ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 820 ป่าแรงโน้มถ่วง

บทที่ 820 ป่าแรงโน้มถ่วง

‘ต้องเป็นเขตแดนลับที่วิเศษขนาดไหนนะ ถึงได้ล่อลวงให้องค์ชายรองแห่งราชวงศ์ชางหลางมาที่นี่ด้วยตัวเอง?’

‘แต่ก็ดูท่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับราชวงศ์จันทราสีเลือดอยู่ด้วย’

‘มันจะต้องมีสมบัติอยู่มากมายแน่ ๆ เพราะงั้น ฉันต้องได้อะไรกลับไปบ้างแหละ!’

คิดได้เช่นนั้น ฉู่โม่วก็เดินตรงไปอย่างมุ่งมั่นและเฝ้ามองหาขุมทรัพย์ที่สามารถเก็บกลับไปได้ตลอดทาง

และหลังจากที่เข้าไปแล้ว

ที่บริเวณปากทางเข้านั้นมีคลื่นปรากฏขึ้นจาง ๆ ไม่นานมันก็สลายหายไป ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นระหว่างนี้ และดูเหมือนจะไม่มีอะไรปรากฏขึ้นมาอีก

ผ่านไปครู่หนึ่ง

จู่ ๆ ตอนนี้ก็มีลำแสงสองสายพุ่งตรงเข้ามาจากที่ห่างไกล และเมื่อลำแสงนั้นกระจายตัวไป มันก็กลายสภาพเป็นชายชราสองคนแทน

“กลิ่นอายหายไปที่นี่!”

หนึ่งในสองชายชราผู้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “จากความผันผวนของอณูแห่งชีวิตที่ตรวจจับได้ มันต้องมีการต่อสู้ระหว่างมหาเทวะยุทธ์และราชันย์เทวะยุทธ์แน่ ๆ และการที่จู่ ๆ กลิ่นอายหายไปหมดแบบนี้ แสดงว่าจะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกสังหารไปแล้ว!”

ทันทีที่พูดออกมาเช่นนั้น ความตื่นตระหนกก็ผุดขึ้นในแววตาของพวกเขา

ราชันย์เทวะยุทธ์พ่ายแพ้งั้นเหรอ!?

ตามที่พวกเขารู้…

หลังจากที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอาย พวกเขาก็รีบมุ่งหน้ามาที่นี่ทันที มันเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น แต่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ก็ทำให้ราชันย์เทวะยุทธ์ถึงกับล้มตายได้ แบบนี้จะไม่ให้พวกเขาตกใจได้อย่างไร?!

“แล้วก็… ดูเหมือนมิติตรงนี้จะมีร่องรอยของการเปิดออกอยู่…”

“คนคนนั้นน่าจะเข้าไปในเขตแดนลับแล้วแน่ ๆ!”

“บ้าเอ๊ย!”

ชายชราอีกคนหนึ่งแสดงสีหน้าน่ารังเกียจออกมาทันที

พวกเขาทั้งสองเป็นราชันย์เทวะยุทธ์จากตระกูลฉวีเย่ มันเป็นเรื่องปกติที่จะสามารถรับรู้ตำแหน่งที่อยู่ของเขตแดนลับที่นี่ได้ ตอนนี้มิติทางเข้าถูกเปิดออก พวกเขาก็ย่อมมั่นใจได้เลยว่าผู้ที่ชนะในการต่อสู้จะต้องเข้าไปแล้วอย่างแน่นอน

“ภายในเขตแดนลับนี้มีสมบัติและมรดกของพวกเราราชวงศ์จันทราสีเลือดอยู่เป็นจำนวนมาก เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้ว!”

“ต้องรีบรายงานท่านจักรพรรดิ!”

“นอกจากนี้ การที่ราชันย์เทวะยุทธ์ถูกสังหารลงได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ รีบสืบหาว่าราชันย์เทวะยุทธ์คนไหนในราชวงศ์จันทราสีเลือดที่ถูกสังหารไปให้เร็วที่สุด!”

ขณะที่พูดอยู่นั้น พวกเขาก็รีบแยกย้ายกันไปรายงานสถานการณ์ด้วย

…

ฉู่โม่วไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นด้านนอก

ตอนนี้ เขาได้พบเส้นทางที่จะเข้าไปยังสถานที่สุดพิเศษได้แล้ว

สถานที่ยิ่งใหญ่และกว้างขวางแห่งนี้ มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์มากมายตั้งเรียงรายกันอยู่ ภูเขาเหล่านี้สูงถึงหนึ่งหมื่นกิโลเมตร ปลายยอดนั้นสูงใหญ่ทะลุมวลเมฆ นอกจากนี้ยังมีป่าดึกดำบรรพ์มากมายผุดขึ้นจนหนาแน่น ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็พบต้นไม้ยักษ์อยู่เต็มไปหมด

