ระบบสัตว์วิญญาณกับวิถีเซียนจ้าวอสูร - ตอนที่ 327 ลอบโจมตีสำเร็จ!
ทว่ามันกลับรับมือได้อย่างง่ายดาย ขนทุกเส้นบนร่างของมันสาดประกายแสงสีทองอร่าม ในจังหวะที่แสงกระบี่ฟาดฟันลงมา มันก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทองสายหนึ่ง พุ่งหลบการโจมตีนี้ไปได้อย่างฉิวเฉียด
แม้ว่าแสงกระบี่นี้จะล็อกเป้าหมายวิหคเผิงปีกทองเอาไว้อย่างแน่นหนา ทว่าด้วยระยะห่างที่ถูกทิ้งห่างออกไป แสงกระบี่สีแดงดำสายนี้จึงฟาดฟันพลาดเป้าไปในที่สุด
“อะไรกัน?!”
เมื่อเห็นดังนั้น ตู้หยุนถูก็เบิกตากว้าง ไม่คาดคิดเลยว่าการโจมตีสุดกำลังของตนเอง จะไม่สามารถทำอันตรายอีกฝ่ายได้แม้แต่ปลายขน
ทว่าบางทีอาจจะเป็นเพราะหวาดหวั่นต่ออานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวของกระบี่กระบวนท่านี้ หลังจากวิหคเผิงปีกทองหลบหลีกไปได้ มันก็ไม่ได้โจมตีต่อ แต่กลับจ้องมองทั้งสองคนด้วยสายตาอาฆาตแค้น ก่อนจะกระพือปีกบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเบื้องบน แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทองสายหนึ่ง หายลับไปที่ปลายขอบฟ้าไกลลิบ
“ดี! ดี! ในที่สุดเดรัจฉานตัวนี้ก็หนีไปสักที!”
เมื่อเห็นดังนั้น ทั้งสองคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จินหยวนเฟยถึงกับเก็บซ่อนความดีใจเอาไว้ไม่อยู่ ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ค่อยๆ หดเล็กลง ขนสีทองทั่วทั้งร่างหดกลับเข้าไป กลายร่างกลับเป็นมนุษย์ดังเดิม
ในยามนี้ บาดแผลบนร่างของเขาดูเหมือนจะหายดีแล้ว ทว่าเนื่องจากเขาใช้วิชาต้องห้าม ทำให้สูญเสียพลังต้นกำเนิดไปส่วนหนึ่ง หากไม่สามารถฟื้นฟูพลังกลับมาได้ทันท่วงที ไม่เพียงแต่ระดับพลังฝึกตนจะหยุดชะงัก ยากที่จะก้าวหน้าต่อไปได้ ทว่าอายุขัยของเขาก็อาจจะหดสั้นลงไปอีกร้อยสองร้อยปีเลยทีเดียว
จินหยวนเฟยหยิบขวดยาวิเศษที่มีสรรพคุณหลากหลายออกมาจากถุงเก็บของหลายขวด เขาไม่สนด้วยซ้ำว่ามีกี่เม็ด เทกรอกปากทั้งหมดในคราวเดียว แล้วกลืนลงคอไป
หลังจากทำเช่นนี้เสร็จ เขาก็ผ่อนคลายลงอย่างแท้จริง
ทว่าบนใบหน้าของตู้หยุนถูกลับไม่มีรอยยิ้มเลยแม้แต่น้อย เขาเก็บง้าวอู๋โกวกลับมา สีหน้าของเขาเย็นชาและมืดมนสุดขีด
สำหรับเขาแล้ว การที่วิหคเผิงปีกทองหนีไปได้ย่อมเป็นเรื่องดี ทว่าปัญหาคือ ตอนนี้ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวนั้นหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
แล้วแบบนี้เขาจะดีใจออกได้อย่างไร?
เพื่อปลาไหลมังกรสองตัวนี้ เขาวางแผนมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่อยู่โลกภายนอกเขาก็เตรียมแผนการเอาไว้ล่วงหน้า จัดหาน้ำค้างหยกหลั่งไหลมาเตรียมพร้อมไว้ และในที่สุดก็สามารถจับปลาไหลมังกรทั้งสองตัวมาได้สำเร็จ
ทว่าปลาไหลมังกรเพิ่งจะตกถึงมือ ยังไม่ทันได้อุ่น ก็ถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไปเสียแล้ว
เรื่องแบบนี้ จะให้เขาทำใจยอมรับได้อย่างไร?
