ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 877 ตอบแทนอย่างสาสมในอนาคต!
บทที่ 877 ตอบแทนอย่างสาสมในอนาคต!
ครืน!
ตอนนั้นเอง ฉู่โม่วได้ระดมพลังอณูแห่งชีวิตและเลือดลมทั้งหมด เสมือนเป็นภูเขาไฟที่กำลังปะทุไปพร้อม ๆ กัน กลิ่นอายที่น่าเกรงขามผงาดขึ้นประดุจเทพบรรพกาลที่ลืมตาตื่นมากดข่มตงฟางเหวิน
พลังที่น่ากลัวสาดกระจายออกไปและเข้าปะทะกับร่างของตงฟางเหวินโดยตรง
ยังไม่รวมถึงวิถีกระบี่ในร่างของฉู่โม่วที่กำลังเดือดพล่าน ภายใต้การถูกกระตุ้นของพลังอณูแห่งชีวิตและเลือด สิ่งนี้เคลื่อนไปมาเสมือนสายน้ำและส่งเสียงคำรามเสมือนมังกร
ตู้ม!
ด้วยเสียงของระเบิดที่ดังกังวาน กำปั้นที่พุ่งออกไปปะทะเข้ากับคมกระบี่ที่พุ่งเข้ามา แรงระเบิดที่รุนแรงปะทุและกระจายไปทั่ว ทุก ๆ นิ้วของช่องว่างมิติถูกแทรกแซงด้วยแรงสั่นสะเทือนก่อนจะแตกออกและสลายไป
ตราบเท่าที่สายตาจะมองเห็นได้ แสงศักดิ์สิทธิ์อันเกิดจากแรงระเบิดนี้กำลังทำลายล้างทุกสิ่งอย่างที่มันพุ่งไปถึง
ในส่วนของคมกระบี่ของตงฟางเหวิน มันถูกทำลายด้วยกำปั้นของฉู่โม่วตั้งแต่วินาทีแรกที่ปะทะกันและแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นฝุ่นละออง
กำปั้นที่ไม่ได้สิ้นกำลังลงไปแม้ว่าจะปะทะกับพลังที่รุนแรงนั้น ยังคงมีพลังมหาศาลหลงเหลือในตัวมัน และพลังนั้นเองก็มากพอที่จะสังหารสิ่งอื่น ๆ ได้อีกมากมาย ซึ่งครานี้เป็นคราวของตงฟางเหวิน
แม้จะยังไปไม่ถึง…
แต่กลิ่นอายที่ทรงพลังนั้นก็แผ่ซ่านไปแล้ว มันทำให้ผิวของเขาเกิดอาการปวดแสบปวดร้อนไปทั่ว และสร้างภาพหลอนให้เหมือนกับว่าตัวเขาได้ถูกฟากฟ้าที่แตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ ตกลงมาทิ่มแทง
“มันเป็นอย่างนี้ไปได้ยังไง!?”
ดวงตาของตงฟางเหวินเปิดกว้าง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาไม่อาจจะเชื่อสิ่งนี้ได้แม้จะเห็นด้วยตาตนเองก็ตาม
กระบวนท่าที่เขาภาคภูมิใจว่ามันแข็งแกร่งที่สุดมาโดยตลอด ซึ่งครั้งหนึ่งสามารถสังหารจักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้ กลับถูกทำลายเป็นชิ้น ๆ ด้วยฝีมือของเด็กหนุ่มที่เป็นแขกของตระกูลหนี่เค่องั้นเหรอ?
มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!
