ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 710-2 ฉันเป็นแค่คนไม่รู้หนังสือ (2)

หลีอันถูกจีเหยาด่าขนาดนี้ก็ยังหัวเราะแห้ง ๆ ไม่ได้ตอบอะไร เฟิงเมี่ยเชิงกลับแค่นเสียงว่า

“อย่าพูดถึงพวกเราเลย ครั้งก่อนเจ้าก็อยู่ในเขตแดนสิบแปดทางใต้ ไม่ใช่ว่า…”

“เฟิงเมี่ยเชิง!” จีเหยาประกายแววตาเย็นเยียบ เอ่ยเสียงดัง “อย่าคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้า! ครั้งนี้ราชาเฟิงเป็นแกนนํากลับทำให้ปู่เสวียนอวี่ตาย คนที่ตายทำไมไม่ใช่เหนือราชาชิงเยวี่ย?”

“จีเหยา เจ้าจะใจกล้าเกินไปแล้ว เจ้ากำลังสงสัยเหนือราชา?” เฟิงเมี่ยเชิงโมโหอย่างหนักเหมือนกัน

ด้านข้างหลีอันรีบเอ่ยว่า

“จีเหยา เรื่องนี้จะพูดมั่วซั่วไม่ได้…”

“ข้าพูดมั่วซั่ว?” จีเหยากัดฟัน “ราชสำนักเทียนจื่อของเจ้าและดินแดนแห่งการเกิดใหม่ทำสงครามมาหลายปี หากราชาสงครามจะฆ่า ก็ควรโจมตีฆ่าเหนือราชาชิงเยวี่ย! ผลปรากฏว่าคนที่ตายกลับเป็นปู่เสวียนอวี่! หลายปีมานี้ราชสำนักเทียนจื่อของเจ้าไม่มีเหนือราชาตายสักคน ราชสำนักเทียนมิ่งเพิ่งเข้าร่วมสงครามเป็นครั้งแรก กลับสูญเสียยอดฝีมือเหนือราชาไปแล้วหนึ่งคน…”

เรื่องนี้ไม่ใช่แค่จีเหยาที่ไม่พอใจ ทั่วทั้งราชสำนักเทียนมิ่งต่างไม่พอใจ! ราชสำนักเทียนจื่อและมนุษยชาติรบรากันมากี่ปีแล้ว? หลายปีขนาดนี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีเหนือราชาตายเลย แอยางน้อยร้อยปีมานี้ก็ไม่มี ร้อยปีก่อนกลับเคยมี

ฟางผิงคิดมาโดยตลอดว่า ราชาสยบฟ้าเคยฆ่าสัตว์ปีศาจขั้นสุดยอดตัวหนึ่งเท่านั้น กลับไม่รู้ว่านานก่อนหน้านั้น ราชาสยบฟ้าเคยฆ่ายอดฝีมือเหนือราชาคนหนึ่งมาก่อน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น นั่นก็เป็นเรื่องนานมาแล้ว ทั้งสองฝ่ายทำสงครามมานับร้อยปี ราชสำนักเทียนจื่อเสียเหนือราชาไปแค่หนึ่งคน ราชสำนักเทียนมิ่งทำสงครามครั้งแรก เป้าหมายยังเป็นแค่สกัดอีกฝ่ายไว้ นึกไม่ถึงว่าจะเสียเหนือราชาไปหนึ่งคน น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว จีเหยามีโทสะ ฟางผิงกลับลิงโลดในใจ พูดแบบนี้ควันหลงยังคงมีอยู่สินะ! ครั้งนี้เข้ามาเขตหวงห้ามอันที่จริงเป้าหมายหลักไม่ใช่เพื่อหาเงิน แต่ทำความเข้าใจข้อมูลบางอย่าง รวมถึงปั่นป่วนการร่วมมือของสองราชสำนักใหญ่ ต่างหากที่เป็นเป้าหมายหลักของเขาท่าทีขุ่นเคืองใจของจีเหยานี้ดูท่าทั้งราชสำนักเทียนมิ่งคงไม่พอใจเหมือนกัน

‘หรือจะปลอมเป็นจีเหยากำจัดเฟิงเมี่ยเชิงและหลีอันดี?’ ฟางผิงครุ่นคิดอยู่ในใจ ปลอมเป็นเฟิงเมี่ยเชิงกำจัดจีเหยาไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่ เฟิงเมี่ยเชิงไร้ประโยชน์เกินไป! คนอย่างเขาอาจฆ่าจีเหยาไม่ได้เสมอไป แต่ปลอมเป็นจีเหยาฆ่าเฟิงเมี่ยเชิงนั้นกลับยังน่าเชื่ออยู่บ้าง ประเด็นอยู่ที่ต้องปลอมเป็นผู้หญิง… ฟางผิงรู้สึกขนลุกวาบ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น แต่ว่า… หากสถานการณ์เอื้ออำนวยอาจทำได้เหมือนกัน แต่เรื่องนี้ไม่ได้ง่าย จีเหยาอยู่ในราชสำนักสัตว์ปีศาจ เฟิงเมี่ยเชิงอยู่ในราชสำนักพืชปีศาจ ราชวงศ์ของสองราชสำนักใหญ่ค่อนข้างห่างไกลจากกัน วิ่งมาไกลขนาดนี้เพื่อฆ่าคนของราชวงศ์อื่น ทั้งยังเป็นบุคคลสำคัญ คงไม่มีใครเชื่อเหมือนกัน

ฟางผิงตระหนักถึงจุดนี้ก็ใช้หางตาสำรวจมองรอบ ๆ อย่าพูดเลย อันที่จริงตอนนี้ก็คือโอกาส! คนพวกนี้มาเจอกัน หากตัวเองลงมือตอนนี้… แม้จะคิดอย่างนั้น ฟางผิงกลับลอบถอนหายใจ น่าเสียดายที่นี่ยังมีขั้นแปดอีกสองคน ฝั่งจีเหยายิ่งแข็งแกร่งกว่า ขั้นแปดสามคน เหมือนจะมีขั้นเก้าอ่อนแออีกหนึ่งคนอยู่ที่นี่ ฟางผิงไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ กลิ่นอายของอีกฝ่ายไม่ได้แข็งแกร่งมากแต่น่าจะเป็นขั้นเก้า คนเยอะขนาดนี้เขาฆ่าไม่ไหว หากมีความสามารถของตาเฒาหลี่ ตอนนี้ฟางผิงระเบิดพลังขึ้นมากำจัดคนพวกนี้ ปลอมเป็นหนึ่งในพวกเขา หนีตายในถ้ำใต้ดิน บางทีอาจจะกระตุ้นสงครามใหญ่ของสองราชสำนักได้ อย่าลืมว่าที่นี่มีทายาทของเจ้าแห่งราชสำนักสองคน ยังมีเฟิงเมี่ยเชิงที่เป็นทายาทของเหนือราชาอีก

จีเหยาไม่พอใจ เฟิงเมี่ยเชิงก็ไม่พอใจ กดเสียงว่า

“จีเหยา หรือเจ้าอยากบอกว่าเป็นความผิดของเสด็จปู่? เสด็จปู่อยากฆ้าฟางผิงมากกว่าใคร แต่เวลานั้นเหนือราชาเสวียนอวี้ตายในสงคราม ก็เหนือความคาดหมายของเสด็จปู่เหมือนกัน หากไม่ใช่แบบนี้คงไม่ถึงขั้นให้ราชานักรบและราชาพิภพออกจากเขาสกชดสมุทรหรอก” จีเหยาเคืองแค้นเขาก็เคืองแค้น เพราะเหนือราชาเสวียนอวี้ตายในสงคราม เหนือราชาของราชสำนักเทียนมิ่งพวกนั้นจึงเริ่มสั่นคลอน สุดท้ายยังกระตุ้นให้ราชามิ่งและราชาสยบฟ้าประมือกันผ่านอากาศ ราชาพิภพคงไม่ได้ออกไปเร็วขนาดนั้น! เขาไม่ออกไป เจาลัทธิใหญ่ของดินแดนแห่งการเกิดใหม่ก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนตัวจนเกินไป บางทีอาจจะโจมตีฆ้าฟางผิงไปแล้ว จาวซิ่งอู่มายังเมืองจักรพรรดิ แม้จะไม่ได้พูดอะไรมาก แต่บางเรื่องในเวลานั้นยังคงอธิบายอย่างแจ่มชัด เวลานั้นไม่สามารถฆ้าฟางผิง ด้านหนึ่งเพราะเขตแดนเจ็ดทางใต้เกิดปัญหา ปล่อยให้ยอดฝีมือสองคนออกมา อีกด้านหนึ่งกลับเป็นเพราะการตายของเหนือราชาเสวียนอวี้ ทำให้ราชานักรบและราชาพิภพออกจากเขาสกัดสมุทรไปติดต่อกัน เจาลัทธิใหญ่ไม่กล้าโผล่หน้าออกมา ดังนั้นจึงทำให้ฟางผิงมีชีวิตรอด

“เฟิงเมี่ยเชิง เจ้ากำลังตำหนิว่าปู่เสวียนอวี้ฝีมือไม่เพียงพอ ถ่วงแข้งถ่วงขาพวกเจ้า?”

“ข้าไม่กล้าตั้งคำถามกับเหนือราชาหรอก ยิ่งไปกว่านั้นเหนือราชาเสวียนอวี้ก็ตายไปแล้ว…” ทั้งสองคนมีโทสะไม่น้อย

ฟางผิงที่อยู่ด้านข้างพึมพำอยู่ในใจ ‘จะพูดไร้สาระกันทำไม ตีกันสิ สองคนนี้ล้วนเป็นคนปัญญาอ่อน สู้กันถึงจะดีที่สุด!’ เฟิงเมี่ยเชิงโง่เขลา จีเหยาก็ไม่ได้ฉลาดไปกว่ากันเท่าไหร่ ฐานะสำคัญทั้งคู่ ตายไปหนึ่งคนงั้นความร่วมมือระหว่างสองราชสำนักก็ต้องเกิดปัญหาแล้ว

พวกเขาว่าโง่แล้ว มีคนเหมือนจะโง่กว่า ในฝูงชนหลีอันคล้ายไม่ได้ใส่ใจการทะเลาะของพวกเขา รอจนตอนที่พวกเขาโทสะสุมหัว แล้วจู่ๆ ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า

“จีเหยา ครั้งก่อนเจ้าไปเมืองจักรพรรดิ พวกเรายังมีอีกหลายที่ไม่ได้ไป หาเวลาไปเป็นแขกอีกครั้งหนึ่งเป็นยังไง? อีกไม่กี่วันผลวิเศษของท่านผู้พิทักษ์จะสุกงอมแล้ว ไม่สู้ไปดูด้วยกัน…”

จีเหยาเผยสีหน้าเยียบเย็น! ไอัปัญญาอ่อนนี้! เวลานี้แล้วนึกไม่ถึงว่ายังมีใจพูดเรื่องนี้อีก? จีเหยาก่นด่าอยู่ในใจ เฟิงเมี่ยเชิงก็เผยสีหน้าไม่สบอารมณ์เช่นกัน

ฟางผิงกลับตะลึงในใจ ‘เจ้านี่แกล้งทำเป็นโง่ จงใจแทรกมุกให้สองคนนี้สงบโทสะลง?’ ไม่ใช่แค่ฟางผิงที่คิดแบบนี้ ในกลุ่มคน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเก้าข้างหลังจีเหยาคนนั้นก็มองหลีอันไปแวบหนึ่ง สู้กันคงสู้ไม่ได้อยู่แล้ว เขาอยู่ที่นี่ไม่อาจปล่อยให้ทั้งสองฝ่ายประมือกันได้ ใครเกิดเรื่องก็เป็นปัญหาทั้งนั้น แต่ทายาทของเหนือราชาสองคนทะเลาะกัน ปะทุโทสะขึ้นมา นั่นก็จัดการได้ยากแล้ว ตอนนี้ดีหน่อย ประโยคของหลีอันทำให้ทั้งสองฝ่ายลืมเรื่องก่อนหน้านี้ไปในชั่วพริบตา กลับไม่จำเป็นต้องให้เขาสอดมือแล้ว

จียาไม่สนใจเฟิงเมี่ยเชิงอีก เผยแววตาเย็นเยียบ

“อีกไม่กี่วัน ข้ายังต้องไปเมืองเทียนจื่ออีกจริงๆ! ผลวิเศษสุกแล้ว คนไร้ประโยชน์อย่างพวกเจ้าสองคนคงไม่มีโอกาสกินอย่างสำราญแล้ว ข้ากลับยังมีโอกาส! อีกอย่าง เฟิงเมี่ยเชิง เจ้ากล้าเอ่ยถึงเรื่องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อีก ข้าจะฆ่าเจ้าซะ! คนไร้ประโยชน์อย่างเจ้า คู่ควรให้เกี่ยวดองกับข้าหรือไง? ในแดนรบราชาล้อมฆ่าเจียงฮ่าวอยู่หลายวัน กลับถูกไล่ฆ่าจนหนีกระเจิดกระเจิง กระทั่งเฟิงซินยังสู้ไม่ได้! ตอนแรกที่เฟิงซินอยู่ในแดนรบราชา ยังไล่ฆ่าเจียงฮ่าวไปทั่วสารทิศ แต่เจ้ากลับถูกเขาไล่ฆ่าหนีอุตลุด ช่างน่าขายหน้ายิ่งนัก!”

จีเหยาดูแคลนเฟิงเมี่ยเชิงจริงๆ ไร้ประโยชน์อย่างถึงที่สุด! ตอนที่เฟิงซินมีชีวิตอยู่ แม้จะไม่สามารถฆ่าเจียงฮ่าวได้ แต่ยังไงก็ไล่ฆ่าเจียงฮ่าวไปทั่ว ตอนนี้ยิ่งแล้วใหญ่ เฟิงซินตายแล้ว เฟิงเมี่ยเชิงรับอำนาจต่อเฟิงซิน ผลปรากฏว่ากลับกันซะแล้ว เจียงฮ่าวไล่ฆ่าพวกเขาแทน!

เฟิงเมี่ยเชิงหน้าดำหน้าแดง!

“เหมือนกันได้หรือไง? ตอนที่เฟิงซินมีชีวิตอยู่ เจียงฮ่าวเพิ่งจะขั้นเจ็ดตอนต้น หลังจากนั้นก็ขั้นเจ็ดตอนกลาง แต่ตอนนี้ล่ะ? ขั้นเจ็ดตอนปลาย! หากหลอมกะโหลกหนึ่งชิ้นเสร็จสิ้นแล้ว นั่นก็เป็นขั้นเจ็ดสูงสุด”