มองไปยังสุดสายตา…

เขาสามารถมองเห็นเกาะที่ลอยอยู่กลางอากาศได้ ซึ่งเกาะแห่งนั้นกำลังปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาอยู่ นอกจากนี้ยังสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์และความยิ่งใหญ่ของสวรรค์ก่อตัวเป็นหมอกหนาลอยปกคลุมเกาะดังกล่าวไว้ด้วย

บรรยากาศโดยรอบนี้ให้ความรู้สึกถึงโลกยุคโบราณและป่าดงดิบตามธรรมชาติ

ทว่า…

ฉู่โม่วกลับไม่สามารถสัมผัสได้ถึงสัตว์อสูรที่ทรงพลังในที่นี้เลย

เขากระตุ้นจิตสัมผัสให้แผ่ซ่านออกไปปกคลุมพื้นที่ สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งที่สุดนั้นเป็นเพียงสัตว์อสูรในระดับเดียวกับครึ่งก้าวสู่ขั้นมหาเทวะยุทธ์เท่านั้น ไม่มีสัญญาณชีพหรือกลิ่นอายของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับขั้นครึ่งก้าวสู่ขั้นราชันย์เทวะยุทธ์ได้เลย

‘พวกมันน่าจะถูกผู้ปลุกพลังจากราชวงศ์จันทราสีเลือดกำจัดไปแล้วแน่ ๆ!’

ฉู่โม่วคิดกับตนเอง

ตอนนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นแปรผันบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากป่าหนาที่อยู่ไม่ไกลนัก มันดึงดูดสายตามาก

เมื่อมองไปในป่าหนาทึบดังกล่าวที่มีสภาพเหมือนป่าดึกดำบรรพ์ในที่อื่น ๆ แต่ภายในนั้นกลับมีสองสิ่งที่ไม่สอดคล้องกัน ราวกับว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะอยู่ในโลกแห่งนี้

“นี่มัน…”

มองไปยังภาพเบื้องหน้า บุตรแห่งโชคชะตาก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป

ชายหนุ่มรีบเดินตรงไปข้างหน้า

ทันทีที่เข้าใกล้ป่าหนาทึบนั้น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าแรงดันที่กระทบตัวนั้นเพิ่มขึ้นในทันที ราวกับผืนดินกำลังดึงดูดเขาลงไป แม้จะพยายามยกตัวออกมา แต่มันก็ยากเอาเสียมาก ๆ

‘ไม่ใช่ดินดูด… แต่เป็น แรงโน้มถ่วงงั้นเหรอ?!’

เขาคิดกับตนเอง

และเกือบจะทันที

คลื่นที่น่าสะพรึงกลัวก็ทำให้ฉู่โม่วรู้สึกได้ถึงพลังที่กล้าแกร่งระดับเทพเจ้าที่ซัดโถมเข้ามา มันมาพร้อมกับเสียงที่ไร้ต้นเสียง

“ตรวจพบผู้ฝึกยุทธ์ที่ได้เข้ามาในป่าแรงโน้มถ่วง หากพวกท่านสามารถผ่านไปได้โดยปลอดภัย ท่านจะได้รับรางวัลที่ปลายทาง!”

สิ้นเสียง…

แรงโน้มถ่วงที่ดึงร่างของฉู่โม่วเอาไว้ก็เพิ่มมากขึ้นไปอีก ตอนนี้มันไม่ต่างอะไรกับลูกตุ้มเหล็กที่ทับร่างเขาไว้เลย

ยึดตามการคาดการณ์ของชายหนุ่ม แรงโน้มถ่วงนี้อย่างน้อย ๆ ก็น่าจะมากกว่าปกติสัก 10 เท่าได้!

“ป่าแรงโน้มถ่วง!”

“อยากจะรู้จริงว่าถ้าผ่านไปได้แล้วจะได้รางวัลเป็นอะไร!”

ฉู่โม่วเริ่มที่จะสนใจขึ้นมาแล้ว

ยามที่ก้าวขาขวาไปข้างหน้า

ครืน!

ด้วยก้าวเดียวนี้ ชายหนุ่มก็ถือว่าได้ก้าวเข้าไปในป่าแรงโน้มถ่วงโดยสมบูรณ์ และเขาก็ตระหนักได้ทันทีว่าแรงโน้มถ่วงที่ดึงร่างของเขาไว้นั้นมันเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

“แรงโน้มถ่วง 11 เท่า!”

เขาคิดคำนวณในใจ

สำหรับคนธรรมดา แรงโน้มถ่วงระดับนี้ถือว่าน่ากลัวมาก ๆ แรงโน้มถ่วงระดับ 10 เท่านั้นมากพอจะบดขยี้อวัยวะภายในร่างกายมนุษย์ให้พังยับเยินได้แล้ว

ทว่ามุมมองของฉู่โม่ว สิ่งนี้ไม่ได้เป็นภาระอะไรขนาดนั้น

ไม่ต้องพูดถึงการที่เขาได้ก้าวขึ้นเป็นมหาเทวะยุทธ์เลย ตลอดมาเขาบ่มเพาะตัวเองด้วยวิธีต่าง ๆ มากมายเพื่อเสริมรากฐานพลังให้แข็งแกร่ง ไหนจะผ่านการฝึกฝนร่างกายอีกหลายครั้ง ดังนั้นตอนนี้ร่างกายของเขาเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบเอามาก ๆ

แรงโน้มถ่วงระดับนี้ไม่ถือว่าเป็นปัญหาเลย

การเดินหน้ายังคงทำได้ปกติดี

และทันทีที่ก้าวต่อไป ในทุก ๆ ก้าวเขาจะรู้สึกได้ว่าแรงโน้มถ่วงที่ดึงร่างของเขาไว้นั้นก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นด้วย

“ดูเหมือนว่าภายในป่าแรงโน้มถ่วงนี้ ทุก ๆ ก้าวจะเพิ่มแรงโน้มถ่วงไปทีละ 2 เท่าสินะ!”

หลังจากที่เดินได้มากกว่าสิบก้าว เขาก็รู้สึกแล้วว่าตอนนี้แรงโน้มถ่วงน่าจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิมอีกราว ๆ 20 เท่าได้ ดังนั้นจึงอดที่จะตระหนักไม่ได้ด้วยเช่นกัน

อ้างอิงจากการคำนวณ

ระยะทางกว่าจะเดินผ่านสุดป่าน่าจะใช้ก้าวเดินทั้งหมดราว ๆ พันก้าว นั่นหมายถึง เมื่อถึงปลายทาง เขาจะต้องเผชิญหน้ากับแรงโน้มถ่วง 2,000 เท่า ด้วยแรงโน้มถ่วงระดับนี้ แม้จะฟังดูน่ากลัว แต่สำหรับฉู่โม่ว มันก็ไม่ได้ต่างจากปกติสักเท่าไหร่

แต่…

‘ก็ไม่ได้คิดหรอกนะว่าป่าแรงโน้มถ่วงจะปล่อยให้ผ่านไปง่าย ๆ แบบนี้!’

เขาคิดกับตนเอง

และเป็นดังที่คิดไว้

ขณะที่ชายหนุ่มเดินไปได้ครึ่งทางด้วยความระมัดระวัง ยามที่ถึงก้าวที่ห้าร้อย เขาก็เตรียมจะก้าวต่อไป ทว่าก้าวนี้ แรงโน้มถ่วงกลับเพิ่มทวีขึ้นไปอีก 10 เท่าเสียได้!

‘หลังจากห้าร้อยก้าว แรงโน้มถ่วงก็จะเพิ่ม 10 เท่าเหรอ… ถ้างั้น กว่าจะถึงปลายทาง ก็จะต้องแบกรับแรงโน้มถ่วง 5,000 เท่าให้ได้สินะ!’

สีหน้าของฉู่โม่วดูจะลำบากใจเล็กน้อย

เพราะแรงโน้มถ่วงระดับ 5,000 เท่าจากปกตินั้น แม้แต่เขาก็ต้องระวังตัวให้ดี

แต่…

ก็แค่ระวังเท่านั้น!

ฉู่โม่วก้าวไปข้างหน้าด้วยความเร็วเท่าเดิม และไม่หยุดหย่อน

เพียงไม่นาน

เขาก็ก้าวมาถึงเก้าร้อยก้าวแล้ว

จากจุดที่ยืนอยู่ นั้นหมายถึงเขาเหลือเพียงร้อยก้าวเท่านั้นก็จะถึงปลายทาง

ในตอนนี้ เขาต้องเผชิญหน้ากับแรงโน้มถ่วมเกือบจะ 5,000 เท่าแล้ว

และทันทีที่ชายหนุ่มก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง

ตึง!

แรงโน้มถ่วงระดับมหึมาก็กดร่างของเขาลงมา แม้ฉู่โม่วจะระวังตัวไว้อยู่แล้ว แต่มันก็ยังทำให้เขาต้องตัวสั่น

‘100 เท่า!’

‘เพิ่ม 100 เท่าเลยงั้นเหรอ!’

ความรู้สึกของเขาบอกได้ดี และการคาดคะเนแบบหยาบ ๆ ก็เพียงพอแล้ว

แต่ถึงจะอย่างนั้น เขาก็ยังรับไหว

เพียงแค่ต้องระวังมากยิ่งขึ้น

ในทุก ๆ ก้าวต่อจากนี้จนถึงปลายทาง จะเป็นก้าวละ 100 เท่า

นั่นหมายถึง เขาจะต้องเจอกับแรงโน้มถ่วง 10,000 เท่าที่ปลายทาง!

‘ถ้าผ่านตรงนี้ไปได้ นั่นแสดงว่าฉันสามารถรับแรงโน้มถ่วง 15,000 เท่าได้!’

‘อยากรู้จริงว่าด้วยพลังกายปัจจุบันนี้ จะสามารถผ่านไปได้อย่างปลอดภัยหรือเปล่า?’

คิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ จัดการไหลเวียนเลือดและอณูแห่งชีวิตภายในร่างให้ดีแล้วเดินต่อไปข้างหน้าช้า ๆ