ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 165 สะพานแขวนแหงชีวิตและความตายเปิดแลว!

ณ ห้องรับชมฺ เมืองอวี้เฉิง
“ชางโงเหลือเกิน เชียงจั๋วชางโงเงาเหลือเกิน!”
ในฐานะผูเข้าสูระดับสี่ เกาฮัวฮัวมีการมองเห็นที่เฉียบคม ถึงขีดสุด
ทันทีที่มีรางหนึ่งวูบผานไปทางซ้ายบนจอภาพเบื้องหน้า เขาก็สังเกตเห็นไดทันที
เมื่อเห็นเชียงจัว เขารู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะนั่น หมายความวาเซียงจัวเหลือ เพียงรอบสุดท้ายที่จะต้องผาน สังเวียนเลือดเทานัน!
แตกอนทีจะดีใจไดแคสองวินาที่ เขาก็ไดเห็นกับตา ตัวเองวาเชียงจั๋ว กอด’ วิลเลียมและถูกสงตัวไปยังสังเวียน
ลอด
ชัวขณะนัน
สีหนาตกใจ ประหลาดใจ และไมอยากเชือ ปรากฏขึ้น บน เใบหนาของเกาฮัวฮัวสลับกันไป
ในบรรดาศิษยทังสาม เชียงจัว เชียงโหยว และ เชียง เชี่ยน คนที่เขาโปรดปรานที่สุดคือเชียงจั้วที่มีทั้งความมั่นคง และเด็ดเดียว
แตรอบนี้เชียงจั๋วจะต้องเผชิญหน้ากับวิลเลียม! เด้วยพลัง ระดับหนึงขันแปดของเชียงจัวจะชนะไดอยางไร
ที่สำคัญกวานั้น เขาเห็นมันชัดเจน
ศิษย์ที่ดีของเขาดูเหมือนจะ…ดูเหมือนจะพุงเข้าไป ปกป้องคนอื่นด้วยความสมัครใจ!
และคนที่ถูกปกป้องก็เป็นเด็กผู้หญิง!
“ชางเหลวไหลจริงฺๆ!”
เกาฮัวฮัวกัดฟันจองมองรางบางระหงทีมี ผมยาวสยาย
แตไมนาน ความสงสัยก็วาบขึนในดวงตาของเขา
เขาพลันตระหนักวา แผนหลังของหญิงสาวคนนั้นดู นตาราวกับเคยเห็นทีไหนมากอน
ในภาพ
ในตอนนั้นเอง ลำแสงสีเลือดพลันพวยพุงขึ้นจากใต้เท้า ของหญิงสาวในภาพ
ในวินาทีที่เธอถูกลำแสงสงตัวไปยังสังเวียนเลือด หญิง สาวหันตัวเล็กนอย
“นี่มันเธอ! นี่คือหญิงสาวอัจฉริยะทีฉันพบในถำปีศาจเขา เกายอดวันนันนี!”
เพียงแวบเดียว เกาฮัวฮัวก็จำเยชวงเยวได
“ไม่ใชฉันสั่งให้เชียงจัว นำคนไปจัดการพวกเธอหรอก เหรอ? ทำไมถึงไดชวยเธอแทนละ?!’
สมองของเกาฮัวฮัวทำงานอยางรวดเร็ว ความเป็นไปได
ตาง แวบเข้ามาในหัวไมหยุด แต่เขาก็ยังคิดไมออก
หลังจากคิดอยูลักพัก เกาฮัวฮัวก็ยอมแพ้อย่างสิ้นเชิง และถอนหายใจในใจ
เฮอ! พวกนายจะต้องรับผลกรรมแนถ้าไมฟังคำคนแก! ถ้าขาดพี่น้องทั้งสามคนไปมันจะยากมากที่จะรักษาห้าสิบ อันดับแรกไว้ได้!”
เมืองเผิง
นันสิ นั่นไม่ใชเจียงเยวหลีกับเจียงเยวซีหรอกเหรอ? พวกเธออยูบนสะพานแขวนแหงชีวิตและความตายนะ! โชคดี นะทีเทียบกันแลว ฉันวาสะพานนั่นงายกวาสังเวียนเลือดอีก”
เดยว คนผมแดงกับผมฟ้าครามทียืนอยูตรงขามพวก
เธอสองคนเป็นใครกัน? ดูเหมือนจะไมถูกกันนะ แลวคนผม
แดงกับผมฟ้าครามนั่นดูคุน ดวย’
‘แยแลว! นั่นไมใชเสี่ยวเหยียนกับเสี่ยวเหมียวจากเมือง ฐานหลักหรอกเหรอ? พวกเธอครองอันดับสองและสาม มานานแลวนะ! ถาตองเผชิญหนากันเจียงเยวหลีกับเจียงเยวซี จะไมตกอยู่ในอันตรายเหรอ?’