แววตาที่เบิกโตนั้นเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
อย่างไรก็ตาม ความตกใจของเขาไม่ได้อยู่นานนัก ขณะนั้นเอง กำปั้นของฉู่โม่วก็เข้าโจมตีเสมือนมังกรยักษ์ที่พุ่งเข้าใส่ พลังของมันทำให้เขารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของความตาย
แต่ก่อนที่จะได้คิดมากไปกว่านั้น ร่างของตงฟางเหวินก็สลายกลายเป็นแสง เขาถอยออกมาในพริบตาเพื่อหนีออกจากการปะทะ
ขณะเดียวกันก็ใช้กระบี่วิเศษในมือฟาดฟันออกไปอีก คมกระบี่ที่รุนแรงปรากฏขึ้นพร้อม ๆ กันหลายสาย มันเปล่งแสงและปลดปล่อยพลังอันน่าพิศวงออกมา ห่อหุ้มด้วยพลังเสริมความคมและความรุนแรงก่อนจะเข้าปะทะกับกำปั้นที่ลอยเข้ามาอีกครั้ง
ทว่า…
กำปั้นของฉู่โม่วนั้นอัดแน่นไปด้วยพลังของวิถีแห่งกระบี่ ในขณะเดียวกันก็มีพลังของเจตจำนงแห่งเพลงหมัดผสานอยู่ด้วย
ดังนั้นในตอนนี้ สิ่งที่ตงฟางเหวินช่ำชอง ไม่สามารถเป็นภัยอันตรายกับเขาได้อีกต่อไป!
ตู้ม!
กำปั้นที่น่ากลัวจนหาที่เปรียบไม่ได้ประทับลงบนร่างของตงฟางเหวินและระเบิดออกทันที กลิ่นอายที่น่ากลัวกระจายออกไปทั่วทิศทางเสมือนคลื่นอัดกระแทก ไม่ว่ามันจะผ่านไปที่ไหน มิติมากมายก็จะสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ไกลออกไปมากมายก็ยังโดนพลังนี้ทำให้สั่นสะเทือนและล่มสลายลงไปกองอยู่บนพื้นด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่ดวงดาวบนฟากฟ้าเองก็ยังได้รับผลกระทบ ราวกับว่าระยะทางระหว่างดวงดาวแต่ละดวงกลายเป็นศูนย์ พวกมันสั่นสะเทือนก่อนจะล่มสลายตาม ๆ กัน
ลำพังเพียงลูกหลงยังหนักหน่วงขนาดนี้ แล้วสภาพของผู้ที่ต้องรับมือกับกำปั้นนี้เป็นคนแรกจะเป็นอย่างไรบ้างล่ะ?
หนี่เค่อปู้ที่อยู่ไกลออกไปอดไม่ได้ที่จะสงสัย
ทันใดนั้น
เขาก็รีบเพ่งมองไปยังจุดที่ตงฟางเหวินเคยอยู่ ทว่าร่างนั้นกลับดูเหมือนจะไม่ได้เป็นอะไรมากนักราวกับเป็นอมตะ หลังจากที่เขาถูกกระบวนท่าของฉู่โม่วเข้าปะทะ ทั่วทั้งร่างก็ดูเหมือนจะถูกโจมตีด้วยสายฟ้าฟาดรุนแรง เลือดจากในกายไหลออกทางปาก เขากระเด็นลอยไปไกลราวกับว่าวที่สายป่านขาดจนสูญเสียการควบคุม
เลือดเทวะอาบกระจายไปทั่วฟ้า เขากระแทกเข้ากับช่องว่างมิติ มันก็แตกออกแล้วตกลงไปบนพื้นจนเกิดเป็นหลุมราวกับหลุมอุกกาบาต
ตึง!
ด้วยเสียงที่ดังสนั่นนี้ ปลายทางที่ร่างของตงฟางเหวินตกลงไปเป็นยอดเขาสูง และเขาก็ทำภูเขาลูกนั้นแตกสลายเป็นชิ้น ๆ
ร่างนั้นจมไปในภูเขา ณ ตอนนั้น เจ้าตัวหน้าซีดเผือด ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยความเจ็บชาเป็นอย่างมาก กลิ่นอายของเขาเจือจางลงไป พร้อมกับการปรากฏของรอยหมัดที่จมลึกตรงกลางอก แขนข้างที่เคยถือกระบี่วิเศษไว้นั้นยับเยิยแบบสุด ๆ ราวกับโดนระเบิดมา
เฮือก!
