ระบบคัดลอกพรสวรรค์สะท้านยุทธภพ - บทที่ 55 : แผนการในอนาคต
ดี ในเมื่อตกลงตามนี้ หลังจากเคลียร์เรื่องในโรงหมอเสร็จ เจ้าก็เตรียมตัวเดินทางไปต้าซ่งได้เลย
ท่านผู้เฒ่ากล่าวสรุป
โจวสิงพยักหน้ารับคำอย่างกระตือรือร้น
ในบรรดายอดคนที่ท่านผู้เฒ่าเอ่ยถึง โจวสิงต้องไปขอคำชี้แนะจากบรรพชนทานตะวัน เซียวเหยาจื่อ และตู๋กูคิวไป้
ซึ่งทั้งสามคน รวมถึงตู๋กูคิวไป้ ล้วนพำนักอยู่ที่ต้าซ่ง ต่อให้ท่านผู้เฒ่าใช้บารมีเกลี้ยกล่อมจนพวกเขายอมช่วยเหลือ แต่โจวสิงก็ไม่ได้หน้าหนาพอที่จะให้ระดับปรมาจารย์ทั้งสามถ่อมาสอนเขาถึงตำบลเจ็ดจอมยุทธ์
การไปกราบกรานขอความรู้ถึงที่ คือมารยาทพื้นฐานที่พึงกระทำ
อีกเดือนครึ่ง พอท่านราชครูหายดี และจัดการเปลี่ยนดวงตาให้คนไข้รายนั้นเสร็จ ข้าจะรีบออกเดินทางไปต้าซ่งทันที
ถ้าไม่ติดสัญญาที่ให้ไว้กับจิวม่อจื้อและเฉาเจิ้งฉุน โจวสิงคงทิ้งทุกอย่างแล้วบึ่งไปต้าซ่งเดี๋ยวนี้เลย
วิชาตัวเบาของบรรพชนทานตะวัน ลมปราณของเซียวเหยาจื่อ เพลงกระบี่ของตู๋กูคิวไป้ คิดดูสิว่ามันจะสุดยอดขนาดไหน
ชีวิตนี้โจวสิงไม่เคยรู้สึกรวย (วิชา) ขนาดนี้มาก่อน
แต่นั่นยังเป็นเรื่องรอง เป้าหมายสูงสุดคือการได้ผูกมิตรกับยอดคนเหล่านี้ แล้วเลือกเฟ้นพรสวรรค์ระดับเทพมาครองต่างหาก
และที่สำคัญ
โจวสิงเหลือบมองตู๋กูคิวไป้ ตัวจริงเสียงจริงยืนอยู่ตรงนี้นี่ไง
ตู๋กูคิวไป้เห็นสายตาโจวสิงก็ยิ้มมุมปาก ข้ามาต้าหมิงคราวนี้แค่แวะมาเยี่ยมตาเฒ่านี่เฉยๆ มีธุระด่วนต้องรีบไป พอเจ้าไปถึงต้าซ่ง ให้ไปหาข้าที่หุบเขาปีศาจกระบี่ นอกเมืองเซียงหยาง
ชื่อสถานที่ซ้ำกันในสามก๊กใหญ่ เป็นเรื่องปกติ อย่างเมืองเซียงหยางก็มีทั้งในต้าหมิงและต้าซ่ง โจวสิงเข้าใจดี เพราะในโลกอนาคตก็มีกรณีแบบนี้ถมเถ
บรรพชนทานตะวันติดหนี้บุญคุณข้าอยู่ เดี๋ยวข้าเขียนจดหมายแนะนำตัวให้ เจ้าถือไปหาเขา เขาเห็นจดหมายแล้วจะชี้แนะเจ้าเอง
ส่วนเรื่องตู๋กูคิวไป้ ข้าคุยกับเขาเรียบร้อยแล้ว สำหรับนักพรตจาง ไว้เจ้าออกเดินทางเมื่อไหร่ ข้าจะไปคุยกับเขาที่เขาบู๊ตึ๊งให้เอง ไม่มีปัญหา ที่น่าหนักใจที่สุดคือเซียวเหยาจื่อ
ตาเฒ่าเซียวเหยาจื่อไปมาไร้ร่องรอย นัดชุมนุมยุทธ์หลายครั้งหลังสุดก็ไม่โผล่หัว ไม่รู้ว่าตายไปแล้วหรือยัง จะตามหาตัวยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