เพื่อปลาไหลมังกรสองตัวนี้ การเตรียมการทั้งหมดของเขาก่อนหน้านี้ไม่เพียงแต่จะสูญเปล่า ทว่าบัดนี้เขายังได้รับบาดเจ็บสาหัส กระทั่งง้าวอู๋โกวที่เป็นของวิเศษก็ยังได้รับความเสียหาย หากต้องการจะซ่อมแซมให้กลับคืนสู่สภาพเดิม หลังจากนี้เขาคงต้องออกเสาะหาวัตถุดิบวิเศษหายาก และทุ่มเทแรงกายแรงใจไปอีกมหาศาล
ถูกต้อง ตู้หยุนถูมั่นใจว่า ปลาไหลมังกรทั้งสองตัวของเขา จะต้องถูกคนอื่นลอบขโมยไปอย่างแน่นอน
เพราะลำแสงสีเงินสายนั้น แม้จะไม่ใช่มนุษย์ ทว่าเป้าหมายของมันคือถุงสัตว์วิญญาณของเขาอย่างชัดเจน ซ้ำจังหวะที่มันเลือกลงมือ ก็เป็นช่วงเวลาที่เขากำลังปะทะฝีมือกับวิหคเผิงปีกทองพอดี หลังจากได้ของไปแล้วก็มุดหนีลงใต้ดิน พฤติกรรมเจ้าเล่ห์เพทุบายเช่นนี้ ไม่น่าจะใช่วิสัยของสัตว์อสูรหรือสัตว์วิญญาณ แต่น่าจะเป็นฝีมือของมนุษย์มากกว่า!
“พี่จิน หลังจากนี้ข้าจะออกตามหาปลาไหลมังกรสองตัวนั้น ท่านคิดเห็นเช่นไร?”
ตู้หยุนถูหันไปถามจินหยวนเฟย
“ตกลง”
จินหยวนเฟยพยักหน้า ทว่าก็เอ่ยอย่างลังเลอยู่บ้าง
“แต่ตอนนี้ข้าสูญเสียพลังไปมาก หลังจากนี้ ข้าคงช่วยอะไรเจ้าไม่ได้มากนัก”
“ไม่เป็นไร”
ตู้หยุนถูโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ขณะที่กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง เส้นใยสีเงินเส้นหนึ่งก็พุ่งทะยานแหวกอากาศมา กรีดผ่านลำคอของจินหยวนเฟยไปอย่างรวดเร็ว
ฉึก
สิ้นเสียงแผ่วเบา สีหน้าของจินหยวนเฟยก็แข็งค้าง ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้น ส่วนศีรษะของเขานั้น ได้หลุดออกจากร่างไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมา จินหยวนเฟยสิ้นใจตายในทันที
ร่างไร้ศีรษะของเขาแปรสภาพกลับเป็นร่างอสูรลิงขนสีทองดกหนา แขนยาวจรดเข่าอย่างรวดเร็ว ส่วนศีรษะที่หลุดกระเด็นไปนั้น ก็กลายสภาพเป็นหัวลิงสีทองเช่นกัน
อะไรกัน จินหยวนเฟยตายง่ายๆ แบบนี้เลยงั้นรึ?!
ตู้หยุนถูถึงกับยืนอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เขารีบถอยร่นไปด้านหลังทันที พร้อมกับปลดปล่อยง้าวอู๋โกวให้กลายเป็นลำแสงสีแดงดำแผ่รัศมีคุ้มครองรอบกาย
“ใคร! ใครกันแน่?!” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
เขากวาดสายตามองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เพราะเขาได้ยินเสียงแหลมแหวกอากาศดังมาจากด้านหลัง
คล้ายกับมีของมีคมบางอย่างกำลังกรีดร้องแหวกอากาศมา ไม่ต้องใช้ตามอง เพียงแค่กวาดจิตสัมผัส เขาก็มองเห็นลำแสงสีดำสายหนึ่งพุ่งทะยานลงมาจากฟากฟ้า
ความเร็วของมันนั้นรวดเร็วยิ่งนัก ซ้ำยังมีพละกำลังอันดุดัน ทำให้ตู้หยุนถูตั้งรับไม่ทัน
เคร้ง !!!
ลำแสงสีดำสายนี้ทั้งคมกริบและหนักหน่วงถึงขีดสุด มันฟาดฟันลงบนแสงกระบี่ของง้าวอู๋โกวอย่างจัง บังเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังกัมปนาทสะท้อนก้องไปถึงชั้นเมฆ
แสงกระบี่ของง้าวอู๋โกวส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ก่อนจะถูกกระแทกปลิวไปราวกับดาวตกสีแดงดำ
แสงกระบี่พุ่งกระเด็นไปไกลหลายสิบลี้ บริเวณที่มันพาดผ่าน ไม่ว่าจะเป็นภูเขาหรือต้นไม้ใบหญ้า ล้วนถูกมันเจาะทะลุอย่างง่ายดาย ท้ายที่สุดมันก็เจาะทะลวงเปลือกโลก มุดลึกลงไปใต้ดิน
“...”
เมื่อเห็นภาพนี้ เหงื่อเย็นเยียบก็ผุดซึมขึ้นมาเต็มหน้าผากของตู้หยุนถู เขาเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว
ต้องรู้ไว้ว่า แสงกระบี่สีแดงดำสายนั้นจำแลงมาจากง้าวอู๋โกว ซึ่งเป็นถึงของวิเศษ ไม่ใช่อาวุธวิเศษ!
