ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 653-2 เข้าสู่พื้นที่ระหว่างเขตแดนอีกครั้ง (2)
ราชาไหวเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าจะบอกว่าผู้ฝึกยุทธ์ของพื้นที่ระหว่างเขตแดน?”
“หรือไม่ใช่ละ?”
“บางทีละมั้ง”
ราชาไหวพูดจบก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “แต่เรื่องในอดีตกลายเป็นผุยผงไปแล้ว
ตอนนี้รำลึกถึงความรุ่งโรจน์ในอดีต ดูท่าราชานักรบจะไม่มั่นใจเท่าไหร่แล้ว”
“นั่นไม่ใช่เรื่องที่นายตัดสินใจได้”
ราชาไหวไม่ได้โกรธ คลี่ยิ้มออกมาอีกครั้ง “ราชานักรบ ปราการทั้งสองโลกกำลังจะเปิดออกอย่างสมบูรณ์แล้ว เจ้ารู้ความหมายของมันดี
ตอนนี้แม้พวกเจ้าจะล่มสลายเขตแดนข้างนอกแล้วจะยังไงได้อีก?
ราชานักรบ ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ เหนือราชาคนอื่นข้าไม่สนใจ เจ้าและราชาพิภพ
เหนือราชานั้นพร้อมอ้าแขนต้อนรับพวกเจ้าทุกเมื่อ”
จางเทาเอ่ยหยอกว่า “ฉันไปได้ อันดับแรกต้องให้ตำหนักเหนือราชาจัดการนายซะก่อน เป็นยังไง?”
ราชาไหวหลุดขำ “จำเป็นด้วยหรือไง? ถึงระดับของข้ากับเจ้าแล้ว ต่ำกว่าเหนือราชาแทบจะเป็นมดทั้งหมด
ใช้ชีวิตข้ามพันปีกระทั่งหมื่นปี… นั่นไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ กาลเวลาไม่อาจลบรอยที่พวกเราทิ้งไว้ได้อีกแล้ว…”
“แม้จะเป็นแบบนี้พวกเจ้าจำเป็นต้องบีบเค้นคนอื่นอีกหรือไง”
จางเทาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น “บนโลกขั้นสุดยอดก็ไม่ได้มีจำนวนน้อย
ราชาไหว สงครามใหญ่เริ่มขึ้น ขั้นสุดยอดไม่อาจตายแค่คนสองคน!
ผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์อย่างพวกเราไม่ตายไม่เลิกรา ในตำหนักเหนือราชาของนายอาจจะไม่มีคนรอดเสมอไป”
ราชาไหวแค่นยิ้ม “ข้ารู้ ถ้าทำได้พวกเราก็อยากบำเพ็ญตบะจนช่วงสุดท้ายของชีวิตจะมาถึง
แต่บางเรื่องจำเป็นต้องทำ ความเป็นอมตะก็เป็นสิ่งยั่วยวนอย่างมากเช่นกัน ไม่คิดอย่างนั้นหรือไง?”
“อมตะ?”
จางเทาแค่นหัวเราะ “แม้ชีวิตจะเป็นอมตะ โกกล่มสลายหลงเหลือนายคนเดียวแล้วจะยังไงได้อีก?
แข็งแกร่งเหมือนยุคสมัยผู้ฝึกยุทธ์โบราณ ไม่ใช่บอกว่าล่มสลายก็ล่มสลายได้แล้วหรือไง…”
“ใช่ ดังนั้นพวกเราจึงไม่อยากซ้ำรอยเดิมอีกแล้ว!”
ราชาไหวเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “บางทีอาจมีแค่เมล็ดพันธุ์แห่งการเกิดใหม่ที่จะสามารถทำให้ประวัติศาสตร์ไม่ซ้ำรอยได้”
“เมล็ดพันธุ์แห่งการเกิดใหม่คืออะไร?”
จางเทาถามออกไปอีกครั้ง ราชาไหวคลี่ยิ้มว่า “เจ้าให้พวกเราเข้าไปในดินแดนแห่งการเกิดใหม่แล้วพวกเราจะบอกเจ้า”
“ฝันไปเถอะ!”
“งั้นก็ไมอาจคุยกันได้แล้ว”
ราชาไหวถอนหายใจเอ่ยเสียงเบาว่า “พวกเจ้านี่นะหัวแข็งเกินไป แม้พวกเราจะเข้าไปในดินแดนแห่งการเกิดใหม่แล้วจะยังไงได้อีก?
ถึงพวกเราจะมีใจทำลายล้างพวกเจ้า หากพวกเจ้าอยากจะไปจริงๆ ใครยังจะทำอะไรเจ้าได้?
ราชานักรบ ข้าและเจ้ารู้จักกันมานับสิบปีแล้ว ทำใจเห็นเจ้าตายจากไม่ได้จริงๆ”
“งั้นก็ลองดู”
จางเทาเผยสีหน้าเย็นชาไม่พูดอะไรอีก ราชาไหวก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน
มองดูทุกคนข้างล่างแทนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เข้าไปเถอะ! พวกทหารกล้าไปเข่นฆ่าอาละวาดให้เต็มที่!
ขอแค่เปื้อนเลือดของผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่ พวกเจ้าถึงจะเดินในเส้นทางที่แท้จริงของตัวเองได้!”
“ไปเถอะ!”
“บุก!”
ทุกคนข้างล่างทยอยตะโกนเสียงดัง ในกลุ่มนั้นจีเหยาขี่นกฟีนิกซ์สีทองตัวหนึ่ง
เผยใบหน้าเย็นชาเอ่ยเสียงดังว่า “ท่านราชานักรบ ฟางผิงอยู่ที่ไหน!”
จางเทาเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “ราชสำนักเยามิงของเธอมั่นใจแล้วว่าจะเปิดฉากสงครามกับพวกเรา?”
“จีเหยาเป็นตัวแทนตัวเองเท่านั้น!”
จีเหยาไม่ตอบตรงๆ เอ่ยเสียงดังว่า “ในเมื่อราชานักรบจะทำลายเขตแดนสิบแปดทางใต้
ราชสำนักยังมีเมืองใต้อาณัติหลายแห่งที่นี่ พวกเราไม่อาจเพิกเฉยได้”
“หากฉันรับประกันว่าจะไม่ล่วงล้ำเมืองของราชสำนักเยามิง นั่นเป็นอย่างไร?”
จีเหยาไม่ตอบ จางเทาหัวเราะเสียงดัง “ในเมื่อเป็นแบบนี้ฉันก็ไม่บังคับเหมือนกัน!”
สิ้นเสียงจางเทาก็หมุนตัวทอดมองไปไกลเอ่ยเสียงดังว่า “งานเลี้ยงเริ่มต้นแล้ว! บุก!”
“บุก!”
ทิศทางที่อยู่ไกลออกไปเสียงตะโกนของผู้ฝึกยุทธ์นับหมื่นดังขึ้น
แรงกดดันของขั้นเก้าหลายสายพวยพุ่ง ลำแสงปราณพาดผ่านทั่วฟ้าดิน
ความมืดมิดของราตรีทำให้ลำแสงปราณดูเด่นชัดขึ้นไปอีก
แม้จะอยู่ห่างไกลนับพันลี้ก็สามารถเห็นลำแสงขนาดใหญ่ทะลวงผ่านท้องฟ้าได้อยู่ดี
จางเทาหัวเราะเสียงดัง ร่างวูบวาบหายไปจากที่เดิมในชั่วพริบตา
ครู่ต่อมาก็ปรากฏอยู่เหนือหุบเขาขนาดใหญ่ ยืนตรงดิ่งกลางอากาศ
รอยแยกสีดำหลายสายเฉือนผ่านร่างเขาไป กลับเหลือเพียงรอยประทับสีทองไว้เท่านั้น
หนึ่งคนเฝ้าด่าน ทหารเป็นหมื่นก็ไม่อาจย่างกรายผ่านไปได้!
แม้จะเป็นเหนือราชาถ้ำใต้ดินก็อย่าคิดจะข้ามผ่านไปได้ง่ายๆ
เขตแดนใกล้เคียงก็มีแรงกดดันสะท้านฟ้าปรากฏขึ้นหลายสาย
เงาขนาดใหญ่หลายร่างปรากฏขึ้นจากเขาต้านสมุทร นอกเขาต้านสมุทรก็ปรากฏแรงกดดันหลายสายเช่นกัน
มีเสียงของยอดฝีมือหัวเราะสั่นสะท้านไปนับพันหมื่นลี้
ข้างล่างนั้นพวกจีเหยาเผยสีหน้าหนักอึ้ง แต่รอจนเห็นเหนือราชาฝั่งตัวเองแสดงความเกรงขามออกมา
ทุกคนก็เผยสีหน้าผ่อนคลายลง ไม่นานทางเดินก็เปิดออก
ตรงข้ามทางเดินนักพรตชราคนหนึ่งมองไปยังทุกคน
ทอดมองคนเข้ามา เสี้ยวพริบตาที่ยอดฝีมือขั้นแปดคนหนึ่งกำลังก้าวข้ามทางเดินมา
นักพรตก็ซัดฝ่ามือออกไปทันที เกิดเสียงระเบิดกึกก้อง!
ยอดฝีมือขั้นแปดคนนี้แทบไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ ทั้งไม่ได้คิดเตรียมการป้องกัน
ชั่วพริบตาก็ถูกซัดร่างทองระเบิด!
ในเวลาเดียวกับที่ซัดฝ่ามือเปรี้ยงออกมา นักพรตชราก็กระเด็นตัวลอยทะลวงอากาศไปนับพันเมตร
หนีไปยังเมืองอูอันที่อยู่ทางใต้อย่างรวดเร็ว
“ไอ้สารเลว!”
“ฆ่ามัน!”
ยอดฝีมือเขตหวงห้ามที่เพิ่งเข้ามาทยอยปะทุโทสะ ขั้นเก้าหลายคนทะยานในอากาศพุ่งไปหานักพรตชราอย่างรวดเร็ว
พวกเขานึกไม่ถึงว่ายอดฝีมือเกิดใหม่ที่ป้องกันทางเดินจะลงมือกับพวกเขา
ชั่วพริบตาเมื่อครู่หลายคนแทบไม่ทันเตรียมการป้องกันด้วยซ้ำ
ยอดเขาต้านสมุทรราชาไหวเอ่ยอย่างเยือกเย็น “ราชานักรบ เจ้ายังคงไร้ยางอายไม่เปลี่ยน!”
เหนือทางเดินนั้นจางเทาเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น “พวกโง่กลุ่มหนึ่งเท่านั้น!
ในเมื่อเข้ามาเขตแดนข้างนอก สงครามก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว คนโง่แบบนี้ครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะเหลือกลับไปได้กี่คน…”
ราชาไหวไม่โกรธเช่นกัน มองไปทางเขตแดนข้างนอกกระจายเสียงออกไปนับพันลี้
“โจมตีฆ่าผู้ฝึกยุทธ์เกิดใหม่ที่หลบหนี! ฆ่าให้อเนจอนาถ… เริ่มได้!”
สิ้นเสียงในถ้ำใต้ดินต้องห้ามแต่ละเมืองก็มีเงาทะยานขึ้นฟ้า
นักพรตชราที่หนีออกมาจากเขาต้านสมุทรไม่นานก็เจอกับยอดฝีมือขั้นเก้าคนหนึ่ง สงครามใหญ่เปิดฉากขึ้นทันที
ไกลออกไปอีก ลำแสงปราณที่พาดผ่านท้องฟ้าเริ่มเคลื่อนไปในส่วนลึก
ราชาไหวยืนอย่างองอาจบนยอดเขามองไกลออกไปยังพื้นที่เขตแดนข้างนอก
“แม้ว่าจะต้องล่มสลายไปเขตแดนหนึ่ง แต่ถ้าสามารถสังหารระดับสูงนับสิบคนได้ ข้าก็พึงพอใจแล้ว
เขตแดนหนึ่งร้อยแปดแห่ง แค่ทิ้งเขตแดนที่ถูกทอดทิ้งไปสักแห่ง
ดินแดนแห่งการเกิดใหม่ของเจ้าจะมีระดับสูงตายเท่าไหร่กัน?
ใช้หนึ่งเขตแดนแลกเปลี่ยนกับความสูญเสียของระดับสูงนับสิบคน คุ้มค่าอย่างนั้นหรือ?”
“ตำหนักเหนือราชาบอกว่าคุ้ม!”
ดินแดนแห่งการเกิดใหม่เพิ่งฟื้นตัวยอดฝีมือมีจำกัด
การใช้พื้นที่เขตแดนข้างนอกแลกเปลี่ยนกับการทำลายระดับสูงของดินแดนแห่งการเกิดใหม่นั้นก็คุ้มค่าแล้ว
เขตหวงห้ามยังอยู่ ศูนย์กลางยังอยู่! ประจวบเหมาะสามารถเก็บแหล่งแร่ของเขตแดนข้างนอกกลับมาได้พอดี
จางเทาไม่สนใจ จมดิ่งอยู่ในความเงียบ
ถ้ำใต้ดินซีซาน พวกฟางผิงเดินทางอย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้ร่างของฟางผิงก็ชะงักกึก ทอดมองไปยังทิศทางของเขาต้านสมุทร พึมพำว่า “สงครามเริ่มขึ้นแล้ว?”
พวกหวังจินหยางเผยสีหน้าหนักอึ้งเช่นกัน!
ทิศทางของเขาต้านสมุทรแรงกดดันหลายสายพวยพุ่งขึ้นมาครอบคลุมอาณาเขตนับร้อยลี้
แม้จะห่างไกลพันลี้พวกเขาก็รับรู้ถึงแรงกดดันบางส่วนได้อย่างเลือนราง
เขาต้านสมุทรของถ้ำใต้ดินซีซานมียอดฝีมือเริ่มแผ่ความเกรงขามแล้วเช่นกัน
“ผู้บังคับการเฉิน…”
“น่าจะเป็นเขา”
“และอีกฝ่ายคือราชาเฟิง”
“น่าจะอย่างนั้น”
พวกเขามองหน้ากัน ฟางผิงสูดลมหายใจเข้าลึกกดเสียงว่า “ไป! ฉวยโอกาสตอนนี้แหละ!”
ขั้นสุดยอดแสดงความเกรงขาม ขั้นเก้าในถ้ำใต้ดินซีซานตอนนี้ล้วนไม่กล้าปล่อยพลังจิตใจยั่วยุ
ฉวยโอกาสที่ทุกคนกำลังสนใจขั้นสุดยอด ไปพื้นที่ระหว่างเขตแดนตอนนี้นะสะดวกที่สุดแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