ภาพที่เห็นนี้ทำเอาหนี่เค่อปู้ถึงกับต้องสูดหายใจเข้าลึก ๆ
“คุณฉู่แข็งแกร่งขนาดนั้นเชียว!”
“แม้แต่ตงฟางเหวินก็ไม่อาจจะรับมือไหว!”
หนี่เค่อปู้ตกใจ
ตอนนี้ เขาพูดอะไรไม่ออกทั้งสิ้น
“พรวด!”
ตงฟางเหวินพยายามลุกขึ้นมา ทว่าแขนของเขาได้ระเบิดสลายไปแล้ว ไหนจะร่างกายที่มีแต่บาดแผลเต็มไปหมดอีก มันทำให้เขาไม่สามารถขยับไปไหนได้ เจ้าตัวอดไม่ได้ที่จะพ่นเลือดออกมาด้วยสีหน้าที่ดูจะไม่ยอมรับสภาพตนเองเช่นนี้
เขาเหมือนคนตาบอดที่ไม่รู้อะไร ปากก็พึมพำด้วยความไม่เชื่อในสายตาของตน ความตกใจมันค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนสีหน้า “ฉ… ฉันแพ้…ได้ยังไงกัน!?”
ตงฟางเหวินไม่อาจจะยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ได้จริง ๆ
ตั้งแต่ที่ตนเกิดมา ก็ถูกยกย่องเป็นผู้ที่เปี่ยมด้วยพรสวรรค์มาโดยตลอด และภายหลังจากที่ได้ฝึกฝน ก็ได้แสดงให้ทุกคนเห็นถึงพลังอันยิ่งใหญ่ของตัวเอง กลายเป็นที่โด่งดังได้ในเวลาสั้น ๆ และนับแต่นั้นมาก็กลายเป็นผู้ที่ไม่มีใครกล้าสู้ด้วยมาตลอด ท่ามกลางผู้ปลุกพลังในระดับเดียวกัน ไม่มีใครเลยที่จะเป็นคู่ต่อสู้ให้เขาได้
นี่เองก็ทำให้เขาค่อย ๆ พัฒนากลิ่นอายที่กล้าแกร่งไปเรื่อย ๆ ด้วย
ภายหลังจากที่ได้เข้าร่วมกับสงครามยอดฝีมือที่จัดขึ้นในดาราจักรอสรพิษสวรรค์ แม้ว่าการที่ได้มาซึ่งอันดับที่เก้าจะทำให้เขารู้สึกเสียใจเล็กน้อย
แต่ก็ต้องยอมรับว่า คู่ต่อสู้ที่อันดับเหนือกว่าเขานั้น แข็งแกร่งจริง ๆ
ไม่พูดถึงพรสวรรค์ เบื้องหลังและความแข็งแกร่งของคนเหล่านั้นก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย
ดังนั้นการที่ได้มาซึ่งอันดับที่เก้านั้นถือว่าเหมาะสมแล้ว
ทว่าตอนนี้ แขกจากที่ไหนไม่รู้ของตระกูลหนี่เค่อผู้ที่เพิ่งมีชื่อเสียงขึ้นมาช่วงนี้ ไม่มีใครรู้แม้กระทั่งหัวนอนปลายเท้าของชายคนนี้ ไม่รู้ว่าเป็นชายป่าเถื่อนมาจากไหน และไม่ได้เป็นใครที่เขาอยากจะสนใจเลยแม้แต่น้อย ทว่าคนคนนี้กลับทำให้เขาต้องบาดเจ็บอย่างหนัก
เพียงแค่หมัดเดียว!
เพียงแค่หมัดเดียวก็ทำเอาเขาไม่อาจจะต้านทานอะไรได้อีก เขาไม่มีแรงหรือพลังเหลือพอจะสู้ต่อเลย!
