรือกระทั่งขั้นสุดยอดเหนือขึ้นไปกว่านั้น เขาอาจจะได้ข้อมูลมาเพิ่มเติม และความลับในอดีตก็จะค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมาเอง

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฉู่โม่วเก็บข้อสงสัยเหล่านี้ไว้ในใจและหันไปจ้องมองภาพของกลุ่มเทพสวรรค์ เขาจดจำมันจนขึ้นใจ แล้วจึงออกไปจากห้องโถงแห่งนี้เพื่อเตรียมตัวค้นหาที่อื่น ๆ ต่อไป

แต่…

ชายหนุ่มก็ไม่ได้มีความคาดหวังอะไรมากนัก

ในความคิดของเขา แม้ว่าจะค้นหาทั่วทุกตำหนักแล้ว ข้อมูลที่ได้รับในท้ายที่สุดก็จะครึ่ง ๆ กลาง ๆ อย่างไรแล้ว ตอนนี้ก็ไม่สามารถค้นพบตัวตนที่ทำให้เทพสวรรค์สิ้นหวังได้อย่างแน่นอน

และความลับที่ซ่อนอยู่ก็จะต้องน่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน

มันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะเข้าใจได้ในตอนนี้

ดังนั้น…

“กลับไปหาข้อมูลเพิ่มผ่านสายธารแห่งกาลเวลาตอนนี้คงจะไม่ดีเท่าไหร่ ช่างเรื่องนั้นไปก่อน”

“ที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือตามหาโอกาสที่นี่และพัฒนาพละกำลัง!”

“ระดับขั้นกับพละกำลังเท่านั้นที่สำคัญที่สุด!”

ฉู่โม่วคิดเช่นนั้น

และแล้ว ช่วงเวลาต่อมา เขาก็สัมผัสถึงอดีตและตามหาโอกาสต่าง ๆ ไปด้วย

แม้ว่าชั้นสวรรค์แห่งนี้จะผ่านมาแล้วนับปีไม่ถ้วนและสิ่งของมากมายได้สูญเสียพลังไปจนหมดแล้ว แต่ก็ยังมีสมบัติอย่างบ่อน้ำแห่งสวรรค์ที่ยังคงเหลือพลังอยู่บ้าง

ภายในเวลาเพียงห้าวัน ชายหนุ่มก็สำรวจชั้นสวรรค์แห่งนี้จนเกือบทั่วแล้ว

หากเป็นทั่วทั้งสวรรค์ มันคงไม่ได้มีขนาดเพียงเท่านี้

แต่อย่างไรแล้ว ประตูสวรรค์สีชาดก็เป็นเพียงแค่หนึ่งในสามสิบสามชั้นสวรรค์ และชั้นสวรรค์ของมันก็ขึ้นอยู่กับสายตาของฉู่โม่ว ตึกรามบ้านช่องมากมายข้างในควรจะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเหมือนอย่างตำหนักหลิงเซียว

มีสิ่งก่อสร้างเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นที่ยังเหลือรอดอยู่

แต่ถึงอย่างนั้น หลังจากที่ค้นหามากว่าห้าวัน ฉู่โม่วก็ยังสำรวจมันไม่ครบ แสดงให้เห็นว่าสวรรค์ทั้งหมดนั้นกว้างใหญ่ถึงเพียงใด

ระหว่างระยะเวลาห้าวันนี้

ประโยชน์ที่ได้รับก็ถือว่าดีเยี่ยมทีเดียว

ยกตัวอย่างเช่นน้ำในบ่อน้ำแห่งสวรรค์ เขาค้นพบตำหนักที่มีบ่อน้ำอีกสองแห่ง แม้ว่าแต่ละแห่งจะแห้งเหือดจนเหลือน้ำอยู่เพียงน้อยนิด เขาก็เก็บรวบรวมมาได้กว่าสี่ถึงห้าขวด

นี่ทำให้น้ำแห่งสวรรค์ที่ฉู่โม่วเก็บมาทั้งหมดรวมกันเป็นสิบสองขวดเลยทีเดียว

หากผู้ปลุกพลังดื่มพวกมันเข้าไปจนหมด มันก็สามารถเพิ่มอายุขัยของเขาได้อย่างน้อยหลายหมื่นปีเลย

นอกจากนี้

ชายหนุ่มยังพบสมบัติแห่งสวรรค์และโลกอื่น ๆ อีกมากมาย

สมบัติแห่งสวรรค์และโลกเหล่านี้หายากและล้ำค่าอย่างถึงที่สุด พวกมันสามารถใช้สร้างอาวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงได้ พวกมันเต็มไปด้วยพลังอันกว้างขวางและน่าสะพรึงกลัว รวมถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์อันน่าตกตะลึง

ฉู่โม่วเก็บมันเข้าไปในโลกบนฝ่ามืออย่างระมัดระวัง

สมบัติแห่งสวรรค์และโลกเหล่านี้เต็มไปด้วยพลังแห่งโชคลาภและสามารถเก็บเอาไว้ในโลกบนฝ่ามือได้ ซึ่งจะส่งผลดีต่อโลกของเขาได้ไม่น้อยเลย

อันที่จริง…

ด้วยพละกำลังที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โลกในฝ่ามือของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นแทบจะทุกวินาที