ต่อให้มันจะได้รับความเสียหาย แต่มันก็ยังเป็นของวิเศษอยู่ดี! ทว่ากลับถูกฟาดจนกระเด็นไปได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว หากการโจมตีครั้งนี้ฟาดลงบนร่างของเขา เขาจะต้านทานไหวหรือไม่?
คำตอบคือ ไม่ไหวอย่างแน่นอน!
ขนาดของวิเศษยังถูกฟาดกระเด็น แล้วนับประสาอะไรกับเขา?
“เป็นเจ้า?! เจ้าเป็นคนขโมยปลาไหลมังกรของข้าไป!”
ตู้หยุนถูจ้องเขม็งไปยังกู้หย่วน แม้ก่อนหน้านี้เขาจะไม่เคยพบเห็นกู้หย่วนมาก่อน ซ้ำยังไม่มีหลักฐานใดๆ ทว่าลางสังหรณ์บางอย่างกลับบอกเขา
ปลาไหลมังกรสองตัวของเขา จะต้องถูกชายฉกรรจ์ร่างกำยำเบื้องหน้านี้ขโมยไปอย่างแน่นอน!
ส่วนกู้หย่วน ผู้ซึ่งก่อเรื่องทั้งหมดขึ้น และมาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าตู้หยุนถูในยามนี้ เมื่อเผชิญกับคำกล่าวหาของอีกฝ่าย เขากลับไม่เอ่ยคำใด ไม่คิดจะตอบโต้ใดๆ ทั้งสิ้น มือของเขากระชับทวนวงเดือนสีดำทมิฬ ที่มีลวดลายมังกรดำสลักอยู่ แผ่รังสีอำมหิตและดุดันไร้ที่เปรียบ ก่อนจะตวัดฟาดฟันออกไปอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง
เช้ง !!!
สิ้นเสียงสั่นพ้องแผ่วเบา คมทวนวาววับดุจหิมะก็กรีดผ่านอากาศ ราวกับจันทร์เสี้ยวสีเงินที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกสรรพสิ่ง
ตู้หยุนถูขนลุกซู่ เขาอ้าปากพ่นแสงวิญญาณสีเขียวเข้มสายหนึ่งออกมา
แสงวิญญาณสีเขียวเข้มสายนี้ เป็นวิชาเทวะอันน่าสะพรึงกลัวที่ได้รับสืบทอดมาจากสายเลือดมังกรแท้ในร่างของเขา มันมีพิษร้ายแรงถึงขีดสุด กระทั่งอาวุธวิเศษก็ยังถูกแสงวิญญาณพิษสายนี้กัดกร่อนได้
ทว่าเมื่อแสงวิญญาณสีเขียวเข้มเข้าปะทะกับทวนมังกรดำ ทวนมังกรดำกลับฉีกกระชากแสงวิญญาณสายนั้นได้อย่างง่ายดาย คมทวนอันหนาวเหน็บสั่นสะเทือนแสงวิญญาณเหล่านั้นจนแตกสลายกลายเป็นผุยผง
ทวนมังกรดำยังคงพุ่งทะยานต่อไปโดยไม่ลดละอานุภาพ ฟาดฟันลงบนร่างของตู้หยุนถู ตัดร่างของเขาขาดเป็นสองท่อนดังฉับ
ตู้หยุนถูในฐานะเผ่าพันธุ์มังกร ซ้ำยังฝึกฝนวิชาเทวะสายกายาที่สอดคล้องกัน ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาจึงอยู่ในระดับที่อาวุธวิเศษทั่วไปยากจะสร้างรอยขีดข่วนได้
ทว่าภายใต้คมทวนมังกรดำของกู้หย่วน ร่างกายของเขากลับเปราะบางยิ่งกว่าเต้าหู้ ถูกฟาดฟันจนขาดสะบั้นอย่างง่ายดาย
ตู้หยุนถูแผดเสียงร้องโหยหวน เขารู้สึกได้ว่ามีพลังทำลายล้างอันหนาวเหน็บและลี้ลับบางอย่างลุกลามจากบาดแผลอย่างรวดเร็ว ทำลายพลังชีวิตในร่างของเขาจนหมดสิ้น
แม้กระทั่งจิตวิญญาณของเขาก็ยังเจ็บปวดรวดร้าว ราวกับกำลังจะแตกสลาย
ตู้หยุนถูพยายามโคจรลมปราณแท้ที่ยังหลงเหลืออยู่ในร่างท่อนบน หมายจะตอบโต้ ทว่าเขากลับเห็นกู้หย่วนง้างทวนมังกรดำขึ้นมาอีกครั้ง
“ข้าจบสิ้นแล้ว!”
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว ตู้หยุนถูรู้สึกสิ้นหวังถึงขีดสุด ทว่าเขาก็ไม่อาจทำอะไรได้อีกแล้ว
แสงสีดำสว่างวาบ เขาเพียงแค่รู้สึกเย็นวาบที่ศีรษะ ก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดลง จิตวิญญาณของเขาถูกฉีกกระชาก สติสัมปชัญญะก็ดับสูญไปตลอดกาล
(จบตอน)
YOU MAY ALSO LIKE