เช่นนั้นแล้ว ผลลัพธ์นี้จึงค่อนข้างที่จะยอมรับได้ยากมาก ๆ เลยทีเดียว!!
อ๊อก!
ก่อนที่จะสามารถยอมรับความจริงได้ ตงฟางเหวินก็สำรอกเลือดออกมาจากปากอีกครั้งด้วยความกังวล แววตาของเขาค่อย ๆ มืดดำลงก่อนจะหมดสติไป
“นายน้อย!”
“ไม่ดีแล้ว!”
“เร็วเข้า รีบไปช่วยคุณชายใหญ่!”
จากไกล ๆ ชายชราบางคนที่ติดตามตงฟางเหวินมาด้วยต่างร้องอุทานออกมาหลังเห็นภาพนี้ พวกเขารีบบินเข้ามาแล้วตรวจสอบร่างกายของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
หลังจากมั่นใจแล้วว่าตงฟางเหวินบาดเจ็บตรงไหนบ้าง พวกเขาก็สูดหายใจกันยกใหญ่
แขนขวาทั้งแขนถูกระเบิดหายไป!
อวัยวะภายในเองก็ถูกทำลายจนหมด!
จิตวิญญาณก็ได้รับบาดเจ็บ!
เส้นลมปราณจุดรวมอณูแห่งชีวิตจากทั่วทั้งร่างถูกทำลาย!
ไหนจะอาการบาดเจ็บยิบย่อยอีก!
“กระบวนท่าอะไรกัน ทำไมรุนแรงได้ขนาดนี้!”
“เขาเพียงแค่อยากจะเรียนรู้ เหตุใดคุณถึงต้องกระทำรุนแรงขนาดนี้!”
ชายชราจากหอการค้าจูหยวนอดไม่ได้ที่จะตะโกนเสียงดัง เขาหันมองฉู่โม่วด้วยแววตาเคืองแค้นไม่ต่างกับถ้อยคำที่พูดออกมา
“การต่อสู้ระหว่างโลกและสวรรค์ ย่อมตัดสินด้วยความเป็นความตายอยู่แล้ว”
“การที่จะเอาชนะได้ ผมจำเป็นต้องทำให้ดีที่สุดและไม่อ่อนข้อให้ใคร”
ฉู่โม่วตอบอย่างใจเย็น
“คุณ…”
ได้ยินเช่นนั้น ชายชราก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนิ่งไป
แน่นอนว่าเขารู้ถึงความจริงข้อนี้ดี แต่เมื่อเห็นนายน้อยได้รับบาดเจ็บหนักขนาดนี้ เขาก็รู้สึกโกรธอยู่ภายในใจ
การทำให้นายน้อยบาดเจ็บได้ถึงเพียงนี้ หากเป็นตามปกติละก็ เขาคงจะลงมือสั่งสอนบทเรียนไม่ก็ลงมือฆ่าอีกฝ่ายไปแล้ว
แต่เพราะฉู่โม่วนั้นเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลหนี่เค่อ และหนี่เค่อปู้เองก็อยู่ที่นี่ด้วย การประลองของทั้งสองคนนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ดังนั้นก็น่าจะมีกองกำลังใหญ่ ๆ อีกมากมายที่จับตามองอยู่
เขาทำได้เพียงเย้ยหยัน “ก็ได้ เช่นนั้นหอการค้าจูหยวนจะขอจดจำผลลัพธ์การประลองในครั้งนี้เอาไว้ แล้วจะตอบแทนคุณอย่างสาสมในอนาคต!”
ชายชราเน้นเสียงหนักคำว่า ‘อย่างสาสม’
จากนั้นก็ไม่หันมามองฉู่โม่วอีก ก่อนจะจากไปพร้อมกับตงฟางเหวิน
YOU MAY ALSO LIKE