จนถึงตอนนี้…

รัศมีของมันยาวถึงหลายสิบล้านกิโลเมตรแล้ว และมันยังปรับรูปร่างเป็นโลกใบใหม่อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดนิ่ง

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น

บนพื้นดิน พืชพรรณต่าง ๆ เริ่มเติบโตและบางพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ สิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ก็เริ่มปรากฏให้เห็นแล้ว

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ยังมีขนาดค่อนข้างเล็กและยังไม่มีพัฒนาการมากนัก

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็พึงพอใจมากแล้ว

เขามีความคาดหวังอันยิ่งใหญ่ในการเปลี่ยนแปลงอนาคต

หลังจากที่เก็บสมบัติทั้งหมดลงไปในพื้นดิน

ในตอนนั้นเอง ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงรากหนาเตอะที่ยืดยาวออกมา แต่หลังจากที่นึกขึ้นได้ว่ามันไม่ใช่สายแร่จิตวิญญาณ เขาก็ต้องตกตะลึง

มันคือรากของต้นซากุระสวรรค์!

ต้นซากุระนี้… หลังจากที่ชายหนุ่มทำนุบำรุงมาอย่างต่อเนื่อง มันก็เติบโตขึ้นเป็นต้นไม้โบราณขนาดยักษ์ รากของมันแทบจะปกคลุมครึ่งหนึ่งของโลกในฝ่ามือ และความสูงของมันก็มากถึงหลายพันเมตร ในขณะที่ร่มเงาของมันปกคลุมพื้นที่เกือบหนึ่งล้านกิโลเมตรราวกับว่าจะปกคลุมโลกทั้งใบ

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น น้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ในลำต้นนั้นน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด และมันยังสะสมมาได้มหาศาลแล้วด้วย

ทั้งเสี่ยวอู๋และเจ้านกซื่อบื้อกำลังฝึกฝนอยู่ที่นี่ พวกมันจะตัดกิ่งก้านของต้นไม้ออกเป็นครั้งคราวเพื่อดูดซับน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์และพัฒนาพรสวรรค์ของตัวเอง

นั่นก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับต้นซากุระสวรรค์ด้วยเช่นกัน

อย่างไรแล้ว ในลำต้นของมันก็มีน้ำเลี้ยงอยู่มากเกินไป และอาจเป็นภาระต่อต้นไม้ได้

การถูกดูดซับน้ำเลี้ยงออกไปเป็นครั้งคราวก็สามารถลดพลังงานที่ต้องใช้และทำให้เติบโตได้ดียิ่งขึ้น

แน่นอนว่า แค่อสูรรับใช้สองตัวนั้นไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก

ฉู่โม่วจึงมักจะเก็บน้ำเลี้ยงจำนวนหนึ่งมาเพื่อกระจัดกระจายไปตามพืชพรรณและสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ด้วยความหวังว่าพวกมันจะเปลี่ยนแปลงไปหลังจากที่ได้รับน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์และเก็บส่วนที่เหลือเอาไว้

เขาตั้งใจจะใช้มันกับตัวเองและผู้เป็นที่รักในอนาคต หรืออาจมอบมันให้กับตำหนักบรรพชนเพื่อเพิ่มความรุ่งเรืองและพละกำลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์

…

เมื่อมาถึงยังต้นซากุระสวรรค์ เขาก็เก็บน้ำเลี้ยงของมันเหมือนเช่นเคย แล้วหลังจากที่พูดคุยกับสัตว์เลี้ยงทั้งสองเล็กน้อย ฉู่โม่วก็กลับออกมายังโลกความเป็นจริง

“ไปต่อ!”

ฉู่โม่วเตรียมพร้อมสำรวจต่อไป

ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็มาถึงยังตำหนักแห่งหนึ่ง

ตำหนักแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ขอบชายแดนชั้นสวรรค์ มันดูสูงตระหง่านยิ่งกว่าตำหนักหลิงเซียวและมีขั้นบันไดอยู่หน้าตำหนักจำนวนไม่น้อย หากต้องการเข้าไปก็จำเป็นต้องเดินผ่านขั้นบันไดเหล่านี้เสียก่อน

เมื่อเห็นดังนั้น หัวใจของฉู่โม่วก็เต้นไม่เป็นจังหวะ

หลังจากที่คิดดูแล้ว เขาก็ก้าวขึ้นไปบนขั้นบันได

ฟู่!

เมื่อฉู่โม่วก้าวขึ้นไปบนขั้นบันได สายลมและเมฆหมอกก็ปรากฏขึ้นในทันใด

เมฆหมอกนับไม่ถ้วนพัดพาอย่างรุนแรงและพลุ่งพล่านราวกับคลื่นสมุทร

ทันใดนั้น

ฉู่โม่วก็สังเกตเห็นว่า ในห้องโถงที่อยู่บนสุดของขั้นบันได แสงสีทองอร่ามพลันระเบิดออกมา ลำแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งขึ้นไปบนฟ้า ทะลุผ่านหมู่เมฆ และพุ่งออกไปในห้วงจักรวาลไร้ที่สิ้นสุด

“นี่มัน…”

ชายหนุ่มตะลึงงันไปครู่หนึ่ง

ไม่ใช่แค่เพียงเพราะปาฏิหาริย์แห่งสวรรค์และโลกที่เกิดขึ้น แต่ยังเป็นเพราะเสียงหนึ่งดังขึ้นในโสตประสาทของเขาในทันใด