ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม - ตอนที่ 531 สุนัขรับใช้เพิ่มมาหนึ่ง
อันหลินมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าแล้วอ้าปากหวอ
หญิงสาวตรงหน้าก็คือโคโค่สตีฟที่ไม่เพิ่งแยกจากไม่นานนั่นเอง ราวกับว่านางตัดสินใจครั้งใหญ่หลวงกว่าจะพูดว่าสร้างพันธะสัญญาทาสออกมาได้
อันที่จริงก็ใช่ ผู้ยิ่งใหญ่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่ายอมลดตัวลงมาเป็นทาสของนักพรตแปลงจิต พูดออกไปใครก็คงไม่เชื่อ! อีกอย่างยังเป็นสองคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกัน พอมองเช่นนี้มัน ก็ยิ่งน่าเหลือเชื่อ!
หากนักประพันธ์แดนจิ่วโจวเขียนเรื่องราวเรื่องนี้ต้องถูกด่าว่าเสียสติแน่ๆ!
แต่นี่แหละความเป็นจริง ความจริงมักเหนือกว่านิทานเรื่องเล่าอยู่แล้ว
หญิงสาวห่างจากอันหลินไม่ได้ ไม่สิ พูดให้ถูกก็คือห่างจากเลือดของอันหลินไม่ได้
นางเสพติดแล้ว…
ไม่ใช่เพียงร่างกาย แม้แต่จิตวิญญาณก็เกิดความเสพจิตอันหลินแล้ว
“เจ้าเป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวของข้า ข้าแยกจากเจ้าไม่ได้!” โคโค่สตีฟจ้องอันหลินแล้วบอกเล่าความในใจ
“เจ้ารู้ตำแหน่งของข้าได้อย่างไร” อันหลินปวดหัวขึ้นมาทันที
ใบหน้าของโคโค่สตีฟขึ้นสี “ข้าลืมกลิ่นอายของเจ้าไม่ได้…ผีดูดเลือดมีทักษะในการตามกลิ่นมาก การค้นหาตำแหน่งของเจ้าสำหรับข้าแล้วไม่มีอะไรยากเลย”
มุมปากของอันหลินกระตุกน้อยๆ หญิงตังเมคนนี้ดูถูกไม่ได้เลยจริงๆ…
แต่ในเมื่อนางยินยอมจะทำพันธะสัญญาทาส ทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหา
“แน่ใจแล้วจริงๆ หรือ” อันหลินถาม
“อืม!” โคโค่สตีฟพยักหน้าจริงจัง
สองมือของอันหลินประสานอินอย่างรวดเร็ว เลือดสีทองระยิบระยับหยดหนึ่งลอยออกมาจากนิ้วของเขา
โคโค่สตีฟทำหน้าตื่นเต้น เหาะไปหาเลือดแล้วกลืนลงไปอย่างไม่ลังเล!
หลังดื่มด่ำเลือดเสร็จแล้ว ใบหน้าของนางก็เริ่มขึ้นสีแดง ร่างกายอ่อนปวกเปียก ส่งเสียงลมหายใจถี่กระชั้น เห็นได้ชัดว่าสุขสมอย่างยิ่ง
“อา…รสชาติดีกว่าเลือดทั่วไปเสียอีก...”
อันหลินแทบจะระเบิดแล้วเมื่อเห็นภาพนี้ ผรุสวาททันทีว่า “แม่งเอ๊ย! กลืนเลือดของข้าไปเสียได้ พันธะสัญญาทาสทำแบบกันนี้หรือ! เจ้าโผล่มาที่นี่เพราะคิดจะเขมือบเลือดของข้าใช่ไหม! !”
การทำพันธะสัญญาทาสจำต้องให้เลือดแทรกซึมลงไปในหน้าผากของโคโค่สตีฟ
แต่นางกลับไม่พูดพร่ำทำเพลงกลืนเลือดลงไปเสียอย่างนั้น ทำให้อันหลินรู้สึกว่าตนถูกหลอก...
ใช่! ต้องถูกหลอกแน่ๆ!
โคโค่สตีฟได้สติกลับมา มองอันหลินหน้าละห้อยแล้วพูดอย่างละอายใจว่า “ขอโทษ เมื่อครู่ข้าทนไม่ไหวจริงๆ ข้ารับปากว่าครั้งหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว…”
“เหอะๆ…ถ้าข้ายังเชื่อเจ้าข้าก็โง่แล้ว” อันหลินแสยะยิ้ม
โคโค่สตีฟหลับตาลงแล้วพูดว่า “เอาอย่างนี้ เจ้ามัดข้าไว้ข้าก็จะขยับไม่ได้ แล้วเลือดของเจ้าก็จะหยดลงในหน้าผากของข้าได้อย่างราบรื่น”
อันหลินคิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นวิธีที่ดีจริงๆ ด้วย
เขาลองค้นหาในแหวนมิติก็เจอเชือกเส้นหนึ่งจริงๆ
อาวุธวิเศษขั้นกลาง เชือกมังกรทะเลคราม ทำจากเส้นเอ็นมังกรเยาว์ทะเลตะวันตก มีคุณสมบัติพันธนาการอันยิ่งใหญ่
อันหลินใช้เชือกสีน้ำเงินทำการมัดโคโค่สตีฟ รัดเอวบางคอดกิ่วของนาง สองมือที่ประณีต ร่างกายที่อวบอิ่ม สองขาที่เรียวยาวเย้ายวน…
“นี่…ต้องมัดแน่นขนาดนี้เลยหรือ” โคโค่สตีฟอดพูดไม่ได้
อันหลินหน้าแดง หยุดการกระทำ
อืม ต้องบอกว่ารูปร่างของโคโค่สตีฟนั้นยอดเยี่ยม เป็นของดีที่หายาก แค่เผลอนิดเดียวอันก็มัดจนเพลินแล้ว โคโค่สตีฟที่ถูกเชือดมังกรทะเลครามมัดทำให้รูปร่างดูเย้ายวนกว่าเ เดิม มันทำให้อันหลินอดมองอีกหลายๆ หนไม่ได้
ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็เลิกมอง เริ่มพิธีสร้างพันธะสัญญาทาส หลั่งเลือดสีทองออกมาเป็นสาย
เลือดสีทองไม่ใช่เลือดธรรมดาทั่วไป แต่เป็นเลือดที่แฝงด้วยจิตและเจตจำนงมรรคาของอันหลิน หลั่งหลายๆ ครั้งร่างกายของเขาจะหมดแรง ดังนั้นครั้งนี้ต้องสำเร็จเท่านั้น ล้มเหลวไม่ได้
โคโค่สตีฟเห็นเลือดลอยมา ร่างกายก็สั่นสะท้าน ดวงตามีความกระหายปะทุอย่างท่วมท้น
ได้กินหนึ่งครั้งก็อยากกินอีก ตอนนี้นางอยากกินเลือดหยดนี้เหลือเกิน!
นางอ้าปากแล้วแลบลิ้นอ่อนนุ่มออกมา พุ่งออกไปหาเลือดภายใต้สถานการณ์ที่ถูกพันธนาการเหมือนบะจ่าง!
โคโค่สตีฟขาดสติอีกแล้ว…
“คุณพระ!”
อันหลินสะดุ้งโหยง ใช้อาคมชักนำเลือดให้ถอยหลังทันทีโดยไม่ลังเล
โคโค่สตีฟยังคงพุ่งมา อันหลินฟาดลงบนก้อนอิฐแล้วขึ้นควบทันใด กดโคโค่สตีฟไว้ใต้ร่าง “เจ้าใจเย็นหน่อยสิ!”
“ปล่อยข้า ปล่อยข้านะ ข้าจะดื่มเลือด!” โคโค่สตีฟดิ้นทุรนทุรายบนก้อนอิฐ
มือของอันหลินกดหัวไหล่ของโคโค่สตีฟเพื่อตรึงร่างของนางไว้ อีกมือปิดปากของนางเพื่อไม่ให้เลือดถูกนางกินอีก
“อู้อี้…” โคโค่สตีฟดิ้นสุดชีวิต นัยน์ตาสีแดงฉานมีน้ำตาแห่งความคับข้องใจเกลือกกลิ้ง
อันหลินเห็นภาพนี้ใบหน้าก็กระตุกยิกๆ ให้ตายสิ! ทำไมดูแล้วเหมือนเราเป็นคนร้ายที่กำลังทำเรื่องชั่วช้าเลยล่ะ
เลือดเริ่มลอยไปยังหน้าผากของโคโค่สตีฟช้าๆ แล้วหยดลงบนนั้นอย่างหวุดหวิด
อันหลินโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง มองหน้าผากด้วยความคาดหวัง ปรากฏว่าเลือดสีทองไม่มีทีท่าว่าจะซึมลงไปทั้งหมดเลย
เขามองโคโค่สตีฟอย่างระอาใจ ในความเย็นเยือกมีคำหยาบฉายชัด
พันธะสัญญาทาสจะสร้างได้ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายยินยอม
โคโค่สตีฟในตอนนี้เกรงว่าคงคิดแต่จะอยากดื่มเลือดเท่านั้น ไม่ได้อยากให้เลือดหยดนี้เป็นสะพานเชื่อมสัมพันธ์หรอกมั้ง…
“ให้เวลาเจ้าสามวินาที ถ้ายังสร้างพันธะไม่ได้ก็ไสหัวไปให้พ้น!” อันหลินเอ่ยเสียงเย็น
โคโค่สตีฟได้ฟังก็ชะงักงัน ดวงตาที่คลุ้มคลั่งฟื้นคืนสติมาเสี้ยวหนึ่ง
“สาม สอง หนึ่ง!”
เมื่อสิ้นคำพูดของอันหลิน เลือดสีทองก็เริ่มซึมลงไปในหว่างคิ้วของโคโค่สตีฟ
สายใยที่ริบหรี่เกิดขึ้นระหว่างอันหลินกับโคโค่สตีฟ พันธะสัญญาทาสสำเร็จอย่างเป็นทางการ!
อันหลินโล่งอกไปที ลุกขึ้นแล้วปลดเชือกมังกรทะเลครามออก ให้อิสระกับโคโค่สตีฟอีกครั้ง
ใบหน้าของโคโค่สตีฟมีความผิดหวังอยู่ ราวกับว่าพลาดเรื่องที่ดีงามอย่างยิ่งไป
“จริงสิ ชื่อโคโค่สตีฟอะไรนั่นของเจ้าออกเสียงยากเกินไป ต่อไปเจ้าชื่อเสี่ยวเข่อแล้วกัน!” อันหลินนั่งเอ่ยปากบนก้อนอิฐสีดำ
เสี่ยวเข่อหรือ โคโค่สตีฟชะงักไปเล็กน้อย นางเป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่าที่ผู้คนนับถือ เจ้าสำนักแห่งสำนักโลหิตเหมันต์ กลับถูกนักพรตแปลงจิตคนหนึ่งเรียกว่าเสี่ยวเข่อ องั้นหรือ
แต่จู่ๆ นางก็นึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าตนเป็นเจ้านายของตัวเองแล้ว เรียกขานแบบนี้ก็เหมือนว่าจะไม่มีปัญหา หลังถอนหายใจอย่างที่แทบจะมองไม่เห็นแล้วก็พยักหน้ารับคำว่า “ได้ นา ายท่านอันรื่อเทียน”
“เลิกเรียกข้าว่าอันรื่อเทียนได้แล้ว ข้าชื่ออันหลิน” อันหลินโบกมือ
โคโค่สตีฟเงยหน้าขึ้นมองอันหลินด้วยความงุนงง
“ก่อนหน้านี้ข้าหลอกเจ้าน่ะ ชื่อจริงของข้าคืออันหลิน” อันหลินชี้แจง
อารมณ์ด้านลบของโคโค่สตีฟพุ่งทะยาน...
น่าโมโหจริงๆ แต่ก็ต้องยิ้มต่อไป ใครใช้ให้เขาเป็นนายท่านของข้าเล่า…
“นายท่าน แล้วข้าจะได้ดื่มเลือดของท่านเมื่อใด” โคโค่สตีฟมองอันหลินด้วยนัยน์ตากระหาย
อันหลินกลอกตา ทาสคนนี้เป็นบ้าไปแล้ว วันๆ คิดแต่จะดูดเลือดของเรา…
“รอวันไหนข้าอารมณ์ดีค่อยว่ากัน” อันหลินพูดอย่างขอไปที
โคโค่สตีฟเดินเข้ามากุมแขนของอันหลิน ร่างกายอวบอิ่มถูไถแขนไปมา อ่อนนุ่มและอบอุ่น
นางยื่นปากจิ้มลิ้มไปยังข้างหูอันหลิน ลมหายใจหอมหวน น้ำเสียงนุ่มนวล “แล้ว…อย่างไรจึงจะทำให้ท่านพอใจได้เล่า ให้ข้าสร้างความพอใจให้ท่านได้ไหม”
อันหลินขนลุกไปทั้งตัว รีบสะบัดมือของโคโค่สตีฟออกทันที “อยู่ห่างๆ จากข้า!”
“อ่อ...” โคโค่สตีฟถอยหลังสองก้าว นัยน์ตาสีแดงคู่นั้นกลับจดจ้องอันหลินอย่างเย้ายวน
ให้ตายสิ นางคนนี้ยั่วเก่งยิ่งกว่าเสี่ยวหงเสียอีก!
ขืนยั่วเย้าแบบนี้ต่อไป อันหลินคิดว่าตัวเองคงต้องเสียตัวแล้ว
“อะแฮ่ม…หากเจ้าสร้างความดีความชอบเมื่อใด ข้าก็จะมอบเลือดให้เจ้าเมื่อนั้น!”
พุดจบอันหลินก็พูดเงื่อนไขการสร้างความดีความชอบต่างๆ นานา
อย่างเช่นได้อาวุธเซียนหนึ่งชิ้นให้เลือดสามมิลลิลิตร ได้หนึ่งล้านหินวิญญาณให้เลือดหนึ่งมิลลิลิตร ได้ผลึกต้นกำเนิดดินแดนหนึ่งก้อนให้เลือดหนึ่งมิลลิลิตร สังหารผู้ยิ่งใหญ่หวนส สู่ความว่างเปล่าให้เลือดห้ามิลลิลิตร…
โคโค่สตีฟนั่งอยู่บนอิฐดำอย่างว่าง่าย ฟังอันหลินเสนอเงื่อนไขด้วยแววตาที่ร้อนรุ่ม จิตวิญญาณของนักสู้พุ่งสูง
YOU MAY ALSO LIKE