พวกเธอเป็นเพียงสามเมล็ดพันธุอมตะทีเหลืออยู่ในเมือง
เผิง
ไมตองสงสัยเลยวาทุกฉากของเจียงเยวหลีและเจียงเยว ซีจะดึงดูดความสนใจของผูคนสวนใหญ่มากแคไหน
แตบรรยากาศที่ตึงเครียดระหวางพวกเธอสองคนกับ เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวทำใหทุกคนเหงื่อแตก
สองคนนันอยูแคสิบอันดับแรก แตเสียวเหยียนและเสียว เหมียวเคยเป็นถึงอันดับสองและสาม!
ถาเกิดการตอ สู้ขึ้นมามีความเป็นไปได้สูงที่ทั้งคูจะถูก
คิดออก
ชัวขณะนัน บรรยากาศตึงเครียดแผซานไป เในหมูผูชม อยางเงียบ
หวูต้าอันกับหลี่หมิงมองหน้ากัน ความกังวลในดวงตา ของทั้งคูเห็นได้ชัด
เจียงเทียนหยางประหมาจนตองถูมือไปมา ไมดูเหมือนผู้ มีพลังระดับสี่ที่ควรมีการควบคุมตัวเองเลย ฺดูเหมือนพอแม่ ทั่วไปของผู้เข้าสอบมากกวา
สีหนาของเจียงเหลียนเยวคอนขางสงบฺแตเธอก็ยังมี
ความกังวลในใจ
แมวาในใจเธอจะตัดสินใจแลววาเจียงเยวหลีและเจียงเย วซีอยู่ในระดับสอง แตอีกฝ่ายก็อยู่ในอันดับต้น ของการสอบ ครั้งนี้ และระดับการฝึกฝนต่ำสุดของพวกเธอก็อยู่ในระดับ
สองเชนกัน
ถ้าเกิดการตอสูขึ้นจริง ภก็ยากที่จะบอกวาผลลัพธ์ สุดท้ายจะเป็นอยางไร
ขณะทีคิด เจียงเหลียนเยวก็มองไปที่สวี่เชอโดยไมรู้ตัว
ไมนานเธอก็ประหลาดใจที่พบวาสีหน้าของสวี่เชอปกติ ไมมีความกังวลใด และยังมีรอยยิ้มที่มุมปากด้วย
.เมื่อเห็นแบบนี้ เจียงเหลียนเยวก็รู้สึกโลงใจขึ้นมาโดยไม มีเหตุผล
ในเมื่ออาจารย์สวี่เชอยังไมกังวลเลย งั้นภก็คงไมมีปัญหา อะไร..
เจียงเหลียนเยวพูดในใจ
“โอโห! เยียมไปเลย ผมแดงกับผมฟาคราม สองคนนอก
กระแสอีกแลว”
มอง เดูสีผมที่โดดเดนของเสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียว สวี่เชออดสายหัวไมได้
นาเสียดายทีโชคราย นอกจากไมไดแหวกแนวเหมือน
เสี่ยวมวงกับเสี่ยวขาวแลว ยังไมแข็งแกรงเทาทั้งสองคนด้วย เกรงวาการสอบศิลปะการตอสู้ครั้งนี้คงจบแคนี้..
เป็นไปตามทีเจียงเหลียนเวยรูสึกเขาไมไดประหมาเลย แมแตนอย แตกลับรู้สึกตื่นเต้นคาดหวังอย่างคลุมเครือ
หลังจากอดทนมานาน ถึงเวลาแล้วที่เจียงเยวหลีและ เจียงเยวซีจะได้แสดงชัยชนะต่อหน้าผู้อื่นเสียที
“ไมนะ…ในทีสุดก็เขามาติดสิบอันดับแรกไดแลว ตองไม ถูกคัดออกสิ”
สายตาของเฉินอวี้เหลียงจับจ้องไปที่เจียงเยวหลีและ เจียงเยวซี ดวงตาเต็มไปดวยความกังวล
แม้จะเสียดายรางวัลที่มอบให้ไปแตเขายิ่งไมอยากให้ เจียงเยวหลีและเจียงเยวซีถูกคัดออก
แผนกการศึกษาจะเดือดรอนบ้างก็ไมเป็นไร แตเด็กๆ
ตองไมลำบาก!