แต่เขาเคยบอกว่ายอดวิชาที่ฝึกฝน ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน ถ่ายทอดให้ศิษย์สามคน เจ้าได้พลังไร้ลักษณ์น้อยมาแล้ว ที่เหลือแค่ไปตามหาวิชาหกบรรจบมีเอกะเหนือหล้าจากอูสิงอวิ๋น และลมปราณภูตอุดรจากอู๋หยาจื่อ แล้วลองผสานสามวิชาเข้าด้วยกันด้วยตัวเอง ถือซะว่าเป็นบททดสอบ
ท่านผู้เฒ่าบอกพิกัดที่อยู่ของนางเฒ่าทาริกาและอู๋หยาจื่ออย่างละเอียด รวมถึงกลยุทธ์ในการ ไถ คัมภีร์จากทั้งสองคน
สรุปง่ายๆ คือใช้จดหมายและบุญคุณนำทาง ใช้วิชาแพทย์เป็นตัวเสริม และไม้ตายก้นหีบสำหรับอู๋หยาจื่อคือ ให้โจวสิงหนีบลูกสาวของเขา ไปด้วยเพื่อเล่นกับความรู้สึกของคนแก่
โจวสิงฟังแผนการแล้วอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้ง ท่านปู่ ร้ายกาจ
ท่านผู้เฒ่าหัวเราะร่า เจ้าไม่อยากถามหน่อยรึ ว่าทำไมข้าถึงรู้รายละเอียดวิชาของคนอื่นดีนัก อย่างวิชาของบรรพชนทานตะวัน ข้าก็รู้ทะลุปรุโปร่ง ทำไมไม่สอนเจ้าเองซะเลย
โจวสิงยิ้ม ท่านปู่ ถึงท่านจะรู้ แต่คนคิดค้นย่อมเข้าใจลึกซึ้งกว่า ให้ต้นตำรับสอนเองย่อมดีที่สุด ส่วนวิชาของท่านตู๋กูหรือท่านเซียวเหยาจื่อ ท่านปู่เคยบอกว่าท่านถนัดแค่ไม่กี่อย่าง ที่เหลือก็ต้องไปเรียนจากเจ้าของวิชาอยู่ดี
ท่านผู้เฒ่าพยักหน้าพอใจ เจ้าคิดได้แบบนี้ก็ดีแล้ว ไม่ใช่ว่าข้าขี้เกียจหรือกลัวลำบาก แต่การสนทนาธรรมของพวกข้า เน้นเรื่องธรรมชาติและวิถีแห่งเต๋า วรยุทธ์เป็นแค่ของแถม เคล็ดลับบางอย่างถ้าไม่ได้ฟังจากปากเจ้าตัว อาจจะเข้าใจคลาดเคลื่อนได้
คุยกันต่ออีกครู่หนึ่ง ตู๋กูคิวไป้ก็ลุกขึ้นยืน
ข้าลืมถาม เจ้ามาต้าหมิงทำไม
ท่านผู้เฒ่าถาม
ตู๋กูคิวไป้ถอนหายใจ ติดหนี้บุญคุณคน มาคุ้มกันคนเพื่อใช้หนี้
ท่านผู้เฒ่าขมวดคิ้ว บ้านเก่า
ตู๋กูคิวไป้พยักหน้า ไม่ขยายความต่อ หันไปมองโจวสิง ข้าจะรอที่หุบเขาปีศาจกระบี่ เจอกันคราวหน้า ข้าหวังว่าจะได้เห็นความก้าวหน้า ไม่งั้นเจ้าอาจจะได้เดินเข้าไปแต่ต้องหามออกมา
พูดจบ ตู๋กูคิวไป้ก็ผิวปากเสียงแหลมสูง อินทรียักษ์โฉบลงมาจากท้องฟ้า ตู๋กูคิวไป้กระโดดขึ้นหลังอินทรี โบยบินหายไปทางทิศเหนือ
ท่านปู่ พวกท่านคุยรหัสลับอะไรกัน บ้านเก่า หนี้บุญคุณ
โจวสิงสงสัยใคร่รู้
ท่านผู้เฒ่ายิ้มเจ้าเล่ห์ ตู๋กูคิวไป้แซ่ตู๋กู ในยุทธภพนี้ ตระกูลตู๋กูที่โด่งดังมีกี่ตระกูลเชียว
โจวสิงตาโต ต้าสุย ตระกูลขุนนางชั้นสูงตู๋กู
ท่านผู้เฒ่าพยักหน้า ถูกต้อง ตาเฒ่าบ้าตู๋กูมาจากตระกูลนั้น แต่ อดีตไม่ค่อยน่าจดจำนัก
จากคำบอกเล่าของท่านผู้เฒ่า ภาพอดีตของตู๋กูคิวไป้ก็ฉายชัดขึ้นในหัวโจวสิง เด็กหนุ่มจากสายเลือดรองและครอบครัวถูกกดขี่ข่มเหง พ่อของเขาต้องรับผิดแทนคนในตระกูลหลัก เกือบจะถูกฆ่าล้างโคตร ดีที่มีคนจากสายตระกูลที่มีอำนาจยื่นมือเข้าช่วย แต่สุดท้ายตู๋กูคิวไป้ก็ยังถูกขับออกจากตระกูล
นับแต่นั้น เด็กหนุ่มยึดถือกระบี่เป็นสหาย รอนแรมมาสร้างชื่อที่ต้าซ่ง พอสำเร็จวิชาก็กลับไปล้างแค้นที่ตระกูลตู๋กู ฆ่าล้างบางพวกที่เคยทำร้ายพ่อ แล้วเดินจากมาอย่างผู้ชนะ
โจวสิงฟังแล้วทึ่ง นี่มันพล็อตพระเอกนิยายแฟนตาซีชัดๆ
พล็อตแก้แค้นแบบนี้ โจวสิงอ่านมาเป็นร้อยเรื่องแล้ว
แสดงว่าทายาทของคนที่เคยช่วยชีวิตพ่อเขา ขอให้ท่านตู๋กูช่วย
ท่านผู้เฒ่าครุ่นคิด ถ้าข้าจำไม่ผิด ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของตระกูลตู๋กูแห่งต้าสุยคือ โหยวฉู่หง นอกจากนางแล้ว คนอื่นก็งั้นๆ คนที่ตระกูลตู๋กูส่งมาคราวนี้ต้องมีความสำคัญมาก และโหยวฉู่หงคงปลีกตัวมาไม่ได้ หรือมาแล้วอาจจะสู้ยอดฝีมือต้าหมิงไม่ไหว เลยต้องงัดบุญคุณมาใช้เชิญตู๋กูคิวไป้มาคุ้มกัน
ไขข้อข้องใจเสร็จ ท่านผู้เฒ่าก็โบกมือไล่ ขอตัวไปนอนเพราะเมา
โจวสิงมองตามหลังท่านผู้เฒ่า ใจลอยไปไกล สามปีก่อนเขาและถังจิ๋วพลิกแผ่นดินต้าซ่งหาคัมภีร์ยุทธ์แต่คว้าน้ำเหลว โจวสิงเคยคิดจะไปเสี่ยงดวงที่ต้าสุย แต่ถังจิ๋วห้ามหัวชนฝา
ต้าสุยไม่เหมือนต้าซ่งหรือต้าหมิง บ้านเมืองวุ่นวาย ราชสำนักอ่อนแอ ยุทธภพปั่นป่วน
ขืนทะเล่อทะล่าเข้าไป มีหวังได้ตายเป็นผีเฝ้าชายแดน
สุดท้ายเลยไม่ได้ไป
ไม่รู้ว่าคนของตระกูลตู๋กูที่มาคือใคร ถึงขนาดโหยวฉู่หงยอมทวงบุญคุณตู๋กูคิวไป้
โจวสิงเดินกลับเข้าไปในโรงหมอ ได้ยินเสียงดังโป๊กๆ เป๊กๆ มาจากหลังบ้าน จึงเดินตามเสียงไป
เห็นจิวม่อจื้อกำลังตำยาอย่างเมามัน ปากก็บ่นงึมงำ
นักพรตไร้ศีลธรรม โป๊ก
ตู๋กูคิวไป้ โป๊ก
รังแกอาตมา โป๊ก
โจวสิงหลุดขำ จิวม่อจื้อสะดุ้งโหยง รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม หมอเทวดาโจว เอ้อ สองคนนั่นไปแล้วเหรอ
ไปกันหมดแล้ว
จิวม่อจื้อพยักหน้า แอบชำเลืองมองโจวสิง อยากรู้ใจจะขาดว่าคุยอะไรกัน
แต่ ไม่กล้าถาม
ท่านราชครู เมื่อกี้ท่านปู่บอกข้าว่า หลังจากรักษาท่านหายแล้ว ให้ข้าเดินทางไปต้าซ่ง อีกเดือนครึ่งเราคงต้องแยกทางกันแล้วล่ะ
โจวสิงบอกกล่าวล่วงหน้า
จิวม่อจื้ออ้าปากค้าง ได้ยินคำว่า แยกทาง ภาพคัมภีร์ยุทธ์ลอยหนีไปต่อหน้าต่อตาก็แวบเข้ามาในหัว
ม่ายยยย
จิวม่อจื้อโบกไม้โบกมือวุ่นวาย เคยสบายแล้วจะให้กลับไปลำบากได้ไง
อยู่กับโจวสิง แค่ช่วยตำยาก็ได้วิชามาฟรีๆ
ได้มาง่ายๆ แบบนี้ ใครจะอยากไปขโมย เอ้ย ไป ยืม ให้เหนื่อย
เขาจะเกาะโจวสิงเป็นปลิงเลยคอยดู
ไม่ใช่เพราะคัมภีร์นะ แต่เพราะต้าซ่งมันไกล อันตรายรอบด้าน เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของโจวสิงต่างหาก
คิดได้ดังนั้น จิวม่อจื้อก็ตบเข่าฉาด บังเอิญอะไรอย่างนี้ อาตมาก็กำลังจะไปต้าซ่งพอดี หมอเทวดาโจว ทางเดียวกันไปด้วยกันสิ
โจวสิงขมวดคิ้ว ท่านราชครู ไหนบอกจะท้าดวลยอดฝีมือต้าหมิงไม่ใช่เหรอ
เอ่อ
จิวม่อจื้อไปไม่เป็น สมองเร่งประมวลผลหาข้ออ้าง ทันใดนั้นภาพมู่หรงปั๋วก็ลอยมา เอาวะ สหายเก่า ขออ้างชื่อหน่อยนะ
ตอนแรกก็ตั้งใจแบบนั้นแหละ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าใกล้วันครบรอบวันตายของสหายรัก มู่หรงปั๋ว วิชาที่อาตมาใช้อยู่ก็ได้มาจากเขา อาตมาอยู่ถูฟานมานาน ไม่เคยไปไหว้หลุมศพเขาเลย ลงเขามาทั้งที ถ้าไม่แวะไปคารวะศพสหายเก่าคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต
จิวม่อจื้อไม่ได้โกหกนะ ใกล้วันครบรอบจริงๆ ถือโอกาสไปเยี่ยมหลุมศพ (ปลอมๆ) สักหน่อยก็ดี
โจวสิงอยากจะบอกเหลือเกินว่ามู่หรงปั๋วยังไม่ตาย แต่พอนึกถึงวีรกรรมและความเจ้าเล่ห์ของตาแก่นั่น โจวสิงขอเงียบไว้ดีกว่า ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว
แต่จะว่าไป เขาต้องไปหาอู๋หยาจื่อ ยังไงก็ต้องแวะไปรับหลี่ชิงหลัวที่หมู่บ้านมันโถว หมู่บ้านมันโถวกับคุ้มวารี ก็อยู่ติดกัน ถือว่าทางเดียวกันจริงๆ
ก็ได้ ในเมื่อท่านราชครูตั้งใจแน่วแน่ งั้นเราไปพร้อมกัน แต่เรื่องนี้ข้าต้องบอกหมอเทวดาเซวียก่อน เดิมทีเขาจะปิดร้านพักผ่อนรอข้าตั้งตัวได้ แต่ตอนนี้ข้าจะไปต้าซ่ง คงต้องรบกวนให้เขาเปิดร้านรอข้ากลับมาแทน
โจวสิงคิดว่าควรบอกกล่าวล่วงหน้า เพื่อให้เซวียไคว่เตรียมตัว
YOU MAY ALSO LIKE