เขากำและคลายมือโดยไมรู้ตัว ทำซ้ำหลายครั้ง ขณะที่ เฉินอวี้เหลียงพูดกับตัวเองในใจ
ต้องชนะให้ได้ แครางวัลเทานั้น ฉันยอมขายทุกอยางที่ มี!”
แผนทีเกาะ
สะพานแขวนแหงชีวิตและความตาย
ผมมวง! ผมขาว! ดูสิวาฉันเป็ นใคร!”
มือเห็นเจียงเยวหลีและเจียงเยวซี เสียวเหยียนภก็ซอน ความดีใจไมอยู่ รีบก้าวเข้าไปดาทันที
สายตาของเธอจับจองอีกฝ่าย เต็มไปดวยความตองการ
คะแนน
ทุกคนในที่เกิดเหตุหันมามองทันที่ แตสวนใหญ่แค เหลือบมองแลวหันไปหลายคนถึงกับคอย ถอยหลังไป
สิงสำคัญทีสุดของสะพานแขวนแหงชีวิตและความตาย คือต้องผานไปให้เร็วที่สุด ไมมีใครอยากมีเรื่อง
“พีสาว พวกเขาเป็นใครกัน? ดูจากสี ผมแลว ไมนาจะเป็น นักเรียนทีดีนะ”
เจียงเยวซีพึมพำเบาๆ
เจียงเยวหลีมองดูเสียวเหยียนอยางใจเย็นและพูดเสียง เย็นชา “ฉันภก็ไมรูจักพวกเธอ’
“ไมรู้จักฉันงั้นเหรอ? เธอกล้าบอกวาไมรู้จักฉันเนี่ยนะ!”
เสี่ยวเหยียนกระโดดขึนลงอยางกระวนกระวายราวกับ โดนเหยียบหาง ‘พวกเธอข โมยแรดสายฟ้าแม่เหล็กกับราชา หนอนผาดินของพวกเราไป!ฺข โมยคะแนนพวกเราไปตั้งหนึ่ง พันคะแนน! ยังจะไมยอมรับอีก!”
เจียงเยวหลีขมวดคิวเล็กนอย แตไมนานก็คลายออก ออ แลวไง”
“แลวไง…ฉัน…_ แก!”
เสียวเหยียนอาปากแลวหุบปาก ดูเหมือนจะพูดอะไร ไมออก ใบหน้าที่ซีดเผือดกลับเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่ออย่าง
ประหลาด
เสี่ยวเหมียวทนไมไหวแลว เธอจึงดึงเสียวเหยียนไวแลว ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว พูดเสียงเย็นชาวา “ไมวาพวกเธอจะ เป็นใคร ในเมื่อบังเอิญมาเจอกัน วันนี้พวกเธอต้องถูกกำจัด
แนนอน”
แมน้ำเสียงจะไมดังนัก แตความมันใ ในคำพูดนั้นไมได้ ถูกปี ดบังเลยแมแตนอย
‘เฮย.! ปากแกเหม็นจัง เช้านี้ไมไดแปรงฟันมาหรือไง”
รูวาเป็นศัตรู เจียงเยวซียอมไมมีทางอดทนอยูแลว
แก!” เสียวเหมียวขมวดคิว สีหนาเปลียนไปในทันที
“ใจเย็น ต”
คราวนี้กลับเป็นเสี่ยวเหยียนที่รั้งเสี่ยวเหมียวไว้ ดวงตา ของเขาวาบขึ้นด้วยแสงเย็นชา “เธอจะต้องเสียใจภายหลังแน”
ออ
เจียงเยวหลี่มองดูเสี่ยวเหยียนอยางพินิจพิเคราะห์แล้ว พูดวา “จะมีคนเสียใจแนนอน”
เมือสายตาของทังสองประสานกัน บรรยากาศรอบตัวก็ ตึงเครียดขึ้นมาทันที
ในตอนนันเอง เสียงปรมาจารยคากุระก็ดังขึน
ะพานแขวนแหงชีวิตและความตายจะเริมทำงานใน
อีกสามวินาที่ หลังจากนับถอยหลังจบ ระบบกฎกติกาจะถูก เปิดใชงาน ขอ ใหผู| เเขารวมทุกคนเตรียมพรอม”
สาม
สอง
“หนึง’
ทันทีที่การนับถอยหลังสิ้นสุด เสี่ยวเหยียนและเสี่ยว เหมียวภก็โจมตีมาโดยไมมีการเตือนลวงหนา